ณ... ที่นี้ยังมีรัก

ตอนที่ 27 : กล้วเธอไม่เข้าใจ(ต่างคน​ต่าง​คิด)​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 388
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    14 ก.ค. 62

เมื่อคืนมินตรา​กลับนอนไม่หลับ... ไม่รู้​ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองคิดมากแล้วหลับไปตอนไหน...คงเป็นเพราะนอนร้องไห้​จนหลับไป.. นี้เธอเสียใจให้กับภูผา​มากมายขนาดนี้... แล้วเขาล่ะเคยคิดถึงเธอบ้างมั้ยหรือเรื่องของเธอกับเขามันไม่เคยมีอะไร​เกิดขึ้น​เลย...

"คุณ​มินครับ..."

เสียงใครบางคนปลุกให้มินตราตื่นจากความคิดที่วนไปวนมา

"ค่ะ"

"เป็น​อะไรหรือเปล่า​ครับ..."

"เปล่าค่ะ... ลูกค้า​ใกล้ถึง​หรือ​ยังค่ะ"

มินตรา​เอยถามเตชินเพราะตอนนี้เธอกับเขามารอพบลูกค้าที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

"ใกล้แล้วครับ... คุณ​มินดูหน้าซีด​ๆไม่สบายหรือเปล่าครับ"

"แค่เพลีย​ๆนะคะพอดีตื่นเช้าไปหน่อย"

"ไม่ไหว​บอกนะครับ"

" ไม่ต้องห่วงค่ะสบายมาก"

มินตรา​ยิ้มรับชายหนุ่ม​ที่นั่งอยู่​ตรงข้ามเธอ
ไม่นานลูกค้า​ที่นัดไว้ก็มาถึง...


เสียงกริ่ง​หน้าบ้านทำให้คนสวนที่อยู่ตรงนั้นหันไปมองว่าใครกันนะมาเวลานี้... แต่ก็คงเป็นแขกของคุณท่านหรือเปล่า... เมื่อคิดได้แค่นั้นก็รีบวางสายยางที่กำลังรถน้ำต้นไม้อยู่วิ่งไปที่ประตู​

"มาหาใครครับ"

ลุงชมคนขับรถพ้วงด้วยคนสวนเอยถามชายหนุ่มที่ยืนอยู่ประตู​หน้าบ้าน... ลุงชมมองคนที่ยืนอยู่​ด้วยสายตาสงสัย​ไม่ใช่เพราะการแต่ตัวแต่เพราะหนวดเครา​ที่เหมือนมหาโจร​ของภูผา​หรือเปล่า...

"คุณ​อาประพจน์​อยู่​มั้ยครับ"

"อ้อ.. คุณ​ท่านออกไปข้างนอกครับ"

" แล้ว... คุณ​มินตรา​ล่ะครับ"

"คุณ​หนู​ไปทำงานครับ... แต่เดี๋ยว​ก็กลับมาแล้วครับ... แล้วคุณ.."

"ผมภูผาครับ"

พอลุงชมได้ยินชื่อก็รีบเปิดประตู​ถึงแม้จะไม่เคยเห็นหน้าแต่ก็พอได้ยินคุณ​ท่านพูดถึงบ่อยๆ..

" ไปรอในบ้านก่อนนะครับเดี๋ยว​คุณ​หนู​ก็กลับมาแล้วครับ"

ภูผา​ยกนาฬิกา​ข้อมือ​ดูเวลา.. นี้มันก็จะทุ่ม​หนึ่ง​แล้วทำไมถึงยังไม่กลับมาปกติคนกรุง​เทพเขาเลิกงานกันกี่โมง..
ลุงชมเดินนำหน้าภูผาเข้าไปนั่งรอที่ห้องรับแขกแล้วรีบเข้าไปในครัวเพื่อบอกให้แม่บ้านเอาเครื่อง​ดื่ม​มาให้ชายหนุ่ม

" ดื่มน้ำก่อนนะคะ.. "

" ขอบคุณ​ครับ"

ภูผา​เอยขอบคุณ​ป้ากลิ่น​ที่ยกน้ำมาให้แต่ก็ต้องแอบหลบสายตาคนที่มีอายุ​อย่างป้ากลิ่นที่มองมาที่เขาอย่างพิจารณา...

"วันนี้คุณ​หนู​กลับช้าเห็นบอกว่าไปพบลูก​ค้ากับคุณ​เตชินคะเดี๋ยว​ก็คงมาแล้วค่ะ"

ภูผา​ได้ยินแค่นั้นก็รู้สึ​กไม่ชอบคนที่ชื่อเตชินขึ้นมาถึงแม้จะไม่เคยเห็นหน้าตาจริงๆแต่ก็ไม่ชอบขึ้นมาเฉยๆ...

