GOT7 | FRIEND LOVE เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด | [ALLJACKSON] #อสแฟนหก

ตอนที่ 14 : FRIEND LOVE| 12 #อสแฟนหก (100 per.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 879
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    29 ก.ค. 60

12

 

คำว่าฝาแฝดมันหมายถึงคนสองคนที่มีจิตใจสื่อถึงกันเข้าใจกันและกันเหมือนเป็นคนๆเดียวแล้วถ้าเกิดว่าแฝดอย่างพวกเขาอยากจะก้าวข้ามสัมพันธ์ฉันพี่น้องกลายมาเป็นคนรักล่ะ….แบบนั้นมันจะผิดหรือเปล่า?’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           “ปีนี้กากาจะอยู่นานกี่วันเหรอ?”

          “ประมาณอาทิตย์หนึ่งได้มั้งครับ ที่จริงพี่อยากจะอยู่กับน้องเจียนานๆเหมือนกันนะแต่พี่ก็ทำไม่ได้

          “ให้น้องขอป๊าให้กากาย้ายสาขามาอยู่นี่ดีไหม?”

          “ทำแบบนั้นแล้วใครจะดูแลคุณม๊ากันล่ะครับ ป๊าต้องไปทำงานที่ต่างประเทศนะอย่าลืมสิตัวเล็กของพี่

          “งื้อ จริงด้วยน้องเจียขอโทษครับ

          กายีได้แต่มองใบหน้าของน้องผู้เป็นแฝดแล้วก็หลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู เจ้าตัวเล็กเอ้ยช่างไม่รู้อะไรซะแล้วทำไมถึงได้น่าจับฟัดแก้มแบบนี้นะ เพราะน่ารักแบบนี้ไงกายีถึงไม่อยากให้ใครมายุ่งกับน้องชายของเขามาก กายีหวงของเขาเจียเอ่อร์เป็นเด็กของกายีใครก็ห้ามแตะต้องเจ้าตัวเป็นอันขาด

          “ไม่ต้องขอโทษหรอกจะขอโทษทำไมครับ น้องเจียไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยกายีกล่าวพลางเอื้อมบีบแก้มนุ่มของแฝดน้องด้วยความหมั่นเขี้ยว

          “ก็น้องลืมนึกถึงคุณม๊าไงเนี้ยน้องน่าตีใช่ไหมแต่กากาอย่าตีน้องนะน้องกลัวพูดพร้อมทำท่าหลบหลีก แต่ดูเหมือนเจ้าก้อนเจียๆจะหลบไม่ค่อยมิดเสียเท่าไหร่ กายีได้แต่ขำกับท่าทางเล่นเป็นเด็กๆไม่เปลี่ยนของน้องชายตนก่อนกลับไปจดจ่ออยู่กับทางตรงหน้า

          ตอนนี้อะไรๆก็เปลี่ยนไปเยอะทั้งถนนทางเข้าหอพักของแจ็คสันไหนจะร้านค้าประจำที่กายีเคยซื้อข้าวขึ้นไปทานบนห้องของเจ้าตัว กลับมาครั้งนี้เขาก็คิดว่าจะไปเยี่ยมทุกคนเสียหน่อยโดยเฉพาะคุณป้าร้านขายข้าวผัด ถ้าไม่มีป้าเขากายีก็คงจะไม่ได้ข้าวไปให้น้องชายตัวเองทานตอนป่วย บุญคุณครั้งนั้นกายีจำได้ไม่เคยลืม

          พอขับมาถึงหอเจ้าตัวเล็กก็ขยับขยุกขยิกปลดเข็มขัดเตรียมตัวเปิดประตูรถลง แต่กายีกลับมือไวใช้แขนพาลระหว่างเอวของแจ็คสันไว้แล้วดันให้น้องชายตัวเองแนบไปกับเบาะรถ เพราะตอนนี้รถยังไม่จอดสนิทเขากลัวว่าถ้าน้องเขาเปิดประตูออกไปตอนนี้จะเกิดอันตราย กายีไม่ได้ห่วงน้องจนโอเวอร์แต่เขาแค่อยากป้องกันไว้ก่อนเผื่อเกิดเรื่องร้ายขึ้นจริงๆกับน้องตน

          รถจอดสนิทภายในเงียบกริบกายีค่อยๆปล่อยมือตนให้เป็นอิสระพลางเหลือบใบหน้าจ้องมองน้องชายตนที่นั่งนิ่งก้มหน้าหงุดเหมือนกำลังสำนึกผิดกับการกระทำเมื่อครู่นี้

          “รู้ตัวใช่ไหมว่าทำอะไรผิด

          “รู้ฮะน้องผิดเองที่รีบร้อนไม่ทันระวัง

          “ก็ดีเพราะงั้นอย่าได้มีอีกเป็นอันขาดเข้าใจไหม

          “ฮะกากา…”

          เห็นเจ้าตัวซึมไปแบบนั้นแล้วกายีก็ชักเห็นใจอดไม่ได้ที่จะสงสารและใจอ่อนให้กับใบหน้างอๆนั่น ริมฝีปากสีแดงเบะเล็กน้อยพร้อมกับดวงตากลมที่หรี่ลงและใบหน้าที่ก้มจนคางชิดอก ท่าทางเหมือนเด็กถูกผู้ใหญ่ดุนั่นมันช่างน่าเอ็นดูเสียเหลือเกินในสายตาของกายี

          “ไปเข้าห้องกันกากาอยากพักสักหน่อยเดินทางมาเหนื่อยมากกายีบอกน้องชายตัวเองพลางวางมือลงบนกลุ่มผมสีเข้มของเจ้าตัวเหมือนเป็นการปลอบ พอเขาทำแบบนั้นแล้วจากที่ทำหน้าเศร้าเป็นลูกหมาก็กลายเป็นว่าร่าเริงขึ้นมาทันตา ร่างเล็กเอื้อมเปิดประตูวิ่งดุ๊กดิ๊กไปยังประตูหอเปิดมันรอให้กายีเดินตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว

          กายีไม่รอช้าลงจากรถเกินไปเปิดด้านท้ายหยิบเอากระเป๋าเสื้อผ้าใบโตออกมาแล้วถือไปยังประตูที่แจ็คสันยืนอยู่อย่างสบายๆราวกับว่ามันไม่มีความหนักอะไรแต่อย่างใด

          ทั้งๆที่ในความเป็นจริงแล้วกระเป๋าใบนี้หนักตั้งหลายกิโล แต่สำหรับกายีมันถือว่าเบามากอาจเป็นเพราะเขาถือของหนักบ่อยมั้งจึงได้กลายเป็นเรื่องที่ชินชาสำหรับตนไปเสียแล้ว

