[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 28 : chapter : 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,664
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    12 ส.ค. 62




อู๋อี้ฟานนั่งดื่มด้วยความสบายใจปนเปกับความรู้สึกสะใจ เขาสั่งให้บาร์เทนเดอร์ใส่ยาบางชนิดลงไปในเครื่องดื่มของพยอนแบคฮยอน ที่คนร่างบางเอ่ยปากสั่งไว้ก่อนจะเดินไปทางเข้าห้องน้ำ ก็แค่รอดูมันออกฤทธิ์ ยาตัวนี้ถ้าใครได้กินเข้าไปมันจะเข้าไปกระตุ้นอารมณ์อย่างว่า ร่างกายร้อนเร่าราวถูกไฟคอก กระสันอยู่ในร่างกายอยู่ถึงสามวัน เขาเพิ่งได้มาจากเพื่อนของเขาเมื่อนานมาแล้ว และวันนี้ชายหนุ่มก็ได้ใช้มันกับใครสักคนเสียที

“....อย่ามายุ่ง!!!” ตวาดเสียงสั่นเครือ แบคฮยอนพยายามเดินออกมาด้านนอก เพื่อกลับไปสงบสติอารมณ์ที่บ้าน เขามีอาการแปลกๆ จู่ๆ ก็ร้อนวูบวาบไปทั่วสรรพางค์กาย ไหนจะเหล้าที่เขาดื่มไปอีกมันส่งผลให้เขาแทบจะทรงตัวยืนไม่ไหว

“ให้ผมไปส่งคุณดีกว่านะ ดูท่าทางคุณขับรถไม่ไหวหรอก” ชายคนนี้จะตามเขามาทำไม แบคฮยอนสะบัดมือสากทิ้ง เขาไม่ต้องการให้ใครมาแตะต้องตัวเขาทั้งๆ ที่ในใจของเขากำลังร่ำร้องหาสัมผัสหยาบโลนจากชายหนุ่มสักคน เพื่อมาบรรเทาอาการบ้าๆ นี่

“ฉัน...จะเรียกแท็กซี่กลับ อื้อ!!!” เพียงแค่ถูกปลายจมูกของอู๋อี้ฟานเฉียดพวงแก้ม ก็ทำให้อารมณ์กระสันตีวนขึ้นมาจนเกือบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ เขากำลังต้องการ เขาต้องการใครสักคนมาสนองความใคร่ แบคฮยอนเหงื่อแตกซิก ฟันเรียงสวยขบริมฝีปากตัวเองจนปากอิ่มแดงห่อเลือด

“เลือกเอาแล้วกัน....ว่าอยากกลับกับใคร ผมสามารถพาคุณขึ้นสวรรค์ได้นะ ถ้าคุณต้องการ” ชายหนุ่มเดินไปที่รถของเขา ร่างสูงสง่าจุดยิ้มร้ายโดยที่แบคฮยอนไม่สามารถเห็นได้

“ฉัน...อ..อยากไป..กับนาย” เมื่อจนมุมแบคฮยอนจึงยอมกัดฟันเดินตามมาเคาะกระจกรถแอสตันมาร์ตินสีงาช้าง ดวงตาพระจันทร์เสี้ยวเห็นร่างสูงลดกระจกลง เขาจึงเอ่ยปากพูดพร้อมส่งสายตายั่วยวนให้สารถีหน้าหล่อ

“หึ...ครับ ด้วยความเต็มใจ” อู๋อี้ฟานขับรถด้วยความเร็วสูงตรงมาที่คอนโดของเขา เขาลอบมองซีกหน้าร่างบางเป็นระยะ ดูท่าทางจะเกร็งมากเพราะอีกฝ่ายนั่งแทบไม่ขยับตัวเลยความชื้นจากเหงื่อทำให้เขาสามารถเห็นทรวดทรงองค์เอว และผิวขาวราวหิมะผ่านเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่าย ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์เมื่อถึงที่หมาย

“เราจะเป็นแค่วันไนท์สแตนด์เท่านั้น หวังว่านายคงจะเข้าใจ....”

