☏ Cafe Marvel ☕ Short Fiction Stony ft. AllTony ♨

ตอนที่ 59 : {Bruce Wayne x Tony} Omega [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 เม.ย. 61

 {Bruce Wayne x Tony Stark} Omega [2]

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง












                   โทนี่รู้สึกเหมือนมีตัวอะไรมาไต่แถวลำคอของเขา และความรู้สึกชื่นๆก็ตามมาแถวบริเวณน่องขา เขาร้องครางเสียงอื้ออึงก่อนจะปรือตาขึ้นมอง ภาพตรงหน้ามันพร่ามัวไปหมด ร่างใหญ่ของใครบางคนกำลังจัดการกับส่วนล่างของเขาที่เริ่มตื่นตัว ก่อนที่เขาจะเบิกตากว้างอีกครั้งแล้วจัดการยกเท้าขึ้นถีบเข้าที่อกของร่างปริศนานั่นเต็มๆ


                    “อึก!....ใครน่ะ!!”โทนี่ถามเสียงดังเนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาตีห้ากว่าๆทำให้บรรยากาศด้านนอกนั้นค่อนข้างมืดและในห้องของเขานั้นก็มืดสนิทด้วยเช่นเดียวกัน คนตัวเล็กขยับกายถอยหนีหลังชนชิดติดกับกำแพง มือข้างหนึ่งก็เลื่อนเปิดลิ้นชักหยิบปืนพกกระบอกสั้นมาถือซ่อนไว้ด้านหลัง


                    “ถามว่าใครอย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะไม่งั้นพ่อยิงไส้แตกแน่!”ว่าแล้วโทนี่ก็ยกปืนขึ้นชี้ไปยังความมืดตรงหน้า เขารู้สึกเหมือนว่าเงารางนั่นกำลังยกริมฝีปากแสยะยิ้มอยู่ ก่อนจะได้ลั่นไกหรือทำอะไรมากไปกว่านี้มือที่ถือปืนอยู่ก็ถูกจับหักและไขว้ไว้ด้านหลังพร้อมกับน้ำหนักตัวที่โถมทับลงมาจนเขาแทบจุก….เช็ดเป็ด!! หนักอย่างกับควาย!....นี่คือสิ่งที่โทนี่คิดในตอนนี้


                    “โหดจังเลยครับคนสวยผมเองจำได้หรือเปล่า?”เสียงทุ่มกระซิบข้างหูพร้อมกับหัวเราะในลำคอแผ่วเบา โทนี่ถึงกับเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าชายปริศนาคนนั้นเป็นใคร เสียงทุ่มเอกลักษณ์นี่เขาจำได้โดยไม่ต้องมองหน้าเลยล่ะ ที่แท้คนที่เป็นชายฉกรรจ์ตั้งท่าจะปล้ำเขาก็คือ


                    “บรูซ เวย์น!!”โทนี่ร้องเรียกชื่อเสียงดังลั่นก่อนจะถูกบรูซตะครุบปิดปากเจ้าตัวแทบไม่ทัน ชายหนุ่มยิ้มและมองใบหน้าตื่นตกใจนั่นของโอเมก้าคนสวย โทนี่ไม่อยากเชื่อว่าบรูซจะมาหาเขาจริงๆและก็มาซะเช้าเชียว….ไม่สิตอนนี้มันยังไม่เช้าสักหน่อยแค่เกือบๆเท่านั้นเอง


                    “ครับเรียกเสียงดังจังหนวกหูนะครับโทนี่บรูซพูดพร้อมกับทำท่าปิดหูประกอบแต่ตัวนั้นยังคงทับร่างของเขาอยู่ไม่ยอมลุกไปไหน และมันอึดอัด!


                    “ลุกออกไปหน่อยได้มั้ยฉันหายใจไม่ค่อยสะดวกโทนี่บอกขอร้องดีๆหวังว่าบรูซจะยอมให้ แต่ทว่าเจ้าตัวกลับทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจคำพูดของเขาเหมือนต้องการจะสื่ออะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ชัดเจนเท่าที่ควร นั่นทำให้โทนี่ต้องดิ้นขยุกขยิกไปมาเหมือนปลากระดี่ขาดน้ำ


                    “ได้ยินไม่ค่อยชัดเลยครับพูดว่าอะไรนะครับโทนี่?”บรูซทำหน้ากวนโอ๊ยใส่โทนี่และกดแรงทับหนักกว่าเก่า มือทั้งสองข้างนั้นก็ยังคงปิดหูตัวเองเอาไว้อยู่โดยไม่คิดที่จะล่ะออก โทนี่ได้แต่ส่งสายตาค้อนวงโตไปให้อีกฝ่าย แต่บรูซกลับเลือกที่จะเมินมันแทนซะอย่างนั้น


