Baby... I love you (Yaoi)

ตอนที่ 42 : Baby…I love you 39 : หากคุณได้พบใครแล้วกลายผูกพัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 466 ครั้ง
    13 ก.พ. 61





Baby…I love you 39 : หากคุณได้พบใครแล้วกลายผูกพัน 

 

ผมเหวอเมื่ออยู่ๆสิงก็เดินมาไล่ที่น้องอิงดื้อๆ  ยังไม่ทันที่จะเอ็ดมัน  น้องอิงก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม

“คิดไว้อยู่แล้วว่าคืนนี้พี่สิงต้องมาทวงที่คืน แต่จริงๆ ถึงพี่ไม่ทวงผมก็จะคืนให้อยู่แล้วล่ะน่า”  น้องอิงตอบสิงก่อนหันมาป้องปากกระซิบผมเบาๆ

“เพราะผมก็ขี้หนาวเหมือนกัน”

“หึหึ จ้าา” ผมหัวเราะ ยกมือขึ้นขยี้ผมนุ่มดำขลับนั้นอย่างมันเขี้ยว


น้องอิงเหล่มองสิงพลางทำหน้าเจ้าเล่ห์แล้วอยู่ๆแขนเรียวนั่นก็คล้องคอผมแล้วยื่นหน้ามาจุ๊บแก้มผมจ๊วบใหญ่

“ไปนะพี่หมอ ไว้พี่สิงเผลอเราค่อยเจอกัน”

“ไอ้อิง! มากไปแล้วนะ เดี๋ยวเหอะ” สิงทำตาดุใส่น้อง ยกมือขึ้นจะโบกแต่อีกฝ่ายหลบทัน  น้องอิงหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจก่อนมุดเข้าไปในมุ้งข้างๆ ได้ยินเสียงใสๆเอ่ยเบาๆ

“พี่เอ็ม เขยิบไปหน่อย ผมนอนด้วย”

“มาแล้วหรอไอ้ดื้อ”

“พี่เอ็มผมหนาว...”


ผมกับสิงมองหน้ากันแล้วส่ายหัวยิ้มขำให้กับความซ่าและขี้อ้อนของน้องข้างบ้านไอ้เอ็ม  เราจัดแจงที่ก่อนล้มตัวลงนอน พอหลังแตะพื้นก็ต้องถอนหายใจยาวเมื่อความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันได้รับการผ่อนคลาย เราสองคนนอนตะแคงแล้วหันหน้าเข้าหากัน 


ผมคิดถึงสิง...


ที่ใช้คำว่าคิดถึงก็เพราะว่าสัปดาห์ที่ผ่านมาเราแทบไม่ได้เจอกันเลย  ผมดีใจที่สิงตามมาค่ายนี้กับผมด้วยแต่ถึงอย่างนั้นเราก็มีงานโน่นนี่ให้ทำจนเราไม่มีเวลามาพูดคุยหรือใกล้ชิดกันนานๆสองคนอย่างนี้ เพราะรอบตัวเราเต็มไปด้วยกิจกรรมและผู้คนมากมาย


แสงไฟดวงเล็กส่องสว่างอยู่นอกห้องทำให้มองเห็นเค้าโครงใบหน้าอีกฝ่ายอยู่ในความสลัว  เมื่อผมจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาและดวงตาที่จับจ้องมองมาผ่านความมืดสลัวนั้น ...ผมรู้ว่าสิงก็คงคิดอย่างเดียวกัน

 

“คิดถึงแก้มจัง” สิงเอ่ยเบาๆ เหมือนพูดแทนคำพูดที่ผมอยากจะพูดออกมา

“คิดถึงเหมือนกัน” ผมกระซิบตอบ สิงยิ้มบางให้ผม มือใหญ่อบอุ่นไล้แก้มผมไปมา


“ตอบน่ารักอีกแล้ว  รู้ว่าทำอะไรแถวนี้ไม่ได้เลยจะยั่วกันใช่มั้ย”

“บ้า... ไม่มีใครคิดเรื่องทะลึ่งในหัวได้ตลอดเวลาเหมือนพี่สิงหรอก” ผมอดใจที่จะดึงใบหูมันอย่างหมั่นไส้ไม่ได้ สิงหัวเราะชอบใจ


“เหนื่อยมั้ยวันนี้?” สิงถาม

“ไม่เท่าไหร่  แต่พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปทำกับข้าว”

“ทำคนเดียวหรือมีคนช่วย?”

“มีหนิงช่วยด้วยอีกคน”

“หนิง?”