“เรื่องนั้นน่ะผมทราบ....เพราะผมเองก็มีคนที่ผมรักอยู่แล้ว”

.

.

.

.

CUT

.

.

.

.

เขามีเซ็กส์กับผู้ชายที่ไม่รู้จักแม้แต่ชื่อเสียงเรียงนาม แกมันใจง่าย พยอนแบคฮยอน เรื่องนี้โอเซฮุนจะรู้ไม่ได้!!!

คนสวยปิดเปลือกตาลงช้าๆ .... แตกต่างจากอู๋อี้ฟาน ร่างสูงเดินไปกดปิดกล้องตัวจิ๋วพร้อมทั้งเช็คเทปที่ถูกซ่อนไว้อย่างดีข้างทีวี ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเตียงนอนตอนที่ร่างบ้างก้มหน้าลงปลดกระดุมเขาแอบกดรีโมทใต้หมอนเพื่อให้มันทำงาน อู๋อี้ฟานกดยิ้มมุมปาก เขาชักติดใจแบคฮยอนแล้วสิ เขาว่าเกมนี้มันชักจะสนุก เขาเองก็ได้ร่างกายของอีกคนมาเล่นแก้เบื่อและได้แก้แค้นให้ลู่หานไปพร้อมกัน อู๋อี้ฟานที่เป็นคนดีน่ะ....ไม่มีอีกต่อไป คนๆ นั้นจากโลกนี้ไปตั้งแต่ตอนที่ลู่หานเจอโอเซฮุนแล้วล่ะ

.

.

.

.

เซฮุนกลับเข้ามาที่บ้านในเวลาเกือบสี่ทุ่มเพราะวันนี้กว่าที่เขาจะได้เข้าไปทำงานก็สายมากแล้ว ชายหนุ่มต้องนั่งทำงานให้ลูกค้าชดเชยเวลาที่เขาเสียไปตอนอยู่ที่ร้านกาแฟ ทว่าตลอดเวลาจิตใจของเขาทั้งวุ่นวายและสับสน เขาสลัดภาพของลู่หานออกจากความคิดตัวเองไม่ได้เลย ชายหนุ่มเสียสมาธิเพราะพนักงานร้านกาแฟเพียงคนเดียว นั่นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด ไหนจะเรื่องราวที่ได้รับฟังจากปากเรียวเล็กเป็นกระจับน่าหลงใหลนั่นอีกละ ร่างสูงวาดยิ้มให้มารดาที่เดินออกมาตอนรับเขากลางห้องโถงใหญ่ เธออยู่ในชุดนอนกระโปรงตัวยาวสีครีมเนื้อผ้ามันวาว เซฮยองโอบกอดลูกชายด้วยความคิดถึง ก่อนจะหอมแก้มโอเซฮุน

“ดึกแล้วนะครับ คุณแม่น่าจะรีบเข้านอน”

“ก็แม่เป็นห่วงเรา ลูกเพิ่งมาอยู่เกาหลีได้ไม่กี่เดือน วันนี้ทำไมถึงกลับดึกนักล่ะหื้ม”

“ผมอยู่เคลียร์งานให้ลูกค้าครับคุณแม่” ชายหนุ่มยิ้มทักทายป้าแม่บ้าน หญิงชรารับกระเป๋าและเสื้อสูทจากร่างสูงขึ้นไปเก็บตามหน้าที่ของเธอ

“ทานอะไรมารึยัง เจ้าลูกชาย” เธอควงแขนร่างสูงเดินมาที่ห้องรับประทานอาหารด้วยกัน

“ยังเลยครับ...ผมหิวมากเลยครับคุณแม่” ตั้งแต่ความจำเสื่อมลูกชายเธอนิสัยดีขึ้นเยอะ ไม่เคยทำให้หัวอกคนเป็นแม่อย่างเธอผิดหวังสักครั้ง

“พวกเธอรีบจัดอาหารมาให้ลูกฉันสิ อย่าชักช้า!” เซฮยองเอ่ยสั่งงานกับแม่บ้านแถวนั้น ไม่นานอาหารละลานตาก็ตั้งอยู่บนโต๊ะทานข้าว ไม่ปล่อยให้คนเป็นเจ้านายรอนาน โอเซฮุนลงมือทานอาหารซึ่งทุกการกระทำของร่างสูงอยู่ในสายตาของเซฮยองตลอด เธอยิ้มให้ลูกรักขณะที่ลูกชายตักอาหารรับประทานอย่างคนใจเย็น จนเวลาผ่านไปเกือบสิบนาทีโอเซฮุนจึงตัดสินใจถามคำถามที่ยังคงค้างคาใจของเขาต่อมารดา

“คุณแม่....คุณแม่รู้จักคนที่ชื่อลู่หานไหมครับ”

ลู่หาน!

