[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 11 : chapter : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    9 ส.ค. 62


“ได้เงินแล้วก็ไสหัวไปซะสิ!” เงินฟ่อนหนาถูกมือหนาปาใส่ใบหน้าของร่างเล็ก จนเห็นเป็นรอยปื้นแดง จงอินมักจะเปรียบผมเป็นโสเภณี เวลามีอะไรกันเสร็จเขาก็มักจะโยนเงินให้ ทั้งๆ ที่ฐานะผมร่ำรวยไม่ต่างจากเขา

“...!”

“รีบๆ ออกไปจากห้องของฉันสักที! ...ไม่รู้รึไงว่ารังเกียจ!!!”

“นายรังเกียจพี่แต่ก็เอาพี่ทำเมีย ตั้งหลายครั้งหลายหนเนี่ยนะ คิมจงอิน!”

“คยองซู!!!”

“เงินของนายพี่ไม่ต้องการมันหรอก เก็บไว้จ่ายค่าเทอมเถอะ เสี่ยจงแดเขาให้พี่มากกว่านายหลายร้อยเท่า แค่นี้ถือว่าพี่ทำบุญให้หมาอดยากอย่างนายก็แล้วกัน!”

ผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทน... ผมคงจะรักเด็กคนนี้จนถอนตัวไม่ขึ้น อย่างที่พี่ชายต่างมารดาพูด ต่อให้ผมพูดร้ายๆ ใส่คิมจงอินยังไง แต่ข้างในหัวใจผมก็มีเพียงเขาคนเดียวไม่เปลี่ยนแปลง

ผมเดินออกมาจากคอนโดของเขาด้วยใจห่อเหี่ยวก่อนจะกดโทรออกไปยังเบอร์แสนคุ้นเคย มันเป็นเบอร์ของพี่ชายของผมเอง ผมยืนรออยู่ด้านหน้าคอนโดไม่นานนัก เขาก็มา.... มันเหมือนกับทุกครั้ง หลังจากที่ผมโดนจงอินรังแกเสร็จ เขาก็มักจะไล่ผมออกจากห้องและผมก็จะโทรให้พี่ชายมารับกลับคอนโด.... ผมว่าช่วงชีวิตของผมเวลานี้มันตกต่ำสุดๆ เลยแหละ น่าสมเพชตัวเอง!

“จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ” ผมละสายตาจากหน้าต่างรถ หันกลับมาสบตากับคนเป็นพี่ พี่ชายผมคนนี้ใจดีกับผมเสมอ ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้มีแม่คนเดียวกัน แค่ผมมองตาเขาผมก็สัมผัสได้ว่าเขาเข้าใจผมทุกอย่าง

“...ไม่มีอะไรนิ พี่น่ะขับรถเร็วๆ สิ” ร่างบางคว่ำปากทำหน้าตาน่ารักเหมือนที่เคยชอบทำ

“ผู้ชายคนนั้นน่ะ...เลิกๆ กับมันไปได้แล้ว”

“พี่จงแด” จงอินแอบเห็นเขาเดินควงกับพี่ชาย ฝ่ายนั้นไม่สนใจจะถามเขาเลยแม้แต่น้อย ปรักปรำหาว่าพี่ชายต่างสายเลือดของเขาคือเสี่ยที่เลี้ยงดูเขา

“พี่ไม่อยากให้เราเจ็บ... พอได้แล้วนะคยองซู ยังไงซะหมอนั่นเขาก็ไม่ได้รักนาย รักคนที่เขารักนายไม่ดีกว่าเหรอ ผู้ชายบนโลกยังมีอีกเยอะแยะนะ”

“...” ผมก็อยากทำอย่างนั้น แต่แค่ขอยืดเวลาอีกสักนิด ให้ผมทำใจได้บ้าง แล้วผมจะไปจากจงอินเอง... ไม่ต้องให้ชายหนุ่มเอ่ยปากไล่ ผมก็จะไปให้แล้วจริงๆ ผมรู้นะว่าเขารักคนที่ชื่อลู่หานแฟนของโอเซฮุน และผมก็ไม่สามารถทำให้คิมจงอินตกหลุมรักผมได้

“อี้ฟาน...รอนายอยู่นะ”

“พี่อี้ฟานจะกลับมาจากจีนแล้วเหรอครับ!” อู๋อี้ฟานคือคู่หมั้นของผมพี่ชายบอกว่าเขากำลังจะกลับมาเกาหลี ผมกับเขาโดนจับให้หมั้นหมายกันตั้งแต่เราเด็กๆ แต่ครอบครัวของพี่อี้ฟานเขาต้องไปทำธุรกิจอยู่ที่ประเทศจีน ทำให้เราสองคนต้องพลัดพรากจากกันไปด้วย เราสองคนจะโทรหากันนานๆ ครั้งเท่านั้น

“ดีใจล่ะสิ รู้งี้แล้วก็รีบเคลียร์เรื่องไอ้หมอนั่นออกไปจากชีวิตของนายสักทีนะ กลับมาเมื่อไหร่พวกนายสองคนเตรียมตัวเข้าพิธีหมั้นกันได้เลย”

“...” คยองซูนั่งปิดปากเงียบ ตาโตผันสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

.