                    “บรูซ เวย์นฉันขอสั่งให้นาย ลุก-ออก-จาก-ตัว-ฉัน-เดี๋ยว-นี้!โทนี่กดเสียงต่ำเหลือบมองร่างสูงที่จ้องมองมาที่เขาด้วยแววตาแพรวระยิบระยับเหมือนคนเจอของเล่นที่แสนจะถูกใจ แต่กระนั้นก็ไม่มีวี่แววว่าร่างใหญ่จะลุกออกจากตัวโทนี่เลยแม้แต่นิดเดียว ยิ่งไปกว่านั้นคือโทนี่เริ่มจะหายใจไม่ออกจริงๆแล้วนะ


                    “ขอร้องให้น่าสงสารกว่านี้สิยาหยีบางทีผมอาจจะใจบุญยอมคุณก็ได้นะเขากระซิบข้างหูโทนี่เสียงแหบพร่าและอ้าปากงับเข้าที่หลังใบหูบริเวณกระดูกอ่อนนั่นจนเจ้าตัวเล็กต้องร้องครางออกมาด้วยความเจ็บปนแสบนิดๆ…..สิ่งหนึ่งที่โทนี่รู้ในทันทีเลยเกี่ยวกับบรูซก็คือ….หมอนี่มันโรคจิตและซาดิสม์โคตรๆ!!


                    “ไม่! ขอย้ำอีกครั้งนะบรูซลุกออกไปซะ!”โทนี่ปฏิเสธเสียงแข็งและสั่งให้บรูซลุกออกจากตัวตนเองอย่างดื้อดึง บรูซหรี่ตามองคนดื้อข้างใต้ก่อนจะยกยิ้มมุมปากขึ้น คิดเหรอว่าอัลฟ่าอย่างเขาจะใจดีกับโอเมก้าว่าที่ภรรยาของตัวเองตลอดเวลา….ถ้าเป็นแบบนั้นมันก็ไม่สนุกน่ะสิ


                    “ผมเองก็ไม่จนกว่าคุณจะร้องครางเรียกร้องให้ผมออกจากตัวคุณโทนี่เขาตอบกลับอย่างยียวนชวนให้ปวดประสาท แววตาสีเกล็ดน้ำแข็งภายใต้ความเรียบเฉยนั่นหากจ้องลึกลงไปอีกนิดจะพบว่ามันกำลังสั่นไหวเพราะความสนุกกับสิ่งที่ตนก่อขึ้นอยู่


                    “อึก!....ฝากไว้ก่อนเถอะบรูซ เวย์น…”โทนี่กัดฟันกรอกด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะหลับตาทำใจสักพัก เขาไม่เคยทำอะไรน่าอายแบบนี้มาก่อนและมันก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องทำด้วย คอยดูเถอะถ้าเขาหลุดไปได้เมื่อไหร่ล่ะก็หมอนี่ถูกเขาเล่นงานกลับแน่!


                    “เอ้า! ทำเร็วๆสิครับก่อนที่จะหมดอากาศหายใจตายไปก่อนบรูซยิ้มเร่งเร้าให้โทนี่ร้องขอให้ตนลุกออกจากร่างกายของตนเอง เขาชอบดูคนทรมาน ยิ่งเป็นคนที่ตัวเองชอบก็ยิ่งมีความสุขเขาไม่ใช่โรคจิตนะแต่มันคือความชอบส่วนตัวของเขานี่ บนโลกนี้ยังมีคนอีกหลายประเภทที่แปลกไม่เหมือนชาวบ้าน


                    “ลุกออกไปจากตัวฉันทีบรูซโทนี่พูดด้วยใบหน้าตายกับน้ำเสียงที่ไม่ค่อยจะเต็มใจพูด บรูซเลิกคิ้วมองโทนี่ด้วยสายตาประมาณว่า ทำได้แค่นี้เหรอ?’ แล้วก็นั่งทับคนตัวเล็กต่อไป


                    “ชิ!.....บรูซ….นี่ได้ยินมั้ย?”โทนี่จิ๊ปากไม่พอใจก่อนจะเริ่มนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง เขาเรียกชื่อบรูซอีกรอบ คราวนี้ร่างสูงแกล้งทำเป็นไม่สนใจแต่ก็ตั้งใจฟังในสิ่งที่โทนี่พูดอย่างดี และโทนี่ก็ดูไม่ออกด้วยว่าบรูซกำลังฟังอยู่ จึงทำให้เจ้าตัววิตกเผลอกัดปากตัวเองแรงๆจนเลือดไหลซิบออกมา


                    “ซี๊ดดดเจ็บฉะฉันอึดอัดบรูซลุกออกไปหน่อยได้มั้ย?...มะมันไม่ไหวแล้ว…”เสียงซี๊ดเพราะลิ้นเลียไปโดนแผลผสมกับคำพูดที่ส่อแววนั่นทำให้หัวใจบรูซเต้นระรัว โทนี่จะรู้มั้ยว่าประโยคเมื่อครู่นี้มันสื่อความหมายมากสักเพียงใด ผับผ่าสิบรูซล่ะไม่อยากจะทนกับโอเมก้าคนนี้จริงๆ


                    “………”


                    “บะ….บรูซฉันอึดอัดจริงๆนะ…”


                    “………”


                    “ฮึก!...บรูซนายกล้าปล่อยให้ที่รักของตัวเองอึดอัดแบบนี้ได้ลงคอเหรอ?”


