[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 10 : chapter : 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,088
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    9 ส.ค. 62



เหตุการณ์ในอดีต

“นาย! ... ทำไมถึงมาหาของเก่าอย่างฉันได้ล่ะ” เดินกรีดกรายเข้ามาหาคนที่ไม่ได้เจอกันนานแสนนาน ครั้งล่าสุดก็ปีก่อนนู้นที่เขากับชายหนุ่มร่างสูงตรงหน้ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน ต่างคนต่างรู้ดีว่าเป็นแค่วันไนท์สแตนด์ของกันและกัน ไม่มีความรักเกิดขึ้นในจิตใจพวกเขาถูกใจกันในสถานที่อโคจรก็ลากขึ้นเตียงเพียงเพื่อสนองอารมณ์ร้อนรุ่มในกายเท่านั้น

“...ยังเย้ายวนเหมือนเดิมเลยนะ คยองซู” ใบหน้าหล่อจัดจุดยิ้มร้าย เซฮุนปล่อยให้คิมคยองซูไล้นิ้วเรียวไปตามโครงหน้าของเขา ก่อนที่นิ้วเรียวสวยของร่างบอบบางจะมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากสีซีด วันนี้เซฮุนมาหากิ๊กเก่าของเขาที่คอนโดของอีกฝ่าย

“หึ...มันแน่อยู่แล้ว ว่าแต่นายมีธุระอะไรก็ว่ามาเถอะ ที่มาหาพี่คงไม่ใช่เพราะนายคิดถึงพี่หรอก” คนน่ารักปล่อยเรียวนิ้วออกจากกลีบปากร่างสูง ก่อนจะเปล่งวาจาน้ำเสียงเย้ายวน พร้อมกับกรีดยิ้มให้เด็กหนุ่มรุ่นน้อง

“มีเรื่องให้ช่วยนะ... จะคิดเท่าไหร่ก็ได้นะ สำหรับพี่ผมเต็มใจจ่ายไม่อั้น”

“เรื่องอะไร?”

“ตามผมมาก่อน แล้วจะเล่าให้ฟังทีหลังรับรองพี่ต้องสนุกกับงานที่ผมให้พี่ช่วยแน่นอนครับคนสวย” ถือวิสาสะจับมือคยองซู เพราะอีกฝ่ายไม่ได้ขัดขืนอะไร ไหนจะสีหน้ายั่วยวนนั่นอีก เป็นการบอกกลายๆ ว่าอีกฝ่ายตกลง เซฮุนตั้งใจจะเดินจูงมือคนน่ารักให้เดินออกจากห้องมาพร้อมกันทว่าคนตัวเล็กกลับไม่ยอมก้าวเท้าเดิน คิ้วคมเข้มขมวดผูกกัน เซฮุนหันไปมองหน้าคยองซูอย่างนึกฉงน

“ไม่คิดถึงพี่จริงๆ เหรอเซฮุน พี่คิดถึงนาย” จากที่เคยสงสัยเมื่อครู่นี้ร่างสูงก็ยกยิ้มรู้ทันคนสวยคิ้วที่ขมวดกันคลายออก

“คิดถึงสิ ไม่คิดถึงผมคงไม่มาหาพี่เหรอครับ” ป้อนคำหวาน คยองซูใช้มือคล้องคอและโน้มลำคอของร่างสูงให้เข้ามาหาใบหน้าของตนเองมากขึ้น ลมร้อนจากจมูกของคนตัวโตมันช่างสร้างความวาบหวามให้เขาเหลือเกิน แบบนี้สินะใครๆ ถึงติดใจในรสรักของชายหนุ่มคนนี้ ไม่เว้นแม้แต่เขา!

“ถ้าอยากให้ช่วยนายก็ใช้ร่างกายของนายทำให้ฉันพอใจก่อนสิเด็กน้อย” จะรออะไรอยู่ละ คนสวยยั่วยวนเขาขนาดนี้แล้วมีเหรอโอเซฮุนจะไม่สนอง ชายหนุ่มผลักร่างเล็กๆ ของคยองซูให้อีกฝ่ายล้มลงบนโซฟาตัวยาว ก่อนที่ตนจะโถมตัวเข้าใส่ ส่งมอบความร้อนแรงและบทรักให้กันและกัน เซฮุนเพียงแค่รูดซิปลงเท่านั้น และใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงในการร่วมรักกับอีกฝ่าย แต่เล่นเอาฝ่ายรับถึงกับครางไม่หยุดปากถึงจะเจ็บจนน้ำตาไหลแต่ด้วยใจที่โหยหาร่างกายของเด็กหนุ่มมาเนิ่นนานคยองซูโชว์ลีลาเร่าร้อนให้ร่างสูงพอใจในบทเพลงรักครั้งนี้เช่นกัน

ไม่ต้องเอ่ยคำว่ารักหรอก...เพราะไม่มีใครต้องการฟัง

ถึงจะหลงเสน่ห์ของโอเซฮุนเพียงใด

แต่คิมคยองซูไม่ได้รักผู้ชายคนนี้เลย

เขาแค่อยากปลดปล่อย... ก็แฟร์กันทั้งสองฝ่ายนิ!