.

.

.

“เราผูกเนคไทให้นะ” มือเรียวจัดการผูกเนคไทสีดำ ตรงปลายมีเข็มกลัดสัญลักษณ์ตรามหาวิทยาลัยชื่อดังของเกาหลี ลู่หานกวาดสายตาดูความเรียบร้อย เซฮุนในชุดนักศึกษาทั้งเท่แล้วก็ดูดีมากๆ

“ขอบใจ” ร่างสูงเพ่งสายตามองดูตัวเองในกระจก ทั้งทรงผมที่เซตอย่างดี เสื้อผ้าก็จัดว่าเนี้ยบ ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

“ตั้งใจเรียนนะ” คนหล่อปรายสายตามามองคนตัวเล็กข้างๆ เซฮุนไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ขายาวเดินมานั่งล้มตัวบนโซฟา กดรีโมตดูรายการทีวีฆ่าเวลา เขานัดกับเพื่อนๆ ไว้ตอนเก้าโมงว่าให้เจอกันที่หน้าคลาสเรียน แต่นี่มันยังแปดโมงอยู่เลยยังมีเวลาอีกเยอะแยะ

“ยังไม่ออกไปหรอกเหรอ งั้นกินอะไรรองท้องก่อนไหม” ลู่หานเดินมานั่งข้างๆ หมู่นี้เซฮุนเริ่มเย็นชาใส่เขา ลู่หานถามคำอีกคนก็ตอบกลับมาคำ หลังจากวันที่กลับจากคลินิก แฟนของเขาก็เป็นแบบนี้มาตลอด เขาเองก็อึดอัด แต่ทำอะไรไม่ได้ ไม่กล้าถามว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร เรื่องลูกก็ไม่ได้ถูกหยิบยกมาพูดคุยกันอีกเลย ทว่าบางครั้งลู่หานสังเกตเห็นชายหนุ่มจ้องมองมาที่ท้องของเขา พอเขาจับได้ เซฮุนก็ทำเป็นมองอย่างอื่นทุกครั้งไป ชายหนุ่มไม่กอดไม่จูบเขาเลย ช่วงนี้ลู่หานรู้สึกขาดความอบอุ่น อยู่ใกล้กันก็จริงแต่เหมือนเราอยู่กันคนละโลก

“ไม่หิว”

“...ไม่พอใจอะไรเราเหรอ..เซฮุน ทำไมถึงเย็นชากับเราขนาดนี้” ตวัดสายตาจากจอทีวีหันกลับมามองคนตัวเล็กที่บัดนี้ร่างกายสั่นเทิ่ม ลู่หานกำลังร้องไห้อีกแล้ว มันเป็นสิ่งที่น่าเบื่อที่สุดสำหรับร่างสูงเขาเคยอ่านเจอในอินเตอร์เน็ตเมื่อวันก่อนว่าคนท้องจะอ่อนไหวง่ายมากๆ

“เปล่า”

“เนี่ยเหรอเปล่า... เราถามนายก็ตอบกลับมาคำสองคำ จะให้เราคิดยังไงล่ะ นายไม่มาเป็นเรานายไม่เข้าใจหรอก เรารักนายมากนะเซฮุน แต่ทำไมนายทำเหมือนกับว่าไม่รักเรา อ้อจริงสิ... นายเคยพูดมันออกมา ฮึก..ว่าไม่เคยรักเรา!”

“เธอไม่ได้หลับ?” หลายเดือนก่อนเขาเคยพูดประโยคนั้นเขาจำได้ เพราะคิดว่าลู่หานหลับไปแล้ว คนตัวเล็กหน้าแดงลามไปถึงหู ใบหน้ามีแต่หยาดน้ำตา ความอดทนในหลายๆ เรื่องดูเหมือนมันจะทะลักออกมาเป็นน้ำตาเพราะหมดความอดกลั้น

“...ฮรึก เราได้ยินทุกอย่างเซฮุน แค่เราปิดปากเงียบไว้เท่านั้น”

“รู้ตัวแล้วก็ดี ฉันเองขี้เกี้ยจเสแสร้งแล้วเหมือนกัน!” ลุกขึ้นเดินปึงปังออกจากห้อง ลู่หานยกมือขึ้นปิดหน้าร้องไห้โฮอย่างอดสู

