☏ Cafe Marvel ☕ Short Fiction Stony ft. AllTony ♨

ตอนที่ 13 : Tony was of Steve!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60






          หนี!ต้องหนี!หนีไปให้ไกลจากเขาให้มากที่สุด!!




          ร่างสันทัดตัวเล็กวิ่งเท้าเปล่าออกจากบ้านหลังหนึ่งตามตัวเต็มไปด้วยรอยเปื้อนรอยแผลถลอกต่างๆเสื้อเชิ้ตขาวบางกางเกงขาสั้นสีดำอากาศเย็นเงาเสียงของใครบางคนที่วิ่งตามมาจากด้านหลัง ในสมองมีเพียงแค่คำว่าหนีเท่านั้น หนีไปให้พ้น หนีไปให้ไกล ไกลที่สุด ไกลจนผู้ชายคนนั้นไม่สามารถหาเจอได้


ปึก!


          "อึ่ก!...จะ..เจ็บ"เพราะไม่ทันระวังเท้าเล็กจึงก้าวพลาดสะดุดกับก้อนหินทำให้ร่างสันทัดหกล้มหน้าทิ่มกับพื้นเต็มรัก เขาขยับกายหมายจะลุกทว่ากลับลุกไม่ขึ้นเสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ใกล้เข้ามาเสียทุกที ชายหนุ่มดิ้นทุรนทุรายหาทางหลบซ่อนแต่มันกลับไร้ผลเมื่อร่างของใครบางคนหยุดยืนเหนือหัวของเขา ชายคนนั้นจ้องเขาด้วยใบหน้าโหดจากนั้นก็จับกระชากเข้าที่เส้นผมจิกเล็บลงบนหนังหัวลากร่างเล็กให้เดินกลับไปทางที่ตนวิ่งหนีมา


          มือป้อมยกขึ้นข่วนแขนของคนลากเท้าทั้งสองยกขึ้นถีบเข้าที่กลางหลังพยายามอย่างยิ่งที่จะให้อีกคนปล่อยตน แต่เขากลับต้องหน้าชามือหลังมือใหญ่หันกลับมาฟาดลงบนใบหน้าตนเสียงดังและเเรง ใบหน้าเขาสะบัดไปตามแรงตบกลิ่นคาวเหม็นคลุ้งทั่วในปากคนตัวเล็กเงยหน้ามองคนตบตาแข็งกร้าวก่อนจะถุ้ยน้ำลายปนเลือดของตนใส่หน้าของอีกฝ่าย


ปึก!ตุ๊บ!ผลั่ก!


          หัวของเขาถูกเหวี้ยงไปโขกกับกำแพงหินปูนจากนั้นร่างของเขาก็ทรุดนั่งลงแผ่นหลังพิงกับกำแพงที่ตนเอาหัวโขก เท้าเบอร์ใหญ่ถูกยกขึ้นกระทืบเข้าที่ซี่โครงข้างซ้ายไม่ยั้งแรงตามด้วยหมัดหนักๆที่ต่อยเข้ามาที่ใบหน้าเรียวเล็กได้รูปไม่หยุด ดวงตาสีเฮเซลพร่ามัวจ้องมองร่างตรงหน้าที่ทารุณกรรมตนมือเรียวไร้เรี่ยวแรงพยายามเอื้อมไปหาแต่ก็ต้องทรุดลงเมื่อสติกระเจิงเหิดหายหมดหลงเหลือไว้แค่ใบหน้าและความเจ็บปวดที่ตนได้รับเท่านั้น


          ร่างเล็กถูกโอบอุ้นขึ้นในอ้อมกอดดวงตาสีฟ้าหรี่มองใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและเเผลสดที่ตนพึ่งจะมอบให้ มือใหญ่ข้างที่ว่างลูบไล่ตามโครงหน้าของคนที่สลบไปเล็กน้อยริมฝีปากบางก้มจูบเเนบชิดกับศรีษะของคนตัวเล็ก สองขาก้าวดำเนินพาร่างตนและคนในอ้อมแขนกลับเข้าบ้าน


