GOT7 | FRIEND LOVE เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด | [ALLJACKSON] #อสแฟนหก

ตอนที่ 35 : SPECIAL FRIEND LOVE| อดีตของแจ็คสัน 01 : ความสัมพันธ์ของพี่น้องฝาแฝดตระกูลหวัง #อสแฟนหก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    5 ม.ค. 61


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ jackson got7 blonde hair 600 × 596ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ jackson got7 blonde hair

(*คนซ้ายกายี คนขวาเจียเอ่อร์)























- Jackson Talk –

 

 

 

          “น้องแน่ใจแล้วเหรอว่าจะไปเรียนที่โซล

 

           “น้องแน่ใจน้องชอบที่นั่น คนที่นั่นมีแต่คนใจดีกากาให้น้องไหเถอะนะ

 

           “ก็ได้แต่สัญญากับกากานะว่าน้องจะตั้งใจเรียนไม่ดื้อไม่เหลวไหลกากาบอกกับผมพร้อมยกนิ้วก้อยขึ้นมาหมายจะเกี่ยว ผมยิ้มและก้อยนิ้วก้อยของตัวเองกับนิ้วก้อยของกากา พี่ชายฝาแฝดของผมยิ้มก่อนยื่นใบหน้าเข้าหอมแก้มของผมแผ่วเบา ผมหลับตารับสัมผัสอุ่นๆแสนนุ่มพร้อมกับจูบปากพี่ชายตัวเองกลับไป

 

          มันเป็นเรื่องปกติของบ้านผมไปแล้วที่สองพี่น้องคู่หูฝาแฝดจะจูบปากกันไปมาราวกับว่าเรื่องพวกนี้คือธรรมชาติ พวกเราทำกันมาตั้งแต่เด็กและก็จะทำไปเรื่อยๆด้วยกากาบอกว่ามันช่วยทำให้เขาสบายใจผมเองก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเพราะเป็นพี่น้องกันและแม้จะเป็นผู้ชายด้วยกันพี่ผมก็ออกไปทางคมสวยซะมากกว่า ส่วนตัวผมก็…..

 

           “น้องสัญญาครับกากา เอาเป็นว่าน้องหิวแล้วกากาพาน้องไปหาอะไรทานหน่อยได้ไหมฮะ?”ผมคล้องเข้าที่แขนของกากาแฝดพี่ อีกฝ่ายหรี่ตามองผมเล็กน้อยก่อนยกมือใหญ่ของตนเองขยี้ผมของผมด้วยความเอ็นดู ใบหน้าผมซุกไปกับแผ่นอกอีกฝ่ายถูไถไปมาเหมือนแมวน้อยกำลังอ้อน กากาบอกว่าถ้าผมทำแบบนี้อะไรกากาก็จะหามาให้ผมไม่ว่ามันจะยากแค่ไหนแค่ผมเอ่ยปากกากาก็พร้อมที่จะหามาให้หมด

 

@ร้านอาหารที่ฮ่องกง

 

           “กากาครับน้องอยากกินกุ้งกากาแกะเปลือกให้น้องหน่อยได้ไหม?”ผมอ้อรบอกพี่ชายตัวเองด้วยน้ำเสียงหวานๆอย่างที่เจ้าตัวชอบ กากาหยิบกุ้งตัวโตขึ้นมาแกะให้ผมเงียบๆโดยไม่พูดอะไร ผู้หญิงโต๊ะสองกับโต๊ะสามต่างมองพี่ชายผมตาเป็นประกายเหมือนกับว่าพวกเธอจ้องจะจับอีกฝ่ายมากิน พอเห็นแบบนั้นแล้วก็ชักจะทำให้ผมไม่พอใจสักเท่าไหร่

 

           “อ่ะนี่กากานำกุ้งที่แกะเสร็จแล้ววางไว้ในจานของผม ผมเบะปากด้วยความไม่พอใจหันไปมองโต๊ะสองกับโต๊ะสามพวกผู้หญิงยังมองพี่ชายตัวเองไม่เลิก ทำไมต้องจ้องกันขนาดนั้นด้วยไม่มีปัญญาหาแฟนเองหรือไงจ้องพี่ชาวบ้านเขาอยู่ได้!

 

           “กากาป้อนน้องหน่อยผมบอกพร้อมอ้าปากรอให้อีกฝ่ายป้อนกุ้งที่เจ้าตัวแกะเสร็จแล้วใส่ปากตน

 

           “หือ?”กากาขมวดคิ้วทำหน้าสงสัย กากานี่ไม่เห็นหรือไงว่าพวกผู้หญิงกำลังจ้องจะจับตัวเองอยู่น่ะ!!

 

           “เร็วๆสิน้องหิวนะเนี้ยป้อนเร็วๆผมบอกพร้อมกับจับเขย่าแขนกากาไปมา อีกฝ่ายยังคงมองผมนิ่งๆเหมือนสงสัยก่อนที่ดวงตากลมแต่คมกว่าผมของกากาจะเหลือบไปเห็นพวกผู้หญิงที่มองตนอยู่จากด้านข้างของตน ริมฝีปากสุดเซ็กซี่ของคุณพี่ชายกระตุกยิ้มจนเห็นเขี้ยวขาวแสนทรงเสน่ห์ กากาจับกุ้งขึ้นป้อนใส่ปากผมอย่างว่าง่ายแทบจะทันที

 