คนตัวเล็กคิดว่าเซฮุนคงเดินทางไปมหาวิทยาลัยแล้ว แต่มันไม่ใช่.. เซฮุนยังยืนอยู่ตรงด้านหน้าประตูห้องพัก มีเพียงประตูสีขาวกั้นพวกเขาทั้งสองไว้เท่านั้น ร่างสูงแนบหูฟังเสียงร้องน่าสงสารของเจ้ากวางป่าหลงทาง เซฮุนกัดปากจนเลือดจาง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถอนหายใจแรงๆ ระงับอารมณ์

“ทุกครั้งที่เธอร้องไห้ มันมักจะเป็นฉัน...ที่เป็นสาเหตุ ฉันถึงเกลียดน้ำตาของเธอไงละเสี่ยวลู่”

ถ้าเป็นคนอื่นคงตบหน้าเขาและหนีไปตั้งนานแล้วละ เธอบ้ารึเปล่า... เสี่ยวลู่ ทั้งๆ ที่รู้ว่าฉันไม่ได้รัก และมองเป็นเพียงเครื่องระบายอารมณ์แต่ก็ยังทนอยู่กับคนเจ้าอารมณ์อย่างฉันไม่ทิ้งฉันไปไหน

ผมกำลังสับสนความรู้สึกที่แท้จริงที่มีต่อลู่หานรวมทั้งเรื่องเซจุนที่ผมกำลังคิดไม่ตก

.

.

.

.

สองอาทิตย์ผ่านไป

คยองซูเหลียวตามองรอบกาย เขาหันไปส่งยิ้มหวานให้พี่ชายต่างมารดา วันนี้จงแดพาเขามารอรับอู๋อี้ฟานหรือคริสคู่หมั้นสุดหล่อของเขา ก่อนจะออกมาที่นี่เขาก็ไปขลุกอยู่กับคิมจงอินที่คอนโดของอีกฝ่ายตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ยิ่งนึกว่าอีกไม่กี่นาทีตนจะได้เจอคู่หมั้นที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปีเขาก็ยิ่งรู้สึกผิด เขาทำผิดต่ออี้ฟานมาตลอด พวกเขาหมั้นหมายกันตั้งแต่เด็ก เขาแอบรักพี่ชายคนนี้มาตลอดและดีใจที่ได้หมั้นหมายกับอีกฝ่าย ถึงจะพอทราบว่าอี้ฟานคิดกับตนแค่น้องชาย พอเวลาผ่านไปเขาเริ่มรักอี้ฟานน้อยลง หลังจากพวกเขาอยู่กันคนละประเทศเนื่องจากชายหนุ่มต้องไปดูแลกิจการที่ประเทศจีนและในที่สุดคยองซูก็หมดรักในตัวชายหนุ่ม หลงเหลือเพียงคำว่าพี่ชายเท่านั้น คนตัวเล็กเคยโดนเพื่อนในห้องกระทำชำเรา ตอนเรียนมอปลายปีสุดท้าย จากวันนั้นจนถึงตอนนี้มันผ่านมาเกือบสามปี เขาเริ่มติดใจในรสกามตั้งแต่นั้นมา เวลาที่คุยโทรศัพท์กับอี้ฟานก็ค่อยๆ ลดน้อยถอยลง จนเขาเองบางครั้งก็ไม่ติดต่อฝ่ายนั้นเป็นอาทิตย์ อู๋อี้ฟานโทรมาหาเขา บางครั้งเขาก็ละเลยที่จะกดรับสาย ถ้าไม่มีพี่ชายอย่างจงแดคอยเตือนสติเขาเองก็ไม่รู้ว่าเขากับอี้ฟานจะเป็นเช่นไร

“นั่นไง อี้ฟานพวกฉันอยู่นี่!!” จงแดใช้มือทำเป็นโทรโข่งชั่วคราวเอ่ยเรียกเพื่อนสนิทเสียงดังฟังชัด ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มถูกปิดบังด้วยแว่นกันแดดเรย์แบนสีดำ คริสระบายยิ้มกว้างเมื่อได้พบกับเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอตัวเป็นๆ กันมาหลายปีพร้อมคู่หมั้นของเขา คยองซูยังคงน่ารักจิ้มลิ้มไม่เปลี่ยน ร่างสูงสง่าลากกระเป๋าด้วยความเร่งรีบไปหาคนที่เฝ้าคิดถึงมาเนิ่นนานเมื่อทั้งสองฝ่ายได้ยืนประจันหน้ากัน ร่างสูงก็เข้ามาสวมกอดเพื่อนรักของเขาทันที

“ฉันคิดถึงแกมากเลยว่ะ ไอ้จงแด”

“ฉันก็เหมือนกันว่ะ เดี๋ยวฉันลากกระเป๋าให้ หวังว่านายจะอยู่ที่โซลจนกว่าจะหมั้นกับน้องชายฉันนะ”

