GOT7 | FRIEND LOVE เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด | [ALLJACKSON] #อสแฟนหก

ตอนที่ 5 : FRIEND LOVE| 04 #อสแฟนหก (100 per.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    4 มิ.ย. 60

4

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ jinyoung sexy got7

มาหาหมอก็ต้องทานยาจะได้หายป่วย แต่ถ้าคนไข้ดวงซวยเดี๋ยวหมอจะช่วยใช้เข็มของหมอฉีดให้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







          ร่างของกายีนั่งจ้องเหว่ยเทาด้วยความเบื่อหน่ายอีกฝ่ายกำลังจัดจานเตรียมกับข้าวบนโต๊ะให้เขาอยู่ สายตาที่กายีส่งให้เหว่ยเทานั้นมันเต็มไปด้วยความไม่พอใจบวกกับอารมณ์เสียจากที่น้องชายตัวเองไม่รับสายด้วยเล็กน้อย

          “กายีทำไมขมวดคิ้วแบบนั้นล่ะครับ มานี่สิเร็วผมเตรียมอาหารเสร็จแล้วเหว่ยเทาเดินมาทางคนตัวเล็กกว่าตนก่อนจะดึงแขนของกายีให้ลุกขึ้นแล้วลากไปยังโต๊ะอาหารที่มีกับข้าวอยู่เต็มโต๊ะ กายีไม่ได้ปริปากพูดอะไรเพราะกำลังคิดถึงเรื่องอื่นอยู่ โดยที่หารู้ไม่ว่านั่นมันสร้างความกังวลให้เหว่ยเทาด้วย

          “กายีครับกายีกะ

          “หุบปากแล้วแดกไป

          “……”

          เหว่ยเทาเงียบทันทีที่คนตัวเล็กเงยหน้าตวัดสายตาคมๆของตัวเองมาทางเขา ชายหนุ่มจำต้องยอมนั่งเงียบมองใบหน้าคิ้วขมวดนั่นนิ่งๆ เขาไม่คิดจะแตะอาหารตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว เขาอยากให้กายีทานมันก่อนอยากจะเห็นรีแอ็คชั่นสุดน่ารักนั่นของอีกฝ่าย เหว่ยเทารู้ดีว่าเวลากายีทานของที่ถูกใจตัวเองแล้วสีหน้าเจ้าตัวจะเป็นยังไง มันน่ารักมากและเขาก็จะไม่มีทางพลาดโอกาสที่จะเห็นมันแน่นอน

          ต่างคนต่างนั่งเงียบ คนหนึ่งเงียบเพราะน้องชายโทรศัพท์ไปแล้วไม่รับส่วนอีกคนเงียบเพราะต้องการที่จะจดจำใบหน้าสวยๆนั่นยามที่กำลังเคร่งเครียดกับเรื่องอะไรบางอย่าง ครั้นสายตาของทั้งคู่ก็หันมาสบเข้าด้วยกันด้วยความบังเอิญ เหว่ยเทาจ้องลึกไปยังนัยน์ตาของกายีเขามองมันด้วยความอยากรู้ว่าเรื่องอะไรกันแน่ที่ทำให้เด็กคนนี้เงียบได้ตั้งหลายชั่วโมง แต่ยิ่งมองก็ไม่เห็นอะไรเพราะมันว่างเปล่ามีแต่ความมืดเพียงเท่านั้น

          “ทำไมไม่กินกายีเอ่ยถามหลังจากที่ตนเป็นคนหลบสายตาของเหว่ยเทาก่อน ใบหน้าก้มลงเล็กน้อยพร้อมกับดวงตาคมที่เซหันไปอีกทางเพราะไม่อยากจะสบกับอีกฝ่ายเป็นครั้งที่สอง

          “ก็อยากทานพร้อมกายีนี่นา มาทานด้วยกันเถอะนะรอยยิ้มของเหว่ยเทาทำให้กายีใจอ่อนชายหนุ่มถอนหายใจแล้วเริ่มลงมือตักอาหารเข้าปากช้าๆ ท่าทีที่กายีปฏิบัติทั้งหมดมันอยู่ในสายตาของเหว่ยเทาเสมอ เหว่ยเทาตักปลาทอดสามรสที่เจ้าตัวชอบใส่จานให้และตามด้วยพักขมต่างๆ

          กายีเป็นคนที่ชอบทานผักมากดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเจ้าตัวถึงได้มีร่างกายที่มาดแมนแข็งแรงสมชายแบบนี้ เพราะว่าดูแลตัวเองดีและออกกำลังกายสม่ำเสมอบอกกับลักษณะหน้าตาที่หล่อเหลาเป็นธรรมชาติไม่พึ่งศัลยกรรมนั่นยิ่งทำให้เจ้าตัวดูดี ขนาดเหว่ยเทาที่เจอแว๊บแรกยังอยากที่จะมีร่างกายแบบกายีเลย แต่ไม่ใช่เพื่อไว้โชว์สาวๆหรอกนะเอาไว้ปกป้องกายีต่างหาก

          เพราะว่าวงการที่กายีอยู่มันเสี่ยงอันตรายมากเกินไปดังนั้นอย่างน้อยถ้ามีใครที่สามารถปกป้องกายีได้มันคงจะดีกว่านี้ และคนๆนั้นก็ขอให้เป็นเขาเหว่ยเทาแค่คนเดียวพอคนอื่นๆไม่จำเป็นหรอกสำหรับกายี

          “กายีทานนี่สิครับอร่อยมากเลยนะเหว่ยเทาตักซุปไก่ตุ๋นยาจีนให้กับคนตัวเล็ก มันเป็นสิ่งที่กายีชอบพวกสมุนไพรต่างๆนั่นคือสิ่งที่คนตรงหน้าเขาโปรดปราน กายีใช้ช้อนของตัวเองตักมันเข้าปากอย่างเร็วไวรีแอ็คชั่นที่เหว่ยเทารอมาเนิ่นนานกำลังจะเริ่มขึ้น ใบหน้าที่เคยบึ้งตึงตอนนี้กลับเปี่ยมไปด้วยความสุขแทน รอยยิ้มแสนสวยที่นานครั้งจะได้เห็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าคม

          ความมาดแมนของกายีมันดับลงและเปลี่ยนเป็นน่ารักแทน แม้ว่าเดิมทีเจ้าตัวจะน่ารักอยู่แล้วก็ตามแต่เวลาที่อยู่สองต่อสองกับเหว่ยเทาแล้วกายีหลุดมุมนี้ออกมาเป็นใครก็ต้องพากันมองอย่างเอ็นดูทั้งนั้น

          “อร่อยไหมครับ?”

          “อืม อร่อยมากซื้อมาจากไหนอ่ะ

          “ไม่ต้องรู้หรอกครับ

          “ทำไม?”

          “เพราะผมอยากเป็นคนเดียวที่ซื้อให้กับกายีไงครับ

          กายีวางช้อนซ้อมลงกับจานแผ่วเบาใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มปรากฏอยู่จางหายไปช้าๆ อารมณ์ที่กำลังผลิบานเป็นดอกไม้หายไปภายในพริบตา ดวงตาคมจ้องเหว่ยเทานิ่งไม่ไหวติ่งนั่นทำให้ชายหนุ่มรู้สึกกังวลเล็กน้อยเพราะว่าตนไม่แน่ใจว่าพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า ทำไมกายีถึงทำหน้าแบบนั้นใส่เขากันล่ะ?

          “เลิกได้ไหมเหว่ยเทา บางทีกูก็รำคาญมึงนะกูไม่ใช่คนชอบพูดคำหยาบ กูไม่ใช่คนอารมณ์ร้อนง่าย แต่กับมึงแม่งมันทำให้กูแสดงด้านลบพวกนั้นออกมาอย่างเช่นตอนนี้ กูไม่ต้องการความรักของมึงหรอกนะถ้ามึงอยากให้ก็เก็บมันไว้ให้คนอื่นเถอะ คนอย่างกูไม่มีใครชอบลงหรอกพอเถอะวะกูสงสารมึงกายีบอกกับเหว่ยเทาใบหน้าเขาจริงจังมากเพราะมันเป็นเรื่องสำคัญ เขาไม่ชอบที่จะแสดงคำพูดคำจาที่หยาบคายหรือแสดงท่าทีที่โมโหร้ายแบบนั้นใส่อีกฝ่ายมากนักหรอกนะเพราะนั่นก็ไม่ใช่ตัวตนของเขาเสียเท่าไหร่

          “ถ้าผมบอกว่าไม่กายีจะโกรธไหมครับ? ถ้าผมอยากจะรักกายีอยู่แบบนี้ไปตลอดกายีจะว่าอะไรผมไหมถึงมันจะเหนื่อยแต่ถ้าต้องแลกกับการที่ได้เห็นหน้าหรืออยู่ใกล้ๆคนที่เราชอบความเหนื่อยทั้งหมดที่มีมันก็หายไปหมดแล้ว ผมขออย่างเดียวอย่าไล่หรือผลักไสในสิ่งที่ผมอยากจะมอบให้กายีได้ไหม ให้ผมได้พิสูจน์ตัวเองจนกว่ากายีจะเจอคนที่ใช่เถอะนะเหว่ยเทายื่นมือไปจับกับมือของกายี ลูบนิ้วโป่งวนเป็นวงกลมบนหลังมือคนตัวเล็กก่อนเงยหน้ายิ้มให้กับกายีจนเห็นลักษณ์ยิ้มแสนทรงเสน่ห์ของตน

          “หึถ้าคิดว่าตัวเองจะสามารถทำแบบนั้นไปได้ตลอดก็เชิญกายียกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย คำพูดของเขาเหมือนกับว่ากำลังจะเปิดทางให้เหว่ยเทาเข้ามาเยี่ยมชมภายในจิตใจของตนยังไงอย่างนั้น มันคล้ายกับจุดเริ่มต้นเพื่อให้อีกฝ่ายดำเนินการทำคะแนนอย่างจริงจังเสียที

