SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 27 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 พ.ย. 56




****************************************************************************************************************

 พระพันปีหลวงกวาดสายตามองหน้าไคก่อนที่จะหันไปมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟาน

 อู๋ฟานนี่เจ้าคิดเล่นตลกอะไร...จงอินไปไหนใยเจ้าจึงเอาเขาเข้ามาแทนที่...บอกมา

 ทั้งจงอิน...อู๋ฟาน...มินโฮ...ข้าเลี้ยงพวกเขามากับมือทำไมข้าจะไม่รู้...ทำไมข้าจะดูไม่ออก

 เจ้าเป็นใครใยถึงมาอยู่แทนทีจงอินได้...จงตอบข้ามา...หากคำตอบเจ้าไม่ดีพออย่าหาว่าข้าไม่ปราณี

 ****************************************************************************************************************

 

 

ชายชราชะงักไปเมื่อเห็นดีโอไม่แสดงอะไรออกมาเลย  ส่วนแบคฮยอนก็เหมือนกันทั้งสองคนไม่ได้รู้สึกสะกิดใจกับชื่อตนเลยสักนิด  ชายชราดูผิดหวังไม่น้อยที่เด็กหนุ่มทั้งสองไม่รู้จักตน  เฮ้ออออ  ข้าคงแก่มากแล้วจริงๆ หละนะที่เด็กๆ อย่างพวกเจ้าไม่รู้จักข้า  ช่างน่าเศร้าเสียจริง   ชายชราว่าพลางหลับตาลงบนไหล่ของแบคฮยอน

 

 

ประตูด่านทิศเหนือ  กำแพงเมืองที่กั้นอาณาเขตเมืองชั้นกลางเอาไว้  ป้อมทหารถูกตั้งรายล้อมภายในป้อมกำแพงเมืองที่แข็งแกร่ง  ไคกวาดสายตามองไปรอบๆ  กำแพงสีขาวถูกก่อสร้างอย่างถาวรป้องกันภัยเป็นแนวยาวเหมือนกำแพงเมืองจีนไม่มีผิด  ดูๆ แล้วไม่น่าจะมีข้าศึกที่ไหนผ่านไปได้ง่ายๆ เลย  ปกติก็ไม่เคยมีข้าศึกที่ไหนผ่านมาได้จนถึงกำแพงเมืองชั้นนี้หรอก  คีรัมเป็นเมืองแรกที่ทำได้  และมันก็ทำให้เราระส่ำเสียขวัญไม่น้อยเหมือนกัน

 

 

องค์ชายอู๋ฟานเดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆ ไค  ไคมองเลยไปเบื้องหน้า  ด้านหน้ามีหลุ่มโคลนตมขนาดใหญ่ที่กว้างจากกำแพงเมืองออกไปเกือบสองร้อยเมตร  เคยถามองค์ชายอู๋ฟานแล้วว่าลึกขนาดไหนซึ่งคำตอบที่ได้ก็คือประมาณช่วงตัวคน  ไคคะเนจากส่วนสูงของทหารแล้วคนหนึ่งสูงประมาณร้อยแปดสิบเซ็นต์  ดังนั้นบ่อโคลนตรงหน้าต้องลึกอย่างน้อยราวสองเมตร  แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นคีรัมต้องใช้คนถมเท่าไหร่ถึงจะพอข้ามมาได้กันหละ

 

 

หือ ... มีอะไรที่ประตูค่ายด้านนั้นกันหน่ะ   ไคชะเง้อมองเมื่อเห็นทหารวิ่งตรงไป  และเหมือนจะมีเรื่องอะไรบางอย่าง  เพราะถูกทหารบังไว้จนหมดทำให้ไคและองค์ชายอู๋ฟานไม่อาจมองเห็นเหตุการณ์เบื้องล่างได้ ทูลฝ่าบาท ไคหันไปมองนายทหารที่วิ่งเข้ามารายงาน  มีเด็กจรจัดมาขอเข้าค่าย  บอกว่า  เอ่อ  คือ   องค์ชายอู๋ฟานถอนหายใจออกมาก่อนตวาดหนักๆ ออกไป มีอะไรก็ว่ามา  อ้ำอึ้งอยู่ได้

 

 

