SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 9 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    6 พ.ย. 56

                                

****************************************************************************************

           
                                                                                             

ก็คงอย่างนั้น  เพราะไพร่ก็คงต้องคบกับไพร่หละนะ  หลีกไปข้าจะเข้าไปพบราชาจงอิน  แล้วก็ที่นี่คือเขตราชฐานชั้นใน  ไม่ใช่ว่ามีองค์ชายอู๋ฟานคอยให้ท้ายแล้วท่านจะพาคนชั้นไพร่ที่ไหนเข้ามาก็ได้  พระชายา ... หวังว่าท่านจะเข้าใจในสิ่งที่ข้าพูด

 

 

ดีโอรู้ได้ทันทีว่าตลอดมาแบคฮยอนต้องเจอกับอะไรบ้าง  เรื่องของพระเจ้าอาคยูฮยอนและบุตรีทั้งสององค์ชายอู๋ฟานและหัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอนเคยเล่าให้ฟังบ้างแล้ว  หากจะกลับเข้าวังเขาต้องระวังคนพวกนี้  ดีโอมองมือของเพื่อนที่กำลังกำกันไว้แน่น  เขาจะให้แต่แบคฮยอนคอยปกป้องไม่ได้  ทั้งราชาจงอิน  ทั้งองค์ชายอู๋ฟาน  เขาจะคอยมาให้ทุกคนปกป้องไม่ได้  หากคิดจะอยู่ที่นี่เขาก็ต้องแกร่ง  แกร่งให้ได้อย่างแบคฮยอน

 

 

ดีโอก้าวออกมาด้านหน้าพลางคลี่ยิ้มบางให้กับองค์หญิงซอฮยอน  รอยยิ้มที่เห็นทำให้องค์หญิงซอฮยอนชะงัก  คนตรงหน้าหากจะมองให้ดีก็มีรูปร่างบอบบางเหมือนอิสตรี  ซ้ำดวงหน้ายังดูหวานน่ารัก  ไม่ใช่ความสวยหวานแบบแบคฮยอนแต่ก็นับว่าเป็นคนที่ดูดีแบบหาได้ยากคนหนึ่ง  เป็นความน่ารักที่มองได้ไม่รู้เบื่อ  องค์หญิงซอฮยอนเริ่มหมดความมั่นใจทันทีที่เห็นรอยยิ้มของอีกฝ่าย 

 

 

องค์หญิงซอฮยอนก่อนที่ท่านจะได้ต่อว่าใครท่านควรมองตัวก่อนเสียก่อน  ที่นี่คือเขตพระราชฐานชั้นในสำหรับผู้เป็นราชาและมเหสี  นอกจากคำอนุญาตจากคนทั้งสองใครจะผ่านเข้ามาไม่ได้  แต่ท่านเข้ามาโดยพละการไม่ได้ส่งคนมาทูลขออนุญาตก่อนด้วยซ้ำ  เพราะฉะนั้นท่านนั่นแหละที่ควรจะเข้าใจในสิ่งที่ท่านได้พูดออกมา   อย่าว่าแต่องคหญิงซอฮยอนเลย  แม้แต่แบคฮยอนตอนนี้ก็ได้แต่อึ้งยืนอ้าปากค้างเป็นปลาทองมองเพื่อนรักอยู่เหมือนกัน

 

 

เจ้า  เจ้า  เจ้าเป็นใคร  ทหาร  ทหาร   องค์หญิงซอฮยอนตะโกนเรียกทหาร  หากแต่เพียงแค่ดีโอโบกมือหัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอนก็โค้งรับแล้วจัดการกันทหารออกห่างไปจนหมด  องค์หญิงซอฮยอนหันมองสบตากับดีโอ  ดีโอมองหน้าองค์หญิงซอฮยอนนิ่งก่อนที่จะก้าวเข้าไปหาอีกก้าว  ข้าชื่อโดคยองซู   องค์หญิงซอฮยอนอ้าปากค้างทันทีเมื่อได้ยินชื่ออีกฝ่าย  อะไรนะ   เพื่อให้อีกฝ่ายได้แน่ใจดีโอจึงเอ่ยชื่อตนเองอีกครั้ง  ข้าคือมเหสีคยองซู

 

 

