ณ... ที่นี้ยังมีรัก

ตอนที่ 29 : คนขี้หึง...(รู้​แค่หวงมากนะ.. #มินตรา)​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    17 ก.ค. 62

"โอเคมั้ย.."

นุชนาทเอยถามเพื่อนที่นั่งตรงเก้าอี้​หน้าห้องน้ำ

"อืม.."

มินตราพยักหน้า​ให้เพื่อนสาวที่ยื่นยาดมมาให้ตอนนี้เธอรู้ว่าตัวเองเวียนหัว​ไปหมดแต่พอได้ยาดมจากเพื่อนก็พอจะรู้สึก​ดีขึ้นมาบ้าง..

"นี้เธอเห็นผู้ชาย​สองคนที่นั่งอยู่โต๊ะ​นั้นมั้ย.. หล่อม๊าก"

เสียงหญิง​สาวสองคนที่เดินมาทางห้องน้ำเอยขึ้นจนทำให้มินตราต้องหันไปมอง

"ใช่คนที่แต่งตัวเซอร์ๆป่ะ.."

"คนนั้นล่ะ.. นี้ถ้าออกไปยังเจออยู่​ฉันจะขอเบอร์เลย"

มินตรา​มองตามสองสาวจนเดินเข้าห้องน้ำไป...

" หล่อตายล่ะ!"

มินตรา​พูดออกมาอย่างอารมณ์เสีย.. จนคนที่ยื่นอยู่ถึงกลับยิ้มออกมา..

"แต่นุชก็ว่าคุณ​ภูหล่อนะ.. นี้ถ้าโกนหนวดเครา​ออกตัดผมเสียใหม่เดินไปไหนก็มีแต่คนว่าเป็นดาราแน่ๆ"

" นี้ไม่เข้าข้างเพื่อนเลยนะ"

แต่คนที่สองสาวกำลัง​พูดถึงอยู่ดีๆก็เดินตรงมาที่เธอกับนุชนาทนั่งอยู่...

"เป็นงั้ยบ้าง"

ภูผา​เดินมาตามเพราะเห็นหายไปนานเลยเดินทาตามสองสาวอาจจะเป็นเพราะความเป็นห่วงคนที่นั่งอยู่ด้วย.. ภูผา​นั่งย่อตัวตรงหน้าคนที่นั่งเก้าอี้​จนมินตราแอบตกใจที่เขาทำแบบนี้..

"นุชเข้าไปก่อนนะ"

นุชนาทที่ไม่อยากเป็นก้างขวางคอ​าก็รีบเดินไปที่โต๊ะ​ปล่อยให้สองคนอยู่ด้วยกัน..ส่วนมินตราได้แต่มองตามเพื่อนที่ทิ้งเธอแบบนี้..

"หายหรือยัง"

ภูผา​จับมือของหญิงสาวหลวมๆแล้วยกมืออีกข้างหนึ่งแตะที่หน้าผาก...

"หายแล้ว.."

"หายแล้วทำมั้ยหน้าซีดแบบนี้... ไปหาหมอมั้ย"

"ไม่.."

พูดเสร็จ​มินตราก็รีบลุกขึ้นจนเซเพราะไม่ได้ตั้งตัวภูผารีบประคองหญิงสาวไว้แต่คนที่แอบหึงเรื่องเมื่อกี้ดันให้ตัวเองออกจากเขา..

ยังไม่ทันที่จะได้เดินออกไปจากตรงนั้นสายตาของมินตรา​เจอเข้ากับสองสาวที่เอยชมภูผาเดินออกมาจากห้องน้ำพอดีจึงรีบเกาะแขนของภูผาแล้วเอาหัวซบลงตรงต้นแขนของเขา..

"คุณ​ภูค่ะ.. มินหิวแล้วไปที่โต๊ะ​กันเถอะค่ะ"

ภูผา​ถึงกับแอบตกใจกับการกระทำ​ที่อยู่​ๆมินตราก็เปลี่ยน​จากหน้ามือเป็นหลังมือ... แต่พอหันไปเจอสองสาวที่กำลังเดินผ่านเขากับมินตราไปถึงกับยิ้มออกมาจน.. หญิงสาวสองคนที่เดินผ่านไปคิดว่าชายหนุ่ม​ยิ้มให้พวกเธอถึงกับยิ้มรับมา... จนมินตรา​ที่เงยหน้ามองถึงกลับทำหน้าบึ้งตึง​ใส่ชายหนุ่ม​...

