Caucus Race

ตอนที่ 26 : No. 8 Clinton conner

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ม.ค. 57

Chlinton Conner

 

 

NO. 8

 

 

The Huntsman

 

 

 

 

 

Attention please …... ” เสียงใสที่สั่นเครือของแอร์โฮสเตสชุดชมพูหวานเรียกสติให้นัตย์ตาสีน้ำเงินเข้มพลันเลื่อนออกไปนอกกระจกใส พื้นรันเวย์สีเทาลาดยาวไปอย่างกว้างขว้างท่ามกลางป่าสีเขียวขจีที่ไร้สิ่งใด

 

 

 

หออาคารควบคุมการบินและตึกเทอร์มินัลตั้งตระง่านล้อมรอบสนามบินเอาไว้ ยังไม่รวม Helipad ( สนามจอดเฮลิคอปเตอร์ ) ที่มีอาณาเขตหลายตารางเมตร ทุกอย่างราวกับไม่น่าจะมีบนเกาะลับที่ตั้งอยู่ห่างไกลแบบนี้ได้

 



 

แต่อาจเพราะเจ้าของเกาะไม่ใช่คนธรรมดาๆทั่วไปน่ะสิ....

 


 

คลินตัน คอนเนอร์เหม่อมองบรรยากาศภายนอกหน้าต่างด้วยแววตาหลากหลายความรูhสึก มือเรียวยาวเอื้อมไปหยิบลูกอมรสพีชตรงหน้ามาเกะโยนเข้าปากตัวเองอย่างสบายอารมณ์

 

 











 

เอ่อ... คุณคลินตันค่ะ อีก 5 นาทีเครื่องจะลงจอด... ” ทัศนียภาพตรงหน้าถูกขัดขึ้นด้วยเสียงหวานใสของแอร์โฮสเตสคนเดิม เธอยืนตัวสั่นทั้งๆที่อยู่ไกลจากเขาราว 5 เมตร ก็ไม่แปลกหรอก...ที่เธอจะกลัว

 


 

หนวกหู.....


 


 

ชายหนุ่มขมวดคิ้วเป็นปมแน่นพร้อมตวัดตาไปยังต้นเสียง “ รำคาญ!! ”

 

 

 

ได้ยินแบบนั้นแอร์สาวถึงกลับตัวสั่นกว่าเดิม เธอรีบถอยหลังจนไปชนเข้ากับผนังเก้าอี้ที่อยู่ไม่ไกลนัก

 

 


 

เครื่องบินลำนี้นอกจากกัปตันแล้วก็มีเพียงแค่เขากับแอร์คนนี้เท่านั้น ถ้าเขาคิดฆ่าหล่อนจะไปหมกหลังเครื่องโดยไม่ให้ใครรู้ก็ไม่ใช่เรื่องยาก แต่เรื่องนั้นไม่ได้เกี่ยวอะไร...

 


 

ที่เธอกลัวก็เพราะเขาคือคลินตัน คอนเนอร์ไงล่ะ ชื่อเสียงของเขาดังกระฉอนมาตั้งแต่เด็กแล้ว

 


 

 

นี่..... ” คลินตันกระดิกนิ้วเรียกแอร์สาวให้เขามาใกล้ ร่างบางที่ยืนตัวสั่นพลันทำหน้างุนงง แต่ก็ปฏิเสธหน้าที่ไม่ได้เธอจึงก้าวเข้ามาใกล้เขาพร้อมรีบเอ่ยถาม

 

 


 

มีอะไรเหรอคะคุณคลินตัน ” ชายหนุ่มเงยหน้าสบตาเธอเงียบๆ ไม่ใช่ว่าเขาอยากจะฆ่าเธอหรอกนะเพียงแต่แค่รำคาญเสียงเล็กๆนั้น

 

 

 

รำคาญจนอยากบดขยี้.....