           “หึ!”มาหงมาหึอะไรกันล่ะกากา! พอรู้ว่าผมทำแบบนี้ไปทำไปเจ้าตัวก็ยิ้มไม่หุบเลยทำเอาผมชักรู้สึกหมั่นไส้ในความกวนของพี่ชายตัวเองขึ้นมาหน่อยๆแล้วสิ รู้อย่างนี้ไม่น่าอ้อนจนเจ้าตัวรู้เลยว่าที่ทำก็เพื่อที่จะไล่พวกสาวๆให้ออกไปไกลๆน่ะ

 

           “กินเลอะหมดแล้วนะเด็กน้อยนิ้วโป่งปาดที่มุมปากเลอะซอสมะเขือเทศของผมแผ่วเบาดวงตาคมจ้องอย่างสื่อความหมายพร้อมกับลิ้นสีฉ่ำที่แลบออกนำซอสที่พึ่งจะเช็ดจากมุมปากของผมไปหมาดๆเข้าปากของตัวเอง แค่เห็นใบหน้าก็ร้อนพราวเหมือนโดนไฟเผา กากากำลังทำบ้าอะไรอยู่รู้ตัวบ้างไหม!

 

           “กะกากา…”ผมเรียกชื่อพี่ชายตัวเองสั่นๆ ใบหน้าอีกฝ่ายเคลื่อนเข้าใกล้ผมเรื่อยๆ นี่มันโจ่งแจ้งเกินไปแล้วคนเยอะแยะทำแบบนี้ทำไมผมก็อายชาวบ้านเขาเป็นเหมือนกันนะ!!“ยังออกไปหมดเลยเดี๋ยวกากาเช็ดให้ใหม่นะสิ้นคำพูดของอีกฝ่ายกากาก็ก้มหน้าหยิบสมุดเมนูขึ้นมาปิดกั้นหน้าของเขาสองคนเอาไว้เพื่อให้พวกสาวๆได้เข้าใจผิดกัน ความเป็นจริงแล้วกากาก็แค่ยื่นหน้ามาใกล้ๆกับผมเท่านั้นเอง เขามองตาผมและผมก็จ้องกลับพวกเราจ้องตากันนิ่งๆบนใบหน้าของพี่ชายปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นกากาแกล้งผม!

 

          อาหารเย็นจบลงด้วยดีแต่ที่ยังค้างอยู่ก็คืออารมณ์หงุดหงิดของผมที่ไม่ว่าผ่านมื้อเย็นไปนานเท่าไหร่ก็ไม่หาย กากาที่เห็นว่าผมเอาแต่เดินกอดอกทำหน้าบึ่งอยู่จึงค่อยๆขยับตัวเข้ามาใกล้ผม ใบหน้าคมกว่ามองและถามว่าผมเป็นอะไรทำไมไม่คุยกับเจ้าตัวแต่ผมก็หันหนีไปอีกทางเพราะไม่อยากจะตอบคำถามของเขาซักเท่าไหร่ ก็ผมหงุดหงิดนี่กากาชอบแกล้งอ่ะ!

 

           “น้องกากาขอโทษกากาก็แค่อยากจะแกล้งเฉยๆไม่โกรธกากาสิครับ

 

           “……”

 

           “กาการู้ว่าน้องไม่ชอบแต่มันช่วยไม่ได้นี่ ก็น้องอยากทำตัวให้น่าแกล้งทำไมล่ะ

 

           “…….”

 

          ผมไม่ปริปากพูดกับกากาสักคำเอาแต่กอดอกและมองไปทางอื่นเพราะไม่อยากสนใจอีกฝ่าย กากายังคงพูดแก้ตัวต่อไปแต่ผมก็คิดว่ามันไร้ประโยชน์อยู่ดีนั่นแหล่ะ ผมจึงได้ทำท่าจะเดินออกจากที่ตรงนั้นเพื่อกลับโรงแรมที่เราสองพี่น้องจองไว้ แต่ยังไม่ทันที่จะได้เดินไปไหนแขนที่ยาวกว่าของกากาก็จับเข้าที่ข้อมือของผมพร้อมออกแรงบีบและกระชากผมเข้าไปใกล้กับเจ้าตัว

 

           “หวัง เจียเอ่อร์จะไปไหนมาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนกากาพูดเสียงเข้มพร้อมเรียกชื่อผมซะเต็มยศ ผมพอจะเดาได้ไม่ยากเลยว่าตอนนี้พี่ชายของผมเขาอยู่ในอารมณ์แบบไหน ถ้าไม่อารมณ์เสียคงจะโกรธมากๆที่โดนผมเมินหนีใส่

 

           “เราไม่มีอะไรต้องคุยกันหวัง กายีปล่อยเดี๋ยวนี้ผมหันหน้าไปบอกกากาก่อนสะบัดมือเพื่อให้กากาปล่อย แต่ดูเหมือนคำพูดของผมจะไม่เข้าหูคุณพี่ชายเลยสัดนิดนอกจากจะไม่ปล่อยแล้วกากายังออกแรงบีบมากกว่าเดิมอีกด้วยทำเอาผมนิ้วหน้าเพราะเจ็บทันทีทำไมกากาถึงได้แรงเยอะแบบนี้!

