SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 39 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 39

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    12 ธ.ค. 56




****************************************************************************************************************

 เจ้าคงรู้ว่าการรับคนอื่นเข้ามาเป็นสนมก่อนการแต่งตั้งซูโฮขึ้นเป็นอัครชายามันก็เป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม

กระหม่อมทราบดี...เพราะกระหม่อมมีใจให้กับลูฮาน

ไคอึ้งไปทันทีนี่ถ้าไม่ติดว่ากลัวอำมาตย์ขวาจะฆ่าทิ้งเขาคงปรบมือชื่นชมความกล้าขององค์ชายเซฮุนไปแล้ว

ข้าไม่ได้คิดอะไรกับลูฮานแบบคนรัก...แต่ข้ารู้สึกเอ็นดูลูฮานเหมือนกับที่ข้ารักและเอ็นดูซิวหมินกับเซฮุน

พอจะบอกผมได้ไหมว่าคนรักคนแรกของคุณคือใคร...เรื่องเป็นมายังไง

 ****************************************************************************************************************

 

 

แบคฮยอนถอนหายใจออกมาหนักๆ นั่นแหละที่กำลังกลัว  เด็กหนุ่มที่ชื่อลูฮานถ้าเขาได้เป็นพระสนมขององค์ชายเซฮุนหละก็  เขาจะมีผลในการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ไหม  ถ้าไม่แล้วทำไมถึงไม่มีชื่อของลูฮานปรากฎในประวัติศาสตร์เลย...ตกลงแล้วลูฮานเป็นใครกันแน่

 

 

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วไม่นานเวลาที่อำมาตย์ขวาขอเข้าเฝ้าก็มาถึง  อำมาตย์ขวาดูจะตกใจไม่น้อยที่เห็นแบคฮยอนนั่งอยู่  อำมาตย์ขวามองผ่านแบคฮยอนไปทำความเคารพต่อไค กระหม่อมคิดว่าคงไม่ต้องทูลอะไรมาก  เพราะเรื่องราวทั้งหมดพระชายาแบคฮยอนน่าจะทูลฝ่าบาทให้ทรงทราบอยู่แล้ว   ไคเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นสูงก่อนค่อยๆ เอนตัวไปกระซิบกับดีโอเบาๆ มีกัดฝากไปหาแบคฮยอนด้วยแฮะ

 

 

แต่ในขณะที่ไคยังไม่ได้ทันเอ่ยอะไรออกไปมหาดเล็กก็วิ่งเข้ามา  ทูลฝ่าบาทองค์ชายอู๋ฟาน  องค์ชายเซฮุน  และเด็กหนุ่มที่ชื่อลูฮานขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ   ไคหัวเราะออกมาเบาๆ พลางพูดรำพึงกับตัวเอง วันรวมญาติสินะ   อำมาตย์ขวาหน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินว่าองค์ชายอู๋ฟานพาลูฮานมาด้วย ก็ดีเลย  ซูโฮบุตรชายข้ากระหม่อมก็รออยู่ด้านนอกเหมือนกัน  เพราะฉะนั้นก็ขอให้ฝ่าบาททรงเรียกทุกคนเข้ามาแล้วคุยกันให้รู้เรื่องไปเสียเลย

 

 

ไคหันไปพยักหน้าให้กับมหาดเล็ก ให้ทุกคนเข้ามา  รวมถึงคุณชายซูโฮที่รออยู่ด้านนอกด้วย เมื่อทุกคนมากันครบทำให้ตอนนี้ภายในห้องรับรองของพระตำหนักหลวงแลดูแออัดไปด้วยผู้คนไม่น้อย  ด้านหน้ามีไคและดีโอนั่งอยู่คู่กัน  ทางฝั่งขวามีองค์ชายอู๋ฟานและแบคฮยอน  ฝั่งซ้ายมีอำมาตย์ขวาและภรรยา  ด้านหน้ามีองค์ชายเซฮุน  คุณชายซูโฮและลูฮานนั่งอยู่  ไคมองสำรวจดวงหน้าสวยหวานของลูฮานอย่างพินิจ

 

 

เอาหละพวกท่านมาพบข้าเพราะอยากให้ข้าชี้ชัดเรื่องของซูโฮกับการแต่งตั้งตำแหน่งอัครชายาสินะ   ทั้งองค์ชายอู๋ฟานและมหาอำมาตย์ฝ่ายขวาต่างขานรับอย่างพร้อมเพรียง  ไคถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนหันมองเด็กตรงหน้าทั้งสามคนอีกครั้ง  เซฮุนเจ้าก็รู้สินะว่าซูโฮคือคู่พิธีที่ข้าเป็นคนเอ่ยสู่ขอให้  ดังนั้นตำแหน่งของซูโฮคืออะไรหลังงานพระราชพิธีข้าคิดว่าเจ้าคงรู้ดี   องค์ชายเซฮุนหมอบลงต่ำพร้อมเอ่ยรับ กระหม่อมทราบดี

 

 

งั้นเจ้าก็คงรู้ด้วยสินะว่าการรับคนอื่นเข้ามาเป็นสนมก่อนการแต่งตั้งซูโฮขึ้นเป็นอัครชายามันก็เป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม   องค์ชายเซฮุนหลับตาลงพร้อมเอ่ยรับคำอีกหน กระหม่อมทราบดี   ไคยกมือขึ้นเกาหว่างคิ้วตนเองเบาๆ แต่เจ้าก็ยังทำ   องค์ชายเซฮุนเงยหน้าขื้นมองสบตาไค นั่นเพราะกระหม่อมมีใจให้กับลูฮาน   ไคอึ้งไปทันทีนี่ถ้าไม่ติดว่ากลัวอำมาตย์ขวาจะฆ่าทิ้งเขาคงปรบมือชื่นชมความกล้าขององค์ชายเซฮุนไปแล้ว

 

 

องค์ชายเซฮุนพูดแบบนี้ไม่ไว้หน้าบุตรชายของกระหม่อมอันเป็นคู่พิธีที่ฝ่าบาททรงเอ่ยปากสู่ขอเลย  จะมีใจให้หรือไม่มีมันก็ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะพาใครเข้ามาก่อนการแต่งตั้งบุตรชายของกระหม่อม   ไคหันมองสบตากับอำมาตย์ขวาก่อนที่จะเอ่ยถาม  แล้วถ้าอย่างนั้นท่านอำมาตย์ต้องการให้องค์ชายเซฮุนแต่งตั้งซูโฮเป็นอัครชายาโดยที่ท่านก็รู้ว่าองค์ชายเซฮุนไม่มีใจให้งั้นนะเรอะ

 

 

ไคคลี่ยิ้มบางอย่างใจเย็น  ท่านอำมาตย์ตรองดูให้ดีว่าท่านยังอยากจะให้บุตรชายอยู่กับคนที่ไร้ใจเพื่อแลกกับตำแหน่งที่ท่านต้องการให้บุตรชายได้เป็น   อำมาตย์ขวาโค้งศีรษะลงต่ำ  พวกเราในชนชั้นสูง  ส่วนใหญ่ล้วนแต่งงานกันด้วยการเลือกสรรของบิดาและมารดา  กระหม่อมเองก็แต่งกับภรรยาเพราะถูกบิดามารดาเลือกให้เช่นกัน  คนเราแม้ไม่มีใจแต่ถ้าลองได้อยู่กินใกล้ชิดสุดท้ายพวกเขาก็จะรักกันไปเอง

 

 

ไคพยักหน้ารับรู้  การแต่งงานแบบคลุมถุงชนนี้มันคือธรรมเนียมปฎิบัติอันสุดฮิตของชนชั้นสูงในยุคอดีตเสียจริงๆ  งั้นถ้าองค์ชายเซฮุนแต่งตั้งซูโฮเป็นอัครชายาแล้วรับลูฮานเป็นสนมท่านก็จะไม่ขัดข้องสินะ   อำมาตย์ขวากำมือแน่นพลางก้มศีรษะลงต่ำอีกครั้ง  มิได้กระหม่อม  แค่นั้นยังไม่ใช่วิธีที่กระหม่อมพึงพอใจ   ไคถอนหายใจออกมาพลางยกมือขึ้นเกาหว่างคิ้วตนเองอีกครั้ง  แล้วท่านต้องการแบบไหนหละ  ท่านถึงจะคิดว่านั่นมั่นคงกับซูโฮพอ

 

 

อำมาตย์ขวาหันมองเสี้ยวหน้าขององค์ชายเซฮุนกับลูฮานก่อนที่จะเอ่ยออกมา  กระหม่อมอยากให้องค์ชายเซฮุนรับซูโฮเป็นอัครชายา  และรอจนกว่าซูโฮจะให้กำเนิดบุตรชายอันเป็นทายาทแก่องค์ชายเซฮุนเสียก่อน  หาไม่หากวันหนึ่งลูฮานเกิดให้กำเนิดบุตรชายขึ้นมาก่อนหน้า  ตอนนั้นบุตรชายของกระหม่อมคงต้องลำบากเป็นแน่  ขนาดยังไม่ได้แต่งตั้งซูโฮเป็นอัครชายา  องค์ชายเซฮุนยังทำกับบุตรชายของกระหม่อมแบบนี้

 

 

แล้วถ้าวันหนึ่งกระหม่อมไม่อยู่ในโลกนี้ขึ้นมา ... องค์ชายเซฮุนคงไม่เห็นหัวซูโฮบุตรชายของกระหม่อมเป็นแน่  แต่หากมีบุตรชายอันเป็นทายาทคนโตสืบทอดแล้วหละก็  ฐานะของซูโฮก็จะมั่นคงในตำแหน่งอัครชายา  กระหม่อมถึงจะนอนตายได้ตาหลับ  พระองค์เองก็เป็นบิดามีลูก  กระหม่อมคิดว่าความหวาดหวั่นเกรงว่าบุตรหลานจะต้องลำบากในภายภาคหน้าเมื่อไม่มีเราอยู่ในวันนั้นฝ่าบาทและองค์ชายอู๋ฟานคงพอจะรู้ดี

 

 

ไคหันไปมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟานก่อนที่จะถอนหายใจออกมา  ท่านอำมาตย์พูดมาก็ถูก  เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเพราะความใจเร็วด่วนได้ของเซฮุนผู้เป็นบุตรบุญธรรมของข้า  แต่ท่านจะแน่ใจได้ยังไงว่าวันหน้าพวกเขาต้องรักกันในสักวัน  ใช่ว่าการถูกคลุมถุงชนจะทำให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขทุกคนไปเสียเมื่อไหร่  หรือท่านจะพอใจแค่ให้ซูโฮได้ตำแหน่งอัครชายาโดยที่วันหน้าอาจไม่มีความสุขในชีวิตคู่เลยก็ได้งั้นรึ  

 

 

อำมาตย์ขวาหรี่ตามองหน้าองค์ชายอู๋ฟาน  ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มบางอย่างเย้ยหยัน สรุปแล้วองค์ชายอู๋ฟานก็พูดจาเข้าข้างองค์ชายเซฮุนอยู่ดี  ถ้าไม่ทำตามที่กระหม่อมของั้นองค์ชายมีวิธีที่ดีกว่าจะเสนอไหมหละ   องค์ชายอู๋ฟานคลี่ยิ้มก่อนหันไปมองซูโฮที่นั่งก้มหน้ามือบางกำชายผ้าแน่น มีสิ   คำตอบขององค์ชายอู๋ฟานทำให้ทุกคนหันขวับไปมอง  องค์ชายอู๋ฟานคลี่ยิ้มบางเมื่อเห็นทุกคนหันมองตนเป็นจุดเดียว

 

 

ข้าเองก็เป็นพ่อคนเหมือนกัน  ดังนั้นความรู้สึกท่านข้าจึงเข้าใจดี  แต่หากจะให้ซูโฮอยู่กับองค์ชายเซฮุนโดยที่เซฮุนมีคนอื่นอยู่ในใจมันก็เหมือนทำร้ายซูโฮอยู่ดี  ดังนั้นข้าจึงมีข้อเสนอ   องค์ชายอู๋ฟานหันไปมองสบตาไค เจ้ายังจำเรื่องที่เคยขอให้ข้าเดินทางไปคีรัมเพื่อสอนเรื่องการปกครองให้ซื่อเถาได้ใช่ไหม   ไคพยักหน้ารับในหัวพอจะมองออกแล้วว่าองค์ชายอู๋ฟานต้องการสิ่งใด ข้าอยากจะขอแลกเปลี่ยนให้เซฮุนไปทำหน้าที่นี้แทนข้า

 

 

อำมาตย์ขวาขมวดคิ้วแน่นหันมองไคทีมององค์ชายอู๋ฟานทีอย่างไม่เข้าใจ ในการไปทำหน้าที่ของเซฮุนข้าจะให้คุณชายซูโฮติดตามเซฮุนไปด้วย  ในการไปคีรัมครั้งนี้ใช้เวลาอย่างน้อยก็สามปี  ในระยะเวลาสามปีหากเซฮุนกับซูโฮได้ใกล้ชิดสนิทกันนั่นอาจเป็นเวลาที่เพียงพอจะให้พวกเขาได้รักกันได้  และหากสามปีผ่านพ้นพวกเขายังไม่มีใจให้แก่กันและกันท่านอำมาตย์ก็ลองตรองดูอีกทีแล้วกันนะว่ายังจะให้เขาสองคนได้แต่งงานกันอีกไหม

 

 

องค์ชายอู๋ฟานหันมองเสี้ยวดวงหน้าของลูฮาน  ดวงตาคมทอดอ่อนลงอย่างอ่อนโยน ส่วนลูฮานข้าจะให้อยู่ในพระตำหนักของข้าไปก่อน  รอสามปีจนกว่าเซฮุนจะกลับมา  หากสามปีเซฮุนเป็นอื่นนั่นก็แสดงว่าที่พวกเขาบอกว่ารักกันมันก็แค่ความหลงใหลในรูปกายกันและกันเท่านั้น  หาใช่ความรักแท้จริงดังที่พวกเขาเข้าใจ  เมื่อถึงตอนนั้นข้าคิดว่าพวกเขาทั้งสามคนคงโตพอที่จะคิดได้แล้วว่าหนทางภายภาคหน้าพวกเขาควรจะเดินหนทางใดต่อไป

 

 

ไคเคาะนิ้วกับโต๊ะก่อนคลี่ยิ้มบาง เป็นวิธีที่ไม่เลวทีดียว  เวลาสามปีมันคงเป็นเวลาที่นานพอให้พวกเขาได้พิสูจน์ใจตัวเอง  หากสามปีเซฮุนกับซูโฮยังไม่รักกันข้าว่าพวกเขาก็คงไม่ใช่คู่กันแล้วหละ  และเมื่อครบสามปีทั้งองค์ชายเซฮุนและลูฮานยังรักกันอยู่ตอนนั้นก็คงไม่มีใครขัดขวางความรักที่มั่นคงของพวกเขาอีกแล้ว  อา  ข้าเห็นด้วยกับวิธีนี้  แล้วท่านอำมาตย์หละมีความคิดเห็นเป็นอย่างไร  แล้วพวกเจ้าทั้งสามคนหละมีใครจะค้านไหม

 

 

อำมาตย์ขวาหันมองซูโฮที่นั่งก้มหน้านิ่ง  เมื่อถูกถามทั้งสามก็เอ่ยรับอย่างพร้อมเพรียง กระหม่อมขอน้อมรับ   อำมาตย์ขวาถอนหายใจออกมา  ถ้าจะนึกดูให้ดีวิธีนี้ก็ไม่เลว  ถ้าสามปีซูโฮกับองค์ชายเซฮุนยังไม่รักกันมันก็คงไม่ดีแน่ถ้าจะยังคงยัดเยียดบุตรชายตนให้อยู่กับคนที่ไม่รักมันก็ไม่ต่างจากการตกนรกทั้งเป็น  ในเมื่อซูโฮบุตรชายกระหม่อมเห็นชอบงั้นกระหม่อมที่เป็นบิดาก็พร้อมที่จะน้อมรับด้วย

 

 

ไคหัวเราะออกมาเบาๆ พลางบอกให้ทุกคนทำตัวตามสบาย  ลูฮานค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองไค  ...ราชาจงอินมีหน้าตาแบบนี้เองนะรึ...สง่างามและดูจะฉลาดเฉลียว...การลอบลงมือสังหารคงไม่ง่ายนัก...ซ้ำยังเวลาสามปีที่ไม่อาจเข้าใกล้ได้เพราะไร้ตำแหน่งใดๆ...จะได้เป็นพระสนมหรืออัครชายาข้าก็ไม่สนทั้งนั้นแหละ...แต่เพื่อแผนการที่ข้าตั้งไว้...เพื่อผูกมัดองค์ชายเซฮุนไม่ให้เป็นอื่น...ข้าคงต้องทำอะไรสักอย่างเสียแล้ว...

 

 

* 60% *

 

 

เมื่อตกลงทุกอย่างกันได้  แบคฮยอนก็ขอตัวกลับพระตำหนัก  โดยเดินทางกลับพร้อมองค์ชายเซฮุนและลูฮาน  อำมาตย์ขวาและภรรยาก็ขอตัวกลับจวนของตนเองพร้อมซูโฮ  ดีโอขอตัวไปดูการเรียนขององค์ชายรัชทายาทจงแดกับองค์ชายซิวหมินที่ศาลาริมน้ำด้านนอก  ดังนั้นตอนนี้ภายในห้องจึงเหลือเพียงองค์ชายอู๋ฟานกับไคเท่านั้นที่ยังคงนั่งดื่มเหล้าอยู่ด้วยกัน  มีอะไรจะเล่าไหม ไคเปิดฉากทันทีที่ได้อยู่กันตามลำพัง

  

 

องค์ชายอู๋ฟานที่กำลังจะยกจอกเหล้าขึ้นดื่มชะงักหันมาเลิกคิ้วให้เป็นเชิงถาม  ไควางจอกเหล้าลงพลางยกมือขึ้นท้าวคางมองหน้าอีกฝ่ายตรงๆ ผมมองออกนะ  สายตาคุณที่มองลูฮานหน่ะ  มันไม่ใช่สายตาของความรัก  เพราะผมเองก็เป็นคนมีความรักผมมองสายตาแบบนั้นออก  แต่ของคุณมันเป็นสายตาที่เรียกว่าเอ็นดู  ตกลงคุณรู้จักกับเด็กหนุ่มที่ชื่อลูฮานมาก่อนหรือเปล่า   ไคเอ่ยถามจ้องหน้าอีกคนนิ่ง  กะคาดคั้นเอาจากการจ้องหน้านี่แหละ

 

 

องค์ชายอู๋ฟานถอนหายใจออกมาดังเฮือกมือหนาวางจอกเหล้าลงทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ดื่ม  หากข้าพร้อม ...   ไคยกมือขึ้นห้ามทันที  ผมเกรงว่ากว่าคุณจะพร้อมอนาคตที่พวกผมอยู่อาจจะหายไปแล้วก็ได้   องค์ชายอู๋ฟานขมวดคิ้วมองหน้าไคอย่างไม่เข้าใจ  ไคตัดสินใจเล่าเรื่องขององค์ชายเซฮุนตามที่มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ให้องค์ชายอู๋ฟานฟัง  องค์ชายอู๋ฟานดูจะอึ้งไปไม่น้อยเมื่อได้รู้  เพราะงั้นบอกผมมาเถอะก่อนที่จะสายเกินไป

 

 

องค์ชายอู๋ฟานก้มลงมองจอกเหล้าตรงหน้านิ่ง เมื่อครั้งที่พระพันปีหลวงพยายามเกลี่ยกล่อมพระเจ้าอาคยูฮยอนให้ยอมรามือไปอยู่ที่นอกด่านกับพระองค์  ตอนนั้นพระเจ้าอาคยูฮยอนเคยพูดถึงรักครั้งแรกของข้าที่เคยถูกพระพันปีหลวงขัดขวาง  เจ้าจำได้ใช่ไหม ..   ไคนิ่งไปนิดก่อนทีจะพยักหน้ารับ ตอนนั้นคุณบอกผมว่าพร้อมเมื่อไหร่จะเล่าให้ฟัง   องค์ชายอู๋ฟานคลี่ยิ้มบาง  ใช่  และถ้าจะให้พูดถึงลูฮานข้าก็คงต้องย้อนถึงเรื่องนั้น

 

 

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรข้าถึงรู้สึกผูกพันกับลูฮานนัก  และบางครั้งข้ารู้สึกว่าเขาช่างเหมือนกับคนรักของข้าเหลือเกิน  คนรักที่ทำให้ข้ารู้จักคำว่าความรักเป็นครั้งแรก  ข้าไม่ได้คิดอะไรกับลูฮานแบบคนรัก  แต่ข้ารู้สึกเอ็นดูลูฮานเหมือนกับที่ข้ารักและเอ็นดูซิวหมินกับเซฮุน   ไคนั่งนิ่งใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ   คนรักคนแรก  ลูฮานเหมือนเขาขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ   องค์ชายอู๋ฟานพยักหน้ารับ ใช่...เห็นเขายิ้มครั้งแรกข้ายังนึกว่านั่นคือคนรักของข้าเลย

 

 

เอ่อ  พอจะบอกผมได้ไหมว่าคนรักคนแรกของคุณคือใคร  เรื่องเป็นมายังไง   องค์ชายอู๋ฟานหันมองออกไปด้านนอกดวงตาคมทอดอ่อนลงเมื่อนึกย้อนถึงวันเวลาเก่าๆ ตอนนั้นข้ายังเด็กนัก  ข้าเพิ่งจะผ่านพิธีการเป็นผู้ใหญ่มา  พระพันปีหลวงเอ่ยปากสู่ขออี้ชิงให้กับข้า  และตามที่รู้กันการถูกสู่ขอจากราชวงศ์ในระดับราชาหรือพระพันปีหลวง  คนๆ นั้นเหมือนได้กรรมสิทธิ์ในการได้เป็นอัครชายา  หากแต่พอหลังพิธีไม่นานซูซาก็เกิดศึก

 

 

ข้าที่อายุยังน้อยออกทัพกับแม่ทัพแทคยอน  ในระหว่างศึกข้าถูกทำร้ายและผลัดหลงกับกองทัพ  ข้าถูกเขาช่วยเอาไว้  เรารักกันแม้ว่าภายหลังข้าจะกลับมาวังหลวงแล้วก็ตาม  แต่ข้าก็ยังคงแอบหนีไปหาเขาอยู่บ่อยๆ  จนพวกเราแอบมีสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น  ในตอนนั้นข้ายังเด็กไม่สนใจหรอกว่าการกระทำของข้าจะสร้างปัญหาอะไรบ้าง  ข้าดื้อดึงไม่ยอมรับอี้ชิงเป็นอัครชายา  ข้าต้องการให้คนที่ข้ารักได้เป็นคู่ชีวิตที่มีความมั่นคงมีหน้ามีตา

 

 

พระพันปีหลวงที่ได้รู้โกรธข้ามาก  เพื่อให้ข้าได้เลือกอี้ชิงพระพันปีหลวงจึงส่งคนไปสังหารเขา  ข้ารีบตามไปช่วยแต่ก็ไร้ซึ่งวี่แวว  เขาหนีไปได้  หรือถูกสังหารไปแล้วข้าก็ไม่อาจรู้  ในตอนนั้นข้าเฝ้าตามหาเขาแทบเสียผู้เสียคน  และพอข้าทำใจได้ข้าก็เปลี่ยนไปกลายเป็นคนเจ้าสำราญหาความสุขใส่ตัวไปวันๆ  อี้ชิงเองก็เสียใจกับการที่ถูกข้าปฎิเสธ  เขาไม่ยอมรับตำแหน่งอัครชายา  และอยู่กับข้าในฐานะสนมเรื่อยมา

 

 

ข้ามาคิดและอยากมีใครสักคนที่อยู่ข้างกายอย่างแท้จริงอีกครั้งก็ตอนที่ได้เจอกับแบคฮยอน  เขาช่างแตกต่างจากคนๆ นั้นอย่างสิ้นเชิง  แบคฮยอนทั้งแก่นแก้ว  ร่าเริง  สดใส  เขาเหมือนแสงสว่างที่นำพาข้าออกมาสู่โลกภายนอกอีกครั้ง  ข้าแทบจะลืมเขาไปแล้วแต่ข้าก็มาจำได้อีกก็ตอนที่ได้พบกับลูฮานนี่แหละ   ไคนั่งนิ่งฟังอีกคนอย่างตั้งใจ  ตอนนั้นคนรักของคุณเขา...เอ่อ...มีลูกกับคุณหรือเปล่า

 

 

องค์ชายอู๋ฟานเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ พลางส่ายหน้าไปมา ไม่นะ ...เขาไม่พูดเรื่องนี้กับข้าเลย ... แต่ข้าก็ทำจี้หยกให้กับเขาไปอันหนึ่ง  เป็นหยกที่ข้าสั่งทำเป็นพิเศษ  ภายในหยกมีความลับบางอย่างซ่อนเอาไว้  ข้าคิดว่าหากข้ากับเขามีลูกด้วยกันข้าจะมอบหยกนั้นให้กับเด็กที่จะเกิดมา  ให้เขารู้ว่าเขาเกิดมาจากความรักของข้ากับแม่ของเขา  เขาเกิดมาจากความรักที่มากล้นเพียงใด  แต่มันก็แค่ความฝันเขาหายสาบสูญไปก่อนที่จะมีทายาทให้กับข้าด้วยซ้ำ

 

 

ไคนั่งมองจอกเหล้านิ่ง  มือหนายังคงเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ  เมื่อไหร่ ... คนรักของคุณจากคุณไปตั้งแต่เมื่อไหร่  เรื่องเกิดขึ้นมานานแค่ไหนแล้ว องค์ชายอู๋ฟานทำท่าคิด  ราวสิบแปดปีเห็นจะได้...เจ้าถามทำไมรึ   ไคคลี่ยิ้มบางพลางส่ายหน้าไปมา ไม่มีอะไรมากหรอก  ผมแค่อยากได้คำยืนยันเรื่องเวลาหน่ะ  อา  เอาหละเลิกพูดเรื่องเศร้าๆ  เลิกพูดเรื่องความหลังกันจะดีกว่า   ไคว่าพลางยกจอกเหล้าขึ้นมาเบื้องหน้า

 

 

เขาว่าคนที่คอยพูดถึงแต่ความหลังนั่นคือคนแก่นะ  และอีกอย่างผมก็ยังไม่อยากแก่ด้วย  เพราะงั้น ... ชนแก้ว   ไคยื่นจอกเหล้าของตนเองไปชนกับจอกเหล้าขององค์ชายอู๋ฟานเบาๆ พลางยกดื่มรวดเดียวหมด  ไคสำลักเพราะความขมเฝื่อน  โอ้ย..ให้ตายไม่ชินกับเหล้าของที่นี่สักที  นี่ถ้าน้ำมันหมดคงใช้จุดไฟแทนได้เลยนะเนี่ย   ไคว่าพลางยกจอกเหล้าขึ้นจ่อริมฝีปากอีกหน  แต่คราวนี้ไคกลับชะงักเมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้

 

 

เอ่อ...องค์ชายอู๋ฟาน   ไคเอ่ยถามทำให้อีกคนเงยหน้าขึ้นมอง ผมขอถามอีกเรื่องเหอะ  คนรักของคุณชื่ออะไร   องค์ชายอู๋ฟานนิ่งไปภายในหัวมีภาพของเด็กหนุ่มงดงาม  รอยยิ้มหวานตรึงใจ  เส้นผมยาวสลวยพลิ้วไหวไปตามสายลม  ร่างเล็กที่ค่อยๆ หันกลับมามองตนพร้อมส่งรอยยิ้มหวานมาให้  องค์ชายอู๋ฟานหลับตาลงซึมซับภาพในความทรงจำก่อนที่จะเอ่ยตอบไค  เขาเป็นคนในชนชั้นสามัญชนของซูซา...ชื่อของเขาคือ...ดงเฮ

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

 

** ย้ำกันอีกที ... เราไม่มีเจตนาให้ทุกคนเดาเรื่องชาติกำเนิดของลูฮานหรอกนะ  แต่อยากให้ลุ้นว่าเมื่อไหร่องค์อู๋กับลูฮานจะรู้กันเสียทีว่าเป็นอะไรกัน ... เพราะไม่แน่ว่ากว่าลูฮานและอู๋ฟานจะรู้ตัว ... บางสิ่งบางอย่างอาจสายเกินไป ^0^

 

 

หลายคนอาจสงสัย ... ทำไมการรับสนมก่อนการแต่งตั้งอัครชายาขององค์ชายเซฮุนถึงไม่เหมาะสม  นั่นก็เพราะไคได้สู่ขอซูโฮก่อน  และตามธรรมเนียมหลังผ่านพระราชพิธีเซฮุนควรทูลขอให้แต่งตั้งซูโฮเป็นอัครชายา  แล้วหลังจากนั้นค่อยมีการรับพระสนม  เป็นการให้เกียรติคู่พิธีที่ถูกสู่ขอโดยราชา  แต่วันเข้าพิธีดันเกิดสงครามทำให้องค์ชายเซฮุนต้องออกไปรบ  ทำให้ซูโฮยังไม่ได้เป็นอัครชายาทางพฤตินัย 

 

 

เหมือนกับกรณีขององค์ชายอู๋ฟานที่ผ่านพระราชพิธีกับอี้ชิง  เพียงแค่องค์ชายอู๋ฟานเข้าพิธีกับอี้ชิงแล้วแต่ยังไม่ทันได้ขอราชโองการแต่งตั้งตนก็ต้องออกสู่สงคราม  ดังนั้นโดยฐานะอี้ชิงจึงเป็นอัครชายาโดยพฤตินัยและรอแค่การแต่งตั้ง  แต่องค์ชายอู๋ฟานเจอรักใหม่กับอีกคนก่อน  ทำให้องค์ชายอู๋ฟานคิดขัดใจแจจุงไม่ยอมขอราชโองการแต่งตั้งอี้ชิง  แน่นอนเรื่องนี้อี้ชิงต้องเสียใจมาก  อี้ชิงก็เลยทูลขอต่อแจจุงขออยู่แค่ตำแหน่งสนม (เหมือนการประชดกรายๆ)  และองค์ชายอู๋ฟานภายหลังพอคนรักถูกพรากไปก็ทำตัวสำมะเลเทเมาไปทั่ว  จนมาเจอแบคฮยอน  ดังนั้นการแต่งตั้งแบคฮยอนเป็นอัครชายาจึงถือว่าไม่ผิด  และทุกฝ่ายสามารถยอมรับได้

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #625 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 00:24
    กรรมเวร...เรื่องวุ่นวายแล้ว...
    #625
    0
  2. #412 หมูน้อยตาหวาน (@zesia) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2556 / 08:36
    100%

    ยืนยันคำเดิมว่าเราอยากจะตบหัวอิอำมาตย์ขวา
    คือมันจะมากไปละ มากไปๆ สิ่งที่แกขอนี่มันเกินรับหว่ะ
    เออค่ะ เข้าใจค่ะว่าห่วงลูก กลัวลูกไม่ได้รับความเป็นธรรม
    แต่การคลุมถุงชนนี่มัน...งืมมม เข้าใจว่าสมัยก่อนมันไม่ซี
    แต่ไม่รู้ดิ คือ คงเพราะเราไม่ใช่คนสมัยก่อนไง
    เราเลยแบบไม่ค่อยปลื้มกะการคลุมถุงเท่าไหร่
    จะมั่นใจได้ไงยะว่าจะมารักกันภายหลัง โถนี่ จะบอกอะไรให้ป่ะ
    อิคนเล็กเรามันรักลู่หานค่ะ มันรักสะใภ้ของฉัน
    มันคงไม่เปลี่ยนใจไปรักลูกชายของแกละค่ะ
    เพราะงั้นบังคับไปก็เท่ากับทรมานใจลูกตัวเองเปล่าๆ
    ถึงจะมีลูกแล้วไง ได้ตำแหน่งแล้วไง แต่เป็นได้แค่นั้นเอง
    เป็นได้แค่สัญลักษณืพาเดินออกงาน
    ส่วนตัวจริงที่เป็นได้แค่สนมนั้นต่างหากที่เขารักจริง
    แบบนี้จะเอาป่ะล่ะค่ะ ต้องทนทุกข์ทรมานจะไปให้พ้นๆก็ไม่ได้
    ไม่น่าสงสารกว่ารึยังไงล่ะโธ่...

    นับว่ายังดีที่ตอนหลังมาสำนึกและยอมรับวิธีอิอู๋...
    โหวววว ไปสอนงานตั้งสามปี แล้วภายในสามปีนี้
    ถ้าสะใภ้ที่ยังอยู่ที่วังของมี๊เกิดพลาดท่าทำอะไรบ้าๆขึ้นมา
    แล้วจะทำยังไงล่ะค่ะ T^T งือ ให้ตายสิค่ะ
    เสี่ยวลู่นางยิ่งเจ้าคิดเจ้าแค้นอยู่นะเห็นมั้ย
    ลู่หานจย๋า คนดี คนเก่งของมี๊นะค่ะ หนูคิดดีๆก่อนทำน้า
    อยู่าทำอะไรวู่วาม อย่าใจร้อน อย่าทำอะไรที่มันไม่ดีนะค่ะ
    มี๊ไม่อยากเห็นหนูเสียใจ ไม่อยากเห็นหนูมานั่งเสียน้ำตาภายหลังหากรู้ความจริง
    สิ่งที่เรากลัวที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่ลู่จะผูกมัดฮุน ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน
    นั่นคือสิ่งที่ถูกต้องค่ะลูก เอาเลยค่ะ ทำเลยมี๊หนับหนุนเต็มที่ #ห๊ะ
    แต่ที่กลัวคือสะใภ้เราจะไปทำอะไรบ้าๆอย่างเช่นฆ่ากรีดคอใครสักคนอ่ะดิ
    ไม่เอานะค่ะ แบบนี้มี๊ไม่ปลื้มนะค่ะ เพราะงั้น...อย่านะ!!!


    ความจริงเรื่องคนรักเก่าอู๋เผยแล้วสินะ
    ดงเฮ ใช่ด๊องจริงๆด้วย ด๊องที่เป็นแม่ของลู่
    แสดงว่าลูกคือลูกขององค์อู๋จริงๆสินะ...สินะ
    สะใภ้คนเล็กของมี๊จ๋า หยุดอคติกับคุณพ่อซะทีนะค่ะ
    พ่อหนูมันไม่ได้ตั้งใจทิ้งแม่นะ มันรักหนูและแม่เอามากๆ
    แต่มันโดนขัดขวาง มันโดนกีดกันทางชนชั้น
    มันเลยไม่สามารถเอาแม่หนูมาอยู่ด้วยได้
    ใจเย็นๆ ลดทิฐิ แล้วยอมรับฟังคำอธิบายของอิองค์อู๋มันก่อนนะลูกนะ
     
    #412
    0
  3. #411 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 18:50
    โอ้โห ชีวิตพ่อลูกคู่นี้มันช่างทรมานจิตใจ
    สงสารองค์อู๋ แต่ถ้าองค์อู๋ไม่เป็นแบบนี้ก็คงไม่ได้เจอกับแบคฮยอน
    สงสารลู่หานนะ แต่ตอนนี้กำลังสงสารซูโฮมากกว่่าเยอะเลย
    ฮือออ
    #411
    0
  4. #409 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 09:12
    พ่อลูกนี่เหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยนเลยนะ
    #409
    0
  5. #408 Vongola mea varia (@xanxuskantinan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 06:14
    สนุกมากกกก
    #408
    0
  6. #407 RatTaem (@wiparat-za) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 21:29
    ตอนนี้กลัวว่านอกจะลู่ฆ่าอู๋ฟานมาก งือออออออออ
    #407
    0