          "ทำไมต้องหนีกันด้วย...รู้ทั้งรู้ว่าหนีแล้วจะต้องเจออะไร...เด็กโง่เอ้ย"ชายหนุ่มพูดขึ้นเขาไม่เข้าใจว่าทำไมร่างเล็กต้องหนีเขา รู้ทั้งรู้ว่าหนีแล้วจะต้องเจ็บตัวจะต้องถูกทำให้ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล แล้วทำไม...ไม่รักเขาแล้วรึไงไม่รักเขาแล้วอย่างนั้นหรือถึงได้เอาแต่คิดที่จะหนี


          "เจ้านายให้ผมพาคุณหนูโทนี่ไปที่ห้องมั้ยครับ"ชายผมทองอีกคนเอ่ยถามเขาที่อุ้มร่างเล็กอยู่ ชายหนุ่มยื่นโทนี่ให้กับอีกฝ่ายไป ฝ่ายนั้นรับร่างของเด็กน้อยเข้าไปโอบอุ้มจากนั้นก็โค้งขอตัวพาร่างสันทัดไปที่ห้องนอนจัดการจับล็อคแขนล็อคขาเข้ากับเตียงอย่างแน่นหนาเพื่อกันคนตัวเล็กหลุดหนีออกไป


          สตีฟเดินมานั่งที่โซฟาหน้าห้องนั่งเล่น เขาหยิบแว่นขึ้นมาสวมใส่และจ้องอ่านรายละเอียดในแผ่นกระดาษที่ถูกส่งมาถึงเขา ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลสวยไล่อ่านตั้งแต่บรรทัดแรกจนถึงบรรทัดสุดท้าย แก้วกาแฟร้อนๆถูกวางลงข้างกายเขาชายหน้านิ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิทยืนจ้องเขาตาเขม็งจนสตีฟต้องเอ่ยปากถามเพื่อคลายความสงสัย


          "มีอะไรเจมส์นายมาจ้องฉันทำไม?"สตีฟยกคิ้วถามพร้อมกับเอื้อมมือตนไปหยิบแก้วกาแฟขึ้นจิบอย่างใจเย็นรอฟังคำตอบจากเพื่อนรักของตนที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ด้านหลังของเขา


          "นายทำร้ายโทนี่...อีกแล้ว...ทำไป...ทำไม?"เจมส์ถามนำเสียงดูจะเป็นห่วงว่าที่ภรรยาของเขามากจนบางทีสตีฟเองก็อดคิดไม่ได้ว่าเพื่อนของตนกำลังแอบชอบคนรักของเขาอยู่ แต่...คงไม่มีทางเป็นไปได้ในเมื่อเจมส์ บาร์นส์ไม่สามารถรักใครได้เพราะเจ้าตัวเป็นมนุษย์น้ำแข็งไร้หัวใจ นี่อาจจะเป็นเพียงอาการห่วงคนตัวเล็กที่เปรียบเสมือนเพื่อนอีกคนหนึ่งของตนก็ได้


          "เพราะโทนี่ตั้งใจจะหนีฉันไงล่ะเจมส์....นายไม่เข้าใจหรอกสำหรับคนไม่มีหัวใจอย่างนาย ดึกแล้วนายควรไปนอนนะจริงด้วยฉันไม่ว่าหรอกถ้านายจะไปนอนกับโทนี่แต่ห้ามนอนด้วยกันบนเตียงเข้าใจมั้ย"เจมส์รู้สึกเจ็บตรงคำพูดของสตีฟที่บอกว่าเขามันไร้หัวใจ คนผมยาวประบ่ายืนนิ่งฟังคำของสตีฟเหมือนสุนักรับคำจากเจ้านายและปฏิบัติตาม สตีฟเหล่มองเพื่อนตนจากนั้นก็หยิบกาแฟขึ้นจิบอีกรอบเขาได้ยืนเสียงฝีเท้าเดินห่างออกไปทีละน้อยมันบ่งบอกว่าเจมส์กำลังเดินไปยังห้องนอนของโทนี่