          “กายีพูดจริงๆเหรอครับไม่ได้โกหกผมใช่ไหม!?”เหว่ยเทาตาโตแลดูดีใจอย่างมากหลังจากที่ได้ฟังคำจากปากคนตรงหน้า เขาคิดว่ากายีจะโวยวายใส่หรือไม่ก็ลุกหนีไปแล้วเสียอีก แต่พอได้ยินแบบนี้แล้วหัวใจก็พองโตขึ้นราวกับดอกไม้ใกล้ตายที่โดนน้ำสะอาดรดเลย มันชุ่มชื้นไปด้วยกลิ่นไอของความรักแม้ว่าจะมีเพียงเขาคนเดียวที่สัมผัสได้ก็เถอะนะ

          “กูไม่เคยโกหกกูคนจริงพูดแล้วไม่เคยกลับคำกายีกล่าวเพิ่มความมั่นใจให้แก่เหว่ยเทา อีกฝ่ายยิ้มกว้างปานปากจะฉีก เขาแทบจะวิ่งเข้าไปกอดแล้วรัดคนตัวเล็กกว่าให้แน่นแต่ก็ทำไม่ได้เพราะกลัวว่ามันจะทำให้กายีไม่พอใจจึงได้แต่ลอบยิ้มไปเงียบและคอยเหลือบตามองอีกฝ่ายตลอดเวลาเพียงแค่นั้น

          เหว่ยเทาเริ่มตักอาหารใส่จานของกายีมากขึ้นเรื่อยๆ แรกๆมันก็พอจะทานตามทันอยู่หรอกแต่พอผ่านไปสักสิบนาทีอาหารต่างๆก็เต็มจานจนเขาทานเกือบไม่หมดเสียแล้ว พอด่าไปอีกฝ่ายก็เอาแต่ยิ้มซะจนน่าหมั่นไส้ คิดผิดหรือถูกกันนะที่ไปให้ความหวังไอ้บ้านี่น่ะ กลับไปย้อนเวลาใหม่ได้ไหมถ้าเป็นไปได้กายีก็ไม่อยากจะพูดหรอกนะ

 

 

 

 

 

          หลังจากที่พักทานข้าวกันเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้วกายีก็มานั่งรอเหว่ยเทาอยู่ที่ห้องนั่งเล่นระหว่างที่อีกฝ่ายกำลังล้างจานอยู่ มือหนาหยิบเอาโทรศัพท์เครื่องเดิมขึ้นมากดโทรหาน้องชายของตนอีกรอบและหวังอย่างยิ่งว่าคราวนี้เจ้าตัวจะรับสายของเขา ถ้าขืนอีกฝ่ายไม่รับล่ะก็เห็นทีคงจะต้องจองไฟล์บินไปดูเสียหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้นกับน้องเจียเอ่อร์ของตนหรือเปล่า น้องชายเขามันบอกบางจะตายถ้าใครมาทำร้ายหรือจับตัวไปล่ะก็เป็นเรื่อง

          [“…..ฮะ..ฮัลโหลกากา…”]เสียงเล็กๆแหบๆทักขึ้น มันทำเอากายีแทบหลุดยิ้มออกมาทันที อย่างน้อยเขาก็โล่งอกแล้วล่ะที่น้องตัวเองไม่ได้เป็นอะไร นึกว่าจะต้องบินไปเกาหลีเสียแล้วสิ

          “ทำไมตอนพี่โทรไปน้องถึงไม่รับสายพี่ รู้ไหมพี่เป็นห่วงน้องนะเจียกายีเปลี่ยนสรรพนามในการเรียกน้องชายตัวเองและน้ำเสียงทันที กับน้องชายจะใช้เสียงใสพูดและทุ่มๆแลดูอบอุ่นแต่กับคนอื่นต้องเสียงต่ำโหดๆไม่อย่างนั้นมันจะไม่น่าเกรงขามหรือน่ากลัว อีกอย่างเป็นเพราะว่ากายีรักและหวงน้องมากดังนั้นจึงไม่กล้าที่จะดุหรือทำเสียงทุ่มต่ำใส่กายีเป็นคนหลงน้องระดับสิบเลยล่ะ

          [“น้องขอโทษน้องยังไม่ตื่นนี่นากากาไม่โกรธน้องนะ”]คนในสายอ้อนพี่ชายตัวเองเสียงแง้วๆเหมือนลูกแมว กายีล่ะอยากจะเห็นหน้าเจ้าขี้อ้อนนี่เสียจริงๆ ถ้าเขาอยู่ข้างๆจะจับฟัดแก้มซ้ายแก้มขวาให้หายหมั่นเขี้ยวเลย นึกถึงใบหน้าน้องชายตัวเองแล้วก็พาลอยากจะรีบบินไปหาอีกฝ่ายเร็วๆเสียจริง ถ้าไม่ติดว่ามีงานล่ะก็จองตั๋วตั้งแต่คืนนี้แล้ว

          “พี่เคยโกรธน้องลงที่ไหน อยู่ที่นั่นเป็นยังไงบ้างดื้อหรือเปล่าตั้งใจเรียนไหมพี่ส่งให้น้องเรียนนะห้ามเกเรหรือเถลไถลถ้าพี่รู้ว่าน้องเกเรพี่จะจับน้องมาอยู่ที่ฮ่องกงกับพี่เลยกายีเอ่ยถามถึงเรื่องเรียนกับแจ็คสันในขณะนั้นเหว่ยเทาเองก็เดินมานั่งตรงข้ามกับเขาแล้วเป็นที่เรียบร้อย คาดว่าเจ้าตัวน่าจะล้างจานเสร็จพอดีนั่นแหล่ะไม่อย่างนั้นคงจะไม่มาน่าเสนอหน้าตรงนี้หรอก แถมยังยิ้มจนแทบมองไม่เห็นลูกตาด้วยโคตรน่าตบหมั่นไส้จริง!

          [“ไปได้ก็ดีเหมือนกัน….”]คำพูดของแจ็คสันทำให้กายีขมวดคิ้วเป็นปม….ไปได้ก็ดีอย่างนั้นเหรอ? หมายความว่ายังไงมีใครมาแกล้งน้องชายเขาหรือเปล่านะ

          “น้องทำไมน้องพูดแบบนั้นครับมีอะไรหรือเปล่าบอกพี่ได้นะกายีเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เขาค่อนข้างที่จะใส่ใจกับคำพูดของน้องชายตัวเองมากเพราะมันบ่งบอกได้ถึงอารมณ์ของเจ้าตัว แม้จะไม่ได้เห็นหน้าแต่กายีก็รู้ได้ว่าตอนนี้น้องชายตัวเองกำลังแสดงสีหน้ายังไง ถ้าฟังจากน้ำเสียงคงไม่พ้นทำน้าเศร้าก้มหน้าต่ำคอชิดกับอก

          [“ปะเปล่า! น้องหมายถึงว่าถ้าได้ไปหากากาที่ฮ่องกงสักสองสามวันก็ดี ก็เราไม่ได้เจอกันตั้งสองปีน้องคิดถึงกากาจะตาย เนี้ยทุกวันนี้น้องยังนอนกอดหมดข้างรูปกากาอยู่เลยนะฮิฮิอุ่นดีน้องชอบ”]คนตัวเล็กในสายกล่าวปฏิเสธด้วยน้ำเสียงร้อนรนก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นพูดเสียงแง้วๆเหมือนแมวขี้อ้อนต่อแทน มันทำให้กายีคลายความกังวลลงไปบ้างแต่เขาก็ยังไม่เชื่อสนิทหรอกนะว่าน้องตัวเองสบายดีมันต้องเห็นด้วยตาถึงจะเชื่อได้

          “กลายเป็นเด็กน้อยติดหมอนข้างไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันเรา ไม่ต้องรอนานหรอกเดี๋ยวอีกหนึ่งอาทิตย์พี่จะไปหาเตรียมต้อนรับได้เลยแล้วก็บอกเจบีด้วยว่าให้ไสหัวไปนอนที่อื่นเพราะพี่ไม่อยากอยู่กับคนอื่นนอกจากคนในครอบครัว ถ้ามันไม่ไปเดี๋ยวพี่กระทืบไล่มันเองกายีบอกกับน้องชายให้ไปบอกกับเพื่อนตัวเองให้ไสหัวไปนอนที่อื่น เพราะเขาค่อนข้างที่จะไม่ชอบขี้หน้าเหล่าบรรดาเพื่อนของแจ็คสันเสียเท่าไหร่ ไม่ใช่ว่ามันทำตัวไม่ดีใส่หรอกนะแต่..สายตาที่มันมองน้องชายเขาเห็นแล้วโคตรอยากชักปืนขึ้นมายิงเรียงตัว มองปานจะกลืนน้องเขาลงท้องไปทั้งตัวแบบนั้น พี่คนเห่อน้องอย่างกายีเห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะไม่ชอบขี้หน้าพวกมัน โดยเฉพาะไอ้เพื่อนสนิทของเจ้าตัวที่ชื่อเจบี เจอกันไม่ได้เป็นต้องไล่มันไปที่อื่นตลอด

          [“อือ เดี๋ยวน้องบอกมันให้นะ อย่าลืมซื้อของโปรดน้องมาเยอะๆล่ะไม่งั้นน้องจะงอนกากาแน่”]กายียิ้มอีกแล้วเขาชอบเวลาเจ้าตัวเล็กมันอ้อนซื้อของกินจริงๆ ถ้าอยู่ตรงหน้าเขาล่ะก็แจ็คสันคงจะเอาหัวมาถูๆแถวอกเขาไปนานแล้ว อ้อนขนาดนี้จะไม่ให้กายีหวงน้องได้ยังไงก็น้องมันน่ารักคนเป็นพี่ก็ต้องหวงเป็นธรรมดา หมาหน้าไหนก้าวเข้ามาได้เจอดีทุกราย

          “ครับน้องก้อนของพี่ อ้วนแล้วมั้งตอนนี้มีนุ่มนิ่มบ้างหรือยังเนี้ยหืม?”กายีถามติดตลกนิดๆ นุ่มนิ่ม ที่ว่าหมายถึง พุงน้อยนั่นเอง มันเป็นคำศัพท์ที่กายีบัญญัติขึ้นเพื่อเรียกให้ดูน่ารักขึ้น

          [“บ้า! กากาอ่ะน้องไม่ได้อ้วนนะน้องหุ่นดีไม่มีนุ่มนิ่มด้วยไม่เชื่อก็มาดูได้เลยน้องไม่เคยโกหก”]แจ็คสันทำเสียงงอแงใส่พี่ชายตัวเองก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นเชิญชวนให้กายีรีบบินมาดูหุ่นของตัวเองแทน คนเป็นพี่อยากจะบอกน้องชายตัวเองเหลือเกินว่าพี่แทบจะวิ่งไปหาหนูแล้วตัวเล็กของพี่ ทำไมเขามีน้องน่ารักน่าฟัดแบบนี้วะตอบ!

