Baby... I love you (Yaoi)

ตอนที่ 49 : Baby…I love you 45 : หากคุณรักใครสักคนด้วยชีวิตที่คุณมี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 304 ครั้ง
    30 ก.ย. 60



Baby…I love you 45 : หากคุณรักใครสักคน...ด้วยชีวิตที่คุณมี 

 

เย็นนี้บ้านพี่เอ็มอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ซึ่งก็นาน ๆ ครั้งครับเพราะพี่อรพี่สาวพี่เอ็มแต่งงานแยกครอบครัวไปแล้ว ตอนนี้กำลังท้องลูกแฝด ส่วนสามีพี่อรตอนนี้เป็นวิศวกรถูกส่งไปคุมโปรเจ็คอยู่ที่อินเดีย คิดว่าน่าจะกลับมาทันคลอด


“น้องแฝดดดดด”  ผมวิ่งไปหาพี่อรพร้อมทักทายเด็กแฝดในท้องพี่อรทันที โห...ท้องใหญ่มากอ่ะ เห็นแล้วหนักแทน  ผู้หญิงนี่เป็นเพศที่น่าทึ่งนะครับ ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แต่อุ้มท้องใหญ่ขนาดนี้


“อะไรคือทักเจ้าแฝดก่อนทักพี่ฮะเจ้าอิง”  พี่อรค้อนให้ผม ทำให้ผมหัวเราะ ลูบท้องพี่อรไปมา แล้วต้องตาโตเมื่อหนึ่งในแฝดดิ้นดุ๊บทักทายผมตอบ


“หลานชอบผม!” ผมตื่นเต้น

“ใครว่า  นั่นหลานถีบเธอต่างหาก” พี่อรหัวเราะเมื่อถูกผมค้อนกลับ

“อิงมาช่วยแม่ยกอาหารหน่อยลูก”  เสียงแม่พี่เอ็มตะโกนมาจากในครัว


“ครับ” ผมขานรับก่อนเดินเข้าครัวไปช่วยแม่จัดจาน  ผมเข้าออกบ้านพี่เอ็มจนเหมือนเป็นลูกบ้านนี้ไปแล้วครับ พ่อพี่เอ็มก็ชอบบอกบ่อย ๆ ว่าผมเป็นลูกคนเล็กของบ้าน  ที่ตลกคือเพื่อนพี่เอ็มบางคนยังคิดว่าผมเป็นน้องแท้ ๆ พี่เอ็มเลยเหอะ ! ใครอยากเป็นน้องมันกัน!


“โห.... ปลากะพงทอดน้ำปลาของโปรดผม”  ผมมองปลาทอดเหลืองทองนอนแผ่อยู่บนจานใบใหญ่แล้วน้ำลายสอ เริ่มหิวข้าวขึ้นมาตงิด ๆ


“เย้... ยำหนังหมูผมอยากกินอยู่พอดี”  ผมตาโตเมื่อเห็นอีกเมนู


 “ชอบก็กินเยอะ ๆ ทำไมยิ่งโตขึ้นยิ่งตัวเล็กลงฮึ  อยู่หอกินข้าวบ้างรึเปล่า?”  แม่พี่เอ็มถามผมพลางใช้มืออวบอูมจับ ๆ ต้นแขนของผมเหมือนสำรวจ


“ก็กินปกตินะฮะ ลูกชายแม่ตัวโตเองต่างหาก ผมน่ะหุ่นมาตรฐานครับ”

“มาตรฐานอะไร?  มาตรฐานหญิงไทยหรอ?” พี่เอ็มที่เดินเข้ามาสมทบในครัวเอ่ยแทรกขึ้น มือหนาเอื้อมมาจับหัวผมโยกไปมา  ทำไมพี่เอ็มพูดจาเหมือนไอ้อ่างเลยวะ  อ๋อ...เป็นพวกกวนตรีนเหมือนกันนี่เอง


 “แม่...ตกลงวันนี้วันเกิดใคร  ทำไมมีแต่ของโปรดไอ้อิง”  เจ้าของวันเกิดเอ่ยทักแม่ตัวเองเมื่อเห็นอาหารบนโต๊ะ

“แหม...ก็ไม่ได้เจอน้องตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ไปอยู่หอก็ไม่ค่อยได้กลับบ้านเลยนะ ติดเพื่อนล่ะสิ”


“แหะๆ” ผมหัวเราะแห้ง ๆ แหม...ชีวิตมหาลัยก็ติดเพื่อนเป็นธรรมดาแหละครับ อีกอย่างคือติดพี่เอ็มด้วยแหละ


ไม่นานก็ตั้งโต๊ะเสร็จ เมื่อสมาชิกครบก็ได้เวลาอาหารเย็นครับ  บรรยากาศอาหารเย็นวันนี้เป็นไปอย่างสนุกสนาน ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ก็บ้านนี้ฮาทั้งบ้าน  พูดเรื่องนั้นเรื่องนี้ได้ไม่เท่าไหร่ก็วนมาจิกกัดนินทากันซึ่ง ๆ หน้าในครอบครัวนี่แหละ  แล้วก็ไม่รู้อะไรนักหนา ชอบหยิบเรื่องเก่า ๆ สมัยเด็กมาเผากันอยู่เรื่อย  ฟอร์มวงเมื่อไหร่เป็นต้องพูดแต่เรื่องเดิมอ่ะ


“จำตอนงานวันเด็กโรงเรียนอนุบาลได้มั้ย ฮ่าๆๆ นี่ ๆ แม่พึ่งไปค้นเจอรูปเก่าๆ เลยถ่ายใส่มือถือไว้” ว่าแล้วคุณนายก็หยิบมือถือออกมาโชว์ ซึ่งรูปตอนพวกผมเป็นเด็กซึ่งมันก็ฮาจริง ๆ นั่นแหละครับ