 

           “ไม่จนกว่าเราจะเคลียร์กันรู้เรื่องกากาพูดเสียงแข็งแววตาเหยี่ยวที่จ้องมาทางผมมันทำให้ผมรู้สึกกลัว

 

           “ปะปล่อยน้องเจ็บนะ!”ผมบอกพร้อมกับน้ำตาที่หน่วงคลอเบ้า กากาไม่ปล่อยแต่เปลี่ยนมาเป็นอุ้มผมขึ้นพาลบ่าของตนซะอย่างนั้น ถึงจะเป็นแฝดกันแค่โครงสร้างร่างกายของเราสองคนนั้นต่างกันมากกากาเป็นผู้ชายที่แข็งแกร่งมากร่างกายก็มีกล้ามเนื้อสวยผมชายผิวสีน้ำผึ้งแทนเซ็กซี่และโครงหน้าคมที่หล่อได้พ่อ ส่วนผมก็ได้ของแม่มาเต็มๆผิวขาวปากแดงร่างกายนุ่มนิ่มเหมือนของผู้หญิงไม่ผิดเพี้ยน แถมยังน้ำหนักตัวเบากว่าของกากาอีกด้วยบางทีผมก็เกลียดตัวเองที่เกิดมาเป็นแบบนี้นะ ถ้าผมเป็นได้แบบกากาบ้างก็คงจะดี

 

          กากาอุ้มผมผ่านพนักงานโรงแรมและผู้คนต่างๆพาเดินไปที่ลิฟต์ นิ้วเรียวกดเข้าที่เลยเก้าก่อนที่เขาจะรัดเอวของผมแน่นไม่ปล่อย ผมทั้งดิ้นทั้งโวยวายเสียงดังแต่ก็ไร้ผลกากาไม่ได้สนใจผมเลยแม้แต่น้อยและมันก็เจ็บขึ้นเรื่อยๆด้วย ผมอยากจะร้องไห้จริงๆนะกากาโกรธผมมากขนาดนั้นเลยเหรอ?

 

ตุ๊บ!

 

           “โอ้ย! กากาโยนน้องทำไมน้องเจ็บนะรู้ไหม!”ผมถูกกากาโยนลงเตียงอย่างไม่ใยดี ทันทีที่แผ่นหลังกระทืบกับฟูกนุ่มผมก็ร้องออกมาด้วยความจุกแขนทั้งสองยันกายให้ลุกขึ้นต่อปากกับกากาที่เดินนิ่งอยู่ นอกจากเจ้าตัวจะไม่ตอบผมแล้วมือหนายังเลื่อนปลดกระดุมตัวเองออกสองเม็ดแล้วเคลื่อนเข้าหาผมช้าๆ ร่างที่ใหญ่กว่าทาบทับตัวผมจนหายมิดลมหายใจของกากาเป่ารดที่ต้นคอผมดวงตาคมเงยขึ้นจ้องก่อนเปลี่ยนเป็นมาอยู่ในระดับเดียวกัน

 

           “รู้ไหมทำไมกากาถึงทำแบบนี้กับน้องกากาเอ่ยถามเสียงพร่าง ผมชักรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้วสิว่าแฝดพี่ตัวเองจะทำอะไรกันแน่ ถ้ามันเป็นสิ่งที่ผมคิดไว้แล้วล่ะก็

 

           “นะน้องไม่รู้กากาจะทำอะไรน้อง ออกไปจากตัวน้องเดี๋ยวนี้นะผมบอกพร้อมออกแรงผลักให้พี่ชายตัวเองออกไป กากาจับเข้าที่มือผมเขาจูบแผ่วเบาที่ข้อมือแล้วอ้าปากงับมันด้วยฟันสวยของตัวเอง ใบหน้ากากาเซ็กซี่มากถ้าผมเป็นผู้หญิงคงจะนอนนิ่งๆให้พี่ชายตัวเองทำตามใจแล้ว แต่นี่ไม่!ผมเป็นแฝดของกากานะกากาจะทำแบบนี้ไม่ได้มันบาป!

 

           “กากาชอบให้น้องหึงนะรู้ไหม กากาชอบให้น้องอ้อน และกากาก็ชอบให้น้องดื้อด้วย รู้หรือเปล่าตอนที่น้องบอกว่าจะไปเรียนต่อที่โซลหัวใจกากามันเจ็บขนาดไหน เราอยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปีทำอะไรด้วยกันมาตั้งหลายอย่างแล้วจู่ๆน้องก็จะหายไปจากชีวิตของกากาแบบนี้ได้ยังไง อย่างน้อยก่อนไปกากาขอได้ไหมเป็นของกากาก่อนไปโซลได้หรือเปล่าเจียเอ่อร์

 

           “แต่มันผิดนะกากาพวกเราเป็นแฝดกันเป็นพี่น้องสายโลหิตเดียวกันนะ ถ้าป๊ารู้คนที่จะถูกไล่ออกจากตระกูลคือกาการู้ไหม น้องไม่อยากให้กากาถูกป๊าไล่ออกน้องอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีกากาพี่ชายแสนดีของน้อง

 

           “กากาก็อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีน้อง กากาขอได้ไหมกากาสัญญาว่ามันจะไม่เจ็บนะ

 

           “กะก็ได้ถ้ากากาขอนะน้องก็จะให้…”

 

          ผมตอบกากากลับไปในใจก็สั่นไหวนิดๆเพราะนี่เป็นครั้งแรกของตัวเองแถมยังมีกับพี่ชายฝาแฝดแท้ๆของตนอีกด้วย เพราะว่าเรามีกันแค่สองคนไม่ว่าใครจะขออะไรอีกฝ่ายก็จะหามาให้ยอมให้หมดทุกอย่าง ในเมื่อผมขอมามากแล้วอย่างน้อยนี่ก็เป็นของขวัญก่อนลาเล็กๆน้อยๆที่พอจะให้พี่ชายของตัวเองได้และอีกอย่างเป็นเพราะผมรักกากาผมจึงยอมให้อีกฝ่ายได้ครั้งแรกของตนไป

