Caucus Race

ตอนที่ 11 : Chapter 2 ' Dodo bird '

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ส.ค. 56

            




“ Game start ”

 

            เสียงของ Alaxia ดังขึ้นทำให้ทุกสายตาของผู้เล่นจับจ้องมาที่เขาด้วยสีหน้าที่แตกต่างกันไป ชายหนุ่มฉีกยิ้มให้ทุกคนก่อนจะก้าวเท้ายาวๆมาที่อีกฝั่งหนึ่งของโต๊ะก่อนจะปราดตามองผู้เล่นทุกคนอย่างถี่ถ้วนแล้วอ้าแขนราวกับกำลังต้อนรับอะไรบางอย่างอยู่

 

            ชายหนุ่มยืนนิ่งค้างรอปรากฏการณ์ต่างๆที่จะเกิดขึ้น แต่มันกลับไม่มีอะไรซักอย่าง!!! ทุกคนตกอยู่ในความเงียบจนเสียงแจ๋วๆของกีตาร์ดังท้วงขึ้น

 

            “ ลุงทำอะไรน่ะ =_= ”

           

              ไม่ทันที่กีตาร์จะพูดจบ Alaxia ก็หันขวับไปพร้อมยิ้มค้าง อะไรกัน!!!! ไหนเขาคนนั้นบอกว่าถ้าผู้เล่นทุกคนมาพร้อมแล้วให้พูดว่า ‘ Game start ’ แล้วมันจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น...

หรือว่าเขา...

 

            จะโดนหลอก ไอ้คนสร้างเกมสลัดเป็ดเอ้ย!!!!!!!!!!!!! =[]=!!

 

            Alaxia ยืนค้างในท่าอ้าแขน เขาเลื่อนมือขึ้นกุมขมับอย่างปวดประสาท อุตสาห์ตะโกนซะจัดเต็มแต่ไม่มีอะไรเลยเนี่ย!! อ๊ากกกกกกก อายว้อย! =A=

 

            “ ฮะๆๆๆ ผมว่าคุณโดนแกล้งอะไรรึเปล่า อเล็ก~~ซี่ เสียงหยอกล้อของแอตลาสยิ่งทำให้ชายหนุ่มเก้อค้างไปใหญ่ T^T ม่ายยยย เขาไม่มีหน้าหันกลับไปมองผู้เล่นแล้ว

 

            “ อ่า มันหน้าจะมีอะไรผิดพลาดนะ มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นสิ =_=^^ ” Alaxia รีบล้วงโทรศัพท์ออกมาก่อนจะตรวจดูข้อความที่ถูกส่งมาให้เขา

 

 

 

เมื่อผู้เล่นมาครบทั้ง 7 แล้วให้ตะโกนคำว่า

 

 

Game Start

 

 

            เขาก็ทำแล้วไง!!!!!!!!!!!! ไหนล่ะ!!? ไม่เห็นมีอะไรเลย T^T .....เสียงข้อความเข้าดังขึ้นอีกครั้ง ชายหนุ่มถึงกับกุมขมับอย่างปวดจิตทันที

 

โอ๊ะ! ฉันล้อเล่นน่ะ

 

ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นให้นายหยิบกล่องสีขาวใต้โต๊ะออกมา

 

ปล. หน้าตอนนายอาย แซ่บเว่อร์

 

            ไอ้ผู้สร้าง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! =[]=!!!

 

            ร่างสูงขมวดคิ้วอย่างหัว เขาก้มมองใต้โต๊ะที่ถูกคลุมด้วยผ้าคลุมสีขาวสะอาด มือเรียวยาวเปิดผ้าคลุมออกเผยให้เห็นกล่องสีขาวถูกวางไว้ ชายหนุ่มหยิบมันออกอย่างช้าๆและระมัดระวัง

 

            หนัก!!! อะไรเนี่ย  ข้างในมีอะไรกันแน่? อิฐ? ไม้? อะไรไม่รู้แต่หนักโครต!! Alaxia ลอบคิดในใจ

 

            เขาวางกล่องไว้บนโต๊ะพลางมองการ์ดสีชมพูสดใสที่มีตัวหนังสือเขียนไว้ว่า

 

