SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 33 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 ธ.ค. 56




****************************************************************************************************************

เจ้าช่างยั่วยวน...ซ้ำยัง...ขาวไปทั้งตัวเลย

นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องใช้ไอ้หมอนี่ทำตามแผนหละก็นะ...

พ่อจะฆ่าหมกลำธารเสียให้รู้แล้วรู้รอด...ไอ้นิสัยแบบนี้นี่ได้ใครมา...

พระมารดาให้พระบิดาใส่น้องของซิวหมินเข้าไปในตัวนะ...ซิวหมินอยากมีน้อง

แบคฮยอนนั่งหน้าแดง...ก่อนที่จะ...ไอ้องค์ชายลามก...ไปตายซะ!!...ผลั๊ก!!~

    ****************************************************************************************************************

                                                                            

 

เสื้อผ้าบางเบาโชว์เรือนล่างทุกสัดส่วนลู่ติดกายเพราะเปียกน้ำ  เรือนผมดำขลับปล่อยสยายประบ่ามน  ขับเน้นดวงหน้านั้นให้ยิ่งงามอย่างหาใครเปรียบ...นี่เขาตายไปแล้วหรือไร...เพราะถ้าเขายังไม่ตายแล้วทำไม...ทำไมถึงมีเทพรูปงามจากสวรรค์มาอาบน้ำอยู่เบื้องหน้าเขาด้วยเล่า ...

 

 

ติ๋ง!!! ... ติ๋ง!!!  องค์ชายเซฮุนยกมือขึ้นแตะจมูกด้วยความตกใจ  และเมื่อเลื่อนมือตนเองมาดูดวงตาคมก็ต้องเบิกกว้าง  นี่เขาถึงกับเลือดกำเดาไหลเชียวรึ  อา  จะว่าไปชักจะเวียนหัวแล้วด้วยสิ  วูบ!!~~  ตู๊ม!!!  ร่างขององค์ชายเซฮุนร่วงหล่นลงน้ำเสียงดังสนั่น  ลูฮานที่กำลังอาบน้ำอยู่รีบกระโจนไปคว้ามีดสั้นมาถือเอาไว้ทันที  และพอเพ่งมองให้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นใครลูฮานก็ถอนหายใจออกมา  มือบางวางมีดสั้นลงแรงๆ ก่อนค่อยๆ แหวกน้ำเข้าไปหา

 

 

จะฟื้นขึ้นมาก็ไม่บอกไม่กล่าวนี้ถ้าข้าไม่อยู่คงได้จมน้ำตายไปแล้ว  ขืนตายไปตอนนี้ข้าก็เสียแผนหมด  เอาหละ  หือ ...   ลูฮานว่าพลางพลิกร่างหนาขึ้นมา  แต่แล้วลูฮานก็ต้องชะงักเมื่อเห็นเลือดสีแดงเข้มไหลย้อยออกมาเต็มไปหมด  เลือดอะไรหละเนี่ย  คงไม่ได้ตกลงมากระแทกหินจนจมูกหักความจำเสื่อมหรอกนะ   องค์ชายเซฮุนค่อยๆ ปรือเปลือกตาขึ้นมองอีกคนพร้อมรอยยิ้มบาง เจ้าช่างยั่วยวน  ซ้ำยัง...ขาวไปทั้งตัวเลย   องค์ชายเซฮุนว่าก่อนที่จะสลบไป

 

 

องค์ชายลูฮานอึ้งไปทันทีกับคำพูดของอีกฝ่าย  ลูฮานกระพริบตาปริบๆ ก่อนก้มลงมองตัวเอง  เมื่อเห็นว่าชุดที่ตนใส่มันอวดเรือนร่างแค่ไหนลูฮานก็เบิกตากว้างทันที อ๊ากกกก  ไอ้องค์ชายลามก   ตู้ม~~  ด้วยความตกใจลูฮานละสองแขนที่กำลังประคององค์ชายเซฮุนไว้แล้วยกแขนกอดตัวเองแน่น  เผลอปล่อยอีกคนให้จมลงน้ำทันที   ปุ๊ง  ปุ๊ง  ปุ๊ง  ฝองอากาศที่ผุดขึ้นมาเหนือน้ำทำให้ลูอานเบิกตากว้าง  อ้าว  เฮ้ย  อย่าเพิ่งตายนะ

 

 

ลูฮานเข้าประคององค์ชายเซฮุนขึ้นมาเหนือน้ำ  กว่าจะแบกอีกคนขึ้นมาได้ก็เล่นเอาฮอบฮัก  ลูฮานหันไปมองหน้าองค์ชายเซฮุนที่ยังคงหมดสติไม่ได้รับรู้ถึงความลำบากของตนก็ชักรู้สึกฉุนขึ้นมาทันที  ไอ้องค์ชายซูซา  ตัวรึก็หนักจะท่อเดินมาที่ลำธารอีก  ถ้าข้าไม่อยู่เจ้าได้ไปเฝ้ายมบาลแล้ว  ฮึ้ย   ลูฮานเงื้อมือขึ้นอยากซัดคนหมดสติสักตุ๊บ  แต่คิดไปคิดมาถึงทุบไปไอ้องค์ชายนี่ก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี  เผลอๆ อาจลำบากเขาต้องมาพยาบาลเพิ่มอีก  เฮ้ออออ

 

 

-     -++  นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องใช้ไอ้หมอนี่ทำตามแผนหละก็นะ...พ่อจะฆ่าหมกลำธารเสียให้รู้แล้วรู้รอด...ไอ้นิสัยแบบนี้นี่ได้ใครมา...

