GOT7 | FRIEND LOVE เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด | [ALLJACKSON] #อสแฟนหก

ตอนที่ 12 : FRIEND LOVE| 10 #อสแฟนหก (100 per.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    17 ก.ค. 60

GOT7 Jackson

เสือยังไงก็เป็นเสืออยู่วันยันค่ำ ต่อให้กูเป็นเมียพวกมันแต่กูก็ยังมีสิทธิ์จะเป็นผัวของพวกผู้หญิงอยู่ดี ลายเสืออย่างกูมันทิ้งกันไม่ได้ง่ายๆหรอก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


          ภายในรถเต็มไปด้วยความเงียบร่างของมาร์คและแจ็คสันต่างคนต่างปิดปากไม่ยอมพูดหรือสนทนาอะไรสักอย่าง แจ็คสันเหลือบมองใบหน้านิ่งเรียบของอีกฝ่ายก่อนกลั้นใจเอ่ยปากถามเจ้าตัวออกไปเพราะสงสัยและทนกับความอึดอัดพวกนี้ไม่ไหว เขาเกลียดความเงียบโดยเฉพาะกับมาร์ค ต้วนที่มักจะพูดมากเป็นประจำเขายิ่งเกลียด...ทำไมมาร์คถึงไม่พูดมากเหมือนกับที่ผ่านๆมากัน อย่างนั้นมันน่าสบายใจมากกว่าที่เจ้าตัวไม่พูดเยอะ พอมาร์คเงียบแบบนี้ใจแจ็คสันไม่ดีเอาซะเลย

          "เฮียมีอะไรหรือเปล่า?"แจ็คสันถามอย่างกล้าๆกลัวๆ

          "เจีย...ไอ้จินมันได้ทำอะไรเจียระหว่างที่เฮียไม่อยู่หรือเปล่า"จู่ๆแจ็คสันก็กลืนน้ำลายลงคออย่างลำบากเพราะคำถามของมาร์คเล่นเขาพูดต่อไม่ออก จะให้แจ็คสันบอกอย่างนั้นเหรอว่าระหว่างที่มาร์คไม่อยู่จินยองทั้งจับเขาแก้ผ้าไม่ใส่อะไรสักชิ้นแถมกักขังไว้ในห้องอย่างกับสัตว์และเอาสารระเหยบ้านั่นมาให้เขาดมอีกด้วย ขืนบอกไปมีหวังมันได้โดนมาร์คซ้อมตายกันพอดี เผลอๆอาจจะหนักกว่ายองแจและเจบีก็ได้

          ".....ผะ...ผม..."แจ็คสันก้มหน้าไม่ยอมตอบมาร์คกลับไป ใจหนึ่งก็อยากจะบอกอยู่หรอกนะแต่อีกใจก็นึกสงสารจินยองขึ้นมาซะอย่างนั้น ถึงมันจะเลวแต่มันก็ได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนของเขา อย่างน้อยเห็นแก่ความเป็นเพื่อนกันแจ็คสันก็ไม่อยากจะให้มันเป็นแบบเจบีและยองแจหรอกนะ แต่ว่า...ในเมื่อมันทำให้พวกยองแจกับเจบีถูกทำร้ายมันก็ควรจะโดนเองบ้างเหมือนกัน!

          "บอกเฮียได้ไม่ต้องกลัวหรอก เฮียยินดีรับฟังคำพูดของเจียเสมอมาร์คกล่าวพร้อมยกมือขึ้นลูบผมแจ็คสันด้วยความเอ็นดู ดวงตาอีกฝ่ายส่งผ่านความอ่อนโยนมาให้อย่างไม่ปกปิดทำให้แจ็คสันผ่อนคลายขึ้น

          “มันก็ทำกับเจียไว้หลายอย่างนั่นแหล่ะหลักๆก็เอาสารระเหยมาให้เจียดมแล้วก็บังคับเจียให้มีเพศสัมพันธ์กับมันโดยที่เจียไม่เต็มใจเมื่อเห็นว่ามาร์คเปิดโอกาสให้ตนเล่าแจ็คสันก็ไม่รอช้ารีบสารภาพความผิดต่างๆของจินยองออกมาเพื่อทวงความยุติธรรมให้กับเจบีและยองแจที่ถูกมาร์คพ่อมาเฟียหูเบาที่ทำร้ายเพื่อนตัวเองโดยการฟังความข้างเดียวได้รับรู้ว่าในสิ่งที่ตัวเองเข้าใจว่ามันถูกมาตลอดนั้นแท้จริงแล้วมันผิดอย่างแรง

          “ว่าไงนะเอาสารระเหยอันตรายมาให้เจียดมอย่างนั้นเหรอ!?”มาร์คขึ้นเสียงดังพร้อมหักรถขับจอดริมข้างทางซึ่งอีกแค่ไม่กี่เมตรก็จะถึงคณะของแจ็คสันแล้ว คนตัวเล็กยกมือขึ้นลูบที่หน้าอกอีกฝ่ายเพื่อให้มาร์คใจเย็นๆกับเรื่องที่ได้ยิน แบบนี้ไงถึงไม่ค่อยอยากจะเล่าให้พี่มันได้ฟัง พอเป็นเรื่องเกี่ยวกับเขาทีไรมาร์คแม่งต้องอารมณ์เสียใส่ทุกที

          “ใช่เฮียฟังไม่ผิดหรอกมันทำแบบนั้นจริงๆ แต่ที่เฮียฟังผิดคือการฟังความข้างเดียวเฮียเข้าข้างไอ้หน้าเม็ดปลวกนั่น ในขณะที่คนที่เขาพูดความจริงนั้นเฮียกลับเลือกที่จะเมิน ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมกากาถึงได้ไม่ไว้ใจให้เฮียดูแลผมแค่คนเดียว เพราะเฮียเป็นแบบนี้ไง

          “เฮียขอโทษเจียไม่โกรธเฮียนะ

          “คนที่เฮียควรจะขอโทษไม่ใช่ผมแต่เป็นพวกไอ้เจบีกับยองแจต่างหาก ป่านี้ไม่รู้มันจะเป็นยังไงเฮียก็รู้ตีนเฮียหนักขนาดไหนเตะที่เบ้าหน้ามันแบบนั้นถ้าไม่สมองเสื่อมก็เป็นเอ๋อ ผมเตือนนะถ้าพวกมันเป็นอะไรขึ้นมางานนี้ถึงหูกากาแน่..และผมจะบอกเรื่องเลวๆที่พวกเฮียทำกับผมไว้ทั้งหมดให้กากาฟังด้วยเหมือนกัน!”