องค์หญิงซอฮยอนยืนนิ่งมองอีกฝ่ายตาค้าง  เป็นไปไม่ได้  เป็น ...   แบคฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ กับท่าทางขององค์หญิงซอฮยอน เชื่อเถอะองค์หญิงนี่คืออัครมเหสีคยองซูจริงๆ   ดีโอมองสบตากับองค์หญิงซอฮยอนนิ่ง  เมื่อครู่ท่านบอกว่าข้าช่างบังอาจไม่รู้ที่ต่ำที่สูงเมื่อเจอท่านแล้วไม่ทำความเคารพ  องค์หญิง ... แล้วท่านเมื่ออยู่ต่อหน้ามเหสีเช่นข้าใยท่านจึงไม่ยอมทำความเคารพเล่า  หรือท่านเองก็ไม่รู้ที่ต่ำที่สูงเช่นกัน

 

 

องค์หญิงซอฮยอนหันไปมองนางกำนัลและเหล่าองครักษ์ทุกคนล้วนพากันพยักหน้ารับเพื่อยืนยัน  เมื่อได้รับการยืนยันจากทุกฝ่ายองค์หญิงซอฮยอนก็หมดปัญญาที่จะโต้แย้ง  ซ้ำคนตรงหน้ายังมีพระชายาแบคฮยอนช่วยยืนยันอีกแรงด้วย  ร่างบางค่อยๆ ย่อตัวลงทำความเคารพอีกฝ่ายอย่างเสียไม่ได้  หม่อมฉันไม่รู้ที่ต่ำที่สูงขอพระมเหสีโปรดอภัย   องค์หญิงซอฮยอนกำมือแน่นแค้นใจอย่างหาใดเปรียบ

 

 

ภายในห้องบรรทมไคแอบมองเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่อย่างเงียบๆ  แค่บุตรสาวยังร้ายกาจขนาดนี้แล้วนี่ถ้ารวมกันครบสามคนครอบครัวของพระเจ้าอาคยูฮยอนนี่จะน่ากลัวสักแค่ไหน  แค่นี้ยังไม่เท่าไหร่หรอก   เสียงที่อ่อนแรงเอ่ยออกมาทำให้ไคสะดุ้งสุดตัวหันขวับไปมอง  เมื่อเห็นว่าคนที่พูดกับตนคือใครไคก็เบิกตากว้าง  ระ  ราชาจงอินท่าน  ท่านรู้สึกตัวแล้ว   ไคว่าถลาเข้าไปนั่งใกล้ๆ อย่างลืมตัว

 

 

ราชาจงอินกวาดตามองหน้าของไคก่อนที่จะยิ้มออกมา  เหมือน  ท่านเหมือนข้าจริงๆ  ท่านชื่อไคสินะ  ข้าได้ยินเสียงคยองซูร้องเรียกท่านตอนที่ข้ากำลังจะหมดสติไป   ไคพยักหน้ารับก่อนที่จะนิ่งไปเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้  ดีโอ  จริงสิ  ดีโอต้องดีใจมากแน่ๆ ที่เห็นคุณฟื้นขึ้นมา  ผมจะไป ...   หมับ!!  ราชาจงอินดึงมือไคเอาไว้  ไม่  ยังไม่ใช่ตอนนี้  ท่านไคข้ามีเรื่องอยากขอร้องท่าน  ช่วยทำอะไรสักอย่างให้ข้าที ...

 

 

ท้องพระโรง ... วันนี้พระเจ้าอาคยูฮยอนเข้าร่วมประชุมด้วยหวังพยายามปลุกปั่นราชสำนักเรียกร้องให้ราชาจงอินออกว่าราชการ  เหล่าเสนาพากันเรียกร้องต่อองค์ชายอู๋ฟานจนอีกฝ่ายไม่อาจทานได้อีกต่อไป  ได้ .. ข้าจะไปทูลฝ่าบาทให้  แต่เพราะพระองค์ยังประชวรอยู่พวกท่านก็ควรทำใจไว้ด้วยหละ  หากฝ่าบาทจะยังคงยืนกรานไม่ออกมาพบ  หากเป็นเช่นนั้นพวกท่านต้องยอมรับห้ามกวนพระทัยฝ่าบาทตกลงไหม ...