 

           “กาการักเจียเอ่อร์นะเจียเอ่อร์เป็นของกากาคนเดียว

 

          …..ผมคิดถูกแล้วใช่ไหมที่ทำแบบนี้?.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          เช้าวันต่อมาผมนอนอยู่ในอ้อมแขนของกากา กลิ่นตัวหอมและใบหน้าคมที่ซุกอยู่ตรงหัวผมทำให้ผมยิ้มขึ้น แต่ก็ต้องหุบลงเมื่อวันนี้จะเป็นสุดท้ายที่ผมจะได้อยู่กับกากา ผมมีเวลาอยู่กับพี่ชายสุดที่รักของตัวเองไม่มากนักทำไมกันนะ ทำไมฟ้าถึงได้เล่นตลกกับผมแบบนี้ทั้งๆที่ผมยังอยากใช้เวลาอยู่กับพี่ของผมต่ออีกสักสองสามวันแท้ๆ ผมไม่น่าจองตั๋วไปโซลวันนี้เลย

 

           “ตื่นแล้วเหรอน้องกากาก้มลงถามพรางขยับกายเข้าหาตัวผม แขนแกร่งโอบกอดเอวบางผมแน่นพร้อมกับริมฝีปากฉ่ำที่จูบแผ่วเบาตรงหน้าผาก ผมหลับตารับสัมผัสพี่ชายตัวเองแผ่วเบาก่อนจูบตอบอีกฝ่ายที่ปากนิ่มนั่นคืน

 

           “อือ อรุณสวัสดิ์กากาผมกล่าวทักทายในยามเช้ากับกากา อีกฝ่ายก้มหน้าค่อยๆพรมจูบไปตามซอกคอของผมแต่ก่อนที่เจ้าตัวจะทำอะไรเกินมากไปกว่านี้ก็ถูกมือของผมจับหยุดไว้ได้ทันซะก่อนกากาคนหื่นกาม!

 

           “จูบอยู่ได้ตัวน้องมีแต่รอยของกากาเต็มไปหมดแล้วเห็นไหมผมบอกพร้อมชี้ไปตามตัวให้กากาดู เมื่อวานนี้พี่ชายของผมทั้งจูบทั้งดูดและก็กัดทิ้งรอยไว้ตามร่างขาวๆของผมเต็มไปหมด ส่วนผมงั้นเหรอ?....ก็ทิ้งเล็บข่วนไว้ตามหลังของกากาไงทำมาก็ทำกลับถือว่าหายกัน

 

           “น้องก็น้อยที่ไหนทั้งฟันทั้งเล็บนี่กะจะทิ้งไว้กันพวกสาวๆที่เข้ามาหากากาในช่วงที่น้องไม่อยู่ใช่ไหมกากายิ้มพูดตบพร้อมยกมือขึ้นหยิกแก้มผมเล็กน้อย ผมบุ้ยปากทำหน้างอใส่กากาทันทีก็ผมหวง ผมหึงของผมนี่นาผมไม่มีสิทธิ์ทิ้งรอยไว้เหมือนกับกากาหรือยังไงกัน งอนตอนนี้ซะเลยดีไหม!?

 

           “ก็น้องหวงน้องไม่ชอบให้ผู้หญิงเข้าใกล้กากา กากาเป็นของน้องใครก็ห้ามยุ่งเด็ดขาด!”ผมบอกพร้อมกับกอดอีกฝ่ายไว้แน่น กากาหัวเราะเสียงดังพอให้ได้ยินกันสองคนพี่ชายผมแกะแขนที่รัดเอวเขาออกก่อนลุกขึ้นนั่ง เรือนร่างที่ต่างกันโดยสินเชิงของอีกฝ่ายทำเอาผมหน้าแดงซ่าน ภาพเมื่อคืนลอยเข้ามาในหัวอีกครั้งพร้อมกับเสียงครางของผมที่ร้องเรียกชื่อเต็มๆของกากา

 

          หน้าท้องแกร่งที่ปรากฏลอนกล้ามมีรอยฟันผมประดับไว้อยู่เต็ม กากาเดินออกจากเตียงหยิบเอาบ๊อกเซอร์มาสวมใสและตามด้วยชุดคลุมสีทมิฬเผยให้เห็นแผ่นอกแกร่งเล็กน้อย ผมลุกนั่งตามแต่ก็ต้องล้มลงไปกองกับเตียงเหมือนเดิมเมื่อความเจ็บแล่นเข้าสู่ร่าง ผมยกมือคลำจับแถวสะโพกและช่องทางหลังของตนอะไรเหนียวๆค่อยๆหลั่งออกมาจากทางตรงนั้นคาดว่าคงจะเป็นไอ้นั่นของกากาที่ทิ้งไว้แน่นอน

 

           “จะลุกทำไมไม่บอกเจ็บไหมนั่นกากาเดินมาดูอาการผมพร้อมค่อยๆพยุงตัวผมให้นั่ง ให้ตายเถอะเจ็บหนักขนาดนี้แล้วผมจะเดินไปสนามบินไหวไหมเนี้ย? ผมเงยหน้ามองเคืองใส่กากาแต่จังหวะนั้นเป็นช่วงที่อีกฝ่ายใช้เสื้อเชิ้ตของตนเองที่กองอยู่ข้างๆมาคลุมตัวผมไว้พอดี เสื้อตัวใหญ่สีขาวยาวพอที่จะปิดไปถึงน่องขาของผมกากาจัดปกคอเสื้อให้ก่อนจะเดินออกจากห้องไปเงียบๆ

 

           “กากาจะไปไหนจะทิ้งน้องไว้คนเดียวอย่างนั้นเหรอ

 

           “เปล่า กากาจะไปคุยกับเพื่อนสักแปปน้องรอก่อนนะ

 

           “ทำไมไม่คุยต่อหน้าน้องกากามีความลับกับน้องอย่างนั้นเหรอ!”