“..อา อีกนิดนึงนะ..อะ!!!”

“ผมมี..เวลาไม่มาก...พี่ก็รู้”

“หึ...ถ้าฉันไม่พอใจก็อย่าหวัง..อ๊า!!!!!”

“....พี่..น่ารักมาก...อ๊า..รู้ตัวไหมครับ” ร่างเล็กกัดปากซี้ดซ้าด ก้มมองท่อนล่างของพวกเขาที่กำลังสอดประสานกันอย่างหนักหน่วงด้วยพึงความพอใจเซฮุนตั้งใจจะใช้คยองซูล่อลวงเพื่อนผิวแทนให้ออกจากลู่หาน

.

.

.

.

ปัจจุบัน

ลู่หานเร่งฝีเท้าเดินออกมาด้านนอกผับ เซฮุนวิ่งตามเขาออกมาในระยะประชิด ชายหนุ่มฉวยหมับเข้าที่ข้อมือของลูกกวาง ก่อนจะออกแรงกระชากให้ลู่หานหันหน้ามาหาชายหนุ่ม

“ลู่หาน!”

“...”

“เสี่ยวลู่” เซฮุนรู้ว่าคนสวยไม่พอใจ เขาเลยเปลี่ยนโหมดแสร้งทำหน้านิ่งและเอ่ยเสียงนุ่มแตกต่างจากเมื้อกี้สิ้นเชิง คนตัวเล็กยอมหันกลับมาหาเขา ลู่หานแววตาไหววูบจ้องสบตากับดวงตาคมกริบของแฟนหนุ่ม

“เซฮุน เราอยากกลับห้อง”

“แต่ฉันยังอยากสนุกอยู่เลย เมื้อกี้ฉัน...ขอโทษนะ ต่อไปจะพยายามเชื่อใจเธอให้มาก” ทั่วดวงใจลูกกวางน้อยเต้นระรัว เซฮุนตอนนี้ดูอ่อนโยนเหมือนสมัยก่อนตอนอีกฝ่ายเดินหน้าจีบเขา ทั้งสีหน้าและแววตา ลู่หานมักแพ้สายตาทรงพลังและเปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์จัดของคนตัวโตเสมอ

“เราไม่ได้รักจงอิน...เรารักนายคนเดียวนะ” มือหนาลูบศีรษะของร่างเล็กเบาๆ เหมือนเป็นรางวัลให้คนน่ารัก ที่ทำให้เขาพอใจ

“เข้าไปข้างในกันเถอะ ไอ้พวกนั้นคงแตกตื่นกันแย่แล้วล่ะ” คนสวยพยักหน้ารับ เดินจูงมือกันเข้าไปด้านในอีกครั้ง ลู่หานยิ้มแก้มปริเอียงศีรษะซบไหล่กว้าง

สายตาดุดันของคิมจงอินปรับสภาพได้เร็วยิ่งกว่าสัตว์เลื้อยคลานเสียอีก เขายิ้มทักทายด้วยใบหน้าแสนอบอุ่นให้ลูกกวางที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น รักมากจนถึงตอนนี้ ถึงแม้จะมีคนบางคนเล่นสกปรกแย่งของรักของหวงของเขาไป ลู่หานล้มตัวนั่งใกล้เซฮุนฝั่งตรงข้ามคนตัวเล็กคือจื่อเทาและจงอิน

“เคลียร์กันเสร็จแล้วเหรอวะ” ฮวางจื่อเทาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนล้มตัวนั่ง พร้อมกระดกเหล้าเข้าปาก

“หึ...เออ!” น้ำสีอำพันในแก้วถูกร่างสูงยกมันขึ้นดื่มราวกับไร้แอลกอฮอล์ ทั้งๆ ที่มันเปี่ยมไปด้วยฤทธิ์ร้ายขั้นรุนแรงถ้าใครคออ่อนคงไม่กล้าคิดจะดื่มเหล้าชนิดนี้

“จงอิน ได้ข่าวว่ามึงกับเมียทะเลาะกันเหรอวะ” เหล่ตามองคนสวยที่เขากำลังใช้มือนัวเนียแถวๆ ต้นขาอ่อน ลู่หานชะงักไปเล็กน้อยเงยหน้าขึ้นสบตาอดีตคนที่เกือบจะตกลงปลงใจคบเป็นแฟน เช่นเดียวกันกับร่างสูงผิวเข้มเขาแอบมองลู่หานอยู่เกือบตลอดเวลา ทว่าคนสวยก็ละสายตาไปจากเขาเพราะฝีมือของโอเซฮุน

“...เรื่องของกู” คิมจงอินตอบสั้นๆ นึกถึงคนที่เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดมันพูดถึงเมื่อครู่แล้วยิ่งหงุดหงิดใจ เมื่อไหร่จะตายๆ ไปสักที! ปลิงดูดเลือดคิมคยองซูกัดเขาไม่ปล่อยไล่ตะเพิดยังไงก็ไม่ยอมออกไปจากชีวิตของเขาสักที!!