เปิดฉัน

 

            หา? หมายถึงเปิดกล่องน่ะเหรอ พูดยังกับว่ากล่องมีชีวิต? =_=^

 

            “ เห เปิดฉัน มันคืออะไรอ่ะ ลุง? กีตาร์ที่มาอยู่ด้านหลังของชายหนุ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เอ่ยถามขึ้น มือของเด็กหนุ่มจิ้มกล่องอย่างสงสัย

 

            “ เฮ้ย นายมาทำอะไรตรงนี้ ชายหนุ่มร้องขึ้นพลางเอามือดันใบหน้าของกีตาร์ให้ห่างจากกล่อง

 

            “ ลุงงก!!!! ” เด็กหนุ่มทำหน้าบูดอย่างไม่ค่อยพอใจ เขาแค่อยากรู้นี่นา!

 

            “ ไม่งก!! แล้วก็ไม่ใช่ลุงด้วย ฉันอายุแค่ 20 เองนะ ” Alaxia ท้วง

 

            “แก่วะ ผม 16 =_= ” กีตาร์ไม่หยุด

 

            “ อายุเท่าผมเลย อเล็กซี่!!! >< ” แอตลาสที่เงียบไปนานส่งยิ้มมาให้พร้อมโบกมือ ทำให้ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มแหยๆกลับไป เขาหันขวับไปมองเด็กหนุ่มผมขาวที่นั่งข้างแอตลาสที่กำลังพึมพำกับตัวเอง

 

            “  17 20..... 17 กับ  20 ”  ไอริสคิดขึ้นด้วยใบหน้าแดงนิดๆก่อนจะสะดุ้งเมื่อรู้ตัวว่าเขาถูก Alaxia จ้องแบบค้างๆ

 

            “ อ่า....  ชายหนุ่มยิ้มได้แต่ยิ้มแห้ง

 

            “ นี่รีบเปิดกล่องเร็วสิ =3= ” กีตาร์ยกมือขึ้นตบกล่องแรงๆ ร่างบางทำหน้าบูด

 

            “ ตบแบบนั้นไม่ตบให้กล่องพังไปเลยล่ะ ไปนั่งที่เลย =_= ” ร่างสูงสะบัดมือไล่เด็กน้อยตา(ไม่)ดำอย่างหัวเสียง วุ่นวายชะมัด! จนเด็กหนุ่มต้องจำใจเดินแก้มป่งกับไปนั่งเก้าอี้ของตนแต่ไม่วายบ่นพึมพำออกมาเบาๆ แต่ทุกคนก็ได้ยินอยู่ดี!

 

            “ ลุงงก =3= ”

 

            “ เงียบไปเลย ไอ้เด็กบ้า =_=  ” ด่าเสร็จเขาก็รีบหันกลับมาสนใจกล่องสีขาวตรงหน้า ชายหนุ่มออกแรงเขย่ามันเชิงเดาของที่ถูกซ้อนไว้ภายใน เสียงมันเหมือนมีเครื่องอะไรซักอย่างกำลังทำงานอยู่

 

            “ ผมได้กลิ่นนก ทุกสายตารีบหันขวับไปจ้องมองผู้พูด เรเวนเสยผมสีดำสนิทของตัวเองก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้งกลิ่นของนกโดโด้

 

            “ เฮ้! ตอนนี้มันไม่ใช่เวลามาสารยายสารคดี ชีวิตนกน้อยมหัศจรรย์นะ! =_= ” ชายหนุ่มท้วง

 

            “ ไม่ ผมได้กลิ่นจริงๆ เจ้าตัวขมวดคิ้วอย่างสงสัยพร้อมชี้มาที่กล่องในมือของAlaxia

 

            “จากในนั้น

 

            “ หา? นายจะบอกว่า เขาคนนั้นส่งนกโดโด้มาให้ฉัน บ้าไปแล้ว!! ใครจะไปใส่ของแบบนั้นมา... เสียงของชายหนุ่มหยุดลงทันทีเมื่อกล่องในมือของเขาขยับกุกกัก

 

