Caucus Race

ตอนที่ 18 : Chapter 9 ' Happiness extant '

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ต.ค. 56

 

เหงาจัง....

 

 

 

สายลมเย็นๆพัดผ่านร่างบางในชุดเสื้อยืดสีฟ้าทำให้เขายกมือขึ้นสวมกอดตัวเอง นัตย์ตาสีฟ้าสดใสก้มมองพื้นดินสีขุ่นที่เท้าตนก่อนที่มันจะเปียกชุ่มด้วยหยดน้ำสีใสที่ตกลงมา

 

 

 

 

น้ำตา...

 

 

 

 

กีตาร์ยกมือขึ้นปราดของเหลวสีใสที่ไหลอาบแก้มตน ร่างบางซุดลงกอดเข่าตัวเองโดยที่ในมือยังคงปราดน้ำตาที่ไหลรินลงมาไม่หยุด

 

 

 

 

มือเรียวเล็กถือดอก lilac เอาไว้แน่น ดวงตาชุ่มน้ำค่อยๆเหลือบมองหลุมดินเล็กๆที่มีป้ายสีขาวปักเอาไว้ กลางป้ายถูกสลักไว้ว่า

 

 

 

 

' Reven Tori '

 

 

 

 

 

กีตาร์วางช่อดอกสีม่วงอ่อนลงเบาๆ กลีบดอกบางนุ่มค่อยๆสัมผัสกับพื้นดินอย่างอ่อนโยน ดอกสีม่วงดอกเล็กบานสะพรั่งได้ที่ กลีบเล็กแผ่กว้างโชว์สีหวานน่ารักของมัน

 










 

 



 

อ่อนโยนและไร้เดียงสา...

 


 

 

ไม่ต่างจากคนที่ถือมันเอาไว้




 

 

นี่ เรเวน ” เสียงแผ่วเบาของร่างบางดังขึ้นช้าๆ นิ้วของเด็กหนุ่มลูบลงบนป้ายชื่อนั้นอย่างเบามือก่อนจะเอ่ยต่อ

 

 

 

นายรู้ความหมายของดอก lilac มั้ย? ”



 

 

 

ดวงตาสีฟ้ายังคงทอดมองป้ายชื่อนั้นก่อนจะลอบยิ้มออกมา หยาดน้ำตาสีใสไหลลงมาอีกครั้ง เสียงสะอึกสะอื้นของเด็กหนุ่มดังไปทั่วสวนเล็ก

 




 

 

มันหมายถึง รักแรก... ความรักที่อ่อนโยน ชั้นจะไม่มีวันลืมนาย เรเวน.... ชั้นจะรักนายตลอดไป ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 

 

 

 

 

เนื่องจากเกมได้เคลียร์ไปแล้วถึง 2 ด่านแล้ว เพราะฉะนั้น วันนี้เป็นวันหยุดเข้าใจมั้ย?? ” Alaxia กวาดมองสมาชิกทั้ง 6 ทีนั่งจ้องตาแบ๊วมาทีเขากัน ชายหนุ่มกระแอ่มขึ้นเมื่อเพลย์เยอร์แต่ละคนก้มหน้าก้มตากินอาหารเช้าต่ออย่างไม่สนใจเขา



 

 

 

งั้นวันนี้ก็ไม่มีเกมเหรอ? เอล็กซี่ ” เห็นทีจะมีแต่แอตลาสเท่านั้นที่ยังยิ้มแป้นให้เขาอยู่ (ไม่นับไอริสที่จ้องอยู่ตลอดเวลา)

 



 

 

อืม วันนี้ถือเป็นวันพักผ่อนแล้วกัน ” ร่างสูงนั่งลงบนเก้าอี้ของตนก่อนจะกวาดสายตามองสมาชิกรอบโต๊ะอีกครั้ง



 

ใช่แล้ว จากเกมที่ผ่านมา เขาได้เสีย เพลย์เยอร์ไป 2 คน

 



 

 

เรเวน โทริ และ มาซาโนะ โฮโนกะ

 

 

จากการสูญเสียในครั้งนี้ทำให้เพลย์เยอร์แต่ละคนเปลี่ยนไปไม่น้อย




 