 

 

อีกด้านหนึ่ง ... ฮะ... ฮ้าดดดดเช้ย ฟืดด~~ ใครนินทาข้าอยู่นะ  อ๊ะ...อู้ยยย   องค์ชายอู๋ฟานส่งเสียงจามสนั่นก่อนจะทำหน้าเบ้เพราะบาดแผลที่เจ็บแปล๊บขึ้นมาจากการสะเทือน  องค์ชายได้ยินเสียงจามดังลั่นเลย  มีไข้หรือเปล่าครับ  ไหนผมขอวัดไข้หน่อยสิ    แบคฮยอนเดินเข้ามาดูพร้อมเอามืออังหน้าผากอีกคน   แบคฮยอนข้าเจ็บ  โอ้ย   องค์ชายอู๋ฟานว่าร้องโอดครวญพร้อมล้มตัวลงนอนมือหนากุมบาดแผลที่ถูกแทงเอาไว้ 

 

 

แบคฮยอนหน้าเสียกระวนกระวายด้วยความเป็นห่วง  องค์ชายอดทนไว้นะ  ผมจะเรียกหมะ  หมอ  เฮ้ย!!   ตุ๊บ!!  แบคฮยอนร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆ ร่างตนก็ลอยหวืดปลิวข้ามร่างของอีกคนไปหล่นปุ๊ลงบนที่นอนนุ่ม  องค์ชายอู๋ฟานไม่พลาดโอกาสใช้วงแขนแกร่งตวัดโอบกอดอีกคนเอาไว้แน่น  อื้มมมม  ไม่ต้องเรียกหรอก  หมงหมอข้าไม่เอา  แค่มีเจ้าคอยอยู่พยาบาลข้าแค่นี้ข้าก็หายเจ็บแล้ว  

 

 

องค์ชายอู๋ฟานกระชับอ้อมแขนตนแน่น  องค์ชายเป็นอะไรหรือเปล่า  กอดแน่นจัง   แบคฮยอนว่าพยายามจะหันไปมองอีกคนแต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกอีกคนกอดเอาไว้เสียแน่น  แบคฮยอน...อย่าหายไปอีกนะ  ข้าใจไม่ดีเลยตอนที่รู้ว่าเจ้าหายไป  ข้ากลัว ...กลัวว่าข้าจะไม่มีวันได้เจ้าคืน  ข้าไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว แบคฮยอนคลี่ยิ้มบาง ผมก็กลับมาแล้วนี่ไงครับ  อยู่ในอ้อมแขนคุณแล้วด้วย   องค์ชายอู๋ฟานส่ายหน้าไปมาเบาๆ เหมือนเด็กเอาแต่ใจ

 

 

ไม่...ยังไม่อยากจะเชื่อเลย  อา  ถ้าจะให้ดีขอจูบหวานๆ สักทีเป็นการยืนยันนี่ท่าจะดีนะ   แบคฮยอนกรอกตามองเพดานอย่างนึกระอา องค์ชายนี่เรายังอยู่ในค่ายทหารนะ  ยังมีเรื่องของพระเจ้าอาคยูฮยอนให้ต้องจัดการอีก   องค์ชายอู๋ฟานจับไหล่แบคฮยอนให้หันหน้ามาหาตน  ดวงตาคมกระพริบปริบๆ นิดเดียวก็ไม่ได้เหรอ  นิดหนึ่งนะ  น่า  นะ   แบคฮยอนหันไปลอบยิ้มอีกทาง  บอกไปใครเขาจะเชื่อว่าแม่ทัพเอกแห่งซูซามีนิสัยแบบนี้ 

 

 

แบคฮยอนหันมองอีกคนก่อนหลบสายตาคมด้วยความอาย  นิด...หนึ่ง...จริงๆ นะ   องค์ชายอู๋ฟานพยักหน้าหงึกๆ ก้อนโน้มใบหน้าลงไปใกล้  แบคฮยอนกำชายเสื้อขององค์ชายอู๋ฟานเอาไว้แน่น  ริมฝีปากคนทั้งสองสัมผัสกันแผ่วเบา  ลิ้นอุ่นสอดประสานกันและกันกวาดต้อนความหอมหวานปานน้ำผึ้งที่อบอวลอยู่ในลมหายใจ  สวรรค์เหมือนจะเห็นรำไรอยู่เบื้องหน้า แต่ ... พรึ่บ!!~  พระมารดา  อ๊า  พวกท่านทำอะไรกันหน่ะ   ผลั๊ก!!  ตุ๊บ!!

 

 

ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน  แต่แบคฮยอนผลักองค์ชายอู๋ฟานเสียหล่นลงข้างเตียงอย่างง่ายดาย  แบคฮยอนรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนหันไปยิ้มรับองค์ชายซิวหมินที่ยังคงยืนมองพวกตนตาแป๋วอยู่หน้ากระโจม  ซะ  ซิวหมินเจ้ามีอะไรเหรอจ๊ะ แบคฮยอนเอ่ยถามรู้สึกถึงแผ่นหลังที่ชื้นเหงื่อ  ถ้าลูกถามอีกว่าเมื่อกี้ทำอะไรกันจะตอบลูกยังไงหนอ ...  องค์ชายซิวหมินมองข้างเตียงเห็นพระบิดาตนกำลังตะกายขึ้นมาก็เอียงคอมองด้วยความสงสัย

 

 

พระบิดาลงไปทำอะไรตรงนั้นเหรอกระหม่อม  แล้วก็เมื่อกี้พระบิดาทรงทำอะไรพระมารดา แบคฮยอนสะดุ้งเฮือกหันไปมององค์ชายอู๋ฟานที่ลุกขึ้นมาปัดเนื้อปัดตัวแบบไม่รู้ไม่ชี้  องค์ชาย~~  ตอบลูกดีๆ นะ   แบคฮยอนเอ่ยลากเสียงพร้อมส่งสายตาขู่ให้อีกคน  องค์ชายอู๋ฟานพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนเดินเข้าไปหาองค์ชายซิวหมิน  องค์ชายอู๋ฟานย่อตัวก่อนดึงองค์ชายซิวหมินไปกระซิบกันสองคนตามประสาพ่อลูก 

 

 