“แม่...พูดเรื่องนี้อีกแล้วไม่เบื่อรึไง” พี่เอ็มบ่นเซ็ง ๆ

“ไม่เบื่อหรอก ก็มันตล๊ก ตลก ครูไพลินก็ช่างคิดเนาะว่าให้เจ้าเอ็มแต่งตัวเป็นเงาะป่า ยิ่งตอนอนุบาลตัวตุ้ยนุ้ยทาสีดำเห็นแต่ลูกตากับปากแดง ๆ ฮ่าๆๆๆ เจ้าอิงแต่งเป็นสุดสาครจำพี่ตัวเองไม่ได้ ยืนร้องไห้จ้าอยู่บนเวทีตั้งแต่เพลงขึ้นยันเพลงจบ  อิพี่เอ็มก็ไม่สนใจน้องออกสเตปเต้นอย่างเดียว ครูจ้างร้อยมันเล่นล้าน  แห๊ม...เสียดาย หาวิดีโอที่อัดไว้ไม่เจอ”


วีรกรรมสมัยเด็กพี่เอ็มนี่โคตรเยอะครับ  ทั้งให้ผมขี่คอแล้วทำผมหล่นลงมาจนคางแตก ยังมีแผลเป็นติดตัวผมมาจนถึงทุกวันนี้  ทั้งเอาเมล็ดลำไยยัดรูจมูกตัวเองแต่เอาออกไม่ได้ต้องพาไปให้หมอเอาออกให้ ทำแตกตื่นกันทั้งบ้าน  ทั้งแกล้งอำผมว่ากลืนเมล็ดแตงโมลงท้องแล้วมันจะออกลูกโตในกระเพาะผมสมัยนั้นเป็นเด็กก็เชื่อครับ ร้องไห้อยู่ครึ่งวัน 


“อีกเรื่องก็ตอนนั้นไง วาเลนไทน์สมัยป.1 ฮ่าๆๆๆๆ”

“พ่อ...พอเหอะ” พี่เอ็มบ่นแต่ไม่มีใครสนใจมัน


“นับสติ๊กเกอร์หัวใจที่สาว ๆ เอามาแปะบนเสื้อแข่งกับเจ้าสิง พอแพ้ก็ลงไปโวยวายคลุกฝุ่นชักดิ้นชักงอ เดือดร้อนเจ้าอิงต้องวิ่งไปหาสติ๊กเกอร์มาแปะเพิ่มให้ถึงจะพอใจ”


“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ” คราวนี้ทั้งผม พ่อแม่แล้วก็พี่อรต่างหัวเราะชอบใจ  ส่วนเจ้าตัวก็ทำหน้าเซ็ง ๆ ที่โดนเผา


“พูดถึงเจ้าสิง เป็นไงบ้างช่วงนี้ไม่เห็นมาเล่นบ้านเราเลย” แม่พี่เอ็มถามขึ้นระหว่างตักยำหนังหมูใส่มาในจานของผมเพิ่ม นี่แม่คงกะขุนผมให้อ้วน


“มันติดแฟน” พี่เอ็มตอบ

“มิน่า หนุ่ม ๆ ก็งี้ สาวคณะไหนล่ะ คงสวยล่ะสิ” พี่อรถามยิ้มๆ


“เรียนหมอ น่ารักมากกกกกก สวยด้วย” ผมรีบชิงตอบ รู้สึกอยากอวดแฟนพี่สิงให้โลกรู้ ถึงจะแปลกซักหน่อยที่ชมผู้ชายว่าสวย แต่พี่หมอก็หน้าสวยจริง ๆ นี่ครับ ที่พี่เอ็มชอบบอกว่าผมทำตัวเป็นติ่งพี่หมอท่าจะจริง ฮ่า ๆ


“แล้วเราล่ะ มีแฟนยัง?”  พี่อรหันมาถามผม


“เอ่อก็..”  ผมยกมือขึ้นเกาแก้ม รู้สึกเขินยังไงไม่รู้ ไม่กล้าหันไปมองพี่เอ็มเลยครับ ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบ อยู่ ๆ พี่เอ็มก็พูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง


“พ่อ แม่ พี่อร ผมมีไรจะบอก”  ทุกคนชะงักช้อนที่กำลังตักข้าวเข้าปากแล้วหันมาสนใจเจ้าของวันเกิดทันที 


“อะไร?” แม่พี่เอ็มถามอย่างระแวง คงกลัวมันจะบอกว่าไปทำสาวที่ไหนท้องรึเปล่าล่ะมั้ง อยู่ ๆ ก็โพล่งขึ้นมา ผมเองก็ชักระแวงแล้วครับว่ามันจะบอกอะไรถึงได้ทำหน้าจริงจังขนาดนั้น


“ผมมีแฟนแล้วนะ”

“แค่ก ๆ .....” ผมรีบยกน้ำขึ้นดื่มรู้สึกข้าวติดคอขึ้นมากะทันหัน

“แปลกตรงไหน  อย่างแกไม่มีสิแปลก”

“เปล่า.. คนนี้ผมจริงจัง”

“ทำไม? อย่าบอกนะว่าไปทำสาวท้อง”

“ก็เปล่า...แต่จะบอกว่าแฟนผมเป็นผู้ชาย”


!!!!!” ทุกคนทำหน้าอึ้งอย่างเหลือเชื่อก่อนที่พ่อพี่เอ็มที่เงียบไปนานจะถามเสียงเข้ม


“เป็นใคร มาจากไหน? ลูกเต้าเหล่าใคร? แกเป็นผัวหรือเป็นเมียมัน?”


เชื่อมั้ยครับว่าผมอยากจะหายตัวไปซะจากตรงนี้  ทำไมพี่เอ็มถึงรีบบอกพ่อแม่ขนาดนั้นล่ะ ผมยังไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจอะไรเลยนะ ถ้าท่านรับไม่ได้ขึ้นมาล่ะจะทำยังไง ท่านจะไม่ผิดหวังในตัวผมหรอ ท่านอุตส่าห์เอ็นดูผมมาโดยตลอด  ขณะที่ผมเหงื่อแตกพลั่กพี่เอ็มก็ตอบ


“พ่อ... อย่างผมต้องเป็นผัวสิ” พี่เอ็มทำหน้าเหนื่อยหน่าย


“ใคร?” แม่พี่เอ็มถาม


“ก็นั่งอยู่เนี่ย”  มันชี้มาทางผมที่นั่งหน้าซีดอยู่  ทุกคนในบ้านหันมามองผมเป็นตาเดียว ก่อนที่จะพูดขึ้นมาพร้อมกันว่า


“แล้วไป”  จากนั้นก้มหน้ากินข้าวกันต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


“???!!!