          “ถ้าพี่ไปแล้วเห็นนุ่มนิ่มของน้องนะพี่จะฟัดนุ่มนิ่มน้องให้หายหมั่นเขี้ยวเลยตัวแสบ!”กายีพูดยิ้มๆ เขาแอบเห็นเหว่ยเทายกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเขาด้วย แต่กายีก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกจะถ่ายก็ถ่ายไปตอนนี้อารมณ์ดีคุยกับน้องคนอื่นช่างหัวมันไม่สนใจ กายีขอโฟกัสแค่ตัวเล็กของเขาก็พอแล้ว

          [“ฮ่าๆ อืมงั้นแค่นี้นะน้องจะไปหาอะไรกินสักหน่อยหิวแล้วรักกากานะจุ๊บๆ”]แจ็คสันบอกกับพี่ชายตัวเองพร้อมส่งเสียจุ๊บๆของตนมาให้อีกฝ่ายได้ยินราวกับว่าเจ้าตัวกำลังจุ๊บๆแก้มเขาอยู่

          “ครับกายียิ้มตอบรับน้องชายตัวเองไปแต่อีกฝ่ายก็ยังไม่วางสายเสียที

          [“ง่ะ! จุ๊บๆน้องกลับด้วยสิเร็วๆจุ๊บๆงื้ออออ!!”]แจ็คสันงอแงใส่กายีเพราะเจ้าตัวไม่ยอมจุ๊บกลับ มันทำให้กายีส่ายหัวไปมาก่อนตัดสินใจจุ๊บกลับไปแผ่วเบา

          “จุ๊บ! รักน้องนะกายีบอกเสียงทุ่ม

          [“รักเหมือนกันบายตรู๊ด…”]แจ็คสันกล่าวจบก็วางสายทันที

          ใบหน้าหล่อคมจ้องมองโทรศัพท์ในมือก่อนยกยิ้มขึ้นด้วยความเอ็นดู เจ้าน้องก้อนของเขาป่านนี้คงจะวิ่งดุ๊กดิ๊กออกไปหาอะไรกินกับเพื่อนๆแล้วมั้งก็บ่นว่าหิวซะขนาดนั้น เหลือบตามองไปยังร่างตรงหน้าพบว่าเหว่ยเทากำลังนั่งยิ้มปากฉีกมองเขาอยู่ ที่จริงมันก็มองเขานานแล้วแหล่ะแต่พอดีว่ากายีพึ่งจะรู้สึกตัวไงว่าถูกมองอยู่

          “ยิ้มอะไรเขาถามเสียงโหดแต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ใบหน้าหล่อนั่นหงอยลงได้เลยแม้แต่นิดเดียว

          “เห็นคนน่ารักคุยกับน้องชายแล้วรู้สึกอยากเป็นน้องเจียเอ่อร์บ้างเผื่อว่าจะได้รับความรักจากกายีสักนิดเหว่ยเทากล่าวทำให้กายียกมุมปากขึ้นโดยอัตโนมัติ

          “ขอโทษทีต่อให้มีน้องชายแบบมึงก็สู้เจียเอ่อร์สุดน่ารักของกูไม่ได้หรอก อีกอย่างน้องกูกูรักของกูอิจฉาก็เรื่องของมึงกายีหมายจะตอกหน้าทำให้อีกฝ่ายเงิบไปสักนิดแต่ไม่เลยแม้แต่น้อย นอกจากมันจะไม่สะเทือนกับคำพูดของเขาแล้วมันยังหน้าด้านยิ้มส่งมาให้อีก แบบนี้ไม่เรียกกวนตีนแล้วจะให้เรียกว่าอะไร!

          “นี่ๆ กายีถ่ายรูปให้หน่อยได้ไหมครับจู่ๆเหว่ยเทาก็เปลี่ยนเรื่องหยิบโทรศัพท์ของตนขึ้นมาแล้วยื่นให้กับกายีอย่างรวดเร็ว อีกฝ่ายเองก็ได้แต่รับมันไว้อย่างงงๆแต่ไม่สามารถพูดอะไรได้เพราะมึนกับเหตุการณ์อยู่

          “อะอืม…1…2…3…แช่ะ!”กายีถ่ายรูปให้เหว่ยเทาแบบงงๆแต่ก็มีสติพอที่จะปรับความคมชัดของมันให้เป็นแบบHDดี เพราะปกติแล้วเขาถ่ายรูปทีไรก็ปรับคุณภาพของกล้องเป็นแบบนี้เสมอ

          “ไหนขอดูหน่อยสิครับกายียื่นโทรศัพท์ที่ปรากฏภาพของเหว่ยเทาชัดเจนเด่นหราอยู่ตรงหน้าให้อีกฝ่าย พอเจ้าตัวรับมันไป อีกฝ่ายถึงกับเบิกตากว้างก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขานิ่งๆอะไรของมัน?

          “ทำไมภาพมันชัดจังล่ะครับกายี!”

          “อ้าวไอ้นี่ก็กูปรับภาพเป็นแบบHDไงมันเลยชัดบ้าป่ะวะ

          “แล้วขอเบอร์(เบลอ)ไม่ได้เหรอครับ?”

          “x! ออกจากบ้านกูไปเดี๋ยวนี้ไอ้สัส!!”

          กายีชี้นิ้วไล่ให้เหว่ยเทาออกจากบ้านตนไปทันทีหลังจากที่เจ้าตัวเล่นมุขเก่ากึกกับตนเมื่อครู่ อีกฝ่ายหัวเราะชอบใจกับปฏิกิริยาของคนตัวเล็กก่อนโบกมือลาแล้วเดินออกจากบ้านไป ฝ่ายคนถูกหยอดมุขได้แต่หน้าแดงจ้องมองด้วยความไม่พอใจพลางเดินสะบัดร่างตนกลับไปยังห้องเพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเองและเพื่อทำให้ใบหน้าคมของตัวเองปราศจากความแดงจางๆข้างแก้มทั้งสองนั่น….

 

 

 

 




 

          “เชิญที่ห้อง 681 เลยค่ะเสียงของพยาบาลสาวทำให้คนไข้รายใหม่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เจ้าของร่างสูงจะเดินเข้าไปยังห้อง681ตามที่พยาบาลสาวบอก เมื่อผลักประตูสีขาวบานใหญ่เข้าไปก็พบกับร่างสวมชุดกาวน์นั่งเขียนใบรายการยาและใบประวัติโรคต่างๆของคนไข้อยู่ที่โต๊ะ เขานั่งลงตรงข้ามกับอีกฝ่ายก่อนจดจ้องสายตาไปยังร่างตรงหน้านิ่งๆจนเจ้าตัวต้องเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับนัยน์ตาของอีกฝ่าย

          “อะไร

          “เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงจะพาแจ็คสันมารักษา ยกเลิกงานอื่นซะ

          “เพื่อ? แค่รักษาแจ็คสันถึงกับต้องให้กูยกเลิกงานอื่นเลยอย่างนั้นเหรอ บ้าป่ะวะคนไข้เยอะนะเว้ย

          “ให้คนอื่นทำไปก่อน กูเป็นห่วงมันอยากให้รีบหายจะได้ใช้การต่อได้เร็วๆ

          “โลภฉิบหายกูไม่ทำรอตามคิวสิวะ เที่ยงคืนกูมีผ่าตัดอีกยกเลิกไม่ได้ชีวิตคนสำคัญกว่า

          “อืม งั้นกูกลับล่ะ

          เจบีเตรียมตัวออกจากห้องหลังจากตั้งใจว่าจะเอาแจ็คสันมาทิ้งไว้กับจินยอง แต่หลังจากที่ได้ฟังคำตอบของเพื่อนตัวเองแล้วเขาก็คิดว่ามันไม่น่าจะว่างพอที่จะรับไอ้ดื้อนั่นมารักษาได้ หมอยิ่งทำงานหนักๆยากๆอยู่จึงไม่อยากรบกวนเพราะไอ้ดื้อมันก็ดื้อสมชื่อสมฉายาที่เขาตั้งให้จริงๆ ขืนมันมาป่วนตอนที่จินยองกำลังผ่าตัดคนไข้อยู่ละก็งานนี้กิจการที่บ้านของจินยองตกอันดับแน่

หมับ!

          “แต่วันเสาร์กับอาทิตย์พอได้อยู่ ยังไงก็อย่าลืมพามันมาล่ะอยากเห็นหน้าใจจะขาดแล้วใบหน้าแมวๆนั่นยกยิ้มขึ้น แววตาแพรวพราวระยิบระยับส่องแสงเป็นประกายราวกับเสือที่กำลังรอตะครุบเหยื่ออันโอชะของตนอยู่ใต้พุ่มไม้ เจบีรู้สึกรังเกียจสายตานั่นของจินยองยังไงชอบกล เพราะมันเป็นสายตาที่เขาไว้ใช้มองแจ็คสันยามที่มีอารมณ์ยังไงล่ะ

          “อย่าพึ่งหื่นเก็บอาการไว้ก่อน ไอ้ดื้อมันพึ่งจะถูกกูกับเฮียต้วนกดมาห้ารอบแล้ววันนี้ถ้าเจอมึงอีกคนคงช็อคสลบตายคาเตียงเดินไม่ได้ไปเป็นเดือนแน่เจบีกกล่าวเตือนจินยองที่แสดงสีหน้าต่างไปจากตอนแรกอย่างมากไว้พร้อมยกมือขึ้นตบบ่าเพื่อนตัวเองเพื่อให้ระงับอารมณ์ในร่างกายเอาไว้หมอมีความต้องการไม่เหมือนคนอื่น โดยเฉพาะจินยองที่จะแปลกและต่างไปจากเพื่อนๆในกลุ่ม เห็นมันเงียบๆนิ่งๆแบบนี้แต่ไอ้นี่เนี้ยแหล่ะที่ร้ายตัวพ่อพอๆกับมาร์คเลย

          “ก็เพราะแบบนี้ไงถึงได้ให้มันกินยา กูทำยานั่นขึ้นมาเพื่อมันโดยเฉพาะพวกมึงน่ะแรงน้อยซะที่ไหนถึกๆเหมือนควายกันทั้งนั้น มันไม่สลบตายคาเตียงก็ดีเท่าไหร่แล้วกลับบ้านเถอะไปเดี๋ยวกูไม่มีสมาธิทำงาน อย่าลืมบอกให้มันกินยาด้วยแล้วเจอกันวันเสาร์จินยองบอกก่อนยกเท้าถีบเข้าที่ก้นเจบีเป็นการไล่ ช่างเป็นคุณหมอแสนสุภาพขวัญใจชาวประชาจริงๆ….ไอ้หมอหลอกลวง!