แบคฮยอนเอียงคอมองสองพ่อลูกด้วยความสงสัย (คุยอะไรกันทำไมต้องมีความลับกับเขาด้วย T^T)  ซิวหมินอยากมีน้องไหม   องค์ชายซิวหมินนิ่งไปนิดก่อนพยักหน้ารับรัวเร็ว  อยากสิกระหม่อม  น้องตัวเล็กๆ น่ารักๆ  พระบิดาจะมีน้องให้กระหม่อมเหรอ   องค์ชายอู๋ฟานคลี่ยิ้ม  รู้แล้วอยากบอกใครนะ องค์ชายอู๋ฟานว่าท่าทางมีลับลมคมในสุดฤทธิ์  องค์ชายอู๋ฟานยื่นหน้าเข้าไปใกล้พลางใช้มือป้องหูขององค์ชายซิวหมินไว้

 

 

นั่นคือวิธีการใส่น้องเจ้าลงไปในตัวแม่เจ้าหละ   องค์ชายซิวหมินดันตัวออกแล้วจ้องมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟานตาปริบๆ พระบิดาพูดจริงหรอ   องค์ชายอู๋ฟานพยักหน้ารับหนักแน่น  จริ๊งงงง~~  เพราะงั้นหากอยากมีน้องเจ้าต้องไม่เข้าไปขัดเวลาเห็นพ่อกับแม่ทำแบบนี้กันเข้าใจไหม   องค์ชายซิวหมินนิ่งไปนิดก่อนหันไปยิ้มให้กับพระบิดาตน  กระหม่อมเข้าใจแล้ว  ซิวหมินจะได้มีน้องเสียที  มีน้องก่อนจงแดด้วยซิวหมินจะได้คุยข่มได้ ^^ ”

 

 

องค์ชายซิวหมินกับองค์ชายอู๋ฟานคุยอะไรกันนุ้งนิ้งอยู่สักครู่องค์ชายซิวหมินก็หันหลังเดินจากไป  แต่ก่อนจากร่างเล็กยังไม่วายหันไปโค้งลาแบคฮยอนพร้อมกับ... พระมารดาให้พระบิดาใส่น้องของซิวหมินเข้าไปในตัวนะ  ซิวหมินอยากมีน้อง  ข้าขอตัวหละไม่กวนพระบิดาใส่น้องให้พระมารดาแล้ว   แบคฮยอนนั่งหน้าแดงแปร๊ดกับคำพูดของลูกตน  แบคฮยอนลุกขึ้นเดินไปหาองค์ชายอู๋ฟาน  ก่อนที่จะ... ไอ้องค์ชายลามก...ไปตายซะ!! ผลั๊ก!!~

 

 

ด้านนอกกระโจมขององค์ชายอู๋ฟาน...จงฮยอนที่กำลังพาเหล่าองครักษ์ออกตรวจตราความเรียบร้อยสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงหมัดหนักๆ ดังมาจากภายในกระโจมขององค์ชายอู๋ฟานพร้อมด้วยเสียงด่าของแบคฮยอน  ร่างสูงถอนหายใจเฮือกก่อนกรอกตามองฟ้า  คู่นี่ก็รักกันรุนแรงตลอด  ส่วนอีกคู่ก็...เฮ้ออออ...ข้าเอาใจช่วยนะ   หัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอนถอนหายใจออกมาหนักๆ เมื่อมองไปที่กระโจมหลวง ... ที่พักของไคและดีโอ

 

 

* 50% *

 

 

ภายในกระโจมใหญ่... อึก...ไค...ผะ...ผมหายใจไม่ออก   ดีโอว่าเมื่ออ้อมแขนแกร่งตวัดโอบรัดตนเองเสียแน่น  จนร่างของตนแทบจมหายเข้าไปในร่างของคนตรงหน้า  ไคดันตัวดีโอออกแววตาแห่งความห่วงใยฉายชัด  ดีโอผมใจเสียหมดเลยนะตอนที่รู้ว่าคุณหาย  ไม่สิต้องบอกว่าอะไรดีหละ  ผม  ผมไม่รู้  พอรู้ว่าคุณหายไปผมทำอะไรไม่ถูกเลย  นี่ถ้ารู้ก่อนหน้าตอนที่คีรัมกำลังบุก  ผม  ผมคง  ดีโออย่าให้เป็นแบบนี้อีกนะ  อย่าหายไปอีก

 

 

ดวงตาหวานจ้องมองคนตรงหน้าตนนิ่ง  ไคอ่อนแอขนาดนี้เชียวเหรอ  ปกติไคจะนิ่งสงบไม่เคยแสดงออกแต่ตอนนี้ไคเหมือนเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังร้องไห้งอแงยามเมื่อมองไม่เห็นแม่  ดีโอดึงไคเอาไปกอดเอาไว้แน่น  ผมสัญญา  ผมจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป  ไม่ไปไหนอีกแล้ว  อึก  ไม่อีกแล้ว  ผมตัดสินใจแล้วผมจะไปพูดกับราชาจงอินให้รู้เรื่อง  ผมเลือกคุณไม่ใช่เขาอีกแล้ว  ไคผมรักคุณนะ  รักมากๆ ด้วย

 

 

ดีโอเอนตัวลงซบอกแกร่งพร้อมปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมา  ตอนที่ผมรู้ว่ากำลังจะหายไปคนแรกที่ผมมองเห็นก็คือคุณ  ตอนที่ถูกพระเจ้าอาคยูฮยอนทำร้ายคนแรกที่ผมนึกถึงก็เป็นคุณเหมือนกัน   ไคพยักหน้ารับมือหนาลูบกลุ่มผมนุ่มของดีโอเบาๆ  ดีโอเราออกจากวังไปใช้ชีวิตแบบคนธรรมดากันเถอะ  ผมไม่อยากได้บัลลังก์ของราชาจงอินหรอก  เงินทองอะไรก็ไม่เอาด้วย  ขอแค่มีคุณอยู่ด้วยก็พอ... ผมจะไปบอกกับราชาจงอินและพระพันปีหลวงเอง

 

 