 หมายความว่าไงอ่ะ?? ผมกับพี่เอ็มมองหน้ากันอย่างงง ๆ


“พ่อว่าปลาวันนี้สดดีมั้ย?” แม่พี่เอ็มหันไปถามสามีที่กำลังแกะก้างปลา

“เออ อร่อยดี เนื้อหวาน ชอบๆ”

“อรชอบยำหนังหมู เปรี้ยวสะใจดี”

“แต่ต้มยำหวานไปหน่อยเนาะ”

“......”


“เดี๋ยวดิ...” พี่เอ็มทำหน้าประหลาดพอ ๆ กับผมเลย คือนี่ไม่ใช่ปฏิกิริยาที่ผมคิดไว้เลยนะครับ ถึงกับไปต่อไม่ถูก

“อะไร?” แม่พี่เอ็มเลิกคิ้วถามเหมือนไม่รู้ว่าตอนนี้ทำพวกผมงงงวยขนาดหนัก

“ไม่ตื่นเต้นตกใจกันหน่อยหรอ?” พี่เอ็มถามงง ๆ เออนั่นดิ

“ตื่นเต้นอะไรล่ะ เค้ารู้กันมาเป็นชาติแล้วว่าเจ้าอิงมันรักแก  มีแกคนเดียวมั้งที่ไม่รู้อะไรเลย”

“จริงหรอ?” พี่เอ็มหันมาถามผม


“เปล่านะ ผมไม่เคยบอกใคร!!” ผมโบกมือปฏิเสธพัลวันหน้าร้อนผ่าวแบบว่าโคตรเขินอ่ะที่ถูกบ้านพี่เอ็มจับได้ว่าคิดไม่ซื่อกับลูกชายเค้ามาตลอด


“โอ้ยยย ไม่ต้องบอกหรอก แม่ดูครึ่งตาก็รู้แล้ว มีแต่พวกซื่อบื้อเท่านั้นแหละที่ไม่รู้” นั่นไง...ด่ากระทบลูกชายเต็ม ๆ

“ทีแรกก็ตกใจที่รู้ว่าแกคบผู้ชาย กลัวไปคว้าใครไม่รู้มา กลัวเค้ามาหลอก” พ่อพี่เอ็มที่ตอนนี้เริ่มหันมาสนใจแตงโมล้างปากพูดขึ้น


“พ่อ  ผมไม่โง่ขนาดนั้นน่า”

“ก็ห่วงตามประสาคนเป็นพ่อนั่นแหละ  แต่ถ้าเป็นเจ้าอิงก็โอเค๊”

“ทำไมล่ะ?”


“เพราะมันรักมึงมากไง หึหึ”


“พ่อออออออ”  เป็นผมที่โอดครวญบ้าง  แต่ละคนพูดเหมือนผมไม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้เลยเหอะ  เห็นผมอย่างนี้ผมก็หน้าบางนะครับ  นี่ทั้งอายทั้งเขินจนไม่รู้จะทำหน้ายังไงแล้ววววววว  นี่หมายความว่าความรักที่ผมอุตส่าห์เก็บงำมาตลอดกลายเป็นว่าทุกคนรู้หมดเลยแถมรู้มานานแล้วด้วย  อ้อ..มีคนบื้อที่รู้เป็นคนสุดท้ายอยู่คนหนึ่งคือเจ้าตัว  เหอๆ


 สุดท้ายกลายเป็นว่าคนที่โดนล้อคือผมคนเดียวเต็ม ๆ  กว่าจะเปลี่ยนประเด็นให้ออกนอกตัวได้เล่นเอาเหนื่อย  เขินจนตัวจะบิดเป็นเลขแปดอยู่แล้ว  ดีหน่อยว่าได้เค้กช็อคโกแลตมาช่วยชีวิต เพราะทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่กับเค้กที่ผมทำมา แม่พี่เอ็มชมแล้วชมอีกว่าอร่อยกว่าที่เค้าทำขาย  ผมนี่หน้าบานเลยครับ จึงขอขอบคุณพี่หมอมา ณ โอกาสนี้

 

+++

 

1 สัปดาห์ต่อมา

 

เย็นวันศุกร์ผมเข้ามาร้านพี่แอร์ เพราะวันนี้เจ๊ผมส่งสัญญาณมาว่าเด็กเสิร์ฟขาดอีกแล้ว ดีว่าโปรเจ็คกลางภาคผมพึ่งผ่านไปสด ๆ ร้อน ๆ ชนิดว่าอาจารย์จับงานปุ๊บอาจมีลวกมือ แต่งานผมก็ไม่ได้เผาเท่างานไอ้อ่างหรอกครับ  รายนั้นตอนนี้นอนเป็นอึ่งอ่างขึ้นอืดตายไปแล้วมั้ง  อาจารย์สั่งงานเป็นเดือน แม่งมันมาปั่นอยู่สามวันสุดท้ายเดือดร้อนกุต้องไปตัดโมเดลช่วยอีก  ผมล่ะสมน้ำหน้ามันจริง ๆ เลย สมน้ำหน้าตัวเองด้วยที่มีมันเป็นเพื่อน ไอ้เพื่อนเวร

 

ผมเดินผิวปากเข้ามาในร้าน แล้วต้องแปลกใจเมื่อเห็นพี่ ๆ ที่เป็นพนักงานในร้านท่าทางหลุกหลิก ๆ  จนต้องเอ่ยถาม

“มีอะไรกันอ่ะพี่โทน?”


