GOT7 | FRIEND LOVE เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด | [ALLJACKSON] #อสแฟนหก

ตอนที่ 10 : FRIEND LOVE| 09 #อสแฟนหก (100 per.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 ก.ค. 60

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

'ยอมขายเพื่อนเพื่อที่จะได้อยู่กับคนที่รักมันผิดมากเลยอย่างนั้นเหรอ?'
















          “หวัดดีพี่ทำไมดูวุ่นๆกันจังวะแบมแบมเอ่ยทักทายรุ่นพี่ทั้งสองด้วยใบหน้าสงสัย เจบีและยองแจเดินวุ่นทั่วห้องพอมองไปทางซ้ายทางขวาก็ไม่พบร่างก้อนขาวๆของคนที่ตนจะมารับในวันนี้เลยแม้แต่เงา มันก็ทำให้เขาพอเดาได้แล้วอย่างหนึ่งว่าที่ทั้งสองวุ่นแบบนี้เป็นเพราะอะไร…..พ่อหงส์ตัวแสบแอบหนีหมาป่ากับแมงป่องไปเที่ยวเล่นโดยไม่บอกสินะ

          “หรือว่าพวกของเฮียต้วนจะมาจับตัวมันไปแล้ววะเจบีถามยองแจที่มีสีหน้านิ่งเรียบแต่ภายในใจของเขานั้นร้อนรนอย่างแรง

          “ไม่หรอกผมคิดว่าผมน่าจะพลาดตอนที่เข้ามานะ พอดีว่ารถของพวกเฮียโดนใครบางคนขโมยขับออกไปเมื่อไม่กี้นาทีนี้อ่ะแบมแบมบอกอย่างสบายใจ ในขณะที่เจบีนั้นก็หัวเสียงหนักกว่าเดิมเป็นเท่าตัว มือหนาทุบเข้าที่กำแพงข้างๆอย่างแรง ยองแจเองก็ล้มตัวลงนั่งกับโซฟากลางห้องแล้วยกมือขึ้นมาขยี้เส้นผมตนจนยุ่งเช่นเดียวกัน แบมแบมได้แต่มองเหล่าพี่ๆที่หัวเราะกับแจ็คสันก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างสนุก

          “หัวเราะเหี้ยอะไร

          “ไม่คิดว่าพี่จั๋นจะทำพวกพี่หัวเสียได้ขนาดนี้

          “ดื้อฉิบหายวันหลังกูคงจะต้องจับใส่ปลอกคอล่ามโซไว้กับขาเอ้าอี้แล้วมั้ง

          “กูเห็นด้วย

          ยิ่งเจบีพูดแบมแบมก็ยิ่งหัวเราะหนัก อีกฝ่ายยังคงสร้างปัญหาให้ไม่เคยเปลี่ยนตั้งแต่เจอกันจนถึงตอนนี้แจ็คสันก็ยังคงเป็นพวกชอบก่อปัญหาเหมือนเคย คิดแบบนี้แล้วแบมแบมก็อยากสนับสนุนให้คนตัวเล็กปั่นหัวเหล่าพี่ๆต่อไปโดยเฉพาะเจบี ไม่ได้แปลว่าเขาเกลียดพี่มันหรอกนะแต่รู้สึกสะใจยังไงไม่รู้เวลาเห็นพี่มันหัวเสียเหมือนหมาบ้าแบบนี้

          “เอาน่าเรื่องตามเฮียจั๋นงานถนัดของผมอยู่แล้วไม่ต้องห่วงหรอกเดี๋ยวจะจับเป็นมาให้แบมแบมบอกปลอบเพื่อทำให้เจบีและยองแจสบายใจ แต่ถ้าอีกฝ่ายขัดขืนก็ไม่แน่นะว่าจะต้องลงไม้ลงมือลากกลับมาด้วยหรือเปล่า

          “มึงรู้เหรอว่ามันจะไปไหนเจบีถามแบมแบม

          “เออน่าผมรู้ก็แล้วกันไม่หอพักเฮียมันก็ต้องเป็นที่บ้านแฟนมันนั่นแหล่ะ แต่ผมคิดว่าแม่งน่าจะไปที่มหาลัยแล้วล่ะเพราะวันนี้ปีหนึ่งเข้าเช้าพวกรุ่นพี่คนอื่นๆเขาบ่าย ยังไงพี่ก็ไปเตรียมตัวรอรับเฮียจั๋นที่หอได้เลยไม่ถึงสิบนาทีหรอกเดี๋ยวผมฉกมาให้แบมแบมยิ้มบอก เจบีมองรุ่นน้องตัวแสบของตนพลางส่ายหน้าไปมาให้กับมัน ตามติดแจ็คสันยิ่งกว่าโรคจิตก็ไอ้แบมนี่แหล่ะแม่งรู้ตั้งแต่ไซส์กางเกงในจนถึงที่อยู่บ้านของแฟนคนปัจจุบัน

          หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จแบมแบมก็เดินลงจากคอนโดแล้วเตรียมตัวจะขับรถตามแจ็คสันออกไป ทว่าเหมือนกับฟ้าจะไม่ค่อยเป็นใจเสียเท่าไหร่และเขาคิดว่าโชคร้ายคงจะมาเยือนพวกยองแจและเจบีอีกในไม่ช้า รถของพวกมาร์คจอดอยู่หน้าคอนโดร่างสูงสมส่วนยืนคีบบุหรี่ข้างหนึ่งส่วนอีกมือนั้นก็ล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ดสีดำยาวของตน ดวงตาคมถูกปกปิดด้วยแว่นกันแดดสีดำ ด้านหลังมีจินยองและยูคยอมยืนกอดอกยกยิ้มให้กับเขา

          “ที่นี่?”มาร์คเลิกคิ้วถาม แบมแบมทำเพียงแค่พยักหน้าส่งไปให้เท่านั้นไม่กล้าที่จะสบตาราชสีห์หนุ่มเสียเท่าไหร่ยิ่งตอนที่เจ้าตัวอารมณ์ไม่ดีเขายิ่งไม่อยากมอง 

          ต้องขอโทษเหล่าพี่ๆด้วยแบมแบมไม่มีทางเลือกจริงๆที่เขาทำไปก็เพื่อที่จะทำให้ตัวเองได้มีสิทธิ์อยู่กับแจ็คสันนานๆบ้าง แม้มันจะเป็นการขายเพื่อนแต่แบมแบมก็ยอม ถ้ามันทำแล้วได้อยู่กับคนที่รักต่อให้ผิดแค่ไหนก็ยอม

          “แต่เฮียจั๋นไม่อยู่หรอกนะผมไม่แน่ใจว่าพี่เขาออกไปหาแฟนตัวเองหรือเปล่าเดี๋ยวผมจะไปดูที่มหาลัยให้ ถ้าได้เรื่องแล้วผมจะแจ้งเฮียแน่นอนไม่ต้องห่วงครับ

          แบมแบมบอกมาร์คเรื่องแจ็คสัน อีกฝ่ายโยนบุหรี่ทิ้งกับพื้นใช้เท้าข้างหนึ่งขยี้มันจนไฟสีแดงดับลงแล้วพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย

          “เข้าใจแล้วแค่มาสั่งสอนไอ้พวกเด็กน้อยไม่รู้จักเคารพกฎเฉยๆ เรื่องเจียค่อยว่ากันทีหลังไปเถอะเฮียไม่อยากให้มึงเห็นภาพน่ากลัวมาร์คยกมือไล่ให้แบมแบมรีบไปก่อนที่พวกตนจะเดินเข้าไปหาเจบีและยองแจ 

