ตีแผ่ความรู้สึก ;( งานกีฬาเยาวชนปี 2554
เขียนโดย
kusane
ครั้งแรกที่ได้ยินคำนี้ก็ไม่ได้คิืดอะไรมาก แต่ ณ ตอนนี้
หากแพรได้ยินชื่อๆนี้แพรอยากจะ
บอกว่า
เสียใจมากที่มารวมงานครั้งนี้
คุณรู้ไหม...ก่อนที่พวกเราจะมาแสดงกันได้พวกเราต้องซ้อมหนักแค่ไหน
...ซ้อมที่โรงเรียนตัวเอง 1 เดื่อน
ซ้อมที่สนามราว 2 อาทิตย์
เหมือนนรก!?
ทุกครั้งที่มีการซ้อมเดิน ทางคณะจะตัดเปลี่ยนแถวเดินแทบทุกรอบ
ทำให้เด็กๆที่มาแสดงแทบเป็นบ้า!หลายคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
[เปลี่ยนทุกรอบต่อให้เดินล้านครั้งก็ไม่พร้อมกันหรอก]
คุณอยู่ในร่มค่อยสั่งพวกฉัน
คุณพูดอยู่ในร่มจะไปเข้าใจอะไรพวกฉันที่อยู่ข้างนอก
แต่เรื่องซ้อมก็ไม่หนักเท่ากับเรื่อง
โดนขโมยของ
ในวันที่มีพิธีเปิดคือวันที่ 19 / 1 / 54
นั้นแพรเป็นนักแสดงรำพัดจีน ซึ่งแพรก็ได้เอากระเป๋าที่ในนั้นใส่เสื้อผ้าและอุปกรณ์แต่งหน้าเอาไว้ด้วย
ตอนแรกแพรเอาของสำคัญทุกสิ่งทุกอย่างใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงขาสั้นข้างใน
แต่ว่าพอถึงเวลาจริงมันหนักซะจนต้องเอาไปเก็บที่กระเป๋าใหญ่!
ในวันนั้นแพรเอา psp go ที่พึงซื้อมาสดๆร้อนๆไปด้วย มันจึงมีสองทางเลือกคือ เอา psp หรือมือถือไป
แน่นอนแพรเอาpsp go ไปเพราะมือถือแพรมันมือ 2 แล้วสภาพอนาถมาก(ตกพื้นซะ...)
โดยที่แพรวางกระเป๋าไว้แถบๆที่อาจารย์อยู่กัน ซึ่งเพื่อนแพรก็เอากระเป๋าแต่งหน้ามาวางไว้ด้วย
แล้วที่นี้!!
ก็มีรุ่นน้องคนอื่นๆอีก8กว่าคนมาฝากมือถือลงไปด้วย!
ตอนกลับมาจากแถวรอบแรกมันยังคงอยู่ แต่พอแสดงเสร็จทุกอย่างหายไปหมดไม่เหลือแม้แต่เก้าอี้ที่วางมันไว้!
(เอาชุดพละกูคืนมา-*-)
โดยของที่หายไปนั้นสำหรับแพรคือ
-bb เห็ด skinfood
-กันแดดมะเขือเทศรุ่นบำรุง ของskinfood
-ซิริโคนเบสผักกาด
-คอนซิเลอร์กล้วย
-ลิปปาล์ม
-เบาม่วง เดอะเฟสช๊อป(พึงซื้อมาได้ 1 อาทิตย์)
-ตินอีทูดี้รุ่นท๊อป(พึงซื้อได้ 1 อาทิตย์พร้่อมๆกับเบส)
-แป้งเด็กแคร์(...)
-ชุดพละ+กางเกงวอร์ม(เอาไปทำซากอะไร)
-หนังสือการ์ตูน แพนโดร่าฮารท์ เล่ม 7 ที่พึงซื้อมาก!!(ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก)
-กระเป๋าหนังสือสุดรักที่ทำจำนวนจำกัด
-มือถือแคนดี้มือสอง ...