เหมือนอีกฝ่ายก็มีเรื่องอยากจะพูดกับไคไม่ด้อยไปกว่ากัน  เพราะทันทีที่ไคพูดจบทหารก็เอ่ยเรียกจากด้านนอกทันที ทูลฝ่าบาท...พระพันปีหลวงทรงให้มาเชิญฝ่าบาทเข้าพบพะยะค่ะ   ไคดันตัวดีโอออกจากอ้อมแขนตน  ไปกันเถอะเรื่องมันจะได้จบๆ กันไปเสียที  ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมจะไม่ปล่อยมือคุณอีก  ไม่มีวัน   ไคโน้มใบหน้าไปกดจูบที่ริมฝีปากดีโอเบาๆ ก่อนที่คนทั้งสองจะมองสบตากันและกันและยิ้มให้กันอีกหน

 

 

กระโจมที่พักของพระพันปีหลวงแจจุง ... ไคที่ก้าวเข้ามาชะงักไปนิดเมื่อพบว่าภายในกระโจมไม่ได้มีแค่พระพันปีหลวงและราชาจงอิน  แต่ภายในยังมีองค์ชายอู๋ฟานและแบคฮยอนนั่งอยู่ด้วย  ไคหันไปโค้งให้กับพระพันปีหลวงและราชาจงอินก่อนที่จะหันไปทาง ... ไคขมวดคิ้วเข้าหากันทันทีเมื่อหันไปเห็นองค์ชายอู๋ฟานได้ถนัดตา  ไคเอ่ยถามองค์ชายอู๋ฟานด้วยความสงสัย  องค์ชายโหนกแก้มไปโดนอะไรมา  รอยมันออกเขียวๆ เหมือน ...  

 

 

หยุด  หยุดเลย องค์ชายอู๋ฟานรีบยกมือห้ามอีกคนทันที ไม่ต้องพูดต่อและไม่ต้องเดา  คือ  ข้าตกเตียงหน่ะ   ไคเลิกคิ้วขึ้นก่อนพยักหน้ารับรู้  หันไปมองหน้าบึ้งๆ ของแบคฮยอนก็พอจะเดาออกแล้วว่าฝีมือใคร  ...อื้มมมม...  กลัวเสียฟอร์มสินะ  ไคไม่ได้ต่อความยาวกับอีกคนแต่หันไปเอ่ยกับพระพันปีหลวงแทน  พระพันปีหลวงมีอะไรจะรับสั่งกับกระหม่อมรึ   ไคเอ่ยพร้อมหย่อนตัวลงนั่งเมื่อแจจุงผายมือให้

 

 

ดีโอหย่อนตัวลงนั่งข้างๆ ไค  ราชาจงอินมองคนทั้งสองก่อนที่จะหลับตาลง  เขาต้องตัดใจให้ได้  คนตรงหน้าไม่ใช่คนของเขาอีกแล้ว  ต้องทำให้ได้ ... ไค ... คนที่มีธุระกับเจ้าไม่ใช่พระพันปีหลวงหรอกแต่เป็นข้าต่างหาก  เจ้ายังจำคำที่ข้าพูดไว้ตอนที่เจ้าฟื้นขึ้นมาได้ไหม  หากเจ้าฟื้นขึ้นมาแล้วช่วยซูซาให้รอดพ้นจากหายนะได้ข้าจะยกทุกสิ่งทุกอย่างของข้าให้กับเจ้า   ไคนิ่งไปนิดก่อนพยักหน้ารับ  จำได้ครับ  แต่ ...

 

 

แต่ผมก็บอกแล้วว่าไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณ  สิ่งที่ผมขอ...ผมก็เคยบอกไปแล้ว  แต่ถ้าคุณยังจะกรุณาให้  ผมก็อยากจะขออีกแค่อย่างเดียว ... นั่นก็คือ ...   ไคหันไปมองหน้าดีโอก่อนที่จะหันกลับไปมองสบตากับราชาจงอิน ดีโอครับ  ผมขอเขาจะได้ไหม  ผมรู้ว่าคุณกับเขาเคยใช้ชีวิตร่วมกันมาก่อน  และผมคือคนมาทีหลัง  แต่ตอนนี้ผมกับดีโอเรารักกัน  ผมก็เลย ... ราชาจงอินส่ายหน้าไปมา  ไคหน้าเสียทันใดเมื่อเห็นปฎิกริยาจากอีกคน

 

 

ไคจงอย่าได้เข้าใจผิด  ข้าไม่ได้หมายความว่าจะปฏิเสธเจ้า  หากแต่เจ้าจงคิดให้ดี  หากเจ้าพาคยองซูไปเหล่าขุนนางจะคิดยังไง  เผลอๆ อาจคิดว่าจงแดไม่ใช่ลูกของข้าแต่อาจเป็นลูกของเจ้า  หากเหล่าเสนาคิดว่าจงแดเป็นลูกชู้รักของพระมเหสีหละก็  บัลลังก์ของจงแดจะไม่มั่นคง  ดังนั้นนะไค ... จงอยู่ที่นี่ต่อไป ... จงเป็นราชาปกครองแผ่นดินซูซา ... จงอยู่ในฐานะของข้า ... ราชาจงอิน

 

 

ราชาจงอินถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนที่จะเอ่ยต่อ มีเพียงวิธีนั้นไคที่เจ้าจะสามารถดูแลคยองซูได้  ซ้ำคยองซูจะยังสามารถอยู่เพื่อปกป้ององค์ชายรัชทายาทจงแดผู้เป็นบุตรได้อีกด้วย   ไคนิ่งไปทันทีก่อนหันมองสบตากับพระพันปีหลวงแจจุง  แต่  แต่ตอนนี้คุณกลับมาแล้ว  แล้วผม ...   ราชาจงอินส่ายหน้าไปมาอีกครั้ง  และข้าก็กำลังจะไปอีกครั้งเช่นกัน  ข้าจะไปอยู่กับพระพันปีหลวงที่เมืองนอกด่านใช้ชีวิตอย่างสงบที่นั่น

 

 

