SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 43 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 43

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ธ.ค. 56




****************************************************************************************************************

 หากจะทูลขอให้องค์ชายซิวหมินเป็นคนพากระหม่อมเที่ยวชมวังจะทรงอนุญาตได้หรือไม่

ถ้าจะให้ซิวหมินพาเที่ยวหละก็...ข้าว่าให้ซิวหมินพาท่านหลงวังซะยังจะง่ายกว่า 

ก็ดีนะไปเที่ยวด้วยกันหลายๆ คนสนุกดี...^^

ซิวหมิน!!...

อึก...จงแดตวาดข้า...ซิวหมินไม่รู้ว่าทำอะไรผิด...จงแดโกรธข้าทำไม 

****************************************************************************************************************

                        

 

 

องค์ชายจียงยกยิ้มพรายหันมองสบตากับมหาดเล็กคนสนิท แต่ถ้าองค์ชายซิวหมินจะเลือกข้ามันก็ช่วยไม่ได้  ด้วยฐานะขององค์ชายอู๋ฟานข้าว่าราชาจงอินคงไม่กล้าคัด้านการตัดสินใจขององค์ชายซิวหมินหรอก  เพราะฉะนั้นข้าคงต้องเข้าหาองค์ชายอู๋ฟานเสียหน่อยแล้วสิ ^^ ”

 

 

ตกเย็น ... งานเลี้ยงต้อนรับ ณ หน้าลานพระตำหนักหลวง ... ด้านหน้าสุดไคนั่งอยู่ตรงกลาง  ซ้ายมือมีองค์ชายอู๋ฟาน  และองค์ชายรัชทายาทจงแด  พร้อมด้วยองค์หญิงซูฮยอนขนาบข้างด้วยหัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอน  ฝั่งขวามีดีโอ  แบคฮยอนและซิวหมินนั่งรวมกลุ่มพูดคุยกันอย่างออกรส  เมื่อได้เวลาเริ่มงานเลี้ยงองค์ชายจียงก็มาถึง  การปรากฎกายขององค์ชายจียงทำให้เหล่ามหาดเล็กและนางกำนัลให้ความสนใจกันเป็นอย่างมาก 

 

 

แม้แต่ดีโอและแบคฮยอนเองก็ยังอดชื่นชมในความงดงามและท่วงท่างามสง่าน่ามองไม่ได้ นี่แบคฮยอนองค์ชายจียงนี่หล่อจังนะ  เคล้าหน้าหล่อเหลาหมดจดจริงๆ ดีโอว่าพลางเอียงตัวไปพูดกับแบคฮยอน  แบคฮยอนชักคิ้วเข้าหากันพลางเอ่ยค้านเพื่อนรักตน หล่อที่ไหนนั่นต้องเรียกว่าน่ารักต่างหากหละ  หน้าตาแบบนั้นมองว่าหล่อได้ยังไงต้องบอกว่าสวยสิ   สองเพื่อนรักเอ่ยเถียงกันเบาๆ อย่างหาข้อยุติว่าตกลงจะหล่อหรือสวยดี

 

 

องค์ชายจียงเดินมาโค้งทำความเคารพต่อราชาจงอิน  ตามสบายเถอะองค์ชายจียง  มาอยู่ที่นี่จงอย่าคิดเป็นคนอื่นไกล  หากขาดเหลืออะไรก็สามารถบอกได้  ทั้งข้า  มเหสีข้า  องค์ชายอู๋ฟานและพระชายาแบคฮยอน  พวกเรายินดีช่วยเหลือให้ท่านได้อยู่ที่นี่อย่างสะดวกสบายที่สุด  เอาหละวันนี้คืองานเลี้ยงต้อนท่าน  ข้าได้แต่หวังว่าท่านจะสนุกกับงานในวันนี้ องค์ชายจียงเอ่ยรับอย่างน้อบน้อมก่อนเดินไปนั่งลงยังที่นั่งของตน