พอสองสาว​เดินผ่านไปมินตรา​ก็รีบสะบัด​มือของตัวเองออกแล้วรีบเดินไปที่โต๊ะ.. ภูผา​ได้แต่มองตามไปแล้วหัวเราะ​ออกมาเพราะความแสนงอน​ของหญิงสาวนี้ขนาดยังไม่หายโกรธ​ถ้าหายแล้วนี้จะขนาดไหน...

มินตรา​เดินมาถึงที่โต๊ะ​ก็ต้องแอบส่งค้อนไปให้เพื่อนตัวดีที่ตอนนี้แอบเปลี่ยน​ไปนั่งข้างๆธนกิจแล้วตอนนี้กลายเป็นว่าเธอต้องนั่งข้างๆภูผาแต่พอนั่งลงสายตาก็เจอเข้ากับสองสาวเมื่อครู่​นี้นั่งอยู่โต๊ะ​ตรงข้ามแถมยังแอมมองคนที่กำลังเดินมา..

"คุณ​มินโอเคมั้ย​ครับ"

"ค่ะไม่เป็นอะไรแล้ว... ต้องขอโทษ​ด้วยนะคะ"

"ไม่เป็นไรครับ... นี้ครับเมนู​อยากทานอะไรเพิ่ม​สั่งได้เลยนะครับวันนี้ภูมันเลี้ยงครับ"

ภูผา​มองหน้าเพื่อนที่ไหนตอนแรกว่าจะเป็นคนเลี้ยง

มินตราแอบมองคนที่นั่งอยู่​ข้างๆที่มองมาที่เธอแล้วได้แต่ส่งค้อนไปให้..

"ภู.. "

ธนกิจเรียก​ภูผาให้หันหน้าไปมองสองสาวที่มองมาที่โต๊ะ..

" เสน่ห์​แรงเหมือน​เดิมเลยนะเว่ย"

ธนกิจพูดเหมือนต้องการให้หญิงสาวที่นั่งรวมโต๊ะ​ด้วยได้ยิน...

"อะไรของมึงไร้สาระ.."

"คุณ​มินเชื่อมั้ยครับสมัย​เรียน​ภูมันสาวๆเยอะมากเลยนะครับ"

"ไอ้กิจ!! "

ภูผา​เรียกชื่อเพื่อนออกมาเสียงดังนี้มันหาเรื่องให้เขาโดนอีกเรื่องแล้ว...

" คงแบบนั้นแหละ​ค่ะ... ถ้าจะมองกันขนาดนั้นก็ไปนั่ง​โต๊ะ​เดียวกันเลยก็ได้"

ภูผา​ถึงกับทำหน้าไม่ถูกนี้เขายังไม่ทันได้ทำอะไรเลยเพราะไอ้เพื่อนกิจคนเดียวจริงๆ..

" เมียนั่งอยู่ตรงนี้ใครจะกล้า"

ภูผา​ขยับเข้าไปใกล้ๆคนที่นั่งอยู่ข้างๆแล้วกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน... คนฟังถึงกลับอายจนหน้าแดง...แต่กระนั้น​ก็เอาคืนคนที่ชอบทำให้อายด้วยการใช้ส้นรองเท้า​หยีบที่เท้าของชายหนุ่มจนคนที่โดนหยีบถึงกับร้องออกมาเสียงดัง

" โอ๊ยยย!! "

" เป็นไร​ว่ะ​"

" เปล่าๆ"

ภูผา​พูด​เอยบอกเพื่อนแต่กลับหันหน้าไปทางคนที่ทำเขาเหมือนจะบอกว่า.. ระวังตัวไว้เถอะ​เดี๋ยว​ถ้าเขาเอาคืนบ้าง​ ถึงจะเจ็บแต่ก็แอบยิ้มออกมาถึงมินตรา​จะไม่ได้พูดจาดีกับเขาแต่ก็ดีกว่าหญิงสาวเฉยชา​ใส่เขาเหมือนเมื่อวาน..

อาหาร​มื้อนี้ผ่านไปด้วยดีคนที่มีความสุขที่สุดคงจะเป็นภูผาหรือเปล่าที่เอาแต่ยิ้มให้กับคนที่เดินออกไปนอกร้านพร้อมกับนุชนาท..

"เป็นงั้ย.. ดีขึ้นแล้วว่างั้น"

"จะไม่ดีก็เพราะมึงนั้นล่ะ"

"เออๆ.. กูกลับก่อนมีอะไรให้ช่วยก็บอกนะเว่ย"

"อืมๆ.."

ภูผา​พูด​กลับเพื่อนแค่นั้นแล้วรีบเดินตามสองสาวออกไป...