แต่ ... ไคพยายามจะเอ่ยค้านแต่พระพันปีหลวงแจจุงก็ขัดเอาไว้  ไค ... ที่นั่นจงอินจะได้มีชีวิตที่สงบพร้อมๆ กับข้าและคยูฮยอน   ไคขมวดคิ้วเข้าหากัน...พระเจ้าอาคยูฮยอน...  เหมือนแจจุงจะเดาความคิดอีกคนออก  แจจุงคลี่ยิ้มออกมา ข้าจะกลับไปวังหลวงพร้อมพวกเจ้า  ข้าเลี้ยงเขามาแม้คยูฮยอนจะเป็นคนมักใหญ่ใฝ่สูงแต่ก็เป็นคนกตัญญู  หากเขายินยอมรับฟังข้าจะหว่านล้อมเขาให้ไปอยู่กับข้าด้วยที่นอกด่าน

 

 

และเสด็จย่าจะควบคุมพระเจ้าอาไว้ไม่ให้มาวุ่นวายที่เมืองหลวงอีก   พระพันปีหลวงหันไปค้อนขวับให้กับองค์ชายอู๋ฟาน  ที่อย่างนี้หละแสนรู้นักเชียว   องค์ชายอู๋ฟานยักไหล่น้อยๆ กับคำเหน็บแหนมของย่าตนเอง  เมื่อทุกอย่างสงบสุขเจ้าก็จะได้มีชีวิตกับคยองซูในฐานะราชาจงอิน  เจ้าไม่ต้องสนใจกับคำสัญญาของข้าอีกแล้วหละนะ  เจ้ากับเขาจะได้มีชีวิตร่วมกันฉันสามีภรรยาอย่างถูกต้องเสียที

 

 

ไคยังคงลังเลกับการตัดสินใจ  ราชาจงอินจึงต้องหยิบยกตัวอย่างขึ้นมาอีก ไคเจ้าต้องคิดถึงอนาคตด้วย  รู้ไหมพอเจ้าบาดเจ็บและมีอาการเป็นตายเท่ากันคยองซูกับแบคฮยอนก็หายไปทันที  ซ้ำจงแดกับซิวหมินก็ล้มลงหมดสติไป  แต่พอเจ้าฟื้นและสามารถชนะคีรัมได้  ทั้งคยองซูและแบคฮยอนก็กลับมา  จงแดกับซิวหมินก็ฟื้น  เจ้ารู้ไหมว่าเพราะอะไร   ราชาจงอินเอ่ยถามพลางมองสบตาไคนิ่ง

 

 

เพราะเจ้าคือกษัตริย์อินฮวางที่แท้จริง  และนั่นไม่ใช่ข้า  เพียงแค่เจ้าเข้าสู่ความตายคาบเกี่ยวระหว่างอดีตและปัจจุบันคยองซูและแบคฮยอนที่มาจากอนาคตก็หายไป  จงแดกับซิวหมินที่เป็นผลพวงที่เกิดจากพวกเขาก็หมดสติไปด้วย  ข้ายังคิดหากเจ้าตายและเราพ่ายแก่คีรัมพวกเขาคงไม่อาจกลับมาได้ตลอดกาล  เพราะอนาคตที่ควรจะเป็นต้องเปลี่ยนแปลงไปจากที่ควร  ดังนั้นไคอย่าได้ปฎิเสธข้าหาไม่อนาคตที่เจ้าจากมาอาจจางหายไปชั่วนิรันดร์

 

 

ไคหันไปมองสบตากับดีโอก่อนยื่นมือไปกุมมือของดีโอเอาไว้  งั้นก็ ... ตกลงครับ  ผมจะเป็นราชาของที่นี่ต่อไป  ผมจะดูแลปกป้องทุกสิ่งเอาไว้และจะทำให้ดีที่สุด ... ผมสัญญา  เอ่อ  แล้ว ...   ไคหันไปมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟาน ตอนทำศึกพวกแม่ทัพต้องสงสัยแน่ที่มีราชาจงอินสองคน  พวกเขาคงต้องถาม   องค์ชายอู๋ฟานหัวเราะออกมาเบาๆ อย่าห่วงเลยพวกเขาจะรับรู้เพียงแค่สิ่งที่เราให้รู้เท่านั้น  นั่นคือกฎของราชสำนัก...ไค

 

 

ในราชวงศ์การหาคนหน้าเหมือนที่มีหน้าตาเหมือนกันเพื่อมาเป็นตัวตายตัวแทนมีถมเถไป  เราใช้ข้อนี้เป็นข้ออ้างได้หากพวกเขายังคงสงสัย  ข้าจะเป็นคนประกาศแก่ทุกคนในกองทัพเองเมื่อเราสามารถยึดวังหลวงกลับมาได้แล้ว องค์ชายอู๋ฟานว่าพลางหันไปยิ้มและพยักหน้าให้กับไค  เอาหละ   พระพันปีหลวงว่าพร้อมลุกขึ้นยืน  มือบางกำคฑาหัวมังกรของตนเองเอาไว้แน่น 

 

 

เมื่อตกลงกันได้แล้วเราก็ควรกลับไปจัดการทุกอย่างให้เสร็จสิ้นเสียที  ไปจัดการเจ้าลูกไม่รักดีของฉันกันเถอะ  ไม่ว่าจะต้องทำยังไงข้าจะลากเขาไปเมืองหน้าด่านด้วยกันให้จงได้  บ้านเมืองจะได้สงบสุขกันเสียที   พระพันปีหลวงว่าก่อนหันไปสั่งทหารที่อยู่ด้านนอก เปลี่ยนธงทัพทั้งหมดให้เป็นธงในสัญญาลักษณ์ของข้า  เจ้าลูกไม่รักดีจะไม่เปิดประตูรับข้าก็ให้มันรู้ไป

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

 

จากคอมเมนท์ที่ 318 ตอนที่ 32 ของคุณ หมูน้อยตาหวาน 

ไม่ขอก๊อปข้อความมานะคะ  เพราะมันยาว  ไม่ใช่เราไม่ชอบนะ  อยากบอกว่าเมนท์ยาวๆ แบบนี้เราชอบม๊ากกก ^^

 

 

