[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 14 : chapter : 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,695
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    9 ส.ค. 62




ลู่หานอุ้มเซจุนด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างนั้นถือกระเป๋าเดินทาง คนสวยสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าร่างสูงเปิดประตูเข้าภายในห้องในช่วงเช้ามืด คนตัวเล็กหลบตาชายหนุ่ม ก่อนจะเดินสวนกับอีกคนออกมาจากห้อง ทุกการเยื้องย่างมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ลู่หานพยายามกลั้นน้ำตาตัวเองไม่ให้มันไหวลงมาตอกย้ำความเจ็บปวดของตนเอง เขาไม่อยากให้เซฮุนได้เห็นน้ำตาของเขา

“จะไปแล้วเหรอ” ลู่หานชะงักปลายเท้า คนตัวเล็กค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติก่อนจะเอ่ยปากตอบอีกคน

“...เราจะไปจากที่นี่...ตามที่นายต้องการไง”

“ดูแลตัวเองดีๆ ฉัน...ขอโทษกับทุกสิ่งที่เคยทำกับเธอ” ร่างสูงมองใบหน้าของลู่หาน จ้องมองทุกรายละเอียดบนใบหน้าสวย ดวงตากลมโตที่เขาเคยหลงใหลคู่นั้นกำลังกะพริบตาปริบๆ

“...รักษาตัวด้วยนะ...ลาก่อน” ลู่หานฝืนตัวเองจนสามารถเดินออกมาจากห้องนั้นได้ ห้องที่มีความทรงจำระหว่างเขากับโอเซฮุน ต่อไปนี้...เราจะไม่มีโอกาสได้เจอกันอีกแล้วเหรอโอเซฮุน เปลือกตาร้อนผ่าวหลับตาลง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาใหม่อีกครั้งพร้อมหยดน้ำตามากมายไหลอาบ

.

.

.

.

พยอนแบคฮยอนก้าวเท้าเข้ามาดูห้องพัก ดวงตาพระจันทร์เสี้ยวกวาดสายตาไปรอบๆ ห้องด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มน่ารักให้ร่างสูงที่กำลังยืนอยู่เคียงข้างเขาเซฮุนไปรับแบคฮยอนมาดูห้องในตอนเที่ยงตามคำสั่งของเซฮยองมารดาเขา

“ชอบไหม”

“อือ ก็สวยดี แต่ฉันอยากเปลี่ยนสีห้องใหม่ สีเก่ามันดูหม่นๆ ฉันไม่ชอบ นายสั่งช่างให้เขาจัดการด้วยล่ะ” โอเซฮุนพยักหน้า เขาเดินตามคนสวยแทบจะทุกฝีก้าว คำสั่งของมารดาทั้งนั้นแหละ ใจจริงน่ะเหรอเขาอยากไปอัดบุหรี่สักสามสี่มวน ไม่ได้อยากมาเดินตามก้นพยอนแบคฮยอนหรอก ลู่หานกับลูกออกจากห้องเขาไป ในตอนเช้าตรู่

แล้วพวกมันจะไปอยู่ที่ไหนกันวะ! พอสองแม่ลูกหายไปเซฮุนก็อดใจหายไม่ได้.... ชายหนุ่มได้แต่หวังว่าอีกเดี๋ยวเขาคงรู้สึกชินไปเองกับการที่ไม่มีลู่หานกับเซจุนวนเวียนอยู่ในชีวิต

“ดูนายอารมณ์อารมณ์ไม่ดีเลยนะ”

“เปล่าหรอก... เธอดูห้องเสร็จยัง ฉันมีธุระต่อนิดหน่อย” ร่างตรงหน้าเบะปากขัดใจนิดๆ คนหน้างอนเดินกระทืบเท้าออกมาจากห้องอย่างจงใจ และเซฮุนก็เดินตามออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเช่นกัน

แบคฮยอนเอาแต่ใจตัวเองที่หนึ่ง.... แถมยังขี้หึงมากด้วย เขาจะยอมอ่อนข้อให้เฉพาะตอนนี้เท่านั้น ถ้าได้ฟันเมื่อไหร่ละก็รับรอง... ไม่พ้นจะเป็นเหมือนลู่หาน

