[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 3 : chapter : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,045
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    9 ส.ค. 62





โรงเรียนเอกชนชื่อดังแหล่งรวมบรรดาลูกหลานคนใหญ่คนโตของประเทศ หากแต่ส่วนน้อยก็ยังมีเด็กชั้นกลางหรือเด็กทุนที่สอบเข้ามาเรียนโรงเรียนแห่งนี้เช่นกัน ลู่หานเพิ่งค้นพบว่าความทะเยอทะยานของเขามันเปล่าประโยชน์ เขาฝันอยากมีอนาคตที่สวยงาม ได้ทำงานดีๆ ทางเดินชีวิตสวยหรู แล้วณเวลานี้ละ.... เขากำลังทำบ้าอะไรอยู่ เขากลายเป็นเด็กใจแตกไปแล้ว เขาหลงผู้ชาย แถมหนีตามไปอยู่ด้วยกัน

หึ.... ที่สำคัญในท้องของเขาตอนนี้ ก็มีอีกหนึ่งชีวิตที่คนเป็นพ่อไม่อยากให้ลืมตาดูโลก ลู่หานพยายามฝึกฝนตัวเองอย่างหนักในเรื่องการเรียน เขาเป็นเพียงเด็กต่างจังหวัดจนๆ แต่สามารถสอบชิงทุนเข้ามาเรียนในเมืองหลวงได้ คนตัวเล็กไม่สนคำทักท้วงของครอบครัว เพราะเชื่อว่าตนจะดูแลตัวเองได้ ลู่หานเชื่อว่าเขาจะไม่หลงใหลแสงสีของเมืองหลวง ทว่าเขากลับคิดผิดมหันต์

“เดี๋ยวจะสอบแล้วนะ ยังไม่รีบอ่านหนังสืออีก” พยอนแบคฮยอนเดินหน้ามุ่ยมาหาคนตัวเล็ก ในมือของร่างบางถือสมุดเล่มนึงติดมือมาด้วย แบคฮยอนนั่งลงข้างเพื่อนสนิทบนม้าหินอ่อนภายในสวนหย่อมโรงเรียน พวกเขามักจะชอบอยู่ด้วยกันสองคนเวลามาเรียนหนังสือ แบคฮยอนและลู่หานเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เข้ามาเรียนมอปลายปีหนึ่งที่นี่ จนตอนนี้พวกเขาอยู่มอปลายปีสุดท้ายแล้ว อีกไม่ช้าพวกเขาก็จะต้องเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย

“เรา... ไม่ค่อยมีกะจิตกะใจอะแบค เราเครียด”

“เครียดเรื่องอะไรบอกเราได้นะลู่ ตั้งแต่ลู่โดดเรียนไปหาหมอวันนั้นเราก็เห็นแกดูซึมๆ ไปนะ”

“เราบอกแบคไม่ได้” เห็นสีหน้าไม่สู้ดีของลู่หาน เขาก็อดสงสารไม่ได้ แบคฮยอนคิดว่าเรื่องที่เพื่อนสนิทของเขาไม่สบายใจอยู่ในขณะนี้ โอเซฮุนต้องมีส่วนเกี่ยวข้องเป็นแน่

“ไว้พร้อมจะเล่าก็บอกละกัน เราเป็นเพื่อนกันนะลู่ เราพร้อมรับฟังแกเสมอ” ร่างเล็กฝืนยิ้มส่งให้เพื่อนสนิทพอให้อีกคนสบายใจ

“อ้ะ อ่านนี่ซะเราจดเลคเชอร์วิชาของครูปาร์คแบบสรุปๆ มาให้ อย่าลืมสิว่าอีกไม่นานพวกเราจะต้องเข้ามหาวิทยาลัยกันแล้วนะ ตั้งใจหน่อยปกติเราไม่เคยเห็นลู่ขี้เกียจ อ่านซะนี่คือคำสั่ง” แบคฮยอนฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ารักเขาส่งสมุดมาให้ลู่หานได้อ่านทบทวนก่อนเข้าห้องสอบวิชาสุดหินของคุณครูที่เขาไม่ค่อยชอบขี้หน้าสักเท่าไหร่ คุณครูปาร์คชานยอล

“ขอบใจนะแบค”

“ก็เราเพื่อนกันนี่นา” เมื่อเห็นว่าลู่หานก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็เลือนหายไป แบคฮยอนเบ้ปากกดโทรศัพท์เล่น