 

 

ทั้งหวาดกลัว ตื่นเต้น เศร้าสร้อย และลุ่มหลง

 



 

 

ให้ตายสิ! Alaxia ลอบถอนหายใจ

 



 

 

กีตาร์กับคามาระดูเศร้ามากๆ แต่อาการของกีตาร์ดูเบาขึ้นเยอะ ต่างจากคามาระที่เก็บตัวอยู่คนเดียวทั้งคืน อาหารก็ไม่แตะเลยซักนิดเดียว เขาควรไปคุยกับทั้งสองใช่มั้ย??

 



 

 

 

เขาเครียดจนจะบ้าอยู่แล้ว ทั้งหมดมันเป็นความผิดของเขา ถ้าเขาระวังมากกว่านี้ล่ะก็ ทั้งสองคนคงไม่ตาย แต่เขาทำอะไรไม่ได้เลย!!! เขาได้แต่นั่งดู และต่อให้เขาอยากจะไปช่วยมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้...

 



 

 

' เขาคนนั้น ' จับตามองเขาอยู่ตลอดเวลา ผ่านเจ้านกสีชมพูนั้น!

 

 

 

เอ่อ...คือว่า ” ความคิดของชายหนุ่มหยุดลงเมื่อเสียงเรียบเรียกสติเขาไว้ ชายหนุ่มหันไปมองต้นเสียงที่นั่งอยู่ไม่ห่างเขานัก เด็กหนุ่มเจ้าของผมสีขาวจ้องมองเขาตาแบ๊วราวกับกำลังรอเขาตอบกลับ

 

 

 

 

อ่า..มีอะไรเหรอ ไอริส? ” Alaxia หันขวับไปมองไอริสที่นั่งเอานิ้วจิ้มกันไปมาอย่างประหม่า

 


 

 

 

คือ ผมอยากจะถามว่าที่นี่มีห้องฝึกมั้ย? เอ่อ...คือ ไหนๆวันนี้ก็หยุด ผมเลยอยากซ้อมยิงปืนซักหน่อย ” ดวงตาสีฟ้าสดใสก้มต่ำอย่างเขินอาย

 



 

 

นั้นสินะ ชั้นเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าในคฤหาสน์นี้มีห้องแบบนี้รึป่าว? เดี๋ยวชั้นจะลองถามโดโด้เบิร์ดให้นะ ” ชายหนุ่มฉีกยิ้มบางกลับไป ทำให้ไอริสพยักหน้าหงึกๆกลับมาเท่านั้น

 

 

 

นี่ ผมสงสัยมานานแล้ว ปกติแล้วโดโด้เบิร์ดอยู่ที่ไหน? เขาไม่ได้อยู่กับคุณสินะ? ” คราวที่กำลังจิบชาถามขึ้นบ้าง

 

 

 

อ่อ เรื่องนั้น...คือชั้นไม่ได้อยู่กับมันหรอก คือ อันที่จริงชั้นก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ ฟังดูตลกนะ แต่ทุกครั้งหลังจบเกมแล้วมันก็กลับไปที่ของมันน่ะ ”

 

 


 

หืม น่าสงสัยเนอะ ” นัตย์สีครามของแอตลาสเปลี่ยนประกายอย่างสงสัย ชายหนุ่มหันขวับมามองAlaxia ด้วยแววตาสนุกสนานก่อนจะฉีกยิ้มบางๆ “ นี่! นกนั้นเป็นตัวแทนของผู้สร้างเกมใช่มั้ยล่ะ ”

 

 


 

ก็ใช่ ”

 


 

 

หืม อยากเห็นหน้าผู้สร้างจังน้า~~ จะเป็นยังไงหว่า?? ”

 

 

 

เชื่อสิ นายไม่อยากเจอเขาหรอก ”

 

 


 

 