อธิบายกันนี๊ด ... แนวธงมันคือค่ายกลในการเคลื่อนพลทหารแต่โบราณค่ะ  เช่นมีแม่ทัพสามคน  ทั้งสามคนก็จะมีสัญญาลักษณ์ของธงกันคนละสี  และแม่ทัพหนึ่งคนก็จะมีนายกองแยกย่อยออกไปอีก  ซึ่งสัญญาลักษณ์ในแต่ละสีก็จะต้องแล้วแต่การจัดสรร  ในการจัดแบ่งแนวธงให้แยกย่อยออกไปจะมากน้อยขึ้นอยู่กับคนหลักในการควบคุม  เพราะถ้าวางกำลังไม่ดีกองธงคงได้ตีกันมัว  แต่ถ้าสั่งการเป็น  กำกับและควบคุมได้ดี 

 

 

การโบกธงแต่ละครั้งแนวธงก็จะเคลื่อนไปตามแนวรบ  เช่น  ธงเขียว  ธงแดง  ธงเหลือง  ถ้าผู้ควบคุม (ไค) โบกธงเหลือง  ในความหมายคืออาจให้ธงเหลืองเคลื่อนไปทางขวาหรือซ้ายก็ได้ (โดยทั่วไปจะมีสัญญาณกลองกำกับด้วย)  เมื่อเห็นธงเหลืองเคลื่อนไปทางไหน  อีกสองแนวธง (แดงกับเหลือง) ก็จะรู้ตัวทันทีว่าตนเองต้องเคลื่อนไปอีกในทิศทางใด   การวางแนวธงจะดีกว่าการสั่งการโดยทั่วไปอยู่มากโข (แต่ต้องเก่งและรอบคอบนะ) 

 

 

เพราะการเคลื่อนธงคือการแปรขบวนทหาร  มันจะทำให้อีกฝ่ายงุนงง  เช่น ... ทหารคีรัมเห็นว่าทหารซูซาวิ่งวนซ้าย  พวกตนก็ตั้งมั่นเกณฑ์ทหารมาตั้งรับทางซ้าย  แต่พอวางกำลังเสร็จ ... อ้าว... อะไรว่ะ ... พวกซูซามันวนขวาอีกแระ ... อะไรประมาณนี่แหละ  เพราะการเปลี่ยนแนวธงปรับเปลี่ยนรูปแบบขบวนทัพอยู่เสมอทำให้คีรัมจับทิศการวางทัพของซูซาไม่ได้  สุดท้ายก็หลงอยู่ในกองธงและต้องแพ้ในที่สุด 

 

 

ในการจัดแนวธงที่แท้จริงมันต้องฝึกทั้งกองทัพไม่งั้นทหารกองย่อยๆ ที่อยู่กับทัพใหญ่คงได้งงเป็นไก่ตาแตก  แต่ถ้าให้อธิบายทุกกระบวนการมันก็คงยาวเป็นหางว่าว  ร้อยกว่าตอนก็คงไม่จบเราก็เลยตัดซะ  สุดท้ายมันก็เลยออกแนวรวบรัดดังที่คุณ  b_22 ว่า 

 

 

อีกอย่าง ... เรื่องคีรัม  การลงโทษของชาวบ้าน  เราว่าไม่เกินไปหรอกนะ  เพราะในเรื่องบอกให้รู้แล้วว่าคิบอมทารุณกับชาวคีรัมแค่ไหน  ขนาดที่พอรู้ว่ามีคนมาช่วยก็ลุกฮื้อขึ้นต่อต้านนี่ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว  และการลากคนในครอบครัวหรือคนสนิทมาลงโทษนั่นไม่ใช่เรื่องแปลกเลย  ตามประวัติศาสตร์มีให้เห็นกันอยู่บ่อยๆ  อย่างจิ๋นซีฮ่องเต้  ทั้งโอรส  สนม  หรือแม้แต่กุนซื่อคนสนิท  หลังจิ๋นซีสิ้นพระชนต์คนพวกนี้ถูกชาวบ้านประชาทัณฑ์ตายอนาจทั้งนั้น   แต่ ในเรื่องที่ให้ดงเฮเจออะไรแบบนั้นก็เพื่อสะท้อนให้เห็นการกระทำของทหารคีรัม ที่ทำกับคนอื่น   ลูก  เมีย  สามี  ของผู้ถูกกระทำมันก็เจ็บและเสียใจไม่แพ้กัน  และอีกไม่นานเรื่องเล่านี้มันจะย้อนกลับมาสอนลูฮานให้รู้แจ้งแก่ใจอีกที

(ในส่วนนี้ตามประวัติศาสตร์ไทยก็มี  เกี่ยวกับการเสียกรุงศรีอยุธยา ... อ่านให้ดีแล้วคุณจะเจอ)

 

 

ที่เราไม่อ้างอิงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของไทย  ไม่ใช่ว่าเราไม่อ่านหรือไม่สนใจ  พระนเรศวรเราอ่านเกือบทุกเวอร์ชั่นที่ออกมา  สุริโยทัย  พระเจ้าตาก  หรือแม้แต่ผู้ชนะสิบทิศเราก็อ่านมาพอสมควร  แต่ที่เราไม่หยิบยกมาอ้างถึงเพราะไทยเรายังยึดมั่นในระบอบกษัตริย์เราไม่อยากไปแตะ  เพราะถ้าหยิบยกมาไม่ดีหรืออ้างอิงแบบเผินๆ มันอาจทำให้มีคนไม่พอใจ  มันอาจทำให้เราได้มีเรื่องขึ้นได้ในอนาคต  และที่สำคัญมันอาจมีคนบอกว่าสิ่งที่เราหยิบยกขึ้นมาอ้างนั่นคือการลบหลู่พวกท่านก็เป็นได้ 

 

 

ดังนั้นเพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงดังที่ได้ว่าไปแล้วนั้น  ในการเขียนฟิคเราจะไม่ขออ้างอิงอะไรที่เป็นการศึกของไทย  ที่ใกล้เคียงกับของไทยก็ไม่เอา  หรืออะไรที่เกี่ยวข้องกับศาสนาเราก็ไม่ขอแตะ  ไม่ใช่ว่าเราไม่รัก  ไม่เคารพ  ไม่นิยมการเสียสละของบรรพชนนะคะ  แต่เราไม่อยากมีปัญาหาในภายหลัง ... หวังว่าทุกคนพอจะเข้าใจ