          สตีฟไม่ได้ซีเรียสว่าเจมส์จะไปหรือไม่แต่ที่เขาต้องคิดหนักคือภาพตรงหน้าตนหลังจากที่เจมส์ไปที่ห้องของโทนี่ได้สักพัก ไม่มีใครรู้ว่าสตีฟแอบติดกล้องไว้ที่ห้องของคนตัวเล็กแม้แต่พ่อบ้านอย่างจาร์วิสก็ตามทีภายในจอวีดิทันศ์ฉายภาพของชายหนุ่มแขนเหล็กยืนจ้องร่างที่ถูกมัดไว้กับเตียงอย่างแน่นหนาอยู่ สายตาของเขามันเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายที่ไม่สามารถปลดปล่อยมันออกมาได้


          มือของเขาค่อยๆไล่ปลดสิ่งพันธนาการออกจากแขนและขาของคนตัวเล็ก สตีฟจ้องหน้าจอนิ่งมองดูการกระทำอันผิดปกติของเพื่อนตนต่อไป เจมส์ค่อยๆล้มตัวลงนั่งข้างเตียงที่โทนี่หลับอยู่เขาก้มหน้าลงแนบชิดกับหน้าผากของคนตัวเล็กริมฝีปากของเขาแนบชิดกับเนื้อผิวของคนตัวเล็ก จากนั้นก็ผละออกเปลี่ยนมาเป็นดึงร่างของโทนี่มากอดเอาไว้แทน


          สตีฟปาแก้วกาแฟทิ้งลงพื้นจัดการปิดจอวิดีทันศ์ลงและสงบสติอารมณ์ของตนให้เย็นใจเข้าไว้ ภาพที่เขาเห็นมันแสนจะบีบใจว่าแล้วเชียวว่าเจมส์คิดกับโทนี่มากกว่าเพื่อน สตีฟเริ่มจับได้ตั้งแต่ตอนที่เจมส์ดูจะติดคนตัวเล็กเป็นพิเศษแล้ว ใบหน้าที่มักจะนิ่งเรียบและเย็นชาตลอดเวลาของเจมส์มันจะเปลี่ยนเป็นสดใสตลอดเวลาเมื่อมีโทนี่อยู่ด้วย ทั้งสองคนคุยกันกระหนุงกระหนิงจนสตีฟหวั่นใจหวาดกลัวที่จะเสียคนตัวเล็กไป


          "จาร์วิส...ไปลากเจมส์ออกจากห้องโทนี่บอกเขาว่าฉันจะไปดูแลเอง"สตีฟพูดขึ้นทั้งที่ดวงตายังคงจ้องหน้าจอวิดีทันศ์อยู่ไม่ห่าง จาร์วิสที่ยืนในมุมมืดไม่ตอบรับเสียงใดๆมีเพียงแค่เสียงฝ่าเท้าที่ก้าวเดินออกจากห้องของเจ้านายเพื่อตรงไปลากร่างของบัคกี้ออกจากห้องของโทนี่เพียงเท่านั้น


          ร่างใหญ่สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเขาลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะก้าวเท้าเดินตามทางเพื่อตรงไปยังห้องของโทนี่ ประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของสตีฟที่ก้าวเท้าเข้าไปในห้องของคนตัวเล็ก เขาจัดการปิดมันลงและล็อคกลอนอย่างแน่นหนากันไม่ให้ใครเข้านอกจากเขาเพียงคนเดียว


          นัยต์ตาสีฟ้าจดจ้องไปยังร่างที่หลับไร้สติอยู่สตีฟมองไปที่ข้อมือและข้อเท้าเขาพบว่ามันมีรอยเชือกปรากฏอยู่ตามข้อเท้าและข้อมือ สตีฟเดินไปหยุดลงตรงที่ข้อเท้าเล็กเขายกเท้าของโทนี่ขึ้นมาจูบหวังจะดูดซับความเจ็บปวดที่เขาได้มอบให้แก่ร่างที่นอนสลบนี่ออกไปได้บ้างไม่มากก็น้อย