เด็กนั่นอีกแล้ว นี่โอเซฮุนไปรู้อะไรเข้าอีกล่ะ เธอหุบยิ้มแทบทันทีหลังจากที่ได้ยินชื่อเด็กที่เธอไม่ชอบขี้หน้า

“ลูกไปได้ยินอะไรมาเซฮุน?” ชายหนุ่มยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม เมื่อเขารู้สึกอิ่มกับอาหารมื้อดึกมื้อนี้

“ผมเจอคนที่ชื่อลู่หานครับ เขาบอกว่าเขา....เป็นเมียของผม แถมเราสองคนยังมีลูกด้วยกันชื่อเซจุน”

เซจุน เป็นไปไม่ได้!!! เด็กนั่นยังไม่ทำแท้งหรอกเหรอ หญิงวัยกลางคนเบิกตาโพลง ยิ่งสร้างความสงสัย

“เด็กนั่น....ไม่ได้ทำแท้ง” เซฮยองเหมือนคนถูกตบหน้าฉากใหญ่ ใบหน้าเธอเหมือนไร้ความรู้สึก เธอคิดว่าลู่หานจะเอาเด็กออกซะอีก แล้วตอนนี้เด็กที่ลู่หานอ้างว่าเป็นหลานของเธอจะเป็นยังไงบ้าง เธอเองก็รู้สึกผิดอยู่เหมือนกันที่ไล่เด็กคนนั้นไปเพราะเธอไม่เชื่อว่าเด็กในท้องจะใช่หลานเธอจริงๆ วันที่เธอไล่ลู่หานไปเธอคิดว่าเด็กใจแตกคนนั้นจะทำแท้งเสียอีก เธอไม่รู้ว่าลู่หานจะยังเก็บเด็กไว้ ถ้าเด็กในท้องของลู่หานเป็นหลานเธอจริงๆ เธอคงรู้สึกผิดมหันต์

“คุณแม่....หมายความว่าไงครับ”

“เด็กคนนั้นเคยมาหาแม่ที่นี่ เขาอ้างว่าเขาท้องกับลูก...แต่แม่ไม่เชื่อ” เซฮุนตกใจไม่น้อยเมื่อทราบความจริง งั้นก็แสดงว่าสิ่งที่ลู่หานพูดกับเขา มันก็มีเค้าลางความจริงน่ะสิ

“ผมเคยรู้จักเขามาก่อน...อย่างนั้นใช่ไหม” ดวงตาคมจ้องใบหน้าของคนเป็นแม่ เพื่อย้ำสิ่งที่ได้ยินว่าเขาไม่ได้หูฝาด

“...ใช่ ลูกกับเด็กนั่นเคยรู้จักกันมาก่อน แต่แม่ไม่เชื่อว่าเขาท้องกับลูกชายของแม่..... แม่ก็เลยไล่ตะเพิดเด็กนั่นไป”

“...เด็กที่ชื่อเซจุนล่ะลูก....แกเป็นยังไงบ้าง” เซฮยองถามเพราะความอยากรู้ เธอหวังว่าเด็กคนนั้นจะไม่ใช่หลานแท้ๆ ของเธอ ต้องไม่ใช่!