 

 

งั้นเหตุใดเจ้าไม่ยอมให้เหล่าอำมาตย์ได้เข้าเฝ้าพระอาการโดยตรงกันไปเลยหละ  หลายวันมานี่เจ้ากันทุกคนไม่ให้เข้าเฝ้าฝ่าบาท  กระทั่งแม้แต่ข้าเจ้าเองก็ขวางเอาไว้  อู๋ฟานเจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่  อีกอย่างเท่าที่ข้ารู้องค์ชายรัชทายาทก็ไม่ได้ประทับอยู่ในพระตำหนักด้วย  ข้ารู้มาว่าองค์ชายรัชทายาททรงไปประทับอยู่ที่พระตำหนักของเจ้า    คำพูดของพระเจ้าอาคยูฮยอนทำให้เหล่าเสนาส่งเสียงอื้ออึง

 

 

องค์ชายรัชทายาทจะเปลี่ยนที่พำนักไปพักกับใครคนผู้นั้นต้องได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลและต้องมีการประกาศเป็นราชโองการในที่ประชุมขุนนางเสียก่อน  องค์ชายอู๋ฟานกำมือแน่นจะบอกว่าเพราะราชาจงอินพาไปฝากไว้ก็ไม่ได้เพราะนั้นจะยิ่งเป็นที่สงสัย  พระเจ้าอาคยูฮยอนอาศัยความโกลาหลปลุกปั่นให้มากกว่าเดิม  ไม่มีราชโองการแต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้ดูแล  แต่องค์ชายรัชทายาทกลับไปอยู่ที่พระตำหนักของเจ้านี่หมายความว่ายังไงกัน

 

 

ท่านแม่ทัพท่านคิดก่อการกบฏเช่นนั้นเรอะ  ท่านก็รู้ว่าฝ่าบาทต้องมีราชโองการประกาศอย่างเป็นทางการก่อนว่าจะให้ท่านเป็นผู้ดูแล  ท่านจึงมีสิทธิ์รับตัวองค์รัชทายาทไปอยู่ที่พระตำหนักได้  แต่นี่ราชโองการก็ไม่มี  ฝ่าบาทประชวรจริงหรือเปล่าก็ไม่มีใครรู้  พวกเราได้รู้ทุกเรื่องก็จากท่านเท่านั้น  ดังนั้นเพื่อพิสูจน์ตัวเององค์ชายอู๋ฟานให้พวกเราได้เข้าเฝ้าฝ่าบาทเถอะ  ให้พวกเราได้แน่ใจว่าพระองค์ยังคงปลอดภัย

 

 

เสียงเสนาอำมาตย์ตะโกนกันอื้ออึง  องค์ชายอู๋ฟานยืนกำมือแน่น  จะบอกได้ยังไงหละว่าราชาจงอินเอาตัวองค์ชายรัชทายาทไปฝากไว้ก่อนออกจากวัง  ซ้ำยังถูกลูกธนูอาบยาพิษอาการสาหัสอีก  ขืนส่งตัวองค์รัชทายามกลับพระตำหนักในตอนนี้หละก็รับรองได้เลยว่าชีวิตองค์รัชทายาทไม่ปลอดภัยแน่  ในขณะที่ทุกอย่างกำลังโกลาหลอยู่นั่นเอง ... พวกเจ้าจะส่งเสียงเอะอะอะไรกันหนักหนา  

 

กระแสเสียงที่ทรงพลังสะกดทุกคนให้เงียบเสียงลงทันใด  ร่างสูงสง่าในชุดไหมปักดิ้นทองเดินไปทอดตัวลงนั่งที่บัลลังก์ทอง  ดวงตาคมกวาดมองทุกผู้คน  แม้แต่พระเจ้าอคยูฮยอนที่ยังรู้สึกสะท้านกับดวงตาคมที่ทรงพลังและน่าครั่นครามอยู่ในที   ข้าหายหน้าไปเพียงไม่กี่วันก็มีข่าวลือมากมายว่าข้าตายไปแล้ว  เอะอะพวกท่านก็จะบุกพระตำหนักในเขตราชฐานชั้นใน  แล้วแบบนี้กฎมณเฑียรบาลจะมีไว้ทำไมกัน

 

 

หน้าที่ข้าแผ่นดินอย่างพวกท่านคือการคิดปกป้องหาทางป้องกันแผ่นดิน  ควบคุมทุกอย่างไม่ให้เกิดความโกลาหลไม่ใช่หรือไร  แต่นี่ทุกคนกลับมาทำให้ราชสำนักวุ่นวายเสียเอง  แล้วแบบนี้ข้าจะฝากแผ่นดินให้พวกท่านช่วยปกครองได้ยังไง   เหล่าเสนาอำมาตย์ต่างก้มหน้าหมอบกราบกันนิ่งอย่างเกรงกลัว  ว่ายังไงหละ!! เสียงตะคอกทำเอาพวกอำมาตย์พากันสะดุ้งสุดตัว  ที่พวกท่านกระทำอยู่มันสมควรไหม

 

 