“คนที่อวบๆหน่อย ใส่แว่น นิสัยน่ารักเลยแหละ เรียนพัฒนาสังคม”


เราสองคนพูดคุยกันเบาๆไปเรื่อยๆเพื่อคลายความคิดถึง  ผมเล่าให้สิงฟังทั้งเรื่องระหว่างทางจนมาถึงที่นี่  เรื่องขำๆระหว่างคิมกับแว่น  และฟังสิงเล่าเรื่องค่ายที่หนองคาย  ผมหัวเราะเมื่อได้รู้ว่าพี่กรบ่นที่พวกแก้งค์คุกกี้ร้องวอแวจะตามสิงมาค่ายนี้ให้ได้ ทั้งที่มีคนอาสาก่อนแล้ว สุดท้ายเด็กพวกนี้ก็เถียงจนได้มาค่ายนี้สมใจ   


สิงถามถึงพี่ยอด พี่ประธานชมรมที่เหมือนจะรู้จักกับผม ผมจึงเล่าถึงความโลกกลมอย่างไม่น่าเชื่อนั้น  สิงฟังผมแล้วพยักหน้ารับรู้  ยิ้มเมื่อผมเล่าถึงความทรงจำในวัยเด็กกับห้องสมุดประชาชนแถวบ้านและความใจดีของแม่พี่ยอด    และเมื่อสิงถามว่าผมไปเป็นพ่อครัวได้ยังไงผมจึงเล่าวีรกรรมของพวกลูกลิงให้สิงฟัง  สิงหัวเราะอย่างขบขันเมื่อผมเล่าจบ


“คิดดูว่าขนาดอาจารย์ธนิตยังแซวอ่ะ  นี่ไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ไหน”

“ฮะๆ ไม่บอกอาจารย์ไปเลยล่ะว่าใครเป็นป๊า”

“บ้าดิ ใครจะไปพูด เค้าไม่ได้หน้าด้านอย่างคุณนี่ครับ   เฮ้อ...แสบจริงๆเลยนะ ลูกของพี่สิงเนี่ย”  ผมบ่นปิดท้าย


“ลูกใครนะ?” สิงย้อนถามผม

“ลูกสิงไง”

“ลูกเราต่างหาก  ไหนพูดใหม่ซิลูกใคร” 

“บ้า!

“แก้ม พูดเร็ว”

“ไม่เอา  อย่าเซ้าซี้สิ จะนอนแล้ว” ผมกระซิบแล้วหลับตา


คราวนี้สิงหัวเราะเบาๆ มือของสิงวางอยู่ที่ซอกคอของผม นิ้วโป้งไล้เบาๆที่ข้างแก้ม ผมรับรู้ว่าสิงเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ เพราะสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของมันเป่ารดใบหน้า


“ภูมิใจจังวันนี้ใครๆก็ชมว่าเมียทำอาหารอร่อย”  คำพูดสิงทำให้ผมยิ้มในความมืด  จั๊กจี้หูกับคำว่าเมียของมัน ไม่ชินซักที

“แต่ก็อดหวงไม่ได้เหมือนกันนะ กับข้าวฝีมือแก้ม พี่สิงอยากเก็บไว้กินคนเดียว”

“จ้ะ พ่อคนขี้หวง”

“หวง ห่วง หึง” สิงต่อให้หน้าตาย

“แล้วคิดว่าทางนี้ไม่หวง ห่วง หึงมึงบ้างรึไง เห็นนะว่าสาวๆแวะเวียนไปแจกขนมจีบทั้งวันน่ะ”  ผมยกนิ้วขึ้นเขี่ยปลายจมูกโด่งของมัน


“แก้ม...”

“จ๋า” ผมขานรับ แอบยิ้มเพราะรู้ว่าสิงจะมีรีแอคชั่นทุกครั้งที่ผมพูดจ้ะจ๋ากับมัน

“แม่ง น่ารักว่ะ... กลับบ้านเมื่อไหร่จะฟัดให้ช้ำเลย แล้วอย่ามาบ่นทีหลังล่ะ ก็อยากทำตัวน่ารักเองนี่”

“น...นอนเถอะ ดึกแล้วนะ และหยุดความคิดลามกๆในหัวได้แล้ว”  ผมค้อนให้มันทั้งเขินทั้งหมั่นไส้ คนอะไรคิดเรื่องทะลึ่งลามกได้ตลอดเวลา 


สิงยิ้มกว้างให้ผม ไม่ปิดบังสีหน้าหื่นเลยสักนิด มันอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรซักอย่างก่อนเปลี่ยนใจ


“ไม่พูดดีกว่า...เดี๋ยวแก้มจะเขินไปมากกว่านี้” มันพูดอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนโน้มริมฝีปากอุ่นมาประทับลงที่หน้าผากผมอย่างนุ่มนวลเนิ่นนานก่อนผละออกพร้อมกระซิบ

“ฝันดีนะ  พรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำกับข้าวแต่เช้านี่ ”

“อ...อื้ม ฝันดี”

ผมงึมงำตอบเบาๆก่อนตัดสินใจเงยหน้าขึ้นไปจูบปลายคางสิงเบาๆแล้วผละออก ปิดตาแน่นด้วยความเขิน ก็นานๆทีผมจะเป็นฝ่ายจุ๊บมันนี่ครับ


“กลับไป โดนแน่ๆอย่าคิดว่าจะรอด” สิงกระซิบเสียงหนักปิดท้าย คว้ามือผมไปจับและเราก็หลับโดยที่กุมมือกันทั้งคืน

 