ชายหนุ่มมองแผ่นหลังของร่างบางด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ดุจเสือร้าย ทว่าพออีกฝ่ายหันมาเขาก็ปรับสีหน้าได้อย่างทันท่วงที

โอเซฮุนขับรถไปส่งแบคฮยอนที่บ้านของอีกคน ตลอดทางร่างบางเอาแต่ทำหน้าบึ้ง เสหน้ามองนอกหน้าต่าง เขาพยายามทำความเข้าใจว่านั่นคือการแสดงอารมณ์โกรธของอีกฝ่าย สงสัยจะอยากให้ง้อ.... เสียงเพลงจังหวะช้าๆ ถูกเปิดขึ้นเพื่อทำลายบรรยากาศอันแสนอึดอัด

“ปิดเพลงนะ มันน่ารำคาญ” แบคฮยอนหันมาหาเขาแล้ว ร่างสูงจุดยิ้มมุมปาก พอร่างบางเห็นก็ไม่พอใจกว่าเดิม

“นายยิ้มทำไม หรือว่าอยากกวนประสาทฉัน ปิดเพลงเลยนะ!” แวดเสียงสูง ก่อนจะเอื้อมมือมาปิดเครื่องเล่นเพลงเสียเอง

“....” ชายหนุ่มกดปุ่มเล่นเพลงอีกครั้ง แบบนี้แบคฮยอนต้องรู้แน่ๆ ว่าเขาจงใจแกล้งอีกคนเล่น

จะว่าไปแบคฮยอนก็น่ารักดี.... ถึงจะสวยน้อยกว่าเมียเก่าของเขานิดหน่อย ทำไมต้องไปนึกถึงเสี่ยวลู่ด้วยวะ มันไปจากชีวิตแกก็ดีแล้วนี่ จะคิดถึงมันทำไม!

“นายเป็นอะไรของนายเนี่ย!” เขาไม่สนใจเสียงของคนข้างกาย ในหัวมีแต่เรื่องของใครอีกคน คนที่เขาไล่ให้ออกไปจากชีวิตของเขา..... เซฮุนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเร่งเครื่องยนต์เร็วและแรงแค่ไหน

“....ลู่”

“โอเซฮุน!!!!” ตะคอกใส่จนหลุดออกจากภวังค์ เซฮุนกัดฟันกรอดก่อนจะเหลียวหน้ามามองร่างบางด้วยสายตาเกรี้ยวกราด แต่เขาต้องข่มอารมณ์คุกรุ่นเอาไว้ให้ลึกสุดใจ

“.....”

ถ้ามึงได้เป็นเมียกูเมื่อไหร่รับรอง... มึงไม่มีโอกาสได้ขึ้นเสียงใส่กูแบบนี้หรอกแบคฮยอน

“นาย...ทำไมถึงน่ากลัวจัง” น้ำเสียงสั่นจนรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ เมื่อกี้นี้ถ้าเขาไม่ตะโกนเรียกชื่อว่าที่คู่หมั้น บางทีโอเซฮุนอาจจะขับรถชนกับรถบรรทุกที่ขับสวนทางอีกเลนนึงก็เป็นได้ ทำไมต้องใช้สายตาน่ากลัวแบบนั้นมองเขาด้วยนะ เขาไม่ชอบมันเลย... คนสวยก้มหน้าลง หลบซ่อนสายตาของร่างสูง ตอนนี้แบคฮยอนกำลังร้องไห้.... ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำไมเขาถึงต้องมาหลงรักผู้ชายคนเดียวกับเพื่อนสนิท เขาอยากให้ชายหนุ่มเอาใจ อยากให้เอาใจใส่กันให้มากกว่านี้ และที่สำคัญไม่อยากได้ยินชื่อของ เสี่ยวลู่หานจากปากของโอเซฮุนอีก!