          แบมแบมกำมือแน่นรู้สึกผิดขึ้นมาทันใดที่ตนบอกตำแหน่งที่ซ่อนของพวกเจบี แต่กฎก็คือกฎในมือบอกว่าจะทำตามแล้วก็ต้องทำให้ได้ แต่ถ้าทำไม่ได้โทษของคนที่ผิดกฎถ้าไม่นอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลก็คงจะลาไปโลกหน้านั่นแหล่ะ

          //ผมขอโทษนะเว้ยพี่เจบี พี่ยองแจ//

          “อ๊ากกกกก!!....เฮียอย่าไม่…!!”แบมแบมหลับตาลงทำเป็นไม่สนใจในเสียงร้องของคนด้านบนเสียเท่าไหร่ 

          ดีที่คอนโดนี้ไม่ได้อยู่ใกล้กับตัวเมืองสักเท่าไหร่ทำให้ไม่มีใครอยู่เยอะ จะทำอะไรเสียงดังสักแค่ไหนก็ไม่มีใครใส่ใจอยู่แล้ว แบมแบมเดินไปขี่มอเตอร์ไซค์ของตนก่อนจะบึ่งมุ่งหน้าตรงออกไปหาแจ็คสันที่หอพักเจ้าตัวก่อนเป็นอันดับแรก

.หอพัก

          “เฮ้อออกมาแบบนั้นพวกไอ้เจบีมันจะโมโหไหมวะเนี้ย?”แจ็คสันที่พึ่งจะไปส่งยองจีเสร็จย่อตัวลงนั่งกับโซฟาถอนหายใจออกมาด้วยความเป็นห่วงทั้งสองคนที่ยังนอนไม่รู้เรื่องอยู่ที่คอนโดที่ตนแอบหนีออกมา 

          ใจหนึ่งก็กลัวว่ามันจะโมโหร้ายอีกใจหนึ่งก็อดไม่ได้กลัวว่าพวกมันจะวิ่งวุ่นหาตัวเขาที่หายไปแทบตาย แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรแจ็คสันก็ไม่แคร์หรอกเดี๋ยวมันก็รู้ตัวเองแหล่ะว่าเขาอยู่ที่ไหน ไอ้พวกนี้มันหูไวตาไวกันจะตายแม่งทำงานกันเป็นทีมหรือเปล่าก็ไม่รู้ คิดแล้วก็ปวดสมองนอนแม่ง!

ปัง! ปัง!

          เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำให้แจ็คสันที่พึ่งจะย่อตัวนอนไปเมื่อครู่นี้ขมวดคิ้วเป็นปม อย่าบอกนะว่ามันหาเจอแล้วอะไรมันจะไวปานสายฟ้าแลบแบบนั้นวะ! กูพึ่งจะพูดถึงพวกมึงไปแค่ไม่กี่นาทีเองนะเว้ยไอ้พวกนี้มันตายยากกันจริงๆ 

          ร่างสั้นเดินไปที่ประตูบิดลูกบิดก่อนเปิดมันออก แต่คนตรงหน้ากลับไม่ได้เป็นคนเดียวกันกับในความคิดของแจ็คสัน ไอ้เด็กหน้าอ่อนทรงผมยุ่งไม่เป็นทรงเหมือนพี่จะขี่มอเตอร์ไซค์ที่ขับด้วยความเร็วมาหมาดๆนี่มันไม่ใช่ไอ้เจบีแน่นอน ตามันไม่โตขนาดนี้ก็ไอ้นั่นมันตาตี๋จะตาย

          “ไอ้แบมอุ๊บ!”ริมฝีปากคนตัวเล็กกว่าถูกมือใหญ่ๆของรุ่นน้องตัวแสบของตนปิดไว้พร้อมกับร่างขาวที่ถูกดันข้ามาด้านในห้องจนมิดและประตูที่ปิดลงพร้อมกับล็อคกลอนเป็นที่เรียบร้อย แบมแบมลากตัวแจ็คสันมาที่โซฟาใช้นิ้วชี้แตะที่กลางปากของตนก่อนจะเดินไปหาโน๊ตบุ๊คของแจ็คสัน พิมพ์อะไรอยู่สักพักก็ปรากฏเป็นวิดีโอหนึ่งขึ้นมา

          แจ็คสันตาโตมองวิดีโอตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ แบมแบมละมือออกจากปากของเขาก่อนจะกดเปิดมันให้แจ็คสันดู คนตัวเล็กขมวดคิ้วเมื่อภาพตรงหน้าเป็นภาพของมาร์ค ยูคยอม และจินยองเดินลังเดินเข้าไปยังคอนโดแห่งหนึ่งถ้าแจ็คสันจำไม่ผิดนั่นมันคอนโดที่เจบีพาเขาไปพักเพื่อหนีลูกน้องของมาร์คนี่! อย่านะบอกว่าตอนนี้พวกมัน….

          มึงทำแบบนี้ทำไมเจบีมาร์คเอ่ยถามเจบีที่ใช้แขนตัวเองกันตัวยองแจเอาไว้เพราะร่างกายของอีกฝ่ายยังฟื้นฟูได้ไม่ดีนัก

          “เฮียผมมีเหตุผลที่ต้องทำผมไม่อยากให้เพื่อนของผมเจ็บตัวคนเดียว อีกอย่างไอ้จินยองมันกำลังหลอกให้เฮียเชื่อมันอยู่นะมันนั่นแหล่ะที่จะทำร้ายแจ็คสัน ถ้ายองแจไม่ไปดึงตัวแจ็คสันออกมาก่อนปานนี้เมียเฮียก็ตายไปนานแล้ว

          เจบีพูดขณะมองไปยังจินยองที่ยืนยิ้มแคะเล็บของตัวเองอยู่ด้านหลัง อีกฝ่ายพิงกำแพงอย่างสบายใจในขณะที่ยูคยอมนั้นก็กอดอกจ้องยองแจและเจบีสลับกันไปมาด้วยใบหน้านิ่งๆ

          “หมายความว่ายังไง จินยองมันบอกกูหมดแล้วว่ายองแจเข้ามาแย่งแจ็คสันไปทั้งๆที่มันแค่จะทำแผลให้ก็เท่านั้น

          มาร์คเลิกคิ้วด้วยความสงสัยเริ่มจะสับสนกับข้อความที่ไอ้เด็กตรงหน้านี่ให้กับตนเสียแล้ว จินยองถอนหายใจเดินผ่านตัวมาร์คไปยังเจบีที่จ้องตนด้วยแววตาโกรธเคืองก่อนจะจับเข้าที่แก้มทั้งสองข้างของเพื่อนตัวเองแล้วเหลือกตาจ้องลึกไปยังนัยน์ตาของอีกฝ่าย

          “อย่าพูดโกหกทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์สิ….เดี๋ยวก็ได้เป็นเหมือนกับวันนั้นหรอกอิม แจบอม

