GOT7 | FRIEND LOVE เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด | [ALLJACKSON] #อสแฟนหก

ตอนที่ 19 : FRIEND LOVE| 16 #อสแฟนหก (100 per.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    16 ส.ค. 60

16

Jackson Wang

เจอกันแค่วันเดียวก็ถูกมันจับจูบซะแล้ว ไม่พอยังทิ้งกลิ่นไว้ให้ไอ้หมาบ้ามันจับผิดอีกด้วย!’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

23:50 PM.

          “วันนี้คนเยอะดีว่ะ มึงว่างั้นไหม?”

           “แบมกูว่ากลับเถอะ อย่าเสี่ยงเลยเรื่องแบบนี้

           “ไม่! กูจะเอาคืนมันมึงไม่ต้องแข่งก็ได้แค่นั่งดูกูแข่งก็พอ

           “แต่…”

           “เฮ้ยเตรียมตัวลงสนามได้แล้วไอ้แบม!”

          ยูคยอมมองตามแผ่นหลังของแบมแบมที่เดินสวมเสื้อแจ็คเก็ตหนังแขนยาวสีดำเคลือบพร้อมหยิบหมวกกันน็อคติดมือไปลงสู่สนามแข่งรถชื่อดังในย่านนี้ เขาจะไม่ว่าอะไรเลยถ้าเกิดว่านี่เป็นเรื่องต้องห้ามที่เฮียมาร์คพี่ใหญ่ของกลุ่มสั่งนักสั่งหนาว่าห้ามไปยุ่งเกี่ยวกับมัน

          คราวที่แล้วยูคยอมแข่งแพ้แต่เขาแค่เล่นๆไม่ได้จริงจังก็เลยเสียงของพนันไป นั่นคือแจกันราคาแพงแสนรักแสนหวงของพ่อ(ซึ่งเขาแอบไปขโมยมาเองนั่นแหล่ะ และก็โดนพ่อสวดยับเลยหลังจากรู้ข่าว)

          แบมแบมก็เลยจะแก้มือให้เขาในวันนี้ แต่ทว่าคู่แข่งของแบมแบมมันธรรมดาที่ไหนยูคยอมเคยได้ยินข่าวมาว่าคนที่แบมแบมจะแข่งด้วยนั้นขึ้นชื่อว่าไม่เคยแพ้ใครมาก่อนแถมเล่นแรงเลือดตกยางแตกด้วย

          ถ้ามาร์ครู้เรื่องนี้นอกจากคนที่จะซวยยังเป็นแบมแบมแล้วสนามแข่งรถแห่งนี้อาจจะถูกยุบไปเลยด้วยก็ได้ มาร์คน่ะไม่ว่าอะไรถ้าอยากจะทำก็ทำได้สบายๆอยู่แล้วเพียงแค่ดีดนิ้ว เขาไม่อยากให้ไอ้คู่หูของตัวเองมันเจ็บตัวหรือถูกมาร์คด่าหรอกนะ

           “เฮ้ย!”เสียงหนึ่งเรียกให้ยูคยอมหันไปมอง เด็กหนุ่มในชุดมัธยมปลายหันไปตามเสียงด้านหลังนั่นก่อนอ้าปากค้างตาเบิกกว้างด้วยความตะลึง

           “บอกเพื่อนมึงซะถ้าไม่อยากตายก็ยอมดีๆไม่งั้นกูไม่เอามันไว้แน่อีกฝ่ายหยิบหมวกสวมทับใบหน้าดวงตาเรียวคมแน่วแน่จ้องมองไปยังร่างของแบมแบมเหมือนจะเชือดเฉือนให้ขาดออกเป็นชิ้นๆ

          ยูคยอมมองนิ่งไม่ตอบรับเขาไม่ชอบหน้าผู้ชายคนนี้สักเท่าไหร่แต่ก็อดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าเจ้าตัวเท่จริง ทั้งการแต่งการท่าทางการพูดรวมไปถึงฝีมือในการแข่งรถ ระดับนี้เรียกว่าธรรมดาก็คงไม่ได้เพราะอีกฝ่ายนั้นฝีมือดีกว่าพวกมือโปรเสียอีก

          แบมแบมเหลือบมองคู่แข่งของตนเขายักไหล่สวมหมวกเข้าที่เตรียมตัวออก ดวงตาหันไปสบกับคนข้างๆที่ไม่แม้จะชายตามองตนเห็นแบบนั้นแล้วก็พาลทำให้แบมแบมหงุดหงิด คิดว่าตัวเองเจ๋งนักหรือไงถึงได้หยิ่งแบบนี้เดี๋ยวเขาจะทำให้ความมั่นใจทั้งหลายนั่นพังลงด้วยฝีมือของเขาเอง

          แบมแบมไม่ได้กากนะขอบอกเรื่องแข่งรถเขาเองก็เก่งไม่ยูคยอมหรอก

          “เตรียมตัวเสียงคันเร่งของคนข้างๆบีบดังลั่น แบมแบมเองก็ไม่น้อยหน้าบิดแฮนด์มือข่มอีกฝ่ายเช่นเดียวกัน เขาชอบการแข่งขันความอยากจะเอาชนะเป็นแรงผลักดันให้แบมแบมก้าวต่อไปข้างหน้า ครั้งนี้เขาจะต้องชนะเท่านั้น! แบมแบมจะไม่แพ้เด็ดขาด!!

          “ไป!”

บรื้นนนนนนน!!!!

