☏ Cafe Marvel ☕ Short Fiction Stony ft. AllTony ♨

ตอนที่ 40 : [Stony] - A superfamily! [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    28 เม.ย. 61

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ superfamily
Title: A superfamily!
Pairing: Steve x Tony
Author:ETHEREAL
Rate:PG
Note:ครอบครัวหรรษาคุณแม่โทนี่กับป๊ะป๊าสตีฟและหนูน้อยปีเตอร์ ตอนนี้อยู่ในช่วงกำลังแปลคะ อิอิ ฟิคแปลอีกแล้วคะอดใจรอกันหน่อยน้าาาา^^
-----------------------------------

          “โอ้พระเจ้า! มันร้องอีกแล้ว!!

          “อย่าพูดว่า มัน เขาเป็นลูกของคุณนะ

          “ใช่แล้วผมพูดว่ามันเป็นลูกน้อยแสนน่ารักของผมต่างหากล่ะ

          สตีฟอุ้มปีเตอร์ออกจากเปลพรางจ้องมองโทนี่ที่ทำท่าจะยิงแสงไฟด้วยใบหน้าบึ้งนิดๆ เด็กน้อยในมือของเขาร้องหงิงๆเป็นเสียงอ๋อแอ๋เสียงดัง

          จุ๊ๆ….ไม่เป็นอะไรนะพ่อยอดงามใจ ไม่ต้องกลัวนะสตีฟก้มกระซิบกับร่างของลูกน้อยพรางเขย่าตัวของปีเตอร์อย่างนุ่มนวล โทนี่นั่งมองใช้ดวงตาของตนจับจ้องมองไปยังลูกน้อยด้วยความสงสัย

          ทำไมมะ-….เขาถึงร้องไห้ตลอดเลยล่ะ?”เขาถามอย่างขมขื่น

          นี่คือสิ่งที่เด็กๆทุกคนทำโทนี่ พวกเขาจะใช้ทุกวิธีที่พวกเขาคิดว่าจะได้รับความสนใจของเราหรือไม่ ?สตีฟตอบพรางย่นจมูกของตนเองเล็กน้อย

          ผมคิดว่าเราต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เขาแล้วล่ะคุณอุ้มเขาเอาไว้ก่อนนะผมจะได้เปลี่ยนผ้าอ้อมเขาได้สะดวก

          ไม่!”โทนี่แสดงอาการแตกตื่นออกทางใบหน้าทุกครั้งที่สตีฟจะให้เขาได้เข้าใกล้กับปีเตอร์

          แต่ผมจะไม่สามารถไปเอาผ้าอ้อมมาเปลี่ยนให้ลูกได้นะ?”

          แล้วเราจะทำยังไงกับเขาโทนี่?”สตีฟกล่าวพรางใช้สายตาของตนคาดคั้นอีกฝ่าย

          อะเราก็เอาเขาไว้อย่างนะแหละอะ..”โทนี่พูดติดอ่าง เขาคิดไม่ออกเลยสำหรับเรื่องนี้

          งั้นรอแปปนะปีเตอร์โอเค? เดี๋ยวผมจะกลับมาภายในหนึ่งวินาทีสตีฟร้องขอเขาให้เขาอุ้มลูกน้อย

          ประครองหัวของเขาด้วย!”สตีฟบอกเสียงดังก่อนจะรีบลุกออกจากห้องไปทันที

 

          ใบหน้าของโทนี่บูดบึ้งด้วยความไม่ชอบใจ เขาจัดการอุ้มลูกน้อยของตนเองอย่างเงอะงะเด็กน้อยในอ้อมแขนร้องครางหงิงๆออกมาแผ่วเบา ปีเตอร์มองใบหน้าของแด๊ดดี้ตนเองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสดใส เขาเริ่มส่งเสียงกลั้วหัวเราะพรางยกมือขึ้นสัมผัสเข้าที่ใบหน้าบริเวณที่มีเคราแพะงามของโทนี่