-คอนแทคเลนส์สายตา -5.50 หนึ่งข้าง(ที่ถอดออกเพราะเคื่องตาจนแทบตาย)
แต่ของรุ่นน้องแพรที่โดนคือ
มือถือหาย 8 เครื่อง
เพื่อนแพรหาย อีก 2 เครื่อง
แพรหายอีก 1 เครื่อง
ร่วมแล้ว....11 เครื่อง!
มือถือแพร แพรไม่หวง...แต่...มึงเอากระเป๋ากูไปไหมTT____TT)/
เอาชุดพละชั้นคืนมาน่ะเฮ้ย!เครื่องสำอางด้วย!จะเอามือถือก็เอาไปเลย(จะได้ซื้อใหม่)
แมร่ง คนไทยเป็นเช่นนี้รึ เฮอะ!T___T)
ตอนที่รู้ตัวว่าของหายอย่างแรกที่ตกใจคือ ไอ้ชาติบัดซบ
คอนแทคเลนส์สายตาสีชมพูหนึ่งข้างเอ็งเอาไปทำป้าเรอะ~!!รู้ไหมคนสายตาัส้นมองเห็นแค่ข้างเดียวมันเ_ี้ยนะเฮ้ย!
พอถามอาจารย์ว่าเอาไปรึเปล่าคำตอบคือ
หายละสิ เป็นไงละัจองหองดีนัก ไม่ยอมฝากเอง
อ้าวไอ้ชิบหายวายวอด แล้วชั้นฝากมีคนรับไหมละฮึ!?
สิ่งทีได้กลับมาจากงานกีฬาที่แสนภูมิใจนี้คือ
เจอปอ ซึ่งแพรไม่รู็จัก(จริงๆน่ะ)แล้วก็ไปกรี้ดร่วมด้วย(เนียน)
โดนพลุหล่นใส่หัวหลังจากเค้าุจดคบเพลิงเสร็จ...สงสารคนแสดงที่แตกตื่นบางเถอะ-___-
โรคภูมิแพ้ตอนอายุ 15 ...
ของหายเกือบ หมื่น(ของแพร)
เสียความรู็สึก
เหนื่อยโคตร
สรุปแล้วนี้ฉันไปงานแสดงหรืองานนรกกันแน่ค่ะ?
แล้วก็ไอ้คนที่เอาไปนั้นน่ะ เอาของชั้นไป ชั้นไม่อยากว่าอะไร
แต่การที่คุณมาเอาของรุ่นน้องชั้นไปน่ะ...รู้สึกอะไรบางจากการที่เห็นเด็กร่วม 10 คนร้องไห้?
สะใจ ? สมน้ำหน้าอยากโง่เอง?
คุณน่ะ เชื่อเรื่องเวรกรรมกับการจองเวรไหม?
แพรน่ะ...แช่งแม่นมาก...แช่งแม่นเหมือนกับที่แม่แพรแช่งแม่น
แล้วแพรน่ะ...เป็นพวกแค้นฝั่งหุ่นซะด้วย
ของตัวเองมีคุณไม่พอใจ
ขโมยไปเพื่อตัวเอง?
นี้สิน่ะ...พวกเศษสวะสังคม!
จำไว้ไปงานอะไรอย่าได้ไว้ใจใครทั้งสิ้น!
ปล.อยากได้ชุดพละคืนอ๊ะ...;(
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
20 ม.ค. 54
230
1
ความคิดเห็น
"บัดซบ" หาคนดีไม่ค่อยได้
นี่ไม่ได้โกหกเวลาเราไปไหนเราวางของตัวเองไม่ได้เลยค่ะยกเว้นว่ามันจำเป็นเเละวางต้องอยู่ที่มองเห็นได้ ลองคิดดูละกันค่ะหากเป็นอย่างนี้ต่อไป"ชาติ" ไม่เจริญเเน่เเละถึงพวกที่ชอบขโมยของทั้งหลาย ขอให้คุณรู้ไว้ว่าสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่มันส่งผลให้"ประเทศชาติล่มจมเพราะคุณจำไว้"