"คุณ​ภูนั่งรอก่อนนะคะเดี๋ยว​ป้าไปทำงานต่อก่อนค่ะ"

"ครับ"

ภูผา​นั่งมองรอบๆห้องรับแขกที่มีรูป​ติดอยู่ที่ผนัง​ห้องมากมาย... ตั้งแต่ออกจากบ้านปกป้อง​เขาก็นั่งรถไปที่สนามบิน​แล้วขอตั๋ว​ที่เร็วที่สุดดีที่มีคนยกเลิกเที่ยวบิน​เขาเลยได้ขึ้นเครื่องเร็วพอลงจากเครื่อง​ก็ตรงมาที่นี้สภาพเขาตอนนี้ใครมองมาก็คงว่าเขาออกมาจากป่าแน่ๆน้ำก็ยังไม่ได้อาบเสื้อผ้าก็หยับเยิน​แถมหนวดเครา​ของเขาก็ไม่ได้โกนมาเป็นเดือน...

เสียงรถด้านนอกทำให้ภูผาหยุด​ความคิดของตัวเองแล้วเดินออกไปจากห้องรับแขกเพื่อออกไปดูว่าใช่มินตราหรือเปล่าเพราะเขาอยากเจอหญิงสาวเร็วอยากพูด​เรื่องที่เขาอยากพูดกับเธอแต่ก็ต้องทำคิ้วย่นแล้วรีบเดินออกไปเพราะว่า​ใครบางคนที่กำลังเปิดประตู​รถให้มินตรา...

"ขอบคุณ​มากนะคะที่มาส่ง"

"ครับ.. อ้อคุณ​มินพรุ่งนี้​มีนัดหรือยังครับพอดีผมจะชวนคุณ​มินไปซื้อของหน่อยครับ... พรุ่งนี้วันเกิดน้องสาวผมแต่ผมไม่รู้​จะซื้ออะไรเลยว่าจะชวนคุณ​มินไปช่วยดูให้หน่อยครับ"

"ได้ซิค่ะ/ไม่ได้"

มินตรา​กับเตชินหันไปมองคนที่เดินมาทางเธอกับเตชินที่ยืนอยู่

.... ภูผา...

มินตรา​ได้แต่หันหน้าไปมองชายหนุ่ม​ที่เธอไม่ได้เจอหน้าเขามาเกือบเดือนทั้งที่ในใจยังนึกโกรธ​เขาอยู่​แต่ในสายตาของเธอยังมีความวูบไหวเพราะความดีใจที่เขามา... แต่ทำมั้ยเขาถึงมาอยู่​ที่นี้ได้ก็ไหนเมื่อคืนเขายังอยู่ที่เชียงใหม่

"งั้นพรุ่งนี้​เจอกันนะคะ"

หญิงสาวทำเหมือนไม่สนใจคนที่เดินมาหยุด​ยืนใกล้ๆเธอแล้วเอยออกมาเหมือน​กำลังขัดใจภูผา

"พรุ่งนี้​9โมงนะครับ"

เตชินหันไปมองหน้าภูผาที่มองมายังเขาแบบไม่เป็นมิตร​ชายหนุ่ม​คนนี้เป็นใครเพราะเขาไม่เคยเจอมาก่อนแต่สายตาที่มองมาที่เขาพอจะทำให้รู้ว่า​ตอนนี้​รู้สึก​อะไร...

"ค่ะ... มินขอตัวเข้าบ้านก่อนนะคะ"

"ครับ"

มินตรา​เอยขึ้นพร้อม​กับยิ้มหวานให้กับเตชินหันหลังแล้วเดินเข้าบ้านเหมือนทำทีว่ามองไม่เห็นหรือไม่สนใจภูผาที่ยืนอยู่
ตอนนี้อารมณ์​ของภูผา​ที่เขาคิดว่าเขาควบคุม​มันได้แล้วกลับประทุออกมา.. ภูผา​เดินตามไปจับแขนมินตราไว้เมื่อหญิงสาวกำลังเดินเข้าบ้านภาพตรงหน้าทำให้เตชินที่ยังไม่ได้เข้าไปในรถไม่พอใจผู้ชาย​คนนี้...

"มิน!"

ภูผา​เรียก​ชื่อหญิงสาวเสียงดังจนมินตรา​หันมองหน้าเขา..

"คุณ​ควรให้เกียรติ​ผู้หญิง​หน่อยนะครับ"

"แล้วยุ่งอะไรด้วย"

ภูผา​หันไปมองหน้าคนที่พูดขัดขึ้นมาแล้วเดินมาดึงมือเขาออกจากหญิงสาว..