“แฟนใหม่บอยเอาการ์ดแต่งงานมาให้แอร์”  พี่โทนกระซิบบอกผม  ผมมองไปที่ผู้หญิงสองคนที่ยืนคุยกันอยู่ที่เคาเตอร์แล้วแม่งปรี๊ด  นี่มาเยาะเย้ยพี่ผมถึงนี่เลยหรอวะ!  แม่ไอ้พี่บอยหาลูกสะใภ้นิสัยดีสุดได้แค่นี้หรอ  ดู ๆ ไปพี่สาวผมสวยกว่าจม


“มายืนทำอะไรกันตรงนี้?” อยู่ ๆ ก็มีเสียงทุ้มทักขึ้น หันไปก็เจอผู้ชายที่หล่อที่สุดในโลก(สำหรับผม) พี่เอ็มนั่นเอง


“ก็แฟนใหม่พี่บอยอ่ะดิ แม่งเอาการ์ดมาให้พี่แอร์  กวนตรีนมั้ยล่ะ แต่งวันไหนเดี๋ยวกุจะเอาขี้หมาแห้งหน้าร้านใส่ซองไปให้ถ้ามันอยากได้นัก”  ผมบอกอย่างหงุดหงิด


“ปากมึงนี่” พี่เอ็มตบปากผมเบาๆ ไปที พลางส่ายหน้า

“ไม่ไหวแล้วโว้ย!!” ผมไม่รู้หรอกว่าเค้าคุยอะไรกันแต่ดูจากสีหน้าแล้ว พี่ผมคงรู้สึกไม่ดีจริง ๆ  ผมถลกแขนเสื้อเตรียมลุย แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ตัวต้นเรื่องก็เดินหล่อเข้ามาในร้านเสียก่อน  ไอ้พี่บอย!!!

 

“มาทำไม พาเมียใหม่มาแจกการ์ดหรอ?”  ผมถามมันอย่างหาเรื่อง โดยมีพี่เอ็มกุมต้นแขนผมไว้ คงกลัวว่าผมจะเข้าไปต่อยอีกฝ่ายมั้ง


“หมายความว่าไง พี่มาหาแอร์  แอร์อยู่มั้ย?”


“โน่น!” ผมพยักหน้าไปทางผู้หญิงสองคน  ไอ้พี่บอยขมวดคิ้วยุ่งทันทีเมื่อเห็นว่าพี่แอร์ยืนคุยอยู่กับใคร  แล้วมันก็เดินตรงดิ่งไปเข้าไป  ผมกับพี่เอ็มก็เดินตามเข้าไปห่าง ๆ ด้วยเหมือนกัน ผมไม่ยอมให้พี่สาวผมโดนรุมหรอกนะ


“ฝนมาทำอะไรที่นี่??”  พี่บอยถามผู้หญิงคนนั้นเสียงเข้ม  และอีกฝ่ายก็ทำหน้าตกใจแว้บหนึ่งก่อนเปลี่ยนสีหน้าเป็นไม่พอใจแทนแล้วถามพี่บอยกลับด้วยเสียงกระด้าง

“ฝนควรจะเป็นฝ่ายถามพี่มากกว่า ว่าพี่บอยมาทำอะไรที่นี่!?”


“พี่มาหาแอร์” ไอ้พี่บอยตอบตรง ๆ

“ฝนก็เอาการ์ดแต่งงานของเรามาให้พี่แอร์เหมือนกัน  ยังไงก็เรียนเชิญด้วยนะคะ ” ประโยคหลังผู้หญิงคนนั้นหันไปพูดเสียงหวานกับพี่สาวผม  พี่แอร์ถอนหายใจหนักๆ ก่อนหยิบการ์ดในซองสีฟ้าหรูหราขึ้นมา กวาดตาอ่านข้อความมงคลในการ์ดสักครู่ก่อนหันมาถามผม


“อิงมีตังค์สักยี่สิบบาทมั้ย?”

คำถามพี่สาวทำให้ผมยิ้ม ก่อนควักแบ้งก์ยี่สิบเปื่อยๆยุ่ยๆ ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ส่งให้   พี่แอร์รับเงินไปใส่ซองแล้วพนมมือยกท่วมหัวเหมือนอธิษฐานอะไรบางอย่างก่อนยัดใส่มือผู้หญิงคนนั้นพร้อมบอก


“อ่ะ คงไม่ได้ไปร่วมงานหรอก  ขอฝากซองไปเลยแล้วกัน ”   ผมนี่กลั้นยิ้มแทบไม่ไหว  ก็ปกติพี่สาวผมซองผ้าป่าธรรมดาเจ๊แกยังใส่ไม่ต่ำกว่าร้อยอ่ะครับ  นี่ยี่สิบบาท...


“แอร์...” พี่บอยเรียกชื่อพี่แอร์เสียงอ่อน

“ถ้าเสร็จธุระก็เชิญออกไปได้แล้ว ทั้งคู่นั่นแหละ  อ้อ...ยังไงก็ฝากบอกว่าที่เจ้าบ่าวของเธอด้วยนะว่าให้เลิกโทรมาซักที มันน่ารำคาญ”


 “แอร์”

“แก...”

พี่สาวผมไม่สนใจ เชิดหน้าสวย ๆ ขึ้นแล้วเดินผ่านคนทั้งคู่ออกมาเหมือนนางพญา แต่อยู่ ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็กระชากแขนพี่สาวผมไว้ ด้วยความที่ไม่ได้ตั้งตัว และอีกฝ่ายกระชากแรงพอสมควร พี่แอร์เลยเสียหลักและตัวไปกระแทกเข้ากับโต๊ะอย่างแรง


“พี่แอร์!!!

“แอร์!!!!


ผมตกใจรีบเข้าไปประคองพี่สาวที่ล้มอยู่บนพื้น มือบางของพี่แอร์กุมท้องของตัวเองโดยสัญชาตญาณอีกมือก็กำเสื้อผมแน่น  ใบหน้าสวยตอนนี้ซีดมากจนผมกลัว


“อิง  พี่รู้สึกหน้ามืดยังไงไม่รู้  มันวูบๆ อ่ะ” พี่แอร์พูดกับผม

“พี่แอร์!!!” แล้วพี่แอร์ก็หมดสติไปเลยครับ  ผมตกใจมาก


“พี่เอ็ม!!  พี่แอร์เป็นลม พาไปโรงพยาบาลเร็ว!!   มึงไม่ต้องยุ่ง!!” ประโยคแรกผมหันไปหาพี่เอ็มซึ่งวิ่งมาช้อนร่างพี่แอร์ขึ้นจากพื้น ส่วนประโยคหลังผมหันไปผลักอกไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นให้ออกห่างจากพี่สาวผม  ไอ้พี่บอยทำหน้าเป็นห่วง ตกใจและไม่เข้าใจว่าแค่เป็นลมทำไมพวกผมดูแตกตื่น ถึงต้องพาไปโรงพยาบาลขนาดนั้น 


“เชี่ย เลือด!!!  พี่เอ็มเร็วเข้า!!!” ผมตะโกนบอกพี่เอ็มเมื่อเห็นเลือดซึมเลอะต้นขาพี่สาวผมที่สวมกระโปรงสั้นอยู่   รีบวิ่งไปเปิดประตูรถให้พี่เอ็มแล้วขับพาพี่สาวไปโรงพยาบาลทันทีทั้งที่ตัวผมสั่นไปหมด 


แม่งเอ้ยยยย ถ้าพี่กับหลานกูเป็นอะไรนะ!!!