“แกเป็นเด็กที่น่ารักมากครับ...แต่ว่าพูดน้อยไปหน่อย” เมื่อนึกถึงรอยยิ้มและคำเรียกที่เซจุนใช้เรียกเขาว่าป๊า เซฮุนก็อดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้ม แต่เมื่อชายหนุ่มนึกถึงเรื่องในวันนี้เขาก็มีสีหน้าหม่นลง

“แม่ชักอยากเจอเด็กที่ชื่อเซจุนแล้วสิ.....” อดคิดไม่ได้หากเด็กที่ชื่อเซจุนเป็นหลานของเธอ.... เธอจะทำอย่างไรต่อไปกับเรื่องนี้ดี แบคฮยอนคงไม่ยอมล้มเลิกงานแต่ง แผนการณ์ที่ทำมาตลอดสี่ปีคงล่มไม่เป็นท่า แค่คิดว่ามันเป็นเรื่องจริงน้ำตาของเธอก็พาลจะไหลอยู่ร่อมร่อ เธอสงสารหลานและเธอคงเป็นย่าที่ใจร้ายมาก เธอภาวนาว่าอย่าให้เรื่องนี้เป็นความจริงเลย

.

.

.

.

คืนนี้เป็นคืนที่สามที่ชายหนุ่มแอบมองสองแม่ลูกผ่านกระจกรถ หลังจากเลิกงานเขามักจะมาซุ่มมองลู่หานและเซจุน เนื่องจากรถของเขาติดฟิล์มสีดำทั้งคันทำให้คนภายในร้านไม่ทันสังเกต เม็ดฝนโปรยปรายจากท้องฟ้าทว่ามันไม่ได้ทำให้อารมณ์ของเขาเย็นลง เขาร้อนรุ่มทุกครั้งที่เห็นหน้าพนักงานร่างเล็ก เขากับลู่หานเคยรู้จักกันมาก่อนจริงๆ ส่วนเซจุนเขาเองก็ไม่รู้ว่าใช่ลูกเขารึเปล่า และด้วยอะไรบางอย่างร่างสูงตัดสินใจลงจากรถก่อนจะเดินเข้าไปภายในร้านกาแฟ หลังจากชายหนุ่มเห็นจีมินและเจ้าของร้านเดินทางกลับบ้านไปเรียบร้อยแล้ว เวลานี้น่าจะเหลือเพียงสองแม่ลูก

กริ๊ง…กริ๊งงงง

“ร้านเราปิดแล้วฮะ...” ลู่หานเงยหน้าจากเครื่องคิดเงินขึ้นมามอง คนตัวเล็กได้ยินเสียงกริ่งที่ประตูหน้าเป็นสัญญาณการเข้ามาด้านในร้านของลูกค้ารายใหม่ แต่เวลานี้เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว คนตัวเล็กหัวใจกระตุกวูบ เขาตกใจเมื่อเห็นโอเซฮุนยืนอยู่เบื้องหน้าของเขาอีกครั้ง

“เสียดายจัง...ผมแค่อยากดื่มกาแฟสักถ้วยก่อนกลับบ้าน” ร่างสูงหน้าหม่นลง ชายหนุ่มสอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสแล็กแก้เก้อ ลู่หานดวงตาไหววูบเมื่อเห็นว่าอีกคนเดินฝ่าสายฝนมาด้วย เส้นผมสีน้ำตาลเข้มและเสื้อโค้ตของชายหนุ่มถูกพรมด้วยหยดน้ำ

“คุณไปนั่งรอที่โต๊ะก่อน ปกติร้านเราปิดตอนสองทุ่มฮะ” เซฮุนทราบอยู่แล้ว เขารู้ว่าร้านนี้ปิดตอนสองทุ่ม แต่เขาเลือกที่จะรอเวลาให้เหลือแค่ลู่หานกับเซจุนอยู่ภายในร้าน

“ขอบคุณครับ” ใบหน้าสวยระบายยิ้มละมุน ก่อนจะจัดการชงกาแฟอย่างพิถีพิถัน เขาตั้งใจทำให้ชายหนุ่มสุดฝีมือ เซฮุนเดินหาโต๊ะนั่งทำเลเหมาะๆ เขาลอบมองทุกการกระทำของร่างเล็ก ใบหน้าสวยยิ้มหวานขณะชงกาแฟให้เขา และเมื่อลู่หานเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าเซฮุนกำลังมองตนเองอยู่ คนสวยรีบเบือนหน้าหลีกหนีดวงตาคมกริบนั่น ใบหน้าน่ารักขึ้นสีแดงสุกปลั่ง คนตัวเล็กยกกาแฟที่เขาเพิ่งชงเสร็จส่งกลิ่นหอมกรุ่นมาเสิร์ฟ