                   “……….”


                    “ฮึก!...ฮื่ออนายมันจนใจร้ายบรูซฉันจะไม่สนใจนายอีกแล้ว จะไปมีคนอื่นที่ไม่ใช่นายคอยดูสิบรูซ เวย์น!”


                    ได้ผลหลังจากที่ต้องกลั่นน้ำตามานานหลายนาทีในที่สุดบรูซก็ยอมโทนี่แต่โดยดี ร่างสูงโอบกอดร่างของเขาแน่นไม่ปล่อย เสียงคำรามความเป็นเจ้าของร่างเขาดังมาให้ได้ยินแผ่วเบา โทนี่เหล่ตามองใบหน้าหล่อพรางถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายเล่นเอาซะปวดตาแบบนี้สงสัยต้องคิดราคาค่าแสดงหนักหน่อยแล้วสิ


ผัวะ!


                    “นี่สำหรับที่นายทับฉันแทบตายบรูซ เวย์นโทนี่ต่อยเข้าที่ใบหน้าของบรูซอย่างรวดเร็วและลุกขึ้นยืนบนเตียงโดยที่คนถูกต่อยนั้นถูกเขาเหยียบเข้าที่อกเอาไว้ไม่ให้ลุกไปไหน บรูซจับบริเวณที่ถูกต่อยพรางยกยิ้มด้วยความชอบใจ โทนี่ปรายตามองอย่างเหยียดหยามและกระทืบเท้าลงบนอกแกร่งจนบรูซร้องด้วยความจุก


                    “นี่สำหรับที่นายต้องทำให้ฉันอับอายขายหน้าโทนี่พูดเสียงเย็นในขณะที่สายตานั้นก็แข็งอย่างกับน้ำแข็งในขั้วโลกเหนือ บรูซไอคอกแคกมองโอเมก้าหนุ่มที่กำลังเอาคืนเขาด้วยความชอบใจ นี่แหล่ะแม่พันธุ์ของบรูซ ไม่มีใครกล้าทำร้ายเขาเท่าโทนี่มาก่อน อ่าอัลเฟรดจะต้องปรบมือต้อนรับคุณนายเวย์นคนนี้แน่ๆ


                    “รุนแรงจริงนะครับโทนี่ โอเมก้าไม่น่าจะทำร้ายอัลฟ่าได้นี่นาบรูซกล่าวพรางจ้องมองใบหน้าเรียบเฉยของโทนี่ไม่กระพริบ ใครมันจะกระพริบลงกันเล่า แววตาของโอเมก้าสุดแกร่งนั่นทำเอาเขาแทบใจหาย โทนี่เหมาะกับเขาอย่างที่เขาบอกกับอัลเฟรดจริงๆนะ


                    “ฉันไม่ใช่โอเมก้าโง่ๆที่ทำตัวซื่อและอ่อนแอรอให้อัลฟ่าปกป้องไปวันๆหรอกนะบรูซ บางทีฉันอาจจะเป็นอัลฟ่าก็ได้โทนี่บอกเชิดหน้าและกอดอกตาสไตล์นิสัยของตน


                    “งั้นเหรอ? แต่ผมคิดว่าไม่นะคุณน่าอ่อนแอและน่าปกป้องจะตายไปบรูซยิ้มพูดท้าทายโทนี่ และสิ่งที่ได้รับกลับมาก็คือแรงเท้าช้างที่สามารถทำให้เขากระอักเลือดออกมาได้ปริมาณมาก


                    “เลิกบอกว่าฉันอ่อนแอสักที บรูซ เวย์น ก่อนที่นายจะตายคาฝ่าเท้าฉัน!”โทนี่กดเสียงต่ำแยกเขี้ยวขู่บรูซ สีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจแบบนี้ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากแหย่ เพียงแต่ว่าตอนนี้มันเสี่ยงเกินไปบางทีเขาอาจจะตายอย่างที่โทนี่บอกก็ได้ถ้ายังไม่เลิกเล่นตลกแบบนี้


                    “โอเคผมไม่เล่นแล้วก็ได้ แล้วเมื่อไหร่เราจะออกจากเตียงกันสักทีล่ะ? คุณสนใจกาแฟร้อนๆกับขนมปังแสนอร่อยยามเช้ามั้ย? ผมทำให้ได้นะถ้าคุณต้องการบรูซเสนอพร้อมกับเนียนค่อยๆจับเอาฝ่าเท้าของโทนี่ออกจากอกตนก่อนจะเปลี่ยนมายืนข้างเตียงคนตัวเล็กเพื่อทำหน้าที่พ่อบ้านจำเป็นให้โทนี่


                    “…..เป็นความคิดที่ดี งั้นฉันจะไปอาบน้ำส่วนนายอยากทำอะไรที่ครัวของฉันก็ทำ แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าถ้านายแอบใส่อะไรแปลกๆลงไปในอาหารล่ะก็ ฉันจับได้นายเป็นหมันแน่!”โอเมก้าหนุ่มพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินก้าวขาสั้นๆของตนตรงไปยังห้องน้ำและจัดการชำระร่างกายของตนให้สะอาดเพื่อต้อนรับเช้าวันใหม่ที่แสนสดชื่น