          สตีฟไล่จูบตั้งแต่ข้อเท้าลามไปที่น่องขาขาวผ่านเสื้อเชิ้ตแสนบอกบางผ่านแผ่นอกเล็กน้อยผ่านลำคอขาวระหงค์ของอีกฝ่าย ใบหน้า ใบหู และริมฝีปาก เขาผละออกอย่างเชื่องช้าจ้องมองใบหน้ายามหลับอย่างหลงใหลดั่งต้องมนต์สะกด


          ขาล้มตัวลงนอนข้างกายโทนี่เอื้อมแขนไปดึงเอวเล็กเข้ามาหาร่างตน กอดรัดร่างของโทนี่แน่นเหมือนคนขาดความอบอุ่น จมูกโด่งซุกลงบนเส้นผมสีน้ำตาลแกมดำแน่นและสูดดมความหอมจากตัวของโทนี่ คนในอ้อมกอดขยับหนีทว่าสตีฟกลับไม่ยอมปล่อย...ขนาดหลับโทนี่ยังคิดหนีเขาเลย...


          "อื้ออ...สะ..สตีฟ.."โทนี่ปรือตาขึ้นเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรมารัดที่เอวของตนแน่นเกินไปจนน่าอึดอัด 


          "ชู่ววว....หลับซะโทนี่ขอโทษที่กอดแน่นไปนอนต่อเถอะ"สตีฟยกนิ้วชี้ขึ้นจ่อที่ปากของตนพร้อมส่งเสียงปรามไม่ให้คนตัวเล็กตื่นเเบเต็มตา มือใหญ่อบอุ่นลูบที่กลุ่มผมของคนตัวเล็กเเผ่วเบาโทนี่จ้องไปที่ใบหน้าของสตีฟเล็กน้อยจากนั้นก็ขยับกายซุกเข้าหาความอบอุ่นจนหัวของเขาชนกับแผ่นอกของคนตัวใหญ่เข้าเต็มๆ


          สตีฟยกยิ้มให้กับความน่ารักน่าเอ็นดูของโทนี่เขาขยี้ผมของคนตัวเล็กเบาๆเสียงหายในสม่ำเสมอเข้าออกเป็นสัญญาณบอกว่าโทนี่ได้หลับไปอีกรอบหนึ่งแล้ว สตีฟเองก็คิดว่านี่ก็ได้เวลานอนของเขาแล้วเช่นเดียวกัน เขากำชับกอดแน่นจากนั้นก็ปิดเปลือกตาลงช้าๆและจมสู่หวงนิทราไปในที่สุด....













 

          เช้าวันต่อมาสตีฟพบว่าในอ้อมกอดของเขาไร้ซึ่งร่างของโทนี่ เขาโวยวายเสียงดังตะโกนคำรามหาคนตัวเล็กยกใหญ่ จาร์วิสพ่อบ้านแสนดีรีบวิ่งเข้ามาหาเขาด้วยความตื่นตกใจ สตีฟไม่ได้ฟังในสิ่งที่จาร์วิสถามเขาเดินตามหาร่างของคนตัวเล็กไปทั่ว หรือว่าโทนี่จะหนีเขาไปอีกแล้ว!?


