Caucus Race

ตอนที่ 2 : Welcome to caucus race

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ส.ค. 56

            ภายในห้องรูปสี่เหลี่ยมซึ่งมีอาณาเขตกว้างขวางราวกับห้องประชุมขนาดย่อมที่ต้องใช้เวลาราวๆ 10 นาทีกว่าจะเดินเข้าที่ถึงห้องนี้ได้ ทำให้ผู้มาเยือนที่เดินผลักประตูเข้ามาได้แต่ยืนหอบพลางยกมือเรียวยาวขึ้นปาดเหงื่อสีใสที่ไหลลงมาอาบทั่วใบหน้าเนียนใส

            ....ทำไมห้องมันอยู่ลึกขนาดนี้!!!!! ชายหนุ่มอดคิดในใจไม่ได้  ดวงตาสีม่วงเข้มกวาดมองรอบๆห้องกว้างที่ปิดไฟจนมืดสนิท แต่เพราะภาพจากจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์ราว 10 เครื่องทำให้สามารถมองเห็นพื้นห้องได้


            หนังสือเล่มหนา และถุงขนมที่กินแล้วกองระเกะระกะอยู่เต็มพื้นห้อง แสดงถึงอุปนิสัยอันซกมกของเจ้าของห้องเต็มๆชายหนุ่มลอบถอนหายใจกับตัวเองแล้วทำใจเดินข้ามกองขยะนับไม่ถ้วนเข้าไปใกล้จอมอนิเตอร์ยักษ์ที่อยู่สุดห้อง


            ภาพที่จอมอนิเตอร์ฉายนั้นเป็นภาพที่ฉายจากกล้องวงจรปิดจากมุมต่างๆที่ถูกติดไว้ในที่ใดซักที่ไม่ว่าจะเป็นห้องนอน ห้องครัว ห้องโถง หรือแม้กระทั่งห้องน้ำกำลังถูกฉายอยู่บนจอตอนนี้


            ชายหนุ่มผู้มาเยือนเงยหน้ามองจอซักพักแล้วจึงเดินไปยังเก้าอี้ที่ถูกจัดเตรียมไว้ไม่ไกลนัก ร่างสูงนั่งลงบนเก้าอี้แล้วเอื้อมขึ้นเสยผมสีน้ำเงินเข้มที่ปกตาข้างซ้ายของตนขึ้นพลางเอ่ยถามเจ้าของห้องที่นั่งเหม่อมองจอมอนิเตอร์ไม่ขยับ


            “ นี่ทำไมไม่หัดทำความสะอาดห้องบ้างล่ะ? ” บุคคลที่ถูกถามไม่ยอมเอ่ยปากตอบได้แต่เอียงตัวพิงเก้าอี้โซฟาบุหนังอย่างดีที่มีสีแดงสดอย่างสบายอารมณ์จนทำให้คนถามถึงกับขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจสุดๆ


            “ ถ้าเรียกมาแล้วไม่พูดแบบนี้ ชั้นจะกลับแล้วนะ! ” ผู้มาเยือนตะโกนอย่างรำคาญแล้วจึงลุกพรวดจากเก้าอี้เท้ายาวๆรีบก้าวผ่านกองขยะออกมาอย่างรวดเร็ว


            ...เขาอยากจะออกจากห้องเน่าๆนี่เต็มที่แล้ว =_= แต่ไม่ทันที่เขาจะเอื้อมไปผลักประตู สองขาของเขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อหน้าจอมอนิเตอร์ที่ฉายภาพดับวูบลงไป ไม่นานนักหน้าจอก็ปรากฏเป็นภาพจอสีขาวสว่างวาบ ตรงกลางจอมีตัวหนังสือสีแดงสดเขียนคำเดียวกันไว้ทุกเครื่อง

 



 

' Caucus Race '







            ถ้อยคำปริศนาบนจอทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วอย่างสงสัย แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ถามอะไร ร่างที่นั่งอยู่บนโซฟาที่เงียบมาตลอดก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงร่าเริง






“ Let's kill!!!!”






11. 45    .

