แต่งหลอกๆแต่อยากบอกว่ารัก

ตอนที่ 1 : แค่คนรู้จัก​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ก.ย. 62

แต่งหลอก​ๆ​แต่​อยาก​บอกว่า​รัก​❣️



บรรยากาศ​ภายในผับกลางเมืองที่แสนวุ่นวาย... ภายในเปิดเพลงเสียงดังจนเจ็บแก้วหู.. ผู้คนมากมายเดินสวนกันไปมาแน่นเบียดเสียด​กันเต็มไปหมด..แต่ล่ะคนแต่งตัวสวยๆน่ามอง.. แต่แปลกตรงที่สถานที่​แบบนี้เป็นที่สังสรรค์​ของคนมีเงิน... ไม่เว้นแต่เด็กมหา​ลัย​กลุ่มหนึ่ง..แต่ไม่ค่อยมีใครสนใจมากนักเพราะเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่จะเห็นเด็กเข้า​มาในผับแห่งนี้เพราะเป็นผับสำหรับคนมีเงินหรือเรียกว่าไฮโซ​หน่อยๆ... เด็กกลุ่มนี้ก็คงมีเงินไม่น้อยไปกว่าผู้ใหญ่ที่เข้ามาในผับแห่งนี้.. 

"น้องฝันไม่ดื่มเ​หรอครับ" 

เสียงเด็กหนุ่มรุ่นพี่เอยถามสาวน้อยหน้าหวานนามว่า ทอฝัน

"ฝันดื่ม​ไม่เป็น" 

"ลองหน่อยมั้ย" 

สาวน้อยส่ายหัวเป็นการปฎิเส​ธ​เพราะ​เธอรู้ดีว่าของพวกนี้มันไม่ดีเท่าไรเพราะจริงๆเธอตั้งใจจะมาเป็นเพื่อน.. ลูกแก้ว.เพื่อนที่รู้จักกันในรั้ว​มหา​ลัย​เมื่อหลายเดือนก่อนเธอให้เหตุผล​ว่าเป็นงานเลี้ยงสายรหัสแต่เธอไม่กล้ามาคนเดียวเพราะในสายรห้สเธอมีแต่ผู้ชาย... และจะได้เป็นข้ออ้าง​กับพี่ชายของเธอด้วย.. 

"ไม่เป็นไรค่ะ" 

สาวน้อยรีบปฎิเส​ธ.. 

"แก้วเดี๋ยวเราไปห้องน้ำก่อนน่ะ" 

"ให้เราไปด้วยมั้ย" 

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราไปแป​ป​เดี๋ยว" 

ไม่อยากอยู่ตรงนั้นนานกล้วสายตารุ่นพี่คนนั้น.. เธอไม่ค่อยชอบอะไรแบบนี้อาจจะเป็นเพราะว่า​เธอเป็นเด็กต่างจังหวัด​เลยไม่ค่อยชอบอะไรแบบนี้หรือเปล่า... ทอฝันใช้ชีวิตกับแม่ของเธอสองคนแม่เปิดร้านอาหารเล็กในตัวเมืองเชียงราย.. เพราะพ่อของเธอเขามีอีกครอบครัว​หนึ่งอยู่แล้วแม่ไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้เลยพาทอฝันกลับไปอยู่บ้านเกิดของแม่... ผ่านไปหลายปีแม่ยอมเหนื่อยเพื่อลูกคนนี้... จนเมื่อหลายเดือนก่อน

' ฝัน.. แม่มีเรื่องจะบอกหนู.. แต่เรื่องที่แม่จะบอกไปแม่ถือการตัดสินใจของหนู'​

'อะไรคะแม่'​

'แม่จะแต่งงาน.. หนูคิดว่างั้ยบ้างลูก'​

'กับคุณลุงวีระ.. ใช่ไหมคะ'​

ทอฝันเงียบไปเหมือนใช้ความคิด.. จริงๆเธออยากให้แม่เธอมีความสุขเธอคิดว่าสิ่งที่แม่ตัดสินใจคือสิ่งที่แม่คิดดีแล้วและที่เป็นความสุขข​องแม่ก็คือความสุขของเธอเหมือนกัน

