☏ Cafe Marvel ☕ Short Fiction Stony ft. AllTony ♨

ตอนที่ 75 : [Stony] - Half past five 05:30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 เม.ย. 61

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ half past five

Half past five 05:30

เวลานอนของมนุษย์แต่ละคนไม่เหมือนกัน

เวลานอนของเขาคือเวลาออกล่าของพวกผม

เวลานอนของพวกผมคือเวลาตามล่าของเขา

เวลา 05:30 คือเวลาที่เราสองคนจะมาบรรจบกัน

                                                  

 

 

 

 

 

          “สตีฟวันนี้ตานายล่า ฉันจะไปพักขอให้สนุกนะเพื่อนผมมองไปยังร่างของเพื่อนตัวเองที่เดินเลี่ยงเข้าไปภายในบ้านพักหลังเล็กๆ บัคกี้ บาร์นส์คือชื่อของเขาแต่ผมจะเรียกเขาสั้นๆว่า บัคกี้ และวันนี้เป็นวันที่ผมต้องออกล่า ล่าอะไรอย่างนั้นเหรอ?...ง่ายๆเลยครับมนุษย์ไง

          ผมหยิบเสื้อโค้ทมาสวมใส่ให้เข้าที่ก่อนหยิบมิดพกเล่มสั้นๆแล้วเดินออกจากบ้านของตัวเองไปเงียบๆ สถานที่ออกล่าคือกลางใจมือของนิวยอร์กที่ซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนและรถราต่างๆ ถามว่าทำไมผมถึงต้องล่าอย่างนั้นเหรอ?

          เพราะว่าอยากเจอคนๆนั้นยังไงล่ะ….

          ผู้ชายที่เก่งกว่าผมและมักจะทำให้ผมเร้าใจได้เสมอ แอนโทนี่ สตาร์ค นายตำรวจหนุ่มผู้เรื่องลือในการจับเหล่าฆาตกรมือหนึ่ง แต่….ก็ไม่เห็นว่าจะจับผมได้สักที เจอกันทีไรเขาก็ผ่านผมไปตลอดแม้ว่าจะเป็นเวลาสั้นๆ แต่ผมคิดว่าจะดีกว่านี้ถ้าเราเป็นพวกเดียวกัน

           “สวัสดีสุดหล่อให้ช่วยไหม?”เสียงทักจากด้านหลังพร้อมร่างบางอวบอั้นกำลังยืนกอดอกจ้องมองผมด้วยสายตาที่สื่อถึงอะไรบางอย่างอยู่ ผมหันไปยิ้มให้กับเธอเหมือนกับที่เคยทำกับเหยื่อรายอื่นๆเอาล่ะไหนใครอยากเห็นผมแสดงละครบ้าง คุณจะได้ดูแน่ต่อจากนี้น่ะ

          พอดีว่าผมหลงทาง คุณพอจะบอกได้ไหมว่าถนนXไปทางไหนผมแกล้งถามทั้งที่ความจริงแล้วก็ไม่ได้หลงอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว กลับกันเป็นผมนี่แหล่ะที่เชี่ยวชาญทางของที่นี่มากกว่าใคร เพราะเป็นฆาตกรที่ต้องคอยหลบหนีเวลาตำรวจมาพบเสมอดังนั้นก็ไม่แปลกที่ผมจะศึกษาทางหลายทางเอาไว้เพื่อเป็นทางหนีทีไล่ให้รอดพ้นจากตำรวจ

          ตามมาสิเดี๋ยวฉันพาไปเธอขยิบตาเป็นนัยน์แฝงไปด้วยความหมายบางอย่างที่บอกไม่ถูก ผมเองก็รู้ว่าเธอหมายความว่ายังไงและเพื่อความสมจริงผมจึงต้องตามเธอไป….เหยื่อวันนี้ไม่สนุกเอาซะเลยให้ตายสิ

          ผมถูกพามาที่รถตู้คันหนึ่งมันใหญ่พอสมควรนั่นแหล่ะ แต่แปลกนะทั้งที่ตรงนี้ก็มีไฟแต่ทำไมถึงได้เงียบจัง อ่ะอ่า! พอจะทราบแล้วครับสาเหตุนั่นมาจากผู้หญิงตรงหน้าที่กำลังเตรียมถอดชุดอยู่คนนั้นไงเธอจะทำอะไรกันนะ