            ชายหนุ่มก้มมองคำสั่งที่ถูกส่งมาในโทรศัพท์ของเขาหลังจากที่ร่างสูงเดินออกมาจากห้องขยะนั้นแล้วดวงตาสีม่วงเข้มฉายแววเบื่อหน่ายกับการกระทำของของคนๆนั้น แต่จะทำไงได้ล่ะ เขาจำเป็นต้องทำจริงๆร่างสูงโยนโทรศัพท์ลงบนเบาะข้างๆ แล้วจึงแล่นรถออกจากที่จอดอย่างรวดเร็ว

 

 

พาตัวผู้เล่นทั้ง 7 มา '

 

 

            คำสั่งง่ายๆ สั้นๆ กะทัดรัดแต่มันกลับทำให้เขาปวดหัวอย่างแรง ทำไมเขาถึงได้ซวยแบบนี้ เจ้าของผมสีน้ำเงินเข้มเหยียบคันเร่งอย่างหัวเสีย ตอนนี้เขาไม่สนแล้วว่าจะขับรถไปชนใครหรือเปล่า

 
           ไม่ว่าจะทำยังไงเขาก็ต้องไปพาผู้เล่นที่อยู่กันคนละทิศละทางบนโลกมาภายใน
 3 ชั่วโมง ให้ได้ บ้าชัดๆ แถมเจ้าบ้านั้นยังให้กล่องที่มียาสลบ ปืน ดาบ มีด ธนู จนไปถึงไม้หน้าสามมาให้อีกด้วย !! นี่มันจะส่งเขาไป(ลัก)พาตัวคนมาหรือจะให้เขาฆ่าคนกันแน่เนี่ย !!


            “ x! ” ชายหนุ่มสบถกับตัวเอง เขาเหลือบมองรูปของบุคคลทั้ง 7 ที่เขาต้องไป(ลัก)พาตัวมา ก่อนจะหยิบเอกสารอีกกองที่ถูกแนบมาด้วย มีเรียวยาวคว้าเอาเอกสารที่ระบุคำสั่งภารกิจขึ้นมาดูโดยไม่ลืมจดจ่อกับการขับรถไปด้วย      ไม่ทันไร เมื่อนัยน์ตาสีม่วงเข้มกวาดมองคำสั่งจนจบก็สบถขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นข้อความ เขาโยนเอกสารใส่เบาะรถพร้อมเหยียบคันเร่งสุดแรง


 

จำนวนบุคคลที่ต้องนำตัวมา – 7 คน

เวลาในการทำภารกิจ – 3 ชั่วโมง

วิธีการจับตัวมา(บอกเพื่อ?) - ทุบ ฟาด กระทืบ หมกยาสลบ สกัดจุด ยาชา และอื่นๆ

(ใช้ผู้ช่วยได้ )

*อย่าให้ผู้เล่นตาย!!


นี่มันบ้าไปแล้ว~~~ =[]=

 

 



14. 15  .

Ota Airport (Japan)

            “ สวัสดีครับ ท่าน Alaxia ได้เวลาแล้วครับ เชิญขึ้นเครื่องได้เลยครับ ผู้ชายวัยกลางคนในชุดนักบินก้มคำนับให้ชายหนุ่มอย่างสุภาพพลางผายมือไปทางประตูเครื่องบินส่วนตัวที่ถูกส่งมาเพื่อรับเขาและ 'สัมภาระไปยังสถานที่ๆถูกเตรียมไว้


            “ อืม ชายหนุ่มเอ่ยรับนักบินนิดๆ พลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลลงมาอาบใบหน้า ร่างสูงลอบถอนหายใจกับสภาพเหมือนซอมบี้ปางตายของตน


            โชคดีที่ผู้เล่นเกือบครึ่งอาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น มีเพียงไม่กี่คนที่อยู่ประเทศอื่นและเขาก็ส่งลูกน้องของเขาไป(ลัก)พาตัวมาแล้ว ตอนนี้เขารู้ซึ่งแล้วว่าทำไม 'คนๆนั้นถึงให้อาวุธพวกนั้นกับเขามา


            ...ก็แหมผู้เล่นแต่ละคนทั้งประวัติ ทั้งอำนาจตำแหน่งไม่ใช่เล่นๆเลย ไหนจะลูกชายของบริษัทเครือใหญ่ที่บริหารประเทศ ทั้งถูกสงสัยว่าเป็นฆาตกร หรือแม้แต่คนจากตระกูลที่เคยโดนตีตราว่าเคยฆ่าล้างมนุษย์