          เมื่อมาถึงห้องของแจ็คสันกายีก็หยุดและวางกระเป๋าของตัวเองลงตรงกลางห้องที่กว้างพอสมควร ชายหนุ่มล้มตัวลงนอนที่โซฟาพร้อมกับยกมือขึ้นก่ายหน้าผากเล็กน้อย เสียงเท้าดังมาแต่ไกลพอเอามือออกก็พบว่าแจ็คสันกำลังถือน้ำเปล่าเย็นๆมาให้เขาอยู่

          ตามใบหน้านั่นเต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใสที่นานๆครั้งจะได้เห็น กายีรับน้ำมาดื่มก่อนวางมันลงตรงโต๊ะด้านหน้า เหลือบมองน้องชายตัวเองที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ก่อนถอนหายใจยิ้มๆแล้วเอื้อมแขนดึงมือน้องชายตัวเองจนแจ็คสันล้มลงนั่งที่โซฟาเดียวกับตน

ฟอดดด~~

          “คิดถึงจังกายีกล่าวบอกน้องชายขณะที่ก้มลงหอมแก้มคนตัวเล็กกว่าตน แจ็คสันไม่ได้ปฏิเสธแต่เจ้าตัวกลับนั่งนิ่งยอมให้พี่ชายตนฟัดแก้มซ้ายและขวาอย่างง่ายๆ

          “คิดถึงกากาเหมือนกันครับใบหน้าหวานเอี้ยวก้มลงหอมแก้มคนพี่ตอบ กายีหยุดหลับตารอรับริมฝีปากสีแดงๆของแฝดน้องตนที่แตะแผ่วเบาตรงปากตัวเอง บ้านหวังเขาก็จูบกันแบบนี้ตั้งแต่พี่ยันพ่อไม่ได้มีความกระดากอายอะไรสักนิดเพราะถือว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน

          “แต่พี่คิดถึงน้องเจียมากกว่านะ ตัวนุ่มนิ่มไปหมดเลยได้ทานข้าวบ้างหรือเปล่าครับอยู่นี่ไอ้มาร์คมันเลี้ยงเราดีไหม?”กายีถามถึงเรื่องอาหารเกี่ยวกับแจ็คสันก่อนเป็นอันดับแรก ถ้าน้องเขากินดีก็แสดงว่าความเป็นอยู่นั้นดีไปด้วย แต่ถ้าไม่เห็นทีเขากับมาร์คคงจะมีเรื่องให้เคลียร์กันซะแล้ว

          “ดีครับพี่เอินดูแลน้องดีมาก แจบอมก็ด้วยเป็นเพื่อนที่ดีมากๆเลยน้องสบายดีฮะกากาไม่ต้องเป็นห่วงนะแจ็คสันพูดโกหกไปหน้าซื่อๆแน่นอนว่าคนเป็นพี่ไม่มีทางจับผิดเขาได้แน่นอน แต่ถึงจับได้แต่แจ็คสันก็เลือกที่จะเมินมันแล้วทำมึนใส่แฝดของตนแทนกายีรึจะมากล้าทำอะไรเขาได้

          แจ็คสันเป็นถึงคุณหนูตระกูลหวังเชียวนะขนาดพ่อเขายังไม่กล้าดุหรือด่าอะไรเขาเลยแล้วจะนับประสาอะไรกับพี่ชายตัวเองล่ะ อยากจะบอกว่าที่ตระกูลของตนใหญ่กว่ากายีก็หวัง เจียเอ่อร์เนี้ยล่ะ

          “จะไม่ให้พี่เป็นห่วงได้ไงก็น้องน่ะเป็น….”ยังไม่ทันที่กายีจะพูดจบนิ้วชี้เรียวยาวก็วางทาบลงบนริมฝีปากของตนพี่เสียก่อน แจ็คสันขยับหน้าเกือบชิดจมูกกายีก่อนกระซิบเสียงแผ่ว

          “เราสัญญาแล้วนี่นากากาว่าจะไม่พูดถึงมันอีก….น้องบอกแล้วไม่ใช่เหรอ?”ดวงตากลมจ้องมองไปยังนัยน์ตาของพี่ชายตน กายีเองก็จ้องกลับเช่นเดียวกันใบหน้าทั้งสองห่างกันแค่ไม่กี่เซนทำให้รับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดกันอยู่

          เป็นฝ่ายแจ็คสันที่ทนต่อสายตาเรียบนิ่งของกายีไม่ได้จึงตัดสินใจแผละตัวออกไปเสียก่อน พอจะลุกเดินหนีก็ถูกมือของกายีฉุดจับเอาไว้แล้วนั่งลงต่อบนตักของคนพี่

          “เมื่อไหร่จะเปิดเผยสักทีเมื่อไหร่เราจะบอกความจริงกับป๊าและม๊าไป

          “เมื่อผมพร้อมตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลานั้น ขอโทษนะกากา

          “ไม่เป็นไรพี่เข้าใจน้องคงจะกลัวที่ต้องพูดมัน แต่อย่าลืมนะว่าน้องกับพี่เราเป็นคนๆเดียวกันแล้วถ้าน้องอายพี่ก็จะขออายไปกับน้องด้วย ต่อให้มันเสื่อมเสียทางชื่อเสียงของพี่ก็ตาม

          “อีกอย่างเท่าที่น้องรู้ข่าวมากากาต้องแต่งงานกับคุณหนูฟางเหลินอีกไม่ใช่เหรอ น้องไม่อยากให้มันไปทำลายอนาคตดีๆของกากาหรอกนะ

          “ต้องให้พี่บอกกี่ครั้งกันอนาคตของพี่มีแค่น้องเจียคนเดียวไม่มีใครนอกจากนี้อีกแล้ว

          ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบแจ็คสันนั่งนิ่งยามที่ถูกกายีสวมกอดจากด้านหลัง แฝดพี่ซบใบหน้าลงกับแผ่นหลังของเขา ความอบอุ่นค่อยๆแทรกผ่านร่างกายของเขาสองคนเหมือนกับว่าไม่ได้สวมเสื้อผ้าปกปิดมันเอาไว้

          พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันและนั่นคือสิ่งที่แจ็คสันสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่มันเกินกว่าคำว่าพี่น้องมันล้ำเส้นคำว่าเชื้อสายเดียวกันก้าวข้ามเข้ามาอีกฝั่งหนึ่งเสียแล้ว

          เหตุผลที่กายีหวงแจ็คสันนักหวงแจ็คสันหนาก็เป็นเพราะว่า….