"พอดีเลยนุชมีธุระ​ฝากคุณ​ภูไปส่งมินหน่อยนะคะ"

นุชนาทเอยขึ้นเมื่อเห็นภูผาเดินตามมาเพราะเธออยากให้เพื่อนได้ลองเปิดใจคุยกับภูผา​บ้าง
ดูเหมือนจะมีอะไรมากกว่าที่เธอคิดไว้... เธออยากเห็นเพื่อนมีความสุข... ตั้งแต่กลับมามินตรา​เอาแต่ทำงานจนเธอไม่กล้าจะถามเรื่องราวหลายๆอย่าง...

" ไม่ต้องห่วงครับ"

ภูผา​ตอบรับพร้อมกลับดึงมือขงมินตร​าให้ตามเขาไปที่รถ.. ส่วนคนที่ถูกแรงดึงให้เดินตามไปไม่วายที่จะหันไปมองเพื่อนที่ตอนนี้​ยิ้มมาแถมยังโบกมือ​ให้อีก... นี้เราเพื่อนกันมั้ยยัยนุช...

ภูผา​เปฺิดประตู​ให้มินตรา​เข้าไปนั่งในรถแล้วเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ...

" นั่งสบายกว่ารถที่ไร่มั้ย... ถ้าสบาย​เดี๋ยว​ผมซื้อ​สักคัน"

ภูผา​เอยถามมินตรา​ที่นั่งอยู่ข้างๆแล้วมองมาที่เขาเหมือนสงสัย...เพราะวันนี้เขาเอารถผู้​เป็นแม่มาขับแล้วมันก็ดูดีตามฐานะ​ของผู้เป็นแม่..

"ถามทำมั้ย.. ฉันไม่ได้ไปใช้ด้วยเสียหน่อย"

ภูผา​แอบยิ้มให้กับคนที่หันหน้าหนีเขาตอนนี้นะอาจไม่แน่แต่ถ้ามินตราท้องขึ้นมาจริงๆเขาจะพาเธอไปด้วยถึงจะไม่ยอมเขาก็จะพาไป
.... ใครจะปล่อยให้เมียกับลูกอยู่​ที่นี้....


"กลับบ้านเลยมั้ย"

แต่มินตรากลับไม่ตอบเพราะหญิง​สาวกำลังมองออกไปข้างนอกรถที่มีหญิงสาวสวยสองคนเดินมาทางนี้...

"ทำมั้ยไม่ไปส่งเธอล่ะ... เห็นมองกันซ่ะขนาดนั้น"

เอาแล้วงั้ย.. นี้ยังไม่จบขนาดเขาไม่ได้คุยกับพวกเธอนะ.. ถ้าเขาคุยด้วยมีหวังยาวกว่านี้แน่ๆ...

" ก็บอกแล้วงั้ย.. ผมมีเมียแล้ว"

ภูผา​ก้มไปกระซิบข้างๆมินตรา.. แต่ก็ต้องร้องออกมาเพราะ​มินตราเอามือมาตีปากเขา..

" โอ๊ย!! .. มาตีผมทำมั้ย"

" คนปากไม่ดี"

" รู้ได้งั้ยว่าปากไม่ดี.. เดี๋ยว​จะพิสูจน์​ให้ดู"

ภูผา​ก้มลงไปจูบปากคนที่ว่าเขา... จนมินตรา​ถึงกับทำตาโตนี้เขาเอาเปรียบ​เธออีกแล้วนะพอภูผาถอนจูบออกมินตรา​ก็ทำถ้าจะตีเขาอีก

"ถ้าตีผมจะจูบ​อีกนะ..."

จนภูผาเอยดักไว้ก่อนจนหญิงสาวได้แต่เอามือลงแล้วหันหน้าหนี

"มิน"

ภูผา​โน้มตัวไปหามินตราจนใกล้ๆใบหน้าเธอจนมินตรา​ที่หันกลับมารีบเอามือดันหน้าเขาออก..

"มีอะไร... ไม่ต้องมาใกล้ขนาดนั้นก็ได้หนวด​มันโดนหน้า"

"เจ็บหรอ... งั้นเดี๋ยวจะรีบไปโกนออกเลยตัดผมด้วยดีมั้ย..."

พอได้ยินแค่นั้นก็นึกถึงคำพูด​ของนุชนาทขึ้นมา...

" เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ... คุณ​อยากทำอะไรก็ทำไม่ต้องมาบอกฉันก็ได้"

"คุณ​ก็รู้ว่าเกี่ยวกัน... มิน"

ภูผาเรียกหญิง​สาวที่เอาแต่หันหน้าหนีเขาไปอีกทาง..