ฮ่าๆๆๆ เอล็กซี่ทำหน้าจริงจังด้วยแหละ อย่าเครียดสิ เดี๋ยวแก่เร็วนะ!! ” ชายหนุ่มทำแกล้งป่องอย่างล้อเลียนแต่ก็ได้สีหน้าเอือมๆของAlaxia กลับมาเท่านั้น ร่างสูงหันกลับไปงับขนมปังต่ออย่างไม่สนใจแต่เสียงนึงก็ดังขึ้นขัดเสียงหัวเราะของแอตลาสจนทุกคนแอบหันไปมอง

 

 

 

 

Alaxia ไม่แก่นะ ไม่เหมือนนาย =[]= ” ไอริสขมวดคิ้วเป็นปมอย่างอารมณ์เสียงแถมหันกลับมามองมองAlaxia ด้วยตาเป็นประกายเชิง 'ด่าให้แล้วนะครับ ' ด้วยสายตาระรื้น และหันไปทะเลาะกับแอตลาสต่อ

 

 

 

อ่า เหอะๆ.. ” alaxia ยิ้มค้าง เขาควรดีใจสินะ!!

 

 

 

ชายหนุ่มหันไปมองหาความช่วยเหลือจากรอบกายแต่ดูเหมือนจะไม่มีใครช่วยเขาได้เลยซักนิด Alaxia หันขวับไปที่คราวที่จิบชาอยู่แต่ชายหนุ่มก็จิบชาต่อแถมแอบกลั้นหัวเราะจนเขาได้ยิน ไหนจะอาคาซึกิที่ทำเป็นจิตหลุดลงไปในแก้วชาเรียบร้อยแล้ว

 

 

 

ชายหนุ่มยังไม่ยอมแพ้ เขาหันไปมองหน้าคามาระต่อ เด็กหนุ่มแค่เหลือบมองเขาแล้วถึงกับลุกพรวดเดินกลับห้องตัวเองทันที!! อ๊ากกก เอาไงล่ะนั้น Alaxia เอ๋ย!!คิดๆๆ

 

 

 

 

กีตาร์ ช่วยด้วย~~~ =[]= ” ชายหนุ่มหันไปมองทางรอดสุดท้าย ร่างบางที่กำลังตัดไข่ดาวเข้าปากหันมามอง Alaxia ที่นั่งอ้าปากค้างแล้วเอ่ยถาม

 

 

 

มีอะไรลุง?? ”

 

 

 

ไอริสกับแอตลาสจะตีกันล่ะ ช่วยด้วย ” ร่างสูงทำหน้าบูดอย่างน่าสงสารแต่กีตาร์ก็ยังมองกลับมาด้วยสายตานิ่ง

 

 

 

ปัญหาเมียหลวงเมียน้อยก็จัดการเองดิ ลุง =_= ”

 

 

 

ไอ้บ้านี่!! เมียอะไรเล่า!! ”

 

 

 

ผมเป็นเมียหลวงใช่มั้ย!!” ไอริส

 

 

 

ไอริส!!!! =[]= ” Alaxia

 

 

 

เห~~~ เอล็กซี่ใจร้าย =3= ” แอตลาส

 

 

เอาเข้าไป นี่นานก็เล่นกับเขาด้วยเหรอ แอตลาส ชั้นจะบ้าตายยยยยย ”

 

 

 

อุ๊บ ฮ่าๆๆๆๆๆ ” กีตาร์ที่นั่งมองเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่นานเผลอหัวเราะออกมา เด็กหนุ่มกุมท้องของตัวเองก่อนจะปราดน้ำตาที่เล็ดจากหางตาตนก่อนจะพูดขึ้น “ ลุงนี่ตลกเป็นบ้า ”

 

 

 

ฮ่าๆๆๆ เพราะนายไม่ใช่เหรอ มานี่เลย กีตาร์~~~ ” ร่างสูงรีบวิ่งไปคว้าตัวเด็กหนุ่มก่อนจะเอ่ยขึ้น “ ใครจับกีตาร์ได้ก่อน ได้เป็นเมียหลวงชั้น!! เอ้า กีตาร์วิ่ง!! ”

 

 

 

อะไรนะ!! แต่ผม ไข่ดาว เฮ้ยยยยย ” ไม่ทันจบคำพูด ทั้งสองร่างวิ่งอ้อมโต๊ะมาคนละทางพร้อมพุ่งพรวดใส่กีตาร์ เด็กหนุ่มถึงกับล้มตึงก่อนจะวิ่งออกไปนอกคฤหาสน์อย่างไม่คิดชีวิต