          เสียงรถขับแข่งกันออกไปอย่างรวดเร็ว แรงเสียดสีบนท้องถนนทำให้เกิดประกายไฟเล็กๆเหล่าผู้คนในสนามต่างส่งเสียงเชียร์คู่แข่งที่สูสีสมน้ำสมเนื้อกันอย่างเอาใจช่วย

          แบมแบมบิดแฮนด์มือแน่นมุ่งหน้าตรงไปยังทางด้านหน้าโดยไม่คิดจะเหลียวหลังหันไปมองอีกคนที่ขับตามตนมาติดๆเลยสักนิด

          การแข่งรถสิ่งที่สำคัญสำหรับนักแข่งคือความเร็วและสมาธิ ถ้าเขาเกิดหลุดหรือลืมสิ่งใดสิ่งหนึ่งขึ้นมาล่ะก็ผลที่ตามมาอาจทำให้แพ้หรือเจ็บตัวถึงขั้นตายได้

          แบมแบมบิดสุดแรงช่วงเลี้ยวโค้งเขาสามารถผ่านมันไปได้อย่างสวยงามเรียกเสียงร้องตะโกนด้วยความดีใจของเหล่าพี่ๆที่ลงเงินข้างเขาได้เป็นอย่างดี

          แบมแบมยกยิ้มมุมปากบิดแฮนด์มือสองข้างก่อนโชว์เสต็ปยกล้อให้กับคนในสนามได้ดู เสียงร้องดังมาไม่ขาดสายแบมแบมหัวเราะชอบใจกับปฏิกิริยาตอบสนองของทุกคน

          เสี่ยววินาทีที่เขาเผลอคนที่เคยขับตามหลังก็อยู่ข้างๆเขาเสียแล้ว แบมแบมเหลือบตามองอีกฝ่ายเล็กน้อยใบหน้าใต้หมวกกันน็อคนั่นดูสงบเสียจนเขานึกสงสัย

          มันไม่ร้อนลนบ้างเลยหรือไงที่ถูกเขาแซงหน้าตั้งแต่เริ่มแบบนี้ ถ้าเป็นคนอื่นคงจะมองเขาอย่างกับจะจับเขาไปเชือดทิ้งแล้วแต่นี่อีกฝ่ายดูเป็นมืออาชีพมาก

          ไม่เหมือน….ไม่เหมือนกับคนอื่นๆที่แบมแบมเคยแข่ง ผู้ชายคนนี้น่ากลัวดูเหมือนแบมแบมจะจ้องมองเกินไปอีกฝ่ายจึงรู้สึกตัวแล้วหันกลับมามองเขาเรียบๆ

          ดวงตาคมนั่นมองแบมแบมนิ่งสายตาของคนที่เต็มไปด้วยความโลภที่จะอยากเอาชนะเหมือนกับเขา แบมแบมสะดุ้งวินาทีนั้นทำให้เขาเสียหลักบังคับรถไว้ไม่อยู่

          “เหี้ย!!”

แอ๊ดดดด! ปัง!! ตุ๊บ!!!

          เสียงรถกระแทกเข้ากับขอบสนามดังลั่นพร้อมกับเสียงโห่ร้องด้วยความตกใจของเหล่าผู้คน ร่างของแบมแบมกลิ้งห่างจากรถประมาณ 300 – 400 เมตร

          ฝ่ายคู่แข่งหยุดรถหันกลับไปมองร่างของคนที่ตนพึ่งจะแข่งชนะไปด้วยใบหน้านิ่งถอดหมวกออกพร้อมสะบัดผมไปมา

          ใบหน้าเปียกเหงื่อเล็กน้อยดวงตาคมจ้องมองร่างแบมแบมด้วยความสมเพชก่อนเดินถือหมวกออกจากสนามไป

          ยูคยอมวิ่งเข้าไปดูอาการเพื่อนตนด้วยความรวดเร็วจังหวะนั้นเขาสวนกับคนที่แข่งกับแบมแบมพอดี อีกฝ่ายทำเพียงชายตามองยูคยอมนิ้วโป่งยกขึ้นก่อนถูกคว่ำลง

          ริมฝีปากเผยยิ้มเยาะเล็กน้อยการกระทำแบบนั้นมันเป็นการหยามหน้ายูคยอมและคู่หูเขาชัดๆ ดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายจงใจให้ผลมันออกมาเป็นแบบนี้นั่นทำให้เขาเกลียดมันหนักกว่าเดิมอีก

          เด็กหนุ่มไม่สนใจคนตรงหน้าเขาวิ่งไปหาเพื่อนตัวเองก่อนเช็คสภาพร่างกายแบมแบมว่ามีส่วนไหนได้รับบาดเจ็บบ้าง

          ดีที่แบมแบมยังพอรู้วิธีการบรรเทาแรงกระแทกขดตัวเป็นก้อนกลมระหว่างที่กลิ้งจากรถทำให้มีแค่แผลถลอกข้างมุมปากกับหัวเท่านั้น

          “โอเคไหมมึง!”ยูคยอมถามด้วยความเป็นห่วงในขณะที่แบมแบมนั้นลุกขึ้นนั่งถอดหมวกออกแล้วทุบพื้นข้างตัวตนด้วยความแค้นใจ

          “ไอ้เหี้ยนั่นถ้ามันไม่มองกูกลับล่ะก็ป่านนี้กูชนะมันไปแล้วแบมแบมยังคงปากเก่งเหมือนเดิม ยูคยอมส่ายหน้าให้เพื่อนตัวเองให้ลุกขึ้นยืน

          “อย่าพูดมากไปทำแผลก่อน ถ้าแผลหายไม่ทันเฮียมาร์คเห็นมึงโดนสวดยับแน่ยูคยอมบอกกับแบมแบมพร้อมเดินยุงร่างเพื่อนตนเองไปยังห้องสำหรับทำแผลให้กับนักแข่ง

          ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วผู้คนเริ่มพากันกลับบ้านเพื่อไปพักผ่อน ยังคงเหลือแต่แบมแบมกับยูคยอมเท่านั้นที่นั่งช่วยกันทำแผลอยู่

          ยูคยอมถอนหายใจมองหน้าแบมแบมด้วยความไม่พอใจนิดๆ อีกฝ่ายกำลังจุ่มแอลกอฮอล์เช็ดล้างแผลบริเวณมุมปากและข้างขมับของตนอยู่ตรงหน้ากระจก

          เด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าปีหนึ่งกอดกระเป๋ามองเพื่อนตัวเองด้วยใบหน้ามู่ทู่เหมือนแมวพันธ์เปอร์เซีย นี่ถ้าบึ้งกว่านี้อีกนิดยูคยอมก็จะหน้าเหมือนเจ้าแมวหน้าบูดนั่นเลย

          “อะไร?”

