SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 59 : President > KaiDo Ft.EXO > ตอนที่ 06

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 มิ.ย. 57


 



*************************************************************************************************************
President = ประธานาธิบดี
ฟิคเรื่องนี้ดูชื่อเรื่องแล้วเหมือนจะหนัก  แต่ความจริงคือ...มันโคตรจะหาสาระไม่ได้
อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อเหล่าเคะน้อยๆ มีอำนาจล้นหลาม  และที่สำคัญหื่นโคตรๆ


*************************************************************************************************************

 

                

ไคย่อตัวลงต่ำแอบย่องออกมาด้านนอก  แต่ยังไม่ทันพ้นชายคาบ้านไคก็ต้องชะงักเมื่อชนเข้ากับชายร่างสูงใหญ่  ไคค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมอง  ชายตรงหน้าส่งยิ้มมาให้และสิ่งสุดท้ายที่ไคเห็นก็คือมือหนาของชายตรงหน้าที่เงื้อขึ้นสูง  ...ท่านดีโอ.!!!... บึ๊ก!!!

 

 

โรงเรียนมัธยมคยองนัม...ห้อง ปธน... “ อ้าวแบคฮยอนทำไมถึงอยู่คนเดียวหละ  แล้วท่านดีโอกับชานยอลหละ  อ๋อ...ใช่ ... ท่านดีโอคงกำลังทานข้าวสวีทหวานกับไคอยู่  ว่าแต่ ... ชานยอลหละไปไหน ”  จงแดที่เพิ่งจะเข้ามาเอ่ยถามพลางหันมองไปรอบๆ ห้อง 

 

 

“ จงแดอ่า ... เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ... ”  แบคฮยอนเล่าทุกอย่างให้จงแดฟัง  “ อะไรนะ ... ถูกลักพาตัว ”  จงแดตะโกนถามออกมา  แต่แล้วก็กลับมานั่งนิ่งสงบดังเดิมได้ยินข้อต่อรองที่ให้ดีโอไปพบ “ ลักพาตัวยังพอทำเนาแต่ข้อต่อรองถ้าพวกเราไม่ทำตามนี่มัน -*-  พวกนี้เรียนจบด้านอาญชญากรมาจากที่ไหนฟร่ะ  มีลูกมีหลานไม่มีทางส่งไปเรียนเด็ดขาด ” 

 

 

แบคฮยอนถอนหายใจออกมาดังเฮือกทำให้จงแดรีบยกมือห้ามก่อนที่อีกคนจะด่าออกมาเป็นชุด “ แค่ไม่อยากให้เครียด  เห็นนายทำหน้ายุงซะขนาด  จากที่นายบอกท่าทางพวกนั้นจะไม่ได้คิดทำร้ายไคแบบจริงๆ จังๆ คงแค่ขู่  ว่าแต่จดหมายอยู่ไหนขอดูหน่อยจะได้ไหม ”

 

 

แบคฮยอนเอาจดหมายที่ได้รับมาให้จงแดดู  จงแดอึ้งไปทันทีที่เห็นจดหมาย “ ............................... ” ...ไอ้ลายมือแบบนี้นี่มัน ... เฮ้อออออ ... จงแดพับจดหมายส่งคืนให้กับแบคฮยอน “ ไม่ต้องห่วงหรอกน่าฉันพอจะรู้แล้วหละว่าเป็นฝีมือของใคร  เขาไม่ทำร้ายไคหรอกอย่าห่วงเลย ” จงแดว่าพลางยกมือขึ้นตบไหล่แบคฮยอนเบาๆ  

 

 

“ นั่นนายจะไปไหน ” แบคฮยอนเอ่ยถามเมื่อเห็นจงแดลุกขึ้นแล้วทำท่าจะเดินออกไปจากห้อง  

 

 

จงแดหันไปส่งยิ้มให้กับแบคฮยอน “ ไปบ้านพักตากอากาศนั่นไง  ฉันรู้จักดีเชียวหละ  งานนี้สาเหตุไม่ใช่เพราะท่านดีโอหรอก  ฉันจะไปสมทบกับท่านดีโอทางโน้น  ฝากดูทางนี้ต่อด้วยนะ  มีอะไรคืบหน้าจะโทรมาบอก ” จงแดว่ายกมือขึ้นโบกน้อยๆ ก่อนเดินออกจากห้องไป  แบคฮยอนยืนนิ่งค้างอย่างคนทำอะไรไม่ถูก  และทันทีที่เริ่มกลับมามีสติแบคฮยอนก็กดโทรศัพท์หาชานยอลทันที