 

 

 

จับมานนนนนนนน ”

 

 

 

ช่วยด้วยยยยยยย ”

 

 

 

ฮ่าๆๆ ” Alaxia ยังคงนั่งมองอยู่ห่างๆ กีตาร์ดูอารมณ์ดีขึ้นมาก เด็กหนุ่มนั่งร้องไห้ทั้งคืนจนเขาแอบเป็นห่วงไม่ได้ ถ้าสิ่งที่เขาทำมันช่วยให้ร่างบางมีความสุขขึ้นบ้างซักนิดเขาก็จะทำ กีตาร์ยังคงหัวเราะอยู่

 

 

 

กีตาร์มีความสุขอยู่ เขายังคงหัวเราะได้ เพราะฉะนั้นไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก

 

 

นายไม่ต้องเป็นห่วงหรอก....

 

 

 

เรเวน...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อ่า เหนื่อยชะมัด ” ร่างของกีตาร์ค่อยๆซุดลงบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ เด็กหนุ่มนอนแผ่กว้างก่อนจะหอบอย่างหมดแรง ไม่ต่างจากอีก 4-5 คนที่วิ่งไล่เขามาเกือบชั่วโมง

 

 

 

นายวิ่งเร็วเป็นบ้า ” ไอริสที่นั่งลงข้างๆกีตาร์เอ่ยขึ้นพร้อมมองหน้าอีกฝ่าย

 

 

 

โหยยยยย ไม่เร็วก็บ้าล่ะ แม่ง วิ่งไล่ทั้งโต๊ะ!! ”

 

 

 

แต่ชั้นจับนายได้ แปะ! ชั้นจับนายได้ ” ไอริสยกมือขึ้นแปะหน้าผากของกีตาร์ก่อนจะคว้าหมับเขาที่แขนของอีกร่างจนเด็กหนุ่มส่งสายตาอึนๆกลับมา

 

 

 

เอ่อ ครับๆๆ เลิกตีเหม่งชั้นได้ล่ะ =_= ”

 

 

 

งั้นก็หมายความว่า.... เมียหลวง ” ไอริสหรีตาอย่างเคลิ้มๆพร้อมสายหน้าไปแบบเขินอายมาราวกับกำลังฟินจนหยุดไม่ได้ กีตาร์เองก็ได้แต่แอบเขยิบห่างทีละนิดพลางคิดในใจ

 

 

 

ไอ้บ้านี่มันเป็นโรค Alaxia Rhythm สินะ!!!

 

 

 

 

อ่า ไง ทุกคนเหนื่อยมั้ย ว่าแต่ไปวิ่งทำไมกันหมดเนี่ย อยากเป็นเมียชั้นกันหมดเลยเรอะ!! ” Alaxia เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมถาดน้ำที่มีแก้วสีใสซึ่งเทน้ำหวานเย็นๆไว้เมื่อเห็นเพลย์เยอร์(เกือบ)ทุกคนกลับมาจากการวิ่งไล่กีตาร์ไปทั่วสวนหน้าคฤหาสน์จนชายหนุ่มหยุดหัวเราะไม่ได้

 

 

 

ป่าว แค่อยากวิ่ง วัดความเร็วน่ะ ” คราวที่ถอดกั๊กสีดำออกจนเหลือแต่เชิ้ตสีขาวสะอาดพูดขึ้นพร้อมปราดเหงื่อที่ไหลอาบหน้าตน ไม่ต่างจากอาคาซึกิที่พยักหน้าให้เชิง 'เหมือนกัน'

 

 

แหม แต่ไอริสเร็วสุดเลยนะ ทีงี้! ”แอตลาสหัวเราะขึ้นก่อนจะลุกขึ้นเดินมาหยิบแก้วน้ำหวานจากAlaxia ขึ้นดื่ม

 

 

 

สรุป ไอริสชนะ? ” ชายหนุ่มพูดขณะที่กำลังยื่นแก้วน้ำให้ทุกคน

 