“จี้ใจดำสินะ...หึหึ ลู่หานรินเหล้าให้จงอินมันหน่อยสิ” กระซิบเสียงพร่าใกล้ใบหูคนสวย เซฮุนใช้ทีเผลอขบกัดติ่งหูนิ่มของคนตัวเล็กโชว์ความหวานให้ฝั่งตรงข้ามดู ให้มันรู้ว่าลู่หานเป็นของๆ ใคร! และมันก็ได้ผลสังเกตได้จากแววตาสั่นระริกขุ่นมัวความโกรธเกรี้ยวของจงอินที่รู้จักกันมาเนิ่นนานมันไม่สามารถปิดบังสายตาคมกริบของเขาได้หรอก ชายหนุ่มยิ้มมุมปากสะใจ

“เซฮุน...ไม่” เมื่อเห็นว่าแฟนหนุ่มเริ่มเมา ลู่หานกระซิบเตือนแต่อีกฝ่ายไม่ฟังเขาสักนิดหนำซ้ำยังกดจมูกฝังไปตามสันลำคอของตน ลู่หานขนลุกเกรียวกราวไปหมด ไหนจะมือสากที่คอยลูบไล้สัมผัสส่วนเว้าส่วนโค้งของกวางน้อยอย่างหยาบโลน

“อยู่นิ่งๆ น่า ฉันไม่จับปล้ำหรอก แค่แกล้งจงอินมันเล่นๆ” บอกให้พอได้ยินกันสองคน ลู่หานมองค้อนให้คนที่ไม่รู้จักโต ก็เขาเพิ่งบอกไปหยกๆ ว่าเขาไม่ได้รักคิมจงอิน ลู่หานค่อนขอดทางสายตา ในเวลาต่อมาสติของคนตัวเล็กก็แทบเลื่อนหายเมื่อมือหนาจับประคองข้างแก้มของเขาไว้และทำการบดขยี้ริมฝีปาก ลิ้นร้อนชอนไชเข้ามาในโพรงปากแสนหวาน

“...อื้อ~” คนสวยทุบอกประท้วงให้ร่างสูงหยุด ขอร้องคนตัวโตทางสายตาแต่ไม่ได้ผล เซฮุนยิ่งเพิ่มแรงบดเบียดจนร่างกายทั้งสองแนบชิดกันมากขึ้นไปอีก เสียงหวานครางแผ่ว กลีบปากแดงระรื่อเริ่มตอบสนองกับสิ่งที่โดนยัดเหยียด เซฮุนจูบกวางน้อยจนสาแก่ใจนั่นแหละถึงได้ยอมผละริมฝีปากหยักออกจากริมฝีปากบางของคนสวย ลู่หานหอบตัวสั่นเขาไม่กล้าเงยหน้าสู้สายตาคนรอบข้างที่กำลังมองตนอยู่ผิดกับเซฮุนพอจูบเขาจนพอใจก็ยักคิ้วให้เพื่อนซี้ทั้งสองที่นั่งอึ้งตาค้างกับการกระทำของชายหนุ่ม จงอินลุกขึ้นเดินออกไปจากโต๊ะทันทีหลังจากได้เห็นภาพบาดตา จะทนได้ยังไงในเมื่อเขารักลู่หาน! ถึงแม้จะรู้ว่าอีกคนไม่สนใจไยดีเขาสักนิด....เห็นทีว่าคงต้องกลับไประบายความรู้สึกชิงชังในใจกับนางบำเรอของเขาแล้วล่ะ...

คยองซู คืนนี้นายได้ตายคาเตียงแน่!!!

“จัดว่าเด็ดว่ะเพื่อน ฮ่าๆ ...อะอ้าวไอ้ดำมึงจะ...อ้าวไอ้นี่!” ฮวางจื่อเทาพยายามเรียก ใช่ว่าจะไม่เข้าใจหัวอกของคิมจงอิน ชายหนุ่มส่ายหน้าไล่ความมึนแล้วจัดการชนแก้วดื่มฉลองกับเซฮุนเพื่อนรักของเขาอีกคนต่อ

“สมน้ำหน้า” ร่างสูงสบถเสียงรอดไรฟันอย่างสะใจ ฮวางจื่อเทาไม่ได้ยินหรอก แต่คนที่ได้ยินเต็มๆ คือลูกกวางน้อย ลู่หานส่ายหน้าระอากับสิ่งที่แฟนของเขาทำลงไป.... เขาผิดเองที่ทำลายมิตรภาพของเพื่อนรัก

.