          "สตีฟ?เสียงดังแต่เช้ามีอะไรงั้นเหรอ?"สตีฟชะงักเมื่อพบว่าโทนี่กำลังทำอาหารเช้าอยู่ที่ห้องครัว ใบหน้าสวยโผล่ผ่านประตูออกมาถามร่างใหญ่เล็กน้อย ชายหนุ่มเดินไปคว้าคนตัวเล็กเข้ามากอดแน่นพร้อมกับฝั่งใบหน้าของตนลงบนลำคอของโทนี่สูดดมกลิ่นกายของคนตัวเล็กในยามเช้าแล้วค่อยๆผละออกช้าๆ


          "ทำไมไม่ปลุกผมครับโทนี่ ผมนึกว่าคุณจะหนีผมไปอีกแล้วซะอีก"สตีฟเอ่ยถามโทนี่ทำเพียงหัวเราะแห้งๆส่งไปให้อีกฝ่ายเพียงเท่านั้น


          "ฉันเห็นว่านายท่าจะเหนื่อยเลยไม่อยากปลุกแล้วก็อีกอย่าง...ฉันจะหนีนายเมื่อไหร่ก็ได้ต่อให้นายตื่นอยู่ก็ตาม"โทนี่บอก สตีฟชะงักกับคำพูดของคนตัวเล็กเขาหวังว่านี่มันจะเป็นเพียงการล้อเล่นเล็กๆน้อยๆของโทนี่เพียงเท่านั้น...แต่ถ้ามันคือความจริงแล้วล่ะก็สตีฟคงยากที่จะรับไหว


         "ผมหวังว่าคำพูดของคุณเมื่อกี้นี้จะเป็นเพียงแค่คำพูดล้อเล่นครับโทนี่"โทนี่ยักไหล่ใส่อีกฝ่ายก่อนจะเดินกลับเข้าไปในครัวเพื่อจัดการอาหารเช้าต่อ สตีฟจ้องมองคนตัวเล็กที่ทำท่าทีไม่แยแสแต่...เขาก็หาใส่ใจไม่ในเมื่อโทนี่ยังอยู่กับเขาก็ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง คิดได้อย่างนั้นคนตัวใหญ่ก็เดินพาร่างของตนไปยั่งโต๊ะทานข้าวหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่ล่าสุดถูกวางไว้ที่โต๊ะ


          สตีฟเอื้อมมือหยิบมันขึ้นมาอ่านเขาสังเกตเห็นว่าเช้านี้เขายังไม่เจอเจมส์เลยแม้แต่เงาก็ไม่เห็น จาร์วิสเองก็วุ่นกับการช่วยโทนี่ทำอาหาร เขาจึงตัดสินใจเดินไปดูเพื่อนรักของคนที่ห้องนอนของอีกฝ่ายแทน สตีฟคาดว่าบางทีเช้านี้เจมส์อาจจะตื่นสายก็เป็นได้


          เมื่อมาถึงหน้าห้องที่มีป้ายติดเขียนชื่อหน้าประตูไว้ว่า 'ห้องของ เจมส์ บาร์นส์' สตีฟก็ไม่รอช้าเค๊าะประตูสองสามรอบแล้วจึงถือโอกาสเปิดประตูเข้าไปในห้องเพื่อปลุกเพื่อนของตน แต่เขาก็ต้องชะงักเมื่อเปิดเข้าไปแล้วเขาพบว่าภายในห้องของเจมส์นั้นเต็มไปด้วยภาพถ่ายต่างๆทุกอิริยาบถของโทนี่ ไม่ว่าจะเป็นภาพตอนที่ยิ้ม เศร้า ทรมาณ หรือเบื่อหน่ายกับชีวิต เขาขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความสงสัย จากนั้นก็ย่างก้าวเข้าไปเรื่อยๆสายตาของเขาจับจ้องไปยังสมุดบันทึกเล่นหนึ่งซึ่งหน้าปกมันเขียนไว้ว่า 'My Diary'


          สตีฟเปิดมันอ่านทันทีเรื่องราวทุกอย่างในสองสามหน้าแรกเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของเจมส์หมดจนกระทั้งหน้าที่สี่เขาพบว่านอกจากตัวเจมส์แล้วยังมีชื่อของใครอีกคนที่เจ้าของสมุดบันทึกเล่มนี้เขียนลงไปด้วย เขาบรรยายออกมาเป็นภาษาเขียนอย่างสวยงาม ทุกสิ่งทุกอย่างสตีฟอ่านแล้วถึงกับนึกภาพออกมาหมดเลยภายในบันทึกของเจมส์นั้นเขาได้บรรยายเกี่ยวกับลักษณะของโทนี่คนรักของเขา 