 

 

ช่าย!! ” กีตาร์พูดอย่างประชด แน่สิ!! ไอริสเป็นคนแรกที่กระโจนใส่เขาเลยนี่น่า =_=

 

 

 

อ่อ งั้น... ” Alaxia หันไปยิ้มให้ไอริสที่กำลังจดจอมองเขาก่อนจะเดินเข้าใกล้ๆไอริสแล้วก้มลงจูบที่แก้มสีชมพูนุ่มนิ่มเบาๆ ร่างบางถึงกับชะงักไม่ต่างจากทุกคนที่ส่งสายตาค้างๆให้กับทั้งสอง

 

 

 

ริมฝีปากบางสวยยังคงสัมผัสบนแก้มนิ่มนั้นอย่างเนิ่นนาน จนค่อยๆผละออกมาอย่างอ้อยอิ่งแล้วกระซิบข้างหูของอีกฝ่ายด้วยเสียงเจ้าเล่ห์

 

 

 

รางวัล ”

 

 

 

!!!!! ” ไอริสแทบล้มพรวดลงไปแต่ร่างสูงก็ประคองเอาไว้ได้ทัน เขา....เขาจะตายอยู่แล้ว!!! =/////=

 

 

 

อะแฮ่ม ” เมื่อเห็นห้องโถงตกอยู่ในความเงียบคราวก็รีบกระแอ่มขึ้นก่อนที่เพลย์เยอร์คนอื่นจะทำเป็นมองไปคนละทางพร้อมคิดในใจขึ้นพร้อมกัน

 

 

 

 

ไอ้คู่รักบ้าบอนี่!!! =_=

 

 

 

 

อ่า เอาล่ะ แยกย้ายกันดีกว่า รู้มั้ย? วันหยุดมีกิจกรรมสนุกๆให้ทำกันด้วย!! ” Alaxia โบกมือไปมาเพื่อให้ทุกคนหันมามองอย่างสนใจ เมื่อได้ยินคำว่า 'สนุก ' ทุกคนก็รีบหันขวับมาทันตา แววตาเป็นประกายนั้นส่องสว่างสดใสราวกับกำลังรอคำตอบที่ว่านั้น

 

 

 

คือ....!!! ” ทุกคนประสานเสียงอย่างอยากรู้ แต่แล้ว Alaxia ที่เงียบไปก็รีบพูดขึ้น

 

 

 

ทำความสะอาด!!!! ”

 

 

 

“ …. ” ทำความสะอาดเนี่ยนะ!!!!!!!! คุณหลอกดาว!! T[]T

 

 

 

อะไรเล่าไอ้พวกนี้ แหม ที่งี้แม่งมองไปคนละทางเชียวนะ = = ก็มันไม่มีคนใช้ พวกนายจะมานั่งนอนสบายๆได้ไง หรือจะอยู่ในที่สกปรกๆ ทนได้เรอะ!! ” ดวงตาสีม่วงเข้มกวาดมองทุกคน

 

 

 

เอ่อ ผมอยากเข้าห้องน้ำ!! ”

 

 

 

หยุดเลย กีตาร์ ชั้นรู้นายจะแอบหนี!! ”

 

 

 

ป๊าววววว!! ”

 

 

 

=_= ” ดูมันสิ!

 

 

 

เอาน่าๆ ช่วยกันทำ เดี๋ยวก็เสร็จ ” คราวรีบแสดงความเป็นแม่ศรีเรือนออกมาคนแรก ชายหนุ่มเดินเข้าไปหยิบไม้กวาดและไม้ถูออกมาด้วยแววตาเป็นประกาย!!

 

 

 

ได้เวลาแสดงความสามารถของพ่อบ้าน!!!!