“เธอร้องไห้...” เขาชะลอจอดรถข้างทาง ร่างบางตัวสั่นเงิ่กงั่กขนาดนี้ดูแค่นี้ก็ทราบทันทีว่าแบคฮยอนคงกำลังน้อยใจเขาอยู่ ค่อยๆ เชยคางอีกคนที่ก้มหน้าขึ้นมามองสบตากันตรงๆ

“ฮื้อ ฮึกๆ” แบคฮยอนปล่อยน้ำตาไหลอาบข้างแก้มของตน ใบหน้าของเซฮุนอยู่ห่างไม่ถึงสองเซนติเมตร รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของอีกฝ่าย พาลทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ ไหนจะความอ่อนโยนที่จูบแนบลงมาบนเปลือกตาข้างซ้ายของเขาอีก

“อย่าขี้แยสิ... น้ำตาของเธอมันมีค่าสำหรับฉันมากนะ” เขาใช้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยหยดน้ำอุ่นเบาๆ ก่อนจะคลี่ยิ้มเอ็นดูอีกคน

“นายน่ะ...”

“หื้ม?”

“....” แบคฮยอนกัดปาก ก่อนจะพูดความในใจออกมาเสียงแหบพร่า

“อะไรล่ะแบคฮยอน พูดมันออกมาเธออย่าเก็บมันไว้”

“สัญญาได้ไหม บอกมาก่อนสิ”

“ครับ ผมสัญญา” เซฮุนเลิกคิ้วขึ้นสูง ชายหนุ่มดึงมือของร่างบางมากอบกุมไว้เพื่อให้อีกฝ่ายมั่นใจในตัวของเขายิ่งขึ้น

“ต่อไปห้ามพูดชื่อลู่หานให้ฉันได้ยินอีก” จ้องสบตากันลึกซึ้งกว่าทุกครั้ง และเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างให้ใบหน้าของทั้งคู่ขยับเข้ามากัน..... ริมฝีปากนุ่มนิ่มถูกฉกฉวยด้วยริมฝีปากของร่างสูง นวดเค้นคลึงให้ร่างเล็กผ่อนคลาย ก่อนจะฉวยโอกาสสอดลิ้นหนาเข้าไปเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กแสนซุกซน แบคฮยอนยังอ่อนหัดอยู่มาก แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะต่อไปเขาจะสอนวิชากามให้เอง....

“อื้มมมม~”

“…..แบคฮยอน ฟังฉันนะ” ผละจูบออกจากกันเล็กน้อย แต่ก็ยังคลอเคลียริมฝีปากกันอยู่ ลมหายใจรินรดกันจนใจสั่นสะท้าน

อยากจับแบคฮยอนเปิดซิงแมร่งในรถนี่เสียเลย ถึงจะยังกลางวันอยู่ก็เถอะ!

.
.
.
.
CUT
.
.
.
.
ไม่ใช่แค่พวกเขาร่วมรักกันภายในรถ เซฮุนยังขับรถพาแบคฮยอนเข้าไปสอนบทรักต่อที่ม่านรูดเก่าๆ แห่งหนึ่งห่างไกลจากกรุงโซลพอสมควร กี่ครั้งกันนะที่ได้เชยชมความบริสุทธิ์ ของใหม่มันก็ดีแบบนี้แหละ ทั้งฟิตและเร้าใจเป็นบ้า

“นายสูบมันด้วยเหรอ แค่ก..” ไอเสียงสั่น ร่างกายบอบบางอ่อนปวกเปียกไปทุกสัดส่วน รอยรักสีแดงเป็นจ้ำจากริมฝีปากของร่างสูงปรากฏบนร่างกายของเขาแทบทุกตารางนิ้ว คนน่ารักมองโอเซฮุนด้วยสายตาอ่อนแรง และพอเหลือบมองข้างผนังก็ปรากฏว่ามันเกือบหกโมงเย็นแล้ว คุณพ่อคุณแม่คงโกรธเขาแน่ที่ปิดมือถือ

“ฉันสูบของฉันแบบนี้มานานแล้ว” สุ้มเสียงเย็นชา คนฟังค่อยๆ ประคองตัวเองจากพื้นเตียง นั่งเอนแผ่นหลังพิงผนักเตียงแสนเก่ากึ้กเหมือนกับร่างสูงด้วยท่าทางอ่อนระโหยโรยแรง