          อะไร?...นายต้องการอะไรเนี้ย?”โทนี่ถามพรางก้มหน้าลงมองเจ้าตัวเล็กในอ้อมแขน ปีเตอร์ยังคงร้องเสียงอ้อแอ้พรางยกยิ้มโชว์ฟันขาวให้โทนี่

          ให้ตายเถอะ! ทำไมนายถึงพูดแบบคนปกติเขาไม่ได้ล่ะเนี้ยเขาคร่ำครวญ ปีเตอร์ยกแขนของตนขึ้นเล็กน้อย มือเล็กวางลงบนหน้าอกของโทนี่ที่มีเครื่องปฏิกรณ์อาร์ค เขาเห็นแสงไฟสีฟ้าสวยที่ส่องผ่านจากเสื้อผ้าของโทนี่

          เฮ้! นั่นไม่ใช่ของเล่นนะ!”ร่างสันทัดตะคอกเด็กน้อยพรางยกตัวปีเตอร์ออกจากเครื่องปฏิกรณ์อาร์คอย่างรวดเร็ว เพราะการเคลื่อนไหวของโทนี่อย่างฉับพลันทำให้ปีเตอร์กลัวและปล่อยเสียงร้องโหยหวนออกมา

          โทนี่ตื่นตระหนกอีกครั้งเขายกร่างป้อมๆลงมาในระดับสายตายืดแขนของตนให้ยาวที่สุดเท่าที่จะทำได้และเอียงหัวของตนให้ออกไปไกลจากตัวของปีเตอร์ให้มากที่สุด ความตื่นกลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโทนี่อย่างเห็นได้ชัด

          สตีฟวิ่งกลับเข้าไปในห้องนอนอีกครั้งพร้อมกับวางถุงผ้าอ้อมลงข้างๆตัวแล้วเอื้อมมือไปรับร่างของปีเตอร์มาอุ้มแนบชิดกับแผ่นอกของเขา

          โทนี่คุณทำอะไร?”เขาถาม และพยายามสงบเสียงร้องของปีเตอร์ด้วยการโยกตัวของเด็กน้อยในอ้อมแขนขึ้นลงอย่างนุ่มนวล

          ฉันไม่รู้!...อย่ามองฉันแบบนั้นสิ!!”โทนี่ตอบเสียงดังและพยายามที่จะร้องตะโกนออกมา

          โทนี่คุณไม่ควร…”

          ฉันบอกนายแล้วนะว่าฉันไม่ถูกเด็กน่ะ!!”

          โทนี่คุณ….”

          “ฉันยังไม่สามารถทำใจยอมรับในเรื่องที่พ่อแม่ตายได้เลย แล้วนายคิดว่าเรื่องเจ้าหนูนี่ฉันจะทำได้งั้นเหรอสตีฟ!?”

          โทนี่…”

          นายรู้มั้ยว่าฉันชอบเครื่องจักรสตีฟ!? ฉันสามารถป้อนหรือเขียนโปรแกรมให้กับพวกเขาเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเองได้ แต่สำหรับเจ้าหนูนี่นี่!...ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลยสักนิด...ฉันดูแลเขาไม่ได้!!”

          โทนี่!!”สตีฟตะโกนขึ้นขัดจังหวะการพูดของโทนี่ทำให้ร่างเล็กไม่สามารถพูดอะไรต่อได้อีก ปีเตอร์เองก็ยังคงร้องไห้ไม่หยุดเช่นเดียวกัน

          ได้โปรดอย่าตะโกน คุณจะทำให้เขาร้องไห้มากขึ้นนะสตีฟขบฟันพรางหันข้างไปอีกทางของโทนี่และวางเด็กน้อยลงบนเตียงนุ่ม จากนั้นก็เริ่มทำการเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ร่างเล็ก เขามั่นใจว่าความสงบจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น จากเสียงร้องไห้หนักๆก็กลายเป็นเสียงสะอื้นและต่อมาปีเตอร์ก็เงียบลง