          …..แจ็คสันเป็นของกายีเพียงคนเดียว….เป็นทั้งน้อง

          …………และคนรักด้วยในเวลาเดียวกัน……..

          มันคือความลับระหว่างเขาและแฝดที่ไม่เคยบอกใคร….และไม่มีใครบอก

          ….พวกเขาปกปิดเรื่องนี้จากผู้ใหญ่มาแล้วถึง 3 ปี….

          ตอนนี้กายีพร้อมสำหรับการเปิดเผยแล้ว เหลือก็แต่แจ็คสันที่ยังไม่พร้อมเพราะเขาเองในตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นของกายีเพียงคนเดียวอีกต่อไป

          ….หัวใจของหงส์กำลังหวั่นไหวให้กับสัตว์ป่าตัวอื่นที่ไม่ใช่มังกรอย่างกายีสัตว์ป่าทั้งหกตัวที่มันเป็นเพื่อนกับเขา…..

          “เราเลิกคุยเรื่องนี้ได้ไหม น้องขอร้องล่ะแจ็คสันพูดขึ้นหลังจากที่เงียบมานาน

          “ได้ถ้าน้องต้องการ….แต่ขอพี่อยู่แบบนี้ต่ออีกสักพักได้หรือเปล่านะกายีร้องขอซึ่งจะมีหรือที่แจ็คสันจะปฏิเสธพี่ชายตัวเอง ก็เพราะเป็นพี่เป็นแฝดที่คลานตามกันมาติดๆกันไม่ว่าอีกฝ่ายจะขออะไรเขาก็ยอมทั้งนั้น

          …รวมถึงยอมเป็นคนของพี่ตนอีกด้วย

Rrrr Rrrr

          “ขอโทษนะพี่ขอตัวไปรับโทรศัพท์แปปเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะ กายีสบถเป็นภาษากวางตุ้งพลางหยิบเอาเจ้าโทรศัพท์ตัวปัญหาขึ้นมากดดูเบอร์ พอเห็นว่าเป็นสายของใครชายหนุ่มก็แทบจะปามันทิ้งทันทีกวนไม่เลิกจริงๆ!

          “ใครโทรมาเหรอฮะ? ผู้หญิงของพี่อย่างนั้นเหรอร่างเล็กมีความรู้สึกอยากรู้เป็นพิเศษ กายีก้มลงมองน้องชายตัวเองพลางยิ้มหวานแล้วหอมแก้มเจ้าตัวไปหนึ่งฟอด

          “ลูกค้าน่ะเขาเลือกที่จะโกหกน้องชายตัวเอง แต่ดูเหมือนแจ็คสันจะไม่ค่อยเชื่อใจสักเท่าไหร่

          “น้องให้โอกาสกากาพูดอีกครั้งคราวนี้จากน้ำเสียงที่ฟังแล้วรื่นหูกลับกลายมาเป็นดุเขาแทนซะอย่างนั้น มันทำให้กายียกยิ้มหัวเราะขึ้นก่อนโชว์เบอร์โทรในโทรศัพท์ของตนให้อีกฝ่ายดู

          “เหว่ยเทาจำได้หรือเปล่ากายีถาม

          “คนที่ตามจีบกากาน่ะเหรอ? หึ!จำได้อยู่แล้วตื้ออยู่นั่นแหล่ะก็รู้ว่ากากาไม่เล่นด้วยแล้วยังไม่เลิกอีก….หรือว่ากากาให้ความหวังกับผู้ชายคนนั้นกันเขาถึงได้ตามไม่เลิกพอเห็นว่าเป็นใครความหวงพี่ก็ปรากฏขึ้นทันตา

          แจ็คสันกับเหว่ยเทาไม่ถูกกันอย่างแรง สาเหตุก็เพราะหมอนั่นตามจีบพี่เขาซะจนน่ารำคาญ คนตัวเล็กอยากบอกเจ้าตัวเหลือเกินว่าแฝดพี่นั้นเป็นของเขา! แต่ก็ทำไม่ได้เพราะมันคือความลับ

          “หึงหรือไงตัวเล็ก?”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของกายีปรากฏขึ้นหลังจากดูปฏิกิริยาของแจ็คสันมาประมาณสองนาที และโทรศัพท์ของเขาก็ยังคงดังอยู่ไม่เลิก

          “ก็กากาเป็นของน้องจะไม่ให้น้องหึงได้ไง ไม่ต้องรับได้ไหมหรือไม่ก็ให้น้องรับเองไม่ได้เหรอ น้องไม่อยากให้หมอนั่นมาขัดความสุขของน้องกับกากานะ

          แจ็คสันกอดอกฟองแก้มจนป่องเป็นเด็กถูกขัดใจใส่กายีก่อนหันหน้าหนี เห็นแบบนี้แล้วใครมันจะไปกล้ารับโทรศัพท์ลงกันล่ะ ก็น้องเล่นงอนตุ๊บป่องแบบนี้ถ้าไม่รีบง้อเดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่เอา

          “ก็ได้ๆพี่ไม่รับแล้วเลือกงอนแล้วหันหน้ามาหาพี่สักทีสิครับตัวเล็ก หรืออยากให้พี่จับฟัดแก้มอีกรอบกันหืม?”

          “ยังดีกว่ายอมให้กาการับสายหมอนั่นอ่ะ

          “หึงจริงๆสินะ

          “ไม่คุยด้วยแล้วพี่บ้า! น้องจะไปนอนห้ามกวนด้วยฮึ้ย!!”

          กายียิ้มตามหลังคนตัวเล็กที่มีใบหน้าแดงก่ำเนื่องจากถูกตนแกล้งหยอกไปเมื่อครู่นี้ เขายิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนพบว่าอีกฝ่ายวางสายไปเสียแล้ว จะไม่โทรไปพูดขอโทษอะไรกับเหว่ยเทามันก็กระไรอยู่ดังนั้นกายีจึงเลือกที่จะส่งข้อความไปหาอีกฝ่ายแทน ขืนโทรมีหวังถูกแจ็คสันงอนเป็นวันแน่

          [“ขอโทษที่ไม่ได้รับสายพอดีอยู่กับน้อง แล้วก็ไม่ต้องโทรมาอีกนะอยากอยู่อย่างสงบ ผู้ส่ง : หวัง กายี”]

          พอพิมพ์เสร็จก็จับเก็บใส่ในกระเป๋าดังเดิมกายีเลือกที่จะนอนตรงโซฟาเพราะมันสบายกว่าและที่สำคัญคือเขาขี้เกียจที่จะเดินแล้ว เดี๋ยวเย็นๆกายีว่าจะพาแจ็คสันไปหาอะไรทานที่ห้างบางทีเขาอาจจะเชิญไอ้พวกเพื่อนๆของแจ็คสันมากินด้วยกันก็ได้….ถ้าเกิดเขาอารมณ์ดีล่ะก็นะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เวลา 18 : 00 PM.

