ณ... ที่นี้ยังมีรัก

ตอนที่ 5 : สัญญา​ทาส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 376
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    29 ก.ค. 62

บรรยากาศ​ภายในไร่กาแฟยามเช้าเป็นบรรยากาศ​ที่ได้สัมผั​ส​กับกลิ่นไอของธรรมชาติ​บนยอดดอยอากาศ​เย็นสบาย... ไม่ถึงกับหนาวมาก.. แต่มันทำให้คนที่เดินตามหลังเจ้าของไร่รู้สึก​หนาวมากจนตัวสั่น...
ภูผา​ได้แต่เดินนำหน้าไปอย่างรวดเร็วเพราะนี้มันก็สายมากแล้วสำหรับเขาตลอดทางเดินในไร่กาแฟ​คนงานต่างมองหญิงสาว​ในชุดเดรสสีสวยที่เดินตกร่องหลุมทางเดินที่มันไม่เรียบไปหลายรอบอย่างทุลักทุเล... บางคนต่างก็หัวเราะ..และก็แอบสงสัยว่าหญิงสาวแสนสวยคนนี้เป็นใครกันหรือจะเป็น.. แฟนของเจ้านาย..

"โอ้ยยยย.. นี้คุณ​จะพาฉันไปไหน!!"

"ก็พาไปทำงาน.."

"อะไรนี้มันไม่ใช่วันหยุด​หรือ​งั้ย..".

นี้มันอาทิตย์​นะ.. มันต้องเป็นวันหยุด​ซิแล้วทำมั้ยเธอต้องทำงานด้วย...

"เอาไป.." ภูผายื่นตะกร้า​สำหรับเก็บเมล็ด​กาแฟให้มินตรา...จนหญิงสาวมองหน้าเขาเหมือนจะถามว่าให้เธอเอาไปทำอะไร..

" ให้ฉันทำมั้ย"

มินตรา​ถามอย่างสงสัย.. แล้วหันไปมองคนงานที่สะพาย​ตะกร้าไว้ด้านหลังแล้วกำลังเก็บเมล็ด​กาแฟอย่างขยัน​ขันแข็ง... นี้อยากบอกนะว่าจะให้เธอเก็บเมล็ด​กาแฟ... ให้ตายเถอะ.

"ก็ให้เธอทำงานงั้ย.. สิงห์​ๆมานี้หน่อย."

ภูผา​ตะโกนเรียก​ใครบางคนที่กำลังคุย​กับคนงานอยู่มินตรามองตามเสียงที่เขาเรียกแล้วเห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินตรงมาที่เขาและเธอ..

"ครับคุณภู"

"ช่วย​สอนงานคนงานใหม่ให้หน่อย"

"เอ่อ.คือ..คนไหนครับ.."

สิงห์..หัวหน้าคนงานที่เป็นคนสนิทของภูผาเขาไว้ใจได้ทุกเรื่องเพราะ เหมือนญาติ​พี่น้อง​คนหนึ่ง

"สิงห์​นี้.. มินตราคนงานคนใหม่ไร่เราฉันฝากสอนงานด้วย"

"คุณ​ภูครับแน่ใจนะครับว่าให้ทำที่นี้.."

สิงห์​กระชิบถามภูผาเพราะที่เขามองแล้วหญิงสาวตรงหน้าไม่เหมาะสม​กับงานนี้เลยดูจากการแต่งตัวแล้วคงไม่น่าจะมาทำงานในไร่แบบนี้แน่ๆ

"ที่นี้ล่ะเหมาะแล้ว.. ฉันไปก่อนฝากด้วย..แล้วบอกไอ้เต้อด้วยให้มันเขาไปหาฉันที่สำนักงาน​"


ภูผาเดินกลับไปทางเดิมที่มาไม่ได้พูดอะไรต่อกับคนที่พยายาม​จะพูดกลับเขาเลยเหมือนเขาแกล้งทำเป็นไม่สนใจ..

"เดี๋ยว​ก่อนนายภูผา!!"

มินตรา​เดินตามชายหนุ่ม​มาเพราะเขายังไม่บอกเธอเลยนี้มันใช่งานที่เธอต้องมาทำจริงๆหรอ​ ไหนพ่อของเธอบอกว่างานประสานงานลูกค้าไม่ใช่หรอกหรอ... แล้วนี้ให้เธอมาทำงานในไร่..!!