“คุณพ่อสั่งย้ำนักย้ำหนากับฉันขนาดนั้น ฉันไม่กล้าขัดคำสั่นท่านหรอก ฉันคงจะอยู่ที่นี่อีกนาน ก็คงจะอยู่จนเสร็จงานหมั้นกับคยองซูนั่นแหละถึงจะได้กลับจีน” ที่เขาต้องเดินทางกลับมาประเทศเกาหลีก็เพราะงานหมั้นระหว่างเขากับคยองซูที่จะจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้านี้ คุณพ่อสั่งพักงานเขายาวเพราะอยากให้เขากลับมาสานสัมพันธ์กับคู่หมั้นจนกว่าจะได้เข้าพิธีอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ร่างโปร่งตบหลังอี้ฟานเบาๆ พวกเขาผละกอดและเปลี่ยนมามองหน้ากันด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ก่อนที่ร่างสูงจะหันมาสบสายตากับคยองซู จงแดเดินไปจัดการกับกระเป๋าเดินทาง เพราะอยากให้น้องชายกับเพื่อนซี้ได้พูดคุยกัน

“ไม่ได้เจอกันนาน ตัวยังเล็กเท่าลูกหมาเหมือนเดิมนะ”

“ไอ้พี่คริสบ้า!” คนน่ารักเชิดปากขึ้น พร้อมกอดอกขัดใจ คนตัวเล็กนึกหมั่นไส้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะะของคนที่ตนจะต้องฝากชีวิตให้อีกฝ่ายดูแล

“มานี่กอดหน่อย พี่คิดถึง” ขนลุก คำนี้คำเดียวปกติอี้ฟานไม่เคยหยอดอะไรที่มันหวานเลี่ยนขนาดนี้กับเขามาก่อน มันไม่คุ้นเคยแปลกๆ แต่ก็ยอมปล่อยตัวให้ร่างสูงสวมกอดแนบแน่น คยองซูได้แต่หวังให้อี้ฟานสามารถทำให้เขาหลงรักได้อีกครั้ง...เขาหวังอย่างนั้น เขาอยากตัดใจจากจงอินให้ได้เสียที

.

.

.

.

กลิ่นไม่พึงประสงค์ของบุหรี่และแอลกอฮอล์เป็นสิ่งแรกที่โสตประสาทเซฮุนรับรู้ สถานที่อโคจรแสงสีเสียงเต็มไปด้วยวัยรุ่นใจแตกทั้งชายและหญิง ถ้าไม่เครียดก็คงไม่มาเหยียบ ชายหนุ่มมาที่นี่เกือบทุกวันเสมือนเป็นบ้านของเขาไปเสียแล้ว

“เฮ้! ทางนี้เว้ย” ฮวางจื่อเทายกมือเหนือศีรษะเป็นสัญญาณ ให้ร่างสูงโย่งของเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งแต่เข้ามอปลาย รู้ว่าเขากำลังนั่งเต๊าะสาวกันอยู่ที่โต๊ะนี้ ข้างกายของจื่อเทามีสองสาวนุ่งสั้นใบหน้าเซ็กซี่สุดเย้ายวนขนาบข้างกายคอยชงเครื่องดื่มมึนเมาให้และอีกสารพัดที่ชายหนุ่มต้องการให้พวกเธอทำ

ผู้หญิงพวกนี้แค่มีเงินเขาก็กลายเป็นพระเจ้าสามารถจะพาพวกเธอไปขึ้นสวรรค์หรือทัวร์นรกก็ได้

ชายหนุ่มส่งสัญญาณให้สาวสวยด้านขวาของเขาไปปรนนิบัติเพื่อนหน้าหล่อที่มาใหม่

“หนีเมียมาแดกเหล้าอีกแล้วเว้ย ฮ่าๆ”

“หึ....” เซฮุนไม่ใส่ใจคำพูดของเพื่อนต่างชาติ ชายหนุ่มรับแก้วจากผู้หญิงของจื่อเทามาดื่มรวดเดียวหมดแก้ว ก่อนจะแกล้งซุกไซ้ซอกคอสาวเจ้า เขาขบเม้มสร้างรอยตีตราจอง พลันสายตาชายหนุ่มก็สังเกตเห็นรอยจ้ำสีแดงบนคอของเธอแล้วเขาก็ทำต่อไม่ลง เซฮุนกดยิ้มมุมปากเขาหันมาสนใจกับเหล้าแก้วใหม่ต่อ

“เซฮุนคะ... อีกแก้วนะ” ผู้หญิงคนนี้เขาเคยพาขึ้นเตียงเมื่อคืนทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ รอยที่คอของผู้หญิงคนนี้เขาก็เป็นคนทำ