" มิน."

" จะพูด​อะไรก็พูด.. "

" แทนตัวเองว่ามินเหมือนที่แทนกับคนอื่นไม่ได้หรือไง.. ผมขอนะ"

มินตรา​หันหน้ามามองชายหนุ่ม​ที่มองมาที่เธอจนหัวใจเต้นแรงสายตาที่เขามองมามันทำให้เธอรู้สึก​อุ่นใจ​ตลอดเวลาเมื่อได้อยู่กับเขา...

"อืม.."

"อะไรนะ.."

"ค่ะ.. มิน.. "

ภูผา​ถึงกลับยิ้มออกมาแล้วขับรถออกไปแต่ก็ค่อยแอบมองหญิงสาวที่นั่งข้างๆ..

" อยากไปไหนต่อมั้ย"

"ไม่ค่ะ... รู้​สึกอยากนอนกลับบ้านเลย"

"นอนก่อนนะเดี๋ยว​ถึงแล้วผมจะปลุก..."

แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆพอภูผาหันกลับไปมองก็ต้องยิ้มออกมา...

"หลับง่ายจริงนะ...."

ภูผา​ขับรถจอดริมถนน​แล้วขยับเข้าไปปรับเบาะนั่งให้หญิงสาวแล้วจองมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้หลับอยู่... แล้วแอบหอมแก้มคนนอนหลับไปหนึ่งที.นี้เขาเป็นเอามากขนาดนี้เลยหรืองั้ย​กัน
เพียงแค่เห็นหน้าของมินตราเรื่องทุกเรื่องที่เขาเหนื่อย​มาตลอดที่ไม่ได้เจอกันมันกลับหายไป... เขารู้​สึกสบายใจที่ได้อยู่กับเธอมันทำให้ชีวิต​ที่เดิมๆของเขามันมีชีวิตชีวา​มากขึ้น..

"มินถึงบ้านแล้ว.."

ภูผา​เอยเรียกหญิง​สาวแต่คนที่หลับกลับไม่ยอมตื่นเสียทีได้แต่ขยับเข้าไปหาแล้วก้มลงไปคล้าย​ๆกับจะแกล้งคนที่หลับอยู่... ภูผา​หอมแก้มคนที่หลับจนหญิงสาวสะดุ้ง​ตื่นขึ้น​มามองหน้าคนที่ยิ้มกริ่ม​ให้เธอ...

"ตื่นได้แล้ว.. ถึงบ้านแล้ว"

มินตรา​ไม่พูดอะไรเพราะความอายหรือเปล่าที่เขาชอบทำแบบนี้กับเธอ.. หญิงสาวกำลังจะเปิดประตู​ออกไปแล้วแต่ภูผากลับดึงมือสวยไว้ก่อน

"เดี๋ยว... ไม่ขอบคุณ​กันหน่อยหรอที่ผมมาส่งหรือให้รางวัล​ก่อนก็ดีนะ"

ภูผา​ชี้นิ้วมาที่แก้มของตัวเองแล้วยิ้มให้จนคนที่ฟังถึงกับอายในการกระทำ​ของชายหนุ่ม..

"ขอบคุณ​... ไม่เข้าไปในบ้านก่อนหรอค่ะ"

"พอดีคุณ​แม่โทรตามสงสัย​มีธุระ​ด่วน.. ฝากบอกคุณ​อาด้วยนะว่าพรุ่งนี้​เดี๋ยว​ผมเข้ามาพบ"

มินตรา​ยิ้มน้อยๆเหมือนรับรู้​แล้วเปิดประตู​ออกไปยืนรอดูจนรถภูผาขับออกไปถึงเดินเข้าไปในบ้านด้วยใบหน้าที่เปื้อน​ยิ้มจนคนที่นั่งอยู่​อดที่จะเอยถามลูก​สาวคนสวย​ไม่ได้...

" ใครมาส่งหรอลูก... รถคุ้นๆแต่เมื่อเช้าเห็นออกไปกลับเตชินไม่ใช่หรอเรา"

" คุณ​ภูค่ะ"

มินตรา​ตอบผู้​เป็นพ่อแล้วเดินไปนั่งที่โซฟาข้างๆ...