          ร่างกายกำยำน่าขย้ำจริงๆ ขอลองชิมหน่อยได้ไหมว่าจะรสชาติเป็นยังไง

          เกรงว่าจะไม่ได้หรอกนะครับสาวน้อย ใจร้อนมากไปมันไม่ดีต่อตัวเองนะ

          ฉันไม่ใช่พวกใจเย็นจะดีหรือไม่ดีก็แล้วแต่ แค่อยากรู้เฉยๆว่านายจะเด็ดเหมือนกับร่างกายแสนเฟอร์เฟคนั่นไหม

          ถ้าอย่างนั้นก็ลองพิสูจน์ดูสิครับว่าผมจะเด็ดอย่างที่คุณคิดหรือเปล่า

          ผมขยับเข้าไปใกล้กับร่างของหญิงสาวก่อนนำมือของเธอมาวางทาบที่แผ่นอกแกร่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่แสนสมบรูณ์แบบเป็นที่ต้องการของเหล่าหนุ่มๆในอเมริกา ใบหน้าของหญิงสาวดูจะชอบอกชอบใจกับการกระทำของผมเอามากๆ

          สนุกให้เต็มที่นะครับคนสวยก่อนที่จะลาจากโลกใบนี้

ฉึก!

          อ่า! นะนายมัน….ร้ายกาจ…”ปลายมีดแหลมคมแทงเข้าที่กลางอกของสาวสวยในขณะที่ร่างของเธอนั้นก็กำลังจะร่วงหล่นจากร่างของผม ดวงตาบิดเบี้ยวกับความเจ็บปวดที่ผมมอบให้ เธอเกาะเข้าที่แขนผมแน่นก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจหอบกระเส่าอยู่ข้างใบหู ผมไม่ได้โรคชิตหรอกนะแต่นี่มันเป็นรสนิยมของผมก็เท่านั้นเอง บัคกี้น่ากลัวกว่านี้อีก….

          ราตรีสวัสดิ์สาวน้อยจูบแสนหวานถูกมอบให้หญิงสาวก่อนที่เธอจะตายจาก ร่างนั้นค่อยๆร่วงจากอ้อมแขนของผมและนอนนิ่งอยู่ข้างๆ ผมทอดสายตามองด้วยความสมเพช พวกผู้หญิงรวยๆก็เป็นแบบนี้ไปเสียทุกราย ใช่รวมถึงแม่ของผมด้วยโลภมากจนต้องตายในที่สุด หึ! โชคดีจริงๆ

          ผมมองมีดภายในมือของตัวเองก่อนเก็บมันใส่ในเสื้อโค้ทตัวใหญ่ของตนแล้วเดินทอดน่องออกจากที่ตรงนั้นกลับไปยังในเมืองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หมดแล้วเวลาของการล่าสำหรับผมตอนนี้เหลือเพียงแค่นั่งจิบกาแฟและรอเวลาที่สายตำรวจออกมาตรวจการ อ่าอีกไม่นานก็จะได้เจอแล้ว My honey of me




          เวลา 05:30 PM. ผมนั่งมองเหล่าตำรวจที่พากันยกโขยงมากันเป็นกลุ่มจอดรถอยู่บริเวณสถานที่เกิดเหตุและเริ่มทำการตรวจสอบดูว่ามีร่องรอยของคนร้ายหลงเหลืออยู่หรือไม่ แน่นอนว่าผมไม่มีทางทิ้งรอยไว้ให้พวกเขาหรอกแต่ผมจะทิ้งคำใบ้ให้เขาคนนั้นต่างหากรีบมาหาผมสิที่รัก….

          ให้ตายสิต้องเป็นหมอนั่นแน่ๆ ไอ้เวรนั่นกวนประสาทชะมัดเสียงบ่นงุ้งงิ้งดังขึ้นจากโต๊ะข้างๆ ผมยกแก้วกาแฟขึ้นจิบพลางเหลือบตามองต้นเสียงจากด้านหลังเล็กน้อย ใบหน้าที่ตัดไปทางค่อนข้างของคนมีอายุพร้อมกับหนวดสุดประหลาดแต่มองแล้วโคตรจะกวนประสาทนั่นทำให้ใบหน้าของผมผุดยิ้มขึ้น สงสัยว่าคำใบ้ของผมจะทำให้เขาปวดสมองอีกแล้วสินะ

          ใจร่มๆไว้พวกยิ่งนายบ่นก็จะยิ่งเครียดนะ เอ้านี่โกโก้เย็นจะได้สดชื่นเห็นว่าชอบนักไม่ใช่เหรอของหวานเนี้ยกินเข้าไปจะได้หายเครียดเสียงปลอบจากเพื่อนที่เป็นตำรวจด้วยกันเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วโกโก้เย็นกับเค้กสตอเบอร์ให้เจ้าตัวทาน โอ้! ความรู้ใหม่เลยนะเนี้ยมายฮันนี่ชอบของหวานอย่างนั้นเหรอ?