นายทหารสะดุ้งโหยงรีบโค้งลงต่ำแล้วเอ่ยรายงานด้วยความลนลาน พระอาญามิพ้นเกล้า  มีเด็กจรจัดสองคนมาบอกกับทหารว่าเป็นโอรสของฝ่าบาทและองค์ชายอู๋ฟานกระหม่อม   ไคขมวดคิ้วแน่น  จงแดกับซิวหมินงั้นเหรอ ... ไคหันมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟานทันที  ทูลฝ่าบาทบางทีอาจเป็นเพียงเด็กจรจัดที่มาเพื่อขออาหาร  แต่ไม่รู้จะอ้างอะไรเพื่อให้ได้อาหารกลับไปจึงได้กล่าวเช่นนั้นออกมา  เหตุการณ์เช่นนี้เคยเกิดขึ้นบ่อยๆ แม่ทัพคนหนึ่งกล่าว

 

 

ไคถอนหายใจออกมา  เด็กก็คือเด็กเพราะความหิวคงคิดว่าถ้าบอกแบบนั้นผู้ใหญ่คงจะกลัวและยอมให้ของกิน  ไคพยักหน้ารับรู้ก่อนหันไปสั่งนายทหารตรงหน้า  อย่าทำร้ายพวกเขานะ  เอาอาหารให้พวกเขาไป  แล้วบอกให้ออกไปซะ  เพราะที่นี่คือค่ายทหารเรากำลังจะทำสงครามมันอันตราย   ไคว่าก่อนหันไปพยักหน้าให้กับองค์ชายอู๋ฟาน  ทั้งสองกำลังจะเดินไปจากเชิงเทินของป้อมทหาร  หากแต่ ...

 

 

พระบิดานี่ซิวหมินเองนะ  อึก  พวกข้าเอง  พระบิดาลงมาหาซิวหมินทีอย่าไล่พวกเราไปนะ  อึก  ฮื้ออออ  พวก  พวกเราถูกลักพาตัวมา  อึก  พระบิดา   เสียงซิวหมินที่ตะโกนมาตามด้วยเสียงของจงแดที่ประสานกันมาเป็นช่วงๆ ทำให้ไคและองค์ชายอู๋ฟานชะงักกึก  ทั้งสองรีบผวาเข้าไปหาเชิงเทินบนป้อมอีกครั้ง  ดวงคาคมหรี่มองลงไปเบื้องล่าง  และเมื่อเห็นได้ชัดๆ ถนัดตาว่าเด็กสองคนที่มาหาคือใคร  ไคกับองค์ชายอู๋ฟานก็รีบวิ่งลงไปด้านล่างทันที

 

 

จงแด   ไควิ่งเข้ามาที่หน้าค่ายพร้อมดึงจงแดเอาไปกอดเอาไว้แน่น  จงแดเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงมาอยู่ที่นี่บอกพ่อสิ  ทำไม   ไคเอ่ยถามรัวเร็วจงแดพยักหน้ารับก่อนอธิบายเรื่องคราวๆ ให้ไคได้ฟัง  องค์ชายอู๋ฟานขบกรามแน่นแขนแกร่งโอบกอดซิวหมินที่ยังคงสะอื้นเอาไว้  พระเจ้าอาคยูฮยอนกล้าลักพาตัวพวกเจ้าเพื่อส่งเป็นบรรณาการแก่คีรัมเชียวรึ  ข้าไม่คิดเลยว่าเขาจะคิดขายชาติเพื่อแลกกับการได้นั่งบนลัลลังก์ ... ชั่วช้าจริงๆ

 

 

หลังองค์ชายจงแดและองค์ชายซิวหมินมาถึงได้ราวสามวันหัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอนก็พาองค์หญิงซูฮยอนเดินทางมาถึง  เมื่อได้ยินเรื่องราวจากจงฮยอนไคกับองค์ชายอู๋ฟานยิ่งโกรธจัดเมื่อได้รู้ว่าตอนนี้วังหลวงถูกพระเจ้าอาคยูฮยอนยึดครองไปแล้ว  ซ้ำดีโอกับแบคฮยอนก็พลัดหลงจนไม่รู้ชะตากรรม  ปัง!!  ไคกำหมัดแน่นทุบลงโต๊ะแรงๆ ด้วยความโกรธ  จงแดนั่งนิ่งด้วยความเป็นห่วงแม่  เช่นเดียวกับซิวหมินที่เอาแต่ร้องไห้กอดบิดาแน่น

 

 