'​ฝัน... ฝันคิดว่า.... ฝันอยากเห็นแม่มีความสุขแล้วฝันก็คิดว่าเขาจะทำให้แม่มีความสุข"

'ฝัน... แม่มีอีกเรื่อง.. เราต้องย้ายไปอยู่กรุงเทพ​หนูโอเค​มั้ยลูก'

'​แม่อยู่ไหนฝันก็อยู่ได้ค่ะ'

ทอฝันเดินลัดเลาะ​ไปตามทางเดินที่เขาเขียนว่าทางไปห้องน้ำแต่อยู่ๆเธอก็หยุดเดินอย่างกระทันหัน​เพราะสิ่งที่อยู่ข้างหน้าเธอทำให้เธอตกใจไม่ใช่​เธอไม่เคยเห็นคนกอดจูบ​กันแบบนี้เพราะอย่างซีรี่ย์​เกาหลี​ที่เธอดูประจำก็มี.. แต่ที่ทอฝันตกใจอาจเป็นเพราะผู้ชายคนนั้นเธอรู้จักเขา

"พี่วิน" 

ทอฝันเอยชื่อผู้ชายที่ยืนทำอะไรกับผู้หญิง​คนหนึ่งอยู่ๆผู้ชายก็ผลักผู้หญิงออกแล้วหันมาเจอหน้าทอฝันคล้ายๆตกใจที่เจอเธอแต่ใบหน้ากลับเรียบเฉยไม่บ่งบอกอะไร... ทอฝันเห็นแบบนั้นเธอเลยรีบเดินออกไปจากตรงนั้น

"วินค่ะ" 

"ผมบอกคุณแล้วใช่มั้ยว่าอย่าทำแบบนี้กับผมชาริ"

พูดจบ.. อนาวินท์​ อนัตตา​กุล​ หนุ่มนักธุรกิจไฟแรงเป็นที่หมายปองของสาวๆทั้งในวงการบันเทิง​และนอก.. อย่าง.. ชาริสา​ นางแบบสาวสวยที่ใครๆเห็นหน้าตาและหุ่นเป็นต้องอิจฉา​หนุ่มๆคนไหนเห็นเป็นต้องมอง... แต่ไม่ใช่สำหรับ​ อนา​วินท์.. เพราะเขาเย็นชาเกินไปจนใครๆเห็นคงคิดว่าเขารักชอบกับเพศเดียวกันแน่ๆเขาไม่เคยสนใจผู้หญิง​คนไหน

ชายหนุ่มรีบก้าวเท้ายาวๆเพื่อเดินออกไปให้ทันใครบ้างคน..

"เดี๋ยว.."

"เดี๋ยวก่อนฉันบอกให้หยุดก่อนทอฝัน"

ชายหนุ่มก้าวเท้าให้ทัน..สาวน้อยนามว่าทอฝัน..

"ถ้ากล้วว่าฝันจะเอาไปบอกใครไม่ต้องกล้วนะคะเพราะฝันไม่ใช่คนแบบนั้น"

"ก็มันแล้วแต่เธอ...แต่เธอมาที่แบบนี้ได้ยังงั้ย"

"ฝันก็นั่งรถมากับเพื่อน"

"นี้เธอกวนฉันใช่มั้ย..แม่เธอเขารู้หรือเปล่าว่าเธอมาเที่ยวที่แบบนี้.. ที่ฉันถามเพราะ​เผื่อธอไปทำเรื่องเสือมเสียถึงคุณลุงฉัน"

" ฝันทราบแล้วก็รู้ว่าควรทำตัวอย่างไรแล้วเรื่องที่ฝันมาฝันก็เรียนให้คุณ​ลุงทราบแล้วค่ะ... คุณอนาวิน​ท์ไม่ต้องห่วงค่ะ"

" ดี.. ปีกกล้าขาแข็ง​"

ทำมั้ยเธอต้องบอกเขาด้วยล่ะ.. อนาวินท์.. หลายชายของคุณลุงวีระ.. เขาไม่ชอบเธอกับแม่เพราะเขาคิดว่าเธอกับแม่เข้ามาหลอกคุณลุงที่เธอเรียกเขาว่าคุณอนวินท์เพราะเขาบอกเธอเองว่า.. 