 

 

 

คิดจบคราวก็บรรจงส่งอุปกรณ์ทำความสะอาดให้สมาชิกแต่ละคนโดยไม่ลืมเหลือไม้ถูพื้นไว้ให้ตน

 

 

 

เอาล่ะ ทำความสะอาด!! ”

 

 

 

โอ้! ToT ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โอ้ สะอาดวิ๊งเลย ” Alaxia กวาดมอง(ข้าม)เหล่าสภาพ(ปางศพ)ของผู้เล่นทุกคนไปทั่วบ้าน ผ่านมาไม่กี่ชั่วโมงแท้ๆ แม้จะเสียเวลาตอนที่กีตาร์ทำน้ำเช็ดพื้นหก หรือแม้กระทั่งตอนที่ไอริสปะทะสงครามเช็ดกระจกกับแอตลาสก็ตาม ตอนนี้คฤหาสน์ก็สะอาดวิ๊งแล้ว!!

 

 

 

 

นรกชัดๆ =[]= ” กีตาร์ที่นอนพาดกับโซฟาตะโกนขึ้นอย่างหมดแรง เด็กหนุ่มหันไปมองสภาพไอริสและอาคาซึกิที่นอนสลบคาโซฟาในสภาพที่ไม่ต่างจากเขา

 

 

 

เอาน่า แค่นี้เอง อย่ามาทำเป็นบ่น หัดรู้จักทำงานบ้าง ” คราวพูดพร้อมยืนกอดอก เขาไม่มีท่าทีเหนื่อยเลยซักนิด คฤหาสน์เล็กๆ(?)นี่ทำอะไรเขาไม่ได้หรอก หึๆ

 

 

 

ทุกคน อยากกินอะไรมั้ย? เดี๋ยวชั้นไปเอาพุดดิ้งมาให้ ” Alaxia ลุกขึ้นจากโซฟาพร้อมเดินเข้าไปในครัว ไม่นานนักเขาก็กลับมาพร้อมถาดสีเงินที่ใส่พุดดิ้งนับและน้ำชาเอาไว้

 

 

 

ชายหนุ่มค่อยๆบรรจงวางพุดดิ้งสีเหลืองนวลนุ่มในถ้วยใบเล็กไว้บนโต๊ะ และเทชาดาร์จีลิงที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปทั่วลงในแก้ว กลิ่นหอมหวานของพุดดิ้งและชาดาร์จีลิงผสมผสานกันได้อย่างลงตัวจนเพลย์เยอร์หลายคนที่นอนพาดกับเก้าอี้ต้องลุกพรวดขึ้นมามองภาพตรงหน้าตน





 






 

 

 

พุดดิ้ง!! ” กีตาร์รีบคว้าหมับถ้วยพุดดิ้งขึ้นมาตักกินอย่างมีความสุขคนแรก “ อร่อย *o* ”

 

 

 

อาคาซึกิเองก็ยกแก้วชาใบเล็กขึ้นจิบก่อนจะพึมพำออกมาเบาๆ “ หอมจัง ”

 

 

 

ชาดาร์จีลิงน่ะ” Alaxia ตอบกลับไปพร้อมยื่นแก้วชาให้แอตลาสและคราว

 

 

 

นี่ ลุงทำเหรอ? ” กีตาร์ซึ่งกำลังซัดพุดดิ้งจานที่2 เงยหน้าขึ้นมาถามชายหนุ่มโดยไม่หยุดตักพุดดิ้งเข้าปาก

 

 

 

อ่าฮะ ส่วนชา คราวช่วยชงไว้ก่อนหน้านี้น่ะ ”

 

 

 

ลุงทำขนมเป็นด้วย!!! ไม่น่าเชื่อ ” เด็กหนุ่มหัวเราะลั่นทั้งๆที่ตนกำลังจะซัดจานที่ 3 ต่อ

 

 

 

ไอ้บ้านี่ เดี๋ยวตบเลย =_= เอ่อ ดิ ชั้นทำขนมมันตลกนักรึไง ” ร่างสูงทำหน้าบูดอย่างอดไม่ได้ เขามีงานอดิเรกแม่บ้านแบบนี้มันผิดมั้ยล่ะ!! หา!! (อายว้อย =///= )

 

 

 

เก่งจัง ” ไอริสรีบตักพุดดิ้งเข้าปากพร้อมทำตาเคลิ้ม “ มาเป็นภรรยาผมเถอะ ”

 

 

 

เอ่อ... ” นั้นไง!! เจ้าตกลงไปเป็นเคะแล้วไงนั้น!!!