          'วันนี้สตีฟเพื่อนผมพาแฟนใหม่มาให้รู้จักด้วย เขาดูเด็กและน่ารักมากๆเลยผมคิดว่าสตีฟกินเด็กล่ะก็เพื่อนผมอายุมันก็ไม่ใช่น้อยๆแล้วนี่นา แต่ว่าผมก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอกพวกเขาเป็นแฟนกันไม่เกี่ยวกับผมนี่แต่ว่า...ทำไมเด็กที่ชื่อว่าโทนี่ สตาร์คถึงได้น่ารักจังนะ?'


          'อ่า...วันนี้โทนี่ใส่ชุดสีชมพูด้วยล่ะมันดูน่ารักมากๆเลยแถมเขายังทักทายผมเหมือนกับว่าผมเป็นคนรู้จักเขาด้วย...ผมชอบเขาจัง'


          'วันนี้โทนี่ชวนผมปลูกต้นไม้ด้วยเขาดูจะรักการปลูกต้นไม้มากเลยนะ ตอนที่เขาเห็นไส้เดือนเขาตกใจกระโดดกอดผมด้วยล่ะ เขาดูกลัวมันมากเลยผมยืนแข็งทำอะไรไม่ถูกหัวใจของผมเต้นแรงแถมยังได้กลิ่นตัวของโทนี่ด้วย...หอมจัง'


          'วันนี้ผมได้ยินเสียงของโทนี่ร้องไห้ด้วยเขาดูเจ็บปวดกว่าที่คิดโทนี่กับสตีฟทะเลาะอะไรกันรึเปล่านะผมเป็นห่วงเขาจังถ้าเป็นไปได้ผมอยากจะเข้าไปกอดปลอบโทนี่จังเลยจริงๆนะ'


         'วันนี้ผมเห็นว่าที่คอของโทนี่มีรอยแดงๆด้วยตามตัวก็มีรอยเหมือนโดนอะไรมัดด้วยหวังว่าสตีฟคงไม่ได้ทำอะไรโทนี่หรอกนะใช่มั้ย ถ้าเป็นแบบนั้นผมคงจะใจสลายตายแน่เลยผมเป็นห่วงโทนี่'


          'ผมเห็นสตีฟต่อยโทนี่ผมอยากเข้าไปหาคนตัวเล็กและซัดหน้าสตีฟให้หันสักหมัดทำไมต้องต่อยโทนี่ด้วยโทนี่ทำอะไรผิด ผมเกลียดสตีฟผมไม่ชอบให้เขาทำรุนแรงกับโทนี่...โทนี่คือเทวดาตัวน้อยที่ผมจะต้องปกป้องเขาเอาไว้ให้ได้!'


          'ผมช่วยปล่อยโทนี่ให้หนีจากสตีฟผมหวังว่าเขาจะหนีพ้นแต่ว่าสตีฟกลับจับโทนี่ได้ให้ตายเถอะตามตัวเขาเต็มไปด้วยรอยแผลมากมายผมอยากทำแผลให้โทนี่ผมอยากกอดเขา...ผมรักโทนี่'


          เมื่อจบบันทึกทั้งหมดสตีฟก็ถึงกับหน้าชาไปเกินครึ่งไม่อยากจะเชื่อเจมส์หลงรักโทนี่ไม่จริงเป็นไปไม่ได้ สตีฟไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ตนได้อ่าน เขาเหมือนโดนแทงจากด้านหลังเหมือนคนโง่ที่ให้ใครมาสวมเขาเขากำลังโดนเจมส์ตีหน้าเรียบแล้วคาบโทนี่ไปกินอย่างเงียบเฉียบทำไมล่ะทำไมเจมส์ต้องทำแบบนี้ด้วย!