  ++++


Ing Part


หลังจากโดนพี่สิงไล่ที่แล้วผมก็มานอนกับพี่เอ็ม 

“พี่เอ็ม ผมหนาว” ผมบอกมันเบาๆเมื่อล้มตัวลงนอนข้างๆ  พูดจบแขนแข็งแรงก็ดึงผมเข้าไปกอด เล่นเอาผมใจเต้นตึกตักเพราะความตั้งใจแรกคือจะอ้อนเนียนๆเข้าไปนอนเบียดมันนั่นแหละ แต่ไม่คิดว่าพี่เอ็มจะดึงผมเข้าไปกอดจมอกมันอย่างนี้  แถมยังถามสั้นๆทั้งที่ยังหลับตาอีกว่า

“อุ่นยัง”

“อ..อื้อ”

“อุ่นแล้วก็นอน” มันบ่นงึมงำอยู่อยู่ข้างหูผม  ลมหายใจอุ่นๆเป่ารดแก้มทำให้ใจผมเต้นแรงจนผมคิดว่าพี่เอ็มต้องได้ยินแน่ๆ แอบยิ้มคนเดียวในความมืดพร้อมกับคิดว่า  แหม... ในเมื่อมันเปิดโอกาสขนาดนี้ ผมเลยขอฉวยโอกาสแล้วกัน


ผมซุกหน้าลงกับอกอุ่นของมัน ไถจมูกไปมากับแผงอกแน่นๆนั่น สูดหายใจเข้าเต็มปอด ผมชอบกลิ่นของพี่เอ็ม มันมีกลิ่นเฉพาะตัวของสบู่อาบน้ำและน้ำยาซักผ้าจากเสื้อยืดที่มันใส่นอน  แล้วพี่เอ็มก็ทำเสียงจิ๊กจั๊กในลำคอก่อนกระซิบผมเสียงดุ

“อิง อย่าซน”

“ผมเปล่าซน” ผมเงยหน้าขึ้นไปเถียงมัน

“อื้ออออ”  มันก้มลงมากัดปลายจมูกผมเฉ๊ยยยย

“ถ้ามึงไม่ซน โลกนี้ก็อุดมไปด้วยคนเรียบร้อยแล้วแหละครับ”

“แหะ”

“นอนได้แล้ว เหนื่อยมาทั้งวัน แล้วอย่ามาลวนลามกูล่ะ” มันพูดดักคอผม  ผมเลยได้แต่ทำปากยู่ แล้วซุกหน้าลงกับอกมันเหมือนเดิม ชิ... แค่นี้เอง ทำหวงตัว

“.....”

ฟอด......

เฮ่ยยยยยย  อยู่ๆพี่เอ็มก็ซุกหน้าลงมาที่หลังใบหูผมแล้วหอมลงมาอย่างแรง ทำเอาผมเงยหน้ามองมันหน้าตื่น

“นอน” มันกระซิบเสียงดุ สั้นๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่เมื่อกี้มันทำผมโคตรหวิวเลยอ่ะ  พอมันสั่งแล้วนอนหลับตานิ่งไปอย่างนั้น ผมก็เลยไม่รู้จะว่าไงต่อ เลยไปแต่นอนหัวใจเต้นโครมครามจนเจ็บอยู่ในอ้อมกอดของมันอย่างนั้น

 

นอนนิ่งสักพักเมื่อทุกอย่างรอบตัวเงียบ ผมก็ได้ยินเสียงกระซิบคุยกันเบาๆ เสียงทุ้มๆของพี่สิงและเสียงนุ่มๆของพี่หมอ บางประโยคก็จับใจความไม่ได้เพราะเค้าสองคนคุยกันเบา แต่บางคำก็ฟังออก ผมได้ยินพี่สิงบอกว่า หวง ห่วงและก็หึงพี่หมอด้วยแหละ   แม่ง สมกับเป็นพี่สิง พูดออกมาตรงๆงี้เลย  อยากเห็นหน้าพี่หมอตอนพี่สิงบอกว่าหึงจัง จะทำหน้าแบบไหนวะ ต้องน่ารักมากแน่ๆ  ผมนี่แทบจะชะโงกหน้าไปเปิดมุ้งข้างๆดูแล้วด้วยความเสือกและความติ่ง(?) 


 ยิ่งพอพี่สิงเรียกพี่หมอว่า แก้มแล้วพี่หมอตอบว่า จ๋า’  โอ้ยยยยย ผมนี่ใจบางเลยว่ะ  น่ารักโคตรรรร  ผู้ชายอะไรวะโคตรน่าฟัด  แล้วพี่สิงที่โดนแดมเมจนั้นเข้าเต็มๆ ก็ขู่พี่หมอว่ากลับไปเมื่อไหร่จะฟัดให้ช้ำ  เชี่ย  คิดดีไม่ได้เลยกรู พอนึกภาพพี่หมอโดนพี่สิงฟัดแล้วถึงกับเขินไปกับเค้าด้วยอ่ะ  ว่าแต่ผมเป็นอะไรกับคู่นี้มากป่ะวะ  หรือผมจะเข้าลัทธิติ่งพี่หมอเต็มตัวแล้ว  ผมยิ้มขำกับความบ้าบอของตัวเอง และหลับตาลงบ้างเมื่อได้ยินพี่หมอบอกฝันดีพี่สิง