            “ เฮ้ย!!! ” Alaxia ร้องลั่น เขารีบปล่อยกล่องไว้บนโต๊ะ นี่ไอ้ผู้สร้างเกมมันคงไม่คิดจะส่งสิ่งมีชีวิตมาให้เขาจริงๆใช่มั้ย? แต่เมื่อกี้กล่องมันดิ้น! มันดิ้นได้!! =[]=

 

            “ มันมีอะไรอยู่ข้างในเหรอครับ รีบเปิดอยู่เร็ว บางทีเขาอาจจะยัดงูหรือแมงป่องยักษ์อะไรเทือกๆนั้นก็ได้ ^^” โฮโนกะว่าพร้อมฉีกยิ้ม

 

            เด็กประหลาด!!! ทุกคนแอบคิดในใจ

 

            “ คงไม่เป็นแบบนั้นหรอก ฉันจะลองเปิดดู ” Alaxia เอื้อมมือไปจับฝากล่องแน่นแล้วกระชากมันออกอย่างรุนแรง สิ่งมีชีวิตด้านในพุ่งพรวดออกมาอย่างรวดเร็วจนปะทะเข้ากับร่างของชายหนุ่มอย่างจัง

 

            “ อั๊ก! ” Alaxia ทรุดฮวบลงกับพื้นเพราะแรงกระแทกของสัตว์ปริศนา ผู้เล่นทุกคนได้แต่อึ้งค้างพร้อมมองไปยังโต๊ะอีกฝาก แต่Alaxia ก็ไม่ลุกคิดมาซักที

 

            “ Alaxia ” ไอริสรีบตะโกนเรียกชื่อชายหนุ่ม แต่ก็ไม่มีเสียงได้ตอบกลับมา ผ้าคลุมของโต๊ะขยับสะบัดเป็นช่วงๆราวกับชายหนุ่มกำลังสู้กับอะไรบางอย่างอยู่ โต๊ะถูกกระแทกจากด้านล่างจนแก้วน้ำชาบางแก้วล้มคว่ำระเนระนาด 

 

            “  ลุงต้องสู้กับอนาคอนด้าอยู่แน่ๆ ลุงทำใจดีๆไว้!!” กีตาร์คว้าไม้กวาดประจำของเขาขึ้นมา (ยังจะมีหน้าเอามาอีก =_=) เด็กหนุ่มชี้ด้ามไม้กวาดไปที่มุมโต๊ะ ถ้ามีอะไรออกมาเขาจะฟาดให้หมดเลย

 

            “ ฉันว่ามันไม่ใช่งูหรอกนะเรเวนท้วงขึ้นพร้อมกระชากไม้กวาดในมือกีตาร์ทิ้ง

 

            “ แต่ลุงกำลังสู้กับอะไรบางอย่าง เฮ้! พวกนายทุกคนไม่คิดจะมีใครลุกขึ้นมาช่วยกันเลยรึไง ดวงตาสีฟ้าของกีตาร์กวาดมองผู้เล่นคนอื่น แต่ก็ไม่มีใครทำอะไรยกเว้นไอริสที่ลุกขึ้นมองเหตุการณ์อย่างเป็นห่วงอยู่นานแล้ว

 

            “ ผมเชื่อใจ อเล็กซี่ แอตลาสพูดพร้อมยิ้มแล้วจิบชาต่อ

 

            “ .... เด็กหนุ่มในชุดผ้าคลุมสีแดงสดเงยหน้าขึ้นจากแก้วชาที่เขาจ้องมาราวครึ่งชั่วโมงราวกับจะพูดอะไรขึ้น แต่แล้ว…..ก็เงียบต่อไป

 

            “ น่าสนุกจัง ผมอยากเล่นด้วยๆ >< ” โฮโนกะสะบัดมือไปมาอย่างร่าเริงจนชายหนุ่มข้างๆต้องหันหลบอย่างคล่องแคล่ว คราวเหลือบมองกีตาร์ที่ทำหน้าค้าง ดวงตาสีโกเมนไม่ฉายประกายใดเพียงแต่เอ่ยออกมาด้วยใบหน้านิ่งเรียบ

 

            “ ผมไม่สู้กับงู =_= ”

 

            “มันไม่ใช่งู!!! ” เรเวนเสริม

 