น่าเบื่อ มีแต่ของเดิมๆ

ชายหนุ่มเปลี่ยนจากโอบเอวคอดเอามือมาวางไว้บนหน้าขาของหญิงสาวแทน

“ครับ” รับแก้วจากเธอมาดื่ม

“เบื่อเหรอวะ”

“อืม เบื่อฉันว่าเราน่าจะหาร้านใหม่พรุ่งนี้”

“นี่มึงคิดจะดื่มพรุ่งนี้อีกเหรอ พรุ่งนี้อย่าลืมสิ.....พวกเรามีสอบนะเว้ย”

“คิดมาก แม่กูไม่ยอมให้ลูกชายคนเดียวของท่านสอบตกหรอก มึงเคยได้ยินไหมเงินนะคือพระเจ้า”

“แหม่ะ! ไอ้ฉลาด งั้นกูฝากตัวเป็นลูกชายแม่มึงอีกคนละกัน”

“ได้สิวะ” เรื่องแค่นี้ถือว่ากระจอกสำหรับเขา มหาวิทยาลัยที่เขาเรียนก็มีแต่เด็กเส้นทั้งนั้น ไม่ยากถ้าจะยัดเงินแลกกับการสอบผ่าน แม่ของเขาไม่ยอมให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของท่านอับอายขายขี้หน้าคนอื่นอยู่แล้ว

“ขอบใจว่ะเพื่อน มาชนแก้วกัน” จื่อเทากับเซฮุนดื่มกันต่อจนเวลาล่วงเลยผ่านไป พวกเขาเหมือนจะตัดเพื่อนที่เคยซี้ปึ้กอีกคนออกไปจากสารระบบ ถ้าให้เลือกเพื่อนสักคน คนอย่างฮวางจื่อเทาขอเลือกข้างที่ให้ผลประโยชน์กับตัวเองมากที่สุด และคนๆ นั้นก็คือโอเซฮุนอย่างไม่ต้องสงสัย หมู่นี้เขาไม่ได้เข้าไปสุงสิงกับจงอินมากนัก เจอกันเฉพาะในคลาสเรียนเท่านั้น เขาเคยชวนมันมาดื่มแต่มันก็ปฏิเสธ ได้ข่าวว่ามันไปแข่งรถกับรุ่นพี่ชื่อจางฮยอนซึงอะไรเนี่ยแหละ

“เอาไงคะ เพื่อนที่รักเมาแอ๋เลย” ผ่านไปเกือบเที่ยงคืน เพื่อนตัวดีก็เมาหัวราน้ำ มันดื่มไปไม่ใช่น้อยๆ และเหล้าที่มันสั่งมาดื่มก็มีแต่เหล้าแรงๆ

“ฉันจัดการเอง พวกเธอไปรอที่โรงแรมก่อน เดี๋ยวจะตามไป” หญิงสาวยิ้มพราวก่อนจะเดินนวยนาดกันเข้ามาหอมแก้มชายหนุ่มตามประสาคนประจบสอพลอ พวกเธอเดินออกไปเรียกแท็กซี่ด้านนอกเพื่อไปรอชายหนุ่มสัญชาติจีนที่โรงแรมตามคำสั่ง จื่อเทาถอนหายใจเซ็งๆ กับคนเมาที่เริ่มพูดไม่เป็นภาษา เขาจ้างเด็กเสิร์ฟของผับพยุงเซฮุนในสภาพเมาแอ๋มาที่รถพอร์ชของเขา

“เอิ๊ก อืม ...ล ลู่”

“พอเมาแล้วเพ้อหาเมียเลยนะ”

“อ.ไอ่...เชี่..ย!” เซฮุนปรือตามองไปรอบๆ พอเลิกดื่มสักพักอาการเมาของเขาก็ค่อยๆ ลดลง จนพอมีสติบ้าง

“ใกล้คลอดยังวะ อยากเห็นหน้าหลาน” จื่อเทาพูดทำลายความเงียบ ดึงความสนใจจากเซฮุนที่กำลังมองออกไปนอกกระจกรถ

“ยัง...อีกสามเดือน” ช่วงนี้ลู่หานแพ้ท้องหนัก เขารำคาญเสียงอ้วกและเสียงร้องไห้ของลู่หานจะแย่ แต่ไม่รู้ทำไมต้องกลับไปนอนกอดคนที่เขาบอกว่ารำคาญทุกครั้งไป ไม่ว่าจะมีเซ็กส์กับใคร พอทำกิจกรรมเสร็จเขาก็จะขับรถกลับห้องไปหาลู่หานทันที ทั้งๆ ที่มันไม่จำเป็น อันที่จริงเขาจะย้ายออกมาเช่าคอนโดหรูๆ อยู่ก็ได้ หากแต่เขาเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้น