          น้ำเสียงนั้นดูจะอ่อนนุ่มแต่ในความเป็นจริงแล้วเจ้าตัวก็แค่กำลังกัดฟันพูดอยู่เท่านั้นแหล่ะ เจบีพ่นน้ำลายใส่หน้าอีกฝ่ายก่อนจะลงมือต่อยเข้าที่หน้าเจ้าเล่ห์นั่นไปหนึ่งหมัด ทำให้มาร์ควิ่งเข้ามากันหมาสองตัวไว้แทบไม่ทัน แมงป่องเองก็เตรียมพิษต่อยพวกตนกลับอย่างห้าวหาญเช่นเดียวกัน สองต่อสามแม้จะแพ้แต่ก็แพ้สมศักดิ์ศรีอยู่แล้ว

          “มึงจะเอาใช้ไหมเจบี!”จินยองพูดเสียงดังลั่นเพราะโมโหที่อีกฝ่ายหยามตน ยูคยอมเห็นว่าท่าไม่ดีก็วิ่งเข้าไปช่วยมาร์คห้ามอีกคน แต่ดูเหมือนลูกผู้ชายคุยกันด้วยคำพูดคงจะไม่ใช่แนว จึงได้ปล่อยให้หมาสองตัวแลกหมัดกันไปและพวกเขาเองก็ร่วมด้วยเช่นเดียวกัน

          “เออ! กูทนกับมึงมามากแล้วเพราะมึงแจ็คสันมันถึงได้เปลี่ยนไปไอ้ระยำxเอ้ย!!”เจบีไม่ว่าเปล่าแต่ยังวิ่งไปกระชากคอเสื้อของจินยองเข้ามากำไว้แน่นแล้วยกหมัดข้างหนึ่งต่อยเข้ากับแก้มอีกฝ่ายจนเป็นรอยช้ำ ก่อนจะตามด้วยลูกเตะสลาตันที่เจ้าตัวแสนภูมิใจไปอีกหนึ่งลูก 

          ฝ่ายยองแจที่เคยถูกเจบีกั้นไว้ไม่ให้ถูกทำร้ายก็ถูกพวกมาร์คและยูคยอมกระทืบจนเละเป็นโจ๊ก เพราะสภาพร่างกายที่เจ็บสาหัสจึงไม่อำนวยต่อการต่อยตีเสียเท่าไหร่ จะมีก็แต่หมาป่าอย่างเจบีเท่านั้นที่อาละวาทไม่เลิกกับจิ้งจอกอย่างจินยองอยู่สองคน

          จินยองถุยน้ำลายเปื้อนเลือดของตนลองบนพื้นห้องก่อนยกยิ้มแสยะเช็ดเลือดที่ไหลตรงมุมปากตนเองแล้วสกัดขาเจบีให้อีกฝ่ายล้มหน้าทิ่มพื้นก่อนตามด้วยร่างของตนที่จับหัวเจบีโขกกับพื้นห้องอย่างแรง 

          เสียงโขกกับเสียงร้องดังไปพร้อมๆกันมาร์ค ยูคยอม และยองแจมองภาพเหล่านั้นนิ่งๆ ยองแจทำท่าจะคลานไปช่วยเพื่อนตัวเองที่ถูกเอาเปรียบแต่ก็ต้องชะงักเมื่อขาข้างหนึ่งของตนถูกรุ่นน้องตัวโตเหยียบเอาไว้ด้วยเท้าข้างหนึ่ง

          น้ำตาของเสือหน้านิ่งไหลออกมาเขาเห็นตัวเองถูกทำร้ายด้วยเพื่อนอีกคนไม่ได้ ต่อให้ไม่ถูกกันขนาดไหนแต่มันก็ไม่ควรจะเอากันถึงตายขนาดนั้น มาร์คดูเหมือนว่าจะเข้าใจยองแจจึงได้เดินไปถีบเข้าที่หลังของจินยองเพื่อไล่ให้อีกฝ่ายออกไปไกลๆ ร่างของคนที่มีอำนาจมากสุดจับกระชากหัวเจบีให้เงยหน้าขึ้น ก่อนใช้ดวงตาคมของตนจ้องมองหน้าอีกฝ่ายเรียบๆแต่แฝงไปด้วยความกดดัน

          กูมาเพื่อเตือน ถ้าพวกมึงยังทำผิดกฎเป็นรอบที่สองอีกมันจะไม่ใช่แค่กระทืบแต่กูจะเอาชีวิตมึงด้วย มาเฟียอย่างกูพูดจริงทำจริงจำใส่หัวสมองของพวกมึงเอาไว้ ส่วนนี่เป็นบทลงโทษของกูที่จะมองให้มึงยองแจ

          หลังจากที่คุยกับเจบีเสร็จมาร์คก็หันไปหายองแจ ปล่อยให้ร่างของเจบีนอนกองกับพื้นไปอย่างไม่ใส่ใจเสียเท่าไหร่

          ฝ่าเท้าเตะเข้าที่เบ้าหน้าอีกฝ่ายไปหนึ่งทีก่อนจะลากไอ้พวกเด็กเกเรทั้งหลายออกจากห้องไป ยูคยอมและจินยองจำใจต้องออกไปโดยที่ยังเตะต่อยกับพวกเจบีและยองแจยังไม่สะใจเลย เอาเถอะถือว่านี่เป็นบทเรียนให้พวกเจบีกับยองแจก็แล้วกันครั้งหน้าอาจจะมีมากกว่านี้ก็ได้ ไว้พวกเขาค่อยเตรียมเก็บแรงไว้จัดการตอนนั้นก็ยังไม่สาย….

----ตื๊ด----

          เมื่อภาพในวิดีโอดับลงแจ็คสันก็แทบทรุดเพราะเขาพวกยองแจกับเจบีถึงได้ถูกทำร้ายแบบนั้น ป่านนี้ทั้งสองคนจะเป็นยังไงบ้างเขาไม่น่าหนีพวกมันออกมาเลย อย่างน้อยถ้าแจ็คสันอยู่ที่นั่นเขาอาจจะช่วยห้ามไม่ให้มาร์คทำอะไรพวกเจบีกับยองแจบ้างก็ได้ เพราะมาร์คฟังคำพูดของเขาอยู่แล้วไม่ว่าแจ็คสันจะพูดอะไรมาร์คก็มักจะเชื่อหมด….เวรเอ้ย!

          “เข้าใจแล้วใช่ไหมว่าเฮียไม่ควรจะดื้อไม่เชื่อฟังคำเตือนของพี่เจบีแบบนี้แบมแบมกล่าวพร้อมถอดถุงมือของตนออกแล้วรูดซิปถอดแจ็คเก็ตสีดำตนเองวางไว้ข้าง 

          ด้วยความร้อนและบวกกับในห้องพึ่งจะเปิดแอร์หมาดๆจึงทำให้แบมแบมเหงื่อไหล่ออกมามากเป็นพิเศษ พอเหลือบตามองไปคนข้างกายก็พบว่าเจ้าตัวนิ่งเงียบไปอยู่นาน เขาส่ายหน้าถอนหายใจก่อนดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดไว้

          “ขอโทษแจ็คสันพูดเสียงแผ่ว แบมแบมตบเข้าที่แผ่นหลังอีกฝ่ายเบาๆ

          “ไม่ต้องบอกผมไว้ค่อยไปพวกกับพวกพี่มันที่โรงพยาบาลเถอะแบมแบมบอก แจ็คสันซุกใบหน้าตนลงกับไหลอีกฝ่ายคนตัวเล็กสั่นเทาเหมือนนกน้อยพึ่งหัดออกจากรัง ปฏิกิริยาแบบนั้นมันทำให้แบมแบมนึกอยากจะกอดอีกฝ่ายเอาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะกอดจนกว่านกน้อยตัวนี้จะเลิกกลัวและกลับมาเป็นนกน้อยที่แสนน่ารักตัวเดิม