            “ Alaxia!!! ” ไอริส

 

            “ ....  อาคาซึกิ

 

            “ ลุงๆ อย่าตายนะว้อย กีตาร์

 

            “ เห ถ้าตายจะเหลือกระดูกมั้ยน้า~~~~~ เอาไปห้อยเล่นคงสวยดี โฮโนกะ

 

            “ ผมขอส่วนหัว แอตลาส

 

            “ ไม่ใช่งูผมก็ไม่สู้อยู่ดี คราว

 

            “เฮ้ย!!!!!!!!! ฉันฟังพวกนายเถียงกันมานานแล้ว ไม่ปล่อยให้ฉันเน่าตายใต้โต๊ะนี่เลยล่ะ! ” ร่างสูงโผล่พรวดออกจากจากโต๊ะ เสื้อผ้าของเขายับยู่ยี่เตะไปโดนคราบดินและฝุ่น ใบหน้าหล่อเนียนมีรอยช้ำเล็กน้อย โดยมีเลือดสีแดงสดที่ไหลอยู่มุมปาก

 

            “ นี่นายไปสู้กับอะไรมาเนี่ย อเล็กซี่ O.o ” แอตลาสลอบหัวเราะ

 

            “ ฉัน....

 

            “ลุงสู้กับก็อตซีล่ามาสินะ!!! ” กีตาร์

 

            “ จะบ้าเหรอ!!!! ใครมันจะเอาก็อตซีล่ายัดกล่องมา =_=!! ” ร่างสูงยกมือขึ้นปัดฝุ่นบนร่างกายก่อนจะพูดต่อ

 

            “ เขาส่งไอ้นี่มาให้ต่างหาก

 

            “!!!!!!!” ทุกสายจับจับจ้องไปที่มือของ Alaxia ที่กระชากสิ่งมีชีวิตบางอย่างออกมาจากใต้โต๊ะ!

 

            นั้นมัน!!!!!!!!!!!!!

 

            ตัวอะไรวะนั้น!!!

 

            “มันคือ? แอตลาสมองสิ่งมีชีวิตประหลาด

 

            “ นั่นดิ มันคืออะไรไม่รู้แต่แรงเยอะโครตๆ! ” Alaxiaว่าพร้อมสะบัดสิ่งมีชีวิตในมือ

 

            “ คิตตี้!!!!!!!!!! ” กีตาร์ฉีกยิ้ม

 

            “คิตตี้พ่อง =_= ” และได้เพียงคำด่ากลับมา

 

            “นก....นกโดโด้!! ” เรเวนที่เงียบไปนานพูดขึ้น ฉันบอกแล้วไงว่าฉันได้กลิ่นนกโดโด้ เขาชี้ไปที่สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายนก? ตัวอ้วนๆกลมๆ มีขาเล็กๆสองข้างยืนออกมา บินเล็กๆ จะงอยปากสีเหลืองอ่อน ขนฟูฟ่องสีชมพูหวาน ดวงตากลมโตสีดำสนิทมองไปรอบๆตัว

 

            นี่มันเป็นตัวอะไรวะเนี่ย!!! ทุกคนคิด

 

            “ ยินดีที่ได้รู้จัก แกว่ก!” สิ่งมีชีวิตปริศนาว่าขึ้น

 

            มันพูดได้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! OMG!!

 

            “เฮ้ยยย ” Alaxia โยนสิ่งมีชีวิตประหลาดในมือทิ้งแต่มันก็กางปีกเล็กออกแล้วบินผั่บมาเกาะไหล่ของชายหนุ่ม ดวงตาสีดำแบ๊วจ้องมองผู้เล่นทุกคนตาไม่กระพริบ

 

            “ ยินดีต้อนรับผู้เล่นทุกคนสู่ Caucus Race ” นกโดโด้ (เรียกตามเรเวน) ตัวสีชมพูเอ่ยด้วยเสียงแหลมอู้อี้

 

            “ กระผม คือ โดโด้ เบิร์ด ตัวแทนของผู้สร้างเกม ทุกคนเงียบค้างไปเมื่อได้ยินคำนั้น

นี่มันเป็นนกโดโด้จริงๆเรอะ!!!!!!!!!! (พวกแกสนใจแต่เรื่องแบบนี้เรอะ =_= )