          “…..”

          แจ็คสันเอาจริงไม่มีแววความล้อเล่นแต่อย่างใด มาร์คก็มาร์คเถอะคิดว่ากลัวอย่างนั้นเหรอไม่มีทางเขาไม่ปล่อยให้คนผิดลอยนวลหรอกนะมันเกินที่จะทนไหวแล้ว ไอ้เรื่องมีอะไรกับเขาไม่เท่าไหร่แต่มันมายกพวกตีกันเองแบ่งเป็นสองฝ่ายนี่สุดจะทนจริงๆ เห็นว่าเขาไม่พูดไม่บ่นก็เอากันใหญ่ถ้าแจ็คสันเอาจริงต่อให้มาร์คก็ยังต้องถอยหนีเลยคิดดู

          “แล้วเจียจะให้เฮียทำยังไง เฮียถึงจะหายจากความผิดพวกนี้มาร์คถามใบหน้าดูสำนึกกับสิ่งที่ตนทำลงไปจริงๆหลังจากที่ได้ยินความจริงจากปากของแจ็คสัน มือหนาจับเข้าที่มือขาวพร้อมกับก้มหน้าลงเอาแก้มแนบซบเพื่อเป็นการอ้อน ขนาดมาเฟียที่ว่าน่ากลัวอย่างมาร์คยังต้องยอมสยบให้กับเด็กหนุ่มธรรมดาอย่างแจ็คสันเลย เพราะทั้งใจของราชสีห์ตัวนี้มีให้แค่หงส์ที่มันรักเพียงดวงเดียว

          “เรียกพวกที่เฮียพาไปตีกับพวกไอ้เจบีกับยองแจมารวมกันที่โรงพยาบาลให้หมด ผมเลิกเรียนแล้วมารับไปที่โรงพยาบาลไอ้จินยองด้วย เดี๋ยวผมจะจัดการสั่งสอนพวกมันทีละตัวเองแล้วก็อย่าหวังว่าผมจะยกโทษให้ง่ายๆ คำว่าง่ายมันไม่เคยมีในโลกหรอกนะเฮียขอตัว!”พูดจบแจ็คสันก็เปิดประตูรถเดินออกไปทันที ทิ้งให้มาร์คนั่งทำหน้าหงอยอยู่ด้านในเพียงคนเดียว

          ร่างสั้นๆก้าวเท้าเข้าไปยังคณะของตัวเองอย่างเชื่องช้า ปกติจะมากับเจบีกันสองคนโดยที่ไอ้เพื่อนบ้านั่นมันจะเป็นฝ่ายเร่งให้เขารีบเดินเข้าตึกเพื่อที่จะได้ไปหาอะไรกินในตอนเช้า แต่วันนี้กลับไม่มีมันอยู่ด้วยจึงรู้สึกว่าข้างหูมันเงียบแปลกๆ ไม่ได้คิดถึงหรือว่าเหงาอะไรหรอกนะแต่คนมันเตยชินกับเรื่องพวกนี้ไปแล้วจะให้มาอยู่คนเดียวปุ๊บปั๊บมันก็ใช่ที่ๆไหนกันเล่า อีกอย่างเวลาที่อยู่คนเดียวโดยไม่มีเจบีแบบนี้มัน….ลำบากกว่าเดิมอีก

          “เฮ้ยนั่นมันไอ้เตี้ยแจ็คนี่หว่าไงวะโผล่หัวมาได้แล้วเหรอมึงเสียงทักจากปากหมาๆของคนที่แจ็คสันไม่อยากเจอมากที่สุดดังขึ้น ร่างของคนที่มีใบหน้านิ่งๆกับคำพูดที่ชวนให้เท้าแจ็คสันกระตุกค่อยๆเดินเข้ามาใกล้คนตัวเล็กเรื่อยๆ

          “แล้วมึงเสือกไรเรื่องกูล่ะ เชี่ยเซฮุน

          “เสือกสิก็กูคิดถึงของกูอ่ะ

          มาถึงก็หยอดคำหวานใส่คนตัวเตี้ยกว่าทันที เซฮุนยิ้มทะเล้นใส่ตามฉบับตัวเองก่อนจะทำท่าเข้าไปใกล้อีกฝ่าย แจ็คสันยกเท้าขึ้นถีบเข้าที่ท้องของเซฮุนจนเจ้าตัวเซเล็กน้อยเพื่อเป็นการเตือนให้มันขยับออกไปให้ห่างๆจากตน

          “ไปไกลๆก่อนที่กูจะเอาตีนยัดปากมึงไอ้สัส

          “วันนี้ไม้กันหมาไม่มาด้วยเหรอวะ หรือว่ามันตายไปแล้ว?”

          “ไอ้เหี้ยเซฮุน!”

          “ครับคุณนายเจียเจียแจ็คสันเกลียดมัน! เหตุผลที่เขาไม่ค่อยจะอยากมาเรียนแต่เช้าก็เพราะไอ้บ้านี่แหล่ะแม่งไม่รู้ว่ามันจะมาจีบอะไรหนักหนาก็พร่ำบอกไปตั้งแต่ครั้งแรกแล้วนะว่าไม่ชอบแต่แม่งก็ยังไม่เคยเลิกตื้อ ตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปีสามเซฮุนมันจีบยังไงมันก็ยังจีบเขาอยู่อย่างนั้น พอไล่ให้มันไปหาคนใหม่มันก็บอกทำใจลืมเขาลงไม่ได้ก็เลยปล่อยไว้แบบนี้ แจ็คสันแม่งเกลียดที่ตัวเองเป็นคนใจอ่อนยอมคนอื่นง่ายๆจริง เพราะแบบนี้ไอ้ผัวทั้งหกของเขามันถึงได้ใจไง

          “กูบอกมึงกี่รอบแล้วว่ากูไม่ชอบชื่อนี้ อย่าเรียกมันให้กูได้ยินอีก!”

          “แต่กูชอบน่ารักดีมึงจะทำไมคุณนายเจียเจีย

          แจ็คสันมองหน้าเซฮุนที่ยิ้มทะเล้นใส่ตนพลางถอนหายใจออกมาแผ่วเบา พอจะเดินมันก็มาขวางทางไว้ซะอย่างนั้นแจ็คสันจึงตัดสินใจเลี่ยงไปทางซ้ายแทน แต่พอเขาไปซ้ายมันก็ขยับตามมาทางซ้ายเช่นเดียวกัน พอไปขวามันก็ขวาทำตามเขาซะจนแจ็คสันเริ่มรำคาญและหงุดหงิดขึ้นมา แต่กระนั้นก็ไม่สามารถทำให้คุณชายโอท่านล้มเลิกที่จะแกล้งเขาได้อยู่ดี

          “มึงจะหยุดไหมไอ้คุณชายเซฮุน

          “ถ้าอยากให้กูหยุดก็จุ๊บแก้มกูก่อนสิ

          “อยากให้กูจุ๊บมึงใช่ไหม?...”