 

           “ไม่ใช่ครับก็ได้กากาคุยต่อหน้าน้องก็ได้

 

          สุดท้ายเพราะความรักน้องที่มีมากกว่ากากาก็ยอมคุยโทรศัพท์กับเพื่อนต่อหน้าน้องอยู่ดี ร่างสูงเดินมานั่งที่ขอบเตียงเหมือนเดิม ผมพยายามคลานเข้าไปใกล้พี่ชายฝาแฝดของตัวเองพอใกล้พอแล้วผมก็กอดหมับเข้าที่คอแกร่งแล้วออกแรงดึงตัวเองเข้าไปแนบกับแผ่นหลังของกากา อีกฝ่ายหันมาหาผมพร้อมโปรยยิ้มทรงเสน่ห์ให้ผมเล็กน้อย

 

           [“ฮัลโหลว่าไงมีอะไรกายี”]เสียงทุ่มของคนในสายบ่งบอกให้ผมรู้ว่าเขาเป็นผู้ชาย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ผมคลายความกังวลก็ในเมื่อผู้ชายด้วยกันยังจ้องจะจับพี่ชายผมเลยนับประสาอะไรกับอีกฝ่ายกันล่ะ คิดแล้วก็พาลทำให้หงุดหงิดผมจึงอ้าปากงับเข้าที่ต้นคอของกากาซะเลยเพราะหมั่นเขี้ยวและไม่พอใจ

 

           “อ๊ะ! พี่เจ็บนะน้อง….อ่า อี๋เอินตอนนี้นายอยู่เกาหลีหรือเปล่ากากาหันมาพูดกับผมด้วยใบหน้างอก่อนจะเอ่ยถามคนในสายกลับไป อะไรนะเมื่อกี้ผมได้ยินคำว่าเกาหลีด้วยอย่าบอกนะว่าคนในสายที่ชื่ออี๋เอินอะไรนั่นจะอยู่ที่นั่นน่ะ!

 

           [“อืมพึ่งมาถึงได้สองวันนายมีอะไรหรือเปล่าแล้วเมื่อกี้ร้องทำไมใครทำอะไรเหรอ”]อีกฝ่ายตอบเรียบๆแต่ประโยคหลังนั้นดูจะสอดรู้ยังไงชอบกล อาจจะเป็นเพื่อนของกากาพี่ชายผมก็ได้มั้งเห็นเคยบอกอยู่ว่าเพื่อนของกากามีแค่คนเดียวนั่นคือคนของตระกูลต้วน ซึ่งผมก็เคยได้ยินผ่านๆนั่นแหล่ะแต่ไม่เคยเจอตัวจริงสักครั้ง กากาบอกว่าพี่ต้วนเป็นพวกอยู่ไม่เป็นหลักเป็นแหล่งมีพวกให้จัดการเยอะแยะไปหมด

 

          "โทษทีพอดีน้องตัวแสบเกิดคันฟันอยากกัดน่ะ เออดีเหมือนกันฉันขอฝากน้องชายฉันไปอยู่กับนายหน่อยได้ไหมน้องฉันพึ่งจะสอบไปเรียนต่อที่โซลได้แต่เจ้าตัวไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นั่นเลย ฉันเห็นว่านายอยู่ที่นั่นบ่อยก็เลยอยากจะฝากนายดูแลน้องให้หน่อยถือว่าฉันขอร้องก็แล้วกันนะอี๋เอินกากาบอกกับเพื่อนในสายของตัวเอง ผมกอดคอกากาแน่นหวังอย่างยิ่งที่อีกฝ่ายจะตอบตกลงแต่ถ้าไม่เดี๋ยวผมจะเป็นคนคุยกับเจ้าของสายเอง

 

           [“ฉันไม่อยากมีภาระขอโทษนะกายีฉันคงจะดูน้องนายไม่ได้เพราะฉันค่อนข้างที่จะยุ่งพอตัวเลยล่ะพักนี้”]อีกฝ่ายตอบกลับอย่างไม่ใยดีพาลให้ผมรู้สึกโมโหไปด้วย อะไรกันนี่คุณอี๋เอินมองว่าผมเป็นภาระของเขาอย่างนั้นเหรอ!? ผมออกจะเป็นเด็กน่ารักของทุกคนที่นี่นะทำไมถึงได้หาว่าผมเป็นภาระกันล่ะแบบนี้ต้องคุยกันหน่อยแล้ว

 

           “อะ-….นี่คุณอี๋เอินผมชื่อหวัง เจียเอ่อร์เป็นน้องชายของพี่กายีเองนะครับ ผมจะไม่พูดอะไรมากแต่คุณต้องมารับผมในวันพรุ่งนี้ไม่สิอาจจะเป็นวันนี้และห้ามปฏิเสธเพราะนี่เป็นคำสั่งของผม!”ผมคว้าเอาโทรศัพท์ในมือของกากาขึ้นมาแนบหูและคุยกับคุณอี๋เอินที่พึ่งจะได้เจอกันครั้งแรกอย่างสนิทสนมราวกับว่าเราเคยเจอกันมาก่อนแล้วหลายครั้ง