 

 

งานเลี้ยงดำเนินไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง ... ฝ่าบาทกระหม่อมขอดื่มให้กับราชาจงอินผู้ยิ่งใหญ่  การศึกกับคีรัมทำให้พวกเราชาวคังนึงรู้สึกเลื่อมใสกับสติปัญญาของพระองค์ยิ่งนัก   องค์ชายจียงว่าพลางดื่มเหล้าในมือก่อนรินลงใหม่แล้วหันไปหาองค์ชายอู๋ฟาน  และนี่แด่องค์ชายอู๋ฟาน  แม่ทัพเอกแห่งซูซา  พระบิดาข้าเคยเอ่ยถึงท่าน  ซ้ำยังบอกอีกว่าราชาจงอินช่างน่าอิจฉาที่มีแม่ทัพเอกคู่ใจที่เก่งกาจ  

 

 

คำชมของพระบิดาข้าทำให้ข้ารู้สึกอิจฉาองค์ชายอู๋ฟานยิ่งนัก  ข้าหมายมั่นว่าอยากพบกับมหาบุรุษที่บิดาข้ายกย่องสักครั้ง  และพอมาได้เจอมันก็ทำให้ข้ารู้ว่าคำกล่าวของพระบิดามันมิได้เกินเลยสักนิด  มันทำให้กระหม่อมนึกอยากเป็นแม่ทัพให้ได้เยี่ยงท่านในสักวัน  เหล้าจอกนี้กระหม่อมขอดื่มให้แก่องค์ชายอู๋ฟาน   องค์ชายจียงว่าพลางยกจอกเหล้าในมือขึ้นดื่มรวดเดียวหมด  องค์ชายอู๋ฟานคลี่ยิ้มบางก่อนยกจอกเหล้าขึ้นดื่มตาม  ...

 

 

องค์ชายอู๋ฟานหากกระหม่อมจะทูลขอให้องค์ชายซิวหมินเป็นคนพากระหม่อมเที่ยวชมวังหลวงแห่งซูซา  ไม่ทราบว่าองค์ชายจะทรงอนุญาตได้หรือไม่ คำถามขององค์ชายจียงทำเอาไคแทบสำลักเหล้าในมือ  องค์ชายรัชทายาทจงแดตวัดสายตาคมดุจ้องมองหน้าองค์ชายจียงทันที  หากแต่คนถูกมองกลับทำเฉยไม่คิดสนใจ  ดวงตาขององค์ชายจียงยังคงจ้องนิ่งที่องค์ชายอู๋ฟาน  ไคนั่งกระพริบตาปริบๆ ก่อนค่อยๆ เหลือบสายตาไปมองจงแด 

 

 

...ปกติไม่เคยมีใครมายุ่งกับซิวหมิน...คราวนี้จงแดจะทำยังไงหนอ...  ไคกับองค์ชายอู๋ฟานแอบชำเลืองมองสบตากันและกัน  หากองค์ชายอยากเที่ยวชมวังหลวงหละก็กระหม่อมจะเป็นพาเที่ยวชมเองก็ได้   องค์ชายจงแดว่าพลางฉีกยิ้มหวานให้กับอีกฝ่าย  องค์ชายอู๋ฟานและไคหันมองสบตากันและกันอีกครั้ง  ต่างพากันลุ้นว่างานนี้จะออกมารูปแบบไหนหนอ  องค์ชายจียงหันไปมองสบตากับองค์ชายจงแด

 

 

องค์รัชทายาทคงมีงานยุ่งกระหม่อมไม่กล้ารบกวนเวลาขององค์รัชทายาทหรอก   องค์ชายจงแดหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนเหลือบสายตาไปมองซิวหมินที่ยังคงนั่งมองนางรำพร้อมปรบมือเข้าจังหวะไปด้วยอย่างสนุกสนาน ข้าว่าถ้าท่านจะให้ซิวหมินพาเที่ยวชมวังหละก็  ข้าว่าให้ซิวหมินพาท่านหลงวังซะยังจะง่ายกว่า  เขาไม่รู้จักทางในวังหลวงนักหรอก  เส้นทางที่เขาคุ้นเคยและถนัดที่สุดก็จากพระตำหนักขององค์ชายอู๋ฟานมาพระตำหนักข้านี่แหละ