            อ่า....แต่เขาก็ไม่ได้ทำรุนแรงกับพวกนั้นมากเกินไปหรอกนะ จริงๆนะ..... หรือว่าจะไม่จริงหว่า? =_=


            ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่า Alaxia สะบัดหัวไล่ความคิดงี่เง่าของตัวเองก่อนจะก้าวขึ้นเครื่องบินส่วนตัวลำหรูแล้วนั่งบนโซฟาบุหนังอย่างหมดแรงพร้อมก้มมองเอกสารกติกาและการเล่นของเกมที่เขาต้องเป็นคนควบคุมดูแลการกระทำของผู้เล่น ไม่นานนักเครื่องบินส่วนตัวก็ออกตัวจากรันเวย์และทะยานขึ้นเหนือฟ้าสีครามสดใส เขาเงยหน้ามองสัญญาณไฟที่แจ้งให้ปลดเข็มขัดนิรภัยได้แล้ว

            เมื่อเครื่องแล่นอยู่บนท้องฟ้าเรียบร้อยแล้ว ดวงตาสีม่วงเข้มหันไปมองชายหนุ่มอีกคนที่นั่งดื่มชาเขียวอย่างสบายใจอยู่เบาะข้าง เขาคือหนึ่งในผู้เล่น และเป็นคนที่ยอมมาเองด้วยความยินดีเมื่อชายหนุ่มได้บอกเขาถึงกติกาและกฎของเกม ' caucus race '


            ' เคาวน์ แอตลาส ' หันมาสบตากับร่างสูงแล้วฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์พลางเอ่ยถามเสียงทุ่ม


            “ ดูเหมือนจะมีผมคนเดียวที่มาในสภาพ ' ปกติ ' นะครับ เจ้าของดวงตาสีฟ้าเข้มที่แววจรัดราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนมองไปที่นั่งผู้โดยสารเบาะหลังพร้อมหัวเราะ


            “ ชั้นพยายามจะพามาดีๆ ทุกคนแล้วนะ แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครยอมฟังเหมือนนายหรอก ” Alaxia บ่นพึมพำ มันก็ไม่เชิงว่าคุยหรอกก็เขาต้องรีบพาพวกนี้มานี่นา เลยเจอปุ๊บก็จับตัวมาปั๊บ แค่นั้นเอง~~


            “ 5555 ผมรู้สึกดีใจนะที่ไม่ถูกทำแบบพวกเขา ^^ ” แอตลาสยกมือขึ้นสะบัดผมสีดำสนิทที่ยาวเลยไหล่ของเขาพร้อมหัวเราะ


            “ อ่า ชั้นรู้มันแย่ แต่ชั้นจำเป็นนี่น่า ชายหนุ่มกุมขมับตัวเองแล้วส่ายหัว นัยน์ตาสีม่วงเข้มหันไปมองสภาพผู้เล่นอีกทั้ง 6 คนที่อยู่ในสภาพปางตาย =_=!


            เขาหันไปมองผู้เล่นอีก 3-4คนที่เขาไม่ได้เป็นคนไปพาตัวมาอย่างอดสงสัยไม่ได้ เขากำชับลูกน้องแล้วไม่ใช่เรอะว่า ให้เบาแรงหน่อยน่ะแล้วนี่มันอะไรกัน!!! Alaxia ขมวดคิ้วอย่างหัวเสียแล้วตะโกนเสียงดังลั่น


            “ S! Millon! Vinton! ” ไม่นานชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทก็โผล่มายืนเรียงแถวยาวเป็นระเบียบพร้อมเอ่ยเคารพผู้เป็นนายทันที


            “ ครับ! Boss ”


            “ นี่มันอะไรกัน!!! ” Alaxia ขมวดคิ้ว ดวงตาวาวโรจน์กวาดมองลูกน้องคนสนิทที่ละคนแล้วปราดไปมองผลงานที่ทั้งคนทำไว้


            เขาชี้ไปที่เก้าอี้ตัวแรกที่มีเด็กหนุ่มผิวขาวซีดแทบจะกลืนกับผมสีขาวที่เข้ารูปกับใบหน้าเรียวเล็กอย่างไร้ที่ติ จนทำให้หัวใจเขากระตุบวูบไปครึ่งหนึ่ง สภาพของคนที่เขาชี้ดูยังไงก็เหมือนกับตุ๊กตากระเบื้องชั้นดีที่ถูกทำขึ้นอย่างประณีต แต่มันต้องทำให้ให้เด็กหนุ่มเหมือนตุ๊กตาผีเพราะเลือดที่ไหลทั่วครึ่งซีกของใบหน้าเล็ก