“เซฮุน...” ซบศีรษะบนไหล่ลาดยาว ร่างบางก้มมองคราบโสมมบนเตียงที่ยับยู่ยี่ไม่มีชิ้นดี ทั้งคราบเลือดจากช่องทางรักของตนเองและคราบน้ำรักที่พวกเขาสองคนปลดปล่อยออกมาไม่รู้กี่สิบครั้ง เซ็กส์มันวิเศษจริงๆ มันทำให้เราลืมทุกสิ่ง ทั้งผิดชอบชั่วดี แต่ก็เจ็บปวดไม่ต่างอะไรกับเอาร่างกายรนไฟ

“หืม?” เลิกคิ้วมอง ริมฝีปากยังคงปล่อยควันพิษไม่ลดละ

“ถ้าฉันท้อง นายจะรับผิดชอบใช่ไหม?” แบคฮยอนกดจมูกหอมแก้มอีกคนเบาๆ ด้วยท่าทางน่าเอ็นดู ถ้าเป็นเมื่อก่อนเซฮุนคงจะชอบใจอยู่หรอก แต่เวลานี้มันไม่เป็นเช่นนั้นอีกต่อไป

อะไรที่ได้มาง่ายๆ มันไร้ค่าและก็น่าขยะแขยง รวมทั้งเธอด้วยแบคฮยอน ถ้าไม่ติดว่าแม่ฉันต้องการความช่วยเหลือจากครอบครัวเธอละก็ หึ... คนจืดๆ แบบนี้ ฉันไม่มีวันเอาขึ้นเตียงให้โง่หรอก!

“ฉันจะรับผิดชอบเธอเอง ไม่ต้องห่วงหรอกนะแบคฮยอน ฉันเป็นสุภาพษุรุษพอ” เชยคางมนขึ้นมาบดขยี้จุมพิตจนสาแก่ใจ ไล้ริมฝีปากและปลายจมูกขึ้นมาจูบขมับชื้นเหงื่อของอีกคนอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน เซฮุนส่งยิ้มละลายใจให้แบคฮยอนตบท้าย เขาหยิบบ๊อกเซอร์ขึ้นมาสวม จากนั้นก็เดินเข้าไปจัดการตัวเองภายในห้องน้ำ ทิ้งให้คนน่ารักนอนหลับใหลอยู่บนเตียงเพียงลำพัง

.

.

.

.

เมื่อหลายชั่วโมงก่อนลู่หานเร่งฝีเท้าเดินออกมาจากหอพัก เขาก็ไม่รู้ว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี แต่ตอนนี้คงต้องไปให้ไกลจากที่นี่ให้ได้มากที่สุด ก้าวเดินอย่างคนไร้ทิศทางและไม่มีที่ไป คนตัวเล็กเดินมาจนกระทั่งเขาเดินมาสุดซอย ที่นี่แทบไม่มีรถสัญจรผ่าน อีกทั้งบ้านเรือนแถวนี้ก็ไม่มีหลังไหนเปิดไฟไว้ด้านหน้าเลยสักหลัง

“เหมือนฝนจะตกเลยเซจุน” เขาเดินโดยไม่มีการหยุดพักราวชั่วโมงกว่า ท้องฟ้ามืดครึ้มเหมือนฝนกำลังจะตก ต้นไม้สองข้างทางไหวเอนตามกระแสลม ลู่หานรีบมองหาที่หลบฝนแต่แล้วก็มีมือปริศนามาปิดปากของเขาไว้ ชายฉกรรจ์สองคนลากลู่หานมาในตรอกเล็กๆ คนตัวเล็กพยายามดิ้นขัดขืนและกัดมือของชายผู้นั้น

“ฤทธิ์เยอะนะมึง!” มันสะบัดมือข้างนั้นที่ปิดปากลู่หานฉับพลัน ก่อนจะต่อยท้องของคนตัวเล็กแรงๆ

ผลัวะ!!!!