                    บรูซที่ถูกดักทางเหล่มองเม็ดยาในมือตนพรางกลั้วหัวเราะในลำคอก่อนจะโยนมันทิ้งลงถัง แบบนี้ไม่ต้องใส่แล้วล่ะยาปลุกเซ็กส์น่ะ มีกันแบบสดๆมันมันส์กว่าแถมยังสนุกกว่าเยอะ ว่าแล้วก็ขอตัวลงไปทำอาหารเช้าให้กับโอเมก้าจอมเอาแต่ใจก่อนสักหน่อยดีกว่าเผื่อว่าจะได้ Morning Kiss เป็นสิ่งตอบแทน


 

                    โทนี่ปลดเปลืองผ้าชิ้นส่วนต่างๆบนร่างกายของตัวเองออกก่อนจะก้าวเท้าเดินไปที่อ่างอาบน้ำแล้วหย่อนตัวลงแช่ช้าๆ ดวงตากลมปิดลงและเปิดขึ้นอีกครั้งในสามนาทีต่อมา เรื่องปวดหัวเมื่อครู่นี้ทำเอาเขาเหม็นขี้หน้าบรูซไปอีกนาน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าชอบอะไรแบบนี้เออ บ้าได้อีกเนอะคนเรา…..


                    โทนี่ยกแขนขึ้นลูบกวักน้ำไล่ไปตามลำแขนสุดเต่งตึงของตน วันนี้ไม่มีงานตอนเช้าแต่เข้าประชุมบ่าย สรุปว่าเขาต้องเข้างานตอนบ่ายและมีเวลาว่างเล่นกันบรูซในเวลาเช้างั้นสินะ? เหอะๆ จะว่าไปแล้วโทนี่เองก็ชักติดใจบรูซขึ้นมาแล้วสิ


                    ก็จริงที่บรูซออกแนวคุณชายซาดิสม์แต่โทนี่เองก็เหมือนกัน เขาเองก็เป็นมาโซคิสม์นะเออ เพียงแต่เรื่องนี้ยังไม่มีใครรู้ยังไงล่ะ แหมเป็นโอเมก้าก็ว่ารับไม่ได้เกินพอแล้วนะ ยิ่งมีคนรู้ว่าเขาเป็นมาโซคิสม์ด้วยนี่ชีวิตอัปรีย์ดีแท้!


Rrrr Rrrr


                    “สายจากใครกัน?”โทนี่เหล่ตามองไปยังโทรศัพท์ข้างอ่างอาบน้ำที่สั่นเหมือนเจ้าเข้าก่อนจะเอื้อมมือสุดแขนหยิบมันมาแนบกับหู


                    [“ฮัลโหลโทนี่คุณอยู่ไหน? ตื่นหรือยังตอนนี้มีงานเข้าด่วนต้องรีบแล้ว”]เสียงทุ่มแสนคุ้นเคยดังขึ้น หมอนี่ชื่อว่า สตีฟ โรเจอร์ เป็นผู้ช่วยอีกคนที่เขาสนิทด้วยมากสุด จะเรียกว่าอาก็ได้นะเพราะสตีฟก็มีศักดิ์เป็นอาของผม แต่กระนั้นใบหน้าก็ยังคงหล่อเหลาปานหนุ่มอายุ30กว่าๆ ต่างจากเขาที่อายุน้อยแต่หน้านี่เด็กเห็นยังเรียกลุงเหอะๆ


                    “ผมอยู่บ้านครับอามีเรื่องอะไรเหรอทำไมดูร้อนรนแบบนั้นโทนี่ถามพรางยกขาขึ้นเล่นกับน้ำในอ่าง


                    [“คอมของเราถูกแฮกผมไม่สามารถแก้ไขได้เลย”]สตีฟบอกเสียงวิตกและเต็มไปด้วยความกังวล โทนี่ส่ายหน้าไปมาแก้ไขไม่ได้หรือว่าเจ้าตัวไม่รู้กันแน่ว่าที่โดนแฮกน่ะมันใช้รหัสโค้ดอะไร ผับผ่าสิอาเขานี่มันเหมือนตาแก่หลงยุคจริงๆ


                    “ปล่อยไว้แบบนั้นแหล่ะ เอาข้อมูลไปแล้วจะทำอะไรได้ถ้ามันเอาไปผลิตงานของตัวเองจริงๆ เราก็แค่ทำใหม่แค่นั้นเองไม่ใช่หรือไงครับ? แล้วก็วานให้คุณอาหาตัวหมาที่มันกล้ามาล้ำเส้นผมหน่อยนะครั้งนี้ผมปล่อยมันไปไม่ได้จริงๆ ของสั่งจับเป็นนะครับจับตายเดี๋ยวจะไม่สนุกฝากด้วยนะครับ


                    โทนี่สั่งเสียงเย็นเฉียบจนคนในสายนั้นชักรู้สึกเป็นห่วงไอ้คนที่มันแฮกระบบของหลานชายเขาเสียจริง ถ้าไม่ถึงขั้นตายก็คงจะต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลไปสามเดือนล่ะนะ ก่อนจะวางสายโทนี่ก็ไม่ลืมที่จะแหย่สตีฟเหมือนที่เคยทำตามปกติ