 

ตอนเช้าผมตื่นมาแบบเบลอๆ สงสัยจะเพราะความเหนื่อย กระพริบตาปริบๆสองสามทีก็เห็นว่ายังเป็นเวลาเช้ามืด และผมก็ยังคงนอนซุกตัวอยู่กับอกพี่เอ็ม  ผมยิ้ม... มิน่าทำไมถึงหลับสบาย  การดื้อดึงขอตามมาค่ายนี้นี่ดีจริงๆ  ผมได้เห็นพี่เอ็มในมุมที่หลากหลาย  เวลาที่อยู่กับเพื่อน พี่เอ็มจะดูกวนๆ  อยู่กับรุ่นน้องก็จะดูเป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาได้  แต่ผมไม่ชอบใจอย่างหนึ่งตรงที่บรรดาสาวๆที่วนเวียนเข้ามาปรายตามองมัน ทั้งอ้อยอย่างเปิดเผยและแอบอ้อย  แล้วไอ้พี่เอ็มแม่งเสือกอัธยาศัยดีอีก  ผมล่ะขวางหูขวางตา  อยากบอกสาวๆพวกนั้นจริงๆว่า พี่เอ็มมันมีเมียแล้วโว้ยยยย ซึ่งคือผมเอง(เมียในนาม)


ผมนอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยก็ผล็อยหลับไปอีกเพราะเห็นว่ายังมืดอยู่  มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนรู้สึกว่ามีอะไรอุ่นๆหยุ่นๆกดลงมาที่แก้ม ปลายจมูกและจบลงที่หน้าผาก  พอลืมตาตื่นก็เห็นใบหน้าหล่อๆของพี่เอ็มอยู่ใกล้มาก  พี่เอ็มตอนตื่นนี่โคตรหล่อเลยอ่ะ ผมยุ่งๆเซอร์ๆ หน้ามันดูหล่อเลวดี(นี่ชม)

“ตื่นได้ซะทีนะไอ้ดื้อ  แขนกูเป็นตะคริวแล้วเนี่ย” มันบ่น


ผมอ้าปากหาวหวอดก่อนเบียดตัวเข้าหามัน ซุกหน้าแล้วกอดเอวมันแน่นกว่าเดิม บอกงึมงำ “ใครใช้ให้มากอดผมล่ะ” ผมอดใจที่จะไถจมูกไปมากับแผงอกมันไม่ได้จริงๆนะเนี่ย  แล้วอยู่ๆพี่เอ็มก็ดันผมออกสุดแขนพร้อมดุ

“บอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะว่าอย่าซน”

ผมมองมันอย่างงงๆ ทำให้มันถอนหายใจ พลางบ่น

“ยังจะมาทำตาแป๋วอีก  เฮ้อออ...มึงนี่นะ”

“อะไรเล่า!

“กูไปอาบน้ำแล้ว หวังว่าเช้านี้น้ำจะเย็นพอนะ” มันบ่นงึมงำตอนท้ายก่อนจะคว้าผ้าขนหนูและอุปกรณ์อาบน้ำลุกหนีไปเฉยเลย  ผมล่ะได้แต่มองตามหลังมันอย่างงงๆ

 

“หึหึ” เสียงหัวเราะเบาๆจากพี่คิมดังขึ้น  ระหว่างที่ผมปลดมุ้งลงเก็บในตอนเช้า โดยที่ข้างๆกันนั้นพี่หมอแว่นก็กำลังเก็บมุ้งของตัวเองเหมือนกัน  แต่ไม่เห็นวี่แววของพี่หมอกับพี่สิง สงสัยตื่นและลุกไปแต่เช้าแล้วมั้ง

“ขำอะไรพี่คิม?” ผมหันไปถามเพื่อนพี่เอ็มที่นั่งหัวยุ่งแคะขี้ตาอยู่ไม่ไกล

“ขำพวกมึงนั่นแหละ  แม่งเอ้ย กูนอนผิดมุ้งเปล่าวะ”

“มุ้งมึงยังดี  มุ้งกูนี่สิ...”  พี่แว่นบ่นขึ้นมาบ้าง  เออ...ผมพึ่งเห็นว่าพี่แว่นตอนไม่ใส่แว่น  เฮ้ย...ก็ดูน่ารักดีนี่หว่า

“ทำไม?” พี่คิมถาม

“ห่า...กูนึกว่ากูกำลังแต่งคอสเพลย์เป็นอากาศธาตุอยู่  เพื่อนมึงแม่ง... บอกมันเพลาๆความหลงเมียลงบ้างนะ กูนอนฟังอยู่กูแม่งยังเขินแทน”

คราวนี้พี่คิมหัวเราะ “ฮะๆ กูว่าอันนี้คงยาก มึงคงต้องทำใจอย่างเดียวเลยว่ะ”

 