ลู่หานทรุดตัวลง สองมือยังคงกอดร่างเด็กน้อยไว้แนบแน่น ทว่าชายคนที่ต่อยท้องก็มาแย่งเด็กน้อยไป และส่งให้ผู้ชายอีกคนที่มาด้วยกันรับไปอุ้ม

“มาเล่นสนุกกับพวกพี่ดีกว่านะ” เลียริมฝีปากแห้งผากตัวเอง จัดการถ่างขาลู่หานพร้อมกับฉีกเสื้อผ้าคนสวยจนขาดวิ่น ลู่หานร้องขอความช่วยเหลือแต่ไม่มีใครได้ยินเสียงของเขาเลย ดิ้นขัดขืนหรือพูดอ้อนวอนเช่นไรก็ดูเหมือนพวกมันจะไม่สนใจ ลู่หานพยายามส่งสายตามองเซจุนที่โดนอุ้มไป เด็กน้อยส่งเสียงร้องระงม

“พี่จ๊ะ ปล่อยผมไปเถอะ....ฮึก” มันถอดเสื้อวางข้างตัว มองเรือนร่างขาวเนียนของลู่หานอย่างหื่นกระหาย

“เมียกูยังไม่สวยขนาดนี้เลยว่ะ”

“ลูกพี่รีบๆ ทำเหอะ ผมจะได้ทำบ้างรำคาญไอ่เด็กนี่เดี๋ยวกูเอาขี้เถายัดปากหรอก! เงียบสิวะ!!!”

“เออๆ ...” ถอดกางเกงออก ชักรูดอาวุธให้พร้อมใช้งานสองสามครั้ง มันจ่อส่วนกลางลำตัวตรงปากทางสวาท ลู่หานพยายามใช้แรงที่พอมีเหลือถีบมันไปครั้งนึง แต่เขาก็โดนมันตบหน้าจนมุมปากอาบเลือด

“ถ้าไม่ยอมกูดีๆ ลูกมึงตาย” เอาลูกมาขู่แล้วเขาจะทำอย่างไรได้นอกเสียจากปล่อยมือที่พยายามดันหน้าอกของผู้ชายโหดเหี้ยมคนนี้ลง ยอมรับความเลวร้าย

.

.

.

.

ปั้ง!!!!!!!

ก่อนที่มันจะสอดใส่เข้ามาในร่างกายคนตัวเล็กได้สำเร็จ เสียงปืนก็ดังขึ้นเสียงดังสนั่นจนพวกมันสะดุ้งตกใจกันเป็นทิวแถวรวมทั้งลู่หานด้วยเช่นกัน ร่างสูงยิงปืนขึ้นฟ้าขู่ ก่อนจะรีบสาวเท้าเข้ามายังที่เกิดเหตุ เขาเห็นลู่หานนอนตัวสั่นอยู่ใต้ร่างผู้ชายชุดดำ เสื้อผ้าคนตัวเล็กโดนฉีกไม่เหลือชิ้นดี

“ถ้าไม่ออกไปกูยิงพวกมึงให้ตายแน่!!!” มันรีบลุกขึ้นสวมใส่เสื้อผ้า ยกมือขึ้นระดับศีรษะเป็นการยอมแพ้

“อย่าทำอะไรพวกฉัน”

“กูทำแน่ถ้าพวกมึงยังไม่ไสหัวไปจากที่นี่” ถอดแจ็กเก็ตแล้วเอามาคลุมร่างเล็กให้พ้นสายตาของพวกมัน

“ส่งลูกกูมา! มันส่งเด็กน้อยในผ้าอ้อมมาให้ตามคำสั่ง ก่อนจะวิ่งหนีไปอย่างสุดชีวิต

“ลุกขึ้น!!” ออกคำสั่งกับคนตัวเล็ก ลู่หานเงยหน้าสบตาร่างสูง ตาโตหลุบตาลงมองพื้น เขาพยายามสวมเสื้อแจ็กเก็ตเพื่อปกปิดร่างกาย แต่ไร้เรี่ยวแรงจะลุกขึ้นตามคำสั่งนั้น “เราไม่มีแรง”

