SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 26 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    24 พ.ย. 56




****************************************************************************************************************

เด็กสมัยนี้มีตาแต่ไร้แววจริงๆ...ถ้าหน้าอย่างข้าเป็นคนร้าย...หน้าตาอย่างเจ้าก็มหาโจรหละ

...นี่ถ้าพยอนแบคฮยอนจะใช้ฮับกิโด้กับคนแก่อยากรู้ว่าพยอนแบคฮยอนจะผิดมากไหมครับ...

พ่อหนู...ข้าเมื่อยจริงๆ...ทุบไหล่ให้ข้าหน่อยสิ

แบคฮยอนหันไปมองชายชราที่หันหลังให้แล้วใช้มือทุบไหล่ตัวเองดังตุ๊บๆ

...ชกคนแก่ได้ไหมว่ะ...

****************************************************************************************************************

  

                                       

เพียงไม่นานด้วยเส้นทางลัดที่ชายบนหลังม้าบอกทั้งสองก็เข้าสู่ตัวเมือง  เมืองนี้ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย  เอ่อ  แบคฮยอนเราไปหาเจ้าเมืองแล้วขอให้เขาช่วยจะดีกว่าไหม   ดีโอหันไปเอ่ยถามเพื่อนรัก  หากแต่แบคฮยอนกลับยืนมองป้ายชื่อเมืองนิ่ง ไม่จริงน่าเมืองนี้มัน ... ซวยหละสิ

 

 

หลีกทาง  เจ้าพวกไพร่หลีกทางไป  ท่านเจ้าเมืองกำลังจะผ่านทางนี้  เพราะฉะนั้นหลีกทางซะ   เสียงทหารตวาดก้องพร้อมใช้ดาบในมือดันผู้คนจนล้มคว่ำ  ข้าวของตกหล่นเสียหาย  ดีโอรู้สึกไม่พอใจจะเข้าไปต่อว่าทหารแต่ก็ถูกแบคฮยอนดึงแขนเอาไว้  แบคฮยอนขมวดคิ้วแน่นพลางส่ายหน้าไปมา  ไม่ได้นะดีโอ  ที่เมืองนี้ไม่ดีแน่  ถ้าจำไม่ผิดเจ้าเมืองนี้ชื่อฮันคยอง  เป็นบิดาของอัครชายาซองมิน  เขา  เอ่อ  เป็นพ่อตาของพระเจ้าอาคยูฮยอนหน่ะ

 

 

แบคฮยอนดึงดีโอให้หลบเข้าข้างบ้านหลังหนึ่ง  เขาแค้นราชาชีวอนมากที่แย่งตำแหน่งองค์ชายรัชทายาทไปจากพระเจ้าอาคยูฮยอน  และโทษว่าเป็นต้นเหตุให้ลูกเขาต้องตาย  ถ้าเขารู้ว่าพวกเราเป็นใครหละก็ ...   ดีโอพยักหน้ารับรู้ทันที  นี่ก็จะมืดแล้วเราหาที่พักกันก่อนเถอะ    แบคฮยอนและดีโอไปขอพักตามบ้านผู้คนแต่ก็ถูกปฎิเสธหมด  สุดท้ายทั้งสองก็ต้องมานั่งทนหนาวกันอยู่ในศาลร้างเก่าๆ

 

 

หนาวจังเลยเคยอยู่แต่ในวัง  มีห้องมิดชิด  เสื้อผ้าหนาๆ  ไม่เคยรู้เลยว่าข้างนอกจะหนาวขนาดนี้   แบคฮยอนว่าพลางโยนกิ่งไม้เข้าไปในกองไฟ  แบคฮยอนมากินอะไรก่อนเถอะ   ดีโอเอ่ยเรียกก่อนแบ่งอาหารที่ได้มาจากชายบนหลังม้าให้กับแบคฮยอน  ในขณะที่ทั้งสองกำลังกินอาหารกันอยู่มันช่างเหมือนโชคชะตาจะกลั่นแกล้งที่อยู่ๆ ท้องฟ้าก็มืดครึม  ฝนเม็ดหนาๆ เทลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา  ทั้งสองต้องนั่งเบียดกันภายใต้แผ่นไม้ที่ใช้กันฝน

 

 