          “ฮึกอึก!”เสียงร้องสะอื้นดังออกมาให้ได้ยิน ความอ่อนแอของอีกฝ่ายถูกปลดปล่อยออกมาหลังจากที่ถูกแช่แข็งไว้เนิ่นนาน แบมแบมกอดเจ้าตัวแน่นเข้าไปอีกหลายปีแล้วที่แจ็คสันไม่ได้ร้องไห้แบบนี้มันทำให้แบมแบมนึกถึงแจ็คสันคนเดิมที่เจอกันในตอนแรก….ตอนนั้นแจ็คสันก็ขี้แยแบบนี้แหล่ะ

          “ร้องมาเถอะร้องมาให้หมดเลยนะเฮียผมจะเป็นคนคอยเช็ดน้ำตาเฮียให้เองแบมแบมกล่าวบอกกับแจ็คสันในขณะที่มือเล็กนั้นก็กำเข้าที่เสื้อตนแน่น 

          แจ็คสันร้องออกมาเสียงดังอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนแต่กระนั้นยามที่น้ำตาของเขาหยดไหลมันก็มักจะหยดลงบนเสื้อของแบมแบมอยู่ดี อย่างน้อยเสื้ออีกฝ่ายก็คอยซับน้ำตาให้เขาได้ในระดับหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          “มึงอ่ะออกไปได้ล่ะกูจะไปอาบน้ำไปเรียนแจ็คสันพูดขึ้นหลังจากที่ร้องไห้จนพอใจแล้ว คนตัวเล็กยกแขนขึ้นดันร่างแบมแบมให้ออกไปไกลๆ เด็กหนุ่มที่กำลังเนียนนอนกอดเล่นผมคนตัวเล็กอยู่ถึงกับสะดุ้งผละตัวออกจากร่างเล็กแทบไม่ทัน เขาเบะปากใส่ด้วยความเคยชินก่อนที่จะจ้องตามแผ่นหลังอีกฝ่ายเรียบๆภาพในตอนนี้เคยมีอะไรกันกับแจ็คสันครั้งแรกโผล่เข้ามาในหัวแบมแบม สักพักรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นมีเรื่องสนุกๆให้ทำแล้วสิ

          “ให้ผมช่วยอาบให้ไหมเฮียเผื่อเฮียอยากได้คนช่วยถูหลังแบมแบมพูดทะเล้นตามนิสัยของตนพลางเดินไปจับขอบประตูห้องน้ำเอาไว้เป็นการแกล้ง 

          แจ็คสันเหล่ตามองก่อนที่ริมฝีปากพี่มันจะยกขึ้นนิดๆเหมือนกำลังท้าทายอยู่ สักพักเสื้อที่เจ้าตัวสวมอยู่ก็ถูกปลดออกอย่างง่ายดายร่างเตี้ยเดินเข้ามาใช้แขนคล้องคอเด็กหนุ่มไว้พร้อมช้อนตากลมเงยขึ้นมองใบหน้าหล่อกึ่งน่ารักของแบมแบม

          “จะช่วยเฮียถูหลังจริงๆเหรอ?.....เข้ามาสิเฮียเองก็อยากได้คนช่วยอยู่พอดีเลยนิ้วชี้เรียวสวยค่อยๆลากจากปลายคางลงไปถึงแผ่นอกอีกฝ่าย 

          แบมแบมถึงกับขนลุกซู่ด้วยความเสียวกับสัมผัสแผ่วเบานั่นของรุ่นพี่ตัวเตี้ย เขาจ้องไปยังดวงตากลมที่มองตนอยู่แต่แรกอยู่แล้วก่อนเป็นฝ่ายยอมแพ้แล้วขยับตัวออกห่างจากแจ็คสันแทน

          “โอเคยอมแล้วครับเชิญเฮียอาบน้ำอย่างสบายใจเถอะ เดี๋ยวไอ้แบมคนนี้จะเป็นอัศวินเฝ้าหน้าประตูให้เฮียเองแบมแบมพูดอย่างปลงใจ 

          ใครมันจะไปทนไหวกันวะโดนยั่วแบบเมื่อกี้นี้สติเขาก็แทบจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว ดีนะที่เขาไม่จับอีกฝ่ายฟัดในห้องน้ำน่ะที่ทนไว้ก็เพราะว่าพี่มันมีเรียนไม่อย่างนั้นอย่างหวังว่างูอย่างเขาจะปล่อยให้เหยื่อลอยนวลเลยไม่มีทาง!

30นาทีต่อมา

          “แบมหยิบผ้าขนหนูให้เฮียหน่อยเสียงแจ็คสันดังมาจากด้านในห้องน้ำ แบมแบมที่กำลังนั่งไขว้ห้างเช็คอินสตาแกรมของตัวเองอยู่ลุกขึ้นเดินไปหยิบเอาผ้าขนหนูไปให้อีกฝ่ายอย่างว่าง่าย 

          พอมาหยุดอยู่หน้าประตูก็พบกับใบหน้าขาวที่เปียกไปด้วยหยาดเม็ดน้ำสีใสกับเส้นผมของเจ้าตัวที่ลู่แนบชิดกับแก้มเนียน แจ็คสันแบมือรอรับผ้าจากแบมแบมอยู่นานหลายนาทีจนเจ้าตัวต้องกระชากมันมาเอง

          “มองอะไรขาวอ่ะดิคนตัวเล็กพูดขณะที่มือก็กำลังวุ่นอยู่กับการมัดปมผ้าเพื่อให้มันไม่หลุดระหว่างที่ตนเดินออกจากห้องน้ำ

          “อืม ขาวซะจนอยากทำรอยไว้เลยแบมแบมพูดจากจิตใต้สำนึกของตนพอรู้ตัวเขาก็แทบจะยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้ไม่ทัน 

          เสียงหัวเราะในลำคอแจ็คสันดังขึ้น ร่างเตี้ยดึงประตูให้เปิดออกเผยให้เห็นหน้าอกเนียนขาวที่มีเม็ดน้ำเกาะตามตัวเต็มไปหมด ลูกอมสีชมพูทั้งสองลูกที่เกาะอยู่ตรงหน้าอกของแจ็คสันทำให้แบมแบมลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความลำบาก ร่างกายที่สมประกอบสมบรูณ์เหมือนชายทั่วไปของแจ็คสันเพิ่มระดับความเซ็กซี่ให้อีกฝ่ายเข้าไปอีก

          “ทำป่ะละแจ็คสันลองพูดยั่วพลางขยับตัวเข้าใกล้กับเด็กหนุ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เขาผลักให้แบมแบมล้มลงไปนอนกองกับพื้นกระชากเข้าที่คอเสื้ออีกฝ่ายเหมือนทำท่าจะฉีกมันออก แต่แบมแบมกลับจับมือของแจ็คสันเอาไว้แน่นแทนซะอย่างนั้น

          เด็กหนุ่มมีสีหน้าหวาดนิดๆพอเห็นอีกฝ่ายทำหน้าเหมือนจะกลัวเขาแบบนั้นแล้วแจ็คสันก็ถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจทันทีไอ้เด็กนี่แกล้งมันแล้วสนุกดี

          แจ็คสันลุกเต็มความสูงของตนก่อนจะเดินโถงๆไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบชุดนักศึกษาออกมาสวมใส่อย่างสบายใจ ต่างจากแบมแบมที่ลุกขึ้นนั่งหันไปมองแจ็คสันอย่างสับสนเมื่อกี้อย่าบอกนะว่าอีกฝ่ายแค่แกล้งให้เขาหวาดเล่นเนี้ย! แสบนักนะเฮียจั๋น!!