 

 

อีกด้านหนึ่ง ... ฮึ๋ยอืดอาดจริง ... แซงไปเลยเซ่ ... เฮ้ยก็บอกให้แซงไอ้คันนั้นไปเลยไง ... พวกนายขับรถเป็นกันหรือเปล่าเนี่ย ... บอกให้แซงไปเล๊ยยยยย ดีโอที่นั่งอยู่ด้านหลังชี้มือตะโกนโหวกเหวกเมื่อรู้สึกว่าบอร์ดี้การ์ดของตนมันขับรถได้ชักช้าเหมือนเต่าคลาน 

 

 

ท่านดีโอรถออกเยอะแยะจะให้ไปเร็วได้ยังไงหละครับ หนึ่งในบอร์ดี้การ์ดที่นั่งอยู่ด้านหน้าหันกลับมาบอก

 

 

ดีโอหรี่ตามองถนนเบื้องหน้าก่อนยกมือขึ้นแบให้คนด้านข้าง ชานยอลอ่า ... โทรศัพท์ดิ  

 

 

ชานยอลวางโทรศัพท์ลงบนมือของอีกคนอย่างว่าง่าย ท่านดีโอจะทำอะไรครับ

 

 

ดีโอคลี่ยิ้มบางเมื่อได้ยินคำถามจากชานยอล ให้พวกเขาเปิดทางให้เราไง ...   ดีโอหรี่ตาลงก่อนกดเบอร์โทรหาใครบางคน  ไม่นานนักตลอดทางที่พวกดีโอผ่านก็มีแต่สัญญาณไฟเขียว 

 

 

เพราะตนเองที่แกล้งป่วยการเมืองและหนีงานต้อนรับคณะทูต  ทำให้พวกตนจะตกเป็นข่าวไม่ได้ว่าตอนนี้กำลังอยู่ที่ไหนและทำอะไร  ดังนั้น ... จอดรถ!! ”  ดีโอว่าบอร์ดี้การ์ดที่กำลังขับรถอยู่รีบเลี้ยวหาที่จอดทันที 

 

 

ดีโอไม่สนใจคนรอบข้างรีบเดินไปเปิดประตูรถด้านคนขับแล้วลากบอร์ดี้การ์ดของตนลงมาทันที ฉันขับเอง ชานยอลที่เห็นดีโอย้ายไปนั่งด้านคนขับก็รีบก้าวลงตามไปแล้วให้ลูกน้องไปนั่งด้านหลังแทน

 

 

ท่านดีโอจะทำอะไรครับ  แล้วเมื่อกี้ท่านดีโอโทรหาใคร

 

 

ดีโอหรี่ตามองด้านหน้านิ่ง ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มขึ้นมาน้อยๆ ขอให้พวกเขาเปิดสัญญาณไฟให้  พอดีซี้กันกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงบางคนเป็นการส่วนตัวก็เลยทางสะดวก  อา ... เพราะไอ้ข้ออ้างป่วยการเมืองนั่นเชียวเลยทำให้มีรถนำทางไม่ได้  แต่เอาเหอะ .. หึ .. หึ .. หึ แค่ได้สัญญาณไฟเขียวตลอดทางก็พอ ...

 

 

ไฟเขียวตลอดทาง ..??.. ชานยอลหันมองไฟสัญญาณจราจรด้านหน้าด้วยความสงสัย  แต่แล้วไม่นานไฟเขียวทุกแยกที่พวกตนต้องผ่านก็กลายเป็นสีเขียวทั้งหมด

 

 

ดีโอกระตุกยิ้มน้อยๆ เอาหละสาวๆ อย่าได้ร้องกรี๊ดกร๊าดกันนะจ๊ะ  แล้วก็หาที่เกาะให้ดี ... พ่อซิ่งหละน๊า ...   ดีโอว่าพร้อมเท้าบางยกขึ้นแล้วเหยียบคันเร่งสุดแรง  เอี๊ยดดดดดด เฮ้ย!! ”  ทั้งชานยอลและบอร์ดี้การ์ดอีกสองคนด้านหลังร้องออกมาอย่างพร้อมเพรียง ... เมื่อรถออกตัวอย่างแรงจนรู้สึกว่าล้อหน้ามันกำลังยกจากพื้น