'ฉันไม่มีน้องสาว'​

พูดจบชายหนุ่มก็หันกลับเพื่อเข้าไปในร้านตลอดทางเดินความดูดีของเขาทำให้สาวน้อยใหญ่เหลี่ยวมองตามๆกัน.. เขารู้สึกขุ่นเคือง​สาวน้อยคนนั้นทำเป็นปีกกล้าขาแข็ง​ทั้ง​ๆที่ตัวเองอายุพึ่งจะ​19..ริอาจจะมาเที่ยวที่แบบนี้..เขานึกโมโหกับคำพูดที่อวดดีของยัยเด็กคนนั้นไม่หาย...

"หายไปไหนมาวะวิน..ปล่อยพวกกูนั่งรอตั้งนาน"

สินธร​ ธนากรณ์​ หนุ่มเพล์บ​อยนักเรียนนอกเพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกันมาตั่งแต่มัธยม.. ถาม​เพื่อนด้วยความสงสัยเพราะเขามานั่งรอ​ อนาวินท์สักพักแล้ว

"ไปห้องน้ำ.."

"ทำมั้ยเสียงเป็นแบบนั้นว่ะ​ ไปกินรังแตนที่ไหนมา"

ก้องพบ.. คุณหมอหนุ่มน่าตาดีดูสุภาพแต่จริงๆเสน่ห์​แรงจะว่ามีอะไรซ่อนอยู่ก็ว่าได้.. แกล้งถามเพื่อนด้วยอารมณ์​ขบขัน​เห็นเป็นเรื่องตลกแต่จะว่าไปคนอย่างอนาวินท์ก็หน้าตายแบบนี้อยู่แล้ว.. 

"เมื่อกี้กูเจอชาริสา.. วินมึงเจอยัง"

สินธรถามเพื่อนขึ้นเพราะใครๆก็รู้ว่านางแบบสาวสวยตอนนี้กำลังเป็นข่าวกับเพื่อนของเขาอยู่... แต่ไอ้เพื่อนเขาไม่เล่นด้วยซ่ะอย่างนั้น.. ถ้าเป็นเขาน่ะสวยขนาดนั้นยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว... 

"อืมเจอแล้ว" 

"ที่เป็นแบบนี้เพราะ.. ชาริสา"

" เปล่า.. "

" แล้วมึงเป็นอะไร" 

อนวินท์ไม่ตอบคำถามเพื่อนแต่สายตาเขาได้แต่จองมองไปที่กลุ่มนักศึกษาที่นั่งอยู่ไม่ไกลนัก.. 

สินธร​ กับ​ ก้องพบได้แต่มองสายตาเพื่อนไปแล้วพึ่งสังเกตุเห็นสาวน้อยคนหนึ่งในกลุ่มนั้นที่เขาสองคนก็รู้จักเพราะเคยเจอในวันแต่งงานของคุณลุงวีระ
เมื่อหลายเดือนก่อน.. แล้วก็หันมามองหน้าเพื่อนนี้เหรอต้นเหตุที่ทำให้คุณอนาวินท์เป็นแบบนี้

"อ้าวเฮ้ย. นั้นมันน้องทอฝันนี้ว่ะ.. แต่งตัวสวยด้วย" 

สินธรเอยขึ้นมา.. จริงๆเขาอยากจีบน่ะแต่อายุยังน้อยไป.. แต่นั้นไม่ใช่เหตุผล.. 