          นายก็คิดดูสิโรดี้หมอนั่นมันกวนประสาทชะมัด มีสักครั้งไหมที่จะไม่ล้อเลียนหนวดฉันเนี้ย ถ้าจับตัวมันได้เมื่อไหร่สาบานว่าฉันจะแขวนมันไว้กับกำแพงแล้วซ้อมเอาให้มันช้ำไปทั้งตัวเลยคอยดู!”ผมถึงกับหลุดขำออกมาทันที จะจับผมไปแขวนไว้บนกำแพงอย่างนั้นเหรอ? ซาดิสม์จังเลยนะผู้ชายคนนี้แจ้งขอห้าพูดจาเท็จดีไหม? ยังจับผมไม่ได้เลยตั้งเป้าหมายที่จะเอาคืนไว้ซะแล้วน่ารักจัง

          เอาน่าหมอนั่นอาจจะชอบนายก็ได้เห็นมันเขียนไว้ใน ปล.ตลอดเลยนี่หว่าว่าที่รักช่วยหาผมให้เจอเร็วๆทีด้วยนี่เพื่อนของโทนี่บอกกับเจ้าตัวในขนะที่คนฟังนั้นก็เบะปากทำท่าไม่พอใจใส่ เอ๊ะ? หรือว่าคำพูดบอกรักของผมมันไม่โดนใจเจ้าตัวกันนะถึงได้ทำหน้าเบื่อหน่ายใส่แบบนั้น

          พอเถอะฉันไม่อยากคิด ถ้าเกิดหมอนั่นมันหน้าตาทุเรศขึ้นมาจะว่ายังไงขอตัวล่ะจะไปทำงานต่อบายเขาลุกจากโต๊ะไปแล้วเป็นที่เรียบร้อยดวงตาของเขาเหลือบมองมาทางผมก่อนที่สายตาของพวกเราจะประสานกันเหมือนอย่างทุกที แต่เขาคงจะจำผมไม่ได้หรอกเพราะชุดและการแต่งตัวของผมนั้นมันต่างไปจากทุกวันตลอดนั่นแหล่ะ อาจจะคุ้นๆกันบ้างแต่ก็ไม่น่าจะถึงขนาดที่จะจำได้อย่างน้อยถ้าเขาใส่ใจผมจริงๆหรือสนใจมาตั้งแรกนั่นก็อีกประเด็นหนึ่ง….อืม พอดีเป๊ะ! หกโมงเช้ากับการพักผ่อนของร่างกายนอกนั้นก็เป็นเวลาล่าของบัคกี้แล้วสินะผมควรจะกลับไปนอนได้แล้ว

          ร่างกำยำลุกเต็มคามสูงเดินออกจากร้านกาแฟไปโดยไม่ลืมที่จะจ่ายเงินให้กับเจ้าของร้านด้วย ถามว่าผมไปเอาเงินมาจากไหนมากมายอย่างนั้นเหรอ? คิดดูสิครับศพที่ผมฆ่าแต่ละศพมันรวยน้อยซะที่ไหน ทั้งชาติผมก็ยังใช้ไม่หมดเลยเงินพวกนั้นน่ะหึ

 


          หลังจากที่เดินผ่านตามช่องทางมาได้สักพักก็รู้สึกเหมือนมีใครเดินตามหลังตัวเองมา ผมหยุดเดินและหันไปมองยังด้านหลังช้าๆ ไม่มีใครปรากฏให้เห็นเลยแม้แต่เงาทว่าความรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังจ้องมองตัวเองอยู่ตลอดนั้นก็ยังไม่หายไป คิดจะเล่นซ่อนแอบกับผมอย่างนั้นเหรอ? ก็เอาสิกฎมีอยู่ว่าใครถูกจับก่อนคนนั้นตาย….

          ผมเดินตรงไปยังทางตรงหน้าเหมือนเดิมราวกับว่าเรื่องเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ผมกำลังจะเริ่มเกมเล่นซ่อนหากับบุคคลปริศนาแล้วล่ะ คาดว่าคงจะไม่พ้นพ่อตำรวจหนวดกวนประสาทนั่นอยู่ดี แค่สบตาก็รู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับฉัน

พรึ่บ!