.

.

.

เกือบตีหนึ่งกว่าที่เซฮุนและลู่หานกลับเข้ามาถึงที่พัก คนตัวโตมัวแต่ดื่มเหล้าท่าเดียวไม่สนใจเขาเลย เขาง่วงมาก ลู่หานเผลองีบบนรถแท็กซี่ตอนนั่งรถกลับ เซฮุนขับรถไม่ไหวเขาจึงใช้บริการรถโดยสารแทน กว่าจะประคองคนเมามาถึงห้องลู่หานก็ถึงกับเหงื่อตก คนสวยประคองร่างคนตัวโตเข้ามาที่เตียงนอน ถอดรองเท้าและถุงเท้าให้ชายหนุ่ม คนตัวเล็กเช็ดตัวให้เซฮุนเสร็จก็เดินไปหยิบเสื้อกล้ามตัวโปรดของชายหนุ่มกับกางเกงบ็อกเซอร์สวมมาให้อีกฝ่าย เมื่อจัดการคนเมาเสร็จก็ถึงตาเขาบ้างถึงเปลือกตาใกล้จะปิดเต็มทนแต่ลู่หานอยากอาบน้ำก่อนเข้านอน ลูกกวางผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำเสร็จ ก็เดินออกส่องกระจกที่โต๊ะเครื่องแป้งและนำผ้าขนหนูใช้แล้วตากไว้กับพนักเก้าอี้หน้ากระจก จากนั้นจึงเดินไปปิดไฟแล้วเดินกลับมาล้มตัวนอนกอดเอวร่างสูง

“...จะทำอะไร อย่านะ” จู่ๆ ก็โดนคร่อมกายสวยอยู่ใต้ร่างเซฮุน ลู่หานเริ่มดิ้นเร่า พยามยามเบี่ยงใบหน้าหวานหนีสัมผัสรุกรานจากลิ้นชื้น เซฮุนขบเม้มซอกคอขาวจนเกิดเป็นรอยกลีบกุหลาบ

“อย่าขัดใจกูดิ” ก้มซุกไซ้ต่อระคนอดอยาก มือหนาสอดเข้าไปเค้นคลึงผิวขาวเนียนนุ่ม ยิ่งได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวของกวางน้อยตัวนี้เขายิ่งมีอารมณ์

“ลูก..ฮึก ไม่ เซฮุน อ่ะอื้มมมม!!!”

.

.

.

.

CUT

.

.

.

.

“ทีหลังอย่าทำให้ฉันไม่พอใจอีก” จูบเปลือกตาบางสีไข่มุก ลู่หานลืมตาขึ้นสบตากับร่างสูงในความมืด

“..พรุ่งนี้...”

“อะไรอีก ง่วง!” เซฮุนใช้แขนวางลงบนหน้าผากของตัวเอง และยอมให้คนตัวเล็กนอนซบอกของเขาได้ คนสวยเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อจัด ก่อนจะขยับริมฝีปากพูด

“พอดีคุณหมอมินซอกเขาอยากเจอพ่อเด็กนะ และที่สำคัญพรุ่งนี้เรามีตรวจครรภ์เซฮุนไปกับเรานะ” ดวงตากวางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิท เขาเดาไม่ออกว่าเซฮุนคิดยังไงกับเรื่องที่ร้องขอลู่หานอยากให้พ่อของลูกได้เห็นสิ่งมีชีวิตที่พวกเขาร่วมกันสร้างขึ้นมา เพราะคุณหมอมินซอกจะทำการอัลตร้าซาวด์เจ้าตัวเล็กในท้องของตน

“...”

“ไปนะ...เซฮุนต้องเซ็นด้วยว่าเป็นพ่อของลูกในท้องเรา”

“...ฉันไม่ว่าง นอนได้แล้วหนวกหู แล้วเลิกซบฉันสักทีมันหนัก กลับไปนอนหมอนของเธอนู่น” ชายหนุ่มตะแคงข้างหันไปนอนอีกฝั่ง เขาเบื่อที่จะทนเห็นน้ำตาของลู่หาน

.

.

.

.