            “ อ่า....นั้นคือ เฮลิเลีย ไอริส ทายาทของตระกูลเฮลิเลียที่เป็นหุ้นส่วนสำคัญของบริษัทผลิตอาวุธรายใหญ่ของรัสเซียครับ! ” S ลูกน้องผมแดงตอบ Alaxia ด้วยเสียงมุ่งมั่น พลางมองสีหน้าขุ่นเคืองของเจ้านายตนที่มองเขาอยู่


            “ เรื่องนั้นชั้นรู้ แต่ที่ชั้นถามคือ ไอ้เลือดที่ไหลอาบหน้าเขาอยู่ต่างหาก!!!! ” ชายหนุ่มตะโกนใส่ลูกน้องตัวเองโดยลืมถามต่อ


             แกทำอะไรเขา???? ”


            “ …. ผมเอาก้อนอิฐไปทุบหัวเขาครับ =_=^^ แต่เขาก็ยังมะ... ” ไม่ทันที่ร่างสูงจะพูดอะไรต่อตัวเขาก็ปลิวไปชนกับประตูเครื่องด้วยแรงถีบของนายตนจนแอตลาสที่นั่งดื่มชาเขียวอยู่ต้องยกเท้าหลบร่างเขา


            “ ไอ้บ้า!!!! นี่มันปางตายแล้ว ใครให้แกทำรุนแรงแบบนี้ หา!! ” Alaxia ตะโกนด่า S พร้อมหันไปชี้ร่างที่ถูกวางไว้บนเก้าอี้ถัดมา มือเรียวยาวของAlaxia ชี้ไปที่เด็กหนุ่มสองคนที่มีหน้าแบบพิมพ์เดียวกันที่อยู่ในท่านอนซบไหล่ไหล่กัน ผมสีบลอนด์ชมพูที่ดูฟูนุ่มเต็มไปด้วยคราบเลือด รวมถึงบนเนื้อตัวที่มีรอยฟกช้ำเป็นจุดเต็มไปหมด ดูแล้วๆเด็กน้อยทั้งอายุไม่น่าเกิน 15-16 ด้วยซ้ำ


            ใครทำ!!! ”


            “ ผมครับ ” Vinton ลูกน้องงอีกคนเอ่ยตอบด้วยเสียงเบาหวิวเพราะเขาพึ่งเห็นเพื่อนตนบินชนประตูไปน่ะสิ!


            “ แก.... ชั้นเน้นไม่ใช่เหรอว่าให้(ลัก)พาตัวมาดีๆน่ะ แล้วนี่อะไร นายทำอะไรพวกเขาเนี่ย! ” ชายหนุ่มมองลูกน้องตนตาไม่กระพริบจนทำให้ร่างสูงตัวสั่นอย่างหวาดกลัว


            “ ผะ ผมเอาไม้หน้าสามไปฟาดพวกนั้นครับ ร่างใหญ่ตอบเสียงเรียบพร้อมหลบสายตาไปมองพื้นแทน


            “ ไม้หน้าสาม!? ทำไมมันดูอาการหนักจัง เจ้าของผมสีน้ำเงินเข้มขมวดคิ้ว


            “ อ่อ ผมกลัวพวกนั้นไม่สลบเลยฟาดไป 7-8 ทีครับ =_=^^^ ”


            “ ..... ” Alaxia ยกมือขึ้นกุมขมับตัวเอง เขาควรหักเงินเดือนพวกนี้สินะดวงตาสีม่วงเข้มหันไปมองร่างเด็กหนุ่มทั้งสองอีกครั้งแล้วอดสงสารไม่ได้ เขาสวดภาวนาขอโทษเด็กน้อยทั้งสองในใจแทนลูกน้องตัวเอง ก่อนจะชี้ไปที่ร่างของเด็กหนุ่มอีกคน ที่อยู่ในชุดผ้าคลุมสีแดงสดเป็นเอกลักษณ์ แถมมีลูกดอกอาบยาสลบขนาด 1 มิลลิเมตรปักอยู่กลางหัวพอดีเป๊ะ!


