ณ... ที่นี้ยังมีรัก

ตอนที่ 6 : ปราบพยศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    22 ส.ค. 62

แสงแดดยามเช้าส่องเข้ามาทางหน้าต่างจนทำให้คนที่นอนอยู่บนเตียงใช้ผ้าคลุม​หน้า​ตัวเองไว้... เสียงนกร้องจากด้านนอกคงยอกเวลาได้ดีว่านี้คงเช้าแล้ว... มินตราไม่อยากที่จะลุกขึ้นเลยเธอเหนื่อยไปหมดแถมยังคิดว่าตัวเองต้องเป็นอัมพาต​เป็นแน่ขยับตรงไหนก็เจ็บ.. โชคดีอย่างหนึ่งอากาศ​ไม่ร้อนไม่อย่างนั้นเธอคงตายแน่ๆ...นี้ก็ผ่านไปอาทิตย์​หนึ่งแล้วหรอทำมั้ยเธอรู้สึกเวลามันผ่านไปเป็นปี

ก๊อก!! ก๊อก​ๆ!

เสียงเคาะประตู​จากด้านนอกจนมินตรารีบลุกขึ้นเหมือนเป็นอัตโนมัติ... เพราทุกเช้าจะมีอะไอ้บ้า... มาปลุก​เธอทุกเช้า..

"วันนี้วันหยุด​ฉันอะไรของนายนักหนา"

หญิง​สาวเปิดประตู​ออกไปพร้อมกับเตรียม​ที่จะด่าคนที่มาเคาะประตู.. เธอไม่เคยหาความสงบสุขได้เลย.. นายภูผาจะแกล้ง​เธอทุกเรื่อง... ตั้งแต่เรื่องทำงาน.. เรื่องอาหาร... แถมยังเรื่องไฟ..

"คุณมิน.. ไปเที่ยว​กันค่ะ"

ชะเอมเอยทักมินตราก่อนที่มินตราจะได้เอยอะไรก่อน...

"ไปเที่ยวไหน"

"ไปเที่ยวตลาดค่ะ"

จริงซิตั้งแต่มาอยู่​ที่​นี้เธอไม่เคยได้ออกจากไร่ไปไหนจะว่าได้ออกไปไหนเลยติดต่อกับคนอื่นก็ไม่ได้... แถมนายนั้นยังไม่อนุญาต​ให้เธอใช้โทรศัพท์​อีก... แล้วไหนจะเรื่องกระเป๋า​ที่โดนขโมย​ก็ยังไม่ได้คืน... ตอนนี้เงินสักบาทเธอก็ไม่มี...

" ฉันไม่มีเงินหรอก..."

"ไม่ใช่ปัญหา... เอมเลี้ยงเองค่ะคุณ​มินไปแต่งตัวสวยๆนะคะ.. เอมไปรออยู่หน้าบ้านใหญ่นะคะ"

มินตรายังไม่ได้พูด​อะไรต่อเด็กสาวก็วิ่งออกไปแล้ว...เธอไม้รู้หรอกว่าเด็กนั้นมีเงินเท่าไรที่จะเลี้ยงเธอแต่เธอรู้สึกดีทุกครั้งที่คนที่นี้ช่วยเหลือเธอดีทุกครั้ง... ผิดกับบางคนที่คอยว่าแต่เธอ..

ใช้เวลาไม่นานมากมินตราเดินมาบ้านหลังใหญ่ที่เป็นที่พักของภูผา... ที่จริงแล้วบ้านหลังเล็กที่เธออยู่มันอยู่ด้านหลังของบ้านใหญ่.. ไม่ไกลกันมากจนบางครั้งเธอต้องเจอหน้านายนั้นบ่อยจนเธอรำคาญ...

"ว้าว... วันนี้คุณ​มินสวยจังเลย"

"แล้วทุกวันไม่สวยหรอ"

"สวยชิค่ะคุณ​มินสวยทุกวันเลยค่ะ" 


มินตราหมุนตัวเองให้สาวน้อยดูจนชะเอมหัวเราะ​ออกมาเพราะมินตราจับกระโปงแล้วหมุนไปมาเหมือนในละครทีวี..แต่ไม่ทันระวังเท้าเลยไปสะดุด​กับก้อนหินเลยทำให้ทรงตัวไม่อยู่... แต่ก็ไม่ได้ล้มลงไปเพราะมีมือใครบางคนมาประคองเอาไว้.. 


