แต่งหลอกๆแต่อยากบอกว่ารัก

ตอนที่ 7 : จุด​เริ่มต้น​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    6 ก.ย. 62

แต่งหลอก​ๆ​แต่​อยาก​บอกว่า​รัก​❣️


แสงแดดส่องกระทบหน้าต่าง... ส่องไปโดนคนที่ยังหลับอยู่บนที่นอนได้แต่ขยับผ้าห่มมาคลุมหน้าตัวเอง


"ติ้ดๆๆๆ"

เสียงนาฬิกาปลุก​ดังขึ้นทำให้ร่างบางที่นอนอยู่ได้แต่เอือม​มือไปปิดนาฬิกา​ทอฝันบอกกับตัวเองว่าขออีก​5นาที​ได้มั้ยแต่ยังไม่ทันได้หลับตาต่อก็มีเสียงเคระประตูดังเข้ามา..

"คุณฝันค่ะ​..ตื่นยังค่ะ"

เสียง​ช่อดังเข้ามาปลุก​ทอฝันให้ตื่นคงจะเป็นแบบนี้ทุกวันซิน่ะแต่อาจจะกลายเป็นหน้าที่ของช่อไปแล้ว..

"ตื่นแล้วค่ะ..."

ทอฝันตะโกน​ออกไปแล้วรีบลุกขึ้นจากเตียง​แล้วมองดูนาฬิกา​ที่หัวโต๊ะ..

"10:00​ ตายแน่ๆเลยยัยฝันเอ๋ยยย"

ตายแน่ๆทอฝันได้แต่บอกตัวเองตอนที่วิ่งเข้าห้องน้ำเพราะเธอมีเรียน11โมงแล้วตอนนี้​10:00​แล้ว​1ชั่วโมง​เธอจะไปถึงมหาวิทยาลัย​ทันหรือเปล่า.. เป็นเพราะว่าคืนมัวแต่ทำงานส่งอาจารย์​ยังไม่เสร็จเพราะเมื่อวานกว่าจะกลับมาถึงก็1ทุ่มแล้วทอฝันจะได้นอนก็ตี2...

" แม่ค่ะฝันไปก่อนนะคะ"

ทอฝันวิ่งลงมาจากข้างบนเพื่อจะทำเวลาสายสัก10หรือ20นาทีก็ยังดี.. 

"อย่าวิ่งยัยฝัน... อ้าวแล้วนี้จะไม่กินอะไรก่อนเหรอลูก"

"ไม่ทันแล้วค่ะ..."

คุณพิมวาดมองลูกสาวตัวดีของเธอวิ่งออกไปหน้าบ้าน

"จะทันเข้าเรียนมั้ยค่ะนั้น"

ช่อเอยถามคุณพิมวาดเพราะถึงมันจะเป็นเรื่องปกติก็อดตื่นเต้นไปกับทอฝันไม่ได้..

สุดท้ายแล้วทอฝันก็มาทันเข้าเรียนแต่เธอสายไปครึ่งชั่วโมง.. ลูกแก้วมองทอฝันที่เดินมานั่งข้างๆเมื่อออกจากห้องเรียนแล้วทอฝันขอไปซื้ออะไรกินก่อน

"ไหวเปล่าเนี้ยฝัน"

ลูกแก้วเห็นสภาพเพื่อนแล้วอดสงสารไม่ได้
"ไหวๆ.."

ทอฝันพูดไปกินไปด้วยเพราะตอนนี้หิวมากๆเลย

"อ้าวน้องฝันอยู่นี้เอง.."

พี่น้ำมนพี่รหัส​ทอฝันเดินเข้ามาทักเหมือนตามหาทอฝันอยู่

"สวัดดีค่ะพี่มน.. มีอะไรกับฝันมั้ยค่ะ"

"พอดีที่ฝันถามงานพิเศษ​ไว้.. ฝันยังสนใจมั้ย"

"สนอยู่ค่ะพี่มน"

ทอฝันทำหน้าตาดีใจเพราะเธอเคยคิดว่าจะหางานพิเศษ​ทำเธอไม่อยากรบกวนคนที่บ้านนั้นเท่าไรแค่ค่าเทอมก็แพงมากแล้ว

"งานอะไรค่ะพี่มน"

ลูกแก้วเอยถามน้ำมนเพราะเธอเองก็สนใจอยากทำเหมือนกัน...