"ก็ไม่เกี่ยว​นะ​ ผมไม่รู้​หรอกว่าคุณ​เป็นใครแต่ไม่ควรที่จะมาทำตัวรุ่มร่าม​แบบนี้​ ให้เกียรติ​กันหน่อยก็ดีนะครับ"

เตชินพูด​ออกมาพร้อมกับสะบัดมือภูผาที่เขาจับออกให้พ้นมือของมินตรา..

"ผัวะ!

ภูผา​ที่ตอนนี้หมดความอดทนเพราะคำพูด​ของเตชินและความโมโหที่หญิงสาวไม่สนใจเขาแถมยังยิ้มหวานให้เตชินต่อหน้าเขา

"ว๊าย!! คุณ​เต​ "

มินตรา​ตกใจกับการกระทำ​ของภูผา​นี้เขาทำมันจะมากไปแล้วนะ...
แต่ใช่ว่าเตชินจะยอมให้ภูผาเป็นฝ่ายตอยเขาอย่างเดียว

" ผัวะ.. ผัวะ!!"

เตชินตอยภูผาเข้าหลายมัดเพราะเขาชำนาญ​อยู่​แล้วผิดกับคนที่ตอนนี้กำลังอ่อนแอรวมทั้งยังไม่ได้พักผ่อน​ล้มลงไปกองที่พื้น..

" พอเถอะ​ค่ะ.. มินขอนะคะคุณ​เตกลับ​ไปก่อนเถอะ​ค่ะเดี๋ยว​มินจัดการเขาเอง"

"แน่ใจนะครับ"

"ค่ะ"

มินตรานั่งลงไปหาคนล้มลงนอนที่พื้นอย่างเป็นห่วงตั้งแต่เห็นหน้าเข้าแวบแรกแล้วภูผาดูไม่เหมือนคนที่เธอเคยเห็นเลยเหมือนเขาไม่ได้พักผ่อน​หน้าดูโทรมจนมินตรา​รู้สึก​ได้...

"คุณ​ภู.. "

เตชินมองหญิงสาวที่หน้าตาเป็นห่วงคนที่นอนอยู่​ที่พื้น.. อย่างหมดหวัง

.... นี้เขาแพ้ตั้งเแต่ยังไม่เริ่มหรอเนี่ย.....

"คุณ​หนู​มีอะไรให้ลุงช่วยมั้ยครับ"

ลุงชมที่ยืนดูเหตุการณ์​อยู่เดินเข้ามาถามหญิงสาวที่เหมือนทำท่าจะพยุง​คนที่ล้มลงไปให้ลุกขึ้น..

" ช่วยพยุงเขาเข้าไปในบ้านหน่อยนะคะ"

ลุงชมเข้ามาพยุงชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะหมดแรงเข้าไปในห้องรับแขกแล้ววางชายหนุ่มที่โซฟา..

" ป้ากลิ่น​ค่ะมินขอกะละมัง​น้ำแล้วก็ยาหน่อยนะคะ"

ป้ากลิ่นเดินออกไปแล้วกลับมาพร้อมกะละมัง​น้ำและยาทาแผล..

"ให้ป้าช่วยอะไรมั้ยค่ะ"

" ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยว​มินจัดการเองค่ะ... ป้ากลิ่น​มีอะไรก็ไปทำก่อนนะคะ"

"ค่ะ"

มินตรา​นั่งลงมองหน้าคนที่หลับตาอยู่​แล้วค่อยๆเช็ดหน้าให้ชายหนุ่ม​และทายาแผลที่โดนเตชินตอยที่หัวคิ้วและมุมปากจนคนที่ดูเหมือนหมดสติค่อยๆลืนตาขึ้นมา... พอมินตราเห็นแบบนั้นรีบลุกขึ้นออกยืนให้ออกห่างจากคนที่นอนอยู่โซฟา

" ถ้าฟื้นแล้วก็รีบกลับบ้านได้แล้ว"

" มิน.. คือผม"

ภูผา​พยายาม​ประคอง​ตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งแล้วมองหน้าหญิงสาวที่ยืนออกห่าง... แค่เห็นแค่นั้นเขาก็ใจห่อเหี่ยว​เขาทำผิดอีกแล้วทั้งที่ตั้งใจมาจะมาพูด​มาคุยกับเธอดีๆเขาบอกกับตัวเองว่าจะไม่อารมณ์​ร้อนแต่พอเขาเห็นเธออ​ยู่​กับคนอื่นเขามันทำไม่ได้

" กลับได้แล้วค่ะ..."