“เชิญคุณตามสบายเลยนะฮะ...” ชายหนุ่มโคล่งศีรษะรับรู้ เขายกถ้วยกาแฟเซรามิกขึ้นสูดดมกลิ่นหอมหวนของมันก่อนจะยกดื่ม โอเซฮุนวาดยิ้มระคนมีความสุข รสชาติกาแฟที่เขากำลังดื่มหวานนุ่มลิ้นแถมยังมีรสขมนิดๆ ติดปลายลิ้นของเขา ทำให้เขาต้องยกมันขึ้นดื่มอีกครั้ง ชายหนุ่มแทบจะวางถ้วยกาแฟถ้วยนี้ไม่ลง ลู่หานคลี่ยิ้มตาม รสชาติกาแฟที่เขาชงคงถูกปากลูกค้ารายนี้เป็นแน่ เขาจำได้ว่าโอเซฮุนชอบดื่มกาแฟรสชาติแบบไหนและเขาก็ไม่เคยลืม ถึงจะผ่านมาเนิ่นนานจนถึงบัดนี้แล้วก็ตาม คนตัวเล็กจัดการถูพื้นร้านกาแฟต่อจนเสร็จ เป็นเวลาเดียวกันกับชายหนุ่มที่คงจะดื่มกาแฟหมดถ้วยแล้ว กระนั้นสายฝนด้านนอกก็ยังไม่หยุดตกลงมาจากฝากฟ้าสักที จริงสิ... ลู่หานลืมไปเสียสนิท ผ้าเช็ดหน้าของชายหนุ่มอยู่บนห้องนอนของเขา หลังจากสอบถามจนรู้ความจริงจากเจ้านายว่าเป็นของโอเซฮุน

“คุณเซฮุน...รอลู่หานแป๊บนึงนะฮะ” คนตัวเล็กเดินมาบอกร่างสูง และไม่ฟังคำทักท้วงใดๆ จากชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะอึ้งเล็กน้อย เจ้ากวางเดินเร็วๆ ขึ้นบันไดไปบนชั้นสอง ก่อนจะกลับมาพร้อมของในมือ

“นี่ฮะ...ผ้าเช็ดหน้าของคุณ ลู่ได้ซักรีดมันอย่างดีเพื่อรอคืนให้คุณ” เซฮุนรับผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นมา เขาแอบขำในลำคอเมื่อเจ้ากวางน้อยหอบหายใจเหนื่อย คงจะรีบขึ้นไปนำมาคืนให้เขา ทันทีที่สัมผัสเนื้อผ้าเขาก็รู้ว่าลู่หานคงจะซักและลงน้ำยาปรับผ้านุ่มให้อย่างดีตามที่คนตัวเล็กบอก ชายหนุ่มส่งยิ้มอบอุ่นให้ลู่หาน เขาเห็นแก้มขาวเนียนแดงระเรื่อไม่รู้ว่าลู่หานนั้นกำลังเขินเขาหรือว่าเหนื่อยกันแน่

“....ครับ เซจุนแกอยู่ที่นี่รึเปล่า ผมยังไม่เห็นแกเลย” ตั้งแต่เขาเข้ามานั่งในร้าน เขายังไม่เห็นเด็กน้อยคนนั้นเลย ยอมรับว่าเขาคิดถึงและรู้สึกผิดต่อเซจุน

“ลูกของลู่นอนหลับอยู่ข้างบนฮะ...”