          "ไม่จริง...เจมส์ไม่ได้ชอบโทนี่เขาต้องเขียนเล่นเฉยๆแน่ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก"สตีฟพูดปลอบตนเองพร้อมกับค่อยๆยิ้มออกมา เป็นจังหวะเดียวกันที่เจมส์ออกมาจากห้องน้ำพอดีอีกฝ่ายจ้องเขาด้วยความสงสัยก่อนที่สตีฟจะบอกว่าตนมาตามอีกฝ่ายไปทานข้าวเช้าและผละตัวออกมาจากห้องของเจมส์ทันทีโดยไม่ลืมที่จะเก็บบันทึกของเพื่อนรักตนไว้ที่เดิมเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายจับได้ว่าเขาเเอบอ่านมัน













         

          "อ้าว?สตีฟหายไปไหนมาเหรอข้าวเสร็จแล้วมาทานข้าวกันนะ"โทนี่ถามด้วยความสงสัยคนตัวเล็กมองสตีฟเล็กน้อยจากนั้นก็เดินไปยกจานข้าวมาจัดวางตรงหน้าและตักข้าวให้สตีฟ ให้จาร์วิสและปิดท้ายด้วยเจมส์ที่เดินลงมาคนสุดท้าย สตีฟจับจ้องดูพฤติกรรมของทั้งสองคนเจมส์กับโทนี่หยอกล้อกันปานคู่รักวัยใสในขณะที่สตีฟกลับนั่งเงียบไม่มีม้แต่ใครที่คิดจะทักกับจาร์วิสอยู่สองคน


          "วันนี้อาหารเช้าคือชุปข้าวโพดที่ ไข่อบชีส แล้วก็ข้าวต้มปลาแสนอร่อยทานกันเยอะๆล่ะ"โทนี่ยิ้มพราวพร้อมกับตักข้าวต้นเข้าปาก เท่าที่ได้ฟังมาทุกสิ่งทุกอย่างที่โทนี่ทำไม่มีอันไหนที่เป็นของโปรดของสตีฟเลยสักอย่างเดียว แต่มันกลับเป็นสิ่งที่เจมส์ชอบทั้งหมด...ความรู้สึกไม่พอใจเล็กๆปรากฏขึ้นหวังว่าโทนี่คงไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเจมส์ทั้งๆที่มีเขาอยู่หรอกนะ


         "สตีฟวันนี้นายมีงานที่ไหนรึเปล่า...ถ้าไม่รีบจะสายเอาได้นะ"โทนี่ถามขึ้นหลังจากคุยกับเจมส์เสร็จ เขาคิดว่าคนตัวเล็กจะลืมเขาไปแล้วเสียอีก...น่าปลื้มจริงๆที่โทนี่ยังไม่ลืมว่ามีสตีฟนั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยน่ะ!


         "ไม่มีครับ...ผมคิดว่าเจมส์มากกว่าที่มีนะโทนี่"สตีฟบอกเขาเหล่ตามองไปทางเจมส์เล็กน้อย อีกฝ่ายออกอาหารหงอยเมื่อรู้ว่ามีงานต้องไปทำ มันทำให้สตีฟรู้สึกสะใจแบบแปลกๆไม่รู้สิเพราะอะไรกันแน่นะที่ทำให้สตีฟรู้สึกดีอย่างนี้แต่...ช่างมันเถอะเขาไม่สนหรอก


        "งั้นเหรอน่าเสียดายจังเลยนะ..."โทนี่กล่าวตัดพ้อพรางถอนหายใจเอื้อมมือไปลูบผมของเจมส์เล็กน้อยเป็นการปลอบแต่หารู้ไม่ว่าสิ่งที่ตนทำอยู่นั้นมันไม่ได้เป็นที่พอใจของใครบางคนเอาเสียเลย สตีฟจ้องทั้งสองตาเขม็งอาการหึงหวงแผ่ออกมาจนจาร์วิสที่นั่งข้างๆยังสามารถรับรู้ได้ 