กระหม่อมสมควรตายที่ไม่อาจปกป้องพระมเหสีและพระชายาเอาไว้ได้ จงฮยอนว่าพลางคุกเข่าลงเบื้องหน้าของไคและองค์ชายอู๋ฟาน  องค์ชายอู๋ฟานส่ายหน้าไปมาเบาๆ ก่อนเดินไปดึงจงฮยอนให้ลุกขึ้นยืน  จะโทษเจ้าก็ไม่ได้หรอก  ขนาดข้ากับคะ...เอ่อ  จงอินคิดป้องกันมานานยังคาดเดาการกระทำของพระเจ้าอาคยูฮยอนไม่ได้เลย  หากขนาดคยองซูเขายังคิดทำร้ายต่อให้มีเจ้าอีกสิบคนร้อยคนก็คงไม่มีความหมายที่จะต้านเขาหรอก

 

 

ตุ๊บ!!  องค์หญิงซูฮยอนเดินมาคุกเข่าลงเบื้องหน้าของไคและองค์ชายอู๋ฟาน  ฝ่าบาท   องค์หญิงซูฮยอนเอ่ยออกมาพร้อมน้ำตาที่ไหลลงมาเป็นสาย  ข้ารู้ว่าโทษของพระบิดาและซอฮยอนสมควรตาย  แต่พระชายาเคยให้คำสัตย์กับหม่อมฉันแล้วว่าจะทูลขออภัยโทษให้  เพราะฉะนั้น ...   ปัง!!  องค์หญิงซูฮยอนสะดุ้งเฮือกเม้มปากแน่นด้วยความกลัวทันที  ไคหันขวับไปมอง  ดวงตาทรงอำนาจสะกดทุกคนจนแทบลืมการหายใจ

 

 

องค์หญิงซูฮยอน ..   ไคเอ่ยเรียกพร้อมเดินเข้ามาหา  องค์หญิงซูฮยอนกลัวจนมือเย็นเชียบ  ท่านคิดว่าความดีเล็กๆ น้อยๆ ที่ท่านทำจะสามารถนำมาต่อรองขอลดโทษให้กับพระบิดาและพี่น้องได้อย่างนั้นเรอะ  โทษของการทรยศขายชาติขายแผ่นดินโทษมันมีแค่สถานเดียวท่านก็รู้  ที่ท่านทำแบบนี้ก็ด้วยหวังลบล้างความผิด  หากไม่มีโทษประหารทั้งตระกูลท่านลองคิดย้อนกลับดู  ท่านจะทำแบบนี้ไหม  จะยอมช่วยเหลือพวกเขาไหม

 

 

องค์หญิงซูฮยอนกรอกตาไปมา  คิดถึงสิ่งที่ผู้เป็นเจ้าเหนือชีวิตพูด  มันก็จริงดังที่ราชาจงอินว่าหากไม่มีบทกำหนดโทษถึงตายตนคงไม่ทำแบบนี้  คงยินดีและให้ความร่วมมือกับบิดาเป็นแน่  เมื่อคิดได้แล้วว่าแท้จริงแล้วตนก็แค่กลัวโทษตาย  หากไม่แล้วก็คง ... องค์หญิงซูฮยอนร้องไห้ออกมาอย่างหนัก  หมดหนทางที่จะขอลดโทษให้กับทุกคนในครอบครัวแล้ว  หมดแล้วจริงๆ พวกเขาควรได้รับโทษตายแล้วที่คิดยกแผ่นดินให้กับผู้อื่น

 

 

ในขณะที่ทุกคนกำลังเงียบลงมีเพียงเสียงสะอื้นขององค์หญิงซูฮยอน  ทหารคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา  ทูลฝ่าบาทด้านนอกมีชาวบ้านสามคนมาขอเข้าพบฝ่าบาท  บอกว่าตนคือพระมเหสีคยองซู  ส่วนอีกคนกล่าวอ้างว่าตนคือ ... อ้าว   นายทหารเงยหน้าขึ้นแล้วเอียงคอด้วยความงุนงงเมื่อเบื้องหน้าตนที่เคยมีราชาจงอินและองค์ชายอู๋ฟานยืนอยู่บัดนี้ว่างเปล่า  นายทหารไม่รู้เลยว่าทุกคนวิ่งออกไปทันทีตั้งแต่ได้ยินชื่อมเหสีคยองซูแล้ว

 

 