          “ใช่ จุ๊บแก้มกูก่อนกูถึงจะให้มึงไป

          “ได้ เดี๋ยวจะจุ๊บมึงให้แสบถึงทรวงเลย!!”

ตุ๊บ!

          แจ็คสันเตะเข้าที่กลางกล่องดวงใจของเซฮุนเต็มแรงไม่มียั้งทำเอาคนที่หลับตายื่นแก้มมาให้ตนอยู่ถึงกับทรุดเข่าลงไปนั่งกองกับพื้นปูนอย่างหมดสภาพแทบจะทันที คนตัวเล็กกอดอกมองผลงานตัวเองด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ขาสั้นก้าวเท้าเดินผ่านร่างนั้นไปราวกับว่าอีกฝ่ายเป็นแค่กองขยะที่ไม่มีใครสนใจแต่เซฮุนก็ยังคงมือไวคว้าจับเข้าที่ข้อเท้าคนตัวเตี้ยพร้อมออกแรงดึงจนแจ็คสันล้มลงนั่งเป็นเพื่อนอีกคน

          “เจ็บนะเว้ย!”แจ็คสันบอก

          “นั่นมันคำพูดกูต่างหากล่ะคุณนายเจียเจียเซฮุนกล่าว

          “ก็บอกว่าอย่าเรียกชื่อนั้นไอ้บ้า!”แจ็คสันยกมือขึ้นตบหัวอีกฝ่ายก่อนโวยวายใส่เล็กน้อย แทนที่จะโกรธแต่เซฮุนกลับหัวเราะเสียงร่าแทนซะอย่างนั้น

          “ฮ่าๆ มึงนี่ยั่วโมโหง่ายจริงๆนะลุกไหวปะเดี๋ยวกูช่วยเซฮุนลุกขึ้นยืนปัดก้นตัวเองพลางยื่นมือไปให้แจ็คสันจับเพื่อพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น แต่อีกฝ่ายก็ทำเล่นตัวพยายามที่จะลุกเองโดยไม่พึ่งแรงช่วยจากอีกฝ่าย แต่สุดท้ายก็ต้องจำจับยื่นมือไปจับกับมือของไอ้หน้าทะเล้นนี่อยู่ดี

          “ขอบใจ!”เหมือนจะขอบคุณแต่ก็ดูจะเป็นคำพูดประชดเสียมากกว่า แต่เซฮุนก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมากนักเพราะเขาชอบปฏิกิริยาน่ารักๆแบบนี้ของแจ็คสันซะจนมองข้ามเรื่องไร้สาระพวกนี้ไปจนหมดแล้ว

          “เที่ยงนี้ไปกินข้าวกันเดี๋ยวกูเลี้ยงเซฮุนพูดขึ้นพร้อมทำท่าจะวิ่งเข้ามากอดคอแจ็คสันแต่คนตัวเล็กกลับเอี่ยวตัวหลบทันเสียก่อนทำให้อีกฝ่ายหน้าเกือบทิ่มพื้น ไม่พอมันยังทำท่าเบะปากใส่เขาอีกด้วยมึงคิดว่าทำแล้วน่ารักเหรอวะ!? ขอโทษไอ้เจบีทำมันยังดูน่าถีบน้อยกว่านี้อีก

          “ไม่ไปแจ็คสันตอบปัดทันทีโดยไม่ต้องคิด ให้ไปกินข้าวกับไอ้บ้านี่ตอนเที่ยงเชื่อเถอะทั้งวันมันก็กินไม่เสร็จสักทีหรอก เขายังจำได้อยู่วันนั้นที่เผลอตัวไปกินด้วยกับมันกว่าจะกลับมาที่คณะได้ก็เรียนจนเขาเลิกไปกันหมดแล้ว แถมยังวุ่นวายด้วยเพราะอาจารย์ดันคิดว่าพวกเขาพากันโดดทั้งๆที่ในความเป็นจริงแล้วไอ้บ้านี่มันดันท้องเสียกะทันหันขึ้นมาซะก่อนเพราะไม่รู้ว่าไปกินอะไรผิดสำแดงมาบ้าง

          “โอเคเดี๋ยวกูไปรับที่ตึกนอกจากเซฮุนจะไม่ฟังคำพูดของแจ็คสันแล้วเจ้าตัวยังพูดเองเออเองอีกด้วย แล้วแบบนี้มันจะถามความสมัครใจเขาเพื่ออะไรวะ! ในเมื่อถามไปสุดท้ายมันก็ตัดสินใจเองอยู่ดีเขาล่ะปวดหัวกับมันจริงๆ เมื่อไหร่เจบีจะหายอยากให้มันพาไอ้บ้านี่ออกไปไกลๆจริงๆนะเขารำคาญ

          “ไอ้!...เหอะขอตัว!!”ใบหน้าบึ่งถูกส่งให้เซฮุนตามเคย พอจะด่ามันก็ไม่รู้ว่าจะด่าอะไรด่าไม่ออกแจ็คสันได้แต่ถอนหายใจกับสิ่งที่ไอ้บ้านี่มันทำ ปลงเข้าไว้นั่นคือสิ่งที่เขาพูดในใจตัวเองทุกครั้งที่เจอมัน

          “เดินดีๆนะน้องระวังจะสะดุดรักพี่เอานะคิกๆเซฮุนตะโกนตามหลังแจ็คสันและไม่วายยังจะหยอดมุขเสียวใส่เข้าด้วย แต่แจ็คสันก็เป็นแจ็คสันยกนิ้วกลางขึ้นมาแล้วชูใส่มันอย่างไม่นึกอายว่าใครจะมองว่าตนเป็นคนยังไง ถึงแบบนั้นเซฮุนมันก็ยังยิ้มหัวเราะได้เหมือนเดิมไอ้นี่แม่งบ้าของจริง….