" ระวังครับ"


สิงห์​ประคองมินตราไว้..แต่ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะเอยอะไรออกมาก็มีเสียงเข้มของใครบางคนที่เดินออกมาจากข้านในบ้านพูดออกมาเสียก่อนแต่ดูจากใบหน้าแล้ว... ใครๆก็ไม่อยากอยู่ใกล้

"ทำอะไรกัน"

มินตรารีบพยุงตัวเองให้กลับมายืนแล้วหันไปมองหน้าเขาที่ทำไมต้องพูดเหมือนเธอทำอะไรผิด..

"พอดีคุณ​มินเธอสะดุด​ล้ม.. ผมเลยช่วยพยุง​ให้"

"ซุ่มซ่าม!!.. แบบนี้พาไปไหนด้วยมีหวังอายคนเขา"

"ฉันก็ไม่ได้อยากไปไหนกับนายหรอกนะ"

มินตรา​ตอบกลับชายหนุ่มที่เอาแต่คอยว่าเธอนี้เขาพูดดีๆกับคนอื่นเป็นหรือเปล่าดีแต่ว่าทำให้เสียความรู้สึก..

"ดีงั้นก็ไม่ต้องไป.. ไปชะเอม.. สิงห์​ไปขึ้นรถจะสายมากแล้ว"

"คุณมินไปเถอะ​ค่ะ... อย่าไปโกรธ​คุณ​ภูเลยนะคะ"

ชะเอมกระชิบบอกมินตราที่ตอนนี้ทำใบหน้าบึ่งตึ่งไปยังภูผาเขาไม่มันไอ้คนป่าเถื่อน.. ไม่ให้ไปแล้วใครเขาอยากไปด้วยล่ะ..

"จะไปก็รีบไปขึ้นรถ.. ฉันมีเวลาไม่มาก"

ภูผา​หันไปมองหน้าหญิงสาวที่ทำท่าเหมือนจะเดินกลับไปที่พัก... เวลาอยู่กับเขานี้ทำมั้ยชอบทำหน้าแบบนั้นรอยยิ้ม​สักครั้งก็ไม่มี... แถมคอยแต่ขัดเขาอยู่​เลื่อยไป..

"ไปค่ะคุณมิน"

ชะเอมพูด​มาอย่างดีใจแล้วรีบจูงมือมินตราเข้าไปนั้งในรถด้านหลังเพราะวันนี้ภูผาเอารถกระบะ​สี่ประตู​ไป..ส่วนสิงห์​ก็นั่งข้างๆคนขับคือภูผา...
เมื่อเดินทางออกจากไร่ไม่นานก็เข้าตัวเมืองเชียงใหม่วันนี้ในตัวเมือง​ผู้​คนครึกครื้น​เพราะอาจจะเป็นวันเสาร์​อาทิตย์​และก็คงเป็นเพราะว่าวันนี้มีตลาดที่ถนนคนเดินท่าแพ...
รถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถ.. คนที่ตื่นเต้น​มากที่สุดต้อนนี้คงเป็นมินตรา.. ที่มองซ้าย​มอง​ขวา​ก็มีแต่ของที่อยากซื้อ... คงเป็นเพราะตั้งแต่กลับมาจากเมืองนอก​เธอไม่เคยได้ไปเที่ยวไหนเลยมีแต่งานถึงแม้จะได้ไปถ่ายละครต่างจังหวัด​บางแต่ก็ไม่เคยได้เที่ยวเลย..

"จะไปไหนเดี๋ยวก็หลง.."

มินตรา​รู้​เหมือนมีใครมาดึงมือของเธอไว้ในขนาดที่เธอกำลังเดินไปดูร้านขายสินค้า งานแฮนด์เมด...
ภูผา​เอื้อม​ไปจับขอมือของคนที่เดินนำหน้า.. นี้เธอทำยังกะไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้... แต่ก็คงใช่คุณ​หนู​ดาราดังอย่าง​มินตรา​คงไม่ลดตัวมาเดินอะไรแบบนี้
แต่ก็ต้องรีบปล่อยเพราะความรู้​สึก​มันบอกเขาว่าไม่ควร​ทำแบบนี้มันเป็นความรู้สึก​ที่เขาบอกตัวเองไม่ได้เหมือนกัน...

"ฉัน.. ฉัน.ไม่ใช่​เด็กแล้วจะหลงได้งั้ย... ไปชะเอมไปดูตรงนั้นกัน"

หญิงสาวรู้สึกร้อนขึ้นมาที่มือตรงที่ภูผาจับรวมไปถึงตรงใบหน้านี้เธอเป็นอะไรทั้งที่อากาศ​ตอนนี้ก็ออกจะหนาว...

"อันนี้สวยมั้ยชะเอม"

"สวยค่ะ.. เหมาะสม​กับคุณ​มินมากๆ"

มินตราหยิบสร้อย​ข้อมือ​ขึ้นมาลองที่ข้อมือแล้วถามความคิดเห็นของสาวน้อย..

" เท่าไรค่ะ"

"250​ ค่ะ​ เอ้นี้ใช่มินตราที่เป็นดารามั้ยค่ะ"

มินตรา​รีบก้มหน้าเพราะเธอไม่อยากให้คนอื่นรู้จักเธอในตอนนี้...เธอไม่เหมือนดาราสาวสวยเมื่อก่อนที่แต่งตัวต้องดูดีตลอดเวลา..

"จำคนผิดแล้ว.. ใครๆก็ว่าฉันหน้าตาเหมือนดารา... ป่ะชะเอมไปดูทางนั้นกัน"

มินตรารีบดึงมือสาวน้อยให้ไปอีกทางเพราะไม่อยากอยู่​ตรงนั้นนาน..

"คุณ​มินทำไมบอกเขาแบบนั้นล่ะ"

แต่ได้คำตอบกลับมาเป็นความเงียบจนชะเอมไม่กล้าถามอะไรต่อ...
สองสาวต่างเดินไปมาจนเหนื่อยแล้วกลับมารอภูผากับสิงห์​ที่ร้านน้ำข้างๆที่จอดรถเพราะนายภูผาสั่งเอาไว้แบบนั้นสองต้องไปส่งเมล็ด​กาแฟ​...
ร้านที่ทั้งสองนั่งรอตอนนี้เปิดทีวี​ช่อง​ข่าวบันเทิง.. ในรายการมีเสียงที่มินตราคุ้นหู​ออกมาจากทีวี​จนหญิงสาวหันหน้าไปมองเพราะเสียงคนภายในร้าน...

"นิชาร์ม.. คนนี้ป่ะแก่ที่เคยเล่นเป็นนางร้าย"

"ใช่ๆ.. ก็สวยนะ.. นี้เขาว่าได้เลื่อนมาเป็นนางเอกแทน.. มินตรา​แล้ว"

"อ้าวแล้วช่วงนี้มินตราไปไหนแล้วไม่เห็นออกรายการอะไรเลย"

"เห็นข่าววงใน​เขาว่าออกจากวงการ​ไปแล้ว"

"ทำมั้ยล่ะแก่.. ก็ดังมาตลอด​ไม่ใช่หรอ"

"รู้แล้วแก่พูดเบาๆนะ..เห็นเขาว่า...เป็นชู้​กับผู้​กำกับนะแก่"

" จริงหรอแก่น่าตาก็สวย.. บ้านก็รวยไม่น่าทำแบบนั้นเลย"

"ปัง!! "

มินตราว่างแก้วน้ำลงแล้วรีบเดินออกไปนอกร้านเพราะเธอไม่อยากได้ยินเรื่องพวกนี้ใครกันที่ปล่อยข่าวแบบนี้ออกมา...

" คุณมินค่ะ!! "

"มีอะไรชะเอม"

ภูผา​กับสิงห์​เดินมาพอดีที่เห็นมินตราเดินออกไปนอกร้าน..

" คุณมินได้ยินอะไรไม่ดีมาค่ะ.. ก็เลยโกรธ​แล้วเดินออกไป"

ทั้งสามคนเดินมาที่รถก็เจอหญิง​สาวยืนรออยู่แต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา... หญิงสาวเปิดรถแล้วเข้าไปนั่งในรถโดยไม่พูดอะไร...

" ชะเอมจะให้ส่งตรงไหน"

ภูผา​เอยถามชะเอมที่เอาแต่นั่งมองมินตราที่ไม่พูดอะไรตลอดทาง...
ชะเอมตอนนี้เรียนอยู่ปี​2จะพักอยู่​ที่มหาลัยแต่ถ้าวันศุก​ร์เด็กสาวจะกลับไปช่วยงานป้าปีปที่ไร่ทุกอาทิตย์.. วันกลับก็จะมีคนในไร่มาส่งตลอดแล้วแต่ว่าใครจะเข้าเมือง..

"หน้ามหาวิทยาลัย​เลยค่ะ.. เดี๋ยว​เอมเข้าไปเองค่ะ"

แล้วรถก็มาจอกที่มหา​ลัย​ที่ชะเอมเรียนอยู่เด็กสาวรีบลงจากรถ
"ขอบคุณ​คะคุณภู.. พี่สิงห์... คุณมินเอมไปก่อนนะคะ"

"ตั้งใจเรียนนะเรา"


"ค่ะ"

เป็นสิงห์​ที่เอยกับชะเอมภูผาทำเพียงพยัหหน้าให้กับเด็กสาวแต่หญิงสาวอีกคนไม่รับรู้อะไร.. จนชะเอมได้แต่ทำหน้าเศร้า​เดินเข้าไปในรั่วมหาลัย..
เมื่อรถขับมาจนถึงไร่ก็ไม่มีวี่แวว​ว่าจะมีใครเอยอะไรภายในรถจนรถเคลื่อนตัว​มาจอดที่บ้าน..

"ผมเข้าไปดูที่โรงตากก่อนนะครับเผื่อว่า​มีปัญหา​อะไร"

"เดี๋ยว​ฉันตามไป"

มินตรา​เมื่อลงรถแล้วก็เกำลังจะเดินไปที่บ้านพัก

"เดี๋ยว."

"มีอะไรอีก."

"ที่คนอื่นว่าเธอ.. ถ้ามันไม่ใช่เรื่องจริงเธอจะเสียใจทำมั้ย.. หรือว่ามันเรื่องจริงเธอถึงรับไม่ได้"

"แล้วมันเกี่ยวอะ​ไร​กับนาย"

นี้เขาต้องการอะไรจากเธอที่มาพูดอะไรแบบนี้กับเธอจะมาเยาะเย้ย​เธอใช่มั้ย.. ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงเข้าไปต่อว่าคนพวกนั้นแต่ตอนนี้มันไม่ใช่รออี​ก​3เดือนเธอจะกลับไปเอาทุกอย่างคืนมา..

" พูด​แท้งใจดำหรือ​งั้ย... ไปขึ้นรถ... วันนี้ฉันจะให้เธอเข้าไร่"

"ฉันไม่ไป..วันนี้​วันหยุด​ฉันนายไม่มีสิทธิ์​มาบังคับ"

"มีตามสัญญา​จ้าง"

"สัญญา​จ้างบ้าบออะไรของนาย"

"ไปขึ้นรถ!" ภูผาดึงมือมินตราไปที่รถ... จริงๆมันไม่ได้เรียกว่าดึงเลยเขาเรียกว่าลากไปมากกว่า... 


" นี้ไอ้บ้า.. ปล่อยนะบอกให้ปล่อยไอ้ป่าเถื่อน.. ไอ้.." 


อยู่ๆเสียงนั้นก็เงียบไปหายเขาไปใรลำคอเพราะ

​ปากของชายหนุ่ม..

มินตรา​พยายาม​ดันและตีคนตรงหน้าออกเมื่อสติที่หลุดหายไปกลับคืนมาหญิง​สาวใช่แรงทั้งหมดดันชายหนุ่มออกจนสุดแรง..

"เพียะ!!!..

" ไอ้บ้.. อืม.. "

เมื่อสิ้นเสียงมือเล็กกระทบบนใบหน้าหยาบกร้าน​ของชายหนุ่มมินตรากำลังจะเอยต่อว่าคนตรงหน้า
แต่ก็ยังไม่ทันได้เอยอะไรออกมาก็โดนคนตรงหน้าที่ตอนนี้โมโห​เพราะ​หญิงสาวที่ตบหน้าเขาแถมยังด่าเขาอีก...ความวาบหวานทำให้ชายหนุ่ม​หลงใหลจนเขาสำนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ควรทำแบบนี้กับคนตรงหน้า...

"หยุดปากดีแล้วใช่มั้ย.. ไปขึ้นรถ"

ภูผา​พูดออกไปเหมือนไม่ได้คิดอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้นมากี้เพียงแต่ได้มองปฎิกิริยา​ของหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้าเดินไปที่รถ... อย่างน้อยเขาก็รู้วิธี​ปราบพยศคนตรงหน้าแล้ว...

มินตรา​ไม่ยอมหันหน้าไปหาคนที่กำลังขับรถอยู่เพราะ​ตอนนี้เธอทั้งโกรธ​ทั้งอายแถมยังเสียจูบแรกที่เธอห่วงไว้ให้กับว่าที่เจ้าบ่าวของเธอในอนาคต.. ให้กับไอ้คนป่าเถื่อน​ไร้ยางอายจูบคนอื่นแล้วยังทำหน้าตาเหมือนมันไม่ได้เกิดอะไรขึ้น...

ตลอดทางมินตราเพ้อเอามือถูปากตัวเองไปหลายรอบจนมันแดงทำให้หน้ามองไปอีก... สำหรับคนที่ขับรถ​ไปด้วยแอบมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆไปด้วย.. นี้เขาคิดบ้าอะไร...





.............. ณ... ที่​นี้​ยังมี​รัก​❣️...................

✍️ฝากติดตาม​ตอน​ต่อไป​ด้วย​นะ​คะ... 

















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #1 หมูอ้อด (@nareenat92) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 12:27

    สนุกค่ะ

    #1
    0