          เฮ้ย!!”จังหวะที่ทำให้เหยื่อตายใจผมเป็นฝ่ายหันกลับไปฉุดอีกรั้งคอเจ้าตัวไว้ ร่างที่ไม่ทันได้ตั้งตัวอยู่ในอ้อมแขนของผมเรียบร้อย ผมรัดคอเขาแน่นในขณะที่มือเล็กกว่านั้นก็พยายามที่จะตะกายเอาตัวรอดจากการหมดอากาศหายใจ

          ตามผมมามีอะไรอย่างนั้นเหรอครับคุณตำรวจผมกระซิบถาม ระหว่างนั้นผมแอบได้กลิ่นแชมพูหอมจากเส้นผมของเขาด้วย อ่าใช้ยี่ห้ออะไรนะทำไมถึงได้หอมน่ากินอย่างนี้

          คะแค่ก!...แค่จะอ๊อก!....เอาของที่นายทำตกมะมาคืนให้…”เขาบอกก่อนจะหยิบกระเป๋าตังค์ผมขึ้นแล้วยื่นให้ ผมมองก่อนรับมันมาจากมือของอีกฝ่ายแต่ยังไม่ได้ปล่อยเขาให้เป็นอิสระนะ

          แล้วทำไมต้องทำตัวลับๆล่อๆ คุณคงไม่ได้จะมาแค่คืนกระเป๋าตังค์ให้ผมใช่ไหม?”ผมเอ่ยถามในสิ่งที่ตัวเองก็รู้คำตอบดีอยู่แล้วออกไป หึ เห็นได้ชัดว่าท่าทีของเจ้าตัวที่แสดงออกมานั้นมันโคตรจะชัดเจนมีพิรุธแล้วนะครับที่รัก

          กะก็ฉันแค่อยากทำความรู้จักกับนายนี่หว่าจะให้ทำไงวะ เจอกันตลอดเลยตอนเวลาตีห้าครึ่งเห็นจนเบื่อแล้วเลยอยากลองทักดูบ้างเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าจะดุเหมือนหมาแบบนี้คุณเคยเห็นคนรุ่นลุงงอนบ้างไหมครับ? นั่นแหล่ะตอนนี้ผมกำลังเจอเขาทำปากยื่นใส่อยู่เลย แต่มันไม่ได้น่าเกลียดนะน่ารักออกผมชอบ

          คำพูดไม่สมกับเป็นตำรวจมียศสูงเลยนะครับ อีกอย่างแอบตามผมมาแบบนี้คุณจะไม่ได้ดุเอาอย่างนั้นเหรอ?”ผมลองถามเขาออกไป อีกฝ่ายส่ายหน้าเหมือนจะไม่ค่อยแคร์กับคำถามของผมเสียเท่าไหร่

          ใครสนฉันทำเพราะไม่ได้เต็มใจต่างหากฝ่ายนั้นมันบังคับมาก็เท่านั้น อยากรีบปิดคดีนี้จะตายชักจะได้ลาออกซักที

          คุณไม่ชอบงานตำรวจอย่างนั้นเหรอ

          ไม่เลยสักนิด นายลองคิดดูนะฉันก็แค่นักวิทยาศาสตร์ธรรมดาๆคนหนึ่งที่เผลอมีไอคิวล้ำกว่าชาวบ้านแถมยังถนัดเรื่องไขปริศนาก็แค่นั้น จู่ๆวันหนึ่งตื่นมาที่ไหนก็ไม่รู้ถูกจับตัวสวมชุดสำหรับตำรวจเสร็จสรรพแล้วก็ถูกทางการสั่งให้ไปออกตามล่าไอ้พวกฆาตกรทั้งๆที่ข้อมูลหรือประวัติไอ้พวกนั้นก็ไม่มี ยอมเสี่ยงแทบตายเงินสักบาทก็ไม่ได้ กลับบ้านไปทำอะไรนอกจากนอนตื่นมาก็กินข้าวแล้วก็ไปอาบน้ำเตรียมตัวเปิดกล้องวงจรปิดทุกตัวเพื่อจับพิรุธของคนร้าย เหอะ! ชีวิตจำเจแบบนี้ใครเขาจะไปอยากทนอยู่กับมันกันวะ

          เขาร่ายยาวเหมือนกำลังจะระบายให้คนแปลกหน้าอย่างผมฟัง แต่พอได้ฟังแล้วผมก็เริ่มสงสารเขาขึ้นมาซะอย่างนั้น คงจะลำบากน่าดูงั้นสินะการเป็นสายสืบเนี้ยทั้งๆที่น่าจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้แท้ๆ ถ้าเขาไม่ถูกพวกทางการอะไรนั่นจับตัวมาก็คงจะไม่เป็นแบบนี้ แต่ก็ต้องขอขอบคุณทางการที่จับตัวเขามาไม่อย่างนั้นคงไม่มีผมคนนี้คอยปั่นหัวเขา