         แจ็คสันหยุดนั่งลงบนโต๊ะประจำตำแหน่งของตนข้างๆกันเป็นโต๊ะของเจบีที่วันนี้ถูกเว้นว่างเอาไว้อยู่ เขาวางกระเป๋าไว้ข้างกันก่อนถอนหายใจยาวออกมาอีกครั้งแล้วเซใบหน้าหันไปทางหน้าต่าง ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่เช้ามากคนเลยยังมีไม่เยอะในกระเป๋าแจ็คสันมีแซนวิชแฮมชีสกับนมหนึ่งกล่องอยู่ แจ็คสันหยิบมันขึ้นมาวางไว้แล้วเริ่มแกะกินช้าๆ

         สักพักแจ็คสันก็วางแฮมชีสลงแล้วเปลี่ยนไปหยิบเอาโทรศัพท์ของตนขึ้นมาก่อนจะกดโทรออกไปหาใครสักคน ใบหน้าสวยขมวดคิ้วเป็นปมเมื่ออีกฝ่ายไม่รับสายเขาหยิบนมขึ้นดูดและตามด้วยกัดแฮมชีสเข้าปากอีกคำ

         [“ฮัลโหล…”]

         “เป็นไงมึงกินไรยัง

         [“ยังหมอยังไม่เอามาให้เลยมึงล่ะกินไรยัง”]

         “กำลังกินอยู่ แซนวิสแฮมชีสกับนมจืด…มึงจะกินด้วยกันปะล่ะ

         [“มาดิกำลังหิวเลยมึงเปิดกล้องหน่อยอยากเห็นหน้า”]

         “ทำไม?”

         [“คิดถึงเมียอยากกอดเมียกลัวเมียไปแรด”]

         แจ็คสันยกยิ้มอ่อนๆขึ้นปากมันน่าตบด้วยเท้าจริงๆคนอย่างเขาเนี้ยนะจะแรดมันคงจะคิดผิดแล้วล่ะ แต่พอได้ยินเสียงของมันแบบนี้แล้วแจ็คสันก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย ยังดีที่มันมีแรงกวนตีนมีแรงรับสายเขาแจ็คสันคิดว่าเจบีจะไม่รับโทรศัพท์ของเขาซะแล้ว

         “เห็นยังนิ้วโป่งเอื้อมกดเข้าที่ปุ่มวิดีโอคลอพร้อมจัดทรงผมของตัวเองให้เข้าที่หลังจากที่เปิดกล้องไป เขาเห็นใบหน้าของเจบีเต็มไปด้วยพาสเตอร์แปะแผลกับรอยช้ำต่างๆตามมุมปากและใต้ตา เห็นแบบนั้นแล้วก็นึกเจ็บใจขึ้นมาหน่อยๆมือมันยังจับอะไรต่ออะไรได้อยู่ ตาตี๋แบบไหนก็ยังคงตี๋แบบนั้นไม่เปลี่ยนแปลง

         [“ชัดเจนแม่งรู้จักเลือกที่นะมึงเนี้ย แสงเข้าทีนี่ขาวอย่างกับหลอดไฟเลยเมียใครวะ”]เจบีพูดชื่นชมแจ็คสันทั้งๆที่คนตัวเล็กก็ไม่ได้ต้องการที่จะให้ไอ้บ้านี่ชมเสียเท่าไหร่ เขาหยิบนมขึ้นดูดอีกครั้งพร้อมกับกัดแซนวิชแฮมชีสเข้าปากเป็นรอบที่สามก่อนจะเคี้ยวแก้มตุ้ยเหมือนกระรอก

         “ยองแจเป็นไงบ้างแจ็คสันถามขึ้นทำให้เจบีชะงักไปเล็กน้อย เขามองใบหน้าของคนที่เป็นทั้งเพื่อนและสามีก่อนจะหรี่ตาต่ำลง ความผิดครั้งใหญ่ยังคงตราตรึงไว้กับตัวเขาไม่ว่าจะครั้งไหนก็มีแต่ยองแจที่เป็นฝ่ายเจ็บเสมอ แต่คราวนี้เขาจะทวงความยุติธรรมให้อีกฝ่ายเอง

         [“สบายดีไม่มีอะไรหรอกหมอบอกรักษาอีกสักสองสามวันก็ออกได้แล้วอย่าทำหน้าแบบนั้นเห็นแล้วมันทำให้กูเป็นห่วงมึง”]เจบีพูดบอก แจ็คสันเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายเล็กน้อย

         [“ยิ้มหน่อยดิ”]

         “ทำไมกูต้องทำตามที่มึงบอก

         [“เพราะกูอยากเห็นมึงยิ้มมากกว่าทำหน้าเศร้ากูรักมึงนะแจ็คสัน เพราะงั้นกูจะไม่ยอมให้มึงทำสีหน้าแบบนั้นอีกแน่สัญญากับกูนะว่ามึงจะไม่ทำหน้าเศร้าๆเหมือนหมาถูกทิ้งอีก”]

         ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่แจ็คสันค่อยๆฉีกยิ้มขึ้น อาจเป็นเพราะคำพูดของเจบีที่พูดขึ้นเมื่อกี้นี้ก็ได้เขามองหน้าอีกฝ่ายผ่านโทรศัพท์ ดวงตาทั้งสองสบกันเจบียิ้มบางๆส่งมาให้เข้าก่อนจะหุบลงแล้วทำหน้าตามสไตล์ตัวเองต่อ แต่แจ็คสันยังไม่หยุดยิ้มเขายังคงมันไว้อยู่อย่างนั้นเพื่อเป็นเครื่องประดับของใบหน้าตัวเอง

         เออๆ เดี๋ยวเลิกเรียนแล้วกูไปหาอยากกินไรเป็นพิเศษไหมพวกมึงอ่ะแจ็คสันถามเจบีที่จ้องหน้าตนอยู่

         [“กินมึง”]อีกฝ่ายตอบอย่างกวนๆ ถ้าอยู่ใกล้มือเขาหน่อยแจ็คสันอาจจะตบเข้าที่หัวมันสักป๊าบแล้วก็ได้ กวนจริงๆนะไอ้เดี้ยง

         เอาดีๆดิจะกินไรถามยองแจให้ด้วยแจ็คสันขมวดคิ้วจริงจังกับเรื่องนี้ในขณะที่เจบีนั้นได้แต่หัวเราะออกมาอย่างขบขันแทน ไอ้พวกนี่นิทำไมชอบให้ด่ากันจังวะเป็นโรคจิตหรือไงกัน