          “เรื่องนี้จะเอาไง

          “?”

          “แผล ปิดไม่ได้นานหรอกนะมึงก็รู้ว่ามันหายยาก อีกอย่างพักนี้เฮียมาร์คแม่งไม่รู้เป็นไรชอบมาวุ่นวายกับพวกเราซะเหลือเกิน

          “แล้วจะปิดเพื่อนบอกไปก็จบคนโดนก็คือกูไม่ใช่มึงปะวะจะกลัวไร

          แบมแบมพูดอย่างไม่นึกใส่ใจพลางหยิบพาสเตอร์แปะแผลขึ้นมาแปะตรงมุมปากของตนช้าๆ ยูคยอมยืนขึ้นเดินไปจับคอเสื้อเพื่อนตนจนตัวลอยสูงดึงให้แบมแบมหันมามองหน้าตน

          แววตาเขาแฝงไปด้วยความโมโหและโกรธอย่างรุนแรงซะจนเพื่อนเขายังแอบกลัว

          “แต่ถ้าพี่แจ็คสันรู้พี่เขาจะเสียใจยูคยอมกล่าวเสียงเรียบ

          “พี่เขาไม่สนใจเราหรอกน่า ป่านี้คงจะถูกพวกไอ้พี่เจบีกับพี่ยองแจเคลิ้มอยู่มั้งแบมแบมยักไหล่พูดขำๆเพื่อให้ยูคยอมตลกไปกับตน

          แต่ดูเหมือนเพื่อนเขาจะจริงจังซะจนขำไม่ออกทำให้แบมแบมเงียบและจ้องอีกฝ่ายกลับเรียบๆเช่นเดียวกัน

          “กูไม่ได้กำลังล้อเล่นนะแบม ถ้ามึงยังทำตัวไม่รักชีวิตแบบนี้อีกกูว่ากูน่าจะรายงานเรื่องนี้ให้แม่มึงท่านได้ทราบยูคยอมเอาแม่แบมแบมมาขู่เพื่อให้เพื่อนตัวเองเลิกเล่นสนุกกับชีวิตของตนเสียที

          “มึงขู่กู?”แบมแบมเลิกคิ้วขึ้น

          “เอออีกอย่างถ้ากูบอกเรื่องกับพี่แจ็คสันมึงไม่รอดแน่คราวนี้แบมแบมกลับหยุดนิ่งแทนซะอย่างนั้น พอได้ยินชื่อของคนที่มีอิทธิพลต่อตัวเขาชายหนุ่มก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ

          ไม่อยากจะคิดภาพตอนที่ตัวเองถูกฟาดด้วยไม้เบสบอลลูกรักของเจ้าตัว แค่นึกภาพแบมแบมก็สยองขนลุกขนพองไปหมดทั้งตัวแล้ว

          …..นี่สินะที่เขาเรียกว่ากลัวเมียเนี้ย!.....

          “อันนี้กลัวจริงอย่าบอกเลยขอล่ะเพื่อนยูคแบมแบมถึงกับร้องขอยูคยอมเสียงอ่อนทันที ยูคยอมทำเพียงมองหน้าคู่หูตนก่อนถอนหายใจยาวออกมาแผ่วเบาส่ายหน้าให้กับอีกฝ่ายก่อนยกยิ้มขึ้น

          ก็เป็นซะแบบนี้เพื่อนเขาพูดถึงคนตัวเล็กไม่ได้เลย พอเอาชื่อแจ็คสันยกขึ้นมาเป็นประเด็นทีไรเจ้าตัวก็อ่อนยวบแทบจะคลานมากอดเข่าเขาทันที

          “ก็ได้แต่สัญญาก่อนดิว่ามึงจะไม่แข่งแบบนี้อีก กูไม่อยากให้มึงตายก่อนเรียนจบไปพร้อมกับกูหรอกนะเพื่อน

          “โอโห อันนี้ซึ่งจากใจจริงวะเพื่อนยูค….เรากลับกันเลยดีปะกูว่ายิ่งอยู่ดึกยิ่งง่วงพรุ่งนี้มีงานต้องไปส่งอาจารย์ด้วยนี่ไม่รีบนอนเดี๋ยวตื่นไปสายอีกนะมึง

          “เออวะงั้นกลับกัน.ยูคยอมพูดก่อนหยุดเมื่อนึกอะไรขึ้นได้เขาหันไปมองซากรถของแบมแบมที่กองอยู่ข้างสนามก่อนที่เพื่อนตัวเตี้ยกว่าตนเล็กน้อยจะเดินมากอดคอเขาแล้วจับจ้องสายตามองตามไปเรียบๆ

          “เฮียไม่เป็นไรบ้านกูรวยเดี๋ยวค่อยซื้อใหม่ก็ได้ม๊าไม่ว่าหรอกฝ่ามือยกขึ้นตบบ่าเพื่อนรักแปะๆ เขารู้ว่ายูคยอมกำลังคิดอะไรอยู่อีกฝ่ายคงจะห่วงกลัวว่าแบมแบมจะเสียใจกับเรื่องรถตนที่พังไปแล้ว แต่ไม่เลยขอแค่เขารอดจากความตายแค่นั้นแบมแบมก็สบายใจหายห่วงแล้ว

          “อืมพอได้ยินแบบนั้นยูคยอมก็โล่งอกเดินกอดคอแบมแบมออกจากสถานที่แข่งรถไปทันที….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          แจ็คสันตื่นแต่เช้าคนตัวเล็กบิดขี้เกียจก่อนมองนาฬิกาบนหัวเตียงภายในห้องนอนห้องเก่าของตน เขาเดินไปล้างหน้าล้างตา