“สำออย มันยังไม่ได้ข่มขืนเธอหรอกใช่ไหม” เซฮุนย่อเข่าลงส่งเซจุนให้ลู่หานอุ้ม เขาประคองคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นจากพื้นหญ้า สายตาคมสำรวจร่างกายคนสวยตรวจเช็คเพื่อให้แน่ใจว่าลู่หานปลอดภัยดี หลังจากขับรถไปส่งแบคฮยอนที่บ้าน เขาก็วนรถขับตามหาสองแม่ลูกทั้งที่ตัวเองเป็นคนไล่พวกเขาไปเอง เขารู้ว่าลู่หานคงจะเดินไปได้ไม่ไกลมากจากหอพักมากนัก เพราะเมื่อคืนเขาทั้งจัดหนักจัดเต็มซะขนาดนั้น ระหว่างขับรถเซฮุนคิดไตร่ตรองเรื่องของเขาและลู่หาน ทำไมกันนะถึงยังอยากเห็นหน้าลู่หานอยู่ หรือเขาอาจจะเสียดายลู่หาน เซฮุนขับรถตามหาคนตัวเล็กกับลูกจนกระทั่งเขาขับรถมาเจอกระเป๋าของคนตัวเล็กตกอยู่ ชายหนุ่มจอดรถข้างทางและรีบลงจากรถตามหาคนตัวเล็ก ในที่สุดเขาก็ได้เจอลู่หานและเซจุนอีกครั้ง

“พวกเขายังไม่ได้ทำอะไรเรา” ตอบเสียงค่อย ลู่หานมองมือสากที่กำลังประคองเอวของตนด้วยสายตาเศร้าๆ นึกตกใจและดีใจพร้อมกันเมื่อมีคนมาช่วยเขาไว้ได้ทันเวลาและคนๆ นั้นก็คือโอเซฮุน

“ดี! ฉันไม่อยากใช้เมียร่วมกับใคร!!” ร่างสูงเดินประคองคนสวยให้เข้ามานั่งบนรถ จากนั้นเขาก็เดินมาเก็บกระเป๋าของลู่หานที่ตกอยู่ริมถนนใส่ท้ายรถ

“จะพาเราไปไหน” ลู่หานมองซีกหน้าคนขับ

“หาบ้านให้เธอกับลูก”

“อะ..อืม นายไม่น่าลำบากเลย” ก้มลงมองเด็กชายตัวน้อยที่ร้องไห้จนเหนื่อยและตอนนี้แกกำลังหลับปุ๋ย

“ฉันอยากช่วย...ยังไงซะเธอและเด็กนั่นก็...เป็นลูกและเมียของฉัน” หัวใจเต้นระรัว ยามมองสบสายตาร่างสูง เซฮุนละสายตามามองลู่หาน ก่อนจะหันกลับไปสนใจท้องถนน

...........................................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #8561 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 10:31
    แบค โชคดีนะ บายย
    #8561
    0
  2. #7808 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 18:01
    ถุย! สุภาพบุรุษแน่หรอ?
    #7808
    0
  3. #7341 รรร (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:12
    เราอ่านไม่ได้ เราอยากอ่านแง้งงงง

    ในบล็อคก็อ่านไม่ได้คะ
    #7341
    0
  4. #7106 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 14:45
    ลู่หนีไปไกลๆเลยนะอย่ากลับมา
    ให้ฮุนได้กับแบคเถอะ เห้ออ
    #7106
    0
  5. #7021 byunbunny09 (@byunbunny09) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 23:36
    หนีไปให้ไกลๆจากอิฮุนมันเลยนะลู่
    #7021
    0
  6. #6876 fairy (@game_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 02:23
    อิฮุนกล้าพูดสุภาพบรุษพอ แบคบอกอยากเจอฮุนก่อน ลู่ไปก็ดีละ
    #6876
    0
  7. #6676 ่่jj (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 17:29
    สงสารลู่มาก ตอนที่ต้องมีอะไรเซฮุน เพื่อแลกกับเงินที่จะเอาไปซื้อนมให้ลูก

    รันทดฝุดๆๆๆๆๆ

    สงสารง่าาาาาาาาาาาาาาาา

    อิฮุนเลวววววววววววววววววว
    #6676
    0
  8. #6657 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 09:23
    เรื่องมันชักไปกันใหญ่แล้วนะ ฮือ สงสารลู่
    #6657
    0
  9. #6630 แอลบี (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 21:31
    แบค:ถ้าเราท้องเซฮุนจะรับผิดชอบเราใช่มั้ย