          “มึงนะจำไว้ไอ้สัส!”เจบีหันไปชี้นิ้วคาดโทษใส่จินยองที่นั่งทำหูทวนลมอยู่ที่โต๊ะ เขาถอนหายใจออกมาแผ่วเบาหนักใจกับมันจริงๆ ทุกครั้งที่เจอกันจะมีบ้างไหมที่มันจะไม่ถีบเขาเนี้ย! นึกแล้วก็ปวดหัวกลับบ้านไปนอนกกแจ็คสันแก้เซ็งดีกว่า แม้ว่าจะถูกถีบถูกต่อยเจบีก็ยอมแค่แจ็คสันคนเดียวนะคนอื่นไว้จะพิจารณาอีกที

 

 

 

 

. หอพักมหาลัย’JYPTOP

          “คุยอะไรกับใครอยู่วะเจบีเอ่ยถามแจ็คสันที่นอนกลิ้งไปมาบนเตียงพร้อมกับโทรศัพท์ของเจ้าตัวในมือเครื่องหนึ่ง คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นทำเมินตีหน้าใส่ไม่สนใจคำถามของอีกฝ่ายเสียเท่าไหร่ ทำให้เจบีต้องเดินไปนั่งข้างๆแล้วคว้าโทรศัพท์ในมือคนตัวเล็กขึ้นมาดูรายชื่อติดต่อที่เจ้าตัวพึ่งโทรไปเมื่อครู่นี้มาอ่าน

          “…’หวัง กายี’….พี่ชายมึงนี่เจบีอ่านชื่อของพี่ชายแจ็คสันก่อนเลิกคิ้วแล้วคืนโทรศัพท์ให้คนตัวเล็กที่จ้องหน้าเขาด้วยความไม่พอใจ

          “รู้แล้วก็ดี พี่กูจะมาในอีกหนึ่งอาทิตย์ไสหัวไปนอนที่อื่นซะถ้าไม่อยากถูกพี่กูกระทืบตายคาตีนแจ็คสันกล่าวแววตาเต็มไปด้วยความสะใจ ดีใจเล็กน้อยที่พี่ชายตนจะมาหาในอาทิตย์หน้าอย่างน้อยระหว่างนั้นมันก็ทำให้แจ็คสันไม่ต้องเจอหน้าเจบีหรือคนอื่นๆ เพราะกายีไม่ชอบให้เพื่อนของเขาเข้ามายุ่งวุ่นวายเหมือนพี่คนอื่นๆที่ไม่ค่อยจะถือสาอะไรเสียเท่าไหร่ หึ! หวังว่าพวกมันจะเข็ดกับการที่ได้อยู่ห่างจากเขาไอ้พวกบ้าเซ็กส์อย่างพวกมันน่ะปล่อยให้อยากคลั่งตายไปเลย!

          “ว่าไงนะพี่มึงจะมาอาทิตย์หน้าอย่างนั้นเหรอ? แล้วทำไมกูจะต้องไปอยู่ที่อื่นด้วยไม่ทราบคิดว่ากูกลัวพี่มึงอย่างนั้นเหรอ

          “กูให้โอกาสมึงพูดอีกรอบมึงจะไสหัวไปหาที่อื่นหรือว่าจะอยู่รอรับตีนพี่อาทิตย์หน้า

          “….ปะไปอยู่ที่อื่นก็ได้

          “ดี!”

          แจ็คสันพูดจบก็หมุนตัวนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงเช่นเคย เจบีได้แต่ถอนหายใจอย่างเซ็งๆเรื่องแบบนี้ต้องไลน์บอกบรรดาเพื่อนๆในแก๊งเสียหน่อยแล้ว ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบกดเข้าไปยังแอพสีเขียวก่อนจะพิมพ์ตัวอักษรบนแป้นพิมพ์ลงไปแล้วกดส่งบอกต่อกับทุกๆคนในกลุ่มให้ได้รับทราบและเตรียมตัวรับมือกับพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะมาถึง

กลุ่ม สามีของแจ็คสันJ

JB’Defsoul:เฮ้ยพวกมึง! อาทิตย์หน้าพี่กายีมาหาแจ็คสันวะเตรียมตัวรับมือไว้นะเว้ย กูว่างานนี้เข้าหามันยากแล้วอ่ะ

อ่านแล้ว 18:20 PM.

B.Bam&Jack:What!? คืออะไรอ่ะอย่าบอกนะว่าเฮียหวังโทรไปฟ้องเฮียกายี

อ่านแล้ว 18:20 PM.

Jr.LoveJack:หืม? พี่มันจะมาเหรอวะ

อ่านแล้ว 18:21 PM.

JB’Defsoul:ไม่ได้บอกเว้ย แต่คือไม่รู้เหมือนกันอ่ะกูก็ไม่แน่ใจ แจ็คสันมันจะหลอกเล่นหรือว่าพูดจริงกันแน่ก็ไม่รู้เพราะปกติพี่มันจะมาทุกๆสิ้นปีไม่ก็วันเกิดมันไม่ใช่หรือไงวะ

อ่านแล้ว 18:21 PM.

HM’MarkLoVeJack:ไม่เป็นไรเฮียจัดการรับมือกายีให้ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วงสบายใจได้

อ่านแล้ว 18:22 PM.

JaeJack:อืมโอเคครับเฮีย….

อ่านแล้ว 18:22 PM.

Yug’LovePJ:เฮียแม่งคนจริง ขอบคุณคร้าบพวกผมจะเป็นกำลังใจให้นะ

อ่านแล้ว 18:22 PM.

JB’Defsoul:โอเคสรุปว่าเฮียต้วนจะรับมือเฮียกายีใช่ไหม งั้นพวกเราก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วแค่นี้นะจะไปดูเมีย

อ่านแล้ว 18:23 PM.

B.Bam&Jack:โอ้ยอิจ! อย่าให้ถึงคิวผมนะจะเอารูปมาอวดให้พวกพี่ๆแม่งคลั่งตายไปเลยหึ!

อ่านแล้ว 18:23 PM.

Yug’LovePJ:ใช่ๆ ถ้าถึงคิวผมเมื่อไหร่ล่ะก็จะเอามาอวดให้พวกพี่ๆและเฮียต้วนอกแตกตายกันไปเลย

อ่านแล้ว 18:24 PM.

JaeJack:รอไปอีกนานกว่าจะได้เถอะไอ้พวกเด็กผี

อ่านแล้ว 18:24 PM.

Jr.LoveJack:ขอโทษนะรอบนี้ตาพี่วะไอ้น้องฮ่าๆ

อ่านแล้ว 18:25 PM.

          เจบีออกจากแอพไลน์ก่อนเดินเข้าไปหาแจ็คสันอีกรอบ คราวนี้คนตัวขาวเปลี่ยนมาเป็นนอนฟังเพลงแทนเสียอย่างนั้น ร่างกายและสุขภาพของเจ้าตัวก็ดูจะแข็งแรงขึ้นหลังจากที่ได้พักผ่อนมานานหลายชั่วโมง แต่ยังไงเจบีก็อยากให้แจ็คสันไปตรวจสุขภาพกับจินยองอยู่ดีนั่นแหล่ะ และแน่นอนว่านี่ถือเป็นการส่งต่อร่างเล็กให้กับเพื่อนตัวเองอีกด้วย….

 



(ต่อ 100 per.)

 



วันเสาร์ เวลา 09:00 AM.

          “แจ็คสันตื่นเจบีปลุกคนตัวเล็กที่เอาแต่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ให้ตื่นขึ้นเพื่อที่จะพาเจ้าตัวไปหาจินยองที่โรงพยาบาล แต่ทว่าปลุกเท่าไหร่อีกฝ่ายก็ไม่ขยับเสียทีจนเจบีต้องถอนหายใจยาวออกมางัดวิธีปลุกที่ตนเองไม่ค่อยอยากจะทำสักเท่าไหร่มาใช้กับอีกฝ่าย….อย่าหาว่าเขาใจร้ายก็แล้วกัน

          ร่างขาวถูกอุ้มทั้งๆที่ตัวก็ยังไม่ได้ออกจากผ้าห่มแถมยังไม่ตื่นดีอีกด้วย เมื่อมาถึงห้องน้ำเจบีก็ไม่รอช้าจับกระชากผ้าห่มออกจากร่างนั้นแล้วถอดเสื้อผ้าคนตัวเล็กออกจนล่อนจ้อนเห็นอะไรต่อมิอะไรหมด เมื่อความเย็นกระทบกับผิวขาวเจ้าตัวก็สะดุ้งลืมตาตื่นและพบว่าตนเองกำลังถูกเพื่อนรัก(หักเหลี่ยมโหด)เตรียมฉีดน้ำใส่ร่างตนอยู่

          “ไอ้เหี้ยเจบี!”แจ็คสันเอ่ยขึ้นเสียงดังพร้อมกับแขนทั้งสองข้างที่โอบกอดรอบคอเจบีแน่นเพราะกลัวว่าตนจะตกจากอ้อมแขนของอีกฝ่าย ใบหน้าหวานฝังลงไปกับแผ่นอกแกร่งนั่นตามด้วยเสียงงุ้งงิ้งที่ฟังไม่เป็นศัพท์จับความไม่ได้ แต่เจบีก็หาสนไม่เขาแค่สนใจคนตัวเล็กที่กำลังก้มหน้าลงกับแผ่นอกของเขาแค่นั้นพอ