 

 

 

เห ไม่ได้นะ เอล็กซี่น่ะชั้นจองไปเป็นเมดประจำบ้านแล้ว ” แอตลาสที่เงียบไปนานพูดพร้อมแลบลิ้นก่อนจะยื่นไปสวมกอด Alaxia แน่น

 

 

 

เมดเลยเหรอวะ ตกต่ำจริง =A= ” คนถูกกอดแอบบ่น

 

 

 

ปล่อยนะ!! ” ไอริสกระแทกจานพุดดิ้งลงบนโต๊ะแล้วมองแอตลาสอย่างไม่ค่อยพอใจ แต่อีกฝ่ายก็ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่ เลยรีบกอดชายหนุ่มแน่นกว่าเดิม

 

 

 

เข้ามาแย่งสิ ” เจ้าตัวยังไม่หยุด แถมยังยิ้มเจ้าเล่ห์อีก

 

 

 

 

แอตลาส แก ชั้นหายใจไม่ออก!! ” Alaxia มองสงครามตรงหน้าด้วยสายตาเซ็งๆ เหงื่อสีใสไหลย้อยอาบหน้าของชายหนุ่ม เขาคงจะไม่โดนลูกหลงสงครามปะทะของทั้งสองเข้าใช่มั้ย?

 

 

 

 

ปล่อยนะๆ ”

 

 

 

เข้ามาสิๆๆๆ ”

 

 

 

 

ฮือ~~ ปล่อยชั้นไปว้อย!! ” ร่างสูงพึมพำพร้อมน้ำตา ให้ตายสิ! ไอ้เจ้าแอตลาสก็รัดคอเข้าแน่น ไหงกอดมันกลายเป็นรัดคอไปฟะ!!! ไหนจะไอริสที่พยายามมาดึงมือแอตลาสออกแต่อีกฝ่ายก็ยิ่งรัดแน่นเข้าไปใหญ่ จะบ้าตาย!!

นัยต์ตาสีม่วงเข้มเหลือบไปมองคราวที่ยืนพิงกำแพงอยู่ด้วยสายตาอ้อนวอน

 

 

 

คราว....ถ้าชั้นตาย ฝากลูกเมียชั้นด้วย.. ” Alaxia ยื่นมือประกอบไปข้างที่คราวด้วยสายตาจริงจัง และอีกฝ่ายก็ยิ้มกลับมาพร้อมพยักหน้าผิดกลับเสียงเรียบๆนั้น

 

 

 

อืม ” มันเล่นด้วย!!!

 

 

 

ลุงมีเมียแล้วจริงดิ! ” ไอ้นี่ก็บ้าตาม!!

 

 

 

คุณมีลูกแล้วเหรอ ” ไอริสอย่าให้เชื่อสิฟะ!!!!!! =[]=

 

 

 

ฮึก เศร้าใจจริงๆ เอล็กซี่ ” ไอนี่ก็ไม่หยุดว้อยยยย!

 

 

เหอะๆ ปล่อยผมไปเหอะ TwT ” Alaxia ได้แต่ดิ้นไปมา

 

 

 

เฮ้อ..... นี่เขาต้องใช้ชีวิตร่วมกับคนบ้าพวกนี้ไปอีกนานจริงดิ!!

 

 

 

 

 

แกว่ก!!!! ” แต่แล้วเสียงนึงก็ดังขึ้นขัดทุกเหตุการณ์ เรียกทุกสายตาให้หันไปมองผู้มาเยือน ร่างของมันพุ่งพรวดเข้าประตูคฤหาสน์เข้ามาด้วยความเร็วก่อนจะบินโฉบลงมาเกาะไหลชายหนุ่มที่กำลังถูกแอตลาสรัดคออยู่ ร่างนั้นสะบัดขนไปมาอย่างสบายใจแล้วมองผู้เล่นทุกคนด้วยตากลมแบ๊ว

 

 

 

 

แกว่ก บ่ายสวัสดิ์ ” โดโด้เบิร์ดกระพืบปีกเบาๆในขณะที่ทุกคนจ้องมันด้วยความงุนงง

 

 

 

มันมาไมวะ!!!