ที่โรงพยาบาล

ผมน้ำตาคลอระหว่างเดินกลับไปกลับมาหน้าห้องฉุกเฉิน  พี่แอร์เข้าไปสักพักแล้ว  แต่ทุกอย่างยังคงเงียบอยู่ พี่เอ็มที่นั่งมองผมอยู่ก็เอ่ยขึ้น  

“อิง... มานั่งก่อน เดี๋ยวก็เป็นลมไปอีกคนหรอก”


ผมพยักหน้าเบา ๆ  เดินไปนั่งลงข้างร่างสูง  พี่เอ็มใช้นิ้วเกลี่ยเช็ดคราบน้ำตาบาง ๆ ที่หางตาให้ผม “หน้าซีดมากเลย พี่แอร์ไม่เป็นไรหรอก หญิงแกร่งจะตาย  อีกอย่างตอนนี้หมอเค้ากำลังดูอยู่ หมอที่นี่เก่งสุดแล้วมีแต่ระดับอาจารย์หมอทั้งนั้นไม่ต้องกังวลเกินไปหรอก”


“ฮื่อ” ผมพยักหน้าอย่างใจลอย  รู้สึกถึงมืออุ่น ๆ ลูบหลังไปมา


 “ดื่มน้ำมั้ย พี่จะไปซื้อมาให้”

ผมส่ายหน้าแทนคำตอบ เอนหัวไปพิงไหล่กว้างของมันแล้วซุกหน้าลงกับซอกคออุ่นๆ นั้นอย่างหาที่พึ่ง พี่เอ็มยกมือขึ้นลูบหัวเบาๆ  เหมือนปลอบเด็ก  เรานั่งเงียบ ๆ กันอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งประตูห้องฉุกเฉินเปิดออก  พยาบาลสูงวัยท่าทางประสบการ์ณสูงประจำห้องฉุกเฉินก็เดินถือชาร์ตออกมา


“ญาติคุณพัชรีค่ะ”

“ครับ ผมครับ”  ผมกระเด้งตัวลุกออกจากเก้าอี้ทันที

“คุณหมอตรวจแล้วนะคะ ปลอดภัยดีทั้งแม่และลูกค่ะ  แต่ต้องนอนรอดูอาการก่อนสักสองสามวันนะคะ” ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ต้องสะดุ้งเมื่อมีอีกคนเอ่ยแทรกขึ้น


“หมายความว่าไงครับ คนไข้ท้องหรอครับ??”

“ค่ะ” พยาบาลเลิกคิ้วก่อนตอบสั้น ๆ เธอมองดูสถานการณ์ระหว่างญาติคนไข้รายนี้แล้วคงรู้ว่านี่เป็นสถานการณ์ที่ไม่ปกตินัก  เพราะคนถามยืนช็อคค้างไปเลย  คุณป้าพยาบาลจึงยื่นเอกสารให้ผม


“สักครู่บุรุษพยาบาลจะเข็นคนไข้ออกมา รบกวนญาติให้ถือเอกสารนี้ไปติดต่อที่ช่องเบอร์สองนะคะ”

แล้วเธอก็เดินกลับเข้าห้องฉุกเฉิน ส่วนพี่บอยที่พึ่งได้สติทำท่าจะฝ่าประตูห้องฉุกเฉินเข้าไปให้ได้ดีที่พี่เอ็มดึงไว้เสียก่อน


“ใจเย็นดิพี่”

“มึงจะให้กูใจเย็นอะไรอีกเอ็ม  มึงไม่ได้ยินหรอว่าแอร์ท้องน่ะ!!


พี่เอ็มถอนหายใจ นั่นทำให้พี่บอยชะงักแล้วมองหน้าพี่เอ็มอย่างไม่อยากจะเชื่อ “นี่มึงรู้อยู่แล้วหรอ?  มึงรู้ก่อนอยู่แล้วหรอว่าแอร์ท้อง  แล้วไม่มีใครคิดจะบอกกูสักคำเนี่ยนะ นั่นลูกกูนะเว้ยยยย” พี่บอยสะบัดแขนพี่เอ็มออก

ผมนี่ถึงกับหันหน้าหนีไปแค่นยิ้มขื่น ๆ


“พี่ไปถามพี่แอร์เองแล้วกัน พวกผมไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องนี้  อิงเอาเอกสารไปยื่นสิ จะได้จัดการเรื่องห้อง”

“แต่...”

“มาเถอะน่า” 

พี่เอ็มรั้งผมให้ออกเดิน ผมลังเลเมื่อเห็นไอ้พี่บอยยืนกำมือตัวเองแน่นระหว่างจ้องเขม็งไปที่ประตูห้องฉุกเฉิน ตามันแดงก่ำเหมือนคนที่พยายามจะกลั้นน้ำตา   อีกหน่อยเค้าก็จะเข็นพี่แอร์ออกมาแล้ว ผมไม่อยากให้พี่สาวผมเผชิญหน้ากับไอ้บ้านี่สองต่อสอง


หลังจากเดินเรื่องนอนโรงบาลให้พี่แอร์อยู่สักพักผมกับพี่เอ็มก็เดินกลับไปที่ตึกคนไข้ที่เจ้าหน้าที่แจ้งว่าพี่แอร์นอนพักอยู่  ผมผลักประตูเพื่อจะเดินเข้าไปแต่ต้องชะงักเท้า  ภาพที่เห็นตรงหน้าคือพี่แอร์ที่มีสายน้ำเกลือเสียบห้อยอยู่ที่แขนกำลังร้องไห้โฮอยู่ในอ้อมแขนพี่บอยที่กำลังร้องไห้เหมือนกัน