          “อยู่นิ่งๆดิเดี๋ยวตกเจบีบอกก่อนจะวางคนตัวเล็กลงกับอ่างอาบน้ำแล้วเปิดน้ำใส่พร้อมกับดึงฝักบัวมาราดหัวคนตัวเล็กให้มันพอเปียกก่อนที่จะบีบแชมพูสำหรับสระผมมาชโลมบนศีรษะแจ็คสันแล้วออกแรงขยี้แผ่วเบาราวกับกลัวว่าหนังหัวอีกฝ่ายมันจะหลุดติดมือตนมาถ้าเกิดขยี้แบบแรงๆเหมือนที่ตนเคยทำตามปกติ

          “อ่ะ! ไม่ต้องกูทำเอง…”แจ็คสันสะดุ้งเมื่อนิ้วมือทั้งสอบของเจบีค่อยๆนวดไปตามหัวของตน เขาไม่เคยให้เพื่อนมาอาบน้ำให้เลยสักครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่เจบีเป็นคนอาบน้ำให้แถมสระหัวให้อีกต่างหาก ไม่รู้ทำไมจู่ๆแก้มแจ็คสันมันก็แต่งขึ้นมาโดยที่เขาไม่รู้ตัว ความรู้สึกบางอย่างทำให้เขาค่อยๆหดคอลงน้ำแล้วหลับตาก้มหน้ามองฟองน้ำในอ่างเงียบๆ

          เจบีนั่งสระผมให้แจ็คสันเงียบๆ ระหว่างพวกเขาทั้งสองไม่แม้แต่จะมีคำพูดใดๆหลุดออกมาเลยแม้แต่น้อยเพราะต่างคนต่างก็มีเรื่องอื่นให้คิด แม้จะอึดอัดและไม่ชอบเสียเท่าไหร่แต่แจ็คสันก็คิดว่าตัวเขาสามารถทนมันได้ จนกระทั่ง….ถึงช่วงที่เจบีเอาน้ำมาราดที่หัวของเขานั่นแหล่ะ

          “โอ้ย! สะแสบตา…”แจ็คสันร้องเพราะตนมัวแต่นั่งเหม่อไม่ได้สนใจอะไรจึงทำให้ฟองจากยาสระผมเข้าตา แต่มันก็แค่นิดเดียวเท่านั้นแหล่ะ

          ใบหน้าเขาถูกจับหันไปหาคนด้านหลังช้าๆ สัมผัสอบอุ่นและอ่อนโยนค่อยๆทาบทับลงบนดวงตากลมที่ปิดอยู่ เจบีบรรจงใช้ผ้าขนหนูแห้งๆเช็ดคราบฟองยาสระผมออกให้คนตัวเล็กช้าๆ น้ำตาแจ็คสันเล็ดออกมาเล็กน้อยด้วยความแสบลมหายใจอุ่นเป่ารดเข้าที่หน้าผาก แจ็คสันค่อยๆปรือตาขึ้นแต่ก็ถูกมือหนายกขึ้นมาปิดไว้เสียก่อน

          “อย่าพึ่งลืมเดี๋ยวฟองเข้าตาอีกเสียงทุ่มบอกก่อนที่ผ้าขนหนูผืนเล็กจะถูกนำมาซับเอาฟองออกรอบบริเวณหน้าผากเขาจนหมด มือของเจบีก็ยังปิดตาเขาไว้ส่วนข้างที่ว่างก็หยิบฝักบัวขึ้นมาล้างเอาฟองออกให้ต่อโดยที่เจ้าตัวนั้นก็คอยช่วยระวังกันไม่ให้น้ำกระเด็นเข้าตาแจ็คสันตลอดเวลา

ตึกตัก ตึกตัก

          เสียงหัวใจคนตัวเล็กดังขึ้นแจ็คสันรับรู้ได้ถึงความรู้สึกบางอย่างมันหวิวๆที่หัวใจและร้อนที่ใบหน้า การกระทำที่แสนอบอุ่นขัดกับนิสัยที่เจ้าตัวเคยเป็นทำให้แจ็คสันรู้สึกว่าตัวเองกำลังหวั่นไหวให้กับเพื่อนรักของตน

          “ลืมตาได้แล้วเจบีบอกพร้อมกับผละมือออกจากดวงตาของแจ็คสัน

          ลูกแก้วกลมทั้งสองลืมขึ้นช้าๆสบเข้ากับตาเหยี่ยวที่จ้องมองตนอยู่แล้วแต่แรกนิ่งๆ แจ็คสันจ้องหน้าเจบีเหมือนกำลังสำรวจอะไรบางอย่าง ใบหน้าหล่อได้รูปผิวขาวดวงตาคมและไฝเสน่ห์สองเม็ดที่เปลือกตานั่น ทำไมเขาถึงพึ่งมาสังเกตใบหน้าของเพื่อนตัวเองเอาปานนี้กันนะ? แล้วทำไมถึงพึ่งมาคิดได้กันล่ะว่าเจบีมัน….หล่อ

          “แจ็คสัน….”เสียงทุ่มเอ่ยเรียกชื่อคนตัวเล็กขึ้น มือหนาประครองใบหน้าหวานไว้เล็กน้อยก่อนจะค่อยๆขยับเข้าหา

          “…………”

          “วันนี้หมดเวลาของกูกับมึงแล้ว….ขอได้ไหม?”ริมฝีปากนิ่มขบกัดเข้าที่ใบหูอ่อน วันนี้หมดเวลาสำหรับเขากับแจ็คสันแล้วแต่เจบียังไม่อยากส่งต่อคนตัวเล็กให้กับจินยองเลย เขาไม่รู้ว่าไอ้หมอมันจะทำอะไรรุนแรงกับตัวเล็กนี่หรือเปล่า

          “….กูเคยปฏิเสธพวกมึงได้หรือไงล่ะ…..จะทำอะไรก็ทำ…”แจ็คสันกล่าวตอบหลับตาลงแล้วปล่อยให้เจบีทำในสิ่งที่เจ้าตัวต้องการ ร่างกายของเขาใครอยากได้ก็เอาไปแต่จิตใจอย่าหวังว่าจะได้ครอบครองง่ายๆ ที่ยอมก็เพราะไม่อยากเจ็บตัวก็เท่านั้น ไม่ได้ยอมเพราะความรู้สึกบ้าๆพวกนั้นหรอก….ไม่มีทาง

          หลังจากที่ทำกิจกรรมร่วมรักเสร็จเจบีกับแจ็คสันก็เปลี่ยนมาเป็นอาบน้ำชำระร่างกายแล้วลงมานอนแช่ตัวในอ่างอาบน้ำด้วยกันสองคนเงียบๆ มือหนาจับสางเส้นผมคนตัวเล็กเล่นในขณะที่แจ็คสันนั้นก็นอนพิงอกเขาเพื่อพักหายใจและเรียกแรงที่เสียไปจากเมื่อครู่นี้กลับมา

          “แจ็คสันมึงอยากไปหาจินยองไหม?”เจบีเอ่ยถามคนในอ่างอาบน้ำในขณะที่ที่เจ้าตัวนั้นกำลังนอนเอนหลังพิงอกเขาอยู่ มือหนาเล่นเส้นผมแสนนุ่มของเจ้าไปตัวไปมาอย่างเพลิดเพลินดวงตากลมช้อนขึ้นมองก่อนหลุบลงแล้วลืมขึ้นช้าๆ

          “ถ้าบอกว่าไม่มึงจะทำยังไงคนตัวเล็กตอบและถามต่อ เจบียกยิ้มมุมปากขึ้นทันทีที่ได้ยินคำตอบ

          “ก็จะให้มึงอยู่กับกูต่อให้มันผิดกฎก็เถอะ

          “กฎอะไร?”

          “มึงไม่ต้องรู้หรอกเราลุกจากอ่างน้ำกันเถอะเดี๋ยวมึงจะไม่สบายเอา

          “อืม

          แจ็คสันและเจบีลุกขึ้นจากอ่างน้ำร่างสูงหยิบเอาผ้าขนหนูมาคลุมท่อนร่างคนตัวเล็กไว้ก่อนที่ตนจะหยิบมาทำแบบเดียวกันกับเจ้าตัวบ้างแล้วเดินตามอีกฝ่ายออกไป เอาเถอะผิดกฎนิดหน่อยไม่เป็นอะไรหรอกเพราะอีกอย่างแจ็คสันเองก็ไม่ได้อยากจะไปหาจินยองเสียเท่าไหร่ด้วยเหมือนกัน

 

 

 

 

 

 ณ.โรงพยาบาล

          “……..”ดวงตาเรียวจ้องมองนาฬิกาที่ข้อมือของตัวเองพลางมองสลับไปยังประตูห้องของตนนิ่งๆ ไม่มีวี่แววของเจบีและร่างที่เขาต้องการที่จะพบเลยแม้แต่น้อย ทำไมถึงได้มาส่งตัวช้าแบบนี้นะหรือว่าเจบีจะเก็บกักไว้กินคนเดียวอีกแล้วอย่างนั้นเหรอ? จู่ๆริมฝีปากบางก็กระตุกยิ้มขึ้นดวงตาเรียวจ้องไปที่โทรศัพท์ตรงหน้าพลางหยิบมันขึ้นมาแล้วกดโทรออกไปหาใครบางคน

          [“ฮัลโหลมีไร”]เสียงของเจบีดังขึ้นจากปลายสาย มันทำให้จินยองหัวเราะหึในลำคอทันทียังมีหน้ามาถามอีกเหรอว่ามีอะไรคิดว่าการแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้จะสามารถกลบเกลื่อนความผิดพวกนั้นได้หรือไงกัน คิดผิดแล้ว อิม แจบอม

          “กูให้เวลามึงแค่สามสิบนาทีเอาตัวแจ็คสันมาให้กูเดี๋ยวนี้จินยองกล่าวเสียงเฉียบขาด มือกดหัวปากกาแน่นจนกระดาษทะลุเป็นรู