 

 

 

น่ารำคาญ.... ” คลินตันตอบสั้นๆ แต่มือทั้งสองกับกระชากร่างบางเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว!!!

 

 

 

กริ๊ดดดดดดด ” แอร์โฮสเตสชุดชมพูหวานกรีดร้องลั่น เธอพยายามดิ้นออกจากท่อนแขนที่แข็งแกร่ง แต่ไม่ว่าจะพยายามดิ้นแค่ไหนมือนั้นก็ไม่ปล่อยให้เธอออกห่างแม้แต่น้อย กลับกันมันยิ่งรัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก!!

 

 

 

หญิงสาวไม่กล้าแม้แต่จะมองคนที่รัดร่างตนไว้ น้ำตาสีใสไหลอาบไปทั่วใบหน้าสวยเพราะความหวาดกลัวที่พุ่งเข้ามา แต่แล้วในที่สุดเธอตัดสินใจเอ่ยออกไปด้วยเสียงที่สั่นเครือ “ คะ...คุณคลินตัน”

 

 

 

แกร้องไห้ทำไม ” เสียงเหยียบเย็นดังขึ้นอย่างแผ่วเบา มือที่รู้งานกระชากมีดเล่มบางออกมาปราดไปที่คอขาวเนียนระหงพร้อมเอ่ยทวนอีกครั้ง “ แกร้องไห้ทำไม... ”

 

 

 

ไม่!! ไม่.... ” ราวกับหญิงสาวได้ไร้สติไปแล้ว เธอไม่สนว่าคนตรงหน้าพูดอะไรและได้แต่ดิ้นหนี ถ้าปล่อยไว้แบบนี้เขาต้องฆ่าเธอแน่ๆ ใครก็ได้ ช่วยเธอด้วย!!!

 

 

 

คลินตันมองร่างที่ดิ้นทุรนทุรายด้วยสายตาสมเพชเพช ร่างสูงโยนร่างแอร์คนสวยกระแทกใสพื้นอย่างจัง แต่เขาเพียงกีดยิ้มราบเรียบแล้วยกมือขึ้นเสยผมสีน้ำตาลเข้มที่ปกใบหน้าของตนขึ้น

 

 

 

ทุกคนล้วนเป็นแบบนี้เมื่อเจอเขา... เพราะเขาคือฆาตกร!!

 

 

 

นัตย์ตาสีน้ำเงินเข้ากับใบหน้าขาวเนียนได้อย่างน่าประหลาดใจ ไหนจะเส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่ยาวปะต้นคอยิ่งทำให้เขาดูดีเข้าไปใหญ่ ร่างกายสูงใหญ่รวมถึงรูปร่างที่ดูดีอย่างไร้ที่ติ ทุกคนที่เห็นเขาต้องพากันเคลิ้มไปตามๆกัน

 

 

แต่หากรู้ประวัติของเขาเข้าเมื่อไหรก็ต่างวิ่งหนีกระเจิงไปคนละทาง

 

 

เมื่อเครื่องบินลำสวยจอดสนิทเทียบท่าลงบนพื้นสีเทาเรียบ ขาเรียวยาวก็รีบก้าวลงบันไดโดยทิ้งร่างแอร์โฮสเตสนั่งนิ่งค้างไว้เบื้องหลัง พอร่างของเขาสัมผัสกับพื้นนิ่ง แสงแดดอุ่นๆก็สาดส่องลงมาใส่ร่างชายหนุ่ม

 

 

 

“ ….. ” คลินตันยกมือขึ้นบังแสงที่ต้องตาไว้ ชายหนุ่มยืนนิ่งเคี้ยวลูกอมรสพีชได้เพียงไม่นาน ร่างในชุดสีดำก็รีบพุ่งเข้ามาหาเขา

 

 

 