    ฮุน:เราเป็นสุภาพบุรษพอ

    กู:หราาา.ทำเสียงแบบมาดามมด .ถุ้ยยย .มองบน .เบะปากแรง

    เกลียดเซฮุนอ่ะ เกลียดดด เกลียดดดดด

    ไปตายไป จะไปตายที่ไหนก็ไป ไร้คำจะบรรยายนี่พูดเลย #ใจเย็นมั้ย
    #6630
    0
  10. #6595 오세훈 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 00:24
    เน่แก่ทำให้เราเกียดอ่ะสงสารลู่

    #6595
    0
  11. #6584 NewLoly PanTanyakit (@ninewloly) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 00:20
    อยากจะฆ่าแกนัก=_=
    #6584
    0
  12. #6560 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 18:31
    แบคฮยอนนีรแกง่ายแบบนี้นี่เองหรอ แอร๊ยแล้วลู่กับลูกไปอยู่ไหนล่ะตอนนี้ แง
    #6560
    0
  13. #6531 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 02:10
    เกลียดเซฮุนมากอะ เกลียดดดดดดดดด
    #6531
    0
  14. #6492 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 18:35
    สุดๆอ่ะ เกินคำบรรยาย
    #6492
    0
  15. #6453 Fic (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 19:58
    เออะ แบคฮยอนไม่น่ามาบทร้ายเลยนะ หุยยย
    #6453
    0
  16. #6420 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 17:21
    ออกจากขุมนรกได้สักทีนะลู่หาน ดูแลลูกให้ดีๆ น้องจะต้องโตมาเป็นเด็กน่ารักแน่ๆ อย่าไปสนใจคนที่เขาไม่เคยคิดจะใส่ใจเราเลยแล้วสักวันผลของการกระทำจะสอนเขาเอง
    #6420
    0
  17. #6333 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 16:46
    โอ้ยยขำเซฮุนได้มั้ย กล้าพูดคำว่าสุภาพบุรุษกับตัวเองด้วยเรอะะถถถถถถ แบคฮยอนเดี๋ยวได้รู้ว่าคิดผิดอย่างมหันต์ที่เชื่อเซฮุน แล้วลู่หานหนีเซฮุนไปแล้วใช่มั้ย ดีๆ เซฮุนจะได้รู้ว่าขาดลู่หานแล้วเป็นยังไง อินมากนี่พูดเลย
    #6333
    0
  18. #6215 Min Mut Big Poo (@mut_bigbang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 02:45
    อิฮุนแกนี่มันเลวจริงๆๆๆๆ แบคแกจะเอาอ่ะไรกับผู้ชายเลวๆๆแบบนี้ บอกไว้ก่อนอย่างมาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน
    #6215
    0
  19. #6117 Noeiny_Lulu (@noeiny_lulu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 21:40
    แบคฮยอนคนโง่ คนคิดทรยศเพื่อน คงคิดว่าเซุนจะเป็นเหมือนแมวเชื่องๆตัวนึงสินะ คิดผิดแล้วแหละ เหอะ!!
    #6117
    0
  20. #6075 Namtan_Bestfriend (@tiwa-beck) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 16:16
    เซฮุนจะเอาทั้งวงเลยมั้ย?
    #6075
    0
  21. #6073 Namtan_Bestfriend (@tiwa-beck) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 14:37
    อ่านได้ที่ไหน?
    #6073
    0
  22. #5388 secret (@mild-panatda) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 01:14
    ได้โปรดบอกฉันที จะหาอ่านได้จากที่หนายยยย
    #5388
    0
  23. #5149 Luhan Konman Ozone'x II (@hanlumei) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 00:39
    แบนอีกแล้วววว. อยากอ่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไงถึงจะได้อ่านง่าาาา
    #5149
    0
  24. #4610 cares (@pompam1999) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 16:16
    เอ่อ.....คือว่า จะหาอ่านได้จากไหนหรอคะ อ่านไม่ได้อ่ะ
    ช่วยบอกได้ไหมคะ #อยากอ่านมาก
    #4610
    0
  25. #4414 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:44
    เชื่อไม่ได้หรอก ขนาดลู่หานยังไม่ยอมรับเลยยย
    #4414
    0