         สตีฟไม่พูดพร้ำทำเพลงลุกขึ้นเต็มความสูงดึงมือของคนตัวเล็กออกจากหัวของเจมส์และจัดการกระชากร่างของโทนี่มานั่งบนตักตนแทน จากนั้นก็ส่งยิ้มเย้ยไปให้เจมส์ที่ทำหน้าบึ้งสุดๆเขารู้แล้วว่าต่อไปนี้เขาควรจะทำยังไงดีอย่าหวังว่าเจมส์จะได้แตะโทนี่อีกเลยฝันไปเถอะ!


         "สตีฟทำอะไรของนาย?"โทนี่ถามพร้อมกับใบหน้าที่แดงแปร๊ดยิ่งกว่ามะเขือเทศ


         "หึงเมียมีอะไรมั้ยครับ?"สตีฟตอบคำถามของโทนี่พร้อมกับหอมแก้มคนตัวเล็กโชว์ ทำให้โทนี่หน้าแดงเล็กน้อยจากนั้นก็พยายามที่จะดิ้นให้หลุดออกจากอ้อมกอดของสตีฟแต่ไม่เป็นผลเมื่อสตีฟรัดแน่นไม่ยอมปล่อยแถมยังก้นหน้าหอมเขาไปหลายต่อหลายรอบอีกด้วย


          "หวังว่าแค่นี้นายพอจะเข้าใจนะว่าฉันกับนายมันคนล่ะชั้น....เจมส์!"สตีฟกล่าวเจมส์หน้าซีดเขาก้มหน้าและลุกออกจากโต๊ะอาหารพอโทนี่จะตามไปสตีฟก็ดึงแขนคนตัวเล็กเอาไว้ เขาหึง เขาหวง เขาห่วงโทนี่ดังนั้นใครที่มันชอบโ?นี่แอบรักหรือหลงใหลในตัวของคนตัวเลกสตีฟจะไม่ปล่อยให้มันมโนอีกต่อไป เขาจะทำลายฝันหวานของมันด้วยการใส่ฉากหวานๆของเขาเข้าไปให้หัวพวกมันแทน โทนี่เป็นของเขา!เป็นของสตีฟคนเดียว!ไม่ว่าใครก็ไม่มีมาสิทธิ์ยุ่ง!








END.

#หวังอย่างยิ่งว่ามันจะต้องกับหัวข้อที่ท่านได้เอ่ยมา555มึนๆงงขอให้สนุกนะคะอิอิ(กลับไปแต่งสกัลโทนี่ต่อดีก่าเอิ๊กๆ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

713 ความคิดเห็น

  1. #641 Six Boxes (@eternally_dack) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:58
    รักสามเศร้ามากเวอร์ๆๆๆๆ ทำไมสตีฟต้องรุนแรงกับโทนี่ด้วยอ่ะ ทำร้ายร่างกายทำไม
    #641
    0
  2. #99 ไอแอมอะก้อย (@pk4u) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 23:30
    โอ้โห สายโหดมาเลย
    หึหึ สตีฟมาแนวร้ายก็น่าหมั่นใส้จิงๆ
    #99
    1
    • #99-1 Killer Lady_Yoshikefey (@kuroyaki) (จากตอนที่ 13)
      3 สิงหาคม 2559 / 18:38
      ฟุฟุฟุฟุนิยมความรุนแรงและแซงทางโค้ง(?)
      #99-1
  3. #98 ไอโนะ •_• (@punnaice06) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 23:12
    สตีฟคือไม่รู้จะบรรยายยังไงเลยอะ งั้น รักป๋าโทนี่ค่า~
    #98
    1
  4. #97 ไอโนะ •_• (@punnaice06) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 23:12
    สตีฟคือไม่รู้จะบรรยายยังไงเลยอะ งั้น รักป๋าโทนี่ค่า~
    #97
    1