คุณคลินตันครับ ขอต้อนรับสู่เกาะส่วนตัวของตระกลูคาเมลลอนครับ เชิญทางนี้เดี๋ยวผมจะพาไปคฤหาสน์เอง ” ชายหนุ่มวัยกลางคนก้มคำนับเขาพร้อมพูดเสียงเรียบ ตราสีแดงบนปลอกแขนทำให้รู้ได้ว่าคงเป็นคนของตระกลู 'คาเมลอน'

 

 

 

“ ….. ” ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยอะไรขึ้นแต่ยังเคี้ยวลูกอมเงียบๆ ใขขณะที่รถมายบัคสีดำเงาแล้นเข้ามารอรับร่างสูงอย่างรวดเร็ว ความหรูหราประณีตที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวรถทำให้คลินตันเผลอจ้องมันอยู่นาน

 

 

 

เชิญครับ คุณคลินตัน ” ชายหนุ่มเปิดประตูให้ร่างนั้นก้าวเข้าไป แต่แล้วเขาก็เอ่ยขัดขึ้นก่อน “ ขอสัมภาระด้วยครับ คุณคลินตัน ”

 

 

 

ไม่มี ”

 

 

 

หา?...เอ่อ ครับ? ” ชายหนุ่มชุดดำรับทำหน้าสงสัย แต่พอมองสำรวจแล้วดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่ได้เอากระเป๋ามาแม้แต่ใบเดียว ในมือของร่างสูงมีเพียงถุงลูกอกรสพีชเท่านั้น

 

 

 

ไม่ทันได้สงสัยอะไรต่อ ชายหนุ่มขี้รำคาญก็หันไปตอบร่างในชุดดำด้วยเสียงราบเรียบ

 

 

 

แค่มาเล่นเกม ไม่เห็นต้องเอาอะไรมาเลย ”

 

 

 

 

 

 

รถคันสวยแล้นผ่านป่าเขียวขจีลึกเข้าไปเรื่อยๆ ท้องฟ้าค่อยๆมืดสนิทไปเต็มแก่ เมฆสีขาวพลันเปลี่ยนเป็นสีครามเข้ม แสงอาทิตย์หดหายไปจนแทบเลื่อนราง ในขณะที่แสงจันทร์เต็มพร้อมที่จะขึ้นมาแทนที่

 

 

 

คลินตันเหม่อมองออกไปนอกรถด้วยสายตาเงียบๆ อาจเพราะความเงียบสงบทำให้เขาเผลอคิดถึงเรื่องต่างๆเข้ามา เหตุผลที่เขามาอยู่ที่นี่

 

 

 

' ชั้นจะช่วยนายเอง ' ผู้หญิงผมสีชมพูคนนึงบอกกับเขาแบบนั้น

 

 

 

เมื่อกลางปีที่แล้ว.... ตอนที่เขากำลังหนีการจับกุมในกรุงเบิร์น

 

 

 

ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ที่ขึ้นที่ว่าโหดที่สุดในแถบยุโรปตะวันตกอย่าง ตำรวจเยอรมัน ทำให้หารหนีของเขลำบากไม่น้อย แถมในเมืองใหญ่ที่เขาไม่รู้ทางยิ่งทำให้คลินตันแทบไร้ทางรอด

 

 

เหตุผลที่ชายหนุ่มมายังเมืองต่างแดนที่ไร้คนรู้จักแบบนี้มีเพียงเหตุผลเดียว...เหตุผลเดียวกับการมีชีวิตอยู่ของเขา

 

 

 

เพื่อตามล่าลุงของตน!!!!!!