         [“กูเอาไก่ทอดสามน่องแล้วก็น้ำโค้กขวดหนึ่งยองแจมึงกินไร!”]เจบีบอกแจ็คสันก่อนหันไปถามเพื่อนอีกคนที่พึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ ยองแจค่อยๆเดินเข้ามาแทรกตัวข้างเจบีแล้วจ้องมองแจ็คสันที่กำลังจดเมนูอาหารที่เพื่อนสั่งอยู่ยิ้มๆ เห็นไอ้ตัวเล็กไม่มีรอยแผลหรืออะไรแบบนี้แล้วเขาก็โล่งใจ

         อ่ะ! ไอ้เหี้ยตกใจหมดมาตอนไหนวะพอเงยหน้าขึ้นจากกระดาษก็พบกับยองแจที่ยิ้มให้ตนอยู่ เขายกมือขึ้นทาบหน้าอกตัวเองก่อนลูบลงเหมือนปลอบใจเบาๆ

         [“เมื่อกี้…”]ยองแจตอบสั้นๆใบหน้ายังคงยิ้มอยู่ไม่เปลี่ยนต่างจากเจบีที่หน้ามู่ทู่เป็นตูดหมาปั๊กแล้วเรียบร้อย

         จะกินไรเมื่อกี้เจบีมันบอกมาแล้วแจ็คสันถามยองแจ

         [“อะไรก็เอามาเถอะกูกินหมดนั่นแหล่ะ ตีนไก่ก็ดีนะกูไม่ค่อยได้กินเลยพักนี้”]ปากก็บอกว่าเอาอะไรก็ได้สุดท้ายมันก็กินตีนไก่อยู่ดี แจ็คสันก้มหน้าลงเขียนหยิกๆก่อนจะฉีกกระดาษใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงตนเองเพื่อกันลืมเวลาแวะซื้อของระหว่างทางไปเยี่ยมไอ้สองตัวนี้

         เป็นไงบ้างมึงเจ็บมากไหม เดี๋ยวกูไปหาตอนเลิกเรียนนะเว้ยแจ็คสันถามถึงอาการของยองแจ ไม่ใช่ว่าไม่เป็นห่วงเจบีแต่ไอ้รายนั้นมันโดนน้อยกว่าไงแถมมันก็ถึกเหมือนควายไม่ตายง่ายๆหรอก ที่ถามยองแจก็เพราะว่ามันโดนหนักสุดสองรุมหนึ่งลองคิดดูสิว่าแรงมันจะต่างกันสักเท่าไหร่

         [“ก็ดีขึ้นมานิดหน่อยแต่ก็ยังเจ็บอยู่นิดๆ จะดีมากถ้าได้พยาบาลอย่างมึงมาดูแลรักษากูกับเจบี”]ไม่พูดเปล่ายองแจยังแจกรอยยิ้มทรงเสน่ห์มาให้แจ็คสันอีกด้วย คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมาให้กับมุขหยอดหวานๆของอีกฝ่ายในขณะที่เจบีนั้นแย่งมือถือของตัวเองไปถือแทนแล้วพยายามจะดันหน้าของยองแจให้ออกไปไกลๆ

         [“เออๆตั้งใจเรียนนะมึงอย่าโดดล่ะ ถ้ามึงแรดไปหาผู้ชายเดี๋ยวพอหายกูจะตามไปกระทืบมึงกับมันแน่บายเว้ยเจอกันตอนเลิกเรียน….เฮ้ยเจบีไอ้กูยังไม่ดะ-….ตี๊ด!...”]เจบีกดวางสายไปอย่างรวดเร็วโดยที่ยองแจนั้นยังไม่ทันพูดอะไรจบเลยแม้แต่น้อย ไอ้นิสัยขี้อิจฉาคนอื่นนี่แก้ไม่หายจริงๆ เห็นมันชิคๆแบบนี้แต่จริงแล้วแม่งโคตรขี้อิจฉาเลยแจ็คสันได้แต่ส่ายหน้าให้กับเพื่อนทั้งสองของตนก่อนจะหยิบพวกถุงของกินที่ว่างเปล่าเดินไปทิ้งขยะแล้วเริ่มตั้งใจเรียนทันทีที่อาจารย์เข้าสอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พักเที่ยง

         แจ็คสันโว้ย!”เสียงเซฮุนดังขึ้นพร้อมกับร่างของอีกฝ่ายที่วิ่งหน้าตั้งมาทางแจ็คสัน

         โอ้ยอะไรของมึงเนี้ยกูบอกว่าไม่ไปไงวะแจ็คสันสะบัดตัวหนีเซฮุนในขณะที่มือนั้นก็มีพวกสมุดกับเครื่องเขียนอยู่เต็มไปหมด เซฮุนมองของเหล่านั้นก่อนจะคว้ามันมาถือเอาไว้เองใบหน้าหล่อยิ้มทะเล้นให้คนตัวเตี้ยกว่าตนเองพร้อมกับฉวยโอกาสใช้มืออีกข้างจับมือแจ็คสันเอาไว้แน่น

         เอาน่าไหนๆก็ไหนๆแล้ววันนี้มีร้านเปิดใหม่เดี๋ยวกูพาไปกินเซฮุนยังคงตื้อไม่เลิกแถมยังลากแจ็คสันออกจากคณะมายังหน้ามอได้เป็นที่สำเร็จอีกด้วย ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังดี๊ด๊าอย่างมีความสุขทางแจ็คสันนั้นก็ได้แต่เงียบถอนหายใจให้กับไอ้คนที่ไม่ยอมฟังคำพูดของชาวบ้านด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ

         แจ็คสันถูกเซฮุนพามายังร้านอาหารเปิดใหม่คนตัวเล็กถูกอีกฝ่ายที่สูงกว่ากดให้นั่งลงตรงข้ามกับตนพร้อมกับกองหนังสือและกระเป๋าใบเล็กของแจ็คสันที่วางอยู่ข้างๆกัน เซฮุนยิ้มหน้าบานในขณะที่ใบหน้าของแจ็คสันนั้นบูดบึ่งไปเกือบครึ่งแล้วตอนนี้ ที่นี่เปิดใหม่บรรยากาศดีแต่ติดตรงที่ว่ามันค่อนข้างจะวุ่นวายไปสักเล็กน้อยแจ็คสันจึงไม่ค่อยชอบมันเสียเท่าไหร่

         รับอะไรดีคะ?”พนักงานต้อนรับสาวเอ่ยถาม ใบหน้าเธอจิ้มลิ้มน่ารักซะจนอารมณ์ที่เสียของแจ็คสันดีขึ้นมาทันตา เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวก่อนจะยิ้มหวานส่งให้เธอไปเล็กน้อย แก้มขาวๆนั่นแดงขึ้นเพราะความเขินที่เกิดจากแจ็คสันคนเห็นถึงกับยกยิ้มไม่หุบดีใจที่เธอเขินให้กับยิ้มหวานๆของตัวเอง