ด้านนอก ... ดีโอ แบคฮยอน   ทั้งไคและองค์ชายอู๋ฟานต่างตะโกนเรียกชื่อคนของตน  ทั้งสองวิ่งลิ่วเข้าไปหาพร้อมโอบกอดคนของตนเอาไว้  ปลอด  ปลอดภัยกันดีนะทุกคน   ไคเอ่ยถามพร้อมหันไปมองแบคฮยอนที่ยังคงอยู่ในอ้อมแขนขององค์ชายอู๋ฟาน  ดีโอกับแบคฮยอนต่างพากันโอบกอดองค์ชายน้อยกันคนละทีสองที  ต่างพร่ำบอกว่ารักกันขนาดไหน  ทุกคนมัวแต่ดีใจที่ได้เจอกันและกันจนหลงลืมชายชราที่ถูกพามาด้วย

 

 

หือ ไคขมวดคิ้วน้อยๆ เมื่อหันไปเจอชายชรากำลังยืนมองตนนิ่ง  แววตาแบบนี้  หน้าตาแบบนี้  มันคุ้นๆ เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อนนะ  ไคเอียงคอมองหน้าอีกฝ่าย  หึ   ชายชรานามแจจุงยกยิ้มขึ้นมาน้อยๆ พลางเดินกระแทกไหล่ของไคเข้าไปภายในค่าย  ใช่สิข้ามันแก่แล้ว  ใครหละจะมาจดมาจำ  พอห่างกันหน่อยก็หลงเมียจนลืมคนเฒ่าคนแก่  ข้านี่มันโง่จริงๆ ไม่น่าเป็นห่วงจนถ่อสังขารมาดูเล๊ย  เฮ้อออ  เป็นคนแก่นี่มันน่าน้อยใจนัก

  

 

ไคชักคิ้วเขาชนกันให้แน่นขึ้นอีก  คนธรรมดาที่ไหนที่รู้ว่าเขาเป็นราชาแล้วไม่สั่น  ไม่เกรงกลัว  นอกเสียจากว่าคนๆ นั้นเป็นคนคุ้นเคย  ไคนิ่งไปนิดก่อนภาพของใครคนหนึ่งจะผ่านเข้ามาในความคิด  ใช่ ... ภาพเหมือนของคนในราชวงศ์ที่เขาเคยดูผ่านมา  ถ้าจำไม่ผิด ... ไคหันขวับไปมองด้านหลังพร้อมมือหนาที่ยกขึ้นชี้ไปที่คนตรงหน้าอย่างเสียมารยาท  ท่าน!!  เป็นไปไม่ได้  ท่านคือ ... พระพันปีหลวง ....  

 

 

องค์ชายอู๋ฟานที่มัวกอดเมียกอดลูกจนไม่สนใจใครชะงักกึกแล้วหันขวับไปมองทันที  เมื่อเห็นชายชราที่ค้อนขวับมาให้องค์ชายอู๋ฟานก็อ้าปากค้าง  เสด็จย่า!!   ความเงียบเข้าปกคลุมทุกพื้นที่ชั่วขณะก่อนที่จะ ... ห๊า!!!  เสด็จย่างั้นเหรอ!!!   องค์ชายอู๋ฟานพยักหน้าหงึกๆ ก่อนหันไปบอกกับทุกๆ คนอีกครั้ง  นี่คืออดีตพระมเหสีของซูซา   เสด็จแม่ของท่านลีทึกกับพระเจ้าอาคยูฮยอน ... พระพันปีหลวง ... หรือก็คือเสด็จย่าของข้านั่นแหละ

 

 

ทุกคนยืนนิ่งอ้าปากค้าง  ดีโอรีบโค้งให้ชายชราตรงหน้าอีกหลายๆ หน  หากเป็นเวลาปกติคงเป็นภาพที่ตลกไม่น้อย  แต่มันคงไม่ใช่ในสถานการณ์นี้  ตอนนี้ภายในหัวของแบคฮยอนมีแต่ภาพของตนที่กำลังเถียงกับชายชราตรงหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย  แบคฮยอนชี้มือที่สั่นน้อยๆ ไปทางชายชรา  เสด็จย่า!? องค์ชายอู๋ฟานพยักหน้ารับ  พระพันปีหลวง!?   องค์ชายอู่ฟานพยักหนารับแรงกว่าเดิม  และ...หวืด...ตึง!! “ เฮ้ย!! แบคฮยอนทำใจดีๆ ไว้

 

 

* 60% *

 