 

 

 

ชีวิตของชายหนุ่มไม่ได้สวยหรูมาแต่เกิดเรื่อง พ่อของเขาตายด้วยอุบัติเหตุรถยนต์มาตั้งแต่เขายังเด็ก พอเขาเสียพ่อที่เป็นที่พึ่งของบ้านไป ครอบครัวเขาก็ต้องตกอยู่ในความทุกข์ทรมานถึงขีดสุด ทั้งหนีสิ้น ปัญหาต่างๆถาโถมเข้ามาไม่หยุด!!!ไหนจะแม่ที่ล้มป่วยลงเพราะอาการช็อคที่พ่อตาย ท่านไม่ยอมพูดกับใคร และในวันหนึ่งท่านก็ได้ประสบอุบัติเหตุ

 

 

 

หมอว่าแม่เครียดจนเสียเลือดในสมองแตก ส่วนร่างกายท่านก็เป็นอัมพาตทั้งตัว มีชีวิตก็เหมือนตายทั้งเป็น.....

 

 

 

สุดท้ายท่านก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ในโรงพยาบาลทั้งชีวิต....

 

 

 

เขาจึงต้องใช้ชีวิตกับน้องชายมาสองคน.... ไม่ว่าจะลำบาก ทุรนทุราย ยากเย็นแสนเข็นแค่ไหนเขาก็ต้องปกป้องน้องชายทที่เป็นคนสำคัญคนเดียวของเขาไว้ให้ได้

 

 

เริ่มจากการเป็นขโมยตั้งแต่ยังเด็ก ขโมยสิ่งของเล็กๆน้อยจนเริ่มทำมันจนชินชา ไม่ว่าต้องทำเรื่องเลวๆแค่ไหนเขาก็จะทำ!! เพื่อแม่ของเขา และน้องของเขา... แต่แล้ววันหนึ่งสิ่งที่เขาทำมาตลอดก็ได้พังไปตรงหน้า!!!!

 

 

 

เมื่อลุงแท้ๆของเขาฆ่าน้องชายเขาทิ้ง!!! แล้วหนีจากไป ปล่อยเขาทิ้งไว้กับความแค้นและความสิ้นหวัง ในตอนนั้นเองที่เขาสาบานกับตัวเองว่าจะฆ่าลุงให้ได้!!!

 

 

 

คลินตันใช้เวลาในชีวิตทั้งหมดในการตามล่าลุง เขาไม่สนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอแค่ฆ่าลุงได้ก็เพียงพอ!!! เขาไล่ฆ่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับลุงจนตัวเองกลายเป็นฆาตกรที่ถูกแบล็กลิสต์ไว้อันดับต้นๆของโลก

 

 

 

ไม่มีใครจับเขาได้!! ไม่มีใครฆ่าเขาได้!!! ไม่มีใครหยุดเขาได้!!!!!

 

 

 

' ชั้นจะช่วยนายเอง ' จนเขาได้รับขอเสนอจากเธอคนนั้นท่ามกลางการไล่ล่าของตำรวจในกรุงเบิร์น

 

 

 

' อะไรของแก... '

 

 

 

' คลินตัน คอนเนอร์ ชั้นจะช่วยนายตามหาลุงของนายเอง ' เธอพูดพร้อมเส้นผมสีชมพูสลวยที่พัดไปตามสายลม

 

 

 

' ทำไมแกถึงรู้เรื่อง.... '

 

 

 

' นายตามหาเขาไม่เจอใช่มั้ยล่ะ ถึงได้ไล่ฆ่าทุกคนที่เกียวข้องไปเรื่อย ทั้งคนดีคนเลวที่นายฆ่าไปน่ะ '

 

 

 

' แกต้องการอะไร??? '

 

 

 

' เกม.... ' คำนั้นทำให้เขานิ่งค้าง.... เกม???

 

 

 

' …... '

 

 

 

' มาเล่นเกมกันหน่อยมั้ย คลินตัน คอนเนอร์ ' ริมฝีปากบางสวยพลันกีดยิ้มหวาน ' เพื่อเปลี่ยนโชคชะตาของนาย '

 

 

 

 

 

 

 

 

ตัน....คุณคลินตันครับ!! ” ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยกับเสียงเรียกตรงหน้า เขาสะบัดหน้าไล่ความคิดต่างๆออกไป ก่อนจะตวัดสายตาไปทางคนขับรถที่เรียกเขาเชิงถามว่า ต้องการอะไร?