          “อื้อออ….อ่ะ!กากาทำอะไรเนี้ยแจ็คสันลืมตาตื่นขึ้นก่อนพบว่ากายีกำลังเตรียมถอดเสื้อตนออก แฝดพี่นั่งคร่อมตัวเขาไว้พร้อมกับมือที่วางอยู่บนหน้าท้องและแผ่นอก ใครบอกว่าหวัง กายีไม่หื่นแจ็คสันขอเอาหัวเป็นประกันว่าแฝดพี่เขายังคงหลงเหลืออารมณ์ด้านลบอยู่เหมือนกัน

          “ก็น้องน่ากิน ยิ่งนอนยั่วแบบนี้มันยิ่งทำให้พี่อยากกินน้องกายีกล่าวยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนบีบแรงๆที่อกซ้ายจนแจ็คสันร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปนความหวิวนิดๆ

          “กินบ้าอะไรล่ะออกไปจากตัวน้องเลยนะมันหนักอ๊า!...กากา!!”พอเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มโกรธกายีก็ลุกออกจากตัวแจ็คสันไป ใบหน้าแฝดน้องแดงก่ำทันทีที่แฝดพี่ลุกออกจากตัวเขารีบเดินไปที่กระจกบานใหญ่ก่อนเลิกเสื้อขึ้นดู ปรากฏว่านอกจากผิวขาวๆของแจ็คสันแล้วตามตัวก็ยังมีรอยกุหลาบที่กายีฝากไว้เป็นจุดๆ ที่เด่นชัดที่สุดก็คงจะเป็นตรงคอ

          ฉิบหายถ้าไอ้หกนรกแตกนั่นมันเห็นมันไม่เอาเขาตายเลยเหรอวะ!....กายีทำอะไรลงไปเนี้ย!!

          “กากานี่มันบ้าอะไรเนี้ย!? ทำไมถึงทำรอยตรงนี้มันชัดไปไหมแจ็คสันชี้นิ้วไปที่คอของตนเองพร้อมกับจ้องหน้าพี่ชายด้วยความโกรธนิดๆ

          แต่แทนที่จะกลัวกายีกลับตีมึนทำหน้ากวนประสาทใส่ซะอย่างนั้นนั่นยิ่งทำให้แจ็คสันอยากจะวิ่งไปตีแขนพี่ชายตนสักป๊าบสองป๊าบเสียจริงคนนิสัยไม่ดี!

          “จะได้บอกให้พวกนั้นรู้ไงว่าน้องมีเจ้าของแล้ว”…เจ้าของของน้องเจียก็คือพวกมันเหมือนกันนั่นแหล่ะ!

          “กากาอ่ะแกล้งน้องไม่รู้เรื่อง

          “ไม่เห็นต้องโกรธเลยนี่นาปกติกากาก็ทำเป็นประจำอยู่แล้ว

          “แต่พวกมันจะแซวน้องนี่น้องก็อายเป็นเหมือนกันนะ กากาอยากให้น้องถูกพวกเพื่อนๆแซมเหรอ

          “ใครแซวน้องเดี๋ยวพี่จัดการให้ ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วพี่จะพาไปกินเนื้อย่าง

          กายีขยี้เส้นผมน้องชายตัวเองด้วยความเอ็นดูแต่แจ็คสันก็ยังไม่เลิกมองแรงใส่เขาอยู่ดี ริมฝีปากเบะซะจนน่าจับจูบถ้าทำได้ก็คงทำไปนานแล้ว แต่กายีก็ยังมีความเกรงกลัวและไม่อยากให้แจ็คสันโกรธเขาอยู่จึงเลือกที่จะไม่ทำมัน แค่ได้กอดและเห็นน้องชายตัวเองยิ้มแค่นี้ก็พอแล้วสำหรับเขา

          “จริงๆนะห้ามโกหกน้องนะ!”แจ็คสันพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นปนดีใจที่จะได้กินเนื้อย่าง

          “พี่เคยโกหกน้องซะที่ไหนกันล่ะ ไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวพี่นั่งรอกายียิ้มเอ็นดูคนตัวเล็กตรงหน้า แจ็คสันฉีกปากยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวครบทุกซี่

          “รักกากาที่สุดเลย!”ริมฝีปากสีแดงจูบแผ่วเบาที่แก้มของกายี ขาสั้นๆวิ่งก้าวเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วและตามด้วยเสียงน้ำไหลซ่าๆที่บ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังอาบน้ำเพื่อเตรียมไปทานอาหารโปรดอยู่

          ระหว่างรอน้องชายสุดที่รักกายีก็จัดการโทรหามาร์คเพื่อนัดให้อีกฝ่ายไปกินเลี้ยงด้วยกัน และแน่นอนว่าถ้าเรื่องนี้ถึงหูมาร์คไอ้ห้าตัวที่เหลือมันก็จะต้องรู้ด้วยแน่นอน เพราะพวกนั้นมันติดต่อกันราวกับเป็นเครือย้ายจานดาวเทียมเคลื่อนที่

          [“ฮัลโหลมีอะไรครับไอ้คุณเพื่อน”]น้ำเสียงของมาร์คดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากรับโทรศัพท์ของกายีสักเท่าไหร่ ไม่เป็นไรถ้ามันพูดแบบนี้เผลอๆเขาอาจจะตัดโอกาสมันก็ได้

          “ว่าจะโทรมาชวนไปกินเลี้ยงด้วยกันที่ร้านเนื้อย่าง แต่พอเจอนายพูดแบบนี้แล้วหมดอารมณ์วะงั้นก็คะ-…”กายีทำท่าจะกดวางสายแต่ทว่ามาร์คกลับรีบพูดแทรกขึ้นอย่างรวดเร็ว

          [“เฮ้ยๆขอโทษไม่ได้ตั้งใจเว้ยพึ่งตื่น”]มาร์คแถ

          “อ๋อเหรอ?....สรุปว่าตามนั้นนะชวนไอ้ห้าตัวที่เหลอมาด้วยก็ได้ฉันไม่ว่า แต่อย่าให้มันเกินหน้าเกินตาจนน่าหมั่นไส้ก็แล้วกันไม่อย่างนั้นเป็นเรื่องแน่กายีกล่าวเตือนไว้ตั้งแต่ต้น