เสียงออดส่งสัญญาณเป็นอันว่าหมดคาบ การสอบผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ถึงแม้ลู่หานจะทำได้บ้างไม่ได้บ้าง เพราะมัวแต่คิดมากเรื่องลูกจนลืมดูนาฬิกาว่าใกล้หมดเวลาส่งข้อสอบแล้ว เมื่อนึกขึ้นได้ก็รีบทำจะได้ให้มันเสร็จๆ ไป

ตามเคยเสียงพูดคุยของนักเรียนที่เพิ่งผ่านการสอบ มันหนีไม่พ้น

พวกแกทำได้ไหม ข้อนั้นแกตอบอะไร

เป็นแบบนี้จนลู่หานชินเสียแล้ว คุณครูปาร์คออกไปจากห้องสอบพร้อมกับบอกเลิกคลาสเรียน วันนี้ลู่หานต้องโดดวิชาตอนบ่ายสอง ทั้งๆ ที่เป็นวิชาที่เขาชอบและถนัดที่สุด มือเรียวหยิบกระเป๋าเป้ขึ้นมาสะพาย

“จะโดดอีกแล้วเหรอลู่” เสียงของแบคฮยอนเอ่ยถาม ลู่หานกับเพื่อนคนนี้นั่งโต๊ะติดกัน

“อืม เรามีนัดกับแฟน”

“เฮ้อเราละเบื่อแฟนแกจริงๆ พาเพื่อนเราหนีเที่ยวตลอด” เอาจริงๆ พยอนแบคฮยอนไม่ค่อยชอบขี้หน้าทั้งโอเซฮุนและคุณครูปาร์ค คนนึงพาเพื่อนของเขาเหลวไหล อีกคนชอบหาเรื่องแกล้งเขาในคาบเรียน

“สำคัญมากเลยแบค เราต้องรีบไป” น้ำเสียงของลู่หานฟังดูเศร้าเหลือเกิน นัยน์ตาสวยสั่นระริกราวกับคนกำลังจะร้องไห้ยังไงยังงั้นไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเพื่อนสนิทกำลังแบกรับความเครียดไว้มากมายแค่ไหน

“เอ่อคือ มันคงสำคัญสำหรับแกมากสินะ งั้นไปเถอะเราจะลาครูให้บอกว่าลู่หานไม่สบายเลยขอตัวกลับก่อน”

“...” ลู่หานพยักหน้า เขาพยายามฝืนตัวเองกลั้นความร้อนผะผ่าวของหยาดน้ำตาไม่ให้ไหลต่อหน้าแบคฮยอน หลังจากเดินออกมาจากห้องเรียนได้ไม่นาน หยดน้ำตาสีใสก็ไหลลงอาบข้างแก้มลูกกวางน้อย

.

.

.

.

ลู่หานเดินมาถึงหน้าโรงเรียน ดวงตาสวยก็เห็นรถเมอร์เซเดสสีแดงเพลิงจอดอยู่ข้างๆ รั้วอัลลอยสีทองอร่าม แสดงว่าเซฮุนมารอเขาอยู่ก่อนแล้ว โทรศัพท์ในมือทีแรกกะจะโทรหาคนรักก็เป็นอันต้องเก็บใส่กระเป๋าเป้ตามเดิม คนตัวเล็กรีบเดินมาขึ้นรถ

“ช้าจริง! กูรอมึงตั้งนาน!!”

“ขอโทษ พอดีเราติดสอบ”

“หึ ไม่น่าละกูโทรได้สักสิบสายมึงถึงไม่ยอมกดรับ”

“...” เซฮุนคนเมื่อคืนมันหายไปไหนนะ ลู่หานอยากอ้อนวอนต่อพระเจ้าให้ช่วยเอาแฟนคนเดิมของเขากลับมา ความทรงจำของเมื่อคืนนั้นมันช่างหอมหวาน แต่พอลืมตาตื่น เขากลับเจอเพียงความว่างเปล่าไร้โอเซฮุนที่ควรนอนอยู่เคียงข้างเขาตาโตมองเห็นโพสต์อิทสีชมพูที่ร่างสูงแปะไว้บนหัวเตียงกระดาษสีชมพูน่ารัก ทำให้ลูกกวางน้อยยิ้มร่าก่อนจะค่อยๆ ไล่สายตาอ่านทีละตัวอักษร

ลู่หานยิ้มเขายิ้มให้กับความโง่เขลาของตัวเอง ก่อนจะกำกระดาษแผ่นนั้นแล้วปามันออกไปอย่างไร้ทิศทาง!