พวกอำมาตย์ต่างพากันค้อมกายเอ่ยขออภัยโทษกันเป็นการใหญ่  พระเจ้าอาคยูฮยอนจ้องมองราชาจงอินบนบัลลังก์ด้วยความงุนงง  แปลกไป ... จงอินในวันนี้แปลกออกไป  มันดูทรงพลังเสียยิ่งกว่าที่ผ่านมา  ก็คนของเขาบอกว่ายิงถูกจงอินนี่นาและพิษนั่นก็ร้ายแรงจนไม่มีทางรักษา  แล้วถ้ายังงั้นราชาจงอินคนนี้หละเป็นใครกัน  หรือว่า ... ที่ราชาจงอินเงียบหายไปนั่นมันเป็นเพียงแผนของอู๋ฟานที่ให้เขาตายใจหรือเปล่า ...

 

 

* 55% *

 

 

ไม่ใช่แค่พระเจ้าอาคยูฮยอนที่สงสัยและคิดว่าราชาจงอินแปลกไป  แต่เหล่าเสนาอำมาตย์ทุกคนก็คิดเช่นกัน  แต่เพราะราชาจงอินคนนี้เหมือนคนใหม่ที่ดูจะทรงพลังในการปกครองเสียยิ่งกว่าจึงทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะเอ่ยออกมา  จะมีก็แค่เพียงองค์ชายอู๋ฟานที่ตอนแรกต้องอึ้งมองอ้าปากค้าง  สุดยอดไปเลย  เจ้าทำได้ยอดเยี่ยมมาก   องค์ชายอู๋ฟานถึงกับรำพึงกับตนเองเบาๆ

 

 

ตะ แต่ที่พวกกระหม่อมเป็นแบบนี้ก็เพราะเป็นห่วงฝ่าบาท  เป็นห่วงแผ่นดินและห่วงราชบัลลังก์นะพะยะค่ะ  ก็ฝ่าบาททรงหายไปไม่ออกว่าราชการเสียหลายวัน  องค์ชายอู๋ฟานก็เอาแต่บอกว่าฝ่าบาททรงประชวรแต่กลับไม่ยอมให้ขุนนางผู้ใดเข้าเฝ้า  พวก  พวกกระหม่อมถึงได้ร้อนใจ   หนึ่งในอำมาตย์เอ่ยขึ้นพร้อมเสียงสนับสนุนจากอำมาตย์อีกหลายๆ คนที่พากันพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดนี้

 

 

ไคพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนเหลือบไปสบตากับองค์ชายอู๋ฟาน  เพียงแค่สบตาองค์ชายอู๋ฟานก็รู้สึกหนาวเยือกเป็นห่วงราชาจงอินอย่างบอกไม่ถูก  หากไคออกมาว่าราชการแทนแล้วราชาจงอินตัวจริงหละ  ชั่ววูบที่ไคและองค์ชายอู๋ฟานหันมองสบตากัน  แววตาของไคที่มองมาทำให้องค์ชายอู๋ฟานแทบล้มทั้งยืน  ราชาจงอิน...เป็นไปไม่ได้  ไคกำพนักบัลลังก์แน่นเขาต้องทำอะไรสักอย่าง  ต้องหาข้ออ้างอะไร  อา ... นึกออกแล้ว ...

 

 

ไคยืดตัวนั่งตรงอีกครั้ง  ดวงตาคมกวาดมองไปทั่วท้องพระโรง อย่าได้โทษองค์ชายอู๋ฟานเลยเขาทำไปเพราะคำสั่งข้า  เมื่อหลายวันก่อนข้าได้ข่าวถึงการปรากฏตัวของมเหสีข้าคยองซู  ดังนั้นข้าจึงออกไปจากวังเพื่อตามหาด้วยตัวเอง  ครั้นจะปล่อยให้องค์ชายรัชทายาทที่ยังเด็กนักอยู่เพียงลำพังก็หวั่นใจ  ข้าจึงไปขอร้องพระชายาแบคฮยอนให้ช่วยดูแลองค์ชายรัชทายาทให้จนกว่าข้าจะกลับ

 

 

มะ  มเหสีคยองซูงั้นเหรอ เสียงพูดคุยดังขึ้นอื้ออึงในท้องพระโรงทันที  ปัง!!  ไคทุบพนักบัลลังก์อีกครั้ง  เหล่าขุนนางเงียบเสียงลงทันใด  ใช่ ... อัครมเหสีคยองซู  บัดนี้มเหสีอยู่ในพระตำหนักกับข้า  เดิมทีข้าคิดจะให้มเหสีคยองซูปรากฏตัวหลังจากนี้  และข้าจะออกมาประกาศแก่พวกท่านด้วยตนเอง  แต่เพราะพวกท่านเริ่มกระวนกระวายจนองค์ชายอู๋ฟานไม่อาจควบคุมได้ข้าจึงต้องออกมาบอกกับพวกท่านด้วยตัวเองเสียก่อน