          คนที่มักจะฉวยโอกาสมากที่สุดเห็นทีจะเป็นมาร์คนั่นแหล่ะ ชอบมาจับตัวน้องชายเขาบางทีมันก็เนียนจับมือลูบหัวซะจนกายีเดือด

          [“ครับๆกลัวแล้วครับเพื่อน ทุกวันนี้นายนี่ดุกว่าพ่อเจียเจียอีกนะเอองั้นแค่นี้แหล่ะ”]มาร์คบ่น ถ้าอยู่ตรงหน้าเพื่อนเขามันคงจะได้กินหมัดกายีไปสักหมัดสองหมัดแล้วข้อหากวนประสาท

          “เดี๋ยว!....ใครอนุญาตให้นายเรียกชื่อจีนน้องชายฉัน?”น้ำเสียงทรงพลังบวกกับความหึงหวงที่มีต่อน้องชายทำให้กายีกล่าวออกไปแบบนั้น โดยหารู้ไม่ว่าคนที่กำลังคุยกับตนอยู่แทบจะกัดลิ้นกลั้นใจตาย

          [“กะก็เจียเจียอนุญาตให้เรียกนี่หว่าแล้วนายเกี่ยวอะไรด้วยวะเนี้ยกายี นับวันนายนี่ชักจะยุ่งเรื่องของน้องตัวเองมากเกินไปแล้วนะ จนฉันคิดว่าพวกนายสองคนจะเป็น….แบบนั้นกัน”]

          มาร์คเสียงสั่นเล็กน้อยเพราะกลัวต่อเสียงอันทรงพลังของกายี แถมคำพูดของมาร์คยังทำให้แฝดพี่ชะงักไปอีกด้วย

          ….จะเป็นอะไรไหมถ้ากายีจะบอกความลับระหว่างเขากับแจ็คสันให้มาร์ครู้….

          “อ๋อ….อืมแค่นี้นะ…”กายีบอกกับมาร์คก่อนกดวางสายไป มือหนาวางลงบนอกซ้ายข้างที่มีหัวใจของตัวเองกำลังเต้นอยู่

          …..ไม่เหมือนเดิมความรู้สึกระหว่างเขากับแจ็คสันไม่เหมือนเดิม มันมีอะไรบางอย่างมาแทรกระหว่างกลางของพวกเขา กายีไม่มั่นใจว่ามันคืออะไรหัวใจชายหนุ่มเจ็บแปล๊บๆมันไม่ได้เจ็บแบบนานๆแต่มันเจ็บติดต่อกันหลายครั้งแล้วก็หยุดแล้วก็เจ็บต่อทำไมถึงเป็นแบบนี้กันนะ?

          กายียืนนิ่งอยู่กลางห้องนั่งเล่นระหว่างที่แจ็คสันนั้นกำลังแต่งตัวอยู่อีกห้องหนึ่ง  แฝดพี่เหลือบมองไปยังแฝดน้องของตนที่หาพาสเตอร์มาแปะที่คอตรงรอยที่เขาทำเอาไว้

          จู่ๆรอยยิ้มสมเพชก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกายีอยากจะชัดเจนให้มากกว่านี้ อยากแสดงว่าน้องชายของเขาเป็นของเขาแค่คนเดียวให้มากกว่านี้ แต่มันก็เป็นไปไม่ได้เพราะแจ็คสันยังไม่พร้อม หรือบางทีอาจจะลืมไปแล้วก็ได้กับความสัมพันธ์ของเราสองคน

          “กากาไปกันเถอะน้องพร้อมแล้ว!”ร่างเล็กเดินมากอดเข้าที่แขนของพี่ชาย ดวงหน้าหวานยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับใช้แก้มถูไถแขนกายีไปมา น้องชายเขาสวมเสื้อกล้าวสีขาวกับกางเกงขายาวสียีนส์มันดูจะยั่วสายตาของตนอื่นมากเกินไป….ต้องกาอะไรมาปิดไหล่ขาวๆกับไหปลาร้าสวยๆนั่น

          “ไปหาแจ็คเก็ตมาปิดหน่อยดีไหมแบบนี้พี่ว่าน้องไม่ต้องออกไปไหนหรอก นอนอยู่ที่ห้องนี่แหล่ะดีแล้วกายีบอกพร้อมกับใช้มือดึงเสื้อกล้ามที่ร่วงไปอยู่ตรงหัวไหล่ของน้องชายตนขึ้นมาสวมกลับเข้าที่

          แจ็คสันมองก่อนยิ้มแล้วเดินหายเข้าไปด้านในห้องสักพักก็กลับมาพร้อมกับเสื้อแจ็คเก็ตตัวบางสีดำแขนยาวที่พอปกปิดเรือนร่างเจ้าตัวได้อย่างถูๆไถ กายีเองก็ไม่อยากจะบ่นหรือบังคับอะไรน้องชายตนเองมากนักเขาจึงเลือกที่จะยิ้มอ่อนแล้วจูงมือน้องชายตัวเองออกจากห้องไป

          ในขณะที่จับมือนั้นกายีก็รับรู้ได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากมือของแฝดน้อง มันทำให้เขาดีใจขึ้นมาซึ่งก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่ว่าความรู้สึกที่มีแค่สองเรานั้นยังคงหลงเหลือ….อยู่ก็เท่านั้นเอง

          “พี่ชวนพวกเพื่อนๆของน้องไปกินด้วยนะ

          “….งะงั้นเหรอทุกทีน้องไม่เห็นกากาชวนนะวันนี้คิดไงเนี้ยถึงได้เอ่ยปากชวนแบบนี้

          “ก็นานๆทีจะกลับมาหาน้อง แล้วก็อยากเจอไอ้หกตัวนั่นด้วยก็เลยโทรชวนมันมากินเลี้ยงด้วยกันน้องมีอะไรหรือเปล่าทะเลาะกับพวกมันรึไงกัน?”

          “เปล่าน้องไม่ได้ทะเลาะอะไรกับพวกมันทั้งนั้นแหล่ะ กากาคิดไปเอง

          “เหรอ ดีแล้วอย่าทะเลาะกันเลยถึงพี่จะไม่ค่อยชอบหน้าพวกมันแต่พี่ก็ไม่อยากให้น้องทิ้งเพื่อนดีๆอย่างพวกมันนะ

          “อื้อน้องไม่ทิ้งหรอกก็มันเป็นเพื่อนน้องนิ

          แจ็คสันหรี่ตามองไปยังด้านนอกเขารู้สึกกระดากปากแปลกๆที่ต้องพูดคำว่าเพื่อนออกมาต่อหน้าพี่ชายตัวเองแบบนั้น ไม่รู้ทำไมแต่พอได้พูดคำนี้แล้วรู้สึกเจ็บใจพิลึกทั้งๆที่ก็ไม่ได้คิดหรือรู้สึกอะไรกับพวกมันเลยสักนิดแต่ทำไมถึงได้เจ็บเพราะคำพูดของตัวเองกันนะ?