          [“…..แต่แจ็คสันไม่ได้อยากไปหามึง”]เจบีบอกเสียงแผ่ว

          “หึ! อย่ามาทำตัวเป็นคนดีไปหน่อยเลยกูรู้ว่ามึงจะเก็บมันไว้คนเดียว ไม่รู้แหล่ะกูต้องได้มันภายในสามสิบนาทีนี้จินยองพูดอย่างเอาแต่ใจ แต่ไหนแต่ไรก็เป็นพวกอยากได้อะไรก็ต้องได้อยู่แล้วเพียงแค่นิสัยส่วนนั้นมันหายไปนานนับปีแต่ตอนนี้มันกลับตื่นขึ้นเพียงเพราะเจบีไม่ยอมเอาแจ็คสันมาส่งให้ตนเสียที

          [“ไอ้ลูกผู้ดีจอมเอาแต่ใจเออ! เดี๋ยวกูเอาไปส่งให้ถ้าเกิดมันพยศใส่ล่ะก็กูจะหัวเราะให้ฟันหน้าร่วงเลยคอยดู”]เจบีถอนหายใจฮึดฮัดใส่คนในสายก่อนจะกดวางไป จินยองยกยิ้มมุมปากแลบลิ้นเลียริมฝีปากคนเล็กน้อยยามนึกถึงใบหน้าคนตัวขาว พยศใช้กับจินยองไม่ได้หรอกเขาเป็นหมอนะไม่มีคนไข้คนไหนต่อต้านหรือปฏิเสธหมอสุดหล่อแสนใจดีอย่างจินยองได้หรอก คอยดูเดี๋ยวเขาคนนี้จะทำให้แจ็คสันไม่กล้าพยศใส่เลยจะเอาเสือมาเลี้ยงให้เชื่องเหมือนแมวเลยหึ!

          “คุณหมอคะมีคนไข้มาขอพบค่ะเสียงพยาบาลสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับปรากฏร่างของคนไข้ที่ว่า จินยองเงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อยก่อนจะยิ้มละไมส่งให้กับอีกฝ่าย ร่างอรชรของหญิงสาวเดินตรงมานั่งลงตรงข้ามกับเจ้าตัวก่อนที่เธอจะวางกระเป๋าแล้วจ้องหน้าจินยองนิ่ง ริมฝีปากทาลิปสติกสีแดงระบายยิ้มหวานออกมาคล้ายยั่วยวน

          “สวัสดีคุณหมอปาร์ควันนี้ดิฉันมาตรวจสุขภาพค่ะหญิงสาวกล่าว

          “ขอโทษนะครับแต่หมอไม่ได้นัดคุณตรวจวันนี้นะครับจินยองบอกกับเธอยิ้มๆแต่คำพูดของเขาทำเอาหญิงสาวหน้าเสียไปตั้งครึ่งหนึ่ง เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะหนักหน้าเธอหรอกนะแต่มันเป็นความจริงที่ว่าจินยองไม่ได้นัดเธอในวันนี้แต่เป็นพรุ่งนี้ต่างหาก เพราะวันนี้ทั้งวันเขายกให้แจ็คสันเพียงคนเดียว

          “ตะแต่ว่าวันนี้คุณก็ไม่มีนัดตรวจใครนี่นาคะ เพราะงั้นคุณก็ตรวจให้ฉันได้สิใบหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความลนลานและต้องการที่จะตรวจสุขภาพกับจินยองเป็นพิเศษ

          “ขอโทษนะครับแต่วันนี้หมอมีนัดตรวจสุขภาพให้กับภรรยาแล้ว ยังไงก็ต้องขออภัยสำหรับคนไข้จริงๆนะครับหมอตรวจให้ไม่ได้จริงๆจินยองยิ้มหวานส่งให้หญิงสาวที่จริงเขาแทบหลุดปากคำว่าเมีย ออกมาแล้วด้วยซ้ำแต่กลัวว่ามันจะไม่สุภาพก็เลยเปลี่ยนเป็นภรรยาแทน เขาไม่คิดว่าแค่ตรวจสุขภาพให้ครั้งเดียวคนไข้แสนสวยคนนี้จะติดใจจนต้องมาตรวจอีกรอบ แสดงว่าลีลาการตรวจของหมอเด็ดจริง

          “วะ ว่าไงนะคุณหมอมีภรรยาแล้วอย่างนั้นเหรอคะ!? ไม่ค่ะดิฉันไม่เชื่อหรอกคุณหมอกำลังล้อเล่นใช่ไหมคะฮ่ะฮ่ะไม่ตลอกเลยนะคะแบบนี้คนไข้สาวยกมือขึ้นป้องปากหัวเราะเหมือนกับว่าเรื่องที่จินยองพูดออกมานั้นเป็นเพียงแค่เรื่องตลก แต่ทว่าเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาคมแล้วหญิงสาวก็ถึงกับชะงักไป สายตาเรียบนิ่งเหมือนเสือที่จ้องจะฉีกกระชากเนื้อของลูกกวางออกเป็นชิ้นๆถูกส่งมาที่เธอ

          ใบหน้าสวยซีดและมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มไปหมดยิ่งถูกมองด้วยสายตาแบบนั้น ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกอยากจะลุกออกจากตรงนี้ไปยังไงอย่างงั้น ทำไมไม่เห็นรู้สึกอบอุ่นและขี้เล่นเหมือนก่อนหน้านี้เลยล่ะ

          “คนไข้เคยถูกผ่าตัดทั้งๆที่ตัวเองก็ยังลืมตาอยู่ไหมครับ? หมอว่าถ้าได้ลองทำดูสักครั้งมันน่าจะติดใจกว่าตรวจสุขภาพอีกนะ จะลองดูไหมครับทำตอนนี้เลยก็ได้เพราะหมอเหลือเวลารอภรรยาอีกตั้งห้านาทียิ่งพูดก็ทำเอาคนไข้สาวรู้สึกได้ถึงอันตรายจากหมอหนุ่มตรงหน้า จากที่เคยชอบก็กลับกลายมาเป็นว่าหวาดกลัวต่ออีกฝ่ายแทนเสียอย่างนั้นเธอค่อยๆลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วรีบเปิดประตูออกไปอย่างรวดเร็ว

          “ว๊าย!”หญิงสาวร้องเสียงหลงเมื่อเปิดประตูออกไปแล้วดันเจอกับผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตูอยู่แล้วตั้งแต่แรก ร่างเธอเหมือนกับกำลังจะล้มลงไปกองกับพื้นแต่ดีหน่อยที่คนตัวเล็กๆผิวขาวนั่นรับร่างเธอไว้ทันทำให้เธอไม่เป็นอะไร นอกจากจะไม่ขอบคุณแล้วหญิงสาวยังรีบลุกทรงตัวผลักอีกฝ่ายให้ออกไปไกลๆแล้ววิ่งหนีด้วยความเร็วทันที

          แจ็คสันล้มนั่งกองอยู่กับพื้นจ้องมองแผ่นหลังของหญิงสาวสลับกับมองใบหน้าของจินยองที่ก้มหน้าเขียนแผ่นกระดาษอย่างใจเย็นด้วยความสับสนปนสงสัยนิดๆ เจบียื่นมือมาให้หมายจะจับเจ้าตัวลุกขึ้นยืนทว่าคนตัวเล็กกลับปฏิเสธแล้วลุกเองโดยที่ไม่ต้องให้อีกฝ่ายช่วย มือเรียวปัดแถวก้นที่เปื้อนฝุ่นแล้วนั่งลงตรงหน้าจินยอง

          “อยู่กับมันไปนะกูติดธุระเดี๋ยวตอนเย็นจะมารับเจบีบอกดวงตาจ้องจินยองไม่กระพริบพร้อมแผ่รังสีทมิฬใส่อีกฝ่ายเหมือนจงใจให้เจ้าตัวรู้ว่าถ้าเกิดเขากลับมาแล้วเจอรอยแปลกๆบนตัวของแจ็คสันล่ะก็เขาไม่เอามันไว้แน่

          “มึงจะไปไหนแล้วทำไมกูถึงต้องอยู่กับมันด้วย เจบีให้กูไปด้วยได้ไหม?”แจ็คสันช้อนตามองเจบีพร้อมกับฉุดจับมืออีกฝ่ายไว้แน่นเหมือนรั้งที่จะให้เจ้าตัวอยู่ด้วย แจ็คสันค่อนข้างที่จะไม่ค่อยถูกใจกับจินยองเสียเท่าไหร่ไม่สิแค่เขาเท่านั้นแหล่ะที่ไม่สนิทกับมัน ยิ่งเรื่องในวันนั้นมีมันอยู่ด้วยแล้วก็ยิ่งไม่อยากจะอยู่ด้วยกันสองต่อสอง อย่างน้อยถ้ามีเจบีอยู่ด้วยเขาก็พออุ่นใจขึ้นมาบ้าง

          “ไม่ได้! วันนี้คนไข้มีนัดตรวจกับหมอไม่ใช่หรือไงครับ? หรือว่าเพื่อนคุณไม่ได้บอกว่าต้องตรวจกับผมกันจินยองโผล่พูดแทรกขึ้นด้วยความไม่พอใจที่เห็นว่าแจ็คสันไม่ยอมให้เจบีไปเสียที ยิ่งเห็นก็ยิ่งขัดตาน่ารำคาญใจแปลกๆทำไมถึงได้สนใจแต่ไอ้หน้าตี๋นั่นด้วยทั้งๆที่จินยองเองก็อยากจะได้รับความสนใจแบบนั้นบ้างเหมือนกัน

          “ตะแต่ว่าแจ็คสันทำท่าจะพูดแต่เจ้าตัวก็เงียบลงพร้อมก้มหน้าหงุดปล่อยมือออกจากมือของเจบีเพื่อปล่อยให้อีกฝ่ายได้ไปทำธุระที่ว่าให้เสร็จจะได้รับกลับมารับตน

          เจบีมองแจ็คสันสลับกับจินยองก่อนจะถอนหายใจยกมือขึ้นลูบหัวเพื่อนตัวเล็กที่ควบตำแหน่งเมียของตนแผ่วเบาก่อนเดินจากออกไปเงียบๆและไม่ลืมที่จะปิดประตูล็อคห้องให้อีกฝ่ายเสร็จสรรพ

          ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบจินยองลอบสังเกตปฏิกิริยาของแจ็คสันก่อนถอนหายใจแรงแล้ววางปากกาลงแรงๆอย่างขัดใจ ทำไมกันอยู่กับเขามันน่าอึดอัดขนาดนั้นเลยหรือไง? หึ! หรือว่าติดใจลีลาของเจบีอย่างนั้นเหรอชอบแบบเจ็บๆงั้นสินะ จินยองเองก็ทำเป็นเหมือนกันและตอนนี้ก็พร้อมแล้วด้วย

          “ไหนวันนี้คนไข้เป็นอะไรมาอย่างนั้นเหรอครับ?”จินยองเริ่มสวมบทคุณหมอหนุ่มแสนใจดีที่ภายใต้หน้ากากยิ้มและอบอุ่นนั่นมันกลับเต็มไปด้วยความชั่วร้ายและเล่ห์เหลี่ยมต่างๆที่อีกฝ่ายไม่มีทางตามทัน

          “ปะปวดหัวแล้วก็รู้สึกเมื่อยตัวนิดๆแจ็คสันตอบเสียงสั่นเมื่อจินยองส่งสายตาเหมือนเสือจ้องจะตะครุบร่างตนเข้าปาก จู่ๆตัวเขามันก็สั่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวไม่สามารถละออกจากสายตาของอีกฝ่ายได้เลยทำไมหมอปาร์คถึงได้มองซะน่ากลัวแบบนั้นล่ะ ปกติแล้วเขาสัมภาษณ์อาหารคนไข้แบบกดดันอย่างนี้เหรอวะ?

          “งั้นหมอขอเช็กหน่อยนะครับ….เชิญคนไข้ไปนอนที่เตียงเลยหมอจะได้ตรวจง่ายขึ้นรอยยิ้มที่คนอื่นมองว่ามันน่าดูและเป็นมิตรนั้นมันทำให้แจ็คสันหวาดกลัว ทั้งน้ำเสียง ใบหน้า และการกระทำของหมอมันชวนให้ขนลุกแปลกๆ พอมองไปยังเตียงแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นนักโทษที่กำลังจะขึ้นแท่นประหารยังไงอย่างนั้น

          “มะไม่ต้องก็ได้มั้งแจ็คสันกล่าวเพราะเขาไม่ไว้ใจจินยองเด็ดขาด ไอ้หมอนี่มันน่ากลัวน่ากลัวว่ายองแจ ยูคยอม แบมแบม มาร์ค และเจบี เป็นคนเงียบๆที่โคตรจะไม่น่าเป็นมิตรเลย

          “ต้องสิครับไม่งั้นหมอจะรู้ได้ยังไงว่าคนไข้เป็นอะไร มาเถอะครับรับรองว่ามันไม่เจ็บอย่างที่คิดหรอกยิ่งพูดก็ยิ่งสร้างความหวาดกลัวให้แก่ร่างเล็ก แต่แจ็คสันก็ได้แต่ทำใจเดินไปยังเตียงนอนสำหรับตรวจก่อนที่จะถูกมือหนากดเข้าที่แผ่นหลังแล้วถูกจับพลิกให้นอนคว่ำหน้าลงกับหมอนสีขาวที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆของน้ำหอมนิดๆ

          “อ่ะ! ทำอะไรของมึงเนี้ยจินยอง!!”แจ็คสันเบิกตากว้างเมื่อเจ้าตัวถกกางเกงเขาออกทั้งกางเกงสามส่วนที่สวมใส่อยู่และกางเกงซับในสีขาวออกหมด แอร์เย็นๆกระทบเข้ากับเนื้อขาวทำเอาแจ็คสันขนลุกซู่ด้วยความเสียว เสียงหายใจฮืดฮาดๆเหมือนกับว่าอีกฝ่ายกำลังกระหายน้ำอย่างหนักดังมาแต่ไกล มันทำให้คนตัวเล็กตั้งท่าจะเงยหน้าขึ้นโวยวายใส่กับการกระทำอันหื่นกามนี่

          “หมอกำลังจะตรวจอยู่ไงครับไหนขอดูหน่อยสิว่าผ่านมากี่รอบแล้วไม่ว่าเปล่ามือที่ถูกสวมใส่ถุงมือกันเชื้อโรคก็จับแหวกแก้มก้นเนียนออกช้าๆเผยให้เห็นเนื้อเยื่ออ่อนสีชมพูสวยที่เกิดรอยช้ำแดงปรากฏอยู่ จินยองแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างชังใจ อัตราการเต้นของหัวใจของเขามันไม่สามารถประเมินค่าคงที่ได้แต่คาดว่ามันน่าจะสูงมากกว่า 180 ต่อวินาทีแน่นอน

          “อ๊ะ!...จะจินยองไม่เอากูป่วยอยู่นะกูเป็นคนไข้นะหมอห้ามเอาคนไข้อื้ออออแจ็คสันบอกพลางครางเสียอื้อเมื่อนิ้วของหมอสอดใส่เข้าไปยังในช่องทางฝืดแคบของตนช้าๆ สิ่งแปลกปลอมที่ใส่เข้ามาทำเอาร่างเล็กถึงกับต้องจิกเล็บลงเตียงเพื่อระบายความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น เสียงฮืดฮาดเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆบวกกับนิ้วที่ถูกแช่เอาไว้เหมือนจงใจให้เขาเริ่มทำความคุ้นชินทำเอาแจ็คสันร้องไม่เป็นศัพท์เลย

          “ถ้าผัวจะเอากับเมียนี่ก็คงจะได้ใช่ไหมหืม?”คำพูดสุดสถุลออกมาจากปากหมอที่ได้ชื่อว่าเป็นหมอดีเด่นอย่างจินยองพร้อมกับริมฝีปากร้อนที่แลบเลียบริเวณพวกแก้มขาวเนียนที่ปรากฏสีแดงจางขึ้นนิดๆเหมือนกำลังลิ้มรสขนมหวานอยู่

          “มะไม่เอาตรงนี้ ดะ เดี๋ยวมีคนเห็นแจ็คสันร้องบอกในขณะที่มือก็ยกขึ้นปัดป่ายใบหน้าจินยองออกไปจากร่างของตน รอยยิ้มละมุมปรากฏขึ้นด้วยความเอ็นดูจมูกโด่งได้รูปกดฝังลงกับแก้มก้นขาวที่ได้กลิ่นสบู่อาบน้ำเด็กอ่อนๆจางๆลอยโชยมาแต่ไกลด้วยความหมั่นเขี้ยวและอ้าปากงับเล็กน้อย

          “งั้นไปเอาที่ระเบียงคนจะได้ไม่เห็นตกลงไหมเสียงทุ่มอ่อนโยนก้มกระซิบเหมือนหยอกล้อพร้อมเพิ่มนิ้วเข้าไปยังช่องทางด้านในอีกหนึ่งนิ้วเมื่ออีกฝ่ายเผลอ

          “อื้ออออพะพ่อง!...”แจ็คสันทั้งครางทั้งด่าจินยอง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้หมอหนุ่มกระทบกระเทือนอะไรเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังเพิ่มความต้องการทางอารมณ์ให้หมอหนุ่มมากขึ้นไปอีก

          “หมอชอบให้ด่านะด่าหมอเยอะๆนะครับเมียพูดจบก็ก้มจูบที่ปากอิ่มนั่นแผ่วเบา แจ็คสันเบะปากด้วยความไม่พอใจก่อนอ้าปากใช้ฟันตัวเองกัดจนหมอหนุ่มเลือดออก ถึงจะเจ็บแต่จินยองก็ทนมันได้แบบนี้แหล่ะที่เขาชอบพยศเท่าที่ทำได้แต่ก็น่ารักยามที่เจ้าตัวดื้อเหมือนกัน

          “ไม่ใช่เมีย! อ้า!”แจ็คสันปฏิเสธพร้อมกำมือแน่นเมื่อหมอหนุ่มกระแทกนิ้วเข้าไปด้านในด้วยความแรงเหมือนจงใจแกล้งเพื่อให้เขาเจ็บเล่น

          “แล้วเป็นอะไรครับจินยองเอ่ยถามเสียงเรียบโดยที่ริมฝีปากนั้นก็ยังยกยิ้มอยู่ด้วย ข้างในตัวแจ็คสันนี่มันทั้งนุ่มและก็อุ่นจริงๆทำเอาอยากจะเปลี่ยนจากนิ้วมาเป็นอย่างอื่นที่มันใหญ่กว่าแทนเลย

          “ปะอื๊อ..เป็นคนอ๊าไข้!...”คนดื้อยังไงก็ยังดื้อวันยันค่ำเด็กอะไรก็ไม่รู้ทำไมถึงได้น่ารักแบบนี้ จินยองยิ้มหวานก้มหน้ากระซิบข้างใบหูอ่อนอีกรอบหนึ่งเพื่อถามคำถามเดิมให้แน่ใจว่าเจ้าตัวอยู่ในสถานะไหนกับตนกันแน่

          “หมอจะถามอีกรอบจะเป็นคนไข้หรือจะเป็นเมียหมอครับ?”นิ้วที่สามถูกใส่โดยไม่ทันได้ตั้งตัวรู้อีกทีในร่างกายก็มีนิ้วเพิ่มมาอีกหนึ่งนิ้วเสียแล้ว คราวนี้มันทั้งเจ็บและจุกเพราะก่อนมาหาจินยองเจบีก็ทำกับเขาไปแล้วรอบหนึ่ง แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ใส่ไอ้นั่นเข้ามาในตัวแต่แค่นี้เขาก็เจ็บเจียนตายแล้ว ไหนจะคำถามบ้าๆนั่นอีกคิดว่าคนที่กำลังมีอารมณ์และสมองไม่ค่อยจะเชื่อฟังตัวเองอย่างเขามันจะไปคิดได้ทันหรือไงวะ!

          x  you doctor!!