 

 

พวกขุนนางต่างหันหน้าปรึกษากันและกันก่อนที่จะพร้อมใจก้มลงหมอบกับพื้นแล้วพูดออกมาอย่างพร้อมเพรียง    ยินดีด้วยฝ่าบาท  ยินดีด้วยฝ่าบาท  ยินดีด้วยฝ่าบาท   ไคพยักหน้ารับก่อนหันไปมององค์ชายอู๋ฟานอีกครั้ง  เอาหละวันนี้ทุกคนกลับไปก่อนเถอะ  ข้าเพิ่งจะเดินทางกลับมาข้าอยากจะพักเสียหน่อย   หลังว่าราชการเสร็จไคก็เดินนำองค์ชายอู๋ฟานกลับพระตำหนักหลวง  พอพ้นทางลับตาคนองค์ชายอู๋ฟานก็คว้าแขนของไคเอาไว้ 

 

 

ไคถอนหายใจออกมาแล้วดึงมือหนาออกจากแขนตน ผมว่าคุณไปดูเขาเองเถอะ   องค์ชายอู๋ฟานรีบวิ่งไปที่ห้องบรรทมของราชาจงอิน  ราชาจงอินที่มีสภาพอิดโรยกำลังนอนลืมตาหายใจรวยรินอยู่   จงอิน  ไม่นะ  จงอิน   ราชาจงอินค่อยๆ ปรือเปลือกตาที่อ่อนล้าขึ้นมอง  มือที่สั่นเทาค่อยๆ ยกขึ้น  องค์ชายอู๋ฟานรีบคว้ามือนั้นมากุมไว้ทันที  เจ้าพี่รึ  อา  ข้าอยากขอบคุณท่านในทุกๆ อย่าง  ขอบคุณที่เคยช่วยเหลือค้ำจุนข้ามานานหลายปี  

 

 

ราชาอู๋ฟานน้ำตานองหน้าใบหน้าคมส่ายไปมา  ไม่  ไม่  เจ้าอย่าพูดแบบนี้  เจ้าต้องหาย  ต้องหาย  จงอิน  หมอหลวงกำลังหาทางรักษา  อีกไม่นานเจ้าก็หาย   ราชาจงอินหัวเราะออกมาเบาๆ พลางหลับตาลงช้าๆ  เจ้าพี่อย่าได้รั้งข้าไว้อีกเลย  ข้า ... ไม่ไหวแล้วจริงๆ  อา คยองซู  คยองซู   ดีโอที่ถูกเรียกรีบผวาเข้ามากุมมือของราชาจงอินเอาไว้แน่นพร้อมร้องไห้สะอื้นออกมาอย่างหนัก

 

 

คยองซู  ทั้งๆ ที่ข้าเพิ่งจะได้เจอเจ้าแท้ๆ  ก่อนหน้านี้ในสมัยที่เจ้าเป็นเพียงพระสนมเจ้าก็ต้องร้องไห้และต้องพยายามต่อสู้เพื่อให้ได้อยู่เคียงข้างข้ามาหลายต่อหลายครั้ง  และพอมาเจอกันอีกครั้งข้าก็ทำให้เจ้าร้องไห้อีกแล้ว  คยองซูข้าขอโทษนะ   ราชาจงอินว่าพยายามจะเช็ดน้ำตาให้กับดีโอ  ภาพตรงหน้าทำให้ไคต้องเบือนหน้าหนีไปมองอีกทาง  ราชาจงอินหันมองเสี้ยวหน้าของไคก่อนที่จะเอ่ยเรียก  ท่านไค ... ได้โปรดเข้ามาหาข้าหน่อย

 

 

ไคลังเลชั่วครู่ก่อนที่จะไปหย่อนตัวลงนั่งใกล้ๆ  ไคหันมองสบตากับดีโอนิ่ง  ราชาจงอินจับมือไคไปวางทาบทับไว้กับมือของดีโอ  ฝากด้วยนะ  ฝากหัวใจของข้าไว้ในมือเจ้าด้วย  ไค  ข้ารู้ว่าเจ้าเองก็รักคยองซู  รักเขาไม่ด้อยไปกว่าข้า  ข้าเข้าใจดี  เข้าใจทุกอย่างตั้งแต่เห็นเจ้าแล้ว  สิทธิ์ของข้าหมดไปตั้งแต่วันที่ส่งเขากลับเมื่อหลายปีก่อน  และตอนนี้เขาคือคนของเจ้าอย่างแท้จริง   คำพูดของราชาจงอินทำให้ไคขมวดคิ้วแน่น  แบบนี้มัน ...