 

 

ภายในรถยนต์สีดำที่ติดฟลิม์กรองแสงเสียหนาทึบ  มันกำลังวิ่งอย่างฉวัดเฉวียนอยู่บนถนน  ดีโอที่นั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับดวงตาหวานจ้องตรงไปประดุจตาเหยี่ยว  มือข้างหนึ่งกำพวงมาลัยรถไว้มั่นส่วนอีกมือก็ทำหน้าที่ตบแตรรถเสียงดังสนั่น  ฮึ๋ย...อืดอาดจริง ปี๊นนนนนน ปี๊นนนนนน มือบางตบแตรไม่ยั้ง  เท้าก็เหยียบคันเร่งจนมิดไม่ท่าทีจะถอนเท้าออกเลยแม้แต่น้อย หลีกป๊ายยยยยยยย  หลีกทางสิโว้ย ...

 

 

และในจังหวะนั้นเอง ตี๊ด ติ๊ด ตี๊ด ... ชานยอลที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ลนลานควานหาโทรศัพท์ของตนขึ้นมากดรับอย่างทุลักทุเล ฮะ ... ฮัลโหล ... เฮ้ย!! … ” เอี๊ยดดดดด คลุก คลุก คลุก (เสียงผู้คนภายในรถที่กลิ้งไปตามแรงเหวี่ยง) เอี๊ยดดดดด คลุก คลุก คลุก บะ ... แบคฮยอน ... มะ ... มีอะไร  

 

 

แบคฮยอนที่กำลังถือสายอยู่อีกด้านกระพริบตาปริบๆ ชานยอลทำไมทำเสียงแบบนั้นหละ  แล้วนั่นทำไมในรถถึงมีเสียงเอะอะกันจัง ...

 

 

ชานยอลที่ได้ยินคำถามอยากร้องไห้ขึ้นมาทันใด  ทะ  ท่านดีโอกำลังจะพาพวกเราไปทัวร์นรก T   T >>> เฮ้ย!! O[  ]O!!  อ๊ากกกก  ไม่  ไม่นั่น ... ท่านดีโอร๊ดดด   เอี๊ยดดด โป๊ก!!  ชานยอลมึนเห็นดาวระยับเมื่อศีรษะของตนกระเทกเข้ากับกระจกอย่างแรง  แบฮยอนอ่าตอนนี้ผมกำลังต้องการมือ (เอาไว้เกาะ) อย่างแร๊ง ... เพราะงั้นมีอะไรขอร้องรีบพูดมา ...

 

 

แบคฮยอนเล่าเรื่องทุกอย่างให้ชานยอลได้ฟัง  เมื่อกดตัดสายชานยอลก็เอ่ยบอกกับดีโอ ท่านดีโอเห็นแบคฮยอนบอกว่าจงแดรู้ตัวคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แล้วครับ  และ บลา บลา บลา  

 

 

หือ ... ว่าไงนะ ... จงแดบอกว่ารู้แล้วงั้นเรอะ ... แค่เห็นลายมือเนี่ยนะ   ดีโอหันขวับไปมองหน้าชานยอลทันที

 

 

O____O!!  ท่านดีโอจะหันมาทำม๊ายยยย  มองข้างหน้าสิ  มองข้างหน้า  ม๊องงงง   เสียงชานยอลพร้อมบอร์ดี้การ์ดสองคนด้านหลังร้องเสียงหลงเมื่อดีโอละสายตาจากด้านหน้าหันมามอง  ถ้าเป็นปกติจะไม่ว่าเลยถ้ามันไม่ใช่มาด้วยความเร็ว 180 กิโลต่อชั่วโมงแบบนี้  พ่อแก้วแม่แก้วขอให้ลูกช้างปลอดภัยด้วยเถ๊อออออ  T^T

 

 

บ้านพักตากอากาศแถบชานเมือง ... เอี๊ยด ... หือ จงแดที่เปิดประตูรถลงมายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู อะไรกันทำไมพวกท่านดีโอยังมาไม่ถึงอีกก็ไหนแบคฮยอนบอกว่าออกมากันก่อนร่วมชั่วโมงแล้วนี่นา  เอ ... หรือแวะที่ไหนกันก่อนนะ   จงแดนิ่งคิดก่อนที่จะยักไหล่ขึ้นมาน้อยๆ ร่างสูงควงกุญแจรถในมือเล่นพร้อมผิวปากเบาๆ ก่อนก้าวเข้าไปภายในบ้านพัก