          ….แจ็คสันกำลังหวั่นไหวกับพวกนั้นอย่างงั้นเหรอ?....

          ….แล้วพี่ชายของเขาล่ะ….หายไปไหน?...

          …..ไม่หรอกพวกนั้นก็แค่ เพื่อน เท่านั้นแหล่ะ….

          ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้

 







 

 

 

 

 

 

 

 

 

. ร้านเนื้อย่าง

          “มากันครบหน้าเชียวนะแล้วนั่นจินยองไปโดนอะไรมาน่ะทำไมแผลเต็มตัวเลย?”กายีเดินเข้ามาในร้านที่นัดหกสหายเอาไว้ก่อนจะพบว่าหมอประจำกลุ่มกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะพร้อมเฝือกและใบหน้าที่เต็มไปด้วยพาสเตอร์แปะแผล ดวงตาบวมช้ำเป็นสีม่วงหน้ากลัวซะจนอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย

          “พอดีว่าผมดันไปมีเรื่องกับกลุ่มวัยรุ่นเข้าน่ะครับ ก็เลยถูกมันทำแบบนี้มาจินยองพูดปดบอกพี่ชายแจ็คสันโดยที่คนตัวเล็กนั้นได้เดินมานั่งข้างๆกับตนอย่างพอดิบพอดี

          อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะมองหน้าเขาเลยแม้แต่น้อยนอกจากนั้นแจ็คสันก็ยังดีมึนใส่หันไปมองอีกทางเสียด้วยซ้ำ มันทำให้จินยองเศร้าใจนิดๆที่อีกฝ่ายไม่สนใจใยดีตน

          “ถ้านยองไม่ทำตัวเลวใส่พวกมันก่อนป่านนี้นยองก็ไม่เป็นแบบนี้หรอกแจ็คสันกล่าวพลางหยิบเอาตะเกียบคีบเนื้อย่างเข้าปากอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั้นก็ซดน้ำซุปที่มาร์คสั่งเตรียมไว้เข้าท้องไปด้วยความหิวเช่นเดียวกัน

          “เอาเถอะทีหลังก็ระวังตัวด้วย สมัยนี้วัยรุ่นมันใจร้อนกันจะตายมันไม่สนหรอกว่าเราเป็นใครถ้าเกิดมันไม่ชอบหน้ามันก็ฟาดไม่เลี้ยงเหมือนกันนั่นแหล่ะ เราน่ะเป็นหมอมีหน้าที่การงานที่สูงมาตายเอาตอนนี้พ่อกับแม่จะเสียใจเอานะใช้ชีวิตก็ใช้อย่างระวังอย่างประมาทล่ะรู้ไหมกายีสอนจินยองในขณะที่อีกฝ่ายนั้นก็ตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ

          “เข้าใจครับพี่กายีผมจะเอาคำสอนของพี่ไปปฏิบัติในชีวิตครับจินยองกล่าวยกยิ้มให้พี่ชายเมียตน แต่พอหันไปมองแจ็คสันเจ้าตัวกลับไม่มองมาทางเขาเลยแม้แต่นิดท่าจะโกรธจริงๆสินะ

          “แล้วยูคยอมกับแบมแบมเป็นไงบ้าง ได้ข่าวว่าทะเลาะกันงั้นเหรอคืนดีกันหรือยังกายีหันไปถามน้องเล็กที่นั่งก้มหน้าภาวะนาให้พวกตนไม่ถูกพี่ใหญ่อย่างกายีถาม

          “พะพวกเราคืนดีกันแล้วครับ…”แบมแบมเป็นคนตอบ ชะใช่ครับยูคยอมเสริมต่อเสียงสั่น

          “ดีแล้วอย่าตีกันอย่าทำให้น้องฉันต้องปวดหัว ถ้ามีอีกฉันจะสั่งสอนพวกนายเองพูดจบก็คีบเห็ดใส่จานของแจ็คสันพร้อมเนื้อหนึ่งชิ้นก่อนจะบังคับให้เจ้าตัวกินมันเข้าไปพร้อมผัก

          “ยองแจสบายดีใช่ไหมคราวนี้น้ำเสียงของกายีอ่อนลงยามที่คุยกับยองแจ เขาเอ็นดูอีกฝ่ายเป็นพิเศษแต่ก็ไม่เท่ากับแจ็คสันหรอกนะ

          ส่วนสาเหตุก็เป็นเพราะว่ายองแจปฏิบัติตนเป็นเพื่อนที่ดีของแจ็คสันมาโดยตลอด ถึงจะเงียบและพูดน้อยแต่เขาก็ดูออกว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นห่วงน้องชายเขามากแค่ไหน กายีรู้สึกขอบคุณอีกฝ่ายจริงๆที่คอยดูแจ็คสันให้แทนเขาที่อยู่ที่ฮ่องกง

          “สบายดีครับไม่มีอะไรต้องห่วงยองแจตอบตามมารยาท เขานั่งข้างกายีพี่ชายของแจ็คสัน ดวงตากลมของคนตัวเล็กจ้องมองมายังยองแจก่อนที่เขาจะหันไปสบกับอีกฝ่าย แจ็คสันเป็นคนหลบตาพร้อมหยิบเนื้อย่างใส่จานให้กับมาร์คที่นั่งอีกฝั่งของตนแก้เขิน

          “เหรอก็ดีแล้วขอบใจนะที่ดูแลน้องชายของพี่กายมองสลับระหว่างยองแจกับแจ็คสันก่อนก้มหน้าตอบอีกฝ่ายกลับเรียบๆ

          บรรยากาศดูเงียบลงไปทันตาทั้งหกรู้สึกได้ถึงความหมองหม่นของกายีได้อย่างชัดเจน หนึ่งในนั้นจึงร้องโผล่ขึ้นทำเอากายีตกใจแทบจะยกเท้าขึ้นถีบยันให้อีกฝ่ายล้มลงไปกงกับพื้น

          “แล้วไม่คิดจะถามถึงกูบ้างเลยเหรอครับไอ้คุณพี่ชาย!”เจบีโผล่ขึ้นอย่างไร้มารยาทซึ่งมันก็ช่วยทำให้บรรยากาศหมองนั่นหายไปได้มากพอสมควร คิ้วขวากายีกระตุกหยิกๆบ่งบอกได้ว่ากำลังจะมีเรื่องเกิดขึ้นในอีกไม่ช้าเพราะไอ้คนตรงหน้าที่โผล่พรวดโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ

          “น้ำหน้าอย่างมึงคงอยู่ได้ไม่ถึงปีหน้าหรอกไอ้ตี๋ นึกว่าตายไปแล้วซะอีกนะมึงอึดดีจริงกายีพูดแซะในขณะที่เจบีนั้นแทบจะข้ามฝั่งไปต่อยกับแฝดพี่ของแจ็คสันแล้ว

          ดีที่แบมแบมกับยูคยอมห้ามและรั้งเจ้าตัวไว้ได้ทันไม่อย่างนั้นร้านเนื้อย่างคงจะได้พังเป็นแน่เพราะฝีมือของไอ้พวกบ้าเลือดทั้งสองคนนี้

          “ไม่ตายง่ายๆหรอกเว้ย! คนอย่างเจบีอึดถึกยิ่งกว่าเรือโนอาห์อีกเจบียกมือทุบอกสรรเสริญตัวเองอย่างมั่นใจ ทำเอาแบมแบมและยูคยอมพร้อมคนอื่นๆถึงกับเบะปากใส่แทบจะทันที ไอ้คนหลงตัวเอง!

          “สักหมัดไหมถือว่าเป็นของขวัญวันเจอกันกายีพูดท้าแน่นอนว่าคนอย่างอิม แจบอมนั้นไม่มีทางปฏิเสธอยู่แล้ว

          “เอาดิแมนๆผลัดกันต่อยเลยเป็นไงคนน้องพูดปากเก่งพึ่งออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไม่นานมานี้ก็ซ่าซะแล้ว ซึ่งมันก็ได้ใจกายีไปเต็มๆ ริมฝีปากกระตุกยิ้มนานทีจะได้ชกคนแบบจริงจังอยากปากแตกนักเดี๋ยวเขาจัดให้

          “พอ! นี่เรียกมากินนะไม่ได้มาหาเรื่องกันกากาก็ชอบไปหาเรื่องเจบีตลอดเลยเอ้านี่ตั้งแต่มายังไม่ได้กินสักคำเลยใช่ไหมเอาไปกินได้แล้ว ส่วนเจบีหุบปากแล้วกินไปเงียบๆอย่าให้ได้ยินว่าทะเลาะกันอีกนะแจ็คสันเป็นคนพูดห้ามพร้อมตักเนื้อย่างที่สุกแล้วใส่จานให้พี่ชายและเจบีที่ตั้งท่าจะต่อยกัน

          เจอกันไม่ได้กัดกันอย่างกับหมาตลอดแต่แบบนี้มันก็ช่วยให้บรรยากาศดีขึ้นมานิดหน่อยล่ะนะ

          จินยองนั่งมองแจ็คสันและคนอื่นๆที่คุยกันอย่างสนุกสนามตรงหน้าตน ในขณะที่ตัวเองนั้นได้แต่นั่งนิ่งมองใบหน้าสวยที่กำลังยิ้มให้กับคนอื่นๆอยู่เงียบๆ

          ไม่มีแม้แต่เนื้อที่จะตักให้เขาแบบคนอื่นๆ ไม่มีแม้แต่คำทักทายหรือพูดคุยจุกคำนี้มันผุดขึ้นมาในหัวพร้อมกับความเจ็บที่บีบรัดซะจนแทบอยากร้องไห้ออกมา

          ….ทำไมล่ะ?....

          …..ทำไมรอยยิ้มแบบนั้นของแจ็คสันถึงไม่เป็นของจินยองบ้าง

          ….เขาจะต้องทำยังไงถึงจะได้มันมาเหมือนกันคนอื่นๆ….

         ….แจ็คสันเกลียดจินยองขนาดนั้นเลยเหรอ?

          …..ความผิดของเขามันไม่สามารถลดได้เลยใช่ไหม?....

          ….เพราะอะไรกัน….หันมาสนใจจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์ตัวนี้หน่อยไม่ได้เหรอ….

          …..เขาเอง….อยากให้แจ็คสันทำดีด้วยเหมือนกันนะไม่ใช่เกลียดอย่างเดียว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TALK

          นอกจากจะมีปมเกี่ยวกับเพื่อนๆแล้วสองแฝดยังมีปมต่อกันอีกด้วยกรี๊ดดด พี่น้องคู่นี้เคยมีซำติ่งกันมาก่อนรึเปล่านะทำไมกากาถึงได้ดูดตัวน้องได้ตายๆเห็นทีเราคิดว่าทุกคนคงจะย้ายเรื่อมาอยู่คู่

#กาเจีย แล้วใช่ไหม555+ ไม่มีอะไรมากไรท์อยากให้คนอ่านไม่เบื่อไงเลยเพิ่มปมเข้าไปเรื่อย(นี่แกท่าจะโรคจิตนะ) สงสารจินยองจังแต่สมควรที่จะโดนเมินนะคะก็ทำเขาไว้ซะขนาดนั้นน้องไม่เอาตายก็บุญเท่าไหร่แล้ว เหลือแต่ต้องเร่งทำคะแนนตามพี่ยองแจกับพี่เจบีให้ทันเท่านั้นเองสู้ๆเป็นกำลังใจให้พี่จิ้งจอกนะคะ

*******ถามว่าเรื่องนี้มีทั้งหมดกี่ตอนอย่างนั้นเหรอ?....ไรท์ไม่สามารถบอกได้หรอกค่ะว่ามีกี่ตอน เพราะตั้งใจว่าจะเขียนยาวๆเป็นเหมือนซีรีส์อะไรแบบนี้ป่ะ555+ แบบช่วงประมาณ 0 - 20 หรือ 25 ตอน จะเป็นช่วงปมของ จินยอง,เจบี,ยองแจแล้วก็แจ็คสันไรงี้ พอเข้า 21 – 40 ตอน ก็จะเป็นช่วงของมักเน่น้องเล็กอย่าง ยูคยอม,แบมแบมและแจ็คสัน พอ 40 - 60 ก็จะเป็นช่วงของพี่ใหญ่อย่างมาร์ค จะแบ่งเป็นช่วงๆไปอ่ะคะ หวังว่าถึงตอนนั้นทุกคนจะไม่เบื่อเรื่องนี้กันนะ จะพยายามแต่งให้สนุกที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ>W< ชอบเรื่องนี้ #อสแฟนหก นะจ๊ะ

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #366 BabyFish2004 (@lookpa2547) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 20:04