เช้านี้พวกเราก็ได้อิ่มอร่อยกับอาหารฝีมือพี่หมอเช่นเคย  ข้าวผัดหอมกรุ่นกับแกงจืดที่ซดกันเกลี้ยงถ้วย  พวกบอล พี ตั้ม หนึ่ง ที่เป็นน้องบาสของพี่เอ็มวนเวียนไปเติมแกงจืดอยู่สามรอบ จนพี่หมอต้องสั่งหยุด

“กินเยอะไปมั้ยเนี่ย เดี๋ยวก็จุกหรอก  ต้องไปยกชั้นหนังสือกันอีกไม่ใช่หรอ” พี่หมอยื้อทัพพีไว้

“ก็มันอร่อยอ่ะ ขอเติมอีกทัพพีเดียวนะม๊า”  ฮะๆ พี่หมอมีจุดอ่อนครับ คือแพ้ลูกอ้อน  ผมเห็นพี่หมอยอมให้พวกพีเติมแกงจืดอีกรอบจนได้  ส่วนผมนี่ก็กินจนพุงกางเหมือนกัน

 

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว นั่งย่อยกันซักพัก ทุกคนก็ออกปฏิบัติภารกิจกันต่อในเช้านี้  จริงๆงานก็เดินไปมากว่า 70 เปอร์เซ็นต์แล้ว เหลือในส่วนของการขนชั้นเข้าที่  เรียงหนังสือขึ้นชั้นตามหมวดหมู่ แล้วก็งานทาสีภายนอก  ส่วนผมที่ได้รับมอบหมายจากอาจารย์ศักดาให้วาดการ์ตูนใส่ผนังในมุมหนังสือเด็ก ก็ได้ฤกษ์ลงสี

 

รูปที่ผมวาดเป็นอาณาจักรใต้ท้องทะเลครับ ทั้งปลาดาว ม้าน้ำ ฉลาม ปลาหมึก เงือกน้อย ปะการัง มาครบ ที่ผมเลือกวาดอาณาจักรใต้ทะเลก็เพราะเด็กๆที่นี่อยู่บนภู คงมีน้อยคนที่จะเคยเห็นทะเลจริงๆ ผมจึงอยากวาดอะไรที่มันจะช่วยสร้างจินตนาการให้เด็กๆได้น่ะครับ อย่างน้อยรูปที่ผมวาดจะเป็นแรงบันดาลใจของใครได้บ้างนะ

 

“ฝีมือดีนี่”

ผมสะดุ้ง  เมื่อพี่เอ็มมายืนอยู่ข้างหลังผมนานเท่าไหร่แล้วก็ไม่ทราบ  ร่างสูงยืนยกมือทั้งสองข้างท้าวเอวพลางมองภาพบนผนังที่ผมลงสีไปแล้วบางส่วน

“อยู่แล้ว” ผมยักคิ้วให้มันสองจึ้ก มันคงหมั่นไส้เลยดีดหน้าผากผมมาที

“ถ่อมตัวบ้างก็ได้นะน้อง”

“ผมคนจริงครับพี่ รู้ๆฝีมือกันอยู่ ไม่รู้จะถ่อมตัวไปทำไม” ผมยิ้มทะเล้นให้มันก่อนหันไปแต้มลายให้ปลานีโม่  พี่เอ็มหัวเราะแต่ไม่พูดอะไรอีก  มันยืนมองผมลงสีอยู่เงียบๆ  กระทั่งมีเสียงใสๆเอ่ยขัดจังหวะ

“พี่เอ็มคะ น้ำค่ะ”  ผมหันไปมองทางต้นเสียงก็เห็นผู้หญิงน่ารักคนหนึ่ง เธอกำลังถูกเพื่อนดันหลังให้เดินเข้ามาหาทางที่พวกผมยืนอยู่  ผมขมวดคิ้วกับท่าทางเขินอายนั้น  ในมือเธอคือน้ำหวานเฮลส์บลูบอยเย็นเจี๊ยบน่าทาน  แม่ง ทำเอาผมรู้สึกคอแห้งขึ้นมาเลยครับ  แล้วเสือกถือมาแค่แก้วเดียวอีก  ใช่ซี๊....ผมมันไม่ใช่เป้าหมายนี่

“ขอบคุณครับ” พี่เอ็มรับแก้วน้ำแดงจากน้องผู้หญิงคนนั้น  และดูเหมือนเธอพึ่งรู้ตัวว่ามีผมยืนหัวโด่อยู่นี่ด้วยอีกคน

“อ้ะ ขอโทษค่ะ เนยถือมาแค่แก้วเดียว เดี๋ยวเอามาให้ใหม่”  เออดี ที่ยังรู้จักมีมารยาทนะเนย(พึ่งรู้เมื่อกี้แหละว่าชื่อเนย)

“ไม่ต้องหรอกครับ” พี่เอ็มรีบปฏิเสธ ทำเอาผมคิ้วยุ่ง อะไรวะ ก็ผมคอแห้งอ่ะ 

“พวกพี่กินด้วยกันก็ได้”  มันพูดต่อ แล้วก็ยื่นแก้วน้ำแดงในมือให้ผม 

“มือเปื้อนอ่ะ ป้อนหน่อย”  พี่เอ็มไม่ว่าอะไรที่ผมกระแดะเรื่องมากต่อหน้าสาวที่มาอ้อยมัน  มันแค่ยื่นหลอดมาจ่อปากผม พอผมดูดเสร็จมันก็เอาแก้วน้ำไปดูดต่อมั่ง  ไงล่ะ จูบทางอ้อมด้วยแหละ  ผมนี่หันไปยิ้มหวานให้ผู้หญิงคนนั้นเลยครับ

“ขอบคุณนะครับ กำลังคอแห้งอยู่พอดี”

“ม...ไม่เป็นไรค่ะ”  เนย(พึ่งรู้เมื่อกี้แหละว่าชื่อเนย) เอ่ยเบาๆแล้วหันหลังกลับออกไป

รู้สึกชนะอ่ะ...