            “ ผมยิงลูกดอกยาสลบสูตรอินเดียใส่เขาครับ ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก ^^ ผมทำถูกแล้วใช่มั้ยครับ ” Millonเอ่ยเสียงระรื่นอย่างภูมิใจ


            “ อ่า ดีจริงๆ ที่ชั้นยังมีลูกน้องที่ยังปกติ *o* ” Alaxia อดทำตาวาวซาบซึ้งกับลูกน้องคนสุดท้ายของตนไม่ได้อย่างน้อยลูกดอกยาสลบสูตรอินเดียก็ไม่แย่เท่าไม่หน้าสาม กับก้อนอิฐล่ะนะ!


            “ ตะ แต่ผมดันไปเลือกยิงผิด ที่น่ะสิครับ.... ” เสียงเบาหวิวของร่างสูงเอ่ยท้วงขึ้นอย่างสั่นๆ


            “ ผิดที่? ”


            “ ผมยิงตอนที่เขากำลังปีนหน้าผา เขาเลยตกลงมาขาเกือบหักตาย =_= ”


            “ ไอ้#$^&*()_)(*^%%&*( ” Alaxia รีบด่าลูกน้องตนจนไม่เป็นภาษาแถมเขายังแร๊ปด่าเร็วจนลูกน้องตนทำหน้าซึมไปตามๆกัน


            ไอ้บ้าพวกนี้!!!!! ร่างสูงสะบัดหัวตัวเองแรงๆอย่างหัวเสีย อ๊ากกกกกก พวกลูกน้องบ้า


            “ ฮะๆๆๆ แอตลาสที่สังเกตการณ์มาตลอดหัวเราะขึ้นพร้อมแกะกล่องป๊อกกี้รสช็อกโกแลตแล้วหยิบใส่ปากตัวเอง


            ตายๆๆๆ =_= ” Alaxia นั่งลงอย่างหมดแรงบนเก้าอี้ เขาเอื้อมมือไปหยิบขวดชาเขียวของแอตลาสมากระดกจนหมดขวดอย่างรวดเร็วโดยที่เจ้าของน้ำยังนั่งกินป๊อกกี้อย่างไม่สนอะไร


            “ เอ่อ คือ boss ครับ อย่างน้อยพวกผมก็ยังจับมาแบบปกติครบ 32 อยู่คนนึงนะครับ พวกเราแค่หมกยาสลบเขาเท่านั้นเอง ” S พูดพลางยันตัวขึ้นมาจากประตูเครื่อง ร่างสูงทั้งสามกลับมายืนเรียงกันเป็นระเบียบแล้วชี้ไปที่ชายหนุ่มผมเงินในชุดพ่อบ้านสไตล์ยุโรปพร้อมกันอย่างมุ่งมั่น


            ผู้เป็นนายปรายตาไปมองร่างดังกล่าวแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยก็ยังมีคนที่มาอย่างปกติกับเขาบ้าง T^T Alaxia หันไปมองเก้าอี้ผู้โดยสารอันต่อมาที่มีชายหนุ่มผมสีดำสนิทนอนสลบไสลอยู่ นั้นผลงานเขาเอง หมกยาสลบเองกับมือ!


            “ เอ่อ boss ครับ เสียงสั่นๆของ Vinton เอ่ยเรียกนายตนอีกครั้ง ทำให้ดวงตาสีม่วงเข้มหันกลับไปมองลูกน้องของตนอย่างสงสัย  


            มือของ Vinton ชี้ไปยังเด็กหนุ่มซึ่งถูกพาดร่างที่ยืนตัวตรงในท่าจับไม้กวาดแน่นไว้บนเก้าอี้ ร่างบางเบิกกว้างพลางมองไปมารอบตัวๆ ปากที่อ้ากว้างพยายามขยับนิดๆแต่ก็ทำไม่ ได้เพราะฤทธิ์ยาชาที่ถูกยิงใส่ มองดูแล้วเป็นภาพที่ตลกจนแอตลาสที่หันไปมองตามหัวเราะไม่หยุด


            “ ฮะๆๆๆๆๆ นายทำอะไรเขาเนี่ย แอตลาสยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะหัวเราะเขาจนท้องแข็งเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เด็กหนุ่มที่ถูกยิงยาชามองแอตลาสตาเขม่งราวกับอยากจะโดนไปถีบร่างสูงซัก 2-3รอบ แต่ก็ทำได้เพียงขยับลูกตาเท่านั้น