 

 

ฝากด้วยนะท่านไค  ไม่ใช่แค่คยองซู  แต่รวมถึงแผ่นดินนี้  รวมถึงลูกข้า  คิดเสียว่าเขาคือลูกท่าน  ปกป้องบัลลังก์ของข้าด้วย   ไคแทบชักมือตนออกจากมือของราชาจงอินแต่ก็ยั้งตัวเองทัน  ไคส่ายหน้าไปมาเป็นการปฎิเสธ  นี่คือบัลลังก์ของคุณไม่ใช่ของผม  ผม ...   ราชาจงอินบีบมือไคแน่นขึ้นอีก ท่านไค  แค่แรกเห็นข้าก็เข้าใจ  ท่านก็คือข้า  และข้าก็คือท่าน  เพียงแค่เราต่างเกิดกันคนละภพ  ท่านรู้ดีเหมือนๆ กับข้า  อย่าปฎิเสธตัวเองอีกเลย

 

 

แต่  แต่ผมจะทำได้ยังไง  ผม  ผมเคยแต่บริหารงานในบริษัท  ไม่ใช่การบริหารงานของประเทศทั้งประเทศนะ   ไคยังคงแย้งแต่ราชาจงอินเพียงแค่ยิ้ม  แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว  ท่านทำได้แน่  ข้ามั่นใจว่าท่านทำได้  ไม่ใช่แค่การบริหารแต่ท่านยังสามารถปกป้องสิ่งสำคัญที่สุดของพวกเราเอาไว้ได้ด้วย  ตอนนี้มีแค่ท่านเท่านั้นที่ทำได้  ท่านก็ได้เห็นซอฮยอนไปแล้ว  และนั่นแค่บุตรีที่เขามีหากเป็นพระเจ้าอาคยูฮยอนหละก็พวกเขารับมือไม่ไหวแน่ๆ 

 

 

ท่านไค  หากสิ้นข้า  จงแดจะตกอยู่ในอันตรายรวมถึงคยองซูด้วย  หากท่านไม่รับปากพวกเขาต้องถูกพระเจ้าอาคยูฮยอนสังหารเป็นแน่  แล้วเมื่อถึงตอนนั้นแผ่นดินนี้จะลุกเป็นไฟ  พระเจ้าอาคยูฮยอนไม่เคยมองคนที่ต่ำกว่า  ท่านไม่เคยมีเมตตาแก่ผู้ใด  หากให้คนๆ นั้นได้เป็นใหญ่เขาจะทำให้แผ่นดินนี้ต้องแปดเปื้อน  ข้าไม่อาจอยู่เพื่อทานเขาได้อีกแล้ว  แต่ท่านไม่ใช่  ได้โปรดท่านไครับปากข้า  ปกป้องแผ่นดินนี้  ปกป้องพวกเขาทุกๆ คน

 

 

ไคนิ่งไปนาน  สับสน  ไม่แน่ใจ  อีกใจก็อยากจะช่วย  แต่ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเขา  ท่านไค ... ข้าขอร้อง ... รับปากข้าด้วย  อ๊ะ  แค่ก  แค่ก   ราชาจงอินไอออกมาเป็นเลือด  ไครีบผวาหาผ้าซับเลือดจากริมฝีปากหนาให้ทันที  ไคหันมองสบตากับดีโอ  สิ่งที่ราชาจงอินพูดเขาพอจะเข้าใจ  แค่เพียงออกไปที่ท้องพระโรงชั่วครู่นี้  สายตาของคนที่ได้ชื่อว่าพระเจ้าอาคยูฮยอนก็บอกทุกอย่างแก่เขาแล้ว

 

 

ไคสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจ้องมองสบกับดวงตาของราชาจงอิน  ได้ ... ผมยอมรับ  ผมจะปกป้องของๆ คุณเอาไว้ให้สุดความสามารถที่ผมมี  แต่จะได้นานแค่ไหนผมไม่รับปากหรอกนะ  เพราะเมื่อไหร่ผมจะต้องกลับไปที่โลกโน้นผมก็ยังไม่แน่ใจ  แต่ตราบใดที่ผมยังอยู่ที่นี่ผมจะดูแลและปกป้องทุกอย่างเอาไว้ให้ ... ผมสัญญา   ไคว่าราชาจงอินยกยิ้มขึ้นมาน้อยๆ มือหนาที่กุมมือไคเอาไว้ค่อยๆ ตกลงข้างตัว

 

 

ดีโอเบิกตากว้างผวาเข้ากอดร่างหนาเอาไว้แน่น  ไม่  ไม่นะ  ไม่  ฝ่าบาท  อึก  ไม่   องค์ชายอู๋ฟานรีบเข้าไปจับชีพจรของราชาจงอินก่อนหันไปตะโกนเรียกหมอหลวง  หมอหลวงคนสนิทรีบเข้ามาดูอาการก่อนที่หมอหลวงจะปล่อยโฮออกมาแล้วส่ายหน้าเป็นการบอกให้รู้ว่าเขาช่วยอะไรไม่ได้อีกแล้ว  ไคถอยห่างออกมาปล่อยให้ดีโอได้กอดร่างนั้นเป็นครั้งสุดท้าย  เพียงแค่พบกันในระยะเวลาสั้นๆ ไคกับรู้สึกผูกพันกับราชาจงอินราวกับเป็นพี่น้อง

 

 

ไคหลับตาลงปล่อยให้น้ำตาตนเองไหลลงมาเป็นสาย  ต่อแต่นี้เขาไม่ใช่ไค  ไม่ใช่คิมจงอินอีกแล้ว  แต่เขาคือราชาจงอินผู้เป็นกษัตริย์ปกครองมหานครซูซา  และต่อแต่นี้เขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องแผ่นดินและปกป้องคนที่ราชาจงอินฝากฝั่งเอาไว้  เขาต้องทำได้  ต้องทำได้  ไคยืนกำมือแน่นพร้อมปฏิญาณกับตนเอง  ไคไม่รู้เลยว่าคำสาบานและการตอบรับคำขอของราชาจงอินนั้นมันจะเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล ...

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

หยุ๊ดดดด ... ทุกคนที่เป็นแฟนคลับราชาจงอินจงหยุด  หยุดโวยวายกันเดี๋ยวนี้

เอาไว้รออ่านจนจบก่อนแล้วทุกคนค่อยโวยวายทีเดียว  เพราะฟิคเราไม่เคยมีปมเดียวให้ต้องคิด

เพราะงั้นหยุดเอาไว้ก่อนนะทุกคน ... โอเคไหม ... และหลังจากนี้ยุคที่แท้จริงของกษัตริย์อินฮวาง 

จอมราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์กำลังจะเริ่มขึ้น ...

 

                                                                                            

ปล.ช่วงนี้บทบาทของไคในชื่อของราชาจงอินจะมีเยอะหน่อยนะคะ  ช่วงกลางเรื่องจะเป็นของดีโอกับแบคฮยอน  และช่วงหลังๆ จะเป็นของรุ่นลูกๆ อันได้แก่  จงแด  ซิวหมิน  เซฮุน  ลูฮาน  ซูโฮ  และจื่อเถา  แต่เอ  จื่อเถาเป็นพระสนมขององค์ชายอู๋ฟานแล้วมายุ่งอะไรกับรุ่นลูก  อยากรู้ไหม  ถ้าอยากรู้ตามอ่านไปจนถึงช่วงที่สามของภาคสองนะคะ  อยากบอกว่าเรื่องนี้ยาวมาก  ยาวจริงๆ  ยาวแบบจริงจังเลยหละ -*-  แต่ถ้ามีเวลาเราจะค่อยๆ ตัดทอนลงให้กระชับและได้ใจความที่สุด ...

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #595 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 14:30
    ง่ะ อย่าอกนะว่า ไคคือกษัตริย์อินฮวางตัวจริง !!
    #595
    0
  2. #366 ฝ้าย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 21:24
    ตอนท้ายอาจจะแบบ ฟื้นขึ้นมาเหรอ อะไรทำนองนั้น. ฮรืออ เศร้าาา
    #366
    0
  3. #305 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 02:33
    ไม่ไหว กั้นน้ำตาไม่ไหวแล้ว ราชาจงอิ้นนนนนนนนนนนนน ไม่นะ ม่ายยยยยยยยยยยยยย
    ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ฮื่อออออ
    อย่าจากกันไปดื้อๆสิราชา ท่านเพิ่งเจอคยองซูเองนะ ฮือออ
    ไม่ไหวแล้วว น้ำตาจิไหลขอแชร์นะคะ TT