 

 

 

ถึงคฤหาสน์แล้วครับ ” คนขับรถเอ่ยพร้อมรีบก้าวลงจากรถ ไม่นานร่างนั้นก็อ้อมมาเปิดประตูให้คลินตัน

 

 

 

“ ….. ” ชายหนุ่มมองถุงลูกอมรสพีชที่ว่างเปล่าเพราะเขานั่งกินมันมาตลอดทั้งทางด้วยสายตาเรียบๆ

คลินตันก้าวออกมาจากรถพร้อมบิดขี้เกียจอย่างเคยชิน

 

 

 

ร่างสูงตวัดสายตาไปมองคฤหาสน์หลังงามที่ตั้งตระง่านตรงหน้า นี่สินะ.....สถานที่ๆจะเปลี่ยนชะตาเขา

 



 





 


 

ขาเรียวยาวพลันก้าวเข้าไปในคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มยกมือขึ้นเสยผมที่ปกหน้าตัวเองอีกครั้งพร้อมนึกอยากจะตัดผมที่เริ่มยาวเกินไปขึ้นมาทันที ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์ลูกครึ่งอเมริกันผสมกับแคนาดาทำให้เขาดูดีอยู่เสมอ เมื่อร่างสูงก้าวเข้ามาอยู่ในห้องโถงกว้าวที่ไร้ผู้คนเขาก็เลื่อนสายตาไปมองรอบกาย

 

 

ไม่เห็นมีใคร??

 

 

 

คลินตันไม่รอช้ารีบเดินขึ้นบันไดตรงหน้าไปทันที เขาไม่ชอบมานั่งรอใครอยู่แล้ว! ชายหนุ่มก้าวผ่านห้องต่างๆจนมาหยุดที่ห้องที่ประตูใหญ่ที่สุด แต่พอชายหนุ่มกำลังจะเดินต่อไปเสียงภายในห้องก็ทำให้เขาหยุดเดิน

 

 

 

ชั้นรู้ว่าพวกนายจะไม่ฆ่ากันเองเลยเตรียมแผนการเอาไว้แล้วไงล่ะ ” เสียงของผู้หญิงที่ยื่นขอเสนอนั้นให้เขา เพทาย คาเมลลอน.....

 

 

 

ชั้นเตรียมเพลย์เยอร์คนที่ 8 ไว้แล้ว!!!! ” เพทายว่าก่อนที่จะเดินออกห้องมา แต่ร่างบางก็ต้องชนเข้ากลับคลินตันอย่างจัง เด็กสาวเงยหน้าขึ้นสบตาร่างสูงพร้อมกีดยิ้ม

 

 

มาพอดีเลย คลินตัน คอนเนอร์ ” เสียงหวานยวนใจนั้นยังสดใสเหมือนเดิม แล้วก็น่ารำคาญเหมือนเดิมด้วย

 

 

 

จะให้เริ่มเกมเหมือนไหร ” คลินตันว่าพร้อมมองไปที่ประตูตรงหน้า“เหมือนว่าพวกมันจะเริ่มทุรนทุรายจะออกจากที่นี่ให้ได้แล้วสินะ ”

 

 

มนุษย์ก็แบบนี้แหละ พอหวาดกลัวก็จะสิ้นหวัง ทำตัวไร้คุณค่าเหมือนสัตว์เดรัจฉาน ” เพทายพูดพร้อมกระชับตุ๊กตาสีชมพูแปร้ดที่กอดแน่น นั้นมันตัวอะไรวะ? =_=

 

 

 

หึ แกพูดเหมือนว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์เลยนะ ”

 

 

 

นายเองก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง ” นัตย์ตาทองสวยมองกลับด้วยรอยยิ้ม

 

 

 