 

           [“หืมเจียเอ่อร์อย่างงั้นเหรอเป็นเด็กที่บ้าเลือดดีจริงๆนะ ตกลงเอาเป็นว่าถ้าถึงโซลแล้วเดี๋ยวพี่จะไปรับก็แล้วกันแค่นี้นะ”]ผมยิ้มกริ่มหันไปมองกากาเหมือนได้รับถ้วยรางวัลอะไรสักอย่าง กากาส่ายหน้าให้กับผมก่อนที่เจ้าตัวจะยิ้มออกมาแล้วหยิกเข้าที่แก้มผมจนเกิดรอยแดง ผมยู่ปากใส่ด้วยความไม่พอใจกากาชอบหยิกแก้มอ่ะรู้ไหมว่าผมก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะ

 

           “เฮ้อกากาไม่รู้จะพูดอะไรกับน้องดี พูดกับเขาจนเขายอมเนอะคนเรา

 

           “เป็นไงน้องเก่งอ่ะดิ

 

           “ครับน้องของกากาเก่งครับ

 

           “อืองั้นเราไปเก็บของกันดีกว่าน้องอยากจะซื้อของไว้ไปโซลหลายๆอย่างเลยไปกันกากา

 

          ผมบอกกับกากาก่อนที่ร่างสูงของพี่ชายจะอุ้มผมพาไปอาบน้ำในห้องน้ำด้วยกัน พวกเราแค่อาบน้ำไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพราะผมบอกกับกากาว่าผมเจ็บไม่อยากทำอีกแล้วและกากาก็เชื่อฟังคำพูดของผม เพราะกากาเป็นแบบนี้ไงเพราะกากาอ่อนโยนแบบนี้ผมถึงได้รักพี่ชายคนนี้หมดใจน่ะ แล้วแบบนี้จะให้ผมไม่หึงกากาเวลาที่มีสาวๆมามองได้ยังไง ผมไม่อยากให้กากาไปทำแบบนี้กับใครนอกจากผมคนเดียวหรอกนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

@สนามบินประเทศฮ่องกง

 

           “ดูแลตัวเองดีๆนะน้องพี่ไม่อยู่ไม่มีใครคอยดูแลน้องแล้วนะ พี่เป็นห่วงน้องมากและก็รักน้องมากด้วยกากาบอกกับผมพร้อมจัดเสื้อผ้าของผมให้เข้าที่ ผมจ้องพี่ชายตัวเองด้วยแววตาเศร้าสร้อยไม่อยากจะจากกับกากาเลยยิ่งตอนที่อีกฝ่ายบอกให้ผมดูแลตัวเองดีๆก็ยิ่งไม่อยากไปไหน ผมกับกากาพวกเราผูกพันกันมากการไปที่โซลครั้งนี้อาจเป็นจุดเปลี่ยนระหว่างผมกับกากาก็ได้

 

           “อืม กากาก็ด้วยนะห้ามดื่มเยอะแล้วก็ห้ามเที่ยวด้วยรู้ไหม น้องไม่อยู่ก็อย่าให้รู้ล่ะว่าไปหวานเสน่ห์ใส่สาวที่ไหนกากาต้องมีน้องแค่คนเดียวนะ นึกถึงน้องให้มากๆน้องอยากจะบอกให้กาการู้ไว้ว่าน้องรักกาการักมาๆด้วยอย่าทำให้น้องผิดหวังนะผมจับหน้ากากาเข้ามาใกล้กับตัวเองจนหน้าผากของเราสองคนชนกัน กากายกยิ้มขึ้นทันทีที่ผมพูดจบ

 

           “กากาสัญญาว่าจะไม่ทำให้น้องเสียใจแน่นอนผมยิ้มให้กับกากาคำไหนที่กากาพูดอีกฝ่ายย่อมรักษาตามฉบับนิสัยของมาเฟีย มันทำให้ผมวางใจและไว้ใจอีกฝ่ายมากเพราะถ้ากากาพูดแบบนี้หมายความว่ากากาจะไม่มีใครนอกจากผมจะไม่สนใจใครทั้งนั้น กากาจะสนใจแค่ผมเพียงคนเดียวใช่กากาคือของผมเป็นคนของหวัง เจียเอ่อร์เพียงคนเดียว

 

          พวกเราสองแฝดกอดกันท่ามกลางเหล่าผู้คนมากมายที่มากันเยอะเพราะว่านานๆครั้งท่านชายมาเฟียคนดังอย่างหวัง กายีจะออกมาให้โลกเห็นเป็นธรรมดาของเหล่าหนุ่มสาวเด็กเล็กยายแก่ที่จะพากันมามุมอย่างนี้ แต่พวกเราก็มีที่ส่วนตัวนะเพราะกากาจ้างการ์ดมากันคนพวกนั้นไว้ไม่ให้เขามารุกล้ำมากเกินไป ผมโบกมือลากากาอีกครั้งก่อนที่น้ำตามันจะไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวไม่มีคนคอยเช็ดน้ำตาให้แล้วต่อไปนี้ผมจะต้องพึงตัวเองและปกป้องตัวเองสินะ

 