                    “อาครับ….รักนะพูดจบก็รีบกดตัดสายทิ้งทันที ร่างเล็กได้แต่หัวเราะให้กับประโยคเมื่อครู่ด้วยความสะใจ เขาล่ะอยากเห็นใบหน้าเหวอๆของอาตัวเองเสียจริง ป่านนี้คงจะอ้าปากค้างหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศแล้วมั้ง คิดแล้วก็อดไม่ได้ที่จะขำอีกรอบเฮ้อ….แต่เขาก็รักอาของเขาจริงๆนะ J


                    โทนี่ใช้เวลาชำระร่างกายอยู่ประมาณ 50 นาทีก็ออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูที่พันรอบเอวไว้อย่างหลวมๆพร้อมกับผ้าผืนเล็กที่คล้องอยู่รอบคอของตน เขาเห็นบรูซกำลังจ้องเขาด้วยแววตาจับผิดอยู่ นั่นทำให้โทนี่เลิกคิ้วมองด้วยความสงสัยว่าเจ้าตัวจ้องเขาแบบนี้ทำไม


                    “มีอะไรหรือเปล่า? จ้องฉันแบบนี้หมายความว่ายังไงกันคุณเวยน์โทนี่เลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย บรูซไปตอนแต่ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินไปกระชากร่างของโอเมก้าหนุ่มมาประชิดตัวตน โทนี่ขยับกายถอยหนีทว่ามือหนากลับจับรั้งที่เอวของเขาและออกแรงบีบแน่นไม่ปล่อยง่ายๆ


                    “แล้วคุณคุยกับใครในห้องน้ำล่ะ ผู้ชายหรือผู้หญิง!”บรูซตะคอกเสียงดังใส่ ใบหน้าของอัลฟ่าหนุ่มโหดขึ้นมาทันตา โทนี่ก็ไม่ได้หวาดเกรงอะไรหรอกซ้ำเขายังยกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างกวนประสาทคนตรงหน้าอีกเสียด้วยหึ!


                    “หึงฉันงั้นเหรอ?”โทนี่ถามเสียงยียวน


                    “ใช่! และผมจะบอกไว้ถ้าคุณกล้าไปคุยกับผู้ชายคนอื่นโดยที่ไม่บอกผมล่ะก็….ผมจะจับคุณกดตรงนั้นเลย!!”โทนี่อ้าปากทำท่าประมาณว่า หว่า จริงเหรอกลัวจังเลยน้า ~ ใส่บรูซที่ยังคงหน้าบึ้งไม่หาย


                    “ชู่ววว ที่รักอย่ากังวลไปเลยเรื่องพบปะกับผู้ชายน่ะผมเจออกบ่อยแต่ตอนนี้นายจีบฉันอยู่ไม่ใช่หรือไง? ฉันเองก็ให้เกียรติคนจีบฉันโดยที่ไม่สนใจใครเหมือนกันนะขอบอกโทนี่ยกแขนทั้งสองข้างคล้องคอบรูซ หน้าท้องแบนที่มีซิกแพ็กสวยๆเรียงรายอยู่ราบไปกับด้านหน้าตัวของบรูซ โทนี่แกล้งบดเบียดร่างกายของตนกับร่างสูงก่อนจะผละออก


                    “ถ้าคุณพูดแบบนั้นผมก็จะเชื่อคุณก็ได้โทนี่โอเมก้าของผมไม่พูดเปล่ามือยังเลื่อนไปบีบที่บั้นท้ายกลมมนอย่างซุกซนอีกด้วย โทนี่ก็แอนอกรับแรงบีบเช่นเดียวกัน ร่างเล็กครางแง้วๆแผ่วเบาก่อนจะจ้องไปยังนัยน์ตาเกล็ดหิมะของร่างสูง


                    “พอแล้วฉันอยากแต่งตัวออกไปก่อนไปโทนี่บอกให้บรูซพอหลังจากที่เขาปล่อยให้อีกฝ่ายลวนลามร่างกายของตนเองอยานาน บรูซทำหน้าหมีหงอยแต่ก็ต้องยอมร่างเล็กอยู่ดี เขาก้มลงฉวยโอกาสหอมแก้มนุ่มๆของอีกฝ่ายแล้วผละออกเดินลงไปรอโทนี่ที่ชั้นล่างเพื่อให้โทนี่ได้แต่งตัว


                    โทนี่หยิบเสื้อที่บรูซเตรียมไว้ให้มาสวมใส่ ไม่น่าเชื่อว่ามันจะเข้ากับตัวเขาได้ดีเยี่ยม เขามองร่างของตัวเองในกระตกก่อนจะกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาให้เห็น เขาคิดว่าเขามีแผนแกล้งบรูซดีๆแผนหนึ่งแล้วสิอยากรู้จริงๆจะเป็นยังไงถ้าเกิดว่าเขา……หึ! แค่คิดโทนี่ก็สนุกแล้ว