          ตอนนี้เป็นเวลา 06:00 AM. ซึ่งเป็นเวลาเช้ามากที่แจ็คสันเคยตื่น ร่างขาวมองตนเองในกระจกพบว่าใบหน้าดูเปล่งปลั่งขึ้นหลังจากที่นอนแต่หัววัน

Rrrr Rrrr

-IM JAEBUM-

          “ฮัลโหล

          [“ตื่นยัง”]

          “ไม่ตื่นมั้ง

          [“อย่ากวนรอที่นั่นเดี๋ยวกูเอาเสื้อผ้าไปให้เปลี่ยน”]

          “อืม รีบมา

          นิ้วเรียวกดวางสายทันทีที่พูดจบ ทำไมแจ็คสันรู้สึกว่าน้ำเสียงของเจบีมันดูเหนื่อยๆกันนะเหมือนกับว่าไม่ค่อยอยากจะพูดกับเขาเสียเท่าไหร่ มันไม่สบายหรือเปล่าทำไมถึงได้ดูไร้ชีวิตชีวาแบบนั้น คนตัวเล็กขมวดคิ้วจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ปรากฏของเจบีเด่นหราอยู่แม้อีกฝ่ายจะวางไปแล้วก็ตาม

          “แจ็คสันแจ็คสันตื่นหรือยังเสียงจินยองเรียกเขาจากด้านนอก แจ็คสันละความสนใจจากโทรศัพท์ของตนก่อนเดินไปเปิดประตูให้อีกฝ่ายเข้ามาด้านใน

          “เออตื่นแล้วมีไรแจ็คสันจ้องหน้าจินยองเรียบๆ อีกฝ่ายยกยิ้มก่อนดึงเอวบางของคนตัวเล็กเข้ามาโอบไว้หลวมๆ

          “แค่จะมาปลุกไปทานข้าวเช้าหมอหนุ่มกล่าวบอกยิ้มๆ แจ็คสันมองมือที่โอบเอวตนก่อนยกมือขึ้นฟาดเข้าที่แขนอีกฝ่ายเต็มแรงจนจินยองร้องด้วยความเจ็บและปล่อยมือออกแทบไม่ทัน

          “มือไวคนตัวเล็กพูดลอยๆ

          “ก็อยากกอดนี่จินยองฝังจมูกลงบนแก้มนุ่มลางสูดดมกลิ่นหอมจากร่างเล็กในอ้อมแขนของตนช้าๆ

          “อื้อออ ปล่อยจะไปกินข้าวอะไรของมึงเนี้ยแจ็คสันดิ้นผลักไสแขนของจินยองให้ออกจากร่างตน อีกฝ่ายทำเพียงหัวเราะอย่างขบขันกับท่าทางปฏิเสธต่อต้านแสนน่ารักนั่นของคนตัวเล็ก

          “ไม่น่ารักเลยพูดจาให้มันสุภาพหน่อยสิครับไม่พูดเปล่ามือยังจับบีบแก้มแจ็คสันจนเป็นรอยแดงอีกด้วย ทำให้แก้มขาวนวลทั้งสองแดงพองเพราะแรงบีบของจินยอง

          “บ้าบอปากก็พูดไปแบบนั้นแต่แก้มนี่แดงเป็นลูกเชอร์รี่แล้ว จินยองอดไม่ได้ที่จะก้มหน้าฟัดแก้มกลมทั้งสองข้างอีกข้างละสองรอบ

          ทั้งคู่กอดรัดกันจนพอใจก่อนที่หมอหนุ่มจะพาคนตัวเล็กไปนั่งทานอาหารเช้าที่โต๊ะทานข้าว เช้านี้เขาตื่นขึ้นมาทำมันด้วยตนเองใส่ทั้งความรักและความเอาใจใส่ลงไปในมื้อเช้าเพื่อแจ็คสันโดยเฉพาะ

          แจ็คสันย้ายตัวมานั่งดูทีวีรอเจบีมารับ ไม่นานเสียงกดกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้นคนตัวเล็กโบกมือลาจินยองที่กำลังล้างจานอยู่ก่อนเดินไปเปิดประตูต้อนรับอีกฝ่าย

          “มาช้าจังมึงกูรอจนรากจะงอกแล้วเนี้ย

          “เอาไป

          “….”

          “…..”

          แจ็คสันมองเจบีที่ยื่นชุดพร้อมกระเป๋าเรียนให้กับตนพลางเดินนำหน้าแจ็คสันไปยังมอเตอร์ไซค์นินจาของเจ้าตัว ชายหนุ่มขึ้นคร่อมรถไว้ก่อนออกแรงสตาร์ท

          แจ็คสันไม่รอช้าโดดขึ้นตามอย่างรวดเร็วมอเตอร์ไซค์คันโตถูกขับออกจากหน้าบ้านของจินยองเพื่อตรงไปยังมหาลัยที่พวกเขาศึกษาอยู่

          ตลอดทางแจ็คสันคอยเหลือบมองใบหน้าเจบีเสมอ อีกฝ่ายไม่สบตาไม่มองเขาแม้แต่นิดนิสัยช่างพูดเหมือนเมื่อก่อนก็ไม่เป็นเมื่ออยู่กับเขาเพียงแค่สองคน

          นั่นทำให้แจ็คสันจับผิดอีกฝ่ายได้เจบีแปลกไปทำไมถึงได้เงียบใส่เขาแบบนี้เจ้าตัวโกรธอะไรเขาหรือเปล่านะ คำถามนี้ได้แต่เก็บไว้ในใจเพราะกลัวว่าพูดออกไปจะทำให้อีกฝ่ายเครียดหนักกว่าเก่า

          ไม่เป็นอะไรถึงมหาลัยแล้วเขาค่อยถามเจ้าตัวเอาทีหลังก็ได้….คงจะไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง

@มหาลัย’JYP’PARK

          แจ็คสันเดินออกมาจากห้องน้ำเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดของนักศึกษาแล้วเรียบร้อย วันนี้มีประชุมประธานคณะและแจ็คสันเป็นหนึ่งในประธานคณะวิศวะเสียด้วย ถ้าเขาไม่ร่วมประชุมในวันนี้มีสิทธิ์ถูกหักคะแนนจากฝ่ายคณะกรรมการนักเรียนแน่นอน

          “เจบีมึงรอกูหน่อยได้ปะเย็นนี้กูมีประชุมประธานคณะวะแจ็คสันหันไปถามเจบีที่เอาแต่ใส่หูฟังนั่งอ่านหนังสือเงียบๆมาตั้งแต่ที่มาถึงแล้ว เขาก็ไม่เข้าใจหรอกนะว่ามันเป็นบ้าอะไรแต่อย่างน้อยมันก็ยังตอบไม่เมินเขานั่นแหล่ะ

          “อือคำตอบสั้นๆหลุดออกจากปากคนช่างพูดและกวนประสาท เส้นเลือดข้างขมับแจ็คสันปูดขึ้นเล็กน้อยเขาจะไม่ถือสามันเพราะนี่เป็นครั้งแรกแจ็คสันยังพออภัยให้ได้

          “เที่ยงนี้มึงจะกินไรอะร่างขาวถามต่อพยายามที่จะชวนอีกฝ่ายคุยแต่ดูเหมือนเจบีตั้งใจที่จะเมินเขาซะมากกว่านะ

          “อะไรก็ได้แจ็คสันแทบลุกขึ้นตบหัวอีกฝ่ายซะให้ทิ่มสักทีมันจะได้ไม่กวนประสาทเขาอีก เพราะคำตอบของเจบีจึงทำให้คนตัวเล็กโมโห

          ร่างขาวลุกขึ้นเต็มความสูงเตะเข้าที่ขาโต๊ะข้างๆเจบีก่อนเดินเอามือล้วงกระเป๋าออกจากห้องไปช่างแม่ง!ปล่อยมันไว้งั้นแหล่ะแล้วอย่ามาง้อเขาทีหลังก็แล้วกัน!

          …..แจ็คสันไม่ได้งอนนะ จริงๆ……

          แจ็คสันเดินไปตามทางเขาหลบเข้าไปในซอกๆหนึ่งก่อนเดินตรงไปอีกเล็กน้อยแล้วปีนบันไดขึ้นไปยังด้านบนของตึก

          สถานที่แห่งนี้เป็นที่ๆแจ็คสันใช้โดดเรียนมานอนพักเล่นหรือนั่งมองวิวสวยๆเพียงคนเดียว เป็นที่ลับที่ไม่มีใครรู้และเขาก็ไม่อยากให้คนอื่นรู้ด้วยเพราะแจ็คสันไม่อยากจะใช้ที่นี่ร่วมกับใคร แต่ดูเหมือนว่าฟ้าจะไม่ค่อยเป็นใจเสียเท่าไหร่

          พอขึ้นมาด้านบนแจ็คสันก็พบว่ามีใครบางคนกำลังนั่งจุดบุหรี่สูบอยู่ ดวงตาทอดมองออกไปอย่างเรียบนิ่งไม่แม้แต่จะหันมาสนใจเขาเลยสักนิด

          แจ็คสันเองก็ไม่ได้คิดว่าจะต้องทำตัวเด่นเขาจึงเลือกที่จะอยู่ใครอยู่มัน คนตัวเล็กเดินไปนั่งที่มุมประจำของตนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเสียบหูฟังก่อนเปิดเพลงคลอแล้วเอนตัวลงพิงกับเสาด้านหลัง ดวงตาค่อยๆปิดลงเพื่อพักผ่อนสมองตนให้ปลอดโปร่งและโลง

          กลิ่นบุหรี่ลอยเตะจมูกทำให้คนที่กำลังหลับตาอยู่นั้นลืมตาขึ้นก่อนจะพบว่าไอ้คนที่มันเคยอยู่คนละฝั่งกับเขาตอนนี้มันดันมาอยู่ตรงหน้าแจ็คสันแล้ว ไม่พอมันยังโค้งตัวลงมาใกล้กับใบหน้าของเขาจนเราเกือบจะจูบกันอีกด้วย นั่นทำให้แจ็คสันตาโตเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

          อีกฝ่ายทำเพียงเอียงคอมองก่อนดูดบุหรี่แล้วดึงออกจากปากก่อนพ่นควันใส่หน้าคนตัวขาว ฝ่ายแจ็คสันที่ถูกพ่นควันใส่ได้แต่ไอคอกแค่กสำลักควันที่สูดเข้าไปในปอดตัวเอง

          ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยแต่นี่มันนานแล้วและแจ็คสันก็ห่างหายไปนานด้วยเช่นกันสำหรับเรื่องพวกนี้ทำให้ร่างกายเขามันมีปฏิกิริยาต่อต้านเหมือนกับครั้งแรกที่พึ่งลองหัดสูบ

          “มึงชื่อไรอีกฝ่ายถามห้วนๆในขณะที่ใบหน้าก็ยังไม่แผละออกจากหน้าคนตัวเล็กกว่า

          “เรื่องไรกูจะต้องบอกมึง มารยาทน่ะมีไหมก่อนจะถามคนอื่นมึงสิควรแนะนำตัวก่อนไอ้สัสในมือหยาบมาเขาก็หยาบกลับไม่เอาเปรียบกัน

          อีกฝ่ายดูจะถูกใจกับคำพูดคำจาของแจ็คสันพอสมควรเห็นได้ชัดเจนจากริมฝีปากอวบที่ยกยิ้มขึ้นนิดๆที่ข้างปาก

          “กู ปาร์ค จีมิน มึงล่ะชื่ออะไรไอ้ขาวอีกฝ่ายแนะนำตัวก่อนเรียกชื่อเล่นใหม่ที่ตนตั้งให้แจ็คสันหมาดๆด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเจ้าเล่ห์

          คนตัวเล็กถอนหายใจไอ้ขาวอย่างนั้นเหรอชื่อเหมือนหมาเลยเว้ย! จะเรียกเขาก็ช่วยตั้งชื่อให้มันดูดีกว่านี้ได้ไหม เดวิดอะไรแบบนี้ก็ได้แจ็คสันชอบเท่ดี

          “กู หวัง แจ็คสันในใจก็บ่นมันไปแบบนั้นแต่ในความเป็นจริงแล้วเสือกแนะนำตัวบ้าจี้ตามมันไปอีกเขา

          “คนจีน?”