คนตัวเล็กส่งยิ้มน่ารัก กระชับสอดประสานนิ้วมือทั้งห้าเข้ากับนิ้วมือร่างสูง

ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ชายหนุ่มเปลี่ยนใจมาคลินิกคุณหมอมินซอกกับเขาในวันนี้ เพราะเมื่อคืนที่ชายหนุ่มตอบปฏิเสธ ทว่าพอคนตัวเล็กตื่น ลู่หานก็เห็นโอเซฮุนกำลังต้มโจ๊กอยู่ภายในครัว ชายหนุ่มบังคับให้เขากิน แต่สิ่งที่ทำให้ลูกกวางแปลกใจไปมากกว่านั้นนั่นก็คือคนรักยอมมาคลินิกกับเขาตามใบนัดของคุณหมอ

“วันนี้นายใจดีจังเลย”

“ฉันอยากทำหน้าที่ผัวที่ดีบ้างไม่ได้รึไง” คนฟังหน้าร้อนฉ่า จะมีใครได้ยินประโยคน่าอายรึเปล่านะ? ลู่หานคว่ำปาก

“...ก็ร้อยวันพันปี นายไม่เคย...” นึกถึงเหตุการณ์ครั้งวันวานแล้วอดน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้ เซฮุนทำเหมือนกับว่าเขาเป็นแค่สิ่งของระบายอารมณ์

“ฉันคงเป็นผัวที่เลวมากสินะ”

“เปล่านะ... เซฮุน ต่อให้เซฮุนร้ายกับเรายังไงเราทนได้เพราะเรารักนายไปแล้ว” ร่างสูงส่งยิ้มบางเบาให้ลูกกวาง ถึงเขาเลวจนยากที่จะกลับตัวกลับใจเป็นคนดี แต่เขาก็ไม่ได้อยากสูญเสียคนดีๆ อย่างลู่หานไปให้ใครง่ายๆ ยิ่งจงอินมันรู้ว่าเขากับลู่หานมีปัญหากัน บางทีมันอาจจะอาศัยทีเผลอเข้ามาแย่งลู่หานไปจากเขาก็ได้ ซึ่งคนอย่างโอเซฮุนไม่มีวันยอมเด็ดขาด! ลู่หานเป็นของเขาผู้เดียวไม่ว่าใครก็ห้ามแตะ

ความคิดที่อยากเลิกกับคนตัวเล็กมันหายไปไหนหมดนะ? หรือว่าเขากำลังหลงรักกวางป่าหลงทางตัวนี้ ไม่...ยังไงซะเขาก็ไม่มีวันรักลู่หาน!!

“...”

“เซฮุนจะเซ็นรับรองเป็นพ่อเด็กใช่ไหม”

“....ก็มันเป็นลูกฉันนิ ก็คงต้องเซ็น” คนสวยยิ้มแป้นด้วยความดีใจอย่างล้นเหลือ

“เราจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีละ เซฮุน?”

“...มันยังเป็นวุ้นอยู่เลยมั้ง อย่าเว่อร์” เซฮุนหัวเราะะในลำคอ ก้มมองหน้าท้องของคนตัวเล็กที่มีขนาดใหญ่มากกว่าเดิมตามอายุครรภ์ที่มากขึ้น

“แต่เราท้องเข้าเดือนที่ห้าแล้วนะ ลูกเรามีหัวใจแล้ว มีแขนมีขาแล้วด้วย”

“หึ... แล้วแต่เธอสิอยากให้มันชื่ออะไรก็เรื่องของเธอ เพราะถึงยังไงเราก็จะเอามันไปทิ้งที่สถานเลี้ยงเด็กอยู่แล้ว” รอยยิ้มสดใสต้องหุบลงเมื่อได้ยินประโยคที่แฟนของตนจงใจตอกย้ำ

“ไม่เอาไปไว้ที่นั่นไม่ได้เหรอ เราเลี้ยงเองได้นะเซฮุนเรายอมไม่เข้ามหาลัย เราจะหาเงินเลี้ยงลูกเอง”

“ไม่ได้ เธอก็รู้ว่าค่าใช้จ่ายมันเยอะขนาดไหนกว่ามันจะโตอีก ไหนจะต้องส่งมันเรียนหนังสือเอาไปให้ที่นั่นเลี้ยงน่ะดีที่สุด”

“แต่เขาเป็นลูกของเรานะ ลูกเกิดมาจากความรักของเราสองคน” ลู่หานพยายามหาเหตุผลพร้อมใช้สายตาออดอ้อน รู้ทั้งรู้ว่าไร้ประโยชน์แต่ตอนนี้เซฮุนอ่อนโยนกับเขามากกว่าเมื่อก่อน บางทีเขาอาจจะทำให้ชายหนุ่มเปลี่ยนใจ ต่อให้เป็นตายยังไงเขาก็ไม่ยอมทิ้งเด็กในท้องและปัดความรับผิดชอบแน่นอน นี่คือลูกของเขา เขาอยากเลี้ยงเองถึงตัวเองจะพลาดพลั้งมีลูกก่อนวัยอันควรแต่เขาก็มีความรับผิดชอบพอ

“...”