          ผมคิดว่าสนุกดีออก ชีวิตที่จำเจก็อาจจะมีเรื่องสนุกให้ทำทุกวันไม่ใช่เหรอ? อย่างเช่นการตามล่าคนร้ายที่คุณไม่รู้จักและไม่มีประวัติใบหน้าให้เห็น ถ้าเป็นผมผมว่าผมคงจะอยู่อย่างนี้ไปตลอดจนตายเลยล่ะผมบอกกับเขายิ้มๆและเริ่มคลายแรงรัดแถวคอออกให้เพื่อให้เขาหายใจได้สะดวกมากขึ้น

          นายนี่มันโรคจิตชัดๆเหมือนจะตลกแต่ก็ไม่เพราะดูจากสายตาที่มองมาแล้วเหมือนกับว่าเขากำลังว่าผมอยู่

          ก็คงประมาณนั้นล่ะมั้งครับผมตอบเขาก่อนหัวเราะเบาๆ โทนี่ปัดฝุ่นตามร่างกายตัวเองก่อนกระชากคอเสื้อของผมให้ก้มลงต่ำจนใกล้ชิดกับใบหน้านั่น มันไม่ได้หวานหรือน่ารักแต่ที่ผมชอบคือดวงตากลมโตและขนตาหนายาวนั่นต่างหากล่ะที่มันทำให้โครงหน้าเขาดูดีน่ะ

          “….แต่ฉันชอบนะ พรุ่งนี้เจอกันบาย….”ราวกับต้องมนต์สะกด ดวงตากลมสูเฮเซลนั่นทำเอาผมใจสั่นไปไม่เป็นเลย คำพูดที่เหมือนกำลังยั่วให้ผมตกลงไปในหลุมที่ไม่มีวันหวนกลับขึ้นมาได้อีกนั้นถูกเปล่งออกมาจากปากของเขา ร่างของนายตำรวจสายสืบกำลังเดินจากผมไปพร้อมกับหมวกหนึ่งใบที่แต่ก่อนมันเคยเป็นของผมแต่ตอนนี้….มันตกไปอยู่ในมือของเขาเสียแล้ว

          อ่า…My queen ทำไมคุณถึงได้ยั่วกันขนาดนี้นะที่รัก อยากเจอกันอีกเร็วๆจัง….

 

          ผมกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มจนบัคกี้ที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่หันมาขวดคิ้วใส่ด้วยความสงสัยว่าทำไมผมถึงได้ทำหน้าแบบนั้น แต่ผมทำเพียงแค่เดินผ่านเขาไปเงียบๆเท่านั้น ผมอยากจะจดจำใบหน้านั่นเอาไว้มันให้ความรู้สึกเหมือนเจอศิลปินที่ตัวเองชอบแล้วเจ้าตัวก็ตอบรับตนด้วยการจับมือกลับ เป็นความรู้สึกที่ไม่อาจลืมได้ลง

          เป็นบ้าอะไรของนายยิ้มคนเดียวอยู่ได้ประสาทบัคกี้แขว่ะขึ้น ถ้าเป็นปกติผมคงจะตอกกลับเขาคืนไปแล้ว แต่วันนี้ผมอารมณ์ดีเกินไปก็เลยไม่ได้ว่าอะไร

          ยังยังไม่ตอบอีกเหอะ! คงจะได้ใกล้ชิดพ่อตำรวจตัวตันนั่นอีกล่ะสิคราวนี้ชิดขนาดไหนล่ะว่ามาซิเหมือนเขาจะรู้ใจผมจึงได้ลากให้ผมไปนั่งตรงข้ามกับตัวเอง น่าแปลกนะที่ปกติผมไม่เคยเล่าเรื่องของตัวเองหลังจากเสร็จการล่าให้เขาฟังเลยแต่บัคกี้ก็มักจะล่วงรู้ถึงเหตุการณ์ของผมเสมอราวกับว่าเขามีตาทิพย์วิเศษ

          เกือบจะจูบกันด้วยล่ะ ผมแอบได้กลิ่นแชมพูของเขาด้วยนะหอมมากเลยผมบอกบัคกี้เขายิ้มๆ แต่บัคกี้กลับทำหน้าหยี๋ใส่ซะอย่างนั้นอะไรกันทีเขาเล่าเรื่องที่ตัวเองแอบตามเพื่อนของโทนี่ให้ผมฟังผมยังไม่ทำหน้าขยะแขยงใส่เลยลำเอียง!