มนุษย์ที่เป็นเหยื่อคือพวกมนุษย์ชั้นล่าง มนุษย์ที่ฆ่ามนุษย์ด้วยกันเองได้ต่างหากคือผู้อยู่รอด ” ชายหนุ่มยันหลังพิงกำแพงพร้อมเอ่ยต่อ “ โลกนี้ไม่มีที่ให้มนุษย์ที่อ่อนแอหรอก ”

 

 

 

นั้นสินะ อ่า...นายไม่ไปแนะนำตัวกับผู้เล่นคนอื่นหน่อยล่ะ :) ”

 

 

 

แนะนำตัวเหรอ ไร้สาระน่า ” ถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่มือเขาก็จะที่ราวประตูเรียบร้อยแล้ว

 

 

 

หืม? แล้วมือนั้นหมายความว่ายังไงกัน หา? คุณนายพราน ” ' The huntsmas ' ตัวละครนักล่าที่เธอตั้งเป็นฉายาให้เขา เด็กนี่มันน่ารำคาญจริงๆ... คลินตันอดคิดในใจไม่ได้

 

 

 

ก็แค่... จะไปทำความรู้จักกับคนที่จะ ' ฆ่า' ซักหน่อยเท่านั้นเอง ” คลินตันว่าพร้อมกีดยิ้ม เขาหมุนตัวไปที่บานประตูพร้อมพลักมันให้เปิดออกโดยไม่ได้สนใจว่าเพทายที่อยู่ด้านหลังเขาจะพูดอะไรต่อ

 

 

 

ปัง!!!!

 

 

ชายหนุ่มพลักประตูเข้าไปอย่างแรงจนมันชนเข้ากับผนังห้อง ไม่สิต้องเรียกว่า ถีบประตูห้อง....

 

 

 

ทุกร่างในห้องในกว้างต่างมองเขาด้วยแววตาแปลกใจไม่ต่างกัน คลินตันมองพวกนั้นเงียบๆแล้วยกมือขึ้นปิดปากหาวแล้วจึงก้าวเข้าไป

 

 

 

แกเป็นใครน่ะ ” ไอ้เด็กผมทองชุดหมีพูห์นั้นพูดขึ้น ไอ้คนผมยาวก็รีบลุกขึ้นมามองหน้าเขา ไม่น่าเชื่อเลย...นี่เขาต้องสู้กับพวกกระจอกแบบนี้เนี่ยนะ????

 

 

 

คลินตันตวัดไปมองผู้ชายผมน้ำเงินเข้มที่กอดอีกร่างเอาไว้ก่อนจะกลับมามองอีกสองคนที่มองหน้าเขาอยู่แล้วจึงเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

 

 

 

ชั้นชื่อคลินตัน คอนเนอร์ จะมาฆ่าพวกแกในเกมสุดท้าย ”

 

 






...........................................................................................................................











หนูพีช( ? ) เฮ้ย!!! คลินตันปรากฏกาย!!! ไรเตอร์ชอบหนูคลินมากเลย

มาแบบแปลกแหวกแนว โหดสัสๆ???? ถถถถถ หวังว่าทุกคนจะชอบ( ? )คลินตันกันนะ

ตอนหน้าเข้าสู่เกมสุดท้าย!!! ใครจะเป็นผู้ชนะ.....

TBC!!!!!!! #เม้นด้วยนะ ( >w< )b



 

41 ความคิดเห็น

  1. #30 Pook_ky (@pookky-pm) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 15:23
    เปิดตัวมาได้โหดดดดดดดด วากกกกกกกกกกกกกกกก
    #30
    0
  2. #29 _FaY_ (@noael) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 00:00
    ....น่ารักจัง ดูเคะๆพิกลแฮะ#ผิดดดด
    #29
    0
  3. #28 Lotty (@mamochan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 19:50
    เปิดตัวได้โหดสัส กร้ากกกกกก
    #28
    0