 

            “ ผู้สร้าง นี่หรือว่านาย.... ” Alaxia มองนกโดโด้บนไหล่ก่อนจะสรุปอะไรบางอย่างกับตัวเองได้

 

            “ ใช่แล้วล่ะ อา-เล็ก-เซีย แกว่ก! ”  มันตอบราวกับรู้ว่าชายหนุ่มคิดอะไร สีมีชีวิตสีชมพูหันกลับไปมองผู้เล่นทั้ง 7 คนแล้วสะบัดบินผั่บๆไปมา

 

            “ เรามาเริ่มเกมกันดีกว่า กระผมอยากให้พวกนายกินอะไรให้อิ่มกันก่อนนะ

 

            “ หา? นายกลัวพวกเราไม่เหลือให้กินรึไง กีตาร์พูดขึ้นอย่างติดตลก

 

            “ เปล่า กระผมแค่คิดว่า มันอาจเป็นมื้อสุดท้ายของคนใดคนหนึ่งในพวกคุณก็ได้.... คำตอบของมันทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปในทันที ทุกคนได้แต่นิ่งเงียบ รอมันพูดต่อเท่านั้น

 

            “ ก่อนจะเริ่มด้านแรกนะ แกว่ก! พวกนายได้กินขนมบนโต๊ะไปกันรึยัง? ถ้ายังไม่ได้กินให้พวกนายเลือกขนมอะไรก็ได้บนโต๊ะมาหนึ่งชิ้นนะ แกว่ก! ”

 

            “ หา? เอ่อ หยิบมาหนึ่งชิ้น... ไม่ได้แค่กินไปรึยัง แต่เขากินเข้าไปอย่างเยอะเลยล่ะ!!! กีตาร์ลอบคิดในใจ

 

            “ แค่หยิบซักชิ้นก็พอสินะ ฉันไม่ค่อยชอบของหวานๆด้วยสิ เรเวนเอื้อมไปหยิบเค้กสีชมพูหวานที่มีสตรอเบอร์รี่วางประดับอยู่บนเค้กมา  เมื่อเห็นแบบนั้นกีตาร์ก็รีบคว้าพายถ้วยเล็กตรงหน้ามาอย่างรู้งาน

 

            อาคาซึกิที่จ้องแก้วชาค้างมองการกระทำของทั้งสองนิ่งแล้วจึงหยิบมาการองสีเขียวน่ารักมาถือไว้ ไอริสเองก็หยิบคัพเค้กสีหวานสวยมา ตามด้วยแอตลาสที่เลือกหยิบมัฟฟินกาแฟ

 

            “’งั้นผมเอาพุดดิ้ง โฮโนกะพูดอย่างร่างเริง ก็จะตบท้ายด้วยคราวที่หยิบทิรามิสุแก้วเล็กมาถือไว้

 

            “ เลือกขนมมาแล้ว จะให้ไงต่อล่ะ? กีตาร์เหลือบมองนกโดโด้สีชมพูเชิงรอคำตอบ

 

            “ กินมันซะ สิ้นสุดคำพูดของมันผู้เล่นทุกคนก็บรรจงกินขนมในมือตนเองอย่างจำใจ เมื่อเห็นแบบนั้นเจ้านกอ้วนกลมจึงพูดต่อ

 

            งั้นกระผมจะอธิบายกติกาเกมของ Caucus Race เลยนะ

 

            ทุกคนหันขวับกลับไปมองมัน

 

            “ แม้ว่า Alaxia จะอธิบายไปนิดหน่อยแล้วก็ตามแต่ เดี๋ยวกระผมจะอธิยายให้ชัดเจนเลยนะ แก่วก! ตอนนี้ในความคิดของทุกคน Caucus Race คืออะไรโดโด้เบิร์ดสะบัดขนบนไหล่ของ Alaxia

 

            “ เกมที่ไม่มีทางออก...ไอริสว่าขึ้น

 

            “ ไม่มีจุดจบ อาคาซึกิที่เงียบเป็นตายเอ่ยเสริม

 