 

          โทนี่มองที่หลังของสตีฟ ในขณะเดียวกันเขาก็โกรธที่สตีฟและรู้สึกเสียใจกับการระเบิดของเขา ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบปีเตอร์ โทนี่ไม่รู้วิธีจัดการกับตัวเองเขาไม่มีวันยอมรับมัน แต่เขาก็กลัว ดังนั้น...แม่งเอ้ย!...เขากลัวว่าเขาจะทำร้ายเด็กโดยไม่ได้ตั้งใจ เขายังไม่พร้อมที่จะยอมรับเจ้าตัวน้อยนี่ เขาเกลียดสตีฟทีทำให้เขาทำอย่างนั้นออกไป ไม่สิ...เขารักสตีฟแต่เขาเกลียดตัวเองต่างหาก โทนี่เดินออกจากห้องไป เพื่อปฏิบัติการทำงานในห้องที่เขาสามารถควบคุมหรือทำอะไรก็ได้ตามใจต้องการ

          สตีฟถอนหายใจอย่างหนักหน่วงเมื่อพบว่าโทนี่เดินออกจากห้องไปแล้ว เขาอุ้มปีเตอร์ขึ้นมาในระดับสายตาก่อนจะวางร่างน้อยๆนั่นลงที่ข้อพับบริเวณลำคอของเขา ปีเตอร์ยกยิ้มนอนนิ่งอย่างสงบพรางยกนิ้วหัวแม่มือขึ้นมาดูดโดยไม่รู้สึกถึงความตรึงเครียดบริเวณรอบๆตัวที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เลยสักนิด

          ไม่เป็นไร…”สตีฟพูดพรางยกมือขึ้นปัดนิ้วเล็กๆของปีเตอร์ออกจากปากแผ่วเบา มันไม่มีอะไรแล้วล่ะนะเขาพูดซ้ำหลายรอบกับตัวเอง สตีฟทำได้เพียงแค่ปลอบลูกน้อยทีหลับใหลไปเพราะความเหนื่อยอยู่อย่างนั้น

 

 ภายหลังในคืนต่อมา

          โอ้พระเจ้าช่วย! เอาอีกแล้วเหรอ!!”โทนี่ขยับกายดิ้นไปมาบนเตียงพรางวางหมอนลงบนหัวของตนเองเพื่อหวังที่จะหนีจากเสียงร้องนรกแตกนี่ เสียงร้องไห้ของปีเตอร์ดังมาจากจอมอร์นิติเตอร์ตรงหน้า

          สตีฟ!สตีฟ!สตีฟ!”โทนี่พูดอู้อี้ในลำคอเรียกร่างสูงจากใต้หมอนพรางกระทุ้งข้อศอกของตนเองใส่ร่างกำยำ สตีฟส่งเสียงคำรามและกลิ้งตัวออกห่างจากร่างเล็ก โทนี่วางหมอนลงจากนั้นก็หันไปเขย่าแขนของสตีฟเพื่อปลุกอีกฝ่ายให้ตื่นจากฝันหวาน

          สตีฟ!เขาร้องอีกแล้ว!!”

          อืมมมมม….ผมเหนื่อยมากแล้ว….คุณไป….”สตีฟพึมพำโดยไม่คิดที่จะลืมตาขึ้นเลยสักนิด

          นายก็รู้ว่าฉันทำไม่ได้!...ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!!”โทนี่บ่นอู้อี้ใส่สตีฟ