ค่ายทหาร ... กระโจมที่พักของราชาจงอิน ... บัดนี้ทุกคนมารวมกันพร้อมหน้าพร้อมตาโดยมีแจจุงนั่งจิบน้ำชาช้าๆ อย่างสบายใจ  แบคฮยอนแทบจะเรียกว่ายืนหลบหลังองค์ชายอู๋ฟานเลยทีเดียว  ไคเหลือบสายตาไปมองพลางนึกในใจว่านี่ถ้าแบคฮยอนเข้าสิงองค์ชายอู๋ฟานได้คงทำไปแล้วนะนี่  เอาหละออกไปกันก่อนเถอะข้าอยากคุยกับจงอินและอู๋ฟานสักหน่อย   คนที่เหลือต่างโค้งรับก่อนทยอยพากันเดินออกไปจากห้อง

 

 

เสด็จย่า   เมื่อทุกคนออกไปหมดองค์ชายอู๋ฟานในชุดแม่ทัพใหญ่แสนองอาจก็ถลาเข้าเกาะขาของแจงจุงอย่างออดอ้อน  มือหนาทุบขาให้อีกฝ่ายเบาๆ อย่างเอาใจ  เสด็จย่าแบคฮยอนทำไปเพราะไม่รู้  เสด็จย่าเป็นผู้ใหญ่ก็ขออย่าได้ถือสาพระชายาของกระหม่อมเลยนะ   แจจุงชะงักไปนิดก่อนยกมือขึ้นเขกหัวอีกคนแรงๆ เอะอะก็ห่วงแต่เมียย่าเนี่ยอยู่นอกเมือง  สงครามก็มาประชิดไม่เห็นลูกหลานจะนึกถึงข้าบ้างเลย  น่าน้อยใจจริงๆ

 

 

องค์ชายอู๋ฟานยิ้มประจบอีกคน  เสด็จย่า...ข้าก็ห่วง  แต่เพราะสงครามมาประชิดดังที่ท่านว่าทำให้ข้ากับจงอินต้องมัวแต่จัดกำลังทัพ  เสด็จย่าต้องเข้าใจสิ   แจจุงถอนหายใจออกมาก่อนตวัดสายตาไปมองสบตาไค  แจจุงนิ่งไปนิดก่อนลุกขึ้นเดินไปหยุดอยู่เบื้องหน้าไค  ราชาจงอิน  ไคชะงักก่อนโค้งรับอีกฝ่าย กระหม่อม   ไคขานรับพร้อมนิ่งรอฟังรับสั่งต่อไป  แจจุงกวาดสายตามองหน้าไคก่อนที่จะหันไปมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟาน

 

 

ปัง!!  แจจุงกระแทกไม้เท้าในมือตนแรงๆ ก่อนตวาดใส่องค์ชายอู๋ฟาน  อู๋ฟานนี่เจ้าคิดเล่นตลกอะไร  คิดว่าข้าดูไม่ออกหรือไง จงอินไปไหนใยเจ้าจึงเอาเขาเข้ามาแทนที  บอกมา...   องค์ชายอู๋ฟานสะดุ้งรีบก้มหน้าลงคุกเข่าเบื้องหน้าแจจุงทันที  ไคเงยหน้ามองแจจุงด้วยความตกใจ  คุณรู้   แจจุงยกยิ้มเย้ยอีกคน  ทั้งจงอิน  อู๋ฟาน  มินโฮ  ข้าเลี้ยงพวกเขามากับมือทำไมข้าจะไม่รู้  ทำไมข้าจะดูไม่ออก

 

 

แจจุงเดินวนรอบตัวไคก่อนมาหยุดเบื้องหน้า  มือบางตวัดขึ้นชี้หน้าไคอย่างคาดโทษ  เจ้าเป็นใครใยถึงมาอยู่แทนทีจงอินได้  เจ้าหนุ่มจงตอบข้ามา  หากคำตอบเจ้าไม่ดีพออย่าหาว่าข้าไม่ปราณี ไคหันมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟานรู้ดีว่าหากโกหกคงไม่เป็นผลดีต่อตัวเองเป็นแน่  สุดท้ายจึงตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้กับแจจุงได้ฟัง  เมื่อได้ฟังเรื่องราวจากองค์ชายอู๋ฟานและไคแล้ว  แจจุงก็เซเดินมาล้มลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดแรง

 

 

จงอิน  โธ่หลานย่า  ทำไมเจ้าถึงบุญน้อยเช่นนี้  ทำไมกัน ...   ไคถอนหายใจออกมาก่อนเดินมาใกล้แจจุงอีกนิด  ผมขอโทษที่ต้องทำแบบนี้   องค์ชายอู๋ฟานรีบเข้ามายืนข้างๆ ไคทันที  ไม่  ไม่เสด็จย่าไคไม่ผิด  เขาไม่ผิด  จงอินขอร้องเขาให้ช่วยปกป้องทุกคน  เขาทำไปก็เพราะถูกจงอินขอร้อง  แน่นอนกระหม่อมเองก็เห็นด้วย   องค์ชายอู๋ฟานว่าพลางหันไปมองสบตากับไค  แจจุงเหลือบมองคนทั้งสองก่อนถอนหายใจออกมา