 

“ยิ้มทำไม?”

“เปล๊า...  พี่เอ็มช่วยผมลงสีหน่อยดิ” ผมยื่นพู่กันให้มัน

“เดี๋ยวกูทำงานมึงเละ” มันบอก 

ผมยิ้มเพราะรู้ว่ามันพูดไปงั้นแหละ  จริงๆพี่เอ็มเป็นคนมีหัวศิลปะจะตาย  ตอนเด็กๆผมมาขลุกอยู่บ้านมันได้ทั้งวัน เพราะพี่เอ็มมีชุดวาดรูปและสีไม้กล่องใหญ่มีทุกเฉด ตอนนั้นคือสวรรค์ของเด็กน้อยอย่างผมเลยครับ

“ไม่เละหรอก เร็วๆ ผมอยากทำให้เสร็จทันเที่ยง” ผมว่าพลางยัดพู่กันใส่มือมัน  พี่เอ็มส่ายหน้า รับพู่กันไปถือยื่นอีกมือมายีหัวผมจนยุ่ง

“ใช้กูหรอ?”

“เออ”

ป้าบ...  มันโบกหัวผมทันที เพราะผมพูดไม่เพราะกับมัน ผมเลยเปลี่ยนวิธีโดยการยื่นหน้าไปถูไหล่กว้างของพี่เอ็มไปมา แล้วช้อนตามองมัน

“น๊า... ผมอยากมีรูปที่เราวาดด้วยกัน”

พี่เอ็มไม่พูดอะไร เพียงแค่หัวเราะหึ ก่อนล้างพู่กันแล้วเลือกแต้มสีใส่ปะการังที่อยู่ตรงหน้า  ผมจึงหันไประบายปลาฉลามของผมต่อหลังจากลงสีปลานีโม่เสร็จ  รู้สึกหัวใจพองโตจนไม่อาจหุบยิ้มลงได้  ดีจริงๆที่วอแวตามมาค่ายนี้กับมันด้วย ทำให้ผมมีเพื่อนเพิ่ม ได้สนิทกับพี่ๆที่น่ารัก และได้ใช้เวลาร่วมกันกับพี่เอ็ม  พิเศษที่สุดคือผมได้มีภาพที่มีความทรงจำของผมกับพี่เอ็มร่วมกัน

อ้าว... ปลาฉลามมาดเข้มของผมกลายเป็นปุ้มปุ้ยปลายิ้มซะแล้ว  นี่อินเนอร์ผมออกมาทางปลายพู่กันสินะ


+++

เราช่วยกันลงสีจนเกือบเที่ยง ภาพก็ใกล้จะเรียบร้อยแล้ว ผมจึงชวนพี่เอ็มไปกินข้าว  อาหารเที่ยงนี้เป็นเมนูธรรมดาแต่โคตรอร่อย(ผมพูดคำนี้ไปกี่ครั้งแล้ว) เป็นน้ำพริกกะปิกับปลาทูทอดง่ายๆกินกับผักนานาชนิด  หมู่บ้านนี้ปลูกผักกันเยอะครับเพราะสภาพภูมิอากาศอำนวย  เป็นสวรรค์ของคนที่ชื่นชอบกินผักเลยแหละ  แล้วน้ำพริกกะปิที่พี่หมอทำเป็นน้ำพริกมะม่วง โคตรของโคตรอร่อยอ่ะ ผมจิ้มกับผักสดจนหมดถ้วย

ในวงข้าวที่พวกเรานั่งล้อมวงกันอยู่ พีก็อวดตัวทันทีว่ามีส่วนกับกับข้าวมื้อนี้

“กับข้าวมื้อนี้อร่อยเพราะผมมีส่วนด้วยนะ”

“ยังไงวะ” ตั้มถามเพื่อน

“แม่ใช้กูไปปีนต้นมะม่วงข้างโรงครัวมา” เพื่อนๆพี่ๆเลยฮาครืน

“เป็นลูกลิงก็ต้องปีนต้นไม้อ่ะถูกแล้ว งานถนัดนี่” พี่หมอบอกพียิ้มๆ

“โอ้ยยย ไอ้พี แค่เก็บมะม่วงทำอวด  งั้นกูก็มีส่วนทำให้อร่อยเพราะม๊าใช้กูแกะกระเทียม”

“กูล้างพริก”

“กูช่วยหยิบครก”