ถามถึงเซจุนด้วยเหรอ ลูกต้องดีใจมากแน่ๆ ถ้ารู้ว่านายคิดถึงแก

“อ่อครับ... ผมอยากขอโทษที่เผลอขึ้นเสียงใส่แกวันก่อน แกคงจะยังโกรธผมอยู่”

“ไว้ลู่จะบอกแกให้นะฮะ ว่าคุณฝากมาขอโทษ” หัวใจร่างเล็กกำลังพองโต ลู่หานมีความสุขแล้ว แค่นี้ลู่หานว่ามันมากเกินพอสำหรับเขา โอเซฮุนไม่จำเป็นต้องจำเขากับเซจุนได้หรอก ขอแค่เขาได้เห็นหน้าอีกคนบ้างก็พอ ได้รู้ว่าชายหนุ่มยังคงอยู่ดีมีความสุข ร่างสูงจ่ายเงินค่าเครื่องดื่ม เขาคงอยู่ที่ร้านแห่งนี้นานเกินไปแล้ว คนตัวเล็กควรได้รับการพักผ่อนเพราะเมื่อเขาก้มมองนาฬิกาข้อมือปรากฏว่าเข็มสั้นและเข็มยาวเดินมาเกือบจะถึงเลขเก้า

“คุณเซฮุน!” ร่างสูงเหลียวหลังกลับมามองเจ้ากวาง ในวินาทีที่เขาจะตัดสินใจเดินย่ำเท้าฝ่าสายฝน เพื่อเดินกลับไปรถของเขาซึ่งจอดอยู่ใกล้ๆ ร้านแห่งนี้

“คุณอย่าตากฝนนะ...รับร่มไปสิฮะ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก” ร่มสีเหลืองในมือเรียวสวยถูกส่งมอบให้ร่างสูง เซฮุนชั่งใจ แต่เมื่อเขาสบตากับลู่หาน ความห่วงใยจากดวงตาคู่โศกนั้นทำให้เขาต้องรับร่มคันดังกล่าวมาถือไว้ เขาเห็นคนตัวเล็กระบายยิ้มเซฮุนรับรู้ถึงหัวใจของเขาที่กำลังเต้นแรงจนเกือบทะลุออกมาจากอกด้านซ้าย

“ผมจะรีบเอาร่มมาคืนคุณโดยเร็ว”

“ไม่เป็นไรฮะ... ลู่ไม่ได้มีร่มคันนี้คันเดียวสักหน่อย คุณเก็บไว้ใช้เถอะ” ใครว่าล่ะร่มคันนี้เขาเพิ่งซื้อมาต่างหาก แถมยังเป็นร่มเพียงคันเดียวของเขาหลังจากโดนคยองซูเฉ่งเรื่องตากฝนขากลับจากซื้อของเข้าร้านเมื่อวันก่อน ลู่หานจึงซื้อร่มคันนี้มาคนตัวเล็กเต็มใจมอบมันให้เซฮุน เขาคงมีความสุขมากกว่าหากชายหนุ่มเป็นคนใช้มัน

“ถึงอย่างงั้นก็เถอะครับ ผมจะรีบเอามาคืนคุณอยู่ดีแหละ” ชายหนุ่มจ้องสำรวจไปหน้าลู่หาน ที่บัดนี้แก้มอมชมพูกำลังแดงก่ำราวลูกตำลึงสุก ดวงตาคมสะดุดตาเข้ากับพลาสเตอร์ยาบริเวณขมับคนสวย

“และผมก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ ที่ทำให้คุณเจ็บตัวเมื่อวันก่อน”

“....ลู่หานไม่เคยโกรธคุณ อ๊ะ!!” เซฮุนหยิบเศษด้ายสีขาวออกจากแก้มร่างเล็ก ที่ไม่รู้ว่าอีกคนซุ่มซ่ามไปทำอะไรเข้าถึงได้ติดใบหน้าอีกคนมาด้วย จากที่เขาได้สัมผัสผิวของลู่หานนั้นทั้งนิ่มและลื่นมือ อะไรบางอย่างทำให้ชายหนุ่มอยากทำมากกว่านี้ เหมือนมีแรงดึงดูดยามอยู่ใกล้พนักงานร่างเล็กตรงหน้า คนสวยดวงตาตื่นตระหนกเมื่อใบหน้าหล่อจัดโน้มลงมาใกล้ใบหน้าของตน

“ผมต้องกลับก่อนแล้ว....ราตรีสวัสดิ์ครับคุณลู่หาน” ลมร้อนจากจมูกโด่งปัดผ่านผิวแก้มคนสวย ก่อนจะรู้สึกว่าแก้มตัวเองบุ๋มลึก ลู่หานหลับตาปี๋ พอลืมตาขึ้นมาใหม่ เขาก็เห็นโอเซฮุนเดินกลางร่มสีเหลืองฝ่าสายฝนออกไปเสียแล้ว

เซฮุนหอมแก้มเขาเหรอ?