 

 

ที่จงอินต้องขอให้เขามาแทนที่ตัวเองเพราะลูกข้าสินะ  ตอนนี้คยูฮยอนอยู่ที่วังหลวงใช่ไหม   องค์ชายอู๋ฟานกลืนน้ำลายลงคอ  กำลังลังเลว่าจะบอกเรื่องที่พระเจ้าอาคยูฮยอนก่อการกบฏดีไหม  อู๋ฟาน   แจจุงเอ่ยเรียกทำเอาองค์ชายอู๋ฟานถึงกับสะดุ้ง คยูฮยอนทำอะไรบอกข้ามาตามตรง  หากเจ้าคิดว่าข้าจะเข้าข้างลูกตัวเองหละ...เจ้าก็คิดผิด  เพราะฉะนั้นไม่ว่าเขาจะทำอะไรบอกข้ามาให้หมด

 

 

องค์ชายอู๋ฟานตัดสินใจเล่าเรื่องที่ผ่านมา  การลักพาตัวองค์ชายรัชทายาทจงแดกับองค์ชายซิวหมินเพื่อส่งเป็นบรรณาการแก่คีรัม  การชักศึกเข้าบ้านเพื่อแลกกับการได้นั่งบัลลังก์แทนที่จงอิน  การก่อกบฏคิดทำร้ายอัครมเหสีและการยึดวังหลวง  แจจุงหลับตาลงก่อนพยักหน้าเข้าใจ  พอแล้ว  อู๋ฟานข้าเข้าใจแล้ว  ตลอดมาลีทึกรู้จักคยูฮยอนดีเขาจึงไม่คิดให้คยูฮยอนได้นั่งบัลลังก์  แต่สุดท้ายพอลีทึกสิ้นไปมันก็หมดคนที่จะคอยต้านเขาอีก

 

 

แจจุงหันมองไคก่อนเดินเข้ามาหา น่าแปลกจริงๆ พ่อหนุ่มข้ารู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าเหมือนเป็นหลานอีกคนเลย   ไคคลี่ยิ้มบาง เช่นกันกระหม่อม  ราชาจงอินเคยบอกว่ากระหม่อมก็คือเขา  และเขาก็คือกระหม่อม  เพียงแต่เราเกิดกันคนละภพ  เสด็จ ... เอ่อ  พระพันปีหลวงโปรดอย่างได้กังวล  ผมไม่เคยคิดอยากได้บัลลังก์นี้  ผมแค่อยากปกป้องคนที่ผมรัก  หากถึงเวลาที่เหมาะสมผมจะคืนบัลลังก์นี้ให้กับองค์ชายรัชทายาทจงแดอย่างแน่นอน

 

 

แจจุงยิ้มออกมาน้อยๆ ดวงตาฉายแววอ่อนลงซ้ำยังมีแววเอื้อเอ็นดูปรากฏชัดอยู่ภายใน  ข้ารู้  ข้ารู้ว่าเจ้าพูดออกมาจากใจจริง  และตลอดมาเจ้าก็ทำได้ดี  ข้ารู้เรื่องการปกครองและการแก้ปัญหาของเจ้า  เอาหละต่อจากนี้ไปก็ให้เรียกข้าว่าเสด็จย่าเหมือนที่อู๋ฟานเรียกเถอะ...พวกขุนนางและแม่ทัพทั้งหลายจะได้ไม่สงสัย  เฮ้ออ  จงอินการจากไปของเขาเป็นเรื่องน่าเศร้า  แต่มันก็ยังแฝงเรื่องน่ายินดีที่เขาเลือกคนที่เก่งในการปกครองเช่นเจ้ามาแทน

 

 