 

 

องค์ชายจียงนิ่งไปนิดก่อนคลี่ยิ้มกว้างอย่างขบขัน  องค์ชายรัชทายาททรงล้อข้าเล่นกระมั้ง   องค์ชายจียงว่าพลางเหลือบสายตาไปมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟาน  องค์ชายอู๋ฟานคลี่ยิ้มบางพลางเอียงคอน้อยๆ ข้าว่าถามซิวหมินเองจะดีกว่านะ องค์ชายจียงชักสีหน้าสงสัยก่อนหันกลับไปมองด้านหลังตน  องค์ชายซิวหมินยืนส่งยิ้มหวานมาให้ องค์ชายรัชทายาทพูดถูกหละ  ข้าเองยังหลงวังหลวงบ่อยๆ เลย  พวกเขาต้องออกไปตามหาข้าอยู่บ่อยๆ แหละ ^^ ”

 

 

องค์ชายรัชทายาทจงแดกระตุกยิ้มน้อยๆ พลางยืดตัวขึ้นอย่างเหนือกว่า  องค์ชายจียงนิ่งไปนิดก่อนคลี่ยิ้มกว้างอีกหน งั้นก็ดีเลย  ในเมื่อองค์ชายรัชทายาทเสนอตัวจะพากระหม่อมเที่ยวงั้นกระหม่อมก็จะขอให้องค์ชายซิวหมินไปด้วยกันเสียเลย  กระหม่อมและองค์ชายซิวหมินจะได้เรียนรู้ไปด้วยกันไง  องค์ชายซิวหมินทรงสนพระทัยไหม ซิวหมินนิ่งไปนิดพลางยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากตน ก็ดีนะไปเที่ยวด้วยกันหลายๆ คนสนุกดี ^^ ”

 

 

ซิวหมิน!! ”  องค์ชายรัชทายาทจงแดตะคอกใส่ทำเอาองค์ชายซิวหมินถึงกับสะดุ้งสุดตัว  คนตัวเล็กหันมองหน้าจงแดอย่างใจเสีย...ด้วยไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดถึงทำให้จงแดไม่พอใจ  ไคที่เห็นท่าไม่ดีจึงได้เอ่ยขัดขึ้น  เอาหละซิวหมินเจ้ากลับไปนั่งกับแม่เจ้าเหมือนเดิมเถอะ  ส่วนท่าน ... องค์ชายจียงเรื่องการพาชมวังหลวงข้าจะลองเอาข้อเสนอท่านไปคิดทบทวนอีกทีก็แล้วกัน   องค์ชายจียงจึงจำต้องโค้งลากลับไปนั่งที่ตนอย่างเสียไม่ได้

 

 

จงแด ไคเอ่ยเรียกเสียงเรียบ  องค์ชายรัชทายาทจงแดก้มหน้าลง กระหม่อมขอประทานอภัย   ไคถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนหันไปมองจงแดตรงๆ เจ้าเป็นถึงองค์ชายรัชทายาทเจ้าต้องรู้จักสำรวมให้มากกว่านี้  ข้ารู้ว่าเจ้าคิดยังไง  แต่มันก็ไม่ควรแสดงออกโจ้งแจ้งนัก  อย่าให้พ่อเห็นเจ้าไร้การสำรวจแบบนี้อีก ... เข้าใจไหม   องค์ ชายรัชทายาทจงแดก้มหน้านิ่งก่อนเอ่ยรับคำเบาๆ กระหม่อมทราบแล้ว

 

 

* 40% *

 

 

อึก   เสียงสะอื้นเบาๆ ทำให้ดีโอและแบคฮยอนที่กำลังนั่งดูนางรำอยู่ต่างพากันหันกลับมามองคนตัวเล็กข้างกาย  อ้าวซิวหมินเป็นอะไรไป   ดีโอเอ่ยถามพลางโอบไหล่เล็กเพื่อปลอบ  ดูสิลูกคนนี้  เมื่อกี้ยังเห็นนั่งปรบมือหัวเราะร่าอยู่เลย  หายไปครู่เดียวเอง ... เกิดอะไรขึ้น แบคฮยอว่าพลางยกมือขึ้นลูบผมของซิวหมินเบาๆ  องค์ชายซิวหมินยกมือขึ้นปาดน้ำตาลวกๆ จงแดตวาดข้า...อึก...ซิวหมินไม่รู้ว่าทำอะไรผิด...จงแดโกรธข้าทำไม

 

 

ห๊ะ...จงแดเนี่ยนะตวาดเจ้า   แบคฮยอนเอ่ยถามงงๆ แม้จะรู้ว่าจงแดจะชอบแกล้งซิวหมินเป็นประจำมาตั้งแต่เด็กก็เถอะ  แต่ก็ไม่เคยที่จะทำให้ซิวหมินต้องร้องไห้แบบนี้เลยสักครั้ง  แล้วทำไม ... ไหน...เกิดอะไรขึ้นเล่าให้แม่กับพระมเหสีฟังสิ องค์ชายซิวหมินเอ่ยเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง  ดีโอกับแบคฮยอนหันมองสบตากันและกันก่อนที่จะพากันหัวเราะออกมาเบาๆ ซิวหมินหันมองหน้าแบคฮยอนกับดีโอสลับกันไปมาด้วยความงุนงง

 

 

แบคฮยอนยกมือขึ้นโยกศีรษะซิวหมินไปมาเบาๆ เด็กโง่จงแดไม่ได้โกรธเจ้าหรอก  เขาแค่ ... หวงเจ้าหน่ะ   องค์ชายซิวหมินทำหน้างงหนัก หวง ???  องค์ชายรัชทายาทจงแดจะหวงซิวหมินทำไม   แบคฮยอนหันมองสบตากับดีโอก่อนที่ดีโอจะก้มลงบอกกับซิวหมิน ก็ตลอดมาเจ้ากับจงแดมักจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดไม่ใช่เหรอ  พอมีคนอื่นเข้ามาเขาก็กลัวว่าเจ้าจะไปชอบคนอื่นมากกว่านะสิ  เพราะงั้นจงแดถึงได้หวงเจ้ายังไงหละ

 

 

องค์ชายซิวหมินส่ายหน้าหวืด ไม่เห็นต้องหวงเลย  ซิวหมินไม่ชอบองค์ชายจียงมากไปกว่าจงแดหรอก  ซิวหมินชอบจงแดจะตายไป   องค์ชายซิวหมินว่าพลางหันมองสบตาแบคฮยอนกับดีโอตาแป๋ว  แบคฮยอนกับดีโอพากันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่  นี่องค์ชายซิวหมินคงยังไม่เข้าใจความหมายถึงความชอบพอแบบคู่รักสินะ  อา ... ดีโอคลี่ยิ้มบาง งั้นซิวหมินก็ต้องบอกกับจงแดตรงๆ เลย  รับรองว่าจงแดต้องกลับมาพูดดีๆ กับซิวหมินแน่ๆ

 

 

หลังงานเลี้ยง ... องค์ชายรัชทายาทจงแดกำลังจะเดินกลับพระตำหนักตนพร้อมด้วยมหาดเล็กที่ถือห่อของขวัญและขนมมาด้วยเสียมากมาย  แต่พอก้าวพ้นประตูพระตำหนักร่างเล็กๆ ที่นั่งอยู่ตรงบันไดก็ทำให้เท้าแกร่งชะงักกึก  องค์ชายรัชทายาทจงแดโบกมือให้มหาดเล็กและนางกำนัลถอยห่างออกไปก่อนที่ตนจะเดินเข้าไปหาองค์ชายซิวหมินที่นั่งรอตนอยู่ ดึกขนาดนี้แล้วทำไมยังไม่กลับพระตำหนักอีก  แล้วพระชายากับท่านลุง  อ๊ะ ..

 

 

องค์ชายซิวหมินหันขวับไปมอง  ร่างเล็กลุกขึ้นยืนก่อนโผเข้ากอดอีกคนแน่น  แรงสะอื้นทำให้จงแดใจเสีย  ซิวหมินร้องไห้ทำไม  ใครทำอะไรเจ้า   องค์ชายซิวหมินเงยหน้าขึ้นมอง  ดวงตากลมใสมีแววตัดพ้ออีกคน  เจ้านั่นแหละที่ทำให้ข้าร้องไห้  ในงานเลี้ยงเจ้าตวาดข้าทำไม   องค์ชายจงแดกอดคนตัวเล็กแน่น  ข้าลืมตัวไป ... ข้าขอโทษ  ข้าไม่ได้โกรธเจ้าหรอกนะ  ข้า ... ข้าก็แค่  หะ ...  

 

 

หวงซิวหมิน   องค์ชายซิวหมินเอ่ยสวนมาทำเอาองค์ชายรัชทายาทจงแดถึงกับอึ้งกระพริบตาปริบๆ ทันที  ห๊ะ  เอ่อ ชะ  ใช่  หะ  หวง  ข้าหวงเจ้า   ซิวหมินคลี่ยิ้มกว้างพลางกอดอีกคนแน่นกว่าเดิม  ไม่เห็นต้องหวงเลยซิวหมินชอบจงแดจะตายไป  ชอบมากว่าองค์ชายจียงด้วย องค์ชายจงแดคลี่ยิ้มกว้างก่อนที่จะชะงักกึกกับประโยคต่อมา แล้วซิวหมินก็ชอบท่านพี่เซฮุนมากกว่าองค์ชายจียงด้วย  ก็พวกเจ้าชอบมีขนมอร่อยๆ มาให้ข้าเสมอนี่นา  

 

 

องค์ชายรัชทายาทจงแดกรอกตาขึ้นฟ้าก่อนถอนหายใจออกมาดังเฮือก  นี่เขาควรจะบอกกับองค์ชายผู้อ่อนต่อโลกคนนี้ยังไงดีหนอ  ว่าคำว่าหวงกับชอบของเขาหน่ะมันคนละความหมายกัน  อีกอย่าง ... เขาควรจะโกรธดีไหม  หรือควรจะร้องไห้ดีที่ซิวหมินชอบเขาเพราะของกินที่เขาส่งไปให้  เฮ้อออ  บอกอารมณ์ตัวเองไม่ถูกกันเลยทีเดียว ... นี่เขาคงต้องได้แต่รอให้องค์ชายน้อยผู้อ่อนต่อโลกได้รู้จักโลกภายนอกให้ดีกว่านี้หละมั้ง ... เฮ้อออ ...

 

 

องค์ชายอู๋ฟานและแบคฮยอนอยู่คุยกับไคต่ออีกชั่วครู่  ทั้งนี้ก็เพื่อหาข้ออ้างให้ซิวหมินได้ไปงอนง้อขอคืนดีกับองค์ชายจงแดนั่นเอง  ไม่นานนักองค์ชายซิวหมินก็เดินตัวปลิวอารมณ์ดีกลับมา  ซ้ำยังหอบขนมมาเต็มสองแขน  และไม่บอกก็คงรู้ได้ว่าซิวหมินไปหอบขนมพวกนั้นมาจากไหน  ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนต่างพากันหัวเราะแล้วส่ายหน้าไปมาเบาๆ  ลูกคนนี้เห็นแก่ขนมจริงๆ   เมื่อมากันครบองค์ชายอู๋ฟานก็พาแบคฮยอนและซิวหมินกลับพระตำหนัก

 

 

พระตำหนักองค์ชายอู๋ฟาน ... ห้องพักของแบคฮยอน  หมับ!!  แบคฮยอนชะงักกึกเมื่อมีวงแขนแกร่งโอบกอดตนจากทางด้านหลัง  หือ...วันนี้มาแปลกจะอ้อนอะไรอีกเนี่ย   แบคฮยอนว่ายกยิ้มกว้างกับการอ้อนน่ารักๆ ของคนตัวสูง  องค์ชายอู๋ฟานวางคางลงบนไหล่เล็ก  วันนี้วิ่งวุ่นทั้งวันเลย  นี่ขนาดมาแค่คนเดียวนะ  ถ้ามาครบสามคนหละข้าคงต้องเหนื่อยแทบสลบแน่ๆ   แบคฮยอนหัวเราะคิกมือบางกุมมือหนาที่โอบรอบเอวตนไว้ 

 

 

เหนื่อยก็กลับไปพักสิครับ   ชายอู๋ฟานคลี่ยิ้มบาง  แขนแกร่งที่สอดโอบรอบเอวเล็กออกแรงกระชับให้แน่นขึ้น   ไปพักก็ได้  แต่ไม่กลับห้องนะ  วันนี้จะอยู่ห้องเจ้านี่แหละ  แบคฮยอน ...   องค์ชายอู๋ฟานเอ่ยเรียกพร้อมหมุนตัวแบคฮยอนให้หันมาทางตน  ใบหน้าคมโน้มไปกดจูบที่หน้าผากมนเบาๆ องค์ชายอู๋ฟานย่อตัวลงอุ้มแบคฮยอนไว้ในอ้อมแขนแกร่งแล้วพากันเดินหายเข้าไปในห้อง 

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #629 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 00:41
    น้องหมินหายงอนง่ายมว๊ากกก
    #629
    0
  2. #513 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 15:03
    ซิ่วหมินน่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    ถูกต้องแล้วแหละที่องค์ชายจงแดจะหวงขนาดนั้น
    ฮ่าๆๆ สงสัยต้องรอน้องอีกซักหน่อยอะนะจ๊ะ
    น้องยังเด็ก (ได้ข่าวว่าอายุเท่ากัน) 

    เอ๊ะ!!! หาโอกาสตอนลูกเผลอชิมิ
    องค์อู๋ กับพระชายาแบค ฮ่าๆๆ ><
    #513
    0
  3. #439 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 11:06
    พากันเดินหายเข้าไปในห้องแล้วทำอะไรกันต่อรึป่าวจ๊ะ 5555
    #439
    0
  4. #437 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 08:20
    ซิวหมิ่นจะไร้เดียงสาไปไหนกัน ชอบมากกว่าเพราะมีขนมอร่อยๆให้กิน 

    ส่วนอู่ฟานนี่ท่านเหนื่อยจิงๆป่ะเนี่ย หิ่นตล๊อดดดดดดดดดดดดดดดด
    #437
    0
  5. #436 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 05:56
    องค์ชายอู๋ขนาดเหนื่อย..ยังจะหื่นอีก555
    #436
    0
  6. #434 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 06:06
    จงแดอย่าไปดุอาหมินสิ!!
    ซิ่วหมินไม่ได้ตั้งใจนะ
    #434
    0
  7. #433 moo_za (@moo_mi) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 04:52
    อร๊ายยย~ จงแดหึงซิวหมินน่ารักอ่า หวงซิวหมินอ่าดิ
    คิคิ >.<
    #433
    0
  8. #432 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 04:15
    อร๊ายยยยย องค์ชายจงแดทรงพระหึง น่ารักมั่กอะ ><
    ฮาตอนไคจะสำลักเหล้า 555
    #432
    0