          แต่งตัวไปได้สักพักคนตัวขาวก็เดินไปนั่งอยู่ที่โซฟาข้างกับแบมแบมที่กำลังนั่งเล่นเกมรอตนอยู่ ผ้าขนหนูผืนเล็กถูกเขวี้ยงใส่แบมแบมพร้อมกับแจ็คสันที่เปลี่ยนจากนั่งข้างๆมานั่งอยู่ตรงกลางหว่างขาของอีกฝ่ายแทน 

          แบมแบมมองด้วยความสงสัยพอเห็นเส้นผมของอีกฝ่ายที่เปียอกแล้วก็พอจะเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างเล็กน้อยในสิ่งที่แจ็คสันต้องการจะสื่อ

          “เร็วๆเอ่ยสั่งเสียงเข้มในขณะที่มือนั้นก็กดเล่นเกมส์ในโทรศัพท์รอให้เบ๊จำเป็นอย่างแบมแบมเช็ดผมให้ตน ไม่ใช่ว่าอ่อยหรือยั่วอะไรมันหรอกนะจู่ๆแจ็คสันก็รู้สึกขี้เกียจขึ้นมากะทันหันอยากใช้งานคนแถวนี้ก็เท่านั้นแหล่ะ

          “เฮียก็นั่งดีๆดิอย่าพึ่งเล่นได้ป่ะละแบมแบมบ่นแต่ก็ยอมเช็ดหัวให้คนตัวเล็กอยู่ดีแม้ว่าอีกฝ่ายจะขยับดุ๊กดิ๊กไปมาเหมือนลูกหมาหาของกินก็ตามเถอะ 

          แต่สิ่งที่ได้รับตอบแทนกลับมาคือสายตาคมๆกับเสียงถอดหายใจดังพรืดพร้อมกับโทรศัพท์ของเขาที่ถูกปาไว้ข้างๆเจ้าตัว แบมแบมเข้าใจในทันทีว่าตนกำลังถูกหมาสั้นงอนซะแล้ว แต่เขาก็ยังไม่อยากจะง้อตอนนี้หรอกนะขอเช็ดผมให้อีกฝ่ายก่อน

          แบมแบมนั่งเช็ดผมให้แจ็คสันมาหลายนาทีแล้วอีกฝ่ายก็นั่งนิ่งเป็นหุ่นอย่างกับถูกหยุดเวลาเอาไว้ ถ้าไม่หายใจได้เจ้าตัวคงจะทำไปนานแล้วเด็กหนุ่มวางผ้าลงข้างลำตัวตน เมื่อเห็นว่าเขาเลิกเช็ดให้แล้วคนตัวเล็กก็ทำท่าจะลุกหนีแต่แบมแบมจับแขนอีกฝ่ายไว้ทันเสียก่อน ออกแรงดึงแค่นิดเดียวร่างขาวก็ล้มลงนั่งบนตักของเขาเสียแล้ว แขนยาวโอบรัดเอวคอดอีกฝ่ายไว้แน่นพร้อมกับคางแหลมที่วางเกยอยู่บนไหล่แจ็คสัน

          “ทำไมขี้งอนจังอ่ะแบมแบมถามพร้อมหอมฟอดเข้าที่แก้มนุ่ม เด็กหนุ่มถึงกับฟินไปยันดาวอังคารแทบทันทีไม่เคยคิดเคยฝันว่าแก้มของรุ่นพี่ตัวเองมันจะนุ่มเหมือนกับหน้าอกของหญิงสาวแบบนี้ ไหนจะกลิ่นหอมที่มาจากเจ้าตัวอีกไม่รู้เพราะกลิ่นของครีมอาบน้ำหรือกลิ่นของเจ้าตัวจริงๆกันแน่ แต่ที่แบมแบมคนนี้รู้ก็คือเฮียจั๋นของเขาแม่งน่าฟัดฉิบหาย!

          “ใครงอนมึงมั่วแล้วนี่จะปล่อยได้ยังกูอึดอัดแจ็คสันพูดเสียงแข็งพร้อมแกะมือแบมแบมออกจากเอว 

          เด็กหนุ่มยิ้มทะเล้นก่อนทำปากจู๋เหมือนจะจูบแจ็คสันอีกรอบแล้วยื่นเข้าไปที่แก้มอีกฝ่าย ดีที่มือเรียวขาวยกขึ้นมาดันมันออกไปทันไม่อย่างนั้นปากเน่าๆของไอ้เด็กนี่คงจะโดนแก้มเขาไปแล้ว อี๋!มีน้ำลายเคลือบริมฝีปากมันด้วยน่าขยะแขยงที่สุด!

          “ไม่ปล่อยจนกว่าเฮียจั๋นจะหายงอนแบมแบมดื้อพร้อมกับทำหน้าอ้อนใส่ชายหนุ่ม แจ็คสันหรี่ตามองใบหน้าวัยละอ่อนของไอ้เด็กรุ่นน้องนี่พลางถอนหายใจควบคุมอารมณ์ของตนไม่ให้เสียมากไปกว่านี้ไว้ ค่อยๆหลับตาลงแล้วเปลี่ยนมาเป็นกุมมือของแบมแบมเอาไว้พลางเอี้ยวตัวหันไปหาเด็กหนุ่มที่เอาคางเกยไหล่ตนไว้อยู่เล็กน้อย มือขาววางทาบกับใบหน้ากึ่งหล่อกึ่งหน้ารักก่อนเอ่ยปากพูดกับเจ้าตัวด้วยเสียงหวานและคำน่าอาย

          “แบมอ่าปล่อยเฮียเถอะนะเฮียอึดอัด อีกอย่างถ้าไม่รีบไปเรียนเฮียจะถูกอาจารย์ดุนะปล่อยเฮียเถอะนะๆริมฝีปากสีแดงฉ่ำเบะเล็กน้อยพร้อมกับใบหน้าที่แจ็คสันปั้นมันให้ดูน่าสงสารที่สุดถูกส่งให้กับแบมแบม 

          คนถูกอ้อนถึงกับอ้าปากค้างไปไม่เป็นไม่รู้ทำไมจู่ๆร่างกายก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะรัดเอวอีกฝ่ายอีกต่อไป แค่เขาพูดคำหวานๆใส่แบมแบมก็สติหลุดแล้ว แจ็คสันหัวเราะขำกับท่าทางของเด็กหนุ่มที่เหมือนเห็นหญิงสาวเปลือยกายต่อหน้า เขาใช้จังหวะนี้ลุกออกไปแต่งตัวให้เรียบร้อยต่อในห้องนอนของตน