          โรคจิตเขาบอก

          ก็ทั้งคู่นั่นแหล่ะครับผมตอบกลับคืนไปเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความกวนเล็กน้อย

          เหอะ! อย่างฉันเขาเรียกสโตกเกอร์เว้ย!แล้วก็ไม่ได้วิปริตแบบนายด้วยบัคกี้อธิบายแต่ผมคิดว่ามันก็เหมือนกันอยู่ดีนั่นแหล่ะ เพราะสโตกเกอร์ก็โรคจิตพอๆกับผมนี่แหล่ะน่า

          ความหมายมันก็ไม่ต่างกันหรอกครับผมบอกก่อนเดินไปยังโซฟาแล้วทิ้งตัวลงนอน ใบหน้าของโทนี่ลอยเข้ามาในหัวความรู้สึกปั่นป่วนบริเวณท้องทำเอาผมแทบทรมาน อ่าคุยกับเขาเพลินจนลืมซื้อข้าวมาเลยแฮะ

          แซนวิซอยู่ในตู้เย็นเวฟกินเองนะฉันไปทำงานก่อนล่ะบัคกี้บอกก่อนสวมเสื้อฮู้ดแล้วออกจากบ้านไปเงียบๆ

          ผมมอแผ่นหลังของเพื่อนตัวเองก่อนปล่อยให้เปลือกตาตัวเองค่อยๆปิดลง ลมหายใจผมสูดเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ อ่า จริงด้วยกระเป๋าตังค์….

          ผมหยิบมันขึ้นมาดูก่อนพบกับความว่างเปล่า นอกจากเงินในกระเป๋าที่หายไปหลายบาทแล้วยังตามด้วยบัตรประชาชนของตัวเองอีก เดาได้ไม่ยากว่าใครเป็นคนเอาไป ก็คนที่ยื่นมันให้ผมเองกับมือยังไงล่ะ

          มาหลอกให้เราตายใจแล้วก็ช่วงชิงความสุขของเราไปร้ายจริงๆ

          หืม?”ครั้นดวงตาก็หันไปเห็นอะไรบางอย่างที่ถูกเสียบใส่ไว้ตรงบริเวณมุมประเป๋า ผมหยิบมันออกมาก่อนคลี่ให้เป็นสี่เหลี่ยมแล้วถอดความอ่านเงียบๆ

          ฉันรู้ว่านายเป็นใครแต่ฉันจะไม่บอกตำรวจหรอกนะ ฉันแค่อยากให้นายมาเจอฉันในคืนวันพรุ่งนี้ก็เท่านั้น….มาเดทกันสักหน่อยไหมพ่อฆาตกร ฉันจะรอนายอยู่ที่ถนนxxx แล้วเจอกันหวังว่านายจะไม่พลาดงานนี้นะ

          ร้ายจริงๆพ่อตำรวจคนนี้ผมไม่พลาดแน่นอนครับผมกล่าวยิ้มๆพลางขย้ำกระดาษในมือทิ้งอย่างไม่ใยดี ที่เอาบัตรผมไปก็เพื่อที่จะเอาไว้เป็นตัวประกันงั้นสินะ ถ้าผมไม่เปิดดูก็คงไม่รู้หรอกว่าอะไรหายไป ช่างเป็นแผนที่ล่อเสือออกจากถ้ำได้แสบจริงๆ

 





05:00 PM.

          ผมหยุดรอเขาที่ตรอกซอยเล็กๆตรอกหนึ่ง มันเป็นที่มืดๆและเงียบสงบดีแน่นอนว่าคืนนี้ผมพกมีดสั้นมาด้วย แต่ไม่ได้จะมาฆ่าใครนะเพราะวันนี้เป็นวันของบัคกี้ผมไม่มีสิทธิ์ไปแย่งเหยื่อของเพื่อนหรอก แต่ที่พกมาด้วยก็เพื่อป้องกันตัวเท่านั้นเอง

          ช้านะครับทั้งๆที่เป็นฝ่ายนัดผมไว้แท้ๆผมทักเขาขึ้นหลังจากที่ฉุดคนตัวเล็กเข้ามาอยู่ในตรอกเดียวกับตนได้สำเร็จ

          นิดหน่อยพอดีที่บ้านถูกพวกตำรวจล้อมเยอะเลยต้องใช้ทางลับโทนี่บอกก่อนที่จะดึงหมวกที่ปกปิดใบหน้าของผมออกและเหวี่ยงมันทิ้งลงพื้นไปอย่างไร้ค่า