    น้องจะมีสามีเยอะเกินไปละนะคะ เหนื่อยใจแทนเจียเจีย

    #366
    0
  2. #342 ydolemdlim (@0805809602) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:44
    คู่แฝดนี่ยังไงคะ แค่หกคนยังไม่พอเหรอลูก กับแฝดก็ยังไม่เว้น เกินคาดมากๆค่ะ คุณแม่ช็อกแล้ว สงสารหมอนิดๆแต่ทำตัวเองทั้งนั้นอะค่ะ พี่มาร์คเมื่อไหร่จะทำคะแนนแอบเชียร์อยู่นะคะ อิอิ
    #342
    0
  3. #244 AmindaBaebchabub (@AmindaBaebchabub) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 21:16
    6คนก็พอมั้งค่ะ55555555 กาเจียเป็นแค่แฝดก็ได้แย้วอบอุ่นกว่าอิ้กก
    #244
    0
  4. #169 baimaibm (@baimaibm) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 22:51
    กรี๊ดดดด หักมุมเว่อ
    #169
    0
  5. #168 Mm90 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 09:11
    อื้อหือออ หัวใจจะวายยยยย
    #168
    0
  6. วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 01:44
    ขอให้กาเจียเป็นอดีตได้มั้ยคะ ฮือออ55555555 แอบช็อคนิดหน่อย แต่คือเราชอบความสัมพันธ์ที่แฝดรักและก็ดูแลกันนะ น่ารักมากแฝดคู่นี้ แล้วทำไมกายีดูไม่ออกว่าคนอื่นอยากได้เจียหรอ หรือเพราะคนอื่นไม่มีใครปากกล้าเหมือนเจบี กายีเลยไม่ห้าวใส่ 5555555 ตลกคู่นี้อ่ะ แมนๆจะต่อยกันมากๆ ละก็ๆสงสารพี่จินยองของเรามากๆฮืออออ แต่นั่นแหละ พี่ทำเรื่องไว้เยอะอ่ะ พี่ต้องสู้ๆนะ
    #167
    1
    • #167-1 AmindaBaebchabub (@AmindaBaebchabub) (จากตอนที่ 14)
      20 ตุลาคม 2560 / 21:14
      เหมือนกันเลยค่ะ รู้สึกแปลกๆพอแฝดมีซำติงอะไรกัน????555555555555
      #167-1
  7. วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 00:38
    ให้3คำคะไรท์ OMG มากกก เเอบช็อกเบาๆ
    #166
    0
  8. วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:54
    พึ่งมาอ่านรวดเดียว ขอเม้นรวบยอดที่ตอนนี้เลยนะคะ สนุกมากกกกกก ทำไมฉันพึ่งมาอ่าน เหล่าหลัวของยัยหนูเจียตอนแรกๆ นี่ไม่มีความถนอมต่อเมียเลย ยกเว้นคุณยองแจ รายนี้คือดีมากจนอยากจะให้จบเป็น แจแจ็ค ไปเลย55555555 แต่พอถึงตอนที่คุณเจบีมาช่วยัยหนูกับยองแจหนีแล้วก็ รู้สึกว่าระดับคะแนนจะตีขึ้นมานิดนึง พ่อจิ้งจอกนี่... ไม่มีอะไรจะพูดดดดดทำแบบนี้มันข่มขืนน้องชัดๆ ดีนะยองแจมาช่วยทัน
    ในส่วนของแฝดพี่กายีนั้น ฮื่อออออออออ ไม่คิดว่าจะมาแบบนี้โอ่ยยยยยย สำหรับเราเราว่าพีคมากก ไม่คิดว่าจะมีซัมติงต่อกันมาก่อน แต่ยังไงก็ยังเชียร์ให้คุณเหว่ยเทาจีบกายีให้สำเร็จไวๆนะคะ
    แล้วก็ฝากถึงพ่อหมอจิ้งจอกว่าสู้เขานะคะ อ่านตอนนี้แล้วใจนึงก็สงสาร นางก็แค่คนเจ้าเล่ห์คนหนึ่งที่อยากใหน้องสนใจ ถคงแม้ตอนแรกจะใช้วิธีผิดๆ ไปหน่อย แต่กลับตัวกลับใจตอนนี้ยังทันนะคะพี่
    #165
    0
  9. #164 bks_hopeful (@bks_hopeful) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:39
    เราไม่เบื่อแน่นอน ขอให้ไรท์อัพให้จยก็พอ เราจะคอยติดตามจนจบเลยสัญญา มีความสงสารจินยองอ่าา เหมือนเด็กขี้น้อยใจเลยยย รีบทำคะแนนตามคนอื่นให้ทันนะคะ คุณจิ้งจอก //มาอัพต่อไวๆนะคะไรท์ สู้ สู้ ???
    #164
    0
  10. #163 Xqpxss (@Xqpxss) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:21
    ไม่โอเคกับกาเจียเท่าไหร่ ปล่อยให้กาเจียอยู่กับหนุ่มๆทั้งหกไปเถอะะะ
    #163
    1
    • #163-1 Xqpxss (@Xqpxss) (จากตอนที่ 14)
      29 กรกฎาคม 2560 / 23:22
      *ปล่อยให้เจีย
      #163-1
  11. #162 นกมาร์คมาก (@ayayay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:15
    ไม่เบื่อออแแ ไรท์ห้ามเทก็พอ55555 สงสารกากา ฮื่ออออ เจีตอนนี้เทมาฝั่งเพื่อนตั้งเท่าไหร่ที่ยังเหลือกับกากาแค่ความรู้สึกว่าพี่น้องเท่านั้น กากามาหาหนูมา55555555 หมั่นเหว่ยเเปลกๆ /บ้ารึเปล่า55555555 ถ้าจะเทากาเทาต้องทำคะแนนเยอะๆนะตอนนี้จอกาเจียก่อน ย้ายเรือ! 555555555555555555555555><
    #162
    0
  12. #161 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:41
    กรี๊ดแรงๆๆๆ มีความกาเจีย ก็ว่าอยู่ห่วงน้องอะไรเบอร์แรง นี่กลายเป็นลุ้นแทนว่าตกลงจะกาเจียหรือเทากากันแน่ รอต่อไป555555 // ถึงจิ้งจอกจะเป็นวายร้ายมาทุกตอนแต่ก็เหมือนเด็กน้อยเรียกร้องความสนใจอะเอาจริงๆ วงวารพี่จินยอง
    #161
    0
  13. #160 Jaokhaz (@jaokhaz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:31
    ฮือออออสงสารจินยอง อย่าใจร้ายกับจินยองนักเลยแงงงงง
    #160
    0