“เซฮุน...เรายอมนายทุกอย่าง แต่ขอร้องเถอะ พวกเราเลี้ยงแกได้ไหม” นัยน์ตาหวานเริ่มเคล้าน้ำสีใส เซฮุนเสหน้ามองไปทางอื่น ไม่อยากอารมณ์เสียต่อหน้าผู้คนเยอะแยะ เขาดึงมือตัวเองออกจากมือเรียว ต่างคนต่างเงียบกันไปสักพัก จนชื่อของลู่หานถูกนางพยาบาลด้านหน้าเคาน์เตอร์เรียก ร่างสูงเดินตามหลังคนตัวเล็กเข้าไปในห้องตรวจครรภ์อย่างช่วยไม่ได้

“เชิญนั่งเลยครับ” คุณหมอหน้าเด็กกล่าวทักทายพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะผายมือให้ทั้งสองนั่ง ผู้ชายที่คนไข้ของเขาพามาด้วยคงเป็นพ่อของเด็กในครรภ์

“สวัสดีฮะ คุณหมอ” ลูกกวางน้อยกล่าวทักทาย คนสวยเบนสายตาไปมองร่างสูงที่นั่งใกล้กันกับเขา เซฮุนเอาแต่กอดอกกับทำหน้านิ่งไม่พูดอะไร

“คนที่คุณพามาด้วยใช่พ่อของเด็กรึเปล่าครับ” กล่าวอย่างสุภาพ คุณหมอส่งยิ้มให้ร่างสูงและลู่หาน คุณหมอได้เพียงรอยยิ้มจางๆ จากคนตัวเล็กตอบกลับมาเพียงคนเดียว

“ใช่ฮะ นี่โอเซฮุนเอ่อ..สามีของผมเอง”

“อ่าครับ...งั้นช่วยเซ็นรับรองบุตรหน่อยนะครับคุณเซฮุน” เอกสารสองสามแผ่นถูกเลื่อนมาไว้ตรงหน้าร่างสูง เขาก้มลงอ่านคร่าวๆ แล้วจัดการจรดปลายปากกาลงบนเอกสาร มือสากส่งเอกสารคืนให้คุณหมอหนุ่ม ลู่หานวาดยิ้มส่งให้คนรัก แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจ ลู่หานคงจะดีใจที่ตนรับเป็นพ่อเด็ก คนตัวเล็กกังวลกับเรื่องพวกนี้มาก เมื่อคืนก็นอนร้องไห้เกือบทั้งคืน ถึงเขาจะรำคาญแต่เขาก็ไม่ได้ไล่ให้ลู่หานออกไปนอนนอกห้อง เซฮุนพยายามสงบสติไม่ใช้อารมณ์รุนแรงบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เขาดื่มทำให้เผลอหลับไปในที่สุด

“ขอบคุณครับ คุณลู่หานเชิญนอนที่เตียงเลยนะครับ” คุณหมอสาละวนกับการจัดเก็บเอกสารใหม่เข้าแฟ้ม เขาบอกให้คนตัวเล็กทำอย่างที่เคยทำดั่งเช่นทุกครั้ง

“ฮะ...เซฮุนเดี๋ยวนายจะได้เห็นเจ้าตัวเล็กในท้องของเราแล้วนะ” คนสวยเดินไปล้มตัวนอนบนเตียง เปิดเสื้อขึ้นจนเห็นผิวขาวกระจางใสบริเวณหน้าท้องที่กำลังขยายขนาด หลังจากคุณหมอมินซอกจัดเก็บกับเอกสารเรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินมาหาคนไข้ที่เตียง ร่างสมส่วนของคุณหมอจัดการเทเจลเหลวที่มีอุณหภูมิเย็นลงบนหน้าท้องของคนตัวเล็ก เซฮุนมองอย่างเงียบๆ สีหน้าลู่หานดูมีความสุขมาก คนตัวเล็กจับมือของเขาไว้เสียแน่น ดวงตากลมโตเหลือบมองไปที่หน้าจอแสดงผล มีลักษณะคล้ายคอมพิวเตอร์ ไม่นานนักภาพเด็กน้อยในครรภ์ก็ปรากฏแก่สายตาทุกคนในห้อง

“...ลูกจ๋า” เสียงหวานคล้ายละเมอเปล่งเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าสบตาคนตัวโต เซฮุนละสายตาจากดวงตากลมโตของว่าที่คุณแม่ เปลี่ยนมามองหน้าจอที่ตอนนี้ปรากฏเด็กตัวเล็กดูไม่เป็นรูปเป็นร่างสักเท่าไหร่