"สวยตรงไหน.. ก็แค่เด็กกระโปโล" 

"แต่เนี้ยเขาเรียกเป็นสาวแล้วน่ะเว้ย.. ไม่เจอแค่ไม่กี่เดือนแบบนี้ข้าจีบได้มั้ย" 

"ไอ้หมอ.. กูจองแล้วเว้ย"

" วันนี้กูขอตัวกลับก่อน​  พรุ่งนี้มีประชุมใหญ่" 

สองหนุ่มได้แต่มองหน้ากัน..เป็นอะไรของมัน.

แล้วก็ยิ้มให้กันอารมณ์​ไหนของมันว่ะ.. 

" อืม.. แล้วเจอกันว่ะว่างๆเดี๋ยวเข้าไปหาที่บริษัท​"

สินธรเอยบอกเพื่อนเพราะธุรกิจของเขากับ​อนวินท์ต้องพึ่งพากันและกันอนู่แล้ว.. 

อีกด้านของสาาน้อยทอฝันตอนนี้เธอรู้สึกอยากกลับบ้านแล้วเพราะเธอบอกแม่ไว้ว่าจะกลับไม่เกิน​4ทุ่มนี้มันก็จะ​5ทุ่มแล้วเธอคงต้องชวนลูกแก้วกลับแล้ว..

"แก้วเราว่ากลับกันเถอะนี้ก็ดึกแล้วเรากลัวแม่เป็นห่วง"

"อืมงั้นเรากลับกันเนอะเราก็ไม่ไหวแล้ว" 

ก็แน่ซิเธอกินของพวกนั้นไปกี่แก้วกันล่ะนี้จะต้องตามใจรุ่นพี่ขนาดนี้เลยเหรอดีน่ะที่สายรหัสของเธอมีแต่ผู้หญิง​ส่วนใหญ่.. 

"พี่ๆคะแก้วกลับก่อนนะคะ" 

"กลับยังงั้ยกัน.. ให้พี่ไปส่งมั้ย"

รุ่นพี่คนหนึ่งในกลุ่มเอยถามขึ้นมาแต่สายตาเขามองมาที่ทอฝัน

" ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวพี่ชายแก้วมารับคะ" 

" กลัยก่อนนะคะเจอกันวันจั​นทร์​คะ"

ทอฝันกับลูกแก้วเดินออกหน้าผับเพื่อรอรถพี่ชายของลูกแก้วมารับ.. 

"เดี๋ยวเราโทรหาพี่กล้าก่อนน่ะ" 

"อืม.." 

ทอฝันยืนรอพี่ชายของลูกแก้วมารับแต่สายตาเธอกับหันไปเจอสายตาคู่หนึ่งมองมาที่เธอพอดี.. 

คุณ​อนาวินท์.. 

ทอฝันรีบหันหน้าไปทางอื่นไม่อยากไปกวนโมโหเขาเขายิ่งแต่ไม่อยาก​ให้เธอบอกใครว่าเธอรู้จักกับเขา..

แต่อยู่ๆเขาก็เดินตรงมาหาเธอ...

"ไปขึ้นรถ"

"ฝันใครหรอ"

ลูกแก้วกระชิบถามเพื่อนเพราะเธอก็ไม่รู้จักเขาแต่ทำมั้ยเขามาบอกใครให้ขึ้นรถ

"คนรู้จักน่ะ"

ก็เขาไม่ได้เป็นอะไรกับเธอเป็นแค่คนรู้จักนะมันถูกแล้วไม่ใช่เหรอแล้วยังจะมามองหน้าเธอแบบนี้อีกทอฝันคิดในใจนี้เธอพูดอะไรผิดไปอีกหรือเปล่า​ทำมั้ยเขามองหน้าเธอแบบนั้น..






✍️ฝาก​ติดตาม​ตอน​ต่อไป​ด้วย​นะ​คะ​









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #1 Sunniee (@winter_winner) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 18:27

    ไรท์ใช้ ค่ะ-คะ ว่ะ-วะ ผิดนะคะ แงงงงเป็นกำลังใจให้นะคะ
    #1
    0