เสด็จย่าทรงยอมรับ ..???   แจจุงหันไปโขกไม้เท้ากับหัวขององค์ชายอู๋ฟานอีกที  ทำเอาอีกคนร้องลั่นยกมือขึ้นถูกหัวตัวเองแรงๆ  ทั้งปี...เสด็จย่าทรงลำเอียงตลอด  แต่ก่อนก็มีแต่กระหม่อมที่ถูกตี  มินโฮกับจงอินไม่เคยถูกเสด็จย่าตีสักครั้ง  พอมาตอนนี้กระหม่อมก็โดนคนเดียวอีก   ไคแอบหัวเราะออกมาเบาๆ พอจะรู้ว่าเพราะอะไร  เพราะมองดูเผินๆ นิสัยพระพันปีหลวงแจจุงกับองค์ชายอู๋ฟานช่างคล้ายคลึงกันเหลือเกิน

 

 

จะว่าไปเรื่องแบคฮยอนพระชายาของเจ้า   องค์ชายอู๋ฟานหยุดโวยวายแล้วนิ่งฟังอีกคน  เป็นถึงพระชายาแต่กลับปากคอเลาะร้าย  ไร้ความเคารพต่อผู้ใหญ่  กระโดกกระเดกไม่มีการสำรวม  ช่างเป็นพระชายาที่หาความเรียบร้อยไม่มีเอาเสียเลย   คำกล่าวของแจจุงทำเอาองค์ชายอู๋ฟานหน้าเสียทันที  เสด็จย่า ...   องค์ชายอู๋ฟานเรียกอีกคนเสียเบา  ภายในใจกำลังกังวลหนัก  กลัว...เขากำลังกลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย...

 

 

รักครั้งแรกของตนกับคนสามัญชนที่ไร้ซึ่งชาติตระกูล...รักมากจนยอมขัดพระทัยพระพันปีหลวงแจจุงไม่ยอมรับอี้ชิงผู้ซึ่งพระพันปีหลวงชื่อชมเป็นอัครชายา...ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะเขาต้องการจะแต่งตั้งใครอีกคนขึ้นมาแทน  คนที่เป็นเพียงสามัญชนลูกชาวไร่ชาวนา  และเพราะพระพันปีหลวงแจจุงที่บอกว่าไม่ชอบคนๆ นั้น  นั่นทำให้เขาต้องเสียใจอย่างหนักจนแทบเสียผู้เสียคน ...รักครั้งแรกที่จบลงอย่างน่าเศร้าเหลือเกิน...และตอนนี้แบคฮยอนก็ ...

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

โอ้วววว..งานจะเข้าแบคน้อยไหมหนอ .. และ ...
ปริศนาคนรักครั้งแรกขององค์ชายอู๋ฟานมา  เขาคือใคร  และตอนนี้อยู่ที่ไหน  จะมีผลอะไรกับแบคไหมหนอ ^^

Dangerous Love > Psychosis > ตอนนี้ลงตอนต่อแล้วนะคะ  ใครที่ตามอ่านอยู่ติดตามต่อได้เลยค่ะ

 

 

มาว่ากันด้วยการลำดับญาติ

นับจากราชาจงอิน   ในเรื่องราชาจงอินเป็นโอรสพระมเหสีโดยตรง  เพราะงั้นจะลำดับง่ายหน่อย  เริ่มเลยนะ...

 

แม่ราชาจงอิน  หรือก็คือมเหสีฮีซอล (อัครมเหสีของราชาชีวอน)  สำหรับเซฮุน  จงแด  และซิวหมิน  จะเรียกฮีซอลว่าพระพันปีหลวง (ย่า)  และถ้าสามองค์ชายมีลูกต่อไปอีก  ลูกๆ ก็จะเรียกฮีซอลว่าพระหมื่นปีหลวง (ทวด) 

** สำหรับแม่ขององค์ชายอู๋ฟาน  ที่เคยรับตำแหน่งพระสนมของราชาชีวอน (ในเรื่องคือฮยอกแจ)  สำหรับองค์ชายเซฮุน  จงแดและซิวหมิน  จะเรียกฮยอกแจว่าพระพันปี  จะไม่มีคำว่าหลวง  คำว่าหลวงจะใช้สำหรับตำแหน่งอดีตอัครมเหสีเท่านั้น  และลูกๆ ของสามองค์ชายก็จะเรียกฮยอกแจว่า พระหมื่นปี

** แต่ในบางครั้ง  คำว่าพระหมื่นปี  ก็ใช้เรียกอดีตกษัตริย์ในรุ่นก่อนๆ ด้วย  แต่จะมีชื่อต่อท้าย  เช่น  พระหมื่นปีหลวงชีวอน (เหมือนกับซูสีไทเฮา  หรือจูเกอไทเฮา นั่นแหละเพียงแต่จีนจะใช้ชื่อแส่นำหน้า)

 

 