บ้าจริงๆ จะตกก็ไม่มีบอกกล่าวกันเลย  นึกอยากจะตกก็ตก  เฮ้อออ เสียงที่ดังขึ้นทำให้ดีโอกับแบคฮยอนสะดุ้ง  ทั้งสองรีบหาที่ซ่อนตัวด้วยเกรงว่าคนที่มาอาจเป็นพวกโจรค้าทาสอีกก็เป็นได้  แต่ทั้งสองก็คิดผิด  เพราะคนที่เข้ามาเป็นเพียงหญิงชราคนหนึ่งเท่านั้นเอง  หญิงชราสะบัดผ้าที่สวมอยู่ก่อนชะเง้อมองเม็ดฝนด้านนอก  เฮ้อออ  นี่ถ้ารู้ว่าฝนจะตกข้าไม่ให้จงแดกับซิวหมินไปหรอก  ไม่รู้ว่าตอนนี้เด็กสองคนนั่นจะเป็นยังไงบ้าง

 

 

ชื่อที่ได้ยินทำให้ดีโอและแบคฮยอนพากันพุ่งออกมาจากที่ซ่อนโดยไม่ต้องนัดหมาย  ท่านป้า!!!   หญิงชราถึงกับผงะร้องเสียงหลง  ดีโอและแบคฮยอนเข้าคว้าแขนหญิงชราคนละข้างแล้วถามกันรัวเร็ว  ท่านป้าเมื่อครู่  เมื่อครู่ท่านบอกว่าเด็กสองคน  จง  จงแดกับซิวหมิน  ท่านรู้จักพวกเขาเหรอครับ   ดีโอเอ่ยถามรู้สึกมีความหวังขึ้นมาทันที  เด็กสองคนนั่นเป็นลูกของพวกเรา  ได้โปรดเถอะท่านป้าบอกพวกเราทีพวกเขาไปไหน  ไปที่ไหน

 

 

หญิงชรามองหน้าคนทั้งสอง  เค้าหน้าที่คล้ายคลึงกัน  ความห่วงหาอาทรที่คนทั้งคู่แสดงออกมาทำให้หญิงชราเชื่อ  จงแดกับซิวหมินบอกว่าจะไปที่ประตูหน้าด่านชั้นกลางทางทิศเหนือนั่น  บอกว่าจะไปหาพ่อหน่ะนะ  ข้าเตือนแล้วว่าที่นั่นกำลังมีศึกอยู่พวกเขาก็ไม่ฟัง  เฮ้อออ  พวกเจ้ารีบตามไปเถอะ   ดีโอกับแบคฮยอนหันมายิ้มให้แก่กันและกัน  ทั้งสองโค้งของคุณหญิงชรา  พอฝนหยุดทั้งสองก็รีบออกเดินทางทันที

 

 

ดีโอกับแบคฮยอนเร่งเดินทางด้วยความหวัง  ลองหญิงชราบอกว่ามีแค่เด็กสองคนงั้นก็แสดงว่าจงแดกับซิวหมินหนีจากองครักษ์ของพระเจ้าอาคยูฮยอนมาได้  และกำลังจะไปหาราชาจงอินที่ทัพหลวง  คงเพราะรู้ว่าตอนนี้ตนไม่สามารถกลับวังหลวงได้  คงเพราะรู้ว่าถึงบอกไปก็คงไม่มีใครเชื่อว่าเป็นองค์ชาย  และทางที่ดีที่สุดที่จะทำได้ก็คือไปหาราชาจงอินและองค์ชายอู๋ฟานที่อยู่ในทัพหลวง  แม้จะเสี่ยงแต่มันก็เป็นหนทางเดียวจริงๆ

 

 

ในระหว่างทาง ... ช่วยด้วย  ช่วยด้วย   แบคฮยอนและดีโอชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ  ดีโอและแบคฮยอนรีบวิ่งลงไปดูที่ข้างทาง  มีหญิงวัยกลางคนมีอาการบาดเจ็บตามร่างกายมีเลือดเปรอะเปื้อนอยู่เต็มไปหมด  ดีโอรีบวิ่งเข้าไปประคองหญิงวัยกลางคนๆ นั้นไว้ในอ้อมแขน  ท่านป้า ทำใจดีๆ ไว้  ท่านป้า   หญิงวัยกลางคนชี้มือไปในพุ่มไม้  ก่อนหันมาจับมือของดีโอเอาไว้แน่น  ฝากด้วย  ฝากนายท่านของข้าด้วย  ได้โปรด