เตรียมตัวไว้ล่ะวันนี้ กูจะไปรับหน้าโรงเรียนตอนบ่ายโมงตรงห้ามเลท

กูขยะแขยงมารหัวขนในท้องมึงเต็มที

“เซฮุน เราอยากเก็บลูกไว้” ลู่หานกัดปากหลังพูดจบ ดวงตาสวยมองซีกหน้าเย็นชาของคนรักมือเรียวเล็กค่อยๆ วางลงบนหน้าขาของเซฮุนอย่างกล้าๆ กลัวๆ ขณะชายหนุ่มเร่งเครื่องยนต์ขับเคลื่อนไปตามท้องถนน

“เราพูดกันรู้เรื่องแล้วนิ อย่ามาเซ้าซี้ ถ้ามันเกิดมาชีวิตฉันก็จบเห่กันพอดี อนาคตของฉันจะให้มาเลี้ยงเด็กตั้งแต่อายุสิบแปด ไม่มีทาง!”

“แต่เราทำให้เขาเกิดมาแล้วนะเซฮุน”

“หุบปาก!!!”

“ฮึก...ฮือ ลูก..ลูกจ๋า แม่ขอโทษนะ..ลูกอย่าโกรธแม่กับพ่อนะ..ฮึกๆ” ลู่หานลูบหน้าท้องแบนราบผ่านเสื้อสูทนักเรียน เสียงสะอื้นของคนตัวเล็กมันชั่งเป็นอะไรที่น่ารำคาญสำหรับเซฮุนเสียจริง

“แมร่งจะติดไฟแดงอะไรกันหนักหนาวะ คนกำลังรีบ!” ชายหนุ่มเคาะนิ้วบนพวงมาลัยแก้เซ็ง เขาไม่อยากเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว เซฮุนอยากเหยียบคันเร่งให้มิดแล้วพาลู่หานไปจัดการเรื่องยุ่งๆ ในชีวิตเสียให้มันจบๆ สักที แต่การจราจรมันไม่เป็นใจเสียเลยเนี่ยสิ น่าเบื่อ น่ารำคาญ! ไหนจะเสียงร้องไห้ชวนอ้วกของลู่หานที่กำลังพร่ำเพ้อถึงเด็กเวรในท้องไม่หยุดปากนี่อีกละ เขาไม่น่าเอามันมาทำเมียตั้งแต่แรก ถ้ารู้ว่ามันจะโง่จนไม่รู้อะไรเลย ว่าถ้ามีเซ็กส์กันมันต้องกินยาคุม! เพราะจะให้เขาใส่ถุงยางทุกครั้งละก็บอกเลยว่าไม่มีทาง แบบนั้นมันจะไปสนุกยังไงวะ!

“ลูกจ๋า”

“โธ่เว้ย! เงียบสักที!!!” ลู่หานสะดุ้งตกใจตัวสั่นเทิ่ม เซฮุนขึ้นเสียงใส่เขาอีกแล้ว คนตัวเล็กนั่งกุมท้องของตนเอง อย่างหวงแหน

“อย่าทำบาปเลยนะ”

เพี๊ยะ!!!

ใบหน้าหวานถูกฝ่ามือของคนรักฟาดเขาใส่แก้มขาวอย่างรุนแรง ลู่หานจับแก้มข้างที่โดนทำร้าย เลือดไหลซิบตรงมุมปากสีเรื่อ

“ฮือ ฮึก…ฮึ”

“ลู่! เลิกคร่ำครวญถึงเด็กที่มันกำลังจะตายเถอะนะ ฉันขอร้องละ เธอไม่อยากมีชีวิตที่สดใสเหมือนวันรุ่นคนอื่นรึไงกัน ไม่อยากเข้ามาหาลัยแล้วเหรอ พ่อแม่ของเธอละลู่ เขาจะผิดหวังแค่ไหนที่ลูกคนเดียว....เหลวแหลก!!”

“...”

แล้วมันเพราะใครกันละเซฮุนที่ทำให้ฉันกลายเป็นแบบนี้นะ

“อย่าซีเรียสไปเลยนะ คนอื่นเขาก็ทำกัน” ร่างสูงพยายามระงับอารมณ์คุกรุ่นไว้ในใจ เขาเกลี้ยกล่อมร่างเล็กเสียงหวาน คนอย่างลู่หานต้องใช้วิธีนี้ถึงจะเชื่องเหมือนเดิม ในที่สุดร่างสูงขับรถมาถึงสถานที่นัดหมายในเวลาฉิวเฉียด

.

.

.

.