นั่นคือลูกของเขาเหรอ

เขาเพิ่งเคยเห็นลูกของเขา ลูกที่เขาไม่อยากให้มีชีวิตอยู่ในทีแรก แต่แล้วเด็กคนนี้ก็ยังไม่ตาย ลู่หานเขารักนายมากนะ เซจุน เซจุนเหรอ...? จู่ๆ ชื่อนี้ก็แว่วเข้ามาในความคิดของเขา แรงบีบตรงฝ่ามือทำให้ร่างสูงละความสนใจจากหน้าจอก้มลงมองคนตัวเล็ก

“อะไร”

“...เซฮุน

ขอร้อง

” แววตาสั่นระริกคล้ายคนอดกลั้นความอ่อนแอ ยิ่งได้เห็นลูกคนสวยก็ยิ่งไม่อยากสูญเสีย เขาพยายามอ้อนวอนและวิงวอนทางสายตา

“...” เซฮุนสบตากับว่าที่คุณแม่ไม่กี่วินาทีก็เลื่อนสายตามาโฟกัสที่หน้าจอแสดงผลต่อ เด็กกำลังเคลื่อนไหวร่างกาย หน้าท้องของลู่หานเริ่มมีการขยับแปลกๆ

“....เด็กเริ่มดิ้นแล้วครับ โชคดีจังสงสัยแกคงจะดีใจที่คุณพ่อกับคุณแม่มองเห็นแก ช่วงนี้คุณแม่ต้องเดินช้าๆ นะครับ และก็ต้องทานยาที่หมอสั่งทุกวันครับ”

“ฮะ...ฮึก ล..ลูก” ครั้งแรกที่เด็กดิ้น น้ำตาคนเป็นแม่ไหลอาบสองข้างแก้ม ลู่หานรู้สึกมีความสุขมากในรอบหลายเดือน รู้สึกไม่คุ้นชินนิดหน่อยที่เจ้าตัวเล็กเตะท้อง ความรู้สึกของคนเป็นแม่เป็นแบบนี้นี่เอง....

“ตั้งชื่อกันรึยังครับ...ควรจะคิดหาชื่อดีๆ กันไว้แต่เนิ่นๆ นะครับ” คุณหมอพูดพร้อมรอยยิ้มตามแบบฉบับ

“...โอเซจุน” ลู่หานกับคุณหมอหันไปมองหน้าเซฮุนแทบจะพร้อมกัน คนสวยขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นฉีกยิ้มกว้าง เซฮุนตั้งชื่อให้ลูกด้วยตนเอง

หื้ม... โอเซจุน มันเป็นชื่อที่เพราะมากและแถมยังคล้องจองกันกับชื่อของร่างสูงอีกด้วย

“...อ่าครับถ้าเด็กคลอดหมอจะใส่ชื่อนี้ลงในใบเกิด”

“ขอบคุณ... ฉันจะออกไปรอเธอข้างนอกนะ รีบตามมาเร็วๆ ละ” เซฮุนมองหน้าจอที่กำลังฉายภาพเด็กทารกตัวน้อยเป็นครั้งสุดท้าย หลังจากนั้นเขาก็สาวเท้าออกไปจากห้องตรวจด้วยหัวใจพองโตอย่างแปลกประหลาด เขาอธิบายไม่ได้ว่ารู้สึกยังไงในตอนนี้

แต่การได้เป็นพ่อคนก็ไม่เลวเหมือนกัน...

............................

สามารถอ่านฉากตัดได้ในเว็บธัญวลัยพิมพ์ค้นหาว่าฟิคแท้งhunhan

ฟิคแท้งมีเล่มเส้นคั่นบทจาง ขอดูตัวอย่างได้ ส่วนอื่นไม่มีปัญหาอะไร (ลดราคาพิเศษ)