แจจุงเป็นแม่แท้ๆ ของลีทึกและคยูฮยอน  (แจจุงคืออัครมเหสีของราชาองค์ก่อนๆ)  ซึ่งก็ถือเป็นแม่เลี้ยงของราชาชีวอน  นับจากทางราชาจงอิน  องค์ชายอู๋ฟาน  องค์ชายมินโฮ  องค์หญิงซอฮยอนและองค์หญิงซูฮยอน  จะเรียกแจจุงว่า  พระพันปีหลวง (ย่า)  ดังนั้นในรุ่นของเซฮุน  จงแดและซิวหมิน  ก็จะเรียกแจจุงว่าพระหมื่นปีหลวง (ทวด)  และถ้ามีลูกต่อไปอีกอันนี้ไม่รู้เพราะพี่ google  มิได้บอกไว้

 

 

** ข้อมูลที่ได้มาจากหลายเว็บ  หลายเพจ  จากท่านพี่ google  ดังนั้นผิดถูกประการใดต้องขอโทษด้วย

ถ้าใครมีข้อมูลเพิ่มเติมก็สามารถบอกกล่าวกันได้นะคะเราจะได้แก้ไข

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #613 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 22:54
    ไม่น่างานเข้า แบคกี้นะ 
    เล่นฟันฝ่าอุปสรรคกันขนาดนั้น
    #613
    0
  2. #350 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 00:46
    มี่แจคือพระพันปี โอ้วววววววววววววว
    คือมี่แจคะ อายุมี่ยืนยาวจริงไรจริง โหยยย 
    แล้วท่านสามียุนไม่มาด้วยหรอคะมี่ ฮ่าๆๆ อ้าวอินี่ลามปาม ถถถถ เค้าขอโต้ดด
    คือกลับมาเจอกันก็ดีละ ทุกคนปลอดภัยจะได้ไม่ห่วง ไม่เครียดกันอีก 
    #350
    0
  3. #277 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 22:19
    บร๊ะ!!! พระพันปีหลวงคนสวยนี่สุดยอดเลยอะ
    ดูออกได้เลยเนอะ แม้ว่าจะเป็นแค่แป็บเดียวก็เถอะ
    ในที่สุดก็ได้กลับมารวมกันอย่างปลอดภัยแล้วเนอะ
    พระเจ้าอาคยูฮยอนก็อย่าร้ายไปกว่านี้เลย
    เด๋วพระพันปีจะกลับไปจัดการเอา
    สงสารองค์หญิงซูฮยอนอ่าาา TT
    #277
    0
  4. #267 หมูน้อยตาหวาน (@zesia) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 09:25
    100%
    องค์อู๋ววววววววววววววว
    เยอะนะค่ะแก เยอะนะค่ะ นี่ยังจะมาพรรณนาถึงรักแรก
    เดี๋ยวเหอะ แกไม่โดนแจตีแต่แกจะโดนฉันนี่ล่ะฟาดเอา
    หน๊อยยยยยยยยยยยย มีแบค มียอล มีชิง มีเทาไม่พอ แกจะนึกถึงใครอีกห๊ะ!!!
    ปั๊ดตบคอหันเลย ตอนนี้แกไม่มีสิทธิ์นึกถึงใครทั้งนั้น มีแค่นั้นพอแล้วโฟร้ยยย
    #267
    0
  5. #266 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 07:46
    เหยดดดด อู๋ฟานนี่เยอะจริงๆ 5555 กี่คนแล้วจ๊ะเธอออ
    #266
    0
  6. #265 「Choopa★Milk」 (@doublejoker96) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 00:02
    ไม่นะะะะะะ
    ถ้ารักครั้งแรกกลับมากลัวมีดราม่ารักสามเส้าละเกิลลลล -0-
    แบคเจอมาเยอะละ สงสารรรรรรร
    กลัวแบบถ่านไฟเก่ามันปะทุ ว้ากกกกกก TOT
    แต่ดูเหมือนท่านแจจุงจะโอเคกับแบคอยู่น้าาาา
    มีเช็ดปงเช็ดปากให้ด้วยแหละ 5555555555
    #265
    0
  7. #264 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 23:34
    โอ๊ยดีที่จุงเข้าใจอะรัยง่ายๆ แล้วแบคจะเป็นยังงัยล่ะที่เนี๊ย
    #264
    0
  8. #261 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 14:00
    เป็นฟิคที่ดีมากๆค่ะ สนุกแล้วยังสอดแทรกความรู้อีกด้วย
    #261
    0