          ผมเดินขึ้นไปนั่งบนเครื่องบินท่ามกลางสายตานับร้อยกว่าคนผมไม่แน่ใจว่าเขาจะมองผมทำไมแต่ผมก็ทำเพียงแค่ยิ้มส่งพวกเขากลับไปและเดินไปนั่งในที่ของตัวเองตามที่แอร์โฮสเตสแนะนำ ผมรัดเข็มขัดนิรภัยปฏิบัติตนตามกฎบนเครื่องบินทุกอย่าง ดวงตาผมเหม่อออกไปด้านนอกหน้าต่างเห็นร่างของกากากำลังยืนโบกมือให้ตนเองอยู่แล้วก็รู้สึกเศร้าใจผมเสียใจจริงๆนะที่จะต้องแยกกับแฝดพี่แบบนี้เนี้ย แต่ในเมื่อผมเลิกที่จะมาแล้วมันก็คงไม่มีทางกลับใจไปแก้ไขอะไรได้อีก….อย่างน้อยพวกเราก็โทรหากันได้นั่นแหล่ะนะ

 

           “แล้วเจอกันใหม่นะกากาผมบอกกับกากาผ่านหน้าต่างยิ้มให้แฝดพี่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนตัดสินใจไม่หันไปมองเจ้าตัวอีก ผมรู้ดีถ้ายังฝืนมองกากาต่อแบบนี้ผมจะต้องลงไปหาอีกฝ่ายแน่ๆยังไงซะผมก็เลือกที่จะไปเรียนแล้วผมจะต้องใจแข็งเข้าไว้! ขอโทษนะกากาไว้น้องจะโทรหาทีหลังก็แล้วกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

เวลา 23:15 . ประเทศเกาหลีใต้

 

          3ชั่วโมง 35นาทีกับการนั่งอยู่บนเครื่องบินพนักงานเทคแคร์ดีมากทำให้ผมไร้ความกังวลแถมเพื่อนที่นั่งข้างๆยังนิสัยดีบอกนู้นเล่านี้ให้ผมฟังจนลืมความเบื่อและความเมื่อยเลย แต่มีพบก็ต้องมีจากเพื่อนที่นั่งข้างๆโบกมือลาผมพร้อมกับลากกระเป๋าของตัวเองเดินจากไป ผมมองตามแผ่นหลังเขาก่อนจะมุ่งหน้าเข้าไปยังสนามบินอินชอนของเกาหลีใต้

 

          ดวงตาผมสอดส่องมองหาบุคคลที่ชื่อว่าอี๋เอินกากาบอกกับผมว่าเจ้าตัวมีใบหน้าที่หล่อดุจเทพบุตรและจุดเด่นคือความขาวเหมือนหลอดนีออนแต่ก็ขาวน้อยกว่าผมหน่อยหนึ่ง ผมมองหาลักษณะของชายที่ที่แฝดพี่บอกมาแต่ไม่มีคนไหนที่เหมือนกับที่กากาบอกไว้เลย หรือว่าผู้ชายคนนั้นจะลืมไปซะแล้วว่าต้องมารับผมในเวลานี้

 

          ผมเดินไปนั่งที่ม้านั่งที่หนึ่งใบหน้าง้ำงอคล้ายจะร้องไห้ถ้าเป็นตอนที่อยู่ฮ่องกงกากาคงจะตามหาผมให้วุ่นไปนานแล้วคงไม่ปล่อยให้ผมนั่งทำหน้าซึมแบบนี้หรอก ที่นี่ที่ไหนก็ไม่รู้ผมไม่รู้จักใครสักคนนอกจากเพื่อนบนเครื่องคนนั้น โทรหากากาตอนนี้ดีไหม?แต่ไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวกากาเป็นห่วงตีตั๋วเครื่องบินบินมาหาผมอีก แต่จะให้นั่งเป็นหุ่นนิ่งๆอยู่ตรงนี้นานๆก็ไม่ได้เพราะมันหนาวเกินไป ถึงผมจะใส่เสื้อแขนยาวอย่างดีมากสองชั้นแล้วก็เถอะแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้หายหนาวอะไรมากเลย

 

          ผมตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนรายชื่อโทรหากากา ทั้งที่คิดว่าจะไม่โทรไปรบกวนแล้วแท้ๆผมนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ

 

           [“ฮัลโหลน้องถึงแล้วเหรอครับ?”]เสียงทุ่มที่แสนคิดถึงดังขึ้น กากาถามผมอย่างอ่อนโยนผมหลุดยิ้มออกมาเหมือนได้คุยกับอีกฝ่ายแบบตัวเป็นๆ

 

           “ถึงแล้วครับแต่น้องไม่เจอใครเลย คุณอี๋เอินอะไรนั่นจะไม่มีรับน้องแล้วอย่างนั้นเหรอ….กากาน้องกลัวฮึก!”ผมบอกากาพลางร้องสะอื้น ผมไม่ได้แกล้งหรือโกหกอะไรแฝดพี่ตัวเองหรอกนะแต่ว่าผมกลัวจริงๆที่นี่เป็นที่ๆผมไม่คุ้นแถมพึ่งมาเป็นครั้งแรกเพื่อนฝูงก็ไม่มี จะไปถามทางใครก็ยังพูดเกาหลีไม่คล่องเลยถามไปก็คงจะรัวจีนใส่ล้วนๆภามว่าภาษาอังกฤษผมเก่งไหม นั่นก็ถือว่าอยู่ในระดับที่Goodเลยล่ะ แต่ไม่รู้ว่าใครพูดได้บ้างไม่ได้บ้างเนี้ยสิ….ทำไมมันลำบากแบบนี้นะ

 