         เอาลาเต้แก้วหนึ่งครับแล้วก็เค้กช็อกโกแลตหนึ่งที่ครับปากก็สั่งอาหารแต่ตาของแจ็คสันนั้นกลับมองหญิงสาวไม่กระพริบซึ่งเธอเองก็ดูเหมือนจะเล่นด้วยจ้องเขากลับอย่างไม่ยอมแพ้เช่นเดียวกัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าของพ่อเสือหนุ่ม ในเมื่อกวางน้อยอ่อยเหยื่อให้ท่าแบบนี้แล้วเขาจะรออะไรอยู่อีกล่ะ

         อะแฮ่ม!....ผมเอาเหมือนกันกับเขาครับ เร็วๆหน่อยนะพวกเรารีบน่ะครับเซฮุนขัดขึ้นอย่างรู้งานเมื่อเห็นว่าแจ็คสันชกจะเกินหน้าเกินตากันไปหน่อยแล้ว เขาไม่ชอบเลยที่ตัวเองจะต้องมานั่งเป็นอากาศให้คนอื่นจีบกันข้าวหัวแบบนี้ โดยเฉพาะตอนที่แจ็คสันจีบพนักงานนี่เขายิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่

         ค่ะงั้นกรุณารอสักครู่นะคะเธอพูดบอกก่อนจะเดินหายไปพร้อมกับทิ้งรอยยิ้มสวยๆไว้ให้แจ็คสันใจเต้นเล่น คนตัวเล็กมองตามแผ่นหลังเล็กของหญิงสาวแต่พอหันมาสบตาเข้ากับเซฮุนแล้วอารมณ์ที่สร้างขึ้นก็หายไปภายในพริบตา

         ชิ! ชอบขัดจริงๆ

         กูทำหน้าที่แทนไม้กันหมาของมึงให้เลยนะสำนึกซะบ้างเถอะ

         กูไม่ต้องการอีกอย่างที่มึงทำเขาเรียกเสือกต่างหาก!”

         ชอบว่ากูจังพูดมากเดี๋ยวจับจูบให้ปากบวมซะหรอกเซฮุนท่าจะจับหน้าแจ็คสันไปจูบ แต่คนตัวเล็กไหวตัวทันปัดมืออีกฝ่ายออกจากตนอย่างรวดเร็วแล้วจ้องเซฮุนอย่างอาฆาตแทน เรียกเสียงหัวเราะจากคนตัวขาวได้ดังพอสมควรแต่เขาไม่ตลกนะเว้ย! ไม่มีอะไรน่าขำเลยสักนิด

         กูไม่ขำเซฮุนแจ็คสันพูดเสียงแข็งใส่ คนที่กำลังหัวเราะอยู่หยุดหัวเราะกะทันหันแล้วเหลือบตามองคนตัวเล็กกลับนิดๆ แจ็คสันจ้องเขม็งเขาอยู่แถมยังไม่มีท่าทีว่าจะเลิกด้วย

         เล่นๆน่าอย่าคิดมากดิเซฮุนบอกยิ้มๆ ไม่ทันไรอาหารที่สั่งไปก็มาเสิร์ฟพร้อมร่างบางของหญิงสาวที่แจ็คสันพึ่งจะโปรยเสน่ห์ไปให้ก่อนหน้านี้ เธอหันมายิ้มให้เซฮุนเล็กน้อยก่อนจะขยับตาให้แจ็คสันเหมือนเป็นสัญญาณอะไรบางอย่างแล้วเดินจากออกไป ดูเหมือนว่าแจ็คสันจะรู้ว่าเธอต้องการที่จะสื่ออะไรเขายกยิ้มมุมปากขึ้นตามฉบับเพลย์บอย

         คนตัวเตี้ยลุกขึ้นเต็มความสูงจัดชุดนักศึกษาของตนให้เข้าที่พลางเตรียมตัวเดินออกไปไหนสักที่ ทว่ามือขาวของเซฮุนกลับรั้งจับเอาไว้ได้ทันเสียก่อน ใบหน้าหล่อเงยขึ้นสบกับเขาก่อนเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย

         จะไปไหนวะ?”เซฮุนถามไม่ปล่อยมือจากแขนแจ็คสัน

         เข้าห้องน้ำแจ็คสันตอบเสียงเรียบดวงตากลมไม่ได้จ้องไปที่เซฮุนแต่อย่างใดเขาเลือกที่จะมองไปยังประตูห้องน้ำของร้านที่พึ่งเปิดใหม่แทน เมื่อรู้คำตอบเซฮุนก็ปล่อยมือออกจากแขนแจ็คสันเพื่อให้อีกฝ่ายได้ไปปลดทุกข์ตามอัธยาศัย

         แจ็คสันเดินไปยังห้องน้ำเขาเปิดประตูเข้าไปด้านในแล้วจัดการล็อคกลอนประตูอย่างแน่นหนา เด็กสาวที่เคยเป็นพนักงานเสิร์ฟยืนอยู่ตรงหน้าเขา เธอช้อนดวงตากลมของตัวเองมองมาทางเขาเล็กน้อยก่อนที่แจ็คสันจะขยับเข้าไปใกล้กับตัวเธอแล้วค่อยๆไล่มือลูบไปตามน่องขาขาวอวบอิ่มแล้วออกแรงบีบเบาๆแถวก้นงอนจนเธอร้องสะดุ้งด้วยความตกใจ

         เด็กน้อยกำลังยั่วอยู่หรือไงหืม?”แจ็คสันกระซิบถามข้างหูเสียงทุ่ม มาดเสือยังไม่หายไปจากชายที่ชื่อ แจ็คสัน หวัง นิสัยเป็นยังไงมันก็เป็นแบบนั้นไม่เคยเปลี่ยน นิ้วโป่งยกขึ้นเกลี่ยเส้นผมที่ติดอยู่บริเวณแก้มหล่อนออกให้อย่างเบามือ สาบานได้เลยว่าเขาไม่ได้ตาฝาดแก้มทั้งสองข้างของเธอกำลังแดงแปร๊ดด้วยความเขินอายอยู่