 

 

** และสุดท้ายอะไรที่ไม่เข้าใจถามได้ค่ะ  เรายินดีอธิบายให้จนกว่าจะเข้าใจกันนะ

 

 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #619 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 23:39
    ดุจดั่งเล่นเกม...
    #619
    0
  2. #542 OnLy 13 & E.L.F. (@sweet-min) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:16
    ก็รู้นะเว้ยกว่าไคเก่งกว่าน่ะ

    แต่พระราชาจงอิน รอคยองมานานมากเลยนะ แบบโคตรเจ็บแทนเลย T_T

    ลองกลับไปอ่านภาคแรกแล้วแม่ม จงอิน เศร้าบาดลึกจริงๆ
    #542
    0
  3. #458 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 00:43
    ไคเป็นราชาแล้วราชาจงอินละ ไม่นะ
    ราชาต้องกลายเป็นสามัญชนหรอ ฮื่อออ *อินี่ก็เว่อไป ถถถถถถถถถถถถถถถ
    แล้วไคกับคยองจะได้กลับมั้ยอ่าาา อยากรู้จุง อุคริ
    #458
    0
  4. #429 Yilove (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 11:29
    ไรเตอร์แต่งเก่งมากกกกกกกกกกกกกก

    ประวัติศาสตร์สุดยอดดดดดดดดดด

    เข้าใจไรเตอร์ ไม่เคือง เนื้อเรื่องมันสมเหตุสมผล

    เรื่องนี้มันไม่ใช่แค่นิยายที่ให้ความบันเทิง แต่ให้ทั้งความรู้และความคิดที่ดีติดมาด้วย

    รักไรเตอร์มั่ก //ฮาอิเน่ สงสัยจะมาแนวเดียวกะป๊า 555 เชียร์ฮุนฮานๆ

    ไรเตอร์เค้าสงสัย อาอี้ตายเพราะอะไร (เค้ายังอ่านไม่จบ ไม่รู้ว่าตอนต่อๆ ไปจะมีรึป่าว ถ้ามีก็ไม่เป็นไร แต่ไม่มีช่วยบอกหน่อย เค้าข้องใจ)

    ไรเตอร์ไฟท์ติ้ง แว่บบบบบบบไปอ่านต่อ 555 ^^
    #429
    0
  5. #361 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 14:10
    555555 พ่อเป็นยังไงลูกก็แบบนั้นแหละค่ะ
    ดูท่าลู่หานคงไม่ได้แก้แค่นอะไรแล้วมั้งงง
    จะโดนเซฮุนจับกินเอาเสียเปล่าๆ ><
    อู๋ฟานนี่คืออะไร ยังไง 555
    เสี้ยมสอนลูกนะ
    คู่นี้รักกันรุ่นแรงตลอดๆ
    สงสารราชาจงอินนะ แต่ถ้าทำใจยอมรับได้แล้วก็โอเค
    สุดท้ายดีโอก็รักไคแล้วดีใจนิดๆ เพราะสงสารจงอิน



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 ธันวาคม 2556 / 14:12
    #361
    0
  6. #359 หมูน้อยตาหวาน (@zesia) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 12:56
    100%
    เฮ้อออ อ่านตอนนี้แล้วเราก็ได้แต่สงสารราชาจงอินนะ
    แต่ก็ต้องยอมรับนะว่ามันไม่ใช่ที่ของแกอีกต่อไป
    เวลาของแกมันหมดลงแล้วนะ
    ต่อแต่นี้ไปคือเวลาของกษัตริย์อินฮวางตัวจริง
    เราขอนับถือที่แกยอมเสียสละมากถึงนาดนี้
    คยองซูคนที่แกรักมากก็ยอมยกให้
    น้ำใขจองแกมันยิ่งใหญ่ว่ะ สมเป็นราชาจริงๆเลย
    ไม่ต้องเสียใจจงอิน แกทำถูกแล้ว แกทำดีแล้วนะ
    เราเชื่อว่าแกต้องได้รับผลดีๆตอบแทนเช่นกัน เราเชื่อแบบนั้น

    ขอวกกลับไปหาอิองค์อู๋สักนิด กร๊ากกกกกกกกก
    ดฮ๊ยฮาเว่อร์ เป็นถึงแม่ทัพใหญ่ ผ่านสมรภูมิรบมารึก็มากมาย
    ฝุกฝนการต่อสู้ เสี่ยงเป็นตายมาก็เยอะแยะ
    แต่กับเมียนี่ทำอะไรไม่ได้เลยอ่ะ 5555555 นี่มันเสียชื่อมากนะ
    ถถถถถถ อู๋เอ๊ยอู๋ กลัวเสียฟอร์มเหรอจ้าาา
    ไม่ต้องกลัวนะค่ะ เพราะแกไม่มีมันให้รักษาตั้งนานแล้วว่ะ
    กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

    #359
    0
  7. #357 「Choopa★Milk」 (@doublejoker96) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 11:47
    ฮ่อกกกกกกก แอบสงสารราชาจงอิน -0-
    คือเป็นแฟนคลับราชาจงอินตั้งแต่ภาคที่แล้ว 
    พอจะมาหายไปแบบนี้ก็รู้สึกหวิวๆเหมือนกัน TT
    ดีโอก็ไม่ใช่คนรัก คนเคียงข้างราชาจงอินอีกต่อไปแล้ว
    คนปัจจุบันของดีโอคือไคต่างหาก 
    แต่ยอมรับในความฉลาด ความเก่งกาจของไคจริงๆ
    ไคเหมาะสมที่จะเป็นกษัตริย์อินฮวางจริงๆนั่นแหละ
    ราชาจงอินคะ ไปพักนะคะ TT_____TT
    #357
    0
  8. #336 lovehunhan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 14:20
    สงสาร ราชาจงอินอะTT

    ขอคยองชูอิ่กคน
    #336
    0
  9. #335 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 10:49
    ฮืออออ ไรท์หาโด้อีกคน(?)ให้ราชาจงอินได้มั๊ย สงสารอะ T^T จริงจังนะ
    #335
    0
  10. #334 หมูน้อยตาหวาน (@zesia) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 08:57
    50%