" งานที่โรงแรมจ้ะ... เป็นงานเปิดตัวคอนโด​ใหม่น่ะ..ไปค่อยเสริฟ์น้ำให้แขกในงาน"

"งั้นแก้วขอผ่านนะคะ"

"ฝันล่ะว่างั้ยพอดีเขาขาดคนพี่เลยคิดถึงฝัน"

"ฝันโอเคค่ะ.ดีเลยนะคะฝันจะได้ไปดูไอเดีย​ทำงานส่งอาจารย์​ด้วย"

"แล้วแก้วล่ะไปมั้ยพี่จะได้โทรบอกพี่เขา"

"แก้วคงไม่ไหวนะคะกับงานเสริฟ์กล้วไปทำให้ขายหน้าเปล่าๆ"

" แล้ววันไหนค่ะพี่มน​"

" วันเสาร์​จ้ะ... งานเริ่ม6โมงเย็นที่โรงแรมปาร์ค​จ้ะ"

" ค่ะ​ ขอบคุณนะคะพี่มน"

" ไม่เป็นไรจ้ะ.. พี่ไปเรียนก่อนน่ะ​"

ลูกแก้วกับทอฝันนั่งมองพี่น้ำมนเดินออกไปทอฝันรู้สึก​ว่าตอนนี้เรื่องสำคัญ​กว่าการไปทำงานคืกจะบอกแม่ว่างั้ยถ้าบอกไปตามตรงมีหวังไม่ได้ไปแน่ๆ

" ลูกแก้วจ้าา​"ทอฝันเรียกลูกแล้วซ่ะจนลูกแก้วขนลุก

" ไม่ต้องเลยน่ะ"

ลูกแก้วเห็นหน้าทอฝันก็รู้แล้วว่าต้องมีอะไร

" น่ะช่วยเราหน่อยน่ะจ้ะ"

"ก็ได้แล้วจะให้ช่วยแบบไหน"

"เย้ๆๆแก้วใจดีที่สุดเลย... คือวันเสาร์​เราไปค้างบ้านแก้วได้มั้ย.. ช่วยตอบคำถามแม่ฝันด้วยน่ะ"

" แก้วต้องบาปแน่ๆโกหก​ผู้ใหญ่​เนี้ย"

"ไม่หรอกแค่ครั้งเดียว​เองนะ​ น่ะ"

"อืม.."

ลูกแก้ว​พยักหน้าด้วยความจำนนต่อลูกอ้อนของทอฝัน..


ในช่วงการทำงานของต้นอาทิตย์​เป็นช่วงที่วุ่นวาย​สำหรับอนาวินท์ที่สุดไหนจะเรื่องในบริษัท​ไหนจะเรื่องการตัดสินใจ... จนตอนนี้หน้าเขาดูหน้ากล้วไปอีกจนผู้ช่วยเลขาไม่กล้าเข้าไปในห้องชายหนุ่ม..

" ก๊อก​ๆๆๆ! "

" คือว่า.."

"มีอะไรว่ามีคุณชมพู.."

"ชมพู​จะเอาสรุปตาราง​งานในอาทิตย์​นี้มาให้ค่ะ"

"อืม.. เอามาวางบนโต๊ะเลย.. แล้วผมมีงานที่ต้องออกไปข้างนอก​หรือไปร่วมงานที่ไหนมั้ย"

"มีค่ะวันเสาร์​นัดสัมภาษณ์​กับนิตยสาร​สุดสัปดาห์ค่ะ"

"ยกเลิก​เลยนะครับคุณ​ชมพู"

ผู้ช่วยเลขา​และอนา​วินท์​รีบหันไปมองผู้มาเยือนคนใหม่

" ไอ้​ธร​ เขามานี้รู้​จักมารยาท​มั้ยว่ะ​"

สินธรปกติก็ชอบเข้ามาแบบนี้อยู่แล้วเพราะคนในบริษัท​ก็เคารพ​เขาเหมือนเจ้านายคนหนึ่งเหมือนกัน

" วันเสาร์​คุณอนา​วินท์​ต้องไปงานกับผมน่ะครับ.. ฉะนั้น​คุณชมพู​ไปเลื่อนนัดกับทางนิตยสาร​ด้วยน่ะครับ"

" ค่ะ"

ผู้ช่วยเลขารับคำแล้วรีบเดินออกไปเพื่อทำงานที่ได้รับมอบหมาย​

"ไม่มีงานการทำหรืองั้ยว่ะ"

"มีตอนนี้งานข้ายุ่งมาก.."

"แล้ววันเสาร์​มีอะไร.."

"จำไม่ได้หรืองั้ยว่ะ.. กูจะเปิดโครงการใหม่"

" อย่าบอกน่ะที่มึงขอพ่อมึงทำ... เสร็จแล้วว่างั้น"

" อืมเรียบร้อยแค่มีเงิน​"

สินธรพูดเสร็จก็ทำหน้าตาสบายอารมณ์​ก็เนอะพ่อคนรวย

"วันเสาร์​งานเริ่ม6โมงเย็น.. เอานี้"

สินธรว่างการ์ด​เชิญไว้ที่โต๊ะ​แล้วเดินออกไป

" ข้าไปก่อน.ตอนนี้ยุ่งมากๆแล้วเจอกันวันเสาร์​"

อนา​วินท์​ได้แต่มองตามสินธร.. แล้วหยิบการ์ดเชิญ​ขึ้นมาดู..
ก็พึ่งจะเห็นเพื่อนทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันก็คราว​นี้แหละ..






✍️ฝาก​ติดตาม​ตอน​ต่อไป​ด้วย​คะ​และอย่าลืมกดให้กำลังใจ​ด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

3 ความคิดเห็น