“บอยขอโทษนะ บอยรักแอร์คนเดียวนะ  ครั้งก่อนบอยไปเพราะแอร์บอกให้ไป  แต่ตอนนี้ถึงแอร์ไล่ยังไงบอยก็ไม่ไปไหนแล้วนะ  เรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่ได้มั้ย บอยสัญญาว่าจะไม่ทำให้แอร์ต้องเสียใจอีก บอยจะทำให้ครอบครัวของเรามีความสุข  บอยรู้ว่าแอร์ไม่ศรัทธาชีวิตครอบครัว แต่ทำไมเราไม่ลองให้โอกาสตัวเองดูสักครั้งล่ะ ใครจะไปรู้ล่ะว่าเราอาจเป็นครอบครัวที่มีความสุขที่สุดในโลกก็ได้ บ้านที่มีพ่อ แม่ ลูก ไงแอร์ ”


พี่แอร์ไม่เอ่ยอะไร แต่ร้องไห้หนักกว่าเดิมและกอดพี่บอยแน่นขึ้นไปอีก


ผมรู้ว่าพี่แอร์กลัวอะไร...  พี่แอร์ก็เหมือนกับผม ที่โตมาในครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์  เรากลัวที่จะคาดหวังและผิดหวัง  กลัวการนั่งรอใครสักคนกลับบ้านและพบว่าเค้าไม่เคยกลับมา...


ผมปิดประตูและถอยออกมา  พี่เอ็มจูงมือผมออกมาที่ระเบียงด้านนอก   ตอนนี้ดึกแล้ว ทุกอย่างรอบตัวดูเงียบเชียบ เรายืนพิงระเบียงแล้วมองออกไปที่ขอบฟ้าที่ไม่มีแสงดาวเพราะถูกไฟในเมืองใหญ่กลบประกาย  จากชั้น 15 ของตึกสายลมเย็นพัดมาเอื่อย ๆ  ผมเงียบไปนานก่อนจะเอ่ยถามพี่เอ็มในที่สุด


“พี่ว่าพี่แอร์จะตัดสินใจยังไง?”

“อิงรักพี่มั้ย?” พี่เอ็มตอบคำถามของผมด้วยคำถามกลับ  แม้จะแปลกใจที่มันมาถามผมตอนนี้แต่ก็ตอบไปตามความจริง

“รักสิ รักมากด้วย”

“แล้วถ้าวันหนึ่งพี่ทำผิดแล้วทำให้อิงเสียใจมาก ๆ อิงจะว่ายังไง”

“ทำอะไรผิดล่ะ  ไม่รู้สิ...”

“แล้วถ้าพี่ขอโทษจากใจจริงและขอให้อิงอภัย อิงจะหายโกรธและให้อภัยพี่มั้ย?”

“ให้สิ ก็ผมรักพี่นี่ ทั้งชีวิตนี้พี่คือคนสำคัญของผม ไม่มีใครแทนพี่ได้หรอก”

“ถ้าระหว่างพี่แอร์กับพี่บอยคือความรัก  งั้นพี่แอร์ก็คงคิดเหมือนอิง”


“.......”


นั่นสินะ  ถ้าผมเจอสถานการณ์แบบเดียวกับพี่แอร์ ผมก็คงพร้อมที่จะให้อภัย...และเริ่มต้นใหม่แบบไม่ลังเล  แต่เพียงแค่ผมคิดว่าพี่เอ็มจะไปแอบมีคนอื่นไม่ว่าจะด้วยสถานการณ์หรือแม่บังคับอะไรก็เถอะ ใจผมก็เจ็บหนึบแล้ว


“หึ หน้ายุ่งทำไม  พี่ไม่มีวันทำกับอิงเหมือนอย่างพี่บอยทำกับเจ๊แอร์หรอกนะ”  มันพูดราวกับอ่านใจผมได้

“เหอะ  ไม่รู้รึไงว่าที่ผ่านมาผมเสียใจแค่ไหนที่เห็นพี่ควงสาวคนนั้นคนนี้น่ะ”

“ความผิดกูมั้ย?  ตอนนั้นไม่รู้นี่ว่ามีเด็กบ้ามาหลงรักน่ะ”  มันโยกหัวผมไปมา

“แล้วเริ่มมองผมแบบไม่ใช่น้องชายตอนไหนหรอ?”  ผมถามมันอย่างอยากรู้


“ตอนตื่นมาแล้วเห็นมึงนอนแก้ผ้าอยู่ข้าง ๆ นั่นแหละ มันเหมือนความสัมพันธ์ของเราเกินเลยไปในอีกรูปแบบหนึ่งที่กูไม่เคยคิดถึงมาก่อน”


“เชี่ยยยย มันได้ผล” ผมพึมพำกับตัวเอง

“เออ วิธีการมึงเหี้ยมากไอ้อิง  ถึงไม่อยากยอมรับแต่มันก็ได้ผล... ”  คือมันกำลังด่าผมช้ะ 

“พี่เอ็ม... ผมมีอะไรจะสารภาพ”  ผมเอ่ยออกมาอย่างไม่มั่นใจสักนิด

“อะไร?”

“คืนนั้น...เราไม่ได้มีอะไรกันหรอก”  ผมก้มหน้างุดเมื่อได้สารภาพเรื่องน่าอายออกไป


“รู้แล้ว”

“รู้แล้วงั้นหรอ  รู้ได้ไง?” ผมถามเสียงสูง  แปลกใจนะเนี่ย!!