          เจอหน้าฉันทำไมต้องใส่หมวกเขาถามผมในขณะที่ร่างกายสันทัดได้สัดส่วนนั่นก็ค่อยๆเบียดตัวเข้ามาราวกับจะหลอมรวมเป็นหนึ่ง ผมไม่ได้รังเกียจความรู้สึกนี้หรอกนะแต่ว่ารู้สึกเหมือนหัวใจทำงานไม่ทันเลยแฮะ

          ใกล้ไปไหมครับคุณตำรวจ คราวนี้จะขโมยอะไรผมไปอีกล่ะผมกระซิบถามพร้อมโอบเอวคอดนั่นแน่นแล้วออกแรงบีบเข้าที่ก้อนกลมทั้งสองข้างนั่นด้วยความหมั่นเขี้ยว ก็บอกแล้วนี่ว่าผมไม่ได้รังเกียจน่ะ

          เปล่าซักหน่อยใครขโมยแค่เอามาเป็นตัวประกันเฉยๆคนตัวเล็กทำท่าหลิ่วตาเล่นลิ้นกับผมจนอยากจะจับเขาโยนขึ้นเตียงแล้วซ้อมบทจำเลยรักสักสองสามรอบจริงๆ พ่อตัวแสบจอมป่วนของผม

          โกหกแบบนี้ไม่ดีเลยนะครับ

          ก็ไม่ได้โกหกสักหน่อยนี่ นายนั่นแหล่ะคิดไปเองคนเดียว

          ผมไม่ได้บ้านะครับ

          ก็เปล่าว่านายบ้านี่หว่า

          หึ

          พวกเราสองคนจ้องตากันอยู่สักพักก่อนที่ฝ่ายผมจะเป็นคนโน้มหน้าลงเข้าใกล้กับเขา คนตัวเล็กขยับกายเข้าหาพร้อมกับเขย่งปลายเท้าขึ้นหมายจะจูบปากผมแต่ทว่าผมหลบอีกฝ่ายทันเสียก่อน นิ้วชี้ถูกแตะลงบนริมฝีปากสีเชอร์รี่นั่นก่อนดันใบหน้าอีกฝ่ายออกช้าๆ

          ใจร้อนจังครับ ปกติจูบคนแปลกหน้าง่ายๆแบบนี้เลยเหรอ? เราพึ่งจะรู้จักกันเองนะครับผมถามในขณะที่ใบหน้าของคุณตำรวจนั้นก็ได้ยับยู่ยี่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว อ่ะๆ แต่ยังไงเขาก็ยังน่ารักอยู่นะอันนี้ไม่ได้โกหก

          ไม่ครั้งแรกเลยที่ฉันนึกอยากลองกับผู้ชายดู และคงจะเป็นแค่นายเพียงคนเดียวผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่จู่ๆก็ใจเต้นเพราะคำพูดของผู้ชายตรงหน้านี่ ถ้าปากจะหวานขนาดนี้ผมคิดว่าคงไม่ต้องรั้งเวลาไว้อีกแล้วล่ะ

          งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับพูดเพียงแค่นั้นร่างกายผมก็โถมเข้าใส่เขาเต็มที่ แผ่นหลังของโทนี่ถูกผมผลักไปติดกับกำแพงเย็น ข้อมือถูกตรึงไว้ด้านข้างทั้งสอง ใบหน้าของอีกฝ่ายจ้องผมตาไม่กระพริบ ริมฝีปากอุ่นและลิ้นร้อนภายในโพรงปากค่อยๆดูดซับดวงวิญญาณของเราทั้งคู่

          คืนนี้เป็นคืนเงียบสงบเสียงจูบและดูดดันของพวกเราดังลั่นทั่วซอก มือผมนัวเนียทั่วตัวเขาตั้งแต่แผ่นอกไปจนถึงด้านหลังของอีกฝ่าย เจ้าตัวเผลอร้องครางออกมาด้วยความพึงพอใจ ผมจดจ้องมองดวงหน้าและวาวตากลมที่กำลังสื่อความหมายเหมือนต้องการอะไรบ้างอย่างที่มากกว่านั้นใช่มากกว่าจูบนั่นแหล่ะ

          เราจะไปต่อกันที่ห้องไหมผมกระซิบถามหลังจากที่หลุดจากจูบแสนเร้าร้อนนั่นไปได้แล้ว พอเหลือบมองนาฬิกาโอ้ให้ตายเถอะ! นี่มันจะตีห้าครึ่งแล้วนี่นาพวกผมจูบกันนานขนาดนั้นเชียวเหรอ? ตั้งหลายนาทีเชียวนะคนปกติเขาจูบกันกี่นาทีกัน?