            “ ต้องชนะถึงจะรอด ปิดท้ายด้วยคำพูดของแอตลาส

 

            “ ถูกต้อง มันเป็นข้อมูลเบื้องต้นล่ะนะ งั้นกระผมจะอธิบายต่อ มันเงียบซักพักก่อนจะพูด “ Caucus Race คือเกมที่มีธีมเป็นโลกในเทพนิยาย ที่ถูกเตรียมเนื้อเรื่องเอาไว้เพื่อพวกนายโดยเฉพาะ กติกาของแต่ละด้านจะแตกต่างกัน แล้วแต่กฎของด้าน

 

             “ เทพนิยาย? ฟังดูตลกชะมัด นี่พวกนายเห็นฉันเป็นเด็ก 5 ขวบเรอะ กีตาร์หัวเราะ

 

            “ เห~~~~~~ พวกคุณจะคิดแบบนั้นก็ได้นะ แกว่ก! แต่กระผมอย่างเตือนอะไรอยู่อย่าง.... จงลบภาพเทพนิยายอันสดใสนั้นออกจากสมองพวกคุณซะเถอะ

 

            “……”

 

            “ Caucus Race ไม่ได้สดใสชวนฝันแบบนั้นหรอกนะ แกว่ก! แต่เอาเถอะ ขอบคุณที่ขัดคอแล้วกันนะกีตาร์คุง! อธิบายต่อนะ แกว่ก! เกมจะถูกแบ่งออกเป็น 5 ด้านให้พวกนายเลือกกันว่าจะเล่นด้านไหนก่อน ส่วนกติกาก็รอฟังตามด้านที่พวกนายเลือกกันไป ไม่มีอะไรมาก เอาง่ายๆ ถ้าแพ้ก็จบ ชนะเท่านั้นแหละ แกว่ก! ”

 

            “ ถ้าแพ้จะเป็นยังไงล่ะ? เรเวนเปิดปากถามขึ้นบ้าง

 

            “ก็....ตายสิ แกว่ก! ”

 

            “ละ ล้อเล่นใช่มั้ย ฮะๆๆๆๆ ดูไอ้นกนี่พูดอะไรก็ไม่รู้ เด็กหนุ่มเจ้าของผมสีบลอนด์พยายามหัวเราะแห้งๆ ถึงในใจเขาจะรู้สึกหวั่นกลัวมากก็ตาม ผู้เล่นคนอื่นเองก็แอบสงสัยอยู่ในใจอยู่แล้ว คำพูดของไอ้นกนี่มันจะเป็นจริงรึเปล่านั้น ก็ไม่มีสามารถรู้ได้

 

            “ ทุกท่านคงกินขนมกันเสร็จแล้ว... อ๊ะ! กระผมลืมบอกไปว่า ขนมพวกนั้นมันมีฤทธิ์แตกต่างกันไป...

 

            “ หมายความว่ายังไง? ดวงตาสีครามของแอตลาสจ้องมองนกโดโด้

 

            “ เดี๋ยวพวกนายก็รู้เองแหละ แกว่ก! งั้นอย่าเสียเวลาเลย มาเลือกด่านกัน แกว่ก! ” โดโด้ เบิร์ดกางปีกเล็กๆของมันก่อนจะบินขึ้นไปเหนือหัวของ Alaxia  มันสะบัดปีก 2-3 ที ไม่นานนักหน้าจอสีใสก็ปรากฏขึ้น หน้าจอขนาดยักษ์ที่ราวกับกระจกใสถูกรอบกรอบด้วยเหล็กสีขุ่น แถบด้านบนมีตัวหนังสือปรากฏขึ้นว่า

 

 

Caucus Race

 

 

            ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองจอใสที่คงจะเป็นภาพฉายจากอะไรซักอย่างพลางเลื่อนสายตาไปมองตัวหนังสือสีแดงสดที่เรียงกันลงมา 5 อัน

 

Cities sleep

Bad Apple

Alice’s Wonderland

The castle of the Beast

Midnight Magic

 

จะเลือกด้านไหนดีล่ะ เพลย์เยอร์ทุกท่าน















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #3 Wooflr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 22:02
    นกน่ากลัว =..=
    #3
    0