“รักษาเวลาดี คุณหมอพร้อมแล้วนะรออยู่ในห้อง” เจ้าหน้าที่คนเดิมมองลู่หานเหยียดๆ ก่อนจะส่งยิ้มทักทายร่างสูง เซฮุนรู้ว่ารอยยิ้มนั่นมันเสแสร้งขึ้นมาไม่ต่างจากรอยยิ้มเย้ยหยันสักนิด ชายหนุ่มมองคนบริเวณนั้นตาขวางบ่งบอกถึงความไม่ชอบใจ จนใครต่อใครต่างพากันหลบสายตา แต่ก็มีเสียงซุบซิบพอให้เขากับลู่หานได้ยินอยู่บ้าง เขารู้ว่าเกิดจากสาเหตุใด ก็ในเมื่อลู่หานยังอยู่ในชุดนักเรียนและโรงเรียนที่แฟนของเขาเรียนอยู่มันค่อนข้างมีชื่อเสียงในโซล ไม่แปลกหากจะมีเสียงนินทา เซฮุนถอดเสื้อสูทนักเรียนของลู่หานออก จากนั้นจึงนำมาพาดไว้บ่นบ่าของเขาเสียเอง

“เข้าไปสิ!” เซฮุนดันแผ่นหลังคนตัวเล็กบังคับให้เดินไปที่ห้องปิดทึบ หมอที่จะทำแท้งให้ก็พร้อมแล้ว เครื่องไม้เครื่องมือก็พร้อมหมดทุกอย่าง เจ้าหน้าที่กำลังสแตนบายอยู่ภายในห้อง

“เรากลัว”

“ที่รักอย่าสร้างปัญหาจะได้ไหม” คำพูดแลดูหวานแต่น้ำเสียงมันชวนขนลุก ลู่หานส่ายหน้าทั้งน้ำตา

“เข้าไป! ฉันจะรออยู่ด้านนอก”

“แต่ว่าเซฮุน ฮึก..” ลู่หานรีบคว้าข้อมือของคนรักไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินจากเขาไป

“ถ้าเธอรักฉันก็ไปเอามันออกซะ!” ชายหนุ่มเปิดประตูให้เสียเอง ร่างเล็กจำใจเดินเข้าไปภายในห้องนั้นลู่หานเหมือนหมดหนทางจะหลีกหนี นี่ตนต้องเสียลูกไปจริงๆ นะเหรอ ลู่หานกุมท้องตัวเองไว้ หลับตากลั้นใจ ทำตามคำสั่งของคนรัก ประตูถูกปิดลงด้วยฝีมือของคนเปิด ลู่หานเดินไปข้างหน้าทุกอย่างก้าวเต็มไปด้วยความหวาดกลัวลู่หานเห็นเตียงขาหยั่งและอุปกรณ์ประหลาดมากมาย คุณหมอและเจ้าหน้าที่ในชุดผ่าตัดสีเขียวหม่น กำลังใส่ถุงมือยางเตรียมพร้อมกับการผ่าตัด ลู่หานได้ยินคุณหมอบอกให้เขานอนลงบนเตียง กลิ่นคาวเลือดจากรายก่อนยังส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง เขาอยากอาเจียนเหลือเกิน น้ำตายังคงไหลราวเขื่อนแตก มันไม่สามารถหยุดได้เลย ร่างเล็กปล่อยน้ำตาให้ไหลพร้อมกับสติที่เริ่มเลือนหายไปช้าๆ เนื่องมาจากเข็มยาสลบที่กำลังทิ่มแทงเข้าสู่เส้นเลือด