 

                     บรูซนั่งรอโทนี่ที่โต๊ะอาหาร เช้านี้ไม่มีอะไรมากเขาทำในสิ่งที่ตัวเองพอจะทำได้ให้กับคนตัวเล็ก กาแฟร้อนๆถูกวางไว้ข้างจานอาหารและภายในจานนั้นก็เป็นอาหารที่ย้อยง่ายแต่ให้พลังงานสูงแก่คนวัยทำงานอย่างโทนี่ นั่นคือข้าวต้มนั่นเอง เขาเหลือบตามองขึ้นไปยังด้านบนแต่ก็ไม่เห็นวี่แววของคนตัวเล็กเลยสักนิด ในขณะที่บรูซทำท่าจะลุกขึ้นไปตามโทนี่เขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นว่าร่างสันทัดค่อยๆเคลื่อนกายลงจากชั้นบนมายังชั้นล่างอย่างช้าๆ


                    “รอนานมั้ยพอดีทำกำลังหาของอยู่น่ะโทนี่เดินมาหยุดนั่งลงตรงข้ามกับบรูซพรางถามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงกังวลนิดๆกลัวว่าบรูซจะรอทานข้าวพร้อมตนนาน


                    “ไม่เลยครับโทนี่สบายมากบรูซกล่าวตอบยิ้มบางๆส่งให้ร่างสันทัด


                    “อื้อโอ้ว้าว! สุดยอดเลยนายทำเองใช่มั้ยบรูซ?”โทนี่แกล้งทำตาโตมองจานอาหารตรงหน้าตน และหันไปถามบรูซที่แอบยิ้มเขินๆอยู่คนเดียว


                    “ใช่ ผมทำมันเองกับมือหวังว่าอาหารเช้ามื้อนี้คุณจะชอบมันนะโทนี่บรูซกล่าว


                    “ปกติผมไม่ทานอาหารเช้าหรอกนะบรูซ แต่เพราะนายทำฉันก็เลยต้องทานโทนี่บอกกับบรูซพร้อมหยิบกาแฟขึ้นจิบและหยิบหนังสือพิมพ์สำหรับเช้านี้ขึ้นมาไล่สายตาอ่านอย่างชิวๆ บรูซแสดงสีหน้าไม่พอใจ ทั้งที่เป็นโอเมก้าแสนสวยแท้ๆแต่ทำไมถึงไม่ค่อยดูแลตัวเองเลยนะ ถ้าเกิดว่าเป็นโอเมก้าคนอื่นคงจะเอาแต่นั่งขัดผิวดูแลใบหน้าและสุขภาพของตัวเองเพื่อให้อัลฟ่าหล่อๆเข้ามาติดกับไปนานแล้ว


                    โทนี่นี่แปลกจริงๆเลย เขาไม่เคยเจอโอเมก้าคนไหนที่จะสวย ขยัน เอางานเป็นหนึ่งและเรื่องสวยๆงามๆเป็นรองมาก่อนเลย แถมยัง…SMสุดๆอีกด้วย


                    “งั้นเอาแบบนี้มั้ย ทุกๆเช้าผมจะมาปลุกและทำอาหารให้กับคุณบรูซเสนอความคิดให้กับโทนี่ได้พิจารณา โทนี่ผละจากหนังสือพิมพ์แล้วเลิกคิ้วสูงมองไปที่บรูซด้วยความสงสัย โอ้! จะมีอัลฟ่ามาปลุกเขาทุกเช้าแถมยังทำอาหารให้ทานด้วยอย่างนั้นเหรอ? เขาควรจะตอบบรูซกลับไปว่าอะไรดีล่ะแบบนี้


                    “ก็ได้นะ ฉันเองก็ขาดพ่อบ้านที่จะมาคอยดูแลเอาใจใส่ฉันเหมือนกัน แล้วก็ขาดคนที่จะมานอนกอดในตอนกลางคืนด้วยโทนี่เซอร์วิสคำพูดปิดท้ายให้แก่บรูซ เขาเห็นแววตาของอีกฝ่ายไหววูบและชั่วขณะหนึ่งมันฉายแววความต้องการออกมาอย่างไม่ปกปิด กลิ่นฟีโรโมนของบรูซนั้นก็ยิ่งเพิ่มขึ้นสูงอีกด้วยอ่า กลิ่นของอัลฟ่านี่มันสุดๆไปเลย ทั้งแข็งแกร่ง ดุดัน และชวนให้เขาอยากกลายเป็นสาวน้อยที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของเจ้าตัวเพื่อให้คนตรงหน้าปกป้องเสียจริง….


                    “ยั่วจังเลยนะครับคนสวยเดี๋ยวก็เจอดีเอาเหรอบรูซพูด โทนี่ทำเพียงหัวเราะขบขันในลำคอ ดวงตากลมสีน้ำตาลฉายแววแพรวพราวไม่หยุด โทนี่เคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้กับบรูซแลบลิ้นเลียริมฝีปากอีกฝ่าย และทาบกลีบปากอวบอิ่มของตนลงบนปากของบรูซแผ่วเบา บรูซจึงฉวยโอกาสกดท้ายทอยของโทนี่เข้ามาใกล้กับตนมาขึ้น เขาดึงดันให้คนตัวเล็กเผยอ้าปากออกเพื่อสอดลิ้นร้อนของตนเข้าไปในช่องปากของโทนี่


กึ่ก!