          ไม่ฉันขี้เกียจตรงนี้เลยก็ได้เขาบอกอย่างไม่ใส่ใจทำท่าเตรียมถอดทุกสิ่งทุกอย่างเต็มที่ แต่ผมห้ามไว้เสียก่อนเพราะไม่อยากให้ใครมาเห็นเข้าตอนที่เรากำลังเข้าด้ายเข็มเข็มกัน มันขัดอารมณ์นะคุณคงรู้

          ผมปลอดภัยมั้งครับ ผมว่าเราพอแค่นี้เถอะตอนนี้ใกล้จะเช้าแล้วมันถึงเวลาที่ผมควรจะกลับเสียที

          แต่มันคือเวลางานของฉันแล้วนะ….05:30”

          “…..!!....”

          ผมเบิกตากว้างเมื่อพบว่ามีดพกประจำตัวของตนเองอยู่ในมือของโทนี่เป็นที่เรียบร้อย อีกฝ่ายยกยิ้มเหมือนกำลังยินดีกับเรื่องที่เกิดขึ้น ใช่ตอนนี้เป็นเวลาตีห้าครึ่งแล้วครับ วันเป็นเวลาของพวกตำรวจที่จะออกมาสืบหาสาเหตุของฆาตกรในตอนนี้

          โบราณท่านว่าอย่าไว้ใจทาง….อย่าวางใจคนผมรู้สึกขอบคุณเขาจริงๆที่สอนสำนวนสุภาษิตนี่ให้กับผม นั่นสิเราไม่ควรไว้ใจใครง่ายๆแม้ว่าเขาจะเข้าหาเราดียังไงแต่คนเราบางครั้งก็ไม่มีเหตุผลหรอก

          ครับเพราะงั้นเราไว้เจอกันใหม่ในวันต่อไปนะคนดี….See you my honey”ผมบอกกับเขาก่อนล็อคมือเข้าที่ราวเหล็กของท่อน้ำแล้วจัดการแย่งชิงมีดพกของตัวเองพร้อมกับบัตรประชาชนของตนมาไว้ในมือก่อนเดินจากไปเงียบๆ

.

.

.

.

.

.

.

เราจากกันในเวลา 05:30 PM.

ลงบันทึกไดอารี่ สตีฟ โรเจอร์.

 

 

 

End.

ถามว่าทำไมถึงจบแมวๆแบบนี้ ไรท์ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าทำไม555+อารมณ์มันหมดพอดีค่ะเลยตันจบแบบมึนๆนี่แหล่ะ ไมได้เจอกันนานคิดถึงจังแล้วเจอกันใหม่ในเรื่องหน้า ปล.จะพยายามเคลียร์เรื่องเก่าๆให้จบนะคะบายค่ะ^^

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

713 ความคิดเห็น

  1. #702 12345Mind (@12345Mind) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:30
    ตำรวจตัวตัน... ไม่ได้ตันน้าาา เค้าเรียกว่าร่างกายสมบูรณ์ 55555
    5:30 ค้างงงง
    #702
    0
  2. #686 --Seichan-- (@--Seichan--) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 15:34
    ค้างง 😖😖😖😖😖😖
    #686
    0
  3. #619 มิสเตอร์หนวดจุ๋ม (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 00:25
    นึกถึงเชอร์ล็อกกับไอรีนแอดเลอร์เลยยย
    #619
    0
  4. #618 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 20:38
    อ่าาาา
    #618
    0
  5. #617 otaku family (@junesj) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 20:53
    คุณตำรวจขี้ยั่วจังค่ะ อยากขย้ำขยี้ /โดนเชือด คือเราขำที่บัคกี้เรียกโทนี่ว่าตำรวจตัวตันอ่ะ คือเราหลุดขำออกมาเลย แอบเห็นด้วยเบาๆ
    #617
    0
  6. #616 Fahcr7 (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 18:57
    จบเเบบตัดเข้าโฆษณางี้555 ค้างไปปป เเง่มดีใจที่ไรท์กลับมาเเต่งคู่นี้ รอทุกเรื่องของคู่นี้เลยยย โดยเฉพาะเเค้นรักฯภาค2 อิอิ
    #616
    0
  7. วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 18:22
    ทำไมต้องตัดจบแบบละครไทย กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่แล้วเชียว
    #615
    0