          “แล้วนามสกุลกูเหมือนคนเกาหลีเหรอวะ

          “……..”

          “หึ ถึงกับเงียบพูดไม่ออกเลยสิมึง

          “ฮ่าๆ กูชอบมึงวะ

          ฝ่ามือหนาตบเข้าที่ป่าแจ็คสันเต็มแรงแบบไม่ยั้งมือ ใบหน้ามีริ้วรอยของรอยยิ้มติดอยู่คนตัวเล็กถึงกับหน้าขึ้นสีแทบจะทันที….เดี๋ยวๆพึ่งเจอกันวันเดียวนี่มึงบอกชอบกูแล้วเหรอวะครับ!? คืออะไรหวังไม่เข้าใจ

          “มึงล้อเล่นปะคือกูไม่ตลกไอ้สัสแจ็คสันถามย้ำเพื่อความแน่ใจ คราวนี้จากที่ยิ้มๆอยู่ก็เปลี่ยนมาเป็นหน้านิ่งแทน

          “ให้กูพิสูจน์ให้มึงดูไหม? ว่ากูพูดจริงหรือพูดเล่นมือข้างหนึ่งเท้ากับเสาเอาไว้ใบหน้ายื่นเข้าใกล้จนลมหายใจผสานเป็นหนึ่งเดียวกัน

          แจ็คสันนิ่งจ้องอีกคนตาค้างมันใกล้เกินไปแล้ว! ท่าทางแบดบอยห้วนๆเถื่อนๆแบบนั้นชวนให้หัวใจของชายหนุ่มกระตุกเต้นอย่างน่าประหลาด

          “มะไม่จำเป็นไม่รู้ทำไมแต่จู่ๆเสียงของแจ็คสันก็สั่นขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เขารู้สึกกลัวต่อการกระทำนั่นของจีมินเสียเหลือเกิน

          รู้สึกอันตรายแต่ก็น่าดึงดูดในเวลาเดียวกัน ทันทีที่จบคำพูดเขาริมฝีปากอวบก็ฉวยทาบลงบนกลีบปากแจ็คสันอย่างเร็วจนคนเผลอไม่ทันได้ตั้งตัวหัวโขกไปกับเสาหนึ่งที

          เจ็บหัวก็เจ็บตกใจก็ตกใจแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้ มือหนายกขึ้นจับกดให้ท้ายทอยแจ็คสันเข้าไปใกล้มากกว่าเก่า

          จีมินบดขยี้ปากอิ่มนั่นด้วยความหมั่นเขี้ยวความสดและความนุ่มทั้งรสชาติหวานของมันทำให้เขาติดใจ เขาเคยจูบมาหลายคนแล้วไม่ใช่ว่าไม่เคย จะชายหรือหญิงจีมินก็จูบมาหมดแต่ไม่เคยมีใครทำให้เขาคลั่งได้เท่าร่างตรงหน้านี้ ทั้งใบหน้า ทั้งรสจูบ ทั้งสัมผัสตามร่างกาย ไม่มีส่วนไหนเลยที่จีมินจะไม่ชอบมันซ้ำเขายังรู้สึกอยากเสพติดมันมากขึ้นไปอีกต่างหาก

          ลิ้นร้อนพยายามจะแทรกเข้าไปด้านในแต่คนดื้อกลับเม้มปากตัวแน่นไม่ยอมเผยช่องว่าง การพยศท้าทายอำนาจมืดนั่นเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มชื่นชอบ หวัง แจ็คสัน เป็นผู้ชายที่เด็ดสมคำล่ำลือจริงๆ

          “ฮ๊า!”ทันทีที่เป็นอิสระแจ็คสันไม่รอช้าอ้าปากโกยอากาศเข้าปอดอย่างรวดเร็ว ใบหน้าแดงก่ำน้ำหูน้ำตาไหลเพราะหายใจไม่ออก เหลือบมองคนตรงหน้ามันยังทำท่าหัวเราะเขาอย่างขำๆอีก พอมีแรงขึ้นมากหน่อยคนตัวเล็กก็จัดการถีบเข้าที่ยอดอกอีกฝ่ายตนจีมินล้มหงายหลัง

          แจ็คสันใช้จังหวะนั้นรวบแรงทั้งหมดลุกขึ้นยืนแล้วรีบวิ่งหนีผู้ชายอันตรายตรงหน้านี่ไปทันทีเขาไม่โดดมันแล้วโว้ย!!

          “ไอ้สัส!!”ทิ้งท้ายด้วยคำด่าร่างขาววิ่งหายลับไปกับตาด้วยความเร็วแสง ปล่อยให้ร่างของจีมินได้แต่นั่งหน้าเหวอมองแผ่นหลังตนอยู่คนเดียวเงียบๆ

          จีมินลุกขึ้นปัดรอยเท้าที่แจ็คสันฝากไว้บนเสื้อของตนพลางยกยิ้มหัวเราะขึ้นเหมือนพวกโรคจิตในละคร เขายกมือจับปากตนเองที่ก่อนหน้านี้จูบกับแจ็คสันมาพลางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงตนเองพร้อมหยิบลูกอมขึ้นมาแปะเปลือกเคี้ยวแก้กลิ่นเหม็นของบุหรี่