“โชคดีที่กูเซฟเซ็กส์ทุกครั้ง ไม่งั้นป่านนี้กูคงมีลูกเป็นโขยง”

“ไม่ต้องมาเสียดสีกู ขับเร็วๆ เหอะกูง่วง”

“คร้าบเจ้านาย” เซฮุนงีบหลับสักพัก เพื่อให้ตัวเขาสร่างเมามากขึ้นกว่าเดิม รถพอร์ชจอดตรงหน้าหอพัก ร่างสูงกล่าวขอบใจเพื่อนที่สละเวลามาส่ง ก่อนที่จะพาร่างกายหนักอึ้งของตนเดินเข้ามาด้านในหอพัก ทีแรกจื่อเทาจะช่วยพยุงเพราะเห็นว่าร่างสูงยังมึนๆ อึนๆ อยู่ แต่เซฮุนปฏิเสธ เขาไม่อยากให้ใครลำบาก ก่อนลงรถเขาได้ไหว้วานให้จื่อเทาดูแลรถของเขาที่ยังจอดคาไว้ที่ผับ เมื่อตกลงกันเสร็จสับเขาก็เปิดประตูรถลงมา ชายหนุ่มเดินขึ้นบันไดแต่ละขั้นด้วยความทุลักทุเลพอสมควร ทางข้างหน้ามองเห็นเป็นภาพซ้อนทับกันพอเห็นรูปร่างเลือนรางเซฮุนสะบัดศีรษะตั้งสติพลางระพริบตาไล่ความพร่ามัวทิ้ง

.

.

.

.

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!

ก๊อก ก๊อก!!!

เคาะประตูราวกับจะทุบมันให้พัง ลู่หานมัวทำอะไรอยู่นะ ทำไมถึงชักช้ายืดยาดขนาดนี้!

“ช้าชิป!”

“เซฮุน เรา...ขอโทษ” ร่างสูงสอดตัวเข้าไปภายในห้องด้วยสีหน้าหงุดหงิด เซฮุนไม่รู้ตัวว่าเดินกระแทกไหล่เล็กของร่างเล็กจนอีกฝ่ายเกือบล้ม ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องนอนพร้อมกับการปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ดจนหมด ก่อนที่เขาจะโยนมันใส่ตะกร้าอย่างไม่ใคร่ใส่ใจ ต่อด้วยกางเกงและถุงเท้าตามลำดับ เซฮุนเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำ อาการมึนศีรษะก็ทุเลาลงมาก

อีกด้านลู่หานกำลังตามเก็บเสื้อผ้าที่ตกอยู่ข้างๆ ตะกร้าใส่ลงไปในนั้นให้เรียบร้อย คนสวยนำรองเท้าของแฟนไปเก็บในตู้ใส่รองเท้าใกล้ประตูทางเข้า เซฮุนดื่มเหล้ากลับมาเกือบทุกวัน เขานั่งรอชายหนุ่มจนเผลอนอนหลับไปบนเตียง นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ลู่หานเดินไปเปิดประตูช้า ลู่หานพยายามเร่งฝีเท้าตัวเองแล้วนะทว่ามันก็ต้องระวังอยู่ดีกลัวว่าจะหกล้มแล้วมันจะส่งผลกับลูกในท้อง มือเรียวกุมท้องโตขณะลุกขึ้นเมื่อจัดรองเท้าของแฟนเข้าที่ดีแล้ว

“เรานวดให้นะ เซฮุนเลิกกินเหล้าได้ไหม” ลู่หานเดินเข้ามาภายในห้องนอน ที่มีแค่แสงของโคมไฟเท่านั้นที่ให้ความสว่าง แต่มันก็เพียงพอต่อขนาดห้องที่เล็กกะทัดรัด คนตัวเล็กล้มตัวนั่งบนเตียงก่อนจะคลานเข่าเข้าไปหาร่างสูง เซฮุนไม่สวมเสื้อชายหนุ่มสวมเพียงบ๊อกเซอร์สีเทาตัวโปรด กำลังนั่งยืดแข้งยืดขาในท่าสบาย ใช้หมอนรองแผ่นหลังพิงพนักเตียง

“อย่ามาขออะไรที่ฉันให้เธอไม่ได้ รู้ไหมถ้าไม่กิน... ฉันจะเป็นยังไง”

“ยังไงเหรอ”

“เธอเคยได้ยินคำว่าลงแดงรึเปล่า ฉันขาดมันไม่ได้” เซฮุนพูดจบก็ดึงแขนของคนสวย ส่งผลให้ลู่หานเสียการทรงตัว ใบหน้าขาวเนียนแนบกับแผงอกแกร่ง ลู่หานได้ยินเสียงหัวใจของเซฮุนเต้น มันเต้นแรงมากเลย ใบหน้าหวานคลี่ยิ้มน่ารัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสบตาร่างสูงที่กำลังมองเขาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

