แต่งหลอกๆแต่อยากบอกว่ารัก

ตอนที่ 20 : เรื่องงาน​(ฮันนีมูน)​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    7 ก.ย. 62

แต่ง​หลอก​ๆ​แต่​อยาก​บอกว่า​รัก​❣️



"เฮ้ย​วิน​ทางนี้"


สินธรเรียกเพื่อนเมื่อเห็นอนาวินท์​เดิมมาพร้อมกับทอฝันเพราะตอนนี้ก็ได้เวลามือเย็นแล้ววันนี้เขาให้พนักงานจัดโต๊ะ​เตรียมอาหารให้ที่ห้องรับรองแขกวีไอพี​ของรีสอร์ท​เพราะเห็นอนาวินท์​บอกว่าจะมีแขกของเพื่อนมาด้วย​ 'นาริสา'​ลูกสาวนักลงทุน​นักธุรกิจ​มีชื่อเสียงไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของครอบครัวที่ทำให้สินธรอยากเห็นหน้าเธอแต่คงเป็นเพราะใครก็ล่ำลือ​กันว่าเธอสวยแล้วจะให้เสือ​ผู้หญิง​อย่างเขาปล่อยผ่านได้อย่างไ​รกัน

ทางด้านอนาวินท์​ก็เอาแต่มองคนตัวเล็กที่นั่งข้างๆเขาที่ดูตื่นเต้น​กับอาหารบนโต๊ะ​ทำเหมือนไม่เคยเห็น

"เก็บอาการ​หน่อยเดี๋ยวคนอื่น​เขาจะว่าเอา"

"คะ"

ทอฝันเอยกับอนาวินท์​แบบไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร​ อนา​วินท์​กำลังจะเอยกับทอฝันต่อแต่ก็มีแขกที่เขานัดไว้เข้ามาพอดี

"เชิญ​ด้านในเลยครับ"

เสียงพนักงานบอกกล่าว​กับหญิงสาวคนสวยในชุดสีแดงที่เติมแต่งใบหน้าสวยทำให้น่ามองยิ่งขึ้น

" สวัสดีค่ะคุณวิน"

นาริสาเอยทักกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่แต่รู้สึกหงุดหงิด​กับคนที่นั่งข้างๆกับอนาวินท์​เป็นอย่างมากนี้เธอตั้งใจจะนั่งข้างๆอนา​วินท์​แท้ๆถึงแม้เธอจะรู้มาว่าอนา​วินท์​แต่งงานแล้วแต่ก็ไม่ได้คิดว่าเขาจะเอาภรรยา​มาด้วยมองยังงั้ยก็ไม่มีอะไรสู้เธอได้เลยแถมยังดูเด็กมากๆในสายตานาริสาอีกด้วยแต่เธอก็แอบรู้มาว่าการแต่งงานนี้เป็นแค่เหตุจำเป็นเพราะฉะนั้น​เธอเองก็ยังมีสิทธิ์​

"เชิญ​นั่งซิครับยืนแบบนี้มันเสียมารยาท​ไม่รู้เหรอครับ"

สินธรเอยขึ้นมาทำรายความคิดของนาริสาเพราะสินธรเห็นสายตาของผู้หญิ​งสวยคนนี้ที่มองเพื่อนเข้าแล้วรู้ได้เลยว่าคิดอะไร..
นาริสาได้แต่มองสินธรด้วยสายตาไม่พอใจนี้เขาว่าเธอเหรอ..นาริสาต้องจำใจนั่งข้างๆสินธรเพราะว่างอยู่ที่เดียว

" คุณวินมาถึงกี่โมงคะ"

" มาถึงเกือบจะเที่ยงครับ"

"ลืมแนะนำครับนึ้สินธรเพื่อนผมที่ผมเล่าให้ฟังว่าเขาเป็นหุ้นส่วน​คนหนึ่งครับ"

อนา​วินท์​แนะนำสินธรกับชาริสาหญิงสาวได้แต่มองผู้ชายที่นั่งข้างๆเธอด้วยสายตาเฉยเมย​มองผ่านสินธรไปทำมั้ยเธอจะไม่รู้สินธรน่ะเสือผู้หญิง​ดีๆนี้เองคนอย่างเธอไม่อยากยุ่งกับคนแบบนี้เด็ดขาด

" สวัสดี​ครับยินดีที่ได้รู้จั​ก​ครับ"