 

 

 

มีอะไรเหรอ? ” Alaxiaที่ถูกแอตลาสปล่อยออกจากอ้อมแขนพูดขึ้น

 

 

 

มีบางอย่างมารายงาน แกว่ก!! เนื่องจากเกมที่แล้วเพลย์เยอร์ได้ตายไป 2 เฮ้ย! 1 ทำให้ต้องเพิ่มอะไรบางอย่าง ”

 

 

 

เพิ่ม?? ”

 

 

จากเกมที่แล้ว ทีมที่ชนะจะได้ของรางวัลกัน ซึ่งเดี๋ยวจะแจกของนั้นตอนก่อนเริ่มเกมหน้า แกว่ก ”

 

 

 

แล้วสิ่งที่จะเพิ่มนั้นล่ะ? ” ชายหนุ่มยังคงมองมันด้วยสายตางงๆ

 

 

 

 

อ่อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ แกว่ก พอดูจากด่านที่แล้วทำให้รู้ว่านายดูแลผู้เล่นได้ไม่ดีนักนะ Alaxia” มันเอ่ยชื่อเขาด้วยเสียงแหลม ชายหนุ่มได้แต่ก้มต่ำ นั้นสินะ....ถ้าเขาไม่ปล่อยให้โฮโนกะเข้าเกมไปล่ะก็..

 

 

 

Alaxia ไม่ดีตรงไหน!!! ” ไอริสที่เงียบอยู่นานพูดคิดโดยไม่สนโดโด้เบิร์ดแม้แต่น้อย ดวงตาสีฟ้าใสจ้องมองชายหนุ่มไม่กระพริบอย่างเป็นห่วง

 

 

 

ไม่ว่ายังไงก็ตามนะ แกว่ก กระผมเลยต้องเพิ่มผู้คุม!!! ”

 

 

 

เพิ่มผู้คุม!?!?!? ”

 

 

 

 

ใช่แล้ว เอ้า! เข้ามาสิ แกว่ก! ” โดโด้เบิร์ดพูดพร้อมกระพือปีกขึ้นเบาๆก่อนจะบินจากไหล่ของไอริสไปที่หน้าประตูคฤหาสน์ มันเกาะลงบนไหล่ของร่างปริศนาที่ก้าวเข้ามาช้าๆ

 

 

 

 

ทุกคนสายตาจับจ้องไปที่ผู้มาเยือน มือเรียวยาวนั้นเสยเส้นผมสีขาวยาวสลวยถึงสะโพกของตน พลางลูบหน้าม้าครึ่งซีกที่ถูกเซ็ตขึ้นด้วยกิ๊ฟรูปกากบาทสีดำ ขาเรียวยาวเก้าเข้ามาเรื่อยๆ นัตย์ตาสีดำสนิทจ้องมองเพลย์เยอร์ทุกคนรวมถึง Alaxia ที่นิ่งค้างไป ผิวเนียนขาวของชายหนุ่มยิ่งทำให้เขาดูดีเข้าไปใหญ่ ร่างในชุดเสื้อเชิ้ตลายตารางหมากรุกตัดกับเสื้อกั๊กสีดำสีทับไว้ ต่างหูสีดำที่เข้ากับชุด กางเกงขายาวและรองเท้าหนังสีครีมอมส้ม ร่างสูงหยุดเดินตรงหน้าของทุกคนก่อนจะฉีกยิ้มกว้างพร้อมลูบหัวโดโด้เบิร์ดเล็กน้อยแล้วพูดขึ้นด้วยเสียงสดใส

 

 

 

 

 

 

โยว่! เหล่าเพลย์เยอร์ทั้งหลาย ผม เฮดิส เฮล ยินดีที่ได้รู้จักนะ แล้วก็ฝากตัวด้วยนะครับ ทุกคน :) ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

41 ความคิดเห็น

  1. #12 Tanachi (@kokoro-xiii) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 23:15
    หนุ่มหน้าหวาน XD !!
    เรย์จังไปซะแล้ว...ฮือ... TwT
    #12
    0