          รสชาติจูบแจ็คสันเหมือนกับลูกอมในปากเขาไม่มีผิดไม่แปลกใจว่าทำไมจีมินถึงได้ชอบมัน

          “หวัง แจ็คสัน….หึ แล้วเราจะได้เจอกันจีมินเอ่ยทวนชื่อแจ็คสัน ร่างสูงเดินไปหยิบเสื้อนอกของตนที่ถูกถอดทิ้งไว้อยู่ตรงพื้นขึ้นมาสวมใส่ ปีนลงจากดาดฟ้าของตึกเรียนเพื่อที่จะเข้าเรียนต่อในคาบต่อไป

          คิดไม่ผิดจริงๆที่วันนี้เขาโดดมานั่งบนดาดฟ้า ทำให้เขาได้พบกับของเล่นใหม่ที่สนุกกว่าเดิมต้องขอบคุณแจ็คสันจริงๆที่มาเจอกันในวันนี้ มันจึงทำให้เขาพอที่จะหายเบื่อจากเรื่องต่างๆได้มากโข

          แจ็คสันแทบจะเอาแอลกอฮอล์ล้างปากเมื่อกี้นี้โคตรของโคตรของความโชคร้ายของเขาเลยที่ไปเจอคนอย่างจีมิน

          คนตัวเล็กสะบัดใบหน้าไปมาพลางยกมือขึ้นถูปากตัวเองแรงๆอีกสองสามที ระหว่างนั้นร่างของเจบีก็ปรากฏต่อหน้าเขาอย่างพอดิบพอดี อีกฝ่ายเหงื่อท่วมตัวริมฝีปากเผยอ้าออกหอบแฮ่กๆเหมือนพึ่งวิ่งมา

          “มึงมาทำเหี้ยอะไรตรงนี้!?”เจบีถามเสียงดังตะคอกใส่แจ็คสันซะจนคนตัวเล็กกลัว

          “กะกู…”แจ็คสันเสียงสั่นไม่เคยเห็นเจบีในโหมดนี้มาก่อนเลย ปกติมันกวนตีนปากหมาจะตายบทโฉดๆโหดๆแบบนี้เขาเห็นไม่บ่อยนักหรอกและมันก็ไม่ได้เจอกับตัวเขาเองด้วย

          แต่เจอกับไอ้พวกปากมากที่ชอบมาว่าเขาต่างหาด พอมาเจอกับตัวเองอย่างนี้แล้วเขาเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมคนอื่นมันถึงได้กลัวเจบีกันนัก

          “หุบปากแล้วตามกูมาเงียบๆเจบีกระชากข้อมือแจ็คสันให้เดินตามตน ใบหน้าขาวซีดเผือกเมื่ออีกฝ่ายออกแรงบีบแขนตัวเองจนเป็นรอย

          เจบีน่ากลัวเกินกว่าที่เขาจะเอ่ยปากหยอกล้อหรือต่อว่าเหมือนกับที่เคยทำเป็นประจำ มันเหมือนว่ากำลังโกรธอะไรสักอย่างอยู่แต่ไม่ใช่โกรธธรรมดาอีกฝ่ายดูโกรธมากๆด้วย หรือว่ามันจะเห็นเขากีบจีมินจูบกันเมื่อกี้นี้กันวะ!?

ผลัก!

          ร่างแจ็คสันถูกผลักชนกับกำแพงห้องพยาบาล เจบีหันหลังไปลงกลอนประตูเดินไปจับกระชากลากร่างแจ็คสันไปที่เตียงคนไข้ก่อนรูดม่านแล้วจัดการกดร่างแจ็คสันนอนราบกับเตียงอย่างรวดเร็วโดยไร้ซึ่งความอ่อนโยนใดๆทั้งสิ้น

          “กลิ่นบุหรี่มาจากไหนเจบีเอ่ยถามดวงตาเรียวจ้องอย่างคาดคั้นคำตอบจากปากคนตัวเล็ก

          “บะบุหรี่อะไรไม่รู้เรื่อง กูไม่ได้สูบ!”แจ็คสันเฉไฉลืมไปได้อย่างไรว่าเจบีมันจมูกดีกว่าหมาเสียอีก กลิ่นนี่คงจะติดจากจีมินตอนที่ไอ้บ้านั่นมันพ่นควันใส่เขาแน่ๆ….

          ไอ้เวรเอ้ย!อย่าให้เขาเจอตัวมันนะเขาจะต่อยหน้ามันสักสามสี่หมัดแล้วตามด้วยกระทืบซ้ำซักสองสามรอบให้หายแค้นเลย แม่งหาเรื่องมาให้เขาเจ็บตัวชัดๆ

          “กูไม่ได้บอกว่ามึงสูบแต่กูถามว่ามันเป็นกลิ่นของใคร! มึงไม่เคยสูบกลิ่นนี้กูจำได้มึงแอบไปไหนมากันแน่บอกกู!”เจบีกระชากคอเสื้อแจ็คสันพร้อมออกแรงกำแน่น ใบหน้าเกรี้ยวกราดมากกว่าเก่าเสียอีก แจ็คสันกลืนน้ำลายในหัวมีแต่คำว่า ตายๆๆๆๆ อยู่ตลอดเวลา

          “แล้วมึงเป็นเหี้ยไรล่ะ! มึงโมโหใครมาไอ้เจบีมึงมาลงอะไรกับกูวะ!!”ทำใจกล้าสู้กับหมาแต่ดูเหมือนหมาตัวนี้จะไม่อ่อนให้ง่ายๆเลย

          “มึงอยากโดนเอาใช่ไหมแจ็คสันกูจะนับหนึ่งถึงสามเท่านั้น บอกมาว่ากลิ่นบุหรี่นี่เป็นของใคร!!”เจบีพูดขู่สายตาดุคมจ้องมองคนตัวเล็กเรียบๆแววตาเต็มไปด้วยความโกรธและโมโห

          แค่กลิ่นไม่พอเขายังรู้สึกได้ว่าปากอีกฝ่ายมันช้ำๆเหมือนพึ่งถูกจูบมาหมาดๆอีกด้วย แล้วแบบนี้จะไม่ให้เจบีโมโหจนขาดสติได้อย่างไรมีเมียแม่งก็เสือกโกหกกันหน้าด้านๆแบบนี้น่ะ

          “1”

          เจบีเริ่มนับแล้วแต่แจ็คสันก็ยังเม้มปากเงียบอยู่ดี ใครมันจะไปกล้าบอกตอนที่มันกำลังองค์ลงกันละวะ!เขายังไม่อยากตายนะเว้ย!