                    บรูซกัดที่ปากอิ่มเสียงดังเต็มฟัน ทำให้โทนี่ต้องรีบผละใบหน้าออกแทบจะทันที เขาโดนกัดปากอีกแล้ว! ร่างเล็กมองค้อนคนตัวสูงที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แลบลิ้นเลียเลือดของเขาที่ติดอยู่ตรงมุมปากตัวเองเล็กน้อย มือเรียวยกขึ้นเช็ดตรงบริเวณที่ถูกกัดจนเลือดซิบก่อนจะร้องออกมาด้วยความแสบนิดๆ


                    “เป็นหมารึไงกัดทำไม รู้มั้ยวันนี้นายทำฉันปากแตกไปสองรอบแล้วนะบรูซโทนี่จ้องบรูซอย่างแค้นเคือง ร่างสูงทำเพียงหัวเราะแล้วเอื้อมมือตนไปเช็ดคราบเลือดออกให้คนตัวเล็ก แต่ก็โดนโทนี่อ้าปากงับเข้าที่มือของตนเต็มๆ มันไม่เจ็บหรอกเพราะโทนี่ไม่ได้ออกแรงกัดมากมายแต่มันน่าเอ็นดูเสียมากกว่า เหมือนแมวเวลาโมโหเลย


                    “คุณเองก็เหมือนกันเป็นแมวหรือครับถึงได้งับเวลาโกรธผมแบบนี้?”บรูซถามกลับอย่างยียวน แต่ก่อนที่จะได้ก่อสงครามน้ำลายโทนี่ก็เลือกที่จะเงียบแล้วตักข้าวต้มเข้าปากพรางเคี้ยวเสียงดังและยกกาแฟขึ้นดื่มแทนเสียอย่างนั้น ทำให้บรูซได้แต่ส่ายหน้าไปมาให้กับโอเมก้าที่แสนน่ารักของตน


                    โทนี่กับบรูซไม่พูดกันอีกเลยตั้งแต่ที่คนตัวเล็กเงียบไป ร่างสูงเหลือบมองโทนี่ตลอดเวลาและเขาก็รู้ว่าโทนี่รู้ว่าเขามองแต่เจ้าตัวกลับไม่สนใจเขาเลยนี่สิปัญหาล่ะ หรือว่านี่เขาจะเรียกว่า ถูกงอน กันนะ? ถ้าเกิดเป็นแบบนั้นจริงเขาควรจะทำยังไงดีล่ะ? จะต้องง้อแบบไหนโอเมก้าของเขาถึงจะหายงอนกัน?


                    “โทนี่โทนี่ครับบรูซเรียกโทนี่แต่คนตัวเล็กนั้นไม่ตอบแถมยังวุ่นอยู่กับการเก็บข้าวเก็บของอีกด้วย เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าโทนี่หอบเอกสารจะไปไหน เท่าที่เช็คดูโทนี่ไม่มีงานตอนเช้าของวันนี้นี่? แล้วนั่นจะเอาเอกสารไปไหนกัน?


                    “……………”เงียบไม่มีการตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียกกรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ


                    “นั่นคุณจะไปไหนเช้านี้คุณไม่มีนัดเข้างานนะโทนี่เฮ้!”บรูซเดินไปฉุดรั้งร่างเล็กเอาไว้เมื่อเห็นว่าโทนี่กำลังจะเปิดประตูออกจากบ้าน มันต้องคุยกันให้รู้เรื่องก่อนสิ นี่แสดงว่าโดนงอนชัวร์!ชัวร์ป๊าบเลย!!


                    “…………….”ก็ยังคงเงียบเป็นสายลมอยู่


                    “คุณงอนอะไรผมเนี้ย? เรื่องจูบเหรอ? คุณไม่พอใจใช่มั้ยที่ผมกัดปากคุณโทนี่ โอเคผมขอโทษผมผิดเองอย่าเงียบใส่ผมได้มั้ยโทนี่ผมขอร้องบรูซกล่าวขอโทษคนตัวเล็ก เขาไม่ได้มีเจตนาที่จะทำให้โทนี่โกรธเขาแบบนี้ เขาก็แค่อยากแกล้งโทนี่เล่นเฉยๆเท่านั้นเองนี่นา


                    ร่างสูงใช้แววตาหมาอ้อนง้อคนตัวเล็ก โทนี่ไม่สบตาเขาแถมยังเบือนหน้าหนีอีก นั่นทำเอาบรูซหนักใจทันที การโดนเมินและงอนมันเป็นแบบนี้นี่เอง โอเคเขาจะจำเอาไว้เลยว่าจะไม่มีทางทำให้มันเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด เพราะเขาคิดว่าการง้อโทนี่ให้หายงอนมันเป็นอะไรที่ทำยากสุดๆ!