“ราตรีสวัสดิ์เหมือนกัน.....เซฮุน” จับแก้มข้างที่โดนกดจูบ ลู่หานมองรถมาเซราติสีดำขับผ่านหน้าเขาไปพร้อมส่งยิ้มหวานให้คนขับ ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะสังเกตเห็นมันรึเปล่า

ลู่หานกำลังตกหลุมรักคนเดิมๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่รู้จักเข็ดหลาบเอาเสียเลย.... เพราะลู่หานเลือกแล้วว่าจะรักใครมาตั้งแต่ต้น

............................................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #8781 NasreeyaSeema (@NasreeyaSeema) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 23:28
    จงอินทำดีมากกกก ส่วนคริสก้จะแค้นหน่อยๆ สะจรายยย
    #8781
    0
  2. #7113 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 22:59
    ปรบมือให้กับจงอินรัวๆ ทำดีๆๆ
    #7113
    0
  3. #7031 byunbunny09 (@byunbunny09) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 10:33
    อีแบคอาละวาดชัวร์
    #7031
    0
  4. #6892 fairy (@game_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 14:22
    ลู่ไม่ล็อคประตูหรอ??? เซทำไมทำกับลู่งี้อ่ะ อินนี่ทำดีมากกกก
    #6892
    0
  5. #6709 galaxy0_02 (@Galaxy0_0) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 00:59
    ดีมากกกก
    #6709
    1
    • #6709-1 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 28)
      9 มกราคม 2561 / 21:19
      อินแผนเยอะ..ลู่จะท้องมั๊ยเนี่ย
      #6709-1
  6. #6666 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 14:59
    พี่อินข้านี่แผนสูง ว่าแต่ ลู่นอนไม่ปิดประตูห้องเรอะ
    #6666
    0
  7. #6590 NewLoly PanTanyakit (@ninewloly) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 13:57
    แผนแกเด็ดมากจงอินน
    #6590
    0
  8. #6573 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 23:44
    จงอินทำดีมากข่าไปตบรางวัลที่คยองเอานะจ๊ะ
    #6573
    0
  9. #6544 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 23:38
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #6544
    0
  10. #6511 kwangnoilu (@kwangnoi_lulu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 17:16
    ความดีนี้ต้องยกให้จงอิน... เซฮุนนายต้องมาขอบใจจงอินนะด่วน
    #6511
    0
  11. #6505 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 01:56
    บางทีแบคก็น่าตบบางทีแบคก็น่าสงสารแต่นางเหมาะกับคุณอู๋มากค่ะ