          “ตอบสิครับไม่งั้นหมอจะขยับนะจินยองพูดขู่เพราะเจ้าตัวเล็กไม่ยอมตอบเขาเสียที เอาแต่นอนร้องครางอยู่นั่นแหล่ะรู้ไหมว่าหมอก็มีความอดทนต่ำเหมือนกันนะเกี่ยวกับเพศและอารมณ์ความต้องการเนี้ย พักนี้ยิ่งทำงานหนักอยู่ถ้าตบะแตกเมื่อไหร่วันนี้ทั้งวันก็อย่าหวังว่าหมอจะยอมให้ออกจากห้องไปพักกินข้าวเลย

          “เมียหมออ๊า!”จินยองยกยิ้มด้วยความพึงพอใจก่อนถอนนิ้วออกจากช่องทางสวย อีกฝ่ายกระตุกและขยับเยื่อบางสีชมพูสดนั่นเข้าออกแผ่วเบา แจ็คสันนอนคว่ำหน้าจิกมือลงกับหมอนแน่นปล่อยให้ความเย็นโถมเข้าใส่กายตัวเองอยู่อย่างนั้นจนจินยองต้องจัดการดึงกางเกงของเจ้าตัวเข้าสวมใส่ให้เข้าที่แล้วจับอีกฝ่ายลุกขึ้นนั่งประชัดหน้ากับตัวเองอีกครั้ง

          ดวงตากลมสบกับตาเรียวของหมอหนุ่ม ใบหน้าหล่อขาวยกยิ้มก่อนยื่นเข้าไปหาอีกฝ่ายแล้วจัดการบีบสันกรามคนตัวเล็กให้อ้าปากนิดๆ ลิ้นสีแดงสดแลบออกมาเล็กน้อยเหมือนเป็นการต้อนรับให้หมอหนุ่มเข้าไปรับรสสัมผัสใหม่ด้านใน ความหอมหวานจากปากแจ็คสันเหมือนยาเสพติดที่ใครต่างได้ลิ้มลองเป็นต้องเคลิบเคลิ้มไปกับมัน ไม่อาจถอดถอนและละออกมาได้ง่ายๆแม้จะอยากทำมากขนาดไหนก็ตาม เหมือนตกอยู่ในเขาวงกตที่ไม่มีวันหนีออกมาพ้นได้ยังไงอย่างนั้น

          จินยองผละใบหน้าออกเมื่อมือเล็กกระตุกเข้าที่ชุดกาวน์สีขาวของตนแผ่วเบา เยื่อใยสีขาวบางเหมือนละอองน้ำยืดออกช้าๆก่อนหยดลงบนกลีบปากอวบอิ่มสีแดงช้ำที่บวมเจ้อของเจ้าตัว ดวงตากลมปรือหวานเยิ้มนิดๆจากรสจูบที่ไม่เหมือนใครของหมอ มือหนาวางทาบลงกับแก้มข้างซ้ายก่อนดึงให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นสบตากับตนอีกครั้ง

           “ครับ ถ้าคราวหน้ามาที่โรงพยาบาลแล้วมีคนถามว่าเป็นอะไรกับหมอ บอกพวกเขาไปนะครับว่าแจ็คสันเป็นเมียหมอปาร์ค

 

 

 

 

 

 

 

 





Talk

           หมอปาร์คเอาไปสิบเต็มสิบเลยค่ะน้องเคลิ้มเพราะรสจูบของหมอแล้วอะไรคือการบังคับให้น้องบอกว่าตัวเองเป็นเมียหมอค่ะต๊ายตายคนบ้าคนผีทะเล ลูกสาวเรื่องนี้ชี้ก่อนถึงมือคนสุดท้ายแน่เลยเอิ๊กๆ ว่าด้วยเรื่องของพี่เจบีผู้ชายเถื่อนแต่ทำให้น้องหวั่นไหวได้คนแรกชอบฉากไหนค่ะส่วนตัวไรท์ชอบฉากที่พี่บีเอามือปิดตาให้น้องแล้วสระผมให้นะให้ความรู้สึกอบอุ่น ถ้าไรท์เป็นน้องไรท์ก็เขินค่ะหวั่นไหวกับผู้ชายแบบนี้ฮื้อออออ ตอนต่อไปคุณหมอจะทำอะไรกับน้องบ้างต้องติดตามนะคะใครเรือ Jinson ห้ามพลาดอิอิ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #358 BabyFish2004 (@lookpa2547) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 00:09

    โอ๊ยคุณหมอกร๊่าวใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

    #358
    0
  2. #334 ydolemdlim (@0805809602) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 21:40
    โอ๊ย คู่พี่น้องหวังน่ารักมากๆเลย น้องเจียอ้อนกากาเหรอครับ อุแง เอ็นดู
    สามีน้องก็คือจะดุกันทุกคนเลยใช่มั้ยคะ อ่อนโยนกับน้องหน่อยค่าา ลูกเราจะพังเอา
    #334
    0
  3. #128 Zomanica (@ratchatazom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 13:34
    ฮรึกกกกๆ เลือดทะลักมากเลยไรท์ ไม่ไหวใจบางมาก โอยจินสันของพี่ ชอบคาเรคเตอร์ของคุณหมอจินยองมากเลย นิ่งๆเงียยๆแต่ร้ายกาจ ดูเข้ากับจินยองดี เจียลูกแม่หนูต้องสู้นะลูก
    #128
    0
  4. #68 นกมาร์คมาก (@ayayay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 08:35
    ทีมใครดี ทีมเฮียมาร์คนะคะรุ่นไหญ่ไฟกระกระ55555555 หมอดูน่ากลัวอะอย่าทำน้องช้ำมากนะงื้อออออ
    #68
    0
  5. #67 Xqpxss (@Xqpxss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 19:30
    10 10 10ไปเลยจ้า นี่ชอบฉากแจ็คสันรั้งมือพี่บีไว้ /ทีมบีสันรัวๆ
    #67
    0
  6. #66 MR.MARKSON (@loveunhyok) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 10:50
    พี่จินยองงานดีมากกก อ่านละแบบ โอ้ยยยอยากได้สามีคนนี้ 5555555
    #66
    0
  7. วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 02:29
    เดี๋ยวพูดถึงคุณสามีที่2ก่อน ในห้องน้ำที่สระผมให้น้องมันละมุนมาก จากคนเถื่อนกลายมาเป็นคนอ่อนโยนได้อย่างไร ดูซิ น้องหวั่นไหว แถมยังติดแจเลย ไม่กล้าไปหาหมอปาร์คเนี่ย 5555555

    แต่ แต่ แต่ ฮรึกกกก คุณสามีคนที่3แซ่บมากอ่ะ ชุ้นชอบบบ มีความหน้ายิ้มแต่ปากร้าย 5555555 ชอบที่ปฏิเสธยัยป้าปากแดงจังเลยค่ะ ชัดเจนดีว่ามีเมียแล้ว อ่ะ ไอดอล 555555 แถมตอนตรวจน้องก็อิโรติกอ่ะ ;-; ตรวจเสร็จก็มีความเผด็จการ ให้น้องบอกคนอื่นว่าเป็นเมียหมอ กรี๊ดดดด เมียหมออ่ะฮือออออ อิจฉาน้องค่าาาา
    #65
    0
  8. #64 ๋่๋Jaw (@VaisareeLaisi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 01:28
    มีความเกลียดชื่อกลุ่มไลน์แต่ชื่อกลุ่มไม่เท่ากับชื่อไลน์ของแต่ละคนนี้แบบอะไรจะรักแจ็คเบอร์นั้นปกติสุดชื่อไลน์เจบีอ่ะส่วนหมอเบาๆหน่อยให้ความรู้สึกเหมือนหมอโรคจิตเข้าไปทุกทีอ่ะ ????????
    #64
    0
  9. #63 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 00:50
    หมอค่ะ เบาๆคนไข้เจ็บบบบบบบบบบบ
    #63
    0
  10. #62 sawneko (@--mocca--) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 22:46
    คุงหมออออออโอ้โหหหสหวหวหวหวหวหว
    #62
    0
  11. #61 CHST.K (@labeer) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 20:53
    อิหมอโคตรจะร้ายเลยฮืออออ สงสารลูกนะ แต่มันก็กร๊าวใจแม่ละเกิ๊น
    #61
    0
  12. #60 วายุ-พยัคฆ์ (@pongmingi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 11:07
    บางทีก็เบื่อไอแก๊งค์สามีแจ็คจริงๆ เธอผลัดเปลี่ยนไม้ได้พลิ้วเหลือเกิน555
    #60
    0
  13. #59 Xqpxss (@Xqpxss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 10:06
    พี่หมออย่ารุนแรงกับน้องนะคะ...
    #59
    0
  14. #58 Mint (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 08:38
    กลุมสามีแจ็คสัน ... โอ้ๆๆๆ ขอเข้าอีกคนได้ไหม
    #58
    0
  15. วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 03:34
    โอ้ยยยย พี่น้องตระกูลหวังนี่มันน่ารักอะไรขนาดนี้อ่ะคะ คุยกันงุ้งงิ้งๆมากๆ อยากได้อยากมีเป็นของตัวเองบ้างฮือออออ เดี๋ยวก่อน ขอหมั่นไส้ชื่อกรุ๊ปไลน์ยันชื่อไลน์หน่อยค่ะ ทุกคนมี loveJack lovePJ แล้วทำไมคุณเดฟโซลไม่มีหละคะ จ๋งจั๋ยยย
    #57
    0
  16. #56 CHST.K (@labeer) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 02:02
    โอ้ย หมั่นไส้ตั้งแต่ชื่อกลุ่มยันชื่อไลน์ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ความน่ารักเวลายัยน้องอ้อนพี่นี่มันทำให้ฉันเกิดความคิดที่ผิดบาปแแ
    #56
    0
  17. #55 sawneko (@--mocca--) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 01:39
    ขำทั้งชื่อกลุ่มกะไลน์รู้เลยนะคะว่าหลงเมีย55555555555 น้องอ้อนพี่ชายน่ารักมากค่ะ อยากฟัดน้องบ้าง55555
    #55
    0
  18. #54 baimaibm (@baimaibm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 01:30
    ลูกช้ำหมดแล้วว
    #54
    0
  19. #53 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 23:34
    เป็นกลุ่มสามีที่สมานฉันท์มากกกก มีความผลัดเปลี่ยน เตรียมรับมือกันสุดฤทธิ์ 555555555
    #53
    0