          ได้โปรดโทนี่ ผมเหนื่อยมามากแล้วนะ!”สตีฟอ้อนวอนเขา โทนี่มองไปที่สามีของคนด้วยใบหน้าทุกข์ใจ...เขารู้ว่าอีกฝ่ายเหนื่อย ทุกครั้งที่ปีเตอร์ร้องในเวลากลางคืน สตีฟก็จะต้องตื่นไปดูแลเจ้าหนูน้อยนั่น มันเกิดขึ้น 2-3 ครั้งต่อคืนและกินเวลานานจึงทำให้สตีฟไม่ได้นอนหลับอย่างเพียงพอเหมือที่ควรจะเป็น โทนี่จึงต้องลุกจากเตียงเพื่อไปดูเจ้าเด็กจอมงอแงนั่นอย่างไม่เต็มใจ

          ในขณะที่โทนี่ตั้งใจจะเดินไปเปิดไฟในห้องของตนเองเขาก็ต้องหยุดชะงักลงในเสี้ยววินาที โทนี่คิดว่าปีเตอร์คงจะร้องไห้หนักกว่าเดิมแน่ๆถ้าเกิดเขาเปิดไฟขึ้นมา เขาคิดว่าเพียงแค่เเสงไฟจากเครื่องปฏิกรณ์อาร์ตที่หน้าอกของเขาคงจะเพียงสำหรับใช้ในการมองเห็นปีเตอร์ เขาเดินตรงไปยังที่ๆปีเตอร์อยู่ก่อนจะสะดุดตู้ของตนเองล้มหน้าทิ่ม โทนี่พยายามกัดฟันข่มความเจ็บเอาไว้....แต่เห็นได้ชัดเจนว่ามันเป็นไปไม่ได้...ความรู้สึกของเขาคือ โคตรเจ็บ! โทนี่หันหน้าไปทางเปลของปีเตอร์และจัดการทำให้เจ้าเด็กนี่สงบลงโดยทันที

          “ชู่ววว เงียบซะไม่เป็นอะไรแล้วเขากล่าวพรางทำเสียงเลียนแบบให้เหมือนสตีฟมากที่สุด

          เฮ้!ฉันอยู่ตรงนี้แล้วนะฉันรู้ว่านายชอบสตีฟมากกว่าฉัน แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถมาปลอบนายได้เข้าใจมั้ยไอ้ลูกบอล?”ปีเตอร์มองเขานิ่ง ริมฝีปากสั่นระริกระรี้ แขนป้อมๆอ้าออกและเหมือนว่าเจ้าเด็กนี่กำลังอ้อนให้เขากอดตัวเองอยู่...โอเคมันก็น่าเอ็นดูอยู่ส่วนหนึ่งอ่ะนะ

          อะไร?...นายต้องการอะไร?...เอ่อเฮ้อ โอเคๆโทนี่สอดมือเข้าไปช้อนอุ้มร่างเล็กของปีเตอร์ขึ้นมาอุ้มขนาบไว้ที่แผ่นอกเหมือนกับที่สตีฟมักจะทำเป็นประจำเวลาปลอบเจ้าเด็กนี่ให้หยุดร้อง ปีเตอร์เริ่มเงียบลงบ้างแล้วเหลือเพียงแต่เสียงสะอื้นแผ่วเบาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

          ทำไมนายถึงหยุดร้องได้ล่ะเนี้ย?”โทนี่ถามลูกน้อยในอ้อมแขนของตนเองโดยไม่ได้หวังว่าจะให้เจ้าเด็กนี่ตอบกลับมาแต่อย่างใด

          ได้โปรดอย่าบอกนะว่านายถ่ายในผ้าอ้อมน้อยๆนั่นน่ะ ฉันไม่รู้วิธีการเปลี่ยนมันนะเฟ้ย…”ปีเตอร์ทำเพียงกลั้วเสียงหัวเราะเบาๆกับเรื่องที่โทนี่เข้าใจอย่างตลกขบขัน นั่นทำให้ทุกสิ่งสงบลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเจ้าหนูนี่อยู่ในอ้อมอกของร่างสันทัด