          คนตัวเล็กจัดทรงผมและเสื้อให้เข้าที่พลางเดินไปสะกิดเข้าที่ไหล่แบมแบมเพื่อเรียกสติและใช้ให้อีกฝ่ายไปส่งตนที่มอเพื่อนเรียนคาบบ่าย แบมแบมขอตัวไปเข้าห้องน้ำเพราะจู่ๆก็รู้สึกปวดหนักขึ้นมากะทันหันซะอย่างนั้น แจ็คสันจึงได้ฝากให้อีกฝ่ายปิดห้องล็อคประตูแทนตนซะเลย ส่วนตัวเขาก็ลงมารอแบมแบมอยู่ด้านล่างไม่ใช่ว่าหอกับมหาลัยมันอยู่ไกลหรอกเดินไปแค่ไม่ถึงยี่สิบก้าวก็ถึงแต่ประเด็นคือเขาขี้เกียจไงแล้วด้วยความที่ว่าไอ้เด็กนี่มันมีมอเตอร์ไซค์ด้วยแจ็คสันจึงมีความคิดที่จะผลาญน้ำมันรถแบมแบมมันเล่นก็เลยขอให้มันไปส่งตน

Rrrr Rrrr

-Mark Tuna-

          “ฮะฮัลโหลเฮียมาร์คแจ็คสันกดรับสายคนที่คนไม่ค่อยจะอยากเห็นหน้าสักเท่าไหร่ เสียงเขามันสั่นโดยไม่รู้ตัวภาพในวิดีโอนั่นเริ่มปรากฏขึ้นทีละนิดภาพที่มาร์คทำร้ายเพื่อนสนิทของเขาทีละคนพร้อมกับจินยองและยูคยอม ภาพที่เจบีกับยองแจที่ไร้ทางสู้ได้แต่นอนให้อีกฝ่ายกระทืบซะเละไม่เหลือซาก

           [“เจียอยู่หอหรือเปล่า”]เสียงปลายสายเอ่ยถามอย่างอ่อนโยนถ้าไม่เห็นคลิปนั่นแจ็คสันคงจะไม่คิดอะไร แต่พอได้ดูมันแล้วก็อดไม่ได้ที่จะกลัวว่ามาร์คจะทำร้ายตนเหมือนพวกเจบีและยองแจ

          “อยะอยู่ครับเฮียมาร์คมีอะไรหรือเปล่าแจ็คสันตอบและถามอีกฝ่ายออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ เขาไม่รู้ว่ามาร์คจะพูดว่าอะไรแต่ในใจก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะบอกให้เขารอและมารับเขาไปเรียนด้วยตัวเอง ถ้าเป็นแบบนั้นแจ็คสันคงจะได้ประสาทกินตายแน่ใครมันจะไปทนอยู่กับคนที่พึ่งกระทืบเพื่อนสนิมของตัวเองไปหมาดๆได้กันวะ!

          [“อีกสองนาทีเฮียจะไปรับอย่าพึ่งไปก่อนล่ะเฮียมีเรื่องจะคุยกับเจียด้วย”]คำว่า ฉิบหาย คำโตปรากฏขึ้นภายในหัวสมองของแจ็คสัน ไม่เดาก็รู้ว่ามาร์คจะคุยกับเขาเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องของยองแจกับเจบีก็คงไม่มีอะไรให้อีกฝ่ายมีความสนใจที่อยากคุยกับเขาแล้วล่ะ ยิ่งคิดเหงื่อก็ยิ่งออกตามร่องนิ้วมือแฉะไปหมด

          “คะครับเฮีย…”แจ็คสันกล่าวก่อนกดวางสายไป ดวงตากลมเหลือบมองไปยังด้านบนที่แบมแบมยังไม่ลงมาอีก เขาถอนหายใจยาวออกมาด้วยความกังวลก็ยังดีที่มันยังไม่มาไม่อย่างนั้นคงจะต้องอธิบายให้มาร์คฟังยาว….แล้วมอเตอร์ไซค์ของมันที่จอดหน้าหอเขาควรจะทำยังไงดีวะ?

          แจ็คสันปิ๊งไอเดียใช้มีดพกที่พกติดตัวมาค่อยๆนั่งกรีดทำรอยไว้รอบๆโดยเฉพาะตรงเลขทะเบียนรถของแบมแบมเอาให้มันมองไม่ออกเลยว่าเป็นเลขอะไร 

          ไม่ใช่ว่าเกลียดอะไรรถมันหรอกนะแต่ที่ทำไปนี่ก็เพื่อช่วยตัวมันล้วนๆแจ็คสันไม่ได้หวังร้ายอะไรกับแบมแบมมันหรอก พอเห็นว่าผลงานตัวเองก็ใช้ได้พอตัวแจ็คสันก็วิ่งไปขอสีสเปรย์มาพ่นรอบๆรถมันอย่างชำนาญ  ด้วยความที่หัวตัวเองก็มีศิลป์มีการชำนาญทางด้านนี้พอตัวจึงทำให้รถของแบมแบมออกมาสวยไม่เหมือนใคร

          “เฮียขอโทษนะเว้ยไอ้แบมแต่มันจำเป็นไว้เฮียจะออกตังค์ค่าเคลือบให้มึงใหม่ก็แล้วกันนะแจ็คสันโยนกระป๋องสเปรย์ทิ้งก่อนจะใช้เท้าตัวเองถีบรถแบมแบมจนมันล้มไม่เป็นท่า เป็นจังหวะเดียวกับที่มาร์คมาถึงพอดี 

          แจ็คสันมองตามรถคันหรูของอีกฝ่ายพลางกำสายกระเป๋าแน่น ใบหน้าที่ถูกสวมทับด้วยแว่นตามีแววกังวลและหวาดกลัวอีกฝ่ายเล็กน้อยยังไงซะเขาก็กลัวราชสีห์ตัวนี้อยู่ดี

          “ขึ้นมาสิเจียรีบไม่ใช่เหรอเสียงทุ่มเรียกให้คนตัวเล็กขึ้นรถของตน ใบหน้าของมาร์คเปื้อนรอยยิ้มทำเหมือนกับว่าตอนเช้าที่ผ่านมานั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น แจ็คสันกลั้นใจเดินไปเปิดประตูรถของมาร์คก่อนอีกที่ชายหนุ่มจะขับพาคนตัวเล็กไปส่งยังคณะที่เจ้าตัวศึกษาอยู่

          รถของมาร์คออกไปแล้วแต่แบมแบมยังคงยืนหลบอยู่ตรงเสาปูนสีขาวที่ใหญ่พอจะบังตัวเขาไว้ได้เกือบมิด ดวงตาของเด็กหนุ่มเหลืบอมองไปยังรถของตัวเองที่ถูกละเลงจนเละด้วยฝีมือของรุ่นพี่ที่ได้ตำแหน่งเมียของตนไปครอบครอง 

          ว่าแล้วว่าการที่มีเมียหนึ่งคนร่วมกับคนอื่นนี่มันลำบากจริงๆไม่ต่างอะไรจากการแอบลอบเล่นชู้กันเลย ยิ่งอีกฝ่ายมีมาร์คเป็นผัวหลวงแล้วแบมแบมก็ไม่กล้าสู้หน้างั้นเอาเวลานี้ไปเยี่ยมพวกที่ถูกยำจนเละที่โรงพยาบาลดีไหมนะ? ถ้าถามเขาว่าพวกนั้นอยู่โรงพยาบาลไหนอย่างนั้นเหรอ….ก็ที่เดิมนั่นแหล่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.โรงพยาบาล J’Park