 

 

... คือ ... เขามีทางลัดมานะจ๊ะ ... แต่พวกท่านดีโอมิทราบเลยมาตามทางหลวงซึ่งมันพาอ้อมโลก ... - * -

 

 

* 50% *

 

 

ภายในบ้าน ... ตอนนี้คนนับสิบกำลังยืนรายล้อมร่างของไคที่นอนหมดสติอยู่บนที่นอนกว้าง  “ พวกนายนี่ไม่ได้เรื่องเลย  บอกแล้วไงว่าอย่าลงไม้ลงมือ  แล้วนี่เล่นทำร้ายเขาซะสลบเหมือดเลย  ดูสิตายเปล่าก็ไม่รู้ ... อ๊ะยังอยู่ ... ดูสิลืมตาแล้ว  ลืมตาแล้ว ”  ไคที่ได้ยินเสียงพูดคุยแว่วๆ ค่อยๆ ปรือเปลือกตาขึ้นมอง

 

 

อา ... คุณ ... อ๊ะ ไคผวาเฮือกเมื่อหันไปเห็นชายร่างใหญ่ที่ทุบเขาอย่างจัง  

 

 

ผมขอโทษครับ   ไคชะงักเมื่ออีกฝ่ายโค้งลงต่ำจนศีรษะแทบจรดพื้น  พอดีผมเพิ่งจะมาถึงเห็นคุณกำลังด้อมๆ มองๆ ก็เลยนึกว่าเป็นคนร้ายที่จะเข้ามาทำร้ายคุณชาย  ผมก็เลย ...  

 

 

ไคเลื่อนสายตาไปมองหน้าคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เตียง  นายนี่บ้าบิ่นชะมัด  อุตส่าห์คิดว่ามัดแน่นแล้วนะยังดิ้นหลุดไปได้อีก  แล้วนี่ ...   ไคเลื่อนสายตามองตามนิ้วมือที่ชี้ลงมา  ข้อมือที่ถูกเชือกบาดเพราะเขาที่พยายามกระชากในตอนหนีถูกพันผ้าเอาไว้เรียบร้อย นี่ถ้ากระชากแล้วไม่หลุดนายจะตัดมือตัวเองเลยไหม  

 

 

ไคจ้องมองข้อมือตนเองนิ่งก่อนเงยหน้าขึ้นมองสบตากับคนที่ถาม ถ้าผมต้องเป็นภาระให้กับท่านดีโอหละก็ ... มือแค่นี้ตัดก็ตัดสิครับ คำตอบของไคทำให้อีกฝ่ายอึ้ง  ไคมองคนตัวเล็กที่ถอนหายใจออกมาหนักๆ แล้วกลับตัวนั่งหันหลังให้กับตน

 

 

นายรักดีโอเหรอ  แล้วดีโอก็ดูเหมือนจะรักนายด้วย  แล้วคนๆ นั้นหละ  เขาทิ้งฉันไปทำงานกับดีโอเชียวนะ  ซ้ำเขายังบอกฉันว่าที่ทำเพราะเขา ... หลงรักดีโอ  ถ้าดีโอรักนายแล้วถ้างั้นเขาหละจะเป็นยังไง ...   ไคนิ่งไปนิดสมองนึกทบทวนถึงคนที่อยู่ใกล้ๆ ตัวของดีโอทั้งหมด คุณหมายถึง ... คุณจงแดเหรอ  

 

 

ห๊ะ .. 0/////0  นะ  นาย  รุ  รู้ได้ไง  

 

 

ไคคลี่ยิ้มบางเมื่อเห็นอีกฝ่ายเขิลหน้าแดง ก็คุณชานยอลมีคุณแบคฮยอนแล้วพวกเขาคบกันเปิดเผยออก  ที่ใกล้ตัวท่านดีโอก็เหลือแค่รุ่นพี่จงแดที่ดูจะยังไม่มีใคร  คุณ ... จับผมมาเพราะท่านดีโอชอบผมงั้นเหรอ  หรือว่าเพราะอย่างอื่นอีก ... บอกผมมาจะได้ไหม ... ผมเป็นคนถูกลักพาตัวมานะ  ผมมีสิทธิ์ที่จะรู้   ไคมองคนตัวเล็กที่หันกลับไปนั่งหันหลังให้กับตนดังเดิม