สินธรยืนมือไปเป็นการทักทายหญิงสาวแต่ต้องเก้อร์​เพราะนาริสาแค่มองเขาแล้วยิ้มน้อยเป็นการตอบรับแล้วหันไปคุยกับอนาวินท์​ต่อ

"แล้วคุณ​วินพักอยู่​ชั้นไหนคะ"

"วินมันพักบ้านพักพิเศษ​คุณนาริมีอะไรหรือเปล่าครับ"

"ทอฝันนี้คุณนาริสา​ คุณนาริสานี้ทอฝันภรรยา​ผมครับ"

อนา​วินท์​เอยแนะนำคนที่นั่งข้างๆเพราะเห็นสถานการณ์​ไม่ค่อยดีเมื่อสินธรเอาแต่พูดจ้าไม่ค่อยดีต่อนาริสา

"สวัสดีค่ะ"

ทอฝันยกมือไหว้​นาริสาเพราะยังงั้ยเธอก็คงอายุมากกว่าเธอแน่ๆทอฝันได้แต่มองคนที่นั่งตรงข้ามเธอทั้งสวยดูดีคนนี้หรือเปล่าที่เจออยู่กับอนาวินท์​วันนั้น

"เสียดายจังเลยนะคะวันแต่งงานไม่บอกกันเลย"

"ต้องขอโทษ​ด้วยนะครับพอดีจัดงานเล็กๆนะครับ"

"น้องทอฝันนี้ดูเด็กจังเลยนะคะอายุเท่าไรคะเนี้ย​"

"19ค่ะ"

"อุ๊ย!  ห่างจากวินเกือบรอบเลยนะคะ"

"ทานข้าวกันดีกว่า​ อาหารจะเย็นหมดแล้ว"

สินธรพูดตัดบทเพราะเห็นสีหน้าทอฝันไม่ค่อยดีเท่าไรผู้หญิง​คนนี้ร้ายไม่เบาเลยน่ะร้ายๆแบบนี้ต้องเจอเขาจะปราบให้อยู่มัดเลย

อาหารมือนี้เป็นมือที่อึดอัด​สำหรับทอฝันจริงๆเลยบางครั้งก็นึกน้อยใจอะไรขึ้นมาไม่รู้อาจเพราะว่าเห็นหญิงสาวอีกคนค่อยตักอาหารให้อนาวินท์​ทอฝันเลยแอบตัวรีบไปเลยเธอเหมือนส่วนเกินยังไงก็ไม่รู้​

เมื่อมื้ออาหารผ่านไปทุกคนก็เตรียม​ย้ายไปที่ห้องทำงานเพื่อที่จะคุยเรื่องงานกันแต่ทอฝันขอรออยู่ด้านนอกแต่อนาวินท์​เป็นฝ่ายไม่ยอมเองบอกให้ทอฝันเข้าไปนั่งด้านในเพราะไม่อยากให้ทอฝันนั่งอยู่​คนเดียว

"ฝันขอไปห้องน้ำก่อนนะคะ"

"เดี๋ยวนาริไปเป็นเพื่อนน้องทอฝันดีกว่าเหมือนวินจะดูห่วงเอามากๆเลย"

นาริสาเอยบอกว่าจะไปเป็นเพื่อนนาริสาเพราะในห้องนี้ไม่มีห้องน้ำจึงต้องออกไปด้านนอก

"ไม่เป็นไรค่ะ"

"ไปเถอะจ้ะ"

ทอฝันเดินนำหน้านาริสาโดยไม่มีใครพูดอะไรเลยจนถึงห้องน้ำและกำลังเดินกลับไปที่ห้อง

" น้องฝันใช้วิธี​ไหนจับวินเหรอคะ"

" วิธี​อะไรคะ"

" ก็วิธี​ที่ใช้อยู่นี้งั้ยค่ะแม้ใครเห็นใครก็รู้ว่าคนอย่างวินน่าจะไม่ได้ชอบผู้หญิง​แบบนี้นะคะ"

ทอฝันได้แต่ฟังนาริสาพูดออกมาทำมั้ยทอฝันจะไม่รู้​ว่านาริสาหมายถึงอะไร

"แล้วพี่วินชอบผู้หญิง​แบบไหนล่ะคะฝันจะได้ทำตามถูก​ เพื่อพี่วินจะได้ชอบ"

" นี้เธอแกล้งทำเป็นไม่รู้​หรือว่าไม่รู้​จริงๆ"