         อะ..อื้ออระ..รีบร้อนจังคะพี่ชายเธอพูดขึ้นพร้อมกับส่งเสียงครางเมื่อมือของแจ็คสันเริ่มอยู่ไม่สุขเล่นลูบไปทั่วร่างและสัมผัสกับสิ่งเร้นลับของเธอทีละอย่างเหมือนจงใจแกล้ง เสียงหัวเราะทุ่มๆดังขึ้นนานแล้วที่ไม่ได้เชยชิมเรือนร่างของเด็กสาวบริสุทธิ์แบบนี้ ตั้งแต่วันที่เสียตัวให้กับไอ้พวกเพื่อนนรกนั่นเขาก็แทบไม่เคยได้แตะต้องเนื้อหนังอันขาวผ่องแบบนี้อีกเลย

         ขอจูบหน่อยนะครับ…”พูดจบก็ประกบปากกับเธออย่างรวดเร็วไม่รอให้หญิงสาวเอ่ยปฏิเสธแต่อย่างใด แจ็คสันเริ่มรุกไล่ไปหน้าไปตามซอกคอขาวของสาวพนักงาน ขบเม้มทำรอยและสร้างความเสียวซ่านให้เธออย่างดุดัน

         กิจกรรมที่พวกเขาสองคนเป็นคนสร้างขึ้นเริ่มต้นอย่างสวยงาม แจ็คสันแลบลิ้นเลียริมฝีปากทุกครั้งที่บังคับให้เธอทำตามใจตัวเอง อาจเป็นเพราะเก็บกดกับพวกเพื่อนๆทั้งหกมามากจึงต้องมาลงกับผู้หญิงแบบนี้ เขาก้มหน้าลงกัดปากเธออีกครั้งก่อนปลดปล่อยความอึดอัดออกมาเลอะหลังของเธอ

         แล้วอย่าไปทำแบบนี้กับใครอีกล่ะเด็กน้อยเธอเป็นเด็กของพี่แล้วนะ ไว้ว่างๆเราค่อยมาเจอกันอีกก็แล้วกันนะครับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตามฉบับผุดขึ้นบนใบหน้า มือเรียวลูบเส้นผมยาวแผ่วเบาด้วยความเอ็นดูก่อนเชยคางหญิงสาวขึ้นแล้วเดินจากออกไปเงียบๆโดยที่ไหล่ทั้งสองข้างของเธอนั้นก็มีเสื้อนอกของตนวางปิดเอาไว้อยู่

         ….ได้ปลดปล่อยแบบนี้แล้วค่อยโล่งหน่อย….

         พอกลับมาถึงโต๊ะแจ็คสันก็ถูกเซฮุนจ้องด้วยสายตาบางอย่างที่เดาไม่ออกว่ามันหมายความว่ายังไง อีกฝ่ายจ้องตั้งแต่เขาเดินหน้ายิ้มมานั่งแล้ว ยิ่งมันมองนานแจ็คสันก็ยิ่งอึดอัดใครคิดว่าเขาชอบให้คนมองกันแจ็คสันไม่ได้ชอบเลยสักนิดเดียว และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องถามมันออกไปว่าจะมองหน้าเขาหาพระแสงอะไร

         มองอะไรของมึง

         ได้กันไปกี่น้ำแล้วล่ะ

         หึ!...เยอะพอสมควรแต่เวลามันค่อนข้างจำกัดเลยจัดไปแค่สอง

         มึงนี่มันจริงๆเลยมีผัวดีๆไม่ชอบก็ยังเสือกจะแรดไปอยากได้เมียเฉย กูว่านะพอเหอะให้ผู้ชายในมหาลัยมันได้กินกันบ้างเถอะพวกผู้หญิงเนี้ย มึงคอยดูนะเอามากเดี๋ยวจะเป็นเอดเอาได้

         กูก็ไม่ได้เอาทุกวันนี่ วันนี้วันแรกหลังจากห่างหายไปนานแจ็คสันหยิบแก้วน้ำเปล่าขึ้นดื่มพลางยกยิ้มกวนส่งไปให้เซฮุนที่ส่ายหน้าให้ตน เขาแอบเหลือบหันไปมองยังด้านหลังพบว่าเด็กสาวที่พึ่งจะร่วมกิจกรรมรักไปเมื่อครู่กำลังเดินออกมาด้วยสภาพยับเยินและใบหน้าผมเผ้านั้นเรียกว่าดูไม่ได้เลยทีเดียว ก็แจ็คสันมันอ่อนโยนเป็นที่ไหนเขาเองก็เป็นพวกชอบใช้ความรุนแรงเวลามีเซ็กส์เหมือนกันนะ

         เยินซะไม่มี ถามจริงมึงซาดิสม์เหรอวะ?”

         นิดหน่อยอยากลองไหมล่ะ

         ถ้ามึงให้กูก็อยากวะ อยากจะรู้ว่ามึงจะซาดิสม์ได้สักแค่ไหนเพราะกูแม่งเป็นมาโซคิสม์

         เหอะ! พูดเรื่องบ้าอะไรของมึงวะแดกเสร็จแล้วใช่ไหมกูจะได้กลับคณะกูสักที

         เออๆ อย่าพึ่งหนีกูนะครับว่าที่เมียเดี๋ยวผัวขอไปจ่ายตังค์แปป

         แจ็คสันยกเท้าขึ้นถีบยันเท้าที่ท้องของเซฮุนหนึ่งทีก่อนจะลุกเอามือข้างหนึ่งหยิบหนังสือขึ้นมาถือไว้แล้วเดินล้วงกระเป๋าไปรอเซฮุนยังด้านนอกของร้านปล่อยให้ไอ้ตัวน่ารำคาญนั่นมันจ่ายเงินค่าอาหารไป เกิดเป็นหวัง แจ็คสันมีข้อดีอย่างหนึ่งคือผู้ชายเปย์ตลอดเวลา แทบจะนับครั้งได้ที่เขาจะจ่ายเงินเอง ส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่พวกที่จีบเขาก็เป็นพวกเพื่อนๆนี่แหล่ะที่มันพากันออกเงินจ่ายนู้นจ่ายนี่ให้ มากหน่อยก็มาร์คที่แจ็คสันชี้บอกว่าอยากได้อันนั้นแค่ไม่ถึงสิบนาทีเขาก็ได้มันมาครอบครองแล้ว นี่แหล่ะสิ่งที่แจ็คสันภูมิใจล่ะ

-Mark Tuan-

         เลิกเรียนแล้วรอเฮียอยู่หน้ามอนะครับเดี๋ยวเฮียไปรับอย่าพึ่งหนีเฮียไปไหนนะเจีย

         แจ็คสันกดเปิดอ่านข้อความในโทรศัพท์ของตัวเองพลางถอนหายใจออกมาให้เขารออยู่หน้ามอตอนเลิกเรียนเสร็จอย่างนั้นเหรอถ้าเกิดรอนานแจ็คสันจะไม่ทนนะ เขาเองก็ต้องดูแลผิวของตัวเองเหมือนกันมันจะได้ลื่นมือเวลาที่สาวๆจับหรือไม่ก็ลูบคลำเรือนร่างที่แกร่งสมชายของตน