          ร่างของเจบีและยองแจกำลังนอนอยู่ข้างๆกันบนเตียงคนไข้ มีหมอหนุ่มกำลังตรวจอาการของทั้งคู่ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มพร้อมกับพยาบาลแสนสวยคู่ใจเขา เมื่อผลการตรวจออกมาหมอหนุ่มก็ได้มอบหมายให้นางพยาบาลไปจัดการทุกอย่างแทนตนโดยให้เหตุผลว่าอยากจะคุยกับคนไข้ต่ออีกสักหน่อยเพราะเป็นห่วงกลัวว่าคนไข้จะขวัญเสีย และเพราะคำพูดหวานๆนั่นของเจ้าตัวจึงทำให้พยาบาลสาวเชื่อสนิทยอมออกจากห้องไปอย่างว่าง่าย

          “น่าสงสารทั้งคู่เลยจริงๆ ยองแจโดยเฉพาะมึงนะหึจินยองวางมือลงบนขาของยองแจที่ถูกยูคยอมเหยียดจนมีรอยช้ำก่อนกดน้ำหนักมือลงบนรอยนั่นเป็นการซ้ำเติมความเจ็บของอีกฝ่ายทั้งที่ใบหน้าของเจ้าตัวนั้นก็ยังยิ้มอยู่ไม่เปลี่ยน แมงป่องที่ไร้ซึ่งพิษก็เป็นแค่สัตว์ตัวเล็กๆที่ถูกจิ้งจอกอย่างเขารังแกได้อย่างง่ายดาย

          “หุบปากของมึงไปซะไอ้จิ้งจอกร้อยเล่ห์!”เจบีพูดแทนยองแจที่ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับปากพูด เพราะจุกจากการกระทืบเข้าที่แผ่นหลังและมึนงงจากที่ถูกมาร์คเตะเข้าที่เบ้าหน้าเต็มๆทำให้ตอนนี้เจ้าตัวไม่ตอบสนองอะไรต่อสิ่งเร้าภายนอกทั้งนั้น ต่างจากเจบีที่แค่แขนหักกับหัวแตกเท่านั้น แต่เขายังสามารถด่าและต่อปากต่อคำกับไอ้หมอโรคจิตนี่ได้อยู่

          “หมาป่าอย่างมึงนี่สักวันกูจะเอาไปถลกหนังแล้วโยนร่างใส่บ่อจระเข้ค่อยดูจินยองกล่าวพร้อมกับหันไปเหลือกตาใส่เจบี ชายหนุ่มเบะปากยักไหล่ไม่สนใจกับคำขู่ของไอ้หน้าเจ้าเล่ห์นี่ เขาเคยกลัวมันซะที่ไหนกันเล่าที่ต่อยไปเมื่อครั้งนั้นก็เป็นหลักฐานที่พิสูจน์ได้ดีว่าเจบีไม่เคยกลัวปาร์ค จินยอง เขาพร้อมที่จะตะรุมบอลมันได้ทุกเมื่อถ้ามันต้องการ

          “กูไม่กลัวหรอกแค่คำพูดของพวกขี้ขลาดเหอะ!”เจบีกล่าว

          “เหมือนมึงไงที่เอาแต่หลบไม่ยอมช่วยแจ็คสัน เป็นไงล่ะสุดท้ายเพื่อนรักของมึงก็เปลี่ยนไปเพราะความลังเลของมึง!”จินยองพูดเสียงขึ้นจมูก คำพูดของเขาทำให้เจบีนึกหวนไปเมื่อสามปีก่อนที่ตนได้แต่ยืนนิ่งหลบอยู่หลังเสาไม่กล้าเข้าไปช่วยคนตัวเล็กที่ถูกไอ้บ้านี่ทำอะไรต่อมิอะไร 

          คิดแล้วก็พาลทำให้เจบีเดือดดาล….ถ้ามันไม่ใช่เพราะเขามัวแต่สับสนป่านนี้เรื่องพวกนั้นคงจะจบแจ็คสันคงไม่ต้องเป็นแบบนี้!

          “ไอ้เหี้ยจินยอง!!”เจบีทำท่าจะพุ่งตัวเข้าใส่จินยองแต่ก็ทำได้แต่ขยับตัวเล็กน้อยเท่านั้นเพราะขยับมากมีแต่เข้าที่จะเป็นฝ่ายเจ็บเอาซะเปล่าๆ จิ้งจอกหนุ่มหัวเราะด้วยความสะใจที่เห็นอีกฝ่ายหมดสภาพทำอะไรตนไม่ได้ ไม่สิปกติมันก็ทำอะไรเขาไม่ได้อยู่ดีนั่นแหล่ะ

          “แทงใจดำสินะ แต่วันนี้แจ็คสันแม่งร้อนแรงฉิบหายกูยังจำได้ไม่เคยลืมหึหึพูดไปก็แลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองไปด้วย

          พอนึกถึงแจ็คสันในตอนนั้นแล้วก็พาลให้จินยองชักจะเกิดอารมณ์ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ร่างขาวๆกับอกเนียนๆและ…..อ่าใช่ไอ้นั่นไงมันเร้าร้อนซะจนเขาลืมไม่ลงเลยล่ะ ถึงจะผ่านมาประมาณสามปีแล้วก็ตามเถอะมันฝังใจจินยองจริงๆ

          “แม่งเอ้ย! มึงอย่าให้กูลุกไปกระทืบมึงได้นะไอ้เวร

          “ทำได้มึงก็ทำสิกูไม่ได้ล็อคแขนกับขาของมึงไว้ที่เตียงเหมือนแจ็คสันสักหน่อย

          “มึงจำไว้นะจินยองกูจะไม่มีวันให้มึงเข้าใกล้แจ็คสันมันอีกแน่!”

          “คงจะไม่มีวันนั้นหรอกวะเพราะว่ากูไม่ได้ทำผิดกฎเหมือนใครบางคนหึหึ เพราะงั้นกูก็มีสิทธิ์เข้าใกล้แจ็คสันเหมือนเดิมและบางทีอาจจะแนบชิดซะจนพวกมึงยังอิจฉาเลยก็ได้ขอตัวนะพอดีคนไข้เยอะไม่มีเวลาว่างมาพูดเล่นกับมึงมากแต่กูจะหาเวลามากวนตีนมึงบ่อยๆอย่างพึ่งตายไปก่อนซะล่ะเจบียองแจ

          จินยองกล่าวก่อนเดินออกจากห้องไปอย่างสบายอารมณ์ต่างจากเจบีและยองแจที่ขมวดคิ้วเป็นปมเพราะความเครียด ตอนนี้มาร์คคงจะไม่ไว้ใจพวกเขาอีกต่อไปเพราะพี่ใหญ่ไม่ชอบพวกทำผิดกฎคงจะต้องใช้เวลาพิสูจน์ตัวไปอีกสักพักใหญ่ๆ เขาหวังว่าแบมแบมจะดูแลแจ็คสันได้ในระหว่างที่พวกเขาเข้ารับการรักษาตัว

          เจบีไม่มีทางปล่อยให้คนตัวเล็กถูกจินยองคุกคามได้เหมือนกับครั้งนั้นอีกแน่ ความผิดพลาดในคราวนั้นเป็นบทเรียนให้เขาจำมันไปจนวันตายว่า ไม่ว่ายังไงก็จะไม่มีทางละสายตาจากแจ็คสันเด็ดขาดเพราะคนที่ต้องการจะครอบครองเจ้าตัวเพียงคนเดียวอย่างจินยองมันจ้องอยู่ ต่อให้มันต้องใช้วิธีสกปรกหรือทุเรศแค่ไหนก็ตามทีเจบีกับยองแจจะเป็นคนช่วยปกป้องหงส์ที่เป็นสมบัติของกลุ่มเพื่อนไว้เองแม้ว่าจะไม่มีใครเห็นค่าตรงนี้ก็ตาม!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TALK