           [“ห๊ะ! มันยังไม่ถึงอีกเหรอ!? น้องอย่าพึ่งร้องนะเดี๋ยวกากาจะรีบโทรบอกมันให้แค่นี้นะ ตื๊ด!”]กากาพูดเสียงดังและบอกให้ผมอย่าพึ่งร้องออกมาก่อนจะกดวางสายไปเพื่อจัดการกับคุณอี๋เอินเพื่อนสนิทของตัวเอง ผมได้แต่นั่งเบะปากทำหน้าเศร้าอยู่ตรงม้านั่งดวงตาที่ถูกสวมด้วยแว่นกันแดดสีดำ ผ้าปิดปากลายฟันกระต่ายและหมวกสแนปแบคคู่ใจทำให้ดูเป็นจุดเด่นล่อตาล่อใจใครหลายๆคนให้เข้ามารุมถ่ายรูป แต่เดี๋ยวก่อนผมเป็นแค่คนธรรมดานะไม่ใช่ดาราจะมาถ่ายกันทำไมเยอะแยะเนี้ย!?

 

          ผมนั่งซุกหน้ากับผ้าพันคอตัวเองอีกครั้งในขณะที่ดวงตานั้นก็คอยเหลือบมองหาคนที่คิดว่าน่าจะเป็นคุณอี๋เอินอยู่ตลอดเวลาแต่ก็ไร้ซึ่งวี่แววของอีกฝ่ายอยู่ดี พอมือกำลังจะกดโทรไปหากากาสายตาก็ต้องสะดุดเข้ากับร่างสูงของใครบางคนที่สวมสูทเต็มยศใบหน้ามีเหงื่อท่วมเดินมาทางผมด้วยท่าทางที่มั่งคงสง่างามเหมือนราชสีห์ในป่าใหญ่

 

          เขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผมร่างนั้นย่อตัวลงนั่งยองๆอยู่ในระดับสายตาเดียวกันกับผมแล้วค่อยๆใช้มือตัวเองดึงหมวกผมออกจากใบหน้า ผมเห็นหน้าเขาอย่างชัดเจนใบหน้าอีกฝ่ายมีรอยยิ้มประดับไว้อยู่เขี้ยวเล็กๆที่ปากทำให้อีกฝ่ายยิ่งดูมีเสน่ห์มากขึ้นไปอีก อย่าบอกนะว่าผู้ชายคนนี้ก็คือ

 

           “สวัสดีครับเจียเอ่อร์ พี่ชื่อ มาร์ค ต้วน หรือ อี๋เอิน ที่กายีเรียกนั่นแหล่ะครับ

 

          “ผมชื่อ หวัง เจียเอ่อร์ เรียกผมว่าน้องเจียหรือแจ็คสันก็ได้

 

          “ครับน้องเจียงั้นเราไปกันเลยไหมพี่จอดรถไว้ด้านนอกเดี๋ยวจะพาไปหาอะไรทานก่อนแล้วค่อยพาไปที่พักของน้องเจีย

 

          “ตกลงครับพี่มาร์ค

 

          ….และนี่เป็นการเจอกันครั้งแรกระหว่างผมกับพี่มาร์คจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมดมันกำลังจะเริ่มขึ้นนับจากนี้เป็นต้นไป








TALK

          น้องก็จะมีความนุ่มนิ่มนิสนุ้งความบาประหว่างพี่น้องก็จะเพิ่มหน่อยๆ อยากบอกให้รู้ว่าพี่น้องสองคนนี้เขาเคยกินกันมาแล้ว>W< และก่อนน้องจะกลายเป็นขาโหดน้องก็น่ารักน่าหยิกมากๆด้วย555 นี่ไม่ได้อวยอะไรเลยแต่น้องน่ารักจริงๆค่ะหุหุ ส่วนอิพี่มาร์คในสมัยก่อนนั้น...ยังไม่ออกลายเท่ากับปัจจุบันมันก็จะมีความพระเอกหล่อเรียบเงียบสุภาพเล็กน้อย แต่ลองมาเปรียบเทียบกับปัจจุบันแล้ว...เหอะๆ หวังว่าจะชอบพาร์ทอดีตของน้องนะคะแล้วเจอกันในตอนต่อไปนะบายยยยย ฝากเม้นเป็นกำลังใจให้หน่อยน้าาาาา



#อสแฟนหก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #308 Mint (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 08:29
    พี่มาร์ค พี่พระเอกมากก
    #308
    0
  2. วันที่ 6 มกราคม 2561 / 15:28
    เดี๋ยวเถอะมาทิ้งน้องเราให้นั่งรอ
    #307
    0
  3. #306 Jaokhaz (@jaokhaz) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 12:06
    แงงงงงทำไมพี่มาร์คไม่อ่อนโยนกับใจน้อง ฮือออออ
    #306
    0
  4. #305 นกมาร์คมาก (@ayayay) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 23:04
    อ้อนเก่งมากกกก555555 แต่สส่รพี่กายีจังเลย ฮือ ตอนนี้เจียเป็นของทั้หกไปแล้วพี่รู้พี่ต้องใจมากแนๆเลย ไหนจะแม๊นแมนขนาดนี้คู่พี่จะเป็นยังไงงงงงง
    #305
    0
  5. #304 Aaun.n.rin (@RaRInNeEeeE) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 22:43
    เจ้าขี้อ้อนนนนนน อยากอ่านพาร์ทอดีตอีกเหมือนกันค่ะ&#9825;
    #304
    0
  6. #303 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 22:37
    อ้อนเก่งขนาดนี้ ยอมหมดตัวเลยค่ะ5555555 ชอบๆ อยากอ่านพาร์ทอดีตอีก
    #303
    0