                    “ปล่อยซะฉันจะไปทำงานไม่มีเวลาว่างมาเล่นกับนายหรอกนะคุณเวย์นชื่อของเขาถูกเรียกห่างเหินแทบจะทันที บรูซรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัวโดนเมิน โดนเมิน เขากำลังถูกโอเมก้าเมินและมันเป็นอะไรที่บรรลัยยิ่งกว่าไอร่อนแมนปะทะกัปตันอเมริกา หรือ แบทแมนปะทะซุปเปอร์แมนเสียอีก นี่มันยิ่งกว่าโลกแตกด้วยซ้ำ!


                    “โทนี่เราต้องคุยกันให้รู้เรื่องก่อน!”


                    “เงียบซะ!!”


                    โทนี่ชักปืนขึ้นจ่อหน้าบรูซ เขารู้ว่าคนตัวเล็กอันตรายดูได้จากตอนที่เจ้าตัวเตรียมยิงเขาในตอนนี้บรูซก็รู้แล้วว่านอกจากธุรกิจของพ่อตัวเองเกี่ยวกับพลังงานธรรมชาติ อีกด้านหนึ่งของโทนี่ก็คือผู้ชายที่มีอิทธิพลขั้นที่กฎหมายก็ไม่สามารทำอะไรเจ้าตัวได้….มาเฟียที่มีอำนาจมากที่สุดในสหรัฐแห่งนี้


                    “ออกไปถ้ายังไม่อยากตายอย่างเสียศักดิ์ศรีคุณบรูซ เวย์นโทนี่เตือนดีๆเพราะไม่อยากฆ่าใครและก็ไม่อยากให้ใครมาตายในบ้านของเขาด้วย ทว่าบรูซนั้นก็ใจกล้ายิ่งกว่าคนบ้าขยับตัวเขาประชิดจนหน้าผากของตนนั้นจ่อติดกับปืนเขา


                    “ไม่จนกว่าคุณจะบอกว่าคุณงอนผมเรื่องอะไรบรูซดื้อดึงจนทำให้โทนี่ต้องกรอกตามองบนใส่ด้วยความเบื่อหน่าย


                    “โอเคนายจะไม่ถอยดีๆใจมั้ยบรูซ?”โทนี่ถามย้ำ


                    “แน่นอนครับโทนี่ของผมบรูซตอบเสียงหนักแน่น เพียงเท่านั้นโลกทั้งใบของเขาก็มืดลงทันทีพร้อมกับร่างยักษ์ที่ล้มลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ


                    โทนี่จัดการใช้หลังกระบอกปืนกระแทกเข้าที่ข้างขมับของร่างสูงอย่างแรงเป็นเหตุให้ร่างสูงล้มลงไปนอนกอง ก่อนจะย่อตัวลงนั่งจ้องอีกฝ่ายยกยิ้มริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย เขาชอบอัลฟ่าที่อยู่ใต้แทบเท้าของเขามากกว่าพวกที่ทำตัวเป็นหมาหวงก้างกดขี่โอเมก้า สำหรับบรูซนั่นเป็นกรณียกเว้น บอกแล้วนี่ว่าเขาเริ่มสนใจบรูซนิดๆน่ะดังนั้นจะปล่อยไปก่อนก็ได้ แต่ตอนนี้ขอตัวไปจัดการกับไอ้เวรที่มันแฮกข้อมูลของเขาแปป


                    “แล้วฉันจะกลับมานะอัลฟ่าที่รักพูดจบก็จูบที่ริมฝีปากของบรูซหนึ่งที ลุกจัดแจงเสื้อผ้าของตนให้เข้าที่ก่อนจะก้าวเท้าออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว

 

 


TBC

#ไปๆมาๆกลับกลายเป็นว่าโทนี่เป็นโอเมก้าขาโหดซะงั้น ส่วนบรูซแลดูจะเป็นพ่อบ้านใจกล้าเดี๋ยวกลัวเดี๋ยวหื่น5555 รอนานมั้ยเรื่องนี้ใครชอบบ้างขอเสียงหน่อย เดี๋ยวมาต่อให้อีกนะคะขอตัวอ่านหนังสือเตรียมสอบในวันพรุ่งนี้แพร๊บงื้อ ชอบเรื่องนี้ #OmegaTony

                    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

713 ความคิดเห็น

  1. #491 micupcake16 (@micupcake16) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 02:22
    โทนี่เคะราชินีมากค่ะ ส่วนบรูซพ่อบ้านใจกล้ามากกก มันฮอตมากกกก ฮือแ
    #491
    0
  2. #483 Miew Sirikanya (@miew09-snape) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 17:35
    คู่นี้สาย SM มาก งานดี ชอบมว๊าก พ่อบ้านใจกล้ากับโอเมก้าขาโหด มีหวังแต่งไปพ่อบรูซคงจะกลัวเมียแหง่ๆ
    #483
    0
  3. #482 ไอโนะ •_• (@punnaice06) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 16:15
    โทนี่ขาโหด สายSM ช๊อบ~ชอบ ป๋าบรูซกกลายเป็นพ่อบ้านใจกล้า
    #482
    0