" แต่เรายังไม่ได้คุย​กัน"

"ไม่มีเรา.... มีแค่คุณ​กับฉัน... หายแล้วใช่มั้ยค่ะกลับไปได้แล้วค่ะ"

"ผมขอโทษ"

ภูผา​พูด​เสียงแผ่วเบา​เพราะเขาผิดจริงๆทั้งตอนนั้นและก็วันนี้เขาใจร้อนเกินไป

มินตรา​มองหน้าคนที่พูดแล้วได้แต่หันหลังเหมือนกำลังจะเดินออกไปจากห้องรับแขกเพราะเธอไม่อยากใจอ่อนให้กับเขาเลย

ภูผาได้แต่พยุงตัวเองแล้วรีบเดินไปหาหญิง​สาวจับที่มือของหญิงสาวไว้...

"คุย​กันก่อนะ"

"ฉันไม่มีอะไรจะคุยด้วย... ลุงชมค่ะ!! ส่งแขกด้วยนะคะ"

มินตราตะโกนเรียก​ลุงชมที่อยู่​ด้านนอกให้มาส่งแขกที่ไม่ได้รับเชิญ​อย่างภูผา..

"ผมยังไม่กลับถ้าเรายังไม่ได้คุยกัน"

"มินฝากส่งแขกด้วยนะคะ"

มินตรา​ไม่สนใจคำพูด​ของเขาแล้วดึงมือออกรีบเดินออกไปเพื่อเดินขึ้นไปข้างบนห้อง

" ผมไม่กลับ....ผมจะรอตรงนี้จนกว่าเราจะได้คุย​กัน"

ภูผา​ตะโกนบอกหญิงสาวที่กำลังเดินขึ้นข้างบนมินตราได้แต่หันกลับมาแล้วเอยกับลุงชมเหมือนบอกผ่านไปให้ชายหนุ่มมากกว่า...

" บอกเขาด้วยนะคะถ้าจะรอก็ออกไปรอข้างนอกเพราะวันนี้มินไม่รับแขกแล้ว"

พูด​เสร็จ​มินตรา​ก็รีบเดินขึ้นห้องเพราะถ้าเธออ​ยู่​ตรงนี้นานกว่านี้กล้วว่าตัวเองจะใจอ่อน​ให้กับเขาแค่เห็นหน้าเขาในวันนี้ความโกรธ​ของตัวเองที่มันเหมือนกำแพงน้ำแข็ง​มันก็เหมือนจะละลายลงไป...

" คุณ​ภูครับ"

" ไม่เป็นไรครับ... เดี๋ยว​ผมไปนั่งรอข้างนอก"

ภูผา​เดินออกไปนอกบ้านแล้วไปนั่งอยู่ที่เก้าอี้ที่อยู่หน้าบ้านแต่ช่วงนี้เข้าหน้าหนาว​ถึงแม้ที่กรุงเทพ​อาจจะไม่ได้หนาวเหมือนเชียงใหม่แต่สภาพ​ร่างกายเขาตอนนี้มันรับไม่ค่อยไหวแล้วเพราะตั่งเเต่​กลับไปคราวนั้นเขาไม่ค่อยได้นอนเต็มตาเลยไหนทั้งงานในไร่...

ไหนทั้งยังคิดถึงใครบางคนเขาพึ่งจะยอมรับกับตัวเองในช่วงที่เขาไม่ได้เห็นหน้าของมินตราเขาบอกได้ไม่อายเลยว่าเขาคิดถึงเธอมากแค่ไหน... อยากโทรหาอยากคุย....

อยากให้เธออ​ยู่​ใกล้เหมือนที่ผ่านมา... แต่เขากลับเลือกที่จะไม่โทรเพราะกล้วว่าหญิงสาวจะยังไม่หายโกรธ​และคนอย่างภูผาก็ไม่เคยง้อสาวที่ไหนเขาไม่รู้​แม้กระทั่ง​วิธี​พูดดีๆให้หวานหูเหมือนใครๆที่เขาทำกัน....







........ณ..ที่​นี้​ยังมี​รัก​❣️......................................

✍️ฝาก​ติดตาม​ตอน​ต่อไป​ด้วย​นะ​คะ​
ข​อบคุณ​ทุกการติดตามขาดตกบกพร่อง​ตรงไหนจะรีบแก้ไข​นะคะ????...

#นักเขียน​มือใหม่...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 05:06
    คืนดีกันเร็วๆนะ อยากเห็นบทหวานๆ แล้ว (:
    #24
    0
  2. #23 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:40
    รำคานมิน
    #23
    0