พวกรุ่นน้องพี่สิงแย่งกันอวดใหญ่ว่าเป็นเพราะตัวเองมีส่วนทำให้อาหารวันนี้อร่อย  เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงจากวงข้าวได้เป็นอย่างดี

“เก่งมากทุกคน ไว้ตอนบ่ายเสร็จงานอย่างอื่นแล้วก็มาช่วยในครัวอีกนะ เบาแรงพี่ไปได้เยอะเลย” พี่หมอชม ทำให้พวกนั้นหน้าบาน

 

“มาม๊า ผมเห็นผู้ใหญ่บ้านเอากล้วยมาให้เครือใหญ่ ม๊าทำกล้วยแขกเป็นมั้ยอ่ะ  ทำให้กินหน่อยสิ” บอลสอดขึ้นมาทั้งที่เคี้ยวข้าวแก้มตุ่ย

“ใช่ๆพวกผมอยากกิน”  ตั้มเสริม

“มึงใช้ใคร?” คิดว่าคนน่ารักหวานๆอย่างพี่หมอจะตอบงี้มั้ยครับ แน่นอนว่าไม่  คนเอ่ยคือพี่สิงนั่นเอง เสียงอย่างโหดอ่ะ

“แหะๆ เปล่าครับ”

“อยากกินหรอ?” พี่หมอถาม

“ไม่อยากแล้วครับ” บอลรีบตอบพลางเหลือบมองพี่สิง ทำให้พี่หมอหัวเราะน้อยๆก่อนหันไปถามร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆเสียงหวาน

“อยากกินมั้ย?”

“อยาก” พี่สิงตอบสั้นๆ

“งั้นเดี๋ยวทำให้กิน”

“โหยยยยยยย ใช่ซี๊......” บอลโวย

“พวกผมเป็นแค่ลูกนี่  ถ้าพ่อไม่อยากกินพวกผมคงอดสินะ” ตั้มว่าบ้าง  ทำไมพวกนี้มันเล่นใหญ่กันจังวะ โคตรฮาอ่ะ

เพื่อนๆ น้องๆช่วยกันโห่แซวพี่หมอกันยกใหญ่ 

 

“เฮ้ย ไอ้คิมมึงได้กลิ่นอะไรเหม็นๆแถวนี้มั้ยวะ” พี่เอ็มหันไปถามพี่คิมพลางยิ้มกวน

“เออ แม่ง โคตรเหม็น”

“เหม็นอะไรวะ ทำไมกูไม่ได้กลิ่น” พี่แว่นทำจมูกฟุดฟิด ผมก็พลอยสูดหากลิ่นไปด้วย

“เหม็นความรัก!” พี่คิมตอบ

“ฮิ้วววววววววว”  เสียงทีมบาสประสานขึ้นรับมุกพี่คิมอย่างรู้จังหวะ

“อ๋อ...งั้นจมูกกูตายด้านตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแหละ แม่ง...ปวดฉี่ยังไม่กล้าลุกไปเลย กลัวไปขัดจังหวะ Pillow talk ของพวกมัน”

“ฮ่าๆๆๆๆๆ” เพื่อนๆหัวเราะฮา  ส่วนพี่หมอแนนนี่ยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะคิกชอบใจน่าดู

“แหะๆ ผมก็ได้ยิน โคตรเขินเลยอ่ะ”  ผมเสริมบ้าง

พี่หมอหน้าเหวอเมื่อรู้ว่าที่คุยกันเมื่อคืนคนอื่นก็ได้ยินด้วย  แก้มใสๆนั้นแดงก่ำเลยครับ คือปฏิกิริยาเวลาถูกแซวของพี่หมออ่ะโคตรน่ารัก  เพราะงี้ล่ะมั้งเพื่อนๆน้องๆถึงชอบแซวกัน  พี่สิงหันไปมองพี่หมอแล้วยิ้มกริ่มทำตาวิบวับ พี่หมอคงหมั่นไส้เลยหยิกต้นแขนพี่สิงแก้เขิน  โอ้ยยยย น่ารักไปอี๊กกกก


สรุปมื้อเที่ยงของพวกเราจึงจบลงด้วยเสียงหัวเราะและแก้มแดงๆของพี่หมอครับ

 

********* 2 be con.

น่ารักเนอะ

อยากไปค่ายอย่างนี้บ้างจัง

Tag Twitter:    #พี่สิงกับหมอแก้ม    ไว้ใช้เมาท์มอยกันนะคะ 555 เห็นหลายคนโพสเรื่องนี้ลงในทวีต แอบปลื้มนะเนี่ยที่มีคนอ่านและชื่นชอบนิยายเรื่องนี้ ในฐานะคนเขียน รู้สึกหัวใจพองโตเลยค่ะ

 

รักค่ะ

 

ปล.หายไปหลายวัน เพราะงานยุ่งมากจริงๆค่ะ(ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว มั้งนะ)  เลยมาต่อให้ยาวๆนะ หวังว่าคงคลายความคิดถึงไปได้บ้างนะ



((หากคุณได้พบใคร แล้วกลายเป็นผูกพัน ก็คงไม่ต่างกันกับตัวฉันวันนั้นสักเท่าไหร่ พบกันแล้วก็อย่าให้แคล้วคลาดไป โปรดรักเขาไปจนหมดหัวใจ – ผู้ชายโชคดี  Armchair))