ติดต่อ/สอบถาม ทวิตเตอร์@babilon_k / อีเมล kwankwan555@com

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #9256 PKKA (@PKKA) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 02:00
    เปิดทีเดียวให้หมดเลยค่ะไรท์รอนานมาก😂ในที่สุดก็ได้อ่านน
    #9256
    0
  2. #8559 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 08:33
    อ้าว นึกว่าทำจิตสำนึกหายตั้งแต่สองขวบ ยังมีอยู่นี่เอง
    #8559
    0
  3. #7942 หญิงงี่_ducky (@Baicha_Yinggi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 22:54
    สัมผัสได้ถึงความอบอุ่น?
    #7942
    0
  4. #7804 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 17:39
    ถึงจะเริ่มคิดดีขึ้นแต่ก็ใช่ว่าเราจะไม่เกลียดแกนะ
    #7804
    0
  5. #7362 Momay_310 (@0852042007) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 08:47
    อีกนิดจะเกลียดไรท์แล้วค่ะ 5555555
    #7362
    0
  6. #7289 Hongyok_211 (@pinyok_190559) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 05:08
    ทำไมอ่านไม่ได้ง่า
    #7289
    0
  7. #7019 byunbunny09 (@byunbunny09) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 20:14
    ด้านความดีมันเพิ่งเริ่มทำงานเหรอเซฮุน
    #7019
    0
  8. #6556 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 16:14
    สตงสติความผิดชอบมันเริ่มมาและ สงสารลู่จะตายเหมือนลูกไก่ในกำมือของเค้า ตายละพี่คริสจะกลับมากล้วมันจะรักกี่เส้าล่ะเนี่ย
    #6556
    0
  9. #6527 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 01:25
    เซฮุนเริ่มมีความรู้สึกว่าจะยอมรับแล้วใช่มั้ย;_;
    #6527
    0
  10. #6488 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 13:32
    อิฮุนเหมือนผีเข้าผีออกแล้วแฮะ เดาใจยากชะมัด
    #6488
    0
  11. #6451 Fic (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 14:13
    อ๊ายยยย เซฮุนแกยอมรับเด็กแล้วใช่มั้ย แกรักเซจุนแล้วใช่มั้ย ดีใจแทนลู่หานกับลูกมากเลยอ่ะ ปริ่มมมมมมม
    #6451
    0
  12. #6416 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 15:57
    ลู่หานรักลูกมากจริงๆ เซฮุนนายไม่รักลูกตัวเองสักนิดเลยหรอ ? ตอนนี้รู้สึกว่าเซฮุนมันเหมือนคนขึ้นมานิดนึงอย่างน้อยๆ ก็ยังคิดได้บ้างแหละ กลับใจตอนนี้เราพร้อมให้อภัยนะเซฮุน
    #6416
    0
  13. #6329 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 14:11
    ฮืออT T น้ำตาจะไหล อย่างน้อยเซฮุนก็ไม่ได้ใจร้ายไปกว่านี้
    #6329
    0
  14. #6304 _HelloKitty028 (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 19:51
    รักนะไรเตอร์
    #6304
    0
  15. วันที่ 24 มกราคม 2558 / 18:27
    ร้องไห้เกือบตาย
    #6284
    0
  16. #6211 Min Mut Big Poo (@mut_bigbang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 01:47
    แกจะใจดีแล้วจะรักเสี่ยวลู่จริงๆๆใช่ไม?
    #6211
    0
  17. #6180 kaem565 (@kame2112) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 22:49
    อ่านเรื่องแล้วชอบมากจริงๆๆๆมันเคยอ่านเรื่องไหนที่เมะดาร์กทำร้ายเคะได้เท่าเรื่องนี้ค่ะ ขอบคุณที่เซฮุนมาเป็นเซ็นชื่อเป็นพ่อของเด็ก
    #6180
    0
  18. #6152 br - (@beerbiere) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 14:42
    อ่านมาถึงตอนนี้เพิ่งจะเม้น ขอโทษทีค่ะมันเพลิน . _ .
    แต่อ่านตอนนี้น้ำตาไหลตามง่ะ ทำไม T - T
    แกกลับใจเหอะนะ มันยังทันนะเว้ย ..
    #6152
    0
  19. #5957 BaekkHun (@kikbaekhun1997) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 14:45
    ชอบจังเรยยย เซฮุนกลับใจเถอะน่ะ! จะเปนพ่อคนแล้วอ่าาาาา ทำตัวดีๆน่ะ! โอเซจุนกำลังจะลืมตาดูโลก เซฮุนต้องเปนพ่อที่ดีน่ะ!!! เปนตัวอย่างที่ดี ให้โอเซจุนสิ^^
    #5957
    0
  20. #5619 B_o-o_K (@n-book-c) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 23:36
    อ่านแล้วซ้ึงเลย คิดถึงแม่~~~ T T
    #5619
    0
  21. #5117 Luhan Konman Ozone'x II (@hanlumei) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 14:54
    เซฮุนกลับตัวเปนคนดีเห้ออออออ
    #5117
    0
  22. #4410 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:22
    เซฮุนแกเปลี่ยนใจซะเหอนะะะะะะ
    #4410
    0
  23. #4347 1234 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 13:25
    เซฮุนกลับมาเปนคนดีเหอะะะะะะ
    #4347
    0
  24. #4338 KRNWYF (@xxxaekran) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 10:17
    ดราม่ามาเต็มค่ะ #ปาดน้ำตา
    #4338
    0
  25. #4298 NqHH (@jane_nuchsara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 21:59
    เซฮุนนนนนนฮื่อออออออย่างน้อยถึงแกเลวแต่ก็ไม่ได้เลวจนไม่มีหัวใจขนาดนั้นขอบใจนะขอบใจที่ยังีกับเสี่ยวลู่ยอมเซ็น อีกอย่างคงดีใจใช่น้อยนะดูตั้งชื่อลูกด้วยฮื่ออออออ
    #4298
    0