 

 

เมื่อหลายปีก่อนฉันเป็นอีกคนที่ถูกเรียกให้เข้ารับการคัดเลือกเพื่อเป็น ปธน.  ในชั้นเรียนฉันได้เจอกับจงแด  พวกเราสนิทกันในระหว่างที่พวกเราต้องแยกย้ายกันเดินทางไปยังที่ต่างๆ เพื่อฝึกฝนการเป็นผู้นำ  พวกเราก็จะมีจดหมายเขียนหากันตลอด  ในการคัดเลือกขั้นตอนสุดท้ายจะมีแค่สามคนเท่านั้นที่ผ่านเพื่อได้เป็น ปธน. ในตอนนั้นฉันรู้แล้วว่าจงแดถูกเลือกให้เป็นเลขา  เพราะความสามารถในการประสานงานของเขา

 

 

ไคเห็นอีกฝ่ายนั่งก้มหน้าลงมือกุมกันไว้แน่น พวกเราได้แบบทดสอบ  ฉันพยายามอย่างที่สุด  แต่ว่า ... คนที่ได้ตำแหน่งนั้นไปก็คือ ดีโอ ... ฉันเสียใจมากเพราะถ้าฉันไม่ผ่านนั้นก็หมายความว่าฉันกับจงแดต้องห่างกันไกล  ฉันจะไม่ได้เจอเขาเหมือนที่เคยเจออีกแล้ว  ฉันก็เลย ... ขอให้เขาสละตำแหน่งเลขาของ ปธน. ซะ  แต่ว่าเขาปฎิเสธ  ในวันนั้นพวกเราทะเลาะกันรุนแรงมาก  และจงแดก็บอกกับฉันว่า ... เขาไม่ทิ้งตำแหน่งเลขาหรอก  เพราะว่าเขา ... รักดีโอ  

 

 

คำพูดของอีกฝ่ายทำให้ไคอึ้งไปไม่น้อย  ตลอดมารุ่นพี่จงแดแทบไม่เคยแสดงออกให้เห็นเลยว่ากำลังหลงรักท่านดีโอ  เอ ... หรือว่าเขาสังเกตไม่ดีกันนะ ...

 

 

จงแดที่ยืนกอดอกพิงข้างฝาฟังบทสนทนาอยู่ถอนหายใจออกมาหนักๆ  มินซอก ... นายเล่าไม่หมดนะ   ทุกคนภายในห้องหันขวับไปมอง  ชายชุดดำพากันโค้งให้เมื่อเห็นว่าใครเดินเข้ามา  จงแดโบกมือน้อยๆ เป็นสัญญาณให้ทุกคนออกไป   นะ  นายรู้ได้ไงว่าเป็นฉัน  แล้ว  แล้วเข้ามาได้ไง

 

 

จงแดยกยิ้มกว้างเดินเข้ามาใกล้  ที่รู้ว่าเป็นนายก็เพราะจดหมายนั่นไง  โจรลักพาตัวที่ไหนบ้าใช้ลายมือตัวเองเขียนขู่  ฉันเคยเห็นลายมือนายจนชินตาแค่เห็นมันก็จำได้แล้ว  แล้วก็นะ .... ทุกคนเล่นมาอัดรวมกันอยู่ในห้องหมด  แบบนี้ต่อให้ใครมาก็ไม่เห็นหรอก  

 

 

ไคสังเกตเห็นคนตัวเล็กที่รุ่นพี่จงแดเรียกว่ามินซอกเริ่มทำตัวไม่ถูก  จงแดเดินเข้าประชิดตัวอีกคนก่อนยกมือขึ้นแล้วดีดหน้าผากอีกคนแรงๆ โอ้ย ... เจ็บนะ  

 

 

จงแดถอนหายใจออกมาแรงๆ ก่อนหันไปมองสบตาไค ไค ... นี่คิมมินซอก  หรือเรียกอีกชื่อว่าซิวหมิน  เขา ... เอ่อ ... เป็นคู่หมั้นฉันเอง  

 

 

ไคนั่งกระพริบตาปริบๆ ห๊า ... คู่หมั้น

 

 