“ทำไมถึงขาดมันไม่ได้ละเซฮุน....เหล้ามันมีอะไรดี ถ้าคลอดลูกแล้วเราดื่มมันได้รึเปล่า”

“ไม่ได้!!” ร่างสูงมีสีหน้าขึงขังและกำลังใช้ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในแววตาใสซื่อ เมื่อก่อนเขาคงไม่ห้ามหรอกออกจะดีใจที่ทำให้คนสวยใจแตกได้ เวลานี้เขากลับไม่อยากให้ลู่หานทำตัวเหลวไหลเหมือนตัวเอง เพราะถ้าติดแล้วมันเลิกอยากน่ะสิ เหมือนเขาที่ติดทั้งเหล้าและสารเสพติด ไม่รู้ว่าชาตินี้จะเลิกใช้มันได้รึเปล่า นับวันยิ่งโหยหาและอยากยามากขึ้นเรื่อยๆ ทุกวันนี้เขาต้องเข้าไปเทคยาอาทิตย์ละสองสามครั้งที่คอนโดลูกพี่ลูกน้องสาวสวยของจงอิน ทีแรกแค่นึกสนุกเลยลองเล่นดูตามคำเกลี้ยกล่อมของ ฮยอนอา มันก็จริงของเหล่านั้นพอเข้าไปในกระแสเลือด มันก็ทำให้เขารู้สึกสุดยอดกับเซ็กส์มันยอดเยี่ยมไปเสียหมดทุกอย่าง มีเรี่ยวแรงทำได้เรื่อยๆ โดยไม่ต้องหยุดพัก ร่างกายล่องลอยเหมือนมีปีกบิน ยิ้มและหัวเราะได้ทั้งวันราวกับคนเสียสติ

“เซฮุนห่วงเราเหรอ” ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระรื่อ ยิ่งเพิ่มความน่ารักน่าทะนุถนอม เซฮุนวาดวงแขนโอบเอวของว่าที่คุณแม่ให้เข้ามาแนบชิดกับร่างกายของเขาจนไร้พื้นที่ว่าง

“....ก็ห่วง” พอได้ยินถ้อยคำดังกล่าว ลู่หานก็ขยับตัวออกจากชายหนุ่มเล็กน้อย เซฮุนมีสีหน้าฉงน สิ่งที่เขาได้รับมันทำให้มุมปากของเขากระตุกยิ้ม ก็ลู่หานน่ะสิเคลื่อนตัวพร้อมขยับใบหน้ามาหอมแก้มเขาเป็นการให้รางวัล

“เราขอโทษนะที่เปิดประตูให้เซฮุนช้า พอดีเรารอเซฮุนจนหลับ เซฮุนไม่โกรธเรา..ชะ อื้มมมม~” กลีบปากสีชมพูถูกริมฝีปากหยักบดคลึงด้วยสัมผัสจาบจ้วง มือสากลูบไล้ร่างกายของคนสวยให้เกิดอารมณ์คล้อยตาม ริมฝีปากที่กำลังสอดประสานกันด้วยความอ่อนหวานปนเปกับความเร่าร้อน มือสากลูบไล้ร่างกายของคนตัวเล็กจนลู่หานเริ่มสั่นสะท้าน เซฮุนลากปลายนิ้วสัมผัสเนื้อนุ่มตั้งแต่ขาอ่อนด้านในขึ้นมายังหน้าท้อง

.

.

.

.

CUT

.

.

.

.

........................

ฟิคแท้งมีเล่มเส้นคั่นบทจาง ขอดูตัวอย่างได้ ส่วนอื่นไม่มีปัญหาอะไร (ลดราคาพิเศษ)
ติดต่อ/สอบถาม ทวิตเตอร์@babilon_k / อีเมล kwankwan555@com
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #7944 หญิงงี่_ducky (@Baicha_Yinggi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 23:09
    ไม่ีไหวแล้วอ่ะ หงิดทั้งพระเอกพระรองเลอะ55555555
    #7944
    0
  2. #7943 หญิงงี่_ducky (@Baicha_Yinggi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 23:00
    อยากให้อภับเซฮุน แต่มันก็ทำใจไม่ได้555555555555
    #7943
    0
  3. #7805 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 17:46
    อยากให้พี่ลู่รีบๆเลิกกับอิฮุน
    #7805
    0
  4. #7399 NND (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 01:26
    เอิ่มถ้าจะมาลงแล้วลบๆๆๆอยู่แบบนี้อย่าลงเลยเก็บไว้อ่านคนเดียวเถอะ เสียความรู้สึกมาก
    #7399
    1
  5. #7180 Teahyung26721 (@Teahyung26721) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 19:52
    แอบยิ้มตามตอนเซฮุนตั้งชื่อ แต่ในใจก็ยังไม่ลืมความเลวหรอก!! โอเซฮุน
    #7180
    0
  6. #7020 byunbunny09 (@byunbunny09) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 20:39
    ถ้าวันใดวันนึงเซฮุนมันลงแดงมันต้องทำร้ายกวางน้อยแน่ๆ
    #7020
    0
  7. #6870 fairy (@game_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 01:18
    เหล้าพอไว้บุหรี่พอไหสแต่ยาหยุดเหอะ ให้ดีหยุดให้หมด ดีกันๆ
    #6870
    0
  8. #6655 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 07:46
    เซ แอบรักลู่จิงๆแล้วล่ะสิ คิดถึงแต่เมียนะ ละเมอก้อยังเปนเมียอีก
    #6655
    0
  9. #6528 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 01:36
    เซฮุนคนปากแข็ง
    #6528
    0
  10. #6489 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 14:53