           อย่างน้อยนายก็เงียบแล้วล่ะนะตอนนี้…”เขากล่าวพรางถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ปีเตอร์ขยับใกล้ชิดกับเครื่องปฏิกรณ์อาร์ต โทนี่เห็นว่าเจ้าหนู่นี่ชักเริ่มซนจึงทำท่าจะดึงตัวปีเตอร์ให้ออกห่าง แต่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นกลับทำให้เขาหยุดการกระทำและความคิดทั้งหมดลงทันที ใบหน้าของเจ้าตัวเล็กแนบอิงกับเครื่องปฏิกรณ์อาร์ตของเขา ร่างเล็กพูดจ้อแจ้ไร้สาระเกี่ยวกับคุณสมบัติของเครื่องปฏิกรณ์อาร์ตไปมาจนกระทั่งปีเตอร์หลับไป

          ในตอนนี้โทนี่สามารถมองใบหน้าของปีเตอร์ได้อย่างละเอียดชัดเจนจากแสงไฟของอกของเขา ใบหน้าอวบอั้น แก้มยุ้ยๆที่ชวนให้หยิกสัมผัส ขนตาหนาแพรยาว จมูกโด่งเชิดรั้นนิดๆ และเส้นผมสีน้ำตาเข้มเหมือนกับของเขา มันทำให้โทนี่รู้สึกแปลกๆแต่มันก็เป็นความรู้สึกในเชิงบวกนะไม่ใช่เชิงลบแบบแต่ก่อน

          โทนี่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ เขารู้สึกภาคภูมิใจต่อความรับผิดชอบนี้….และที่สำคัญที่สุดก็คือ เขามีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองทำมีความสุขในขณะที่เอาอุ้มเด็กน้อยขึ้นในอ้อมแขนของตน หัวใจของเขาเต้นเร็วเนื่องจากอารมณ์ใหม่ที่ปรากฏขึ้นทีละนิด โทนี่นั่งลงที่เก้าอี้ในขณะที่ยังคงอุ้มปีเตอร์อยู่และโยกตัวไปมาเบาๆ

          นาย….จริงๆนายก็ไม่ได้ไม่ดีอย่างที่คิดนะ?”โทนี่กระซิบบอกเสียงแผ่วเบาขณะใช้สายตาจ้องมองใบหน้าของปีเตอร์อย่างอ่อนโยนราวกับคุณแม่ที่จ้องมองลูกชายที่รักสุดหัวใจเจ้าหนูนี่คือเด็กของเขาปีเตอร์คือลูกของเขา

          อีกห้องหนึ่งสตีฟทำเพียงแค่จ้องมองจอภาพที่ฉายร่างของโทนี่ที่กำลังอุ้มปีเตอร์อยู่และฟังบทสนทนาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม….ความเป็นแม่ไม่เคยเข้าใครออกใครหรอก ต่อให้ปฏิเสธยังไงสุดท้ายเด็กคนนั้นก็เป็นลูกของตนเองอยู่ดี….

 

FIN.

# โอ้ยยยยย คือมันดีย์งื้อออหม่าม๊าโทนี่น่ารักมากมาย ป๊ะป๋าสตีฟก็คือแบบเอาใจเชียร์คุณแม่อยู่ห่างๆ โอ้ยยย ถึงจะซึนในตอนแรกๆแต่สุดท้ายก็จบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้ง อิอิ แล้วไรท์จะแปลมาให้อ่านกันอีกน้าาา….ถ้าไรท์แปลแล้วเรียงความหมายเข้าใจอ่ะนะ//หลบหม้อ บ๊ายบายแล้วเจอกันใหม่จร้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

713 ความคิดเห็น

  1. #677 --Seichan-- (@--Seichan--) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 02:27
    โอ้มันร้องอีกแล้ว5555
    #677
    0
  2. #359 zizifangs (@5-5taozi5-5) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 15:04
    น่าร๊ากกกกกกกกก
    #359
    0
  3. #329 กระต่ายของป๋ากับปู่ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 21:46
    งื้ออออออออ