          “2”

          คราวนี้แจ็คสันตาลอกแลกเหลือบมองซ้ายและขวาไปมาเหมือนหาทางหนีทีไล่ เขากลัวว่าเจบีจะทำอะไรตนรุนแรงอีกใจหนึ่งก็คิดว่าถ้าบอกไปนี่ตายอย่างหมาเลย

          แต่ว่าแจ็คสันก็เป็นประเภทโกหกไม่ค่อยเก่งด้วยและเขาก็ไม่อยากจะให้มันมารู้ทีหลังอีกต่างหาก บวกกับคำพูดของเจบีที่บอกว่าถ้าไม่บอกดีๆเขาจะถูกทำอะไรต่อมิอะไรนั่นจึงทำให้คนตัวเล็กตัดสินใจบอก

          “3”

          “บอกแล้วๆ…..คะคือกูไปเจอคนๆหนึ่งมันอยู่บนดาดฟ้ากูกับมันตอนแรกก็ไม่คุยกันพอกูหลับไปประมาณ3นาทีมันก็มายืนตรงหน้ากู มันแนะนำตัวกับกูก่อนที่มันจะบอกกูว่ามันชอบกูละแล้วกูกับมันเราก็จูบกันตะแต่มันเป็นคนจูบกูเองนะกูไม่ผิดกูบอกมึงหมดแล้วเพราะงั้นมึงห้ามทำอะไรกูนะเจบี

          แจ็คสันตัวสั่นหงกๆเหมือนนกน้อยพึ่งเกิดใหม่เขาสารภาพทุกอย่างออกไปเกือบหมดยกเว้นชื่อของจีมินเท่านั้น

          ขืนเขาบอกชื่อมันไปมีหวังไอ้หกสามีแม่งได้พากันฆาตกรรรมไอ้บ้านั่นแน่ เขายังไม่อยากให้พวกมันติดคุกกันก่อนที่จะเจออนาคตดีๆหรอกนะ และก็รู้สึกสงสารจีมินมันด้วยที่มันเล่นมาชอบผิดคนเอง

          เจบีจ้องมองแจ็คสันนิ่งๆแววตาความโกรธหายไปเหลือเพียงความว่างเปล่า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของหมาปากผุดขึ้นบนใบหน้าชายหนุ่ม

          ริมฝีปากก้มกระซิบข้างหูคนตัวเล็กเสียงแหบพร่าปนเซ็กซี่ และคำพูดของเจบีก็ทำให้แจ็คสันเบิกตากว้างด้วยความตกใจได้อีกด้วย

          “ขอโทษวะพอดีกูนับถึงสามไปแล้วเห็นทีมึงคงต้องเอากับกูแล้วล่ะนะแจ็คสัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TALK

          ใครกันที่เกือบจะฆ่าแบมแบมเอ๊ะสงสัยจรุงอิอิ แล้วเจบีนี่เป็นอะไรหนอไบโพล่า?ทำไมเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายน้อยใจน้องเหรอคะเลยไม่พูดกับน้อง แหมตอนใกล้จบนี่คือกำไรล้วนๆเลยโอ้ยยยยยยตายๆความเจ้าเล่ห์นี้ ส่วนพี่จีมิน….กรี๊ดดดดดทำไมได้ใจไรท์ไปตั้งแต่แรกที่เปิดตัวเลยคะคือแบบผู้ชายคนนี้แบดมากอะไม่เหมือนอีตาหกคนเลย(อ้าวสามีทั้งหกถูกเท)เป็นประเภทเถื่อนๆตรงๆบอกว่าชอบก็ชอบโอ้ยยยมันกร๊าวใจเหลือหลาย จับน้องจูบแบบฮาร์ทคออีกด้วยตายค่ะตาย ไรท์เชื่อว่า99%รีดอาจจะลังเลใจว่าจะย้ายมาอยู่เรือ minson ดีไหมแม่นบ่เอิ๊กๆ ตอนต่อไปเขาจะได้กินตับกันไหมต้องติดตามคะ(ปล.ไรท์อาจจะหายไปหลายวันหน่อยนะเพราะไรท์ว่าจะไปอักพี่มาร์คพ่ายรักสักหน่อยเรื่องนี้ใกล้จะจบแล้วอิอิ)รักทุกคนจุ๊บๆ

          16/08/2017

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #349 ydolemdlim (@0805809602) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 23:51
    จีมินก็มา ใครๆก็ชอบน้อง เสน่ห์แรงจริงๆลูกคุมแม่ พี่บีเป็นอะไรคะโกรธน้องเรื่องอะไรรีบๆเคลียร์กันเด้อ
    #349
    0
  2. #211 นกมาร์คมาก (@ayayay) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 20:01
    มินสัยไม่ได้แต่มินฮุนไม่แน่ กรี๊ด เลาชอบนะ55555555 เราว่าเซฮุนดูมีมุมขึ้นง่ายขี้งอนนิดๆเหมาะจะเป็นเคะในจีมได้นะจ๊ะ555555555
    #211
    0
  3. #204 ploywang8521 (@ploywang8521) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 00:00
    โอ้ มาย ก้อด!! โชคดีนะคะลูก ฮือแจบอมโคตรเจ้าเล่ห์! จีมินนี่โซผัวมากอะ โคตรแบดโคตรกร๊าวใจ
    #204
    0
  4. #203 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 22:13
    เดาว่าคนที่แข่งกับแบมนี่ จีมินป่ะ เดาล้วนๆ ไม่มีความรู้ผสม5555555
    #203
    0