    ส่วนฮุนเราเข้าใจนายนะว่านายสับสนแต่แสดงออกแบบนี้มันไม่แฟร์กับทั้งสองคนน้า

    #6505
    0
  12. #6462 Fic (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 00:18
    ย๊ากกกกกก เค้ารำลึกความหลังกันแล้วอ่ะแกกก ต้องขอบใจจงอินเจ๋งๆ
    #6462
    0
  13. #6433 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 03:21
    จงอินนี่ทำงานดีเสมอขอให้คยองรักหลงมากๆ 5555 เซฮุนคนใหม่นี่ทั้งอบอุ่นทั้งอ่อนโยน ดูก็รู้ว่าเขาคิดถึงกันมากขนาดไหนโหยหากันมาเสมอ เซฮุนแกปล่อยอีกแล้วต้องรับผิดชอบนะเว้ย 555 พี่คริสนี่ร้ายกาจสมกับแบคฮยอนมากคู่กันนี่คงสนุกดี
    #6433
    0
  14. #6364 KimHeeBum (@kimheebum) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:45
    ร้ายกาจมากจงอิน เยี่ยมๆๆ
    #6364
    0
  15. #6348 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 23:19
    กรี้ดดดดดดดดด>< จงอินทำดีมากก เซฮุนคนใหม่ไฉไลกว่าเดิม ทั้งคำพูดการกระทำไม่รุนแรง หวานน ถึงจะหวานแต่ก็หน่วงT T จะมีโอกาสที่เซฮุนจะจำเรื่องราวเก่าๆได้มั้ย.__.
    #6348
    0
  16. #6316 _HelloKitty028 (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 09:59
    ลู่ท้องด่วน
    #6316
    0
  17. #6233 Min Mut Big Poo (@mut_bigbang) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 00:17
    โอ๊ยยยหวานไปแล้ว เขินไปหมดแล้วเนี้ยอ่านมาจนจะจบตอนนี้ฉากนี้หวานที่สุดดูรักเสี่ยวลู่มากกกกชอบมากกกก
    #6233
    0
  18. #6202 NqHH (@jane_nuchsara) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 00:25
    จงอินนนนนนนตะไมทำแบบนี้นิสัยไม่ดีเลยนะ5555555555แต่ก็ดีแล้วทิ้งไว้แบบนั่น....งื้ออออเซฮุนกับพี่ลู่่โอ้ยยยเขอนแทนนดีใจแทนนงื้ออออ
    #6202
    0
  19. #6176 br - (@beerbiere) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 20:50
    ห่างหายจากเรื่องแบบนี้ไปกี่ปีกันยะเซฮุน
    อยู่อังกฤษหล่ะไม่เคย เจอแบบนี้นิดเดียว .. แหมมมม
    #6176
    0
  20. #6145 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 02:14


    ขนาดความจำเสื่อม ยังเจ้าชู้ขนาดนี้นะเน่ เสี่ยวลู่หลงอีกแล้วอ้ากกกกก

    #6145
    0
  21. #6009 BaekkHun (@kikbaekhun1997) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 23:54
    บอกเรย!! จงอินนายร้ายกาจมากกกกก!!! โดนใจเจ๊เรยคร้าาาา!!! 555 ชอบๆๆ รุสึกรักจงอินนนน! โธ่! เรื่องนี้ไม่น่ามีแบคเรย! จะได้แฮปปี้สักที! แต่เอาเข้าจิงยังไม่อยากให้จบอ่า ยังสนุกอยู่เรยยยย!! ชอบมากๆๆๆๆคร้า^^
    #6009
    0
  22. #5995 999 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 18:41
    ฟินน ในที่สุดๆๆๆ ก็ลงเอ่ยด้วยดีแล้วนะ TwT เซฮุนอย่าทิ้งลูลู่ของฉันอีกนะ!! รักแล้วต้องรักเลย
    #5995
    0
  23. #5976 MELODY (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 00:53
    เกือบดีละเชี่ยวที่จะไปเที่ยวด้วยกัน ไหงมีแบคฮยอนกับอพค.มาแจ่มล่ะเนี่ย

    งานนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับความเจ้าเล่ห์ของจงอิน

    #5976
    0
  24. #5954 ZaZi Inspirit (@zazi3-6sy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 14:04
    ถ้าแกทิ้งลู่อีก แกตายยยย นังฮุน
    #5954
    0
  25. #5948 Yulyul_Lulu (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 13:02
    แบคนางนี่ขยันร้ายกาจไม่หยุดไม่หย่อนซักทีสินะ อย่างนี้พี่คริสต้องปราบแบคบ่อยๆแล้วแหล่ะ บังอาจมากที่มาทำให้เสี่ยวลู่เสียใจ หึๆๆๆ แล้วเซฮุนกับเสี่ยวลู่ก็กลับมาได้กันอีกครั้ง >< ฮิ้วววววว~ แต่ก็ต้องขอบคุณจงอินนะที่พาเซฮุนไปส่งในห้องเสี่ยวลู่แล้วทำให้เซฮุนกับเสี่ยวลู่กลับมามีอะไรกันอีกครั้งอ่ะ >< ฉลาดและเจ้าเล่ห์สุดๆไปเลยนะ คิม จงอินอ่าาา~ 
    #5948
    0