    น่ารักสุดๆเลยค่าาาาาาา

    แดดดี๊กับพ่อสตีฟน่ารักกก หนูปีเตอร์ก็น่าหยิกแก้มสุดดด
    #329
    0
  4. #328 กระต่ายของป๋ากับปู่ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 21:45
    งื้ออออออออ

    น่ารักสุดๆเลยค่าาาาาาา

    แดดดี๊กับพ่อสตีฟน่ารักกก หนูปีเตอร์ก็น่าหยิกแก้มสุดดด
    #328
    0
  5. #324 Miew Sirikanya (@miew09-snape) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 21:43
    คุณเเม่โทนี่น่ารัก คุณพ่อสตีฟนี่ก็เเอบให้กำลังใจอยู่ห่างๆ น่ารักอ่ะ ครอบครัวสุขสันต์stony
    #324
    1
    • #324-1 Killer Lady_Yoshikefey (@kuroyaki) (จากตอนที่ 40)
      9 ตุลาคม 2559 / 15:13
      แม่นแล้ววววววสงสัยคุณพ่อสตีฟคงจะแกล้งเหนื่อยแล้วแอบดูว่าคุณแม่จะทำยังไงกับเบบี้กันแน่
      #324-1
  6. #322 Rannaree Rannaree (@rannaree) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 19:32
    ง่าาา คุณแม่โทนี่น่ารักมากๆเลยค่ะ เห็นมั้ยล่ะ ถ้าพยายามใครๆก็ทำได้ เอะอะจะโยนให้คุณพ่อสตีฟอย่างเดียวก็ไม่ไหวนะคะ555
    #322
    1
    • #322-1 Killer Lady_Yoshikefey (@kuroyaki) (จากตอนที่ 40)
      9 ตุลาคม 2559 / 15:13
      ช่ายยยยยหม่าม๊าต้องลองเปิดใจนะคะจะได้รู้ว่าปีเตอร์น้อยไม่ได้น่ารำคาญอย่างที่คิดอิอิ
      #322-1
  7. #321 Foxtail de.Gwynzivior (@giffyandgetty) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 17:39
    ครอบครัวสุขสันต์ โทนี่มีความเป็นเเม่สูงมากกกกก
    #321
    1
    • #321-1 Killer Lady_Yoshikefey (@kuroyaki) (จากตอนที่ 40)
      9 ตุลาคม 2559 / 15:14
      ที่สุดคะแม้ว่าตอนแรกจะปฏิเสธลูกเดียวก็ตามที555
      #321-1
  8. #320 sweet_rainbow (@bowliing) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 14:08
    เอาอีกๆๆ
    #320
    1
    • #320-1 Killer Lady_Yoshikefey (@kuroyaki) (จากตอนที่ 40)
      9 ตุลาคม 2559 / 15:14
      ไรท์จะพยายามอามาแปลให้อ่านน้าาาา
      #320-1
  9. #319 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 13:48
    ขุนแม่น่ารัก
    #319
    1
    • #319-1 Killer Lady_Yoshikefey (@kuroyaki) (จากตอนที่ 40)
      9 ตุลาคม 2559 / 15:14
      ช่ายยยย มีความเป็นขุ่นแม่สูงมาก
      #319-1
  10. #318 ไอโนะ •_• (@punnaice06) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 13:38
    ครอบครัวสุขสันต์น่าร๊ากกกกกก รอให้ผ่านไปสัก17-18ปีเถอะ รับรองวุ่นวายทั้งบ้านเพราะจะมีลูกเขยมาตามจีบปีเตอร์
    #318
    1
    • #318-1 Killer Lady_Yoshikefey (@kuroyaki) (จากตอนที่ 40)
      9 ตุลาคม 2559 / 15:15
      55555นั่นสิคะคุณแม่ต้องตามคุมลูกชายแน่นอน
      #318-1