          ดุเดือดโหดเถื่อนได้ใจไหมตอนนี้555+ แบมแบมเราขายพี่ให้เฮียมาร์คง่ะเด็กนิสัยไม่ดีงื้อๆ แต่เวลาแจ็คอยู่กับแบมนางดูจะเป็นพวกเถื่อนๆคอยแกล้งยั่วน้อยตลอดเลยนี่ยังไม่รวมลูกอ้อนที่นางใช้อ้อนน้องให้ปล่อยเอวตัวเองอีกด้วยนะยัยขี้ยั่ว! พูดถึงแบมแบมคาแร็คเตอร์ดูใสมากแต่ก็แอบทะเล้นตามวัยอิอิมีเขินกับพี่จั๋นคนสวยหลายรอบทำได้แต่กอดกับหอมพี่เขา แต่พอเจอพี่จั๋นรุกเข้าหน่อยก็ถอยหนีโถ้เด็กหนอเด็กไม่เหมือนพวกเหลาสามสี่สามีที่ผ่านมาหื่นๆกันทั้งนั้น(ยกเว้นยองแจไว้คนหนึ่ง) จินยองนับวันก็เหมือนจะเล่นบทร้ายขึ้นเรื่อยๆขอย้ำนะคะว่านางยังเป็นพระเอกเป็นสามีของน้องแจ็คอยู่นางไม่ใช่ตัวโกงที่แท้ทรูค่ะแต่ที่ทำไปเพราะนางร๊ากกกกน้องจริงๆอย่าพึ่งโยนเรือJinsonทิ้งนะคะทุกคนปมจะค่อยๆคลายทีละนิด(เมื่อถึงเวลา555+) พี่มาร์คโผล่มานิดเดียวแต่ก็ละมุน(มั้ง)ชอบที่พี่แกเรียกน้องว่าเจียมันดี! สมฉายาที่แบมแบมตั้งให้จริงๆ…’ผัวหลวง เอิ๊กๆตอนต่อไปจะเป็นยังไงอย่าลืมติดตามกันด้วยน้า~~

#อสแฟนหก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #363 BabyFish2004 (@lookpa2547) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 01:41

    รู้สึกเกลียดอีคุณหมอแล้วอะ ฮื่ออออออออ จะสงสารใครดีเนี่ย

    #363
    0
  2. #339 ydolemdlim (@0805809602) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 22:17
    คือจะเกลียดพี่หมอแล้วค่ะตอนนี้ โกรธมาก แล้วพี่มาร์คไม่รู้เรื่องอดีตเหรอทำไมถึงปล่อยให้จินยองอยู่ใกล้น้องล่ะถ้าทำร้ายกันขนาดนั้น แบมแบมนี่แอบโกรธหน่อยๆไม่น่าบอกเลย แง พี่บีกับยองแจเจ็บเลย ยูคยอมนี่มากระทืบอย่างเดียวเลยนะ55555
    #339
    0
  3. #214 MR.MARKSON (@loveunhyok) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 03:38
    ะจินดูร้ายแบบร้ายอะ เมื่อไหร่บรรดาสามีจะสามัคคีกันคะ ;--;
    #214
    0
  4. #137 Zomanica (@ratchatazom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 02:54
    โอยยยยยแบมแบมให้มากดพี่เขาลูกไม่ใช่มาโดนพี่เขากด ฮร๊อยยยยชอบอะที่แจ็คสันยั่วแบมคิดว่าแบมไม่กล้าทำไรสินะ 55555 เดี๋ยวรู้เรื่องเลย
    #137
    0
  5. วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:42
    ถ้าคนเขียนบอกว่าพี่จินยองไม่ใช่ตัวร้ายเราก็จะเชื่อค่ะ... ถึงแม้ว่าตอนนี้อยากจะชกหน้าพี่แกก็ตามที 5555555 หมั่นไส้มากๆ รอคนเขียนเฉลยปม ไม่ไหวแล้วววว
    #129
    0
  6. #115 hankanh90 (@hankanh90) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 00:01
    รอๆคะๆๆ
    #115
    0
  7. #114 Xqpxss (@Xqpxss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 11:31
    ทีมพี่เจบีแรงๆเด้อ ใจรักตั้งแต่ครั้งแรกจนปัจจุบันก็รักเหมือนเดิม ถึงพี่เค้าจะเ-้ยแล้วก็-ไปหน่อยแต่พี่เค้าเป็นพระเอกในใจน้องเสมอมา โกรธเฮียต้วนแล้วด้วย
    #114
    0
  8. #113 phwngnvml (@phwngnvml) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 10:16
    ยองแจ ของฉานนนนเป็นไงบ้าง สงสารอยากฆ่าจินยองอ่ะ แม่งงงงงงเอ้ยยยยยยยยยย
    #113
    0
  9. #112 Mint (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 09:25
    อยากเป็นผัวน้องคนที่ 7
    #112
    0
  10. #111 ZaintapiaKair (@zainkair) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 09:22
    อยากทวงความยุติธรรมให้เจบีกับยองแจจังเลยค่ะ ถถถถถ ปจ้งทางไหนได้บ้างคะ //me ส่งน้องเจียไปดูแล
    #111
    0
  11. #110 ploywang8521 (@ploywang8521) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 08:11
    เป็นมาเฟียแต่ทำไมหูเบาจังเลยละคุณ ฟังความข้างเดียวอีกต่างหาก ละถ้าเฮียทำอะไรน้องอีกคนนะรู้เรื่อง!!!
    #110
    0
  12. #109 นกมาร์คมาก (@ayayay) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 07:56
    ตอนนี้ใครดีไม่ดีไม่รู้แต่เคมีเวลาอยู่กับยองแจละมุนสุดเราจะพายคู่นี้ แม้เราจะมาร์คสันก็ตามเเต่เฮียhereเกินไป ฮือออออ
    #109
    0
  13. #108 saidchin (@chinnyotto) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 01:11
    โกรธจินยองมากค่ะ โกรธมาร์คด้วย โกรธยูคยอมด้วย กล้าดียังไงมาทำร้ายพี่จบมของเรา(ความลำเอียงนี้55555) ไม่เป็นไรนะคะ คะแนนความสงสารจากแจ็คสันจะได้ตกไปอยู่ที่เจบีและยองแจ จะได้ใจอ่อนลง(รึเปล่า?55555555) พี่จินยองนี่ก็ร้ายขึ้นทุกตอน คิดไม่ออกเลยว่าจะดีกับน้องแจ็คได้ยังไง ฮาาา ส่วนคุณม้ากน่ากลัวมากค่ะ มานิ่งๆแต่น่ากลัวที่สุด555
    #108
    0
  14. #107 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 01:02
    เป็นตอนที่หลายอารมณ์มาก ครึ่งแรกนี่จะน่ารักๆ ใสๆ แบบเฮียขี้ยั่ว แกล้งเด็ก กลางๆเรื่องก็จะเถื่อนหน่อยๆ ท้ายเรื่องก็ยังจะทิ้งปม ทิ้งอารมณ์โมโหไว้อีก สุดๆไปเลย // เฮียมาร์คอย่าแกล้งน้องนะ
    #107
    0
  15. #106 baimaibm (@baimaibm) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 00:28
    ทำไมพี่จินเฬวจนาดนี้อ่ะคะ ฮือ อ
    #106
    0