" ฝันไม่รู้​จริงๆค่ะคุณนาริสาช่วยบอกหน่อยคะ"

ทอฝันไม่อยากกวนประสาท​คนตรงหน้าแต่มันอดไม่ได้จริงๆ​ทอฝันไม่อยากพูดอะไรต่อแล้วเดินออกจากตรงนั้นเพื่อไปที่ห้องเธอไม่อยากนั่งในห้องนั้นแล้วทำให้คนตรงหน้าเธอมาว่าเธออีกแล้ว
ถึงอนาวินท์​จะชอบผู้หญิง​แบบไหนมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับเธออยู่แล้วเพราะเธอกับเขาก็ไม่ได้ชอบกันไม่ใช่หรอทอฝันได้แต่ถามตัวเองในใจก่อนจะเดินออกมาจากตรงนี้

"เดี๋ยว​ฉันยังพูดไม่จบ"

นาริสาดึงแขนทอฝันไว้เพราะเธอไม่ชอบให้ใครเดินหนีเธอแบบนี้เพราะเธอยังพูดไม่จบ
แต่คนที่ถูกดึงกลับล้มไปนั่งกับพื้นแล้วหัวไปชนเข้ากับพนังเพราะทอฝันไม่ได้ตั้งหลักที่จะถูกดึงแล้วรองเท้าเธอเองมันก็ลื่นด้วย

"ทำอะไรของคุณ"

เสียงนั้นไม่ใช่มาจากทอฝันแต่เป็นสินธรที่เขาออกมาเอาเอกสารเจอเหตุการณ์​เข้าพอดีรีบเดินไปประคอง​ทอฝันขึ้นมา

"เป็นอะไรมั้ยน้องฝัน"

"ไม่ค่ะฝันไม่เป็นไร"

"คุณทำอะไรของคุณ"

"ฉันไม่ได้ตั้งใจ.โทษที"

พูดเสร็จ​นาริสาก็เดินออกไปจากตรงนั้นไม่มองหรือสนใจอะไรเพราะเธอไม่ได้ผิดอะไรแล้วเธอก็ไม่ได้ตั้งใจ

"ขอบคุณ​นะคะฝันขอตัวไปที่ห้องก่อนนะคะ"

"แล้วให้พี่บอกวินมันมั้ย"

"ไม่ต้องหรอค่ะเป็นเรื่องเข้าใจผิดฝันลื่น​เองไม่เกี่ยวกับคุณนาริหรอกค่ะ"

" เป็นนางเอกเลยน่ะ"

"นางเอกอะไรกันค่ะ..."

ทอฝันยิ้มให้กับสินธรนี้เขาคงหมายความว่าเธอเป็นคนดีอะไรแบบนั้นหรือเปล่าที่ไม่เอาเรื่องนาริสา
สินธรมองหน้าทอฝันแล้วหัวเราะ​ออกมานี้เขาคงเข้าใจอะไรผิดแน่ๆกับหญิงสาว​ตรงหน้าเขาเท่าที่เขาได้ยินจากปากอนาวินท์​แล้วที่เคยเห็นมาทอฝันไม่เคยยอมใครถ้าเธอไม่ผิดคงจะดื้อหัวชนฝา​แน่ๆ

"พี่คงเขาใจผิดเอง​ เดินกลับเองได้นะ"

"ได้ค่ะ"

ทอฝันส่งยิ้มให้สินธรก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินกลับไปที่ห้องทำงาน

อนา​วินท์​นั่งมองเอกสารตรงหน้าจนได้ยิน​เสียงประตู​เปิดแล้วหัน
ไปมองเห็น​เพียงแต่นาริสาเดินเข้ามาแล้วเดินตรงมานั่งที่ข้างๆเขาอนา​วินท์​กำลังจะเอยถามถึงทอฝันกับนาริสาแต่สินธรเปิดประตู​เข้ามาพอดีสายตาที่อนา​วินท์​มองมาที่สินธรเหมือนกำลังมองหาใครบางคน

" น้องฝันขอไปห้องก่อนนะวิน"

"เป็นอะไรหรือเปล่า"

"เห็นบอกง่วงนอน​"

"อืมงั้นมารีบคุยจะได้พักผ่อน​พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า"