            “ Boss ครับ แบบนี้มันก็เรียกว่ารุนแรงไม่ใช่เหรอครับ ว่าแต่พวกผมดูผลงานที่คุณทำสิครับ =o=^^ ” สามลูกน้องเอ่ยอย่างเอาคืนแต่ Alaxia ก็เพียงแต่กระแอมกลับมาแล้วตอบเสียงเรียบ


            “ อย่าไปสนใจเรื่องเล็กน้อยสิ


            “ Boss!!!!! =o= ^^ ”


            “ นั้นสินะ อย่าไปสนใจอะไรมากเลย แอตลาสลุกขึ้นจากเก้าอี้ตน แล้วเดินไปยังเด็กหนุ่มผู้โดนถูกยาชาที่ยังจ้องเขาเขม่งไม่หยุดมือเรียวยาวล้วงเอาปากกาเมจิกสีดำเข้มออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตนแล้วแสยะยิ้มนิดๆ


            “ อ่าอ้าาาาา (อย่าน้า!!!! ) ” คนที่ถูกยิงยาชารู้ถึงสิ่งที่ร่างตรงหน้าจะกระทำกับเขาจึงพยายามส่งเสียงอู้อี้ใส่แอตลาส แต่มันก็แทบไม่เป็นภาษาเลยซักนิด แอตลาสยังคงยิ้มแล้วเอ่ยเสียงกวนพร้อมดึงฝาปากกาเมจิกออก


            “ อะไรน่ะ ผมฟังไม่รู้เรื่อง


            “ ไอ้อั้ววววว อ่าอ้า อั้นอ่ะอ้าแอ!!!! (ไอ้ชั่ว อย่าน้า ชั้นจะฆ่าแก!!!!!) ” เด็กหนุ่มผมสี บลอนด์พยายามดิ้นหนีแต่ร่างเขาก็ไม่ขยับตามใจสั่งเลยซักนิด ใบหน้าเขาเริ่มซีดแถมชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผิดกับแอตลาสที่ยิ้มระรื่นพร้อมบรรจงละเลงหน้าคนตรงหน้าอย่างมีความสุข


            “ เสร็จแล้ว อืมยอดเลย ^^ ” ชายหนุ่มยิ้มหวานพลางเก็บปากกาเมจิกเข้ากระเป๋าโดยไม่ลืมหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายภาพผลงานของตนอย่างมีความสุขพร้อมยื่นรูปถ่ายให้คนที่ถูกละเลงผลงานสุดอาร์ตบนใบหน้าดู


            อ๊ากกกกกกกกกก แอ!!!! (แก!!!) ” ดวงตาสีตาสีฟ้าสดใสของเด็กหนุ่มเบิกกว้าง ก็ตอนนี้หน้าเขามีหนวดอาบังอยู่น่ะสิ!!!


            “ หึๆ แอตลาสฉีกยิ้มก่อนจะเดินกลับมานั่งที่ของตนแล้วฮัมเพลงอย่างสนุกสนาน


            “ เล่นอะไรกันเนี่ย ” Alaxia ที่กลับมานั่งดื่มชาร้อนได้สักพักแล้วเอ่ยขึ้นเสียงเบา เขาล้วงโทรศัพท์ของตนออกมาดูเมื่อรู้สึกถึงแรงสั่นซึ่งแสดงถึงข้อความที่ถูกส่งมา นัยน์ตาสีม่วงเข้มมองข้อความสักพักแล้วเก็บโทรศัพท์เข้าในกระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม


            อ่า.... จะเริ่มแล้วสินะ ไอ้เกมงี่เง่านั้น Alaxia ปราดตามองไปนอกกระจก ปรากฏให้เห็นเกาะขนาดใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลนัก เอาล่ะ!!!! ได้เวลาที่เขาต้องไปแนะนำตัวกับผู้เล่นที่เหลือแล้วสิ

 









'Welcome to caucus race'










 

 

  

41 ความคิดเห็น

  1. #1 Earl ...<3 (@pat-fran) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 18:56
    ชอบมากๆ 55 จะติดตามน้า >w< // 

    #1
    0