 ซิวหมินยืนเอามือกุมหน้าผากตนเองหน้างออย่างไม่พอใจ ไม่ใช่แล้ว ... เราเลิกกันแล้วนะ จงแดหันไปยิ้มหวานให้กับอีกคน เหรอ ... เลิกแล้วทำไมยังใส่แหวนฉันไว้อีกหละ

 

 

ไคตวัดสายตาไปมองมือของซิวหมิน ... นั่นสิ ... เขาเองก็เพิ่งจะสังเกตที่มือของคนชื่อซิวหมินมีแหวนสวมอยู่จริงๆ ด้วย  เมื่อถูกทักซิวหมินก็ทำท่าจะถอดแหวนออกแต่ก็ถูกมือของจงแดคว้าเอาไว้ ถ้าถอดออกฉันจะไม่พูดด้วยอีกแล้วนะ  

 

 

คำขู่ของอีกฝ่ายทำให้ซิวหมินชะงัก  มาทำไม ... ไม่อยู่กับดีโอสุดที่รักแล้วเหรอ  ในวันนั้นคุณเลือกที่จะอยู่กับเขามากกว่าผมนี่   ซิวหมินว่าสะบัดหน้าไปอีกทาง

 

 

ไคนั่งกระพริบตาปริบๆ อยู่บนเตียง  ร่างสูงทำท่าลังเลจะก้าวลงจากที่เตียงกว้างแล้วออกไปดีไหม  และสุดท้าย .. ถามเลยดีกว่า ... เอ่อ ... รุ่นพี่ครับ ... ผมควรออกไปดีไหม   ไคเอ่ยถามชักไม่แน่ใจว่าเขาควรจะอยู่หรือจะออกไปดี 

 

 

จงแดหันไปมองอีกคน อยู่นี่แหละเพราะนายเองก็ควรจะรู้ต้นสายปลายเหตุที่ถูกพาตัวมาเหมือนกัน เมื่อได้รับคำตอบจากอีกฝ่ายไคก็หย่อนตัวลงนั่งตามเดิม  ซิวหมินนายบอกเขาไม่หมดนะเรื่องท่านดีโอหน่ะ   ซิวหมินยืนกอดอกหันหลังให้อีกคน ตอนนั้นนายขอให้ฉันเลิกการเป็นเลขา ปธน. เพราะคนที่เป็น ปธน. ไม่ใช่นาย  และฉันก็ปฎิเสธ  ตอนนั้นยอมรับว่าเราทะเลาะกัน  และต่างฝ่ายต่างเห็นว่าตนเองถูก  นายคิดว่าฉันจะทิ้งนายไปหาคนอื่น  ฉันคิดว่านายงี่เง่าที่พอแพ้ดีโอแล้วก็พาล  คิดให้ดีสิซิวหมินวันนั้นใครกันที่พูดคำนั้นออกมาก่อน  ใครกันที่บอกว่าฉันเลือกเป็นเลขาเพราะอะไร

 

 

ซิวหมินยืนกอดอกนิ่ง  หากแต่ดวงตากลับกรอกไปมา  ...นึกไม่ออกอ่ะ -*- ...  นึกไม่ออกหละสิ   จงแดเอ่ยถามเหมือนรู้ทัน  ทำเอาอีกคนสะดุ้งเฮือกแต่ก็ยังกลบเกลื่อนไว้ ใครบอกว่าจำไม่ได้หละ  นายนั่นแหละที่บอกว่าจะทำหน้าที่นี่เพราะนายหลงรักดีโอหน่ะ  

 

 

จงแดหัวเราะออกมาเบาๆ นายต่างหากที่พูด  นายเอาแต่ตะโกนใส่ฉันว่าฉันจะทำหน้าที่นี้ทั้งๆ ที่ไม่มีนายเพราะฉันหลงรักดีใอใช่หรือเปล่า  ฉันที่พยายามจะอธิบายแต่นายที่ไม่ฟัง  พอนานๆ เขาฉันก็เริ่มโมโหบ้าง  ความไม่พอใจทำให้ฉันโพลงออกไปตามที่นายต่อว่า  บอกนายว่าฉันไม่เลิกและจะทำงานนี้เพราะฉันหลงรักท่านดีโอจริงๆ  จำได้หรือยัง  

 

 

ซิวหมินยืนนิ่ง  สมองเริ่มทบทวนความจำแบบจริงๆ จังๆ   ภาพเมื่อวันวานที่ตนกับจงแดกำลังทะเลาะกันเริ่มวนกลับเข้ามาอีกครั้ง ... และก็มีประโยคหนึ่งที่ตนได้พูดออกไป  และประโยคนั้นก็เริ่มทำให้ซิวหมินเริ่มเหงื่อตก ...