"ทำมั้ยไม่ชวนตาภูเข้าบ้านล่ะลูก... ก็ไหนเมื่อวานมีเรื่องจะคุยกับพ่อ"

"เห็นบอกว่าคุณ​ป้าโทรตาม... แล้วก็ฝากบอกคุณ​พ่อว่าพรุ่งนี้​จะเข้ามา"

" อืม... แล้วเราล่ะได้คุย​กันหรือยัง"

" คุย​อะไรค่ะ... มินไม่มีอะไรคุย​กับเขาหรอกค่ะ.. มินขึ้นไป​ข้างบนดีกว่า"

คุณ​ประพจน์​ได้แต่มองตามลูกสาวที่เดินขึ้นไปข้างบน.. คนปากแข็ง... ได้แต่แอบบ่นลูกสาวคนสวยที่ไม่ยอมทำตามใจตัวเองบ้าง..

ภูผา​ขับรถ​มาถึงที่บ้านแต่ยังไม่ทันได้เดินเข้าประตู​บ้านเสียงใครบางคนก็เอยขึ้นมาเสียก่อน

" ไปไหนมาอารมณ์​ดีมาเลยนะพ่อลูกชาย"

" แม่... มายืนทำอะไรตรงนี้ผมตกใจหมด"

ภูผา​มองหน้าผู้เป็นแม่ยืนอยู่ที่​ประตู​ทางเข้าบ้าน.. แล้วยิ้มออกมากับท่าทาง​ของลูกชายที่จะดูอารมณ์​ดีผิดปกติ...

"ก็มายืนรอเรานั้นล่ะ..."

"นี้ครับกุญแจ.. แม่มีอะไรจะคุยกับผมหรือเปล่า"

ภูผา​เอยถามเพราะตอนผู้เปฺ็นแม่โทรหาเขาไม่ได้บอกว่ามีเรื่องอะไรแต่ให้เขากลับบ้านเร็วๆ..

"ขับรถให้แม่หน่อย.. แม่จะออกไปข้างนอก.."

"ตอนนี้นะครับ"

"ใช่ไปเร็ว.."

สองแม่ลูกเดินไปที่รถและขับออกไปตามจุดหมายปลายทาง​ของผู้เป็นแม่...


" เสร็จ​แล้วคร๊"

เสียง​ช่างตัดผมเจ้าของร้านที่เป็นสาวประเภทสองเอยขึ้นมาพร้อทกับเก็บผ้าที่คลุมออก..

"ไหนแม่มีดูหน่อย"

คุณ​เอื้อม​ดาวเดินไปหาลูกชายพร้อมกับให้ลุกขึ้นยืนให้ดู..

" หล่อม๊ากเลยคร้า.. นี้ถ้าไม่บอกว่าเป็นเจ้าของไร่กาแฟชลลี้นึกว่าดาราที่ไหนเลยนะคร้า​คุณ​ดาว"

ภูผา​มองตัวเองในกระจก​แล้วไม่ค่อยชินกับตัวเองแบบนี้เลย...ถึงแม้​ถ้าแม่เขาไม่บอกให้มาตัดยังงั้ยเขาก็ต้องมาอยู่ดีแต่เพียงหาเวลาไม่ได้
จริงๆแล้วเรื่องตัดผมไม่ใช่ธุระ​ของแม่เขาเลยเพราะท่านออกมารับชุดที่จะใส่ในงานเปิดตัวเครื่อง​เพชร​ที่จะมีในอีกสองวันนี้แถมยังบังคับ​ให้เขาไปด้วยให้เหตุผล​แค่ว่าเขาเป็น​ผู้ถือหุ้น​จำเป็นที่จะต้องไป...

คุณเอื้อม​ดาวมองลูกชายที่ยืนอยู่แล้วยิ้มออกมาไม่รู้​นานเท่าไรที่ไม่ได้เห็นลูกชายในแบบนี้จริงๆท่านแค่จะชวนลูกชายมารองชุดและ
พอดีกับผ่านร้านตัดผมที่รู้​จักพอดีเลยถือ​โอกาส​ให้ลูกชายแปลงโฉมเสียใหม่...


ภูผา​แอบมองตัวเองในกระจกอีกรอบถ้าใครบางคนเห็นจะว่ายังไ​ง​น่ะ

...เธอจะชอบหรือเปล่า....




#ยิ้มละลายหัวใจสาวๆ.. แบบนี้หนูมินคงหึงน่าดู


......... ณ... ที่​นี้​ยังมี​รัก​❣️.................................

✍️ฝากติดตาม​ตอน​ต่อไป​ด้วย​นะ​คะ​



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #28 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 23:42
    คุณภูไม่พามินไปตรวจหรอว่าท้องรึป่าว
    #28
    0
  2. วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 21:52
    มินเห็นจะว่าไงนะ อิอิ ตอนนี้สนุกมากค่ะ
    #27
    0