 

 

เมื่อพูดจบหญิงวัยกลางคนก็หมดลมสิ้นใจไปทันที  ดีโอกับแบคฮยอนหันไปมองตามมือของหญิงวัยกลางคนที่ชี้ให้ดู  แบคฮยอนคว้าไม้มาถือเอาไว้ก่อนค่อยๆ ก้าวเข้าไปหา  มีใครอยู่ตรงนั้นหน่ะ  ออกมานะ   แบคฮยอนว่าพลางยกไม้ขึ้นขู่  เพียงไม่นานพุ่มไม้ก็ขยับพร้อมชายร่างผอมบาง  แม้ดูจะอายุล่วงมานานแต่รูปหน้าก็ยังคงสะสวย  มองปราดเดียวก็รู้ว่าบุรุษตรงหน้าต้องเป็นประเภทเดียวกับตน  บุรุษที่ให้กำเนิดบุตรได้

 

 

หึ   ชายชราตรงหน้าทำเสียงฝึดฝัดอย่างไม่ชอบใจ  เด็กสมัยนี้ก้าวร้าวกันเสียจริง  บอกกันดีๆ ก็ได้  เอะอะก็จะใช้กำลัง  ไร้การอบรม   แบคฮยอนถึงกับยืนนิ่งอ้าปากค้างกับคนตรงหน้า  อะ  อะไรกับเนี่ยท่านลุง  จะมาว่าพวกข้าได้ยัง  กำลังเข้าสู่ศึกสงครามกันแบบนี้จะให้ไว้ใจใครได้หละ  พวกเราก็ต้องขู่เอาไว้ก่อนเพื่อป้องกันตัวสิ   แบคฮยอนว่าทิ้งไม้ลงพื้นพลางมองสบตากับชายชราตรงหน้าอย่างไม่ยอมแพ้

 

 

หน้าอย่างข้าเนี่ยนะจะทำร้ายใครได้  เหอะ  เด็กสมัยนี้มีตาแต่ไร้แววจริงๆ  ถ้าหน้าอย่างข้าเป็นคนร้าย  หน้าตาอย่างเจ้าก็มหาโจรหละ   แบคฮยอนกำมือแน่นกัดฟันกรอด  ...พี่น้อง...ช่วยบอกผมที...นี่ถ้าพยอนแบคฮยอนจะใช้ฮับกิโด้กับคนแก่อยากรู้ว่าพยอนแบคฮยอนจะผิดมากไหมครับ...  ดีโอที่หันมองคนทั้งสองต้องถอนหายใจออกมาหนักๆ นี่ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างหละก็  สองคนนี่ต้องทะเลาะกันไม่เลิกแน่ๆ

 

 

* 50%*

 

 

เอาหละ  เอาหละพอทีเถอะทั้งสองคนนั่นแหละ   ดีโอว่าพลางหันไปโค้งให้กับชายชราตรงหน้าเป็นการขอโทษ  ขอโทษนะครับท่านลุง  พวกเรากำลังรีบ  ซ้ำก่อนหน้านี้ก็ยังเจออะไรร้ายๆ มามาก  พวกเราก็เลยระแวง  พอมาเจอคนบาดเจ็บสิ้นใจตรงหน้าอีก  เราก็เลย ... กลัว  พวกเราไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ท่านโกรธ  ขอโทษจริงๆ ครับ ดีโอว่าโค้งลงต่ำ  ชายชรานิ่งไปจ้องมองดีโออย่างพิเคราะห์ ไม่เป็นไร ... ข้าเป็นผู้ใหญ่ไม่ถือสาเด็กหรอก

 

 

อ๋อเหรอ   แบคฮยอนว่าเบาๆ พลางเบ้ปากให้อย่างหมั่นไส้  ชายชราหันขวับไปมองหน้าแบคฮยอนตาขวางๆ แบคฮยอนมองตอบพร้อมยักไหล่น้อยๆ ให้อีกคนอย่างยียวน  พ่อหนู   