 

 

... จงแดนายไม่ยอมเลิกเป็นเลขา ปธน. เพราะนายหลงรักดีโอแล้วใช่ไหม  ใช่สิ  ใครๆ ก็หลงรักดีโอกันทั้งนั้น  ใครๆ ก็คอยแต่เอ่ยปากชมว่าดีโอฉลาด  หัวดี  เหมาะสม  อึก  นายเองก็คงเหมือนกับคนอื่นๆ นายมันหลงเสน่ห์ดีโอไปแล้วใช่ไหม  ใช่ไหม  ใช่ไหม  ไอ้คนหลายใจ ...่นายต่อว่า  พอแพ้ดีโอแล้วก็

 

 

เพราะตอนนั้นกำลังเสียใจที่ตนไม่ได้รับเลือก  เพราะกำลังน้อยใจว่าตนเองทำผิดอะไร  ตนเองตอบคำถามของพวกคณะกรรมการกลางผิดตรงไหน  ดีโอ  โดคยองซู  คนๆ นั้นมีดีอะไรทำไมถึงได้รับเลือก  บวกกับที่จงแดยืนยันหนักแน่นว่าจะทำหน้าที่เลขา ปธน. ต่อทั้งๆ ที่คนนั่งตำแหน่งนั้นไม่ใช่ตน  ตอนนั้นมีแต่เรื่องไม่เข้าใจ  ทำไม ... ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้เป็น ปธน. แล้วแต่ทำไมจงแดถึงยังต้องเป็นเลขาอีก  ความคิดที่ว่าตนเองกำลังจะถูกทิ้งทำให้โกรธจนฟิวส์ขาด ...

 

 

นึกออกแล้วสิ จงแดว่ายืนกอดอกมองอีกฝ่าย  ซิวหมินค่อยๆ หันกลับไปมอง นายโกรธฉันหรือเปล่าที่ทำตัวงี่เง่าแบบนั้น   จงแดส่ายหน้าไปมาก่อนสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้อีกคน  ซิวหมินช้อนตาขึ้นมองอีกฝ่าย  หลังจากที่เราทะเลาะกันวันนั้นฉันก็เฝ้าโทรหาแต่นายก็ไม่ยอมรับสาย  ฉันไปหานายก็ไม่ให้เข้าพบ  จนฉันเริ่มถอดใจ  กะว่าจะทำงานเป็นเลขาท่านดีโอจนพวกเราเรียนจบก็จะลาออกแล้ว ... แล้วตอนนั้นถ้ามันยังไม่สายเกินไปสำหรับเรา  ฉันกะว่าจะไปอธิบายให้นายได้เข้าในแบบจริงๆ จังๆ เสียที  อา  ซิวหมินฉันรู้ว่านายกำลังโกรธและต้องการประชด  ฉันไม่เคยโกรธนายเลยนะ  

 

 

ไคที่ได้ยินคนทั้งสองคุยกันยกยิ้มขึ้นมาอย่างโล่งออก  แต่ ... ปัง!!  ทั้งสามคนสะดุ้งเฮือกหันมองไปยังประตูห้องอย่างพร้อมเพรียง  ที่หน้าประตู ... ดีโออยู่ในท่ายกเท้าขึ้นมา (ออกแรงถีบประตู) ประตูบานเดิมที่เคยปิดสนิทบัดนี้นอนแอ่งแม้งอยู่บนพื้น (หลุดทั้งบาน) 

 

 

ดีโอเหลือบสายตาขึ้นมองคนทั้งสอง แต่ฉันไม่โอเคเฟร้ย ... พวกแกร่ ... กล้าแตะต้องไคงั้นเหรอ ... เพราะเหตุผลการทะเลาะกันแบบงี่เง่าเนี่ยนะ  ซ้ำยังเที่ยวดึงใครต่อใครเข้ามาเกี่ยวให้วุ่นวายไปหมด   กร๊อบ กร๊อบ (เสียงหักนิ้ว) ดีโอย่างสามขุมตรงเข้าไปหาคนทั้งสอง นี่คงเบื่อชีวิตกันมากแล้วสินะ   จงแดและซิวหมินพากันกลืนน้ำลายลงคอดังเอือก  เพราะตอนนี้ตัวของดีโอเหมือนกำลังมีไฟลุงไหม้อยู่ก็ไม่ปาน  พวกแกตาย ... ดีโอตะโกนลั่นพร้อมกระโดดใส่คนทั้งสอง 