สินธรนั่งลงแล้วสายตาเอาแต่มองหญิงสาว​ที่นั่งข้างๆอนา​วินท์​

ทอฝันกลับมาที่ห้องหญิงสาวรีบอาบน้ำเพื่อนอนจริงๆแล้วเธอเองก็เหนือยมาทั้งวันอยากพักผ่อน​แต่นอนยังงั้ยก็นอนไม่หลับได้แต่แอบมองนาฬิกา​ '5ทุ่ม'​ ได้แต่คิดว่าอนา​วินท์​คุยงานนานจังเลยทอฝันไม่ได้รู้สึก​กล้วแล้วทำให้นอนไม่หลับแต่อาจเป็นเพราะใครบางคนยังไม่กลับมามากกว่าทอฝันก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าตอนนี้รู้สึกคิดมากกลับเรื่องอะไรกันแน่ทอฝันคิดได้แบบนั้นก็ลุกขึ้นจากเตียง​เพื่อออกไปนอกห้องไปดูว่าอนา​วินท์​กลับมาหรือยังแต่ไม่ทันได้เปิดประตู​ออกไปก็มีคนเปิดประตูเข้ามาเสียก่อน

"จะไปไหน"

อนา​วินท์​ที่กลับมาถามทอฝนเมือเห็นหญิง​สาวกำลังออกไปนอกห้อง

"คือว่า.. คือฝันจะไปดื่มน้ำ"

"ทำมั้ยยังไม่นอนนี้มันก็ดึกแล้ว"

"คือ.."

"คืออะไร.."

"เปล่าค่ะ"

ทอฝันรีบเดินออกไปเพราะตอนนี้หัวใจมันเต้นแรงจนเหมือนมันจะทะลุ​ออกมาแล้วนี้เธอไม่ได้ทำอะไรผิดทำมั้ยต้องตื่นเต้น​อะไรแบบนี้ด้วยนะทอฝันนั่งเหม่อลอย​ที่โซฟาไม่รู้นานแต่ไหนจนอนาวินท์​เห็นว่าทอฝันออกไปนานแล้วไม่ยอมเข้ามาเพราะเข้าอาบน้ำจนเสร็จ​แล้ว

" จะนอนข้างนอกเหรอทอฝัน"

"เปล่าค่ะ​ ฝันกำลังจะเข้าไป"

ทอฝันรีบเดินเข้าไปในห้องแล้วเดินตรงไปนอนลงเตรียงอีกฝั่งหนึ่งเหมือนเมื่อคืนวันเข้าห้องหอ
อนา​วินท์​เห็นแบบนั้นก็อดที่จะแอบยิ้มไม่ได้นี้ทอฝันกล้วเขาขนาดนั้นเลยใช่มั้ย
อนา​วินท์​ปิดไฟในห้องแล้วเดินไปนอนอีกฝั่งหนึ่งแล้วขยับตัวเข้าใกล้ทอฝันใช่มือกอดเอวทอฝันไว้จนทำให้ทอฝันขยับตัวไปมาในอ้อมกอดของเขา
ทอฝันขยับหันหน้ากลับมาแต่ต้องตกใจเพราะหน้าตัวเองไปชนเข้ากับหน้าของอนาวินท์​จนทอฝันลืมตัวจนขยับไปเกือบตกเตียง​ดีที่อนา​วินท์​คว้าร่างบางได้ทัน


"อยู่เฉยๆ​ ฉันไม่ทำอะไรหรอกนอนซ่ะฉันเหนื่อยแล้วไม่มีแรงทำอะไรเธอหรอก"

คำพูดที่ดูเฉยๆแต่ทำให้คนฟังแอบหน้าแดงไปหลายรอบอนา​วินท์​ได้แต่ยิ้มในความมืดนี้เขาเป็นอะไรปกติแล้วเขาชอบการนอนคนเดียวทำมั้ยเขาถึงอยากกอดคนข้างกายเขาแบบนี้เขาพยายาม​คิดเขาข้างตัวเองว่ามันเป็นสิทธิ์​ของเข้าในฐานะ​สามีแต่อนาวินท์​คงลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าเขาพูดอะไรกับทอฝันไว้..




✍️ฝาก​ติดตาม​ตอน​ต่อไป​ด้วย​นะ​คะ​
.................. ***************......................


นิยามความรักแต่ละคน … ย่อมต่างกัน
ไม่แปลก … ที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน
ไม่แปลก … ที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวัน
และไม่แปลก … ที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกัน
และก็คงไม่แปลกเลย ที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดิน










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

3 ความคิดเห็น