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 466 ครั้ง

5,830 ความคิดเห็น

  1. #5818 Sn110 (@Sn110) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 18:10
    อ่านไปยิ้มไปตลอด หยุดยิ้มไม่ได้เลย555 ขอบคุณค่ะไรท์
    #5818
    0
  2. #5664 fonnanda87 (@fonnanda87) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 23:56
    อยากกินน้ำพริกมะม่วงงง
    #5664
    0
  3. #5648 SK2818 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 15:11
    โอ้ยยอ่านไปก็หยุดไม่ได้เลย ...น่ารักมากอะ
    #5648
    0
  4. #5626 Wooddy (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 20:30

    รักกกกกกกกกกเรื่องนี้จัง ขอบคุณเป็นล้านครั้งไรต์คนดีคนเก่ง

    #5626
    0
  5. #4742 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 20:36
    ฮืออออ อ่านไป มีแต่คำว่าน่าร๊ากกกกก หลงเด็กๆ ทาสคุ้กกี้มากอ่าาา
    #4742
    0
  6. #4164 EATWELL (@fafah249) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 21:40
    ขำความทุดคนกลายเป็นติ่งสิงคริสไปแล้วรวมถึงเราด้วยค่ะ ทำไมในมหาลัยไม่มีงี้บ้างงแงง
    #4164
    0
  7. #3081 rambo&mm (@loverambojung) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 19:35
    สนุกมากๆ เลย เราอ่านไปยิ้มไปตลอด
    #3081
    0
  8. #2983 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 12:31
    น่ารักจังเลยอ่านไปยิ้มไปด้วยมีความสุขมากคร้า
    #2983
    0
  9. #2506 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 19:34
    ไม่รู้จะเม้นคู่ไหนถูกเลย หวานไปหมด แต่คู่ไหนก็ไม่สู้คู่แก้มหรอก หวานไม่เกรงใจใครเลย
    #2506
    0
  10. #2140 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 22:28
    อยากกินฝีมือทำกับข้าวของหมอแก้มเลยอ่ะ 555
    #2140
    0
  11. #1898 creamsarang (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 10:58
    โง้ยยยน่ารักจังโง้ยยยยยยยยยย เหม็นความรักกกกก
    #1898
    0
  12. #1838 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 00:11
    หวานไปดิ๊
    #1838
    0
  13. #1597 Pokie_wiva (@cookieship) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 10:04
    มอง ผช จีบกัน คือความสุขของเรา  
    #1597
    0
  14. #1596 Golffy (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:31
    ทาสคุกกี้นี่ น่ารักทุกคนเลยยย

    มาอัพบ่อยๆๆนะไรท์....คิดถึงงงงงง
    #1596
    0
  15. #1595 shipyou (@shipyou) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 21:16
    น่ารักกกก
    #1595
    0
  16. #1594 ตี๋กะหมวย (@1313911) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 19:31
    เหม็นกลิ่นความนักจริงๆนั่นแหละค่ะ555555555ชอบคู่เอ็มอิงมากน้องน่ารักมากกกกพี่เอ็มใกล้ตะบะแตกแน่ๆ
    #1594
    0
  17. #1593 baimon_hana (@baimon-hana) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 19:07
    พี่หมอก็น่ารัก น้องอิงก็น่ารักกกกกก
    #1593
    0
  18. #1592 Oneooe (@Oneooe) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 19:03
    น้องแก้มน่ารักได้อีก
    #1592
    0
  19. #1591 Sara-Anusara (@leelawadee89) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 17:33
    อ๋อยยยยย นี่อ่านไปยิ้มไป จนเพื่อนถามว่าอารมณ์ดีอะไรนักหนา 5555
    อ่านไปก็เขินไป งุ้ยๆๆ ฟินวุ้ย >////<
    #1591
    0
  20. #1590 มีนา (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 17:04
    โอ๊ยยย หมอแก้มน่าฟัดจริงๆอะ
    #1590
    0
  21. #1589 SupawitMobile (@SupawitMobile) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 16:01
    ฟิน...เขินหนักมาก>///<
    #1589
    0
  22. #1588 [[ SS ]] (@stamp159) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 15:52
    เป็นแฟนฟิคที่เขินจริงจังมากค่ะ พี่สิงอบอุ่นมากจริงๆ ><
    #1588
    0
  23. #1587 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 15:34
    น่ารักมากหมอแก้มพี่สิงและลูกลิง น้องอิง
    #1587
    0
  24. #1586 Anazegious (@zevalious) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 15:02
    อ่านตอนนี้บนรถตู้ ฟินเสียงดังไม่ได้ ได้แต่นั่งเอามือจิกกระเป๋า กัดปากกลั้นเสียงฟิน5555
    #1586
    0
  25. #1585 laksikapingping (@laksikapingping) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 14:48
    กรี๊ดดดดดดดดดด หมอแก้มมาแล้วโว๊ยยยยยยย เขินไปอี๊กกกกก
    #1585
    0