 

 

จงแดกับซิวหมินผลัดกันผลักอีกคนให้ไปอยู่ด้านหลัง  ไคหันมองคนทั้งสองสลับกับดีโอไปมา  ก่อนที่จะตัดสินใจขั้นเด็ดขาด ..  ท่านดีโอ ... อย่า!!   ผลั๊ก!!!  ไคที่ถลาเข้าไปขวางเจอส้นทรีนที่วาดผ่านอากาศฟาดเข้าก้านคอแบบพอดิบพอดี  เพราะความหนักหน่วงของคนที่มีดีกรีเป็นถึงนักคาราเต้สายดำทำเอาคนที่เข้าไปรับแบบจังๆ ถึงกับน๊อคกลางอากาศสลบเหมือดลงไปอีกหน ...

 

 

..............................  ท่ามกลางสภาพของไคที่นอนชักกระตุกน้ำลายฟูมปากทุกคนถึงกับอึ้งค้างไปชั่วขณะ  และ ... อ๊ากกกกก  คิมจงอิ๊นนนนน  ไคอ่า  ไค  คร๊ายยยย  นายจะบ้าเรอะ  เข้ามาขวางทำไม  ไคตื่นขึ้นมาก่อน  ตื๊นนนนน  ที่รักอ่าเค้าไม่ได้ตั้งใจน๊า  ไม่ได้ตั้งใจจริงจริ๊งงงงง   ไคอ่าตื่นซี่  ตื่น ....

 

 

จงแดและซิวหมินต่างพากันยืนมองดีโอที่ถลาเข้าไปคว้าไคขึ้นมาเขย่าแรงๆ เพื่อเรียกสติ  พลันทั้งสองที่ยืนกอดกันกลมก็มีความคิดที่ตรงกัน  ...ซิวหมิน + จงแด  >>>  -________-‘’  ... แมร่ง ... โชคดีที่ไม่ใช่กรู ...

 

 

*********************************  ติดตามตอนต่อไป  *********************************

  
  
 ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลย ... งานเจ้าเอ๋ย ... มันมาเยอะตามระดับชั้นการเรียนจริงๆ เนอะ ... 

มิน่าเพื่อนๆ ที่เขียนฟิคด้วยกันเดี๋ยวนี้ถึงได้พากันหายหม๊ดดดดด  ... T________T

** เดี๋ยวกลับมาตรวจคำผิดนะคะ

 

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #660 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 13:43
    อห ที่แท้ก็พี่มินซอกนี่เองงง 
    แต่คยองนางจะโหดไปมั้ยแกร 55555
    #660
    0
  2. #656 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 11:04
    โอ๊ย ฮา...ไคเอ้ย...
    #656
    0
  3. #653 myumbella (@blueblackspell) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 20:22
    ท่านปธน.สุดยอดเลยอะ 555555 //ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ
    #653
    0
  4. #651 suzakea (@suzakea) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 21:00
    กรรม  ดีโดไปทำแบบนั้นทำไม เห็นป่ะ โกรธคือโง่โมโหคือบ้า แล้วก็ทำให้ที่รักนอนกระแด่วๆ เลยอ่ะ เหอๆๆๆ  ดีโอน่ากลัวเหอะให้ตายซิพับผ่า
    #651
    0
  5. #649 bee (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 09:03
    โอ๊ย ฮาไปไหนฟิคเรื่องนี้555

    สงสารลูกน้องท่านดีโอแต่ล่ะคนจิงๆ

    แล้วใครกันที่อยุเบื้องหลัง อยากรู้อ่าาา
    #649
    0
  6. #646 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 14:57
    สงสารชานยอล โดนท่านดีโอ พาทัวนรกซะแล้ว
    #646
    0
  7. #637 myumbella (@blueblackspell) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 08:49
    *^* เอาใจช่วยชยอลนะ555555
    #637
    0