    *โวยวา้ยๆ ฮ่าๆ ไรท์เบรกเราไม่อยู่แล้วว ฮ่าๆ เพราะด้วยความรักของเราที่มีต่อราชาจงอินช่างมากเสียนีกระำำไร ฮาาาาาาาาาาาาาา เอฟซีราชารัวๆ

    #305
    0
  4. #150 「Choopa★Milk」 (@doublejoker96) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 22:56
    เกือบแล้ว เกือบโวยวายแล้ว555555555555555555
    นี่เอฟซีราชาจงอินบอกเลอ5555555555555
    ไคคือแบบหนุ่มธุรกิจไฟแรงจะมาบริหารเมืองแทนละ เอาใจช่วยนะเค่อะ *O*

    สงสารดีโอกับราชาจงอินมาก ทั้งที่เพิ่งพบกันแท้ๆ ก็ต้องจากกันอีกแล้ว T^T
    #150
    0
  5. #120 NiceKyung (@nicekyung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 09:57
    ฮือ ราชาจงอินไปแล้วอ่ะ (T^T) *หมดกัน 3P ที่ข้าฝันไว้*
    #120
    0
  6. #113 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 22:20
    เอาจริงๆคือกำลังจะโวยวายเลยค่ะ 555
    แต่ไรท์เตอร์เบรคไว้ เราก็เลยไม่โวยวายก็ไ้ด้
    ตอนนี้แบบเศร้าอะ น้ำตาไหลเลย
    คำพูดของราชาจงอินที่พูดกับคยองซู ที่บอกว่าตอนอยู่ข้างๆก็ทำให้้ร้องไห้
    มันแบบบีบจิตใจที่สุดเลย
    ไคก็รู้ดีว่าจงอินคือตัวเอง และเราชาจงอินก็รู้ดีว่าไคคือตัวเอง
    เพียงแต่เกิดกันคนละภพคนละชาติ
    ตอนนี้ไคก็ต้องเป็นราชาจงอินแล้ว สู้ๆๆเพคะ ไฟท์ติ้ง!!
    #113
    0
  7. #92 ★K-Aura. (@oopsoo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2556 / 14:40
    TTTT อ่านแล้วน้ำตาเล็ด
    #92
    0
  8. #82 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 10:05
    เราเป็นกำลังให้นายนะไค นายต้องทำได้แน่ๆ
    เราว่านะเทานี่ต้องมาเอี่ยวกะซูโฮแน่ๆเลยอ่า
    #82
    0
  9. #81 Hanayuji (@ks-jun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 02:29
    น่าติดตามมากมายรอลุ้นบทจื่อเทาจะมาแบบไหน  อยากอ่านต่อแล้ว เป็นกำลังใจให้ฮะ
    #81
    0
  10. #80 b_22 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 01:25
    ยาวมาก ก็อ่านค่ะ!

    สู้จนสุดใจเหมือนเรื่องลิขิตรักลวงใจ!

    ลุ้นกันไปจนถึงอาไคได้กอดหลานคยองซู ><



    #80
    0
  11. #79 bee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 01:16
    ไคต้องทำได้อยุแล้วแหละ พี่แกแลดูโหดมากอ่ะ

    โด้แบบว่าแซ่บกว่าเดิม555 แอบซะใจอ่ะ

    หญิงซอโดนตอกกลับเลย โด้ไม่ทนนะค่ะ อิอิ
    #79
    0
  12. #78 minminKM (@puiizz137) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 / 22:17
    ราชาจงอินให้ไคมาแทนแน่เลย
    แชปนี้โด้แจ่มมากอะ แบคยังอ้าปากค้าง 555
    #78
    0
  13. #77 MaMeawSMILE (@5220210270) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 / 19:54
    คือราชาจงอิน กับราชาไค 

    สองคนนี้มันคนละขั้วเลออออ

    ไคโหดอ่ะเราชอบ ..

    คนที่จะปกครองคนมันต้องแบบนี้ เด็ดขาด ๕๕๕๕
    #77
    0
  14. #76 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 / 19:41
    เย้ยยย ไคสลับตัวกับจงอิน
    #76
    0
  15. #75 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 / 12:28
    เปลี่ยนคัวกันแน่เลยอ่า โอ๊ยมันชวนตื่นเต้นดีแท้
    เอาเลยไคตอกพวกนั้นให้หน้าหงายกันไปเลย
    #75
    0