    ช่วงนี้ยังหวานๆดีอยู่ คลื่นลมสงบแบบนี้ถ้าพายุมานี่...


    #6489
    0
  11. #6417 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 16:33
    เซฮุนรักลู่หานแล้วใช่ไหม ? กลับตัวตอนนี้ยังทันนะมันจะไม่แย่ไปกว่านี้ อะไรที่เคยทำร้ายจิตใจลู่หานไม่เคยโกรธเซฮุนเลยนะ ถ้ารักเขาก็ทำดีกับเขาเถอะอย่าให้มันสายไปเลย
    #6417
    0
  12. #6330 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 14:34
    เซฮุนรู้ตัวรึเปล่าว่ารักลู่หานแล้ว ชมเซฮุนซักตอนแล้วกัน น่ารักมากกกกก>< แต่เซฮุนติดยาใช่มั้ย แล้วจะเลิกยังไงเนี่ย
    #6330
    0
  13. #6306 _HelloKitty028 (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 20:25
    เซฮุนแอบน่ารักอ๊ะ
    #6306
    0
  14. #6212 Min Mut Big Poo (@mut_bigbang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 02:05
    กรื้ด "จะอ่อนโยนกับเสี่ยวลู่ใช่ไม" แกยังเล่นยาอยู่อีกหรอออ เลิกให้ได้เร็ววน๊าาาทำเพื่อลูก
    #6212
    0
  15. #5118 Luhan Konman Ozone'x II (@hanlumei) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 15:00
    ลุ้นๆๆๆ.
    #5118
    0
  16. #4530 seludeer (@seludeer) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 22:21
    ชอบฮุนตอนนี้นะ ถึงลู่จะไม่รู้แต่เรารู้ว่าฮุนมันรัก มันห่วงลู่อะ ปากก็บอกว่าไม่รัก แต่การกระทำและความรู้สึกแกมันไม่ใช่อะโอเซ
    #4530
    0
  17. #4411 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:28
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด '>< ฮุนนี่มันอารมแปรปวน 5555555555555555555555
    #4411
    0
  18. #4349 1234 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 13:39
    เซฮุนทำเบาๆนะเว่ยยย
    #4349
    0
  19. #4302 NqHH (@jane_nuchsara) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 22:19
    ก็ห่วงฮิ่ออออออแค่นี้ก็ดีมากแล้วดีมากกว่าเมื่อก่อนมากเลยด้วยTwTดีใจแทนเสี่ยวลู่
    #4302
    0
  20. #3994 Khunmarr' (@mintty-pn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 15:14
    เสี่ยวลู่ทิ้งมันเถอะ
    #3994
    0
  21. #3902 D\'Dear EiEi (@keebo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 18:18
    ขอให้เซฮุนทำตัวดีๆกับเสี่ยวลู่...เพี้ยงงงง

    #ตลกติ๊งต๊องงงงงงงง55555555555
    #3902
    0
  22. วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 21:20
    ฮุนน่ารักน่ะตอนนี้ กรี๊ดได้ไหม กรี๊ดได้ม่ายยยยยยยย #ไม่อยากจะบอกว่าฉันเมนดีโอ กรี๊ดๆๆๆๆๆ
    #3866
    0
  23. #3798 HunHun_PK (@pk-nitchakamol) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 21:15
    เฮียนี้คือบั่บ น่ารักว่ะ><
    #3798
    0
  24. #3630 NaMo_K (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 00:51
    ทำมายยยยยยยยยยยยยย อาลู่ทำมายยยยยยยยย

    เลิกรักโอเซฮุนเถอะ เมื่อก่อนลืมไปง่ายๆแบบนี้หรอ
    #3630
    0
  25. วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 17:25
    ฮุนขอร้องล่ะดีแบบนี้ไปนานๆได้มั้ย แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นดีอ่ะ แต่คงจะได้เท่านี้เหละ
    #3584
    0