         มึงไปกันเสร็จแล้ว

         เออ…”

         เซฮุนเปิดประตูร้านออกมาพร้อมกับเรียกให้แจ็คสันเดินตามตนเข้าคณะไป คนตัวเล็กเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงก่อนจะวิ่งตามหลังเซฮุนไปและเดินข้างอีกฝ่ายเงียบๆ สุดท้ายเมื่อเที่ยงก็จบลงด้วยดีแถมฟรีเด็กสาวพนักงานสุดแซ่บที่เป็นขนมหวานล้างปากแจ็คสันอีกหนึ่งคน เดี๋ยวตอนเย็นจะได้รู้กันว่าอย่ามาทำให้คนของเขาเจ็บตัวไม่อย่างนั้นมันจะได้เห็นด้านมืดของหวัง เจียเอ่อร์คนนี้!

 

 

 

 

 

 

 











TALK

         กลับมาแล้วค่ะพรุ่งนี้ไรท์สอบฮื่ออออเสียวจริงๆแวะมาลงสักตอนเพื่อความชุ่มฉ่ำแง๊งงง ยัยน้องร้ายอีกแล้วกินชะนีทำไมลูกไม่ดีเลยนะคะถ้าพี่มาร์ครู้จะว่ายังไง พี่บีได้ใจน้องไปอีกแล้วยองแจด้วยโอ้ยๆเขินอ่ะถึงจะไม่หวานมากแต่ก็เขินคำบอกรักของพี่บีเขา รุกจนคนอื่นตามไม่ทันแล้วนะคะพี่>W< ส่วนพี่เซฮุนโผล่มาแบบกวนๆเปิดตัว----ค่ะมีผลต่อใจน้องมากเวลาน้องอยู่คนเดียวก็มีนางนี่แหล่ะที่คอยตามตอแยให้อิอิ ตอนหน้าน้องจะจัดเต็มจัดการกับคนที่ทำร้ายเจบีกับยองแจแล้วนะคะ บอกได้คำเดียวว่าพี่จินบ่อน้ำตาแตกแน่นอน ดราม่าๆสปอยไว้แค่นี้แล้วเจอกันใหม่ในตอนต่อไปบ๊ายบายคร้า

ปล.สาธุขอให้พรุ่งนี้ไรท์สอบผ่านไปได้ด้วยดีทีเถอะเพี้ยง!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #364 BabyFish2004 (@lookpa2547) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 01:59

    หนูยังไม่เข็ดใช่ไหมลูก หวัง แจ็คสั้น โถ่เดี๋ยวพี่เขารู้เดี๋ยวหนูจะลุกไม่ขึ้นนะจ๊ะ

    #364
    0
  2. #340 ydolemdlim (@0805809602) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 00:00
    พอก่อนนะน้องครับบบบ แม่เป็นห่วงหนูจังลูก พี่มาร์คต้องทำอะไรสักอย่างแล้วมั้ยคะไม่ทันใจน้องเลยจะจัดการเองแล้วเนี่ยเห็นมั้ย เจบีกับยองแจคือได้ใจเราไปด้วย55555555 พี่บีคือชอบมากๆค่ะ อุแง
    #340
    0
  3. #157 MR.MARKSON (@loveunhyok) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 08:53
    น้องอะ อีกแลเว โง้ยยย อีกแลเว อีหรอบเดิมเดี๋ยสโดนอีกถ้ารู้ เง้อๆๆ
    #157
    0
  4. #146 Zomanica (@ratchatazom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 23:57
    ขอฮุนสันอีกคู่ได้มั้ยคะไรท์ คือฮุนเป็นโซไงอยากรู้อยากเห็น
    #146
    0
  5. #144 ploywang8521 (@ploywang8521) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 22:38
    น้องชอบทำไรไม่คิดไงเนี่ยถ้าเฮียมันรู้เรื่องเดี๋ยวก็เกิดเรื่องอีก แต่คิดสภาพน้องยืนด่าแล้วแบบนางพญาลงแน่นอน
    #144
    0
  6. #143 JellyPeachy (@BoonthinFamily) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 22:16
    โดนเมียด่าเรียงตัว
    #143
    0
  7. #142 hankanh90 (@hankanh90) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 15:24
    รอๆๆๆๆ
    #142
    0
  8. #141 Xqpxss (@Xqpxss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:33
    ไม่มีพี่เจบีแล้วอะไรๆมันก็ลำบากขึ้นโนะ;-; ตอนคอลกันคือละมุนมากๆ ก่าเขาปาวๆแต่พอเขาไม่อยู่ข้างๆเนี่ยเป็นไงละ
    #141
    0
  9. #140 นกมาร์คมาก (@ayayay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:24
    ัเห็นแปะเเล้วหมั่นใส้55555555 ใครก็ได้เอานางไปเป็นเมียเดี๋ยวนี้>< # ทีมสอบพรุ่งนี้แต่ยังไม่ได้อ่านหนังสือ 555555555
    #140
    0
  10. #139 Lamer_Perfhun (@Lamer_Perfhun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 08:54
    เอาเซฮุนเป็นสามีลำดับที่7ได้รึไม่ค่ะ55 เอ็นดูนาง
    #139
    0
  11. #138 CompassNiddy (@CompassNiddy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 06:42
    เจียเจียจะทำอะไรรออออออ
    #138
    0
  12. #132 baimaibm (@baimaibm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 01:10
    ยัยดื้อออ เดี๋ยวก็โดนอีกหรอก
    #132
    0
  13. #131 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 01:00
    โชคดีนะคะ ทำได้แน่นอน // อย่าให้แก๊งสามีรู้เชียวว่าได้ชะนีมาไม่งั้นโดนแน่ // เอ็นดู เซฮุน5555555
    #131
    0
  14. วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:53
    สอบสู้ๆค่าคนเขียน ไฟต์ติ้ง!!

    ตอนนี้คือแบบเซฮุนนี่กวนดีจริงๆ 55555 ตอนน้องคอลกับเจบีคือละมุนมากนะ เห้อ เมื่อไหร่จะอยู่กับแบบแฮปปี้น้อ ละดูน้องมาทำไม่ดีไม่งามกับผู้หญิงอีก แม่อยากฟาดจริงๆ
    #130
    0