พี่เอ็มเลิกคิ้ว ใบหน้าหล่อร้ายมีรอยยิ้มที่มุมปาก  มันยกมือขึ้นแตะเบา ๆ ที่ริมฝีปากผมก่อนตอบ “รู้จากจูบอนุบาลของมึงนั่นแหละ”

ผมเม้มปากหนีปลายนิ้วของมัน รู้สึกหน้าร้อน ๆ ขึ้นมายังไงไม่รู้ จูบไม่เป็นผิดตรงไหนวะ  ผมไม่ใช่พวกแฟนเก่าพี่นี่ แต่ละคนเปรี้ยวปรี๊ดเข็ดฟันผมมองค้อนมันทำให้มันหัวเราะ


“ตอนผมบอกรักพี่ แล้วพี่ตอบว่ารู้แล้วอ่ะ  รู้ตอนไหน?”  ผมยังคงซักมันต่อ  ขยับหันหลังให้วิวด้านนอกและเอนหลังพิงระเบียงแทน  จับจ้องใบหน้าด้านข้างของพี่เอ็มที่ผมเคยเฝ้ามองมาตลอด รู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก เมื่อได้ยืนคุยกันในบรรยากาศแบบนี้  รู้สึกดีที่ผมถามอะไรออกไปตรง ๆ พี่เอ็มก็ตอบกลับมาแบบตรง ๆ เช่นกัน


 “ตอนมึงกระโดดตามเกียร์จนตกน้ำน่ะสิ  มันบ้ามากรู้มั้ย  อย่าทำอีกเป็นอันขาดนะ” มันบอกผมด้วยน้ำเสียงจริงจังที่นาน ๆ ครั้งมันจะใช้ ท่าทางพี่เอ็มจะฝังใจกับเหตุการณ์ครั้งนั้นยิ่งกว่าผมอีกนะเนี่ย


“แล้ว....รู้ตัวว่ารักผมตอนไหน?”  ผมหันไปถามคนข้าง ๆ ด้วยดวงตาเป็นประกาย  พี่เอ็มมองหน้าผมนิ่ง

“ตอนดึงมึงขึ้นมาจากน้ำน่ะสิ วินาทีนั้นมันทำพี่กลัว”

“.....”

“กลัวว่าจะเสียอิงไป”

วินาทีนี้ผมไม่ลังเลที่จะโผเข้าไปกอดพี่เอ็ม  กอดเต็มอ้อมแขน กอดผู้ชายตัวโตที่บอกรักผมแม้ไม่มีคำว่ารักออกมาจากปากซักคำก็เถอะ



พี่เอ็มคลายอ้อมแขนผมออกแล้วคว้ามือผมขึ้นมา  ผมรู้สึกถึงอะไรเย็นๆ มีน้ำหนักที่ฝ่ามือ  มองดูถึงรู้ว่ามันคือเกียร์  ของสำคัญที่ผมเคยเสี่ยงชีวิตเพื่อรักษามันไว้


“ครั้งก่อน มันไปอยู่ที่น้ำตาล เพราะน้ำตาลเอ่ยปากขอ  ครั้งนี้...อิงไม่ได้ขอแต่พี่ตั้งใจให้”

“......”  ผมกำเกียร์ในมือแน่น  รู้สึกเต็มตื้นในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก


“รักษาให้ดีล่ะ” มันลูบหัวผม 

ผมได้แต่พยักหน้าเพราะพูดอะไรไม่ออก  เลยได้แต่ยิ้มให้มันทั้งน้ำตา  รู้สึกพักหลังผมจะร้องไห้บ่อยเกินไปแล้ว  เราสองคนยืนรับลมอยู่ที่ระเบียงตึกของโรงพยาบาลด้วยกันอยู่เงียบ ๆ ระหว่างปล่อยให้พี่แอร์กับพี่บอยปรับความเข้าใจกัน 


ส่วนเรื่องระหว่างผมกับพี่เอ็มนั้น พรุ่งนี้อนาคตของเราจะเป็นยังไง แน่นอนว่าไม่มีใครรู้  ผมรู้แต่เพียงว่าการได้ใช้เวลา ณ ตอนนี้ กับผู้ชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ผมมีความสุข...

 

*********** 2 be con.

 

เพราะรักเป็นสิ่งสวยงามค่ะ

บนโลกใบนี้และทุกสิ่งที่หมุนรอบตัวเรามีเรื่องแย่ๆ มากเกินพอแล้ว

เพราะงั้นในโลกของนิยาย คนเขียนจึงอยากเขียนเรื่องราวที่มันสวยงามเพื่อเยียวยาหัวใจของใครหลายๆ คน

หวังว่าจะมีความสุข(แม้เพียงนิด)กันนะคะ  เจอกันตอนหน้าค่ะ

คงคิดถึงหมอแก้มกันจะแย่แล้วสิ

 

รักและคิดถึงค่ะ

 

((หากคุณรักใครสักคน ด้วยชีวิตที่คุณมี คุณนั้นจะยินดีอภัยให้เขา  จะเลวร้ายสักเพียงใด ก็จะเห็นว่ามันเบา เพราะรักที่คุณมีให้เขา มันมากมาย – คำตอบ //นายสะอาด))



 Baby I love you (I) ภาค First Kiss มี E-Book แล้วนาจา  ตาม Link >>

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTQ2Njg5MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjYwMDA0Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 304 ครั้ง