...............................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 00:06
    เซฮุนไม่โอเคอย่างแรง
    #9231
    0
  2. #9228 WariyaPongsai (@WariyaPongsai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 13:02
    หงุดหงิดฮุนไดไหม!!!!!!!!! แม่งทำไรป้องกันดิจะให้กินยาคุมยังเดียวไง
    #9228
    0
  3. #9063 Pakjira0906 (@Pakjira0906) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 18:55
    อีกด้านก้คือหงุดหงิดลู่มากอะ รักอีฮุนหัวปักหัวปำ อีกด้านก้คืออีฮุนเลวมาก!!!
    #9063
    0
  4. #8554 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 07:48
    เป็นคำว่าที่รักที่ฟังแล้วไม่น่าฟังที่สุดอ่ะนะ เหมือนเป็นคนสองบุคลิก แกควรไปหาหมอนะเซฮุน รำคานนนน
    #8554
    0
  5. #7937 หญิงงี่_ducky (@Baicha_Yinggi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 22:31
    โอ้ยหงุดหงิดโอเซจะผิดมั้ยอ่ะ555555555
    #7937
    0
  6. #7828 icemibaby2 (@icemibaby2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 00:15
    ทำไมรู้สึกว่าลู่หานโง่ ลู่หานไม่รักลูกแต่ลู่หานรักผัว!
    #7828
    0
  7. #7797 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 17:09
    ไม่สามารถสรรหาคำใดๆมาบรรยายความเลวบรรลัยของพี่ฮุนได้จริงๆค่ะ สงสารพี่ลู่อ่ะ
    #7797
    0
  8. #7290 กิ๊ฟฟ่า (@giffang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 11:34
    เราจำได้ว่าเคยอ่านแล้วครั้งนึง แล้วหายไปรึเปล่าคะ แฮะๆๆ กลับมาอ่านรอบสองแล้วอ่ะ คือดีๆมากๆเลยค่ะไรท์ อ่านทีไรปวดหัวใจ ??
    #7290
    0
  9. #6954 givegue (@phachareeporn_de) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 11:36
    เจอกันอีกแล้วนะ อี่เลวเซฮุน กลับมาอีกแล้วจ้าๆๆๆๆ
    #6954
    0
  10. #6918 Bookni (@Bookni) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 09:41
    เลวววววว คำเดียวเลย
    #6918
    0
  11. #6864 fairy (@game_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 23:45
    สงสารลู่กับลูกอะ เกลียดเมน5วิ
    #6864
    0
  12. #6650 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 20:19
    แง้้้้ สงสารเด้กอ่ะ ลู่
    #6650
    0
  13. #6646 piccyname (@piccyname) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:36
    พึ่งมาอ่านเรื่องนี้อ่ะตั้งเเต่อ่านฟิคมาเป็นพระเอกที่เห้มากที่สุดเเล้วเกลียดค่ะเกลียดมัน!
    #6646
    0
  14. #6598 chicgonjub (@chicgonjub) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 18:24
    โอ้ยยยย โอเซฮุนทำไมถึงเป็นคนแบบนี้ห๊ะ??!!!!! น่าโมโหมากกก ทำกับเสี่ยวลู่แบบนี้ได้ไงง!!!
    #6598
    0
  15. #6555 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 03:36
    โอ้วโหนี่เลวไม่ยั้งเลวอันลิมิตเลยนะคะคุณโอเซฮุน
    #6555
    0
  16. #6521 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 00:12
    โอ๊ยสงสารรรรร ทำไมเซฮุนเ หี้ ยจังวะ
    #6521
    0
  17. #6481 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 02:44
    เฮ้ยยยยย ไม่น้าาาาา สลบแล้วววว
    #6481
    0
  18. #6458 Kristy is Happy (@muk_monkey) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 09:18
    ตกลงลู่หานจะยอมทำแท้งจริงๆเหรอ ;--: เกร๊ซ เซฮุน ทำไมนิสัยไม่ดีงี้ แกร๊
    #6458
    0
  19. วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 14:36
    ไม่ทำได้มั้ยขอร้องล่ะTOT
    #6443
    0
  20. #6410 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 14:49
    พี่ลู่จะทำจริงๆ หรอ ? ไม่ทำได้ไหมผู้ชายเลวๆ แบบมันปล่อยไปเถอะ TT
    #6410
    0
  21. #6403 อริสรา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 20:23
    นะเวลานี้อยากจะฆ่าเซฮุนมากกอ่ะ คือเลวได้ใจเลยแล้วไอ่ที่พูดเพราะนี้สตอชัดชัด ใช่ไหม



    เราเปนกำลังใจให้เสี่ยวลู่นะ สงสารอ่าาาาาาา
    #6403
    0
  22. #6347 KimHeeBum (@kimheebum) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 23:13
    ทำไมเซฮุนเลวแบบนี้ สงสารลู่หานนน
    #6347
    0
  23. #6322 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 09:22
    อ่านละปวดใจT T สงสารลู่หาน.. เชียร์ให้เลิกมาก
    #6322
    0
  24. #6294 Missing you good lux (@babanana2499) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 20:44
    เลวขนาดนี้จะทนอยู่ทำไมว่ะ เกลียดว่ะ พูดเลย
    #6294
    0
  25. #6203 Min Mut Big Poo (@mut_bigbang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 00:30
    ลู่จะทนอยู่กับคนแบบนี้ได้ยังไงใจร้ายที่สุด!!
    #6203
    0