"มีอะไรอีก"

"นายเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า.. ไหนบอกว่าให้ฉันมาทำงานประสานงาน​ลูกค้า.. "

" ฉันเปลี่ยน​ใจแล้ว... แล้วก็เธอไม่ได้อ่านในสัญญา​หรอ.. ว่าลูกจ้างต้องทำตามนายจ้างสั่ง"

"อะไรนะ!!.. นี้นายแกล้งฉันใช่มั้ย"

"ฉันจะแกล้งเธอทำมั้ย.. ทำไม่ได้ก็กลับไปซ่ะที่นี้ไม่ตอนรับลูกคุณ​หนู​แบบเธอ!! "

" ฉันจะทำ!! "

นายจะมาดูถูก​กันมากเกินไปแล้วน่ะคิดว่าคนอย่าง.. มินตราทำไม่ได้หรอก็แค่เก็บเมล็ด​กาแฟแค่นี้ง่ายจะตายย.. ฉันจะทำให้นายดู

"ดี.งั้นเชิญ​คุณ​หนู​กลับไปทำงานได้แล้ว... "

มินตรามองตามชายหนุ่ม​ด้วยสายตาแค้นเคือง​ในใจ.. ไอ้ผู้ชายป่าเถื่อน..

" ผมชื่อสิงห์​นะครับเป็นหัวหน้าคนงานที่นี้"

"ค่ะ.. คุณคงรู้​จักชื่อฉันแล้ว"

"คุณมินตรา.. อยากเปลี่ยน​ชุดก่อนมั้ยครับ"

"จริงซิ.. ใส่ชุดนี้คงตลกดีนะ"

" ไม่หรอกครับผมกลัวว่าชุดจะเปื้อนมากกว่า.."

"ไม่เป็นไร​หรอค่ะ..."

"นี้ครับ.. ถ้าคุณมินตรา​ไม่รังเกียจ"

สิงห์​ยื่นเสื้อ​เจ็คเก็ตส์​ให้มินตราหญิงสาวได้แต่มองหน้าชายหนุ่ม​แต่ก็ยอมรับไปเพราะถ้าเธอใส่ชุดนี้จริงๆมีหวังแขนเธอคงโดนอะไรต่ออะไรขีดจนเป็นรอยแน่ๆ..

" ขอบคุณ​"

" แล้วก็อันนี้ครับ.. ไว้สำหรับ​ใส่เมล็ด​ที่เราเก็บ"

มินตรา​รับไปถือแต่ไม่รู้​ว่าจะต้องจักการอย่างไรเลยทำได้แต่ถือเอาไว้..

"มาครับเดี๋ยว​ผมทำให้"

สิงห์​จับตะกร้า​ให้มินตรา​แล้วนำสายมาสะพายมาคล้องที่ตัวให้หญิงสาวเหมือนกับการสะพายกระเป๋า..
เมื่อเรียบร้อยแล้วมินตราเดินตรงไปที่ต้นกาแฟแล้วดึงเมล็ด​กาแฟออกมาเป็นพวงๆ.. เหมือนกับกำลังโกรธ​ใครอยู่... ทำคนไม่ได้ก็ทำของนี้ล่ะ!!

"คุณมินตรา​ครับ!! อย่าทำแบบนั้นครับ"

สิงห์​ร้องห้ามหญิงสาวที่ทำถ้าจะดึงมันอีกครั้ง.. มินตรา​หันไปมองสิงห์​ที่มองมาที่เธอ..


"ทำแบบนี้นะครับ เราจะบรรจงเก็บทีละเมล็ด​ เฉพาะเมล็ดกาแฟสีแดงสดที่สุกเต็มที่เท่านั้น ที่สำคัญที่สุดคือ เราจะไม่เก็บผลกาแฟที่ยังสุกไม่ทั่วทั้งผล ฉ่ำ หรืองอม จนแก่เกินไปเป็นอันขาด และจะไม่รูดกิ่งเพื่อเก็บผลกาแฟเพื่อประหยัดแรงงานอย่างเด็ดขาด"

"แบบนี้หรอ"

มินตราเก็บตามที่สิงห์​บอกแล้วหันมายิ้มให้กับสิงห์​เพราะดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นเรื่องแปลก​ใหม่สำหรับเธอไปแล้ว... นายภูผาค่อยดูนะนายจะต้องกลับคำว่าฉันทำอะไรไม่เป็น...

" แบบนั้นล่ะครับ... งั้นคุณมินตรา​เก็บแถวนี้ไปก่อนน่ะ​ครับเดี๋ยว​ผมไปดูคนอื่นๆก่อน."

มินตราพยักหน้า​ให้กลับสิงห์​ที่เดินไปดูคนงานคนอื่นๆ..

"นี้แม่หนู.."