5,828 ความคิดเห็น

  1. #5515 ying25146138 (@ying25146138) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 09:39
    อ่านแล้วมีความสุข มันบอกไม่ถูกแต่มีความสุขมากจริงๆๆ
    #5515
    0
  2. #4635 Njjii (@noonjii) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 23:29
    ชอบทอล์คของไรท์จัง อ่านแล้วรู้สึกได้พลังบวก
    #4635
    0
  3. #4442 Petch0132 (@petch0132) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 15:03
    อ่านแล้วมีความสุข ยิ้มหน้าบานนน
    #4442
    0
  4. #3670 kornnapa (@kornnapa) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:19
    เข้ามาอ่านแล้วมีความสุขอยากอ่านแบบนี้ไม่เครียด ไรท์น่าจะเป็นคนที่มองอะไรในแง่ดีและมีความสุข
    #3670
    0
  5. #3327 malilyy (@malilyy) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 09:38
    ชอบทอคตอนนี้มาก เราเป็นหนึ่งคนที่คิดแบบนี้โลกแห่งความจริงมันโหดร้ายมากพอแล้ว เลยชอบอ่านนิยายแนวฟีลกู๊ดเพื่อฮีลหัวใจตัวเอง รักเรื่องนี้เลย
    #3327
    0
  6. #2624 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 21:53
    ตอนนี้อ่านแล้วรู้สึกถึงความรักที่อบอุ่น ...
    #2624
    0
  7. #2514 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 08:55
    อ่อ. ..ที่แท้บอยก็เลิกไปเพราะแอร์ไล่นี่เอง ถ้าเป็นคนดีก็สู้ด้วยกันไปนะ ถึงซิงเกิ้ลมัมมันจะไม่ได้แย่ แต่ครอบครัวที่สมบูรณ์ยังไงก็ดีกว่า ส่วนคู่อิงก็ผ่านฉลุย ตลกที่คนที่บ้านรู้อยู่แล้วอ่ะ มีแต่เจ้าตัวไม่รู้ 555
    #2514
    0
  8. #2336 Creamsarang (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 12:20
    ไรเตอร์พูดดีจังเลย ชีวิตเราเจออะไรหนักๆมาพอแล้วให้เรามาสบายใจกับนิยายดีกว่าเนาะ พี่เอ็มให้เกียร์น้องอิงแล้วรอมาชาติเศษ5555555555 พี่เอ็มรู้ตัวช้านะเนี่ย
    #2336
    0
  9. #2335 Anazegious (@zevalious) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 11:23
    ตอนนี้อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจจังเลย ปล.แอบคิดถึงพี่สิงกับหมอแก้มเหมือนกัน555
    #2335
    0
  10. #2334 raknok (@raknok) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 06:26
    คิดถึงหมอแก้มกับพี่สิงแล้วค่ะ พาทน้องอิงก็อบอุ่น ยินดีกับน้องอิงด้วยสมหวังซักที
    #2334
    0
  11. #2333 Dee (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 05:37
    ชอบจัง ขอบคุณไรท์มากนะคะที่เข้าใจคนอ่าน หัวใจเราไม่ได้บอบช้ำแต่เป็นหัวใจที่เหี่ยวเฉา55 พอเข้ามาสู่โลกแห่งนิยายของไร์แล้วมันชุ่มชื้นมีรอยยิ้ม เบิกบานเหมือนดอกไม้แรกแย้มเลยทีเดียว ชอบความชัดเจนต่อความรู้สึกของน้องอิง ชอบที่พี่เอ็มมันแมนๆ ปลื้มแทนอิงตอนพี่เอ็มบอกครอบครัวว่าคนนี้จริงจัง แอบเขินด้วย แต่ไรท์คะรีดคิดถึงหมอแก้มคนงามกะพี่สิงคนจริงมากค่ะ คิดถึงความละมุน น่ารัก ชอบที่เขาคอยดูแลเทคแคร์ ใส่ใจกัน ไรท์บรรยายได้ดีมากทำให้เราเห็นภาพตามจินตนาการชัดเจน ทั้งหมดทั้งมวลรีบพาหมอแก้มกะพี่สิงมาเสริฟร์เถอะนะคะ คิดถึงแก๊งค์ทาสคุกกี้เวลาอยู่กับพ่อแม่ด้วย น่ารัก นี่อ่านย้อนไปมาหลายรอบรอไรท์มีเวลามาอัพให้ แต่งไปเรื่อยๆนะคะอย่าพึ่งจบ อับเดตความชีวิตรักพวกเขาจนเรียนจบทำงานนู่นเลย อิอิ ขอบคุณอีกครั้งค่ะดูแลสุขภาพด้วยนะคะ// รักไรท์
    #2333
    0
  12. #2332 Sirikandadechhom (@Sirikandadechhom) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 00:50
    ชอบ ความรักที่ดูอบอุ่นของพี่เอ็มน้องอิง
    #2332
    0
  13. #2331 Yodyha (@Yodyha) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 22:57
    เป็นตอนที่อบอุ่นมากอีกตอนนึงดีใจกับน้องอิงด้วยน๊าาาาาา
    #2331
    0
  14. #2330 เดือนกับตะวัน (@DaoKubTawann) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 20:31
    ชอบตอนนี้จังเลยค่ะ มันดูอบอุ่นดี แต่เห็นด้วยจริงๆ ถ้ารักใครสักคนมากพอ เราก็พร้อมที่จะให้อภัยเค้าทุกสิ่งทุกอย่างจริงๆ

    ฟินน้องอิงกับพี่เอ็ม ไม่ต้องพูดคำว่ารักแต่ก็สัมผัสได้ถึงคำว่ารัก แอร๊ยยยยยย #ปาหมอน >< ><~~

    เห็นเม้นด้านล่างบอกว่าอยากรู้ตอนที่พี่สิงให้เกียร์หมอแก้ม เราเองก็อยากรู้ด้วยยยยยยยย มันต้องหวานมากแน่ๆ >///<
    #2330
    0
  15. #2329 inthecloud (@prwz) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 19:08
    กรี๊ดดดดดด ดีไปอีก ความสัมพันธ์ดีขึ้นทั้งคู่พี่คู่น้องงงงงงง
    #2329
    0
  16. #2328 Filmjirarattt (@filmvillain) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 18:25
    ขอให้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นต่อๆไปน้า
    #2328
    0
  17. #2327 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 17:09
    แล้วตอนพี่สิงให้เกียร์หมอแก้มนี่เป็นไงน้ออออ อยากรู้วว
    #2327
    0
  18. #2326 laksikapingping (@laksikapingping) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 15:39
    งื้ออออ. อบอุ่นไปอักก
    #2326
    0
  19. #2325 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 15:06
    ขอบคุณค่ะ
    #2325
    0
  20. #2324 cosawa_akira (@cosawa_akira) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 14:52
    บอกแล้ววววว!!อิบอยมันเป็นคนดี!!!//แต่ยังไงมันก็เป็นเรื่องครอบครัวแหละแต่ก็สู้ๆ!!//ความให้เกียร์/////
    #2324
    0
  21. #2323 Chidchanok Noonoi (@khunnoo-chid) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 14:29
    ดีงาม น้ำตาซึม นี่อ่านซ้ำๆเลย ^^
    #2323
    0
  22. #2322 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 14:12
    น่ารักทั้ง 2 คนเลย
    #2322
    0
  23. #2321 baimon_hana (@baimon-hana) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 11:58
    รอตอนต่อไปค่าาา
    #2321
    0
  24. #2320 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 11:56
    ได้เกียร์มาครองโดยไม่ต้องขอเลยอะ
    #2320
    0
  25. #2319 barious (@barious) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 11:28
    น่ารักมากๆเลย
    #2319
    0