    อันดับแรก ขอฮาอิองค์ฮูนก่อน กร๊ากกกกกกกก
    นี่แก แกถึงขั้นเลือดกำเดาไหลเลยเหรอคนเล็ก!!!
    ขนาดเห็นแค่นิดหน่อย แค่นิดหน่อยเองนะ ยังไม่ได้เห็นเต็มเลยอ่ะ
    คือโผล่มาแบบมีผ้าปิด(แต่ก็เห็นส่วนป่ะ) เออนั่นแหละ
    แกยังเป็นขนาดนี้อ่ะ คือมี๊ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเกิด
    แกเห็นสะใภ้มี๊แบบเปลือยทั้งตัว แกจะเป็นขนาดหนายยยย
    แล้วคือมันเป็นคู่ที่ดูป่วนมากนะ แบบองค์ฮุนแกหื่นโพดเหอะ
    สังเกตได้จากประโยคตอนมันเพ้อ กร๊ากกกกก ขอขำไปดาวอังคาร
    เสี่ยวลู่ไปยั่วมันตอนไหน ตอนหน๊ายยย ได้ข่าวว่าเค้าอาบน้ำของเค้าดีๆ
    แกนั่นแหละดันทะเล่อทะล่ามาแอบถ้ำมองจนกำเดาไหลแล้วสลบ
    โอ๊ยตายยยยย ขำกว่านี้ไม่มีแล้วคร่า คือสงสารเสี่ยวลู่มากบอกตรงๆ
    ต้องรับมือกับคนแบบนี้มันบั่บ 555555555 ยิ่งกว่ารับมือสงครามอีกลูก

    ผละจากอิองค์ลูก เราก็มาดูอิองค์พ่อกันบ้าง
    อู๋ค่ะ อู๋วววววววววววววววววววววว!!!
    ขนาดเจ็บอยู่นะ ขนาดมีแผลนัอู๋ แกยังสามารถนะค่ะ
    ไม่เสียชื่อจอมเจ้าชู้แห่่งซูซาจริงๆ
    มีโอกาสเป็นต้องหากำไรตลอด แกนี่นะ 5555555
    ไม่พอยังไปหลอกลูกอีกอ่ะ โอ๊ยองค์หมินค่ะ องค์หมินนนนนน
    องค์หมินน้อยจะซ์่อไปไหนค่ะ นี่เชื่อที่พระบิดาพูดด้วยอ่ะ
    อิอู๋แกสอนอะไรองค์หมินว่ะ กร๊าก วิธีใส่น้องเข้าไปในตัวพระมารดา
    ให้ทายว่ามันฮามั้ยไรท์ มันฮามากกกกกกกกกก
    พาร์ทผ่านๆมามันลุ้นเพราะสงครามและเครียดเพราะกลัวจะแพ้
    พาร์ทนี้ไรท์เลยกะคลายเครียดให้ทุกคนใช่มั้ย ใช่มั้ย!!!
    จะบอกว่าไรท์ทำสำเร็จนะค่ะ เราฮาตั้งแต่อิองค์ลูกยันอิองค์พ่ออ่ะ
    แล้วไม่สงสารด้วยนะที่โดนแบคตบ สมควรค่ะ แกสมควรโดนอิอู๋ 555555
    นี่องค์ฮุนมันจะมีชะตากรรมแบบพ่อมันมั้ย แบบรักนี้ต้องแลกด้วยลำแข้งมาก
    แต่ก็ดีนะชีวิตจะได้มีสีสัน เรื่องหวานปล่อยไคโด้ เฉินหมิน เทาโฮไป
    คริสแบค ฮุนฮานขอแบบแซ่บๆจะดีกว่า เหมาะกันมันทั้งสองคู่ดีค่ะ 55555555


    *ถึงขุ่นไรท์*
    โอ้โหน่ารักมาก มาอธิบายซะยาวเหยียดเลยอ่ะค่ะ
    เปิดมานี่แอบตกใจ แบบโอ้ มันช่างยาวใหญ่เยอะแยะอะไรเช่นนี้
    ครบถ้วนจริงๆ ข้อมูลแน่นมากไรท์ ขอชื่นชมจากใจเลยค่ะ
    ไรท์เป็นคนขวนขวายโคตรๆอ่ะ แบบต้องศึกษาให้ถ่องแท้กว่าจะมาเขียนได้
    นี่ไปขุดค้นตำรายุทธพิชัยสงครามมาหมดเลยใช่มั้ย ไทย จีน พม่า ฝรั่ง
    ถามจริงๆนะ ใช้เวลานานมากมั้ยค่ะกว่าจะศึกษาแล้ววางพลอตมาแบบนี้
    คือเราคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยอ่ะ ทั้งต้องหาข้อมูล ต้องคิดวางโครง
    แถมยังต้องผูกปมให้รีดงกแล้วทายกันอีกเยอะแยะด้วยนะ
    เราซูฮกเลยอ่ะค่ะ ขอปรบมือให้กับความมุมานะเลย #ปรมมือรัว
    #334
    0
  11. #333 lovehnhan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 07:50
    นั้นไงว่าแล้วต้องเอามา

    จากเฮีย5555

    แบคก็ยอมๆไปเถอะ
    #333
    0
  12. #325 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 23:24
    แบค..รักรุนแรงตลอดเลยนะ555
    #325
    0
  13. #322 หมูน้อยตาหวาน (@zesia) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 09:36
    นั่นไง นั่นไง ผิดคำเรามั้ยล่า!!!!!
    องค์อู๋กับองค์ฮุน โอ๊ยยยยยยยยยยยยย 55555555555+
    นิสัยถอดกันมาเลย สมเป็นพ่อลูกชะมัด 5555555
    สงเสี่ยวลู่กับแบคดี รึจะสงพ่อลูกอู๋ดีล่ะเนี่ย
    ฝ่ายนึงโคตรหื่น อีกฝ่ายก็โคตรโหด
    กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #322
    0