"เรียกฉันหรอ" 


มินตราหันไปมองคนงานหญิงที่ดูมีอายุหน่อยที่กำลังเก็บเมล็ด​กาแฟอย่างชำนาญ.. ถามเธอ

"ใจ๊ๆ. คืองามแต๊ๆ.เป็นคนกรุงเทพ​กะ"

" ใช่"

" งามยังกะดารา"

มินตราได้แต่ยิ้มแก้ม​ปริ​เพราะคิดว่าคนอื่นจำได้

"นี้ป้ารู้จักฉันมั้ย..."

ป้าคนงานหญิงได้แต่ส่ายหน้าไปมาเพราะไม่รู้​ว่าหญิงสาวหมายถึงอะไร...

"ได้เวลาพักกินข้าวแล้ว... อีกชั่วโมงกลับมาทำต่อนะ"

เสียงสิงห์​ตะโกนบอกคนงานเพราะตอนนี้ก็สายมากแล้วคนงานบางคนน่าจะหิวแล้ว.. คนงานต่างถือตะกร้า​ขอตัวเองไปที่คัดแยกเมล็ด​ให้คนงานอีกกลุ่มเพื่อที่จะทำไปที่โรงตากเมล็ด..

"คุณมินตรา​ครับ.. ไปทานข้าวกันครับ"

"คุณ​สิงห์.. เรียก​มินก็ได้ค่ะเรียกชื่อจริงมันแปลกๆงั้ยไม่รู้"

สิงห์​ยิ้มให้กับคนที่เดินตามเขาไปที่โรงอาหาร​คนงาน... แต่ก็แปลกจริงๆเขาเห็นเธอแล้วก็คิดว่าจะโวยวายแต่เปล่าเลย... แต่ก็คงเป็นแค่กลับเจ้านายเขาหรือเปล่า

"คนเยอะหน่อยนะครับเดี๋ยว​นั่งตรงนี้รอผมก่อน"

มินตราพยักหน้า​แล้วมองตามสิงห์​ไป.. แต่กลับแปลกใจนี้เธอเป็นตัวประหลาด​ใช่มั้ยทำมั้ยถึงมีแต่คนมองเธอแบบนี้..

"คุณมินค่ะ..."

มินตราหันไปมองเสียงที่เรียกชื่อเธอแต่ก็คงเป็นใครไม่ได้นอกจากเด็กสาวชะเอมนั้นเองมินตรา​มองชะเอมวิ่งลงจากรถจักรยาน... แล้ววิ่งตรงมาที่เธอ​พร้อมในมือถือปิ่นโต​มาด้วย..

"คุณมินอยู่นี้เอง.."

"มีอะไรหรอ"

"เอมจะเอาข้าวไปให้ที่บ้านแต่ไม่เจอ.. "

" งั้นอันนี้ของฉันใช่มั้ย" 


มินตรา​กำลังจะหยิบปิ่นโตที่ชะเอมวางไว้แต่มีมือใครบางคนมาหยิบไปมินตรา​เงยหน้ามองคนที่หยิบมันไปจากมือเธอ..

"มันไม่ใช่​ของเธอ"

ภูผา​หยิบมันไปแล้วเดินไปนั่งอีกโต๊ะ​โดยไม่มองมาที่คนที่กำลังนั่งมองเขาอยู่​เลยแต่ก็ต้องหันกลับมาอีกครั้​ง​เมื่อ​เห็น​หญิงสาว​สวมเสื้อแขนยาว... ของสิงห์... มาแค่วันเดีย​ว​นี้โปรยเสน่ห์​ให้คนโน้นคนนี้.. เมื่อวานก็เพื่อนเขาอีกคน...

"คุณ​ภู​ไม่ไปนั่งด้วยกันครับ"

ภูผา​เงยหน้ากลับมามองคนที่ถามเขา...

"ไม่ล่ะเดี๋ยว​กินข้าวไม่อร่อย" 


ชายหนุ่ม​จงใจพูด​เสียงดัง​ให้หญิง​สาวที่นั่งอยู่​อีกโต๊ะ​ได้ยิน...

"ขอให้ติดคอตาย" 


มินตราแอบพูด​กับตัวเองแต่ไม่พ้นคนหูดีอย่างสาวน้อยอย่างชะเอม..

"ใครตายค่ะคุณ​มิน"

" ออ..เปล่ายุงนะมันเสียงดันน่ารำคาญ​ฉันจะตีให้มันตาย"





.................... ณ... ที่​นี้​ยังมี​รัก​❣️...................

✍️ฝากติดตาม​ตอน​ต่อไป​ด้วย​นะ​คะ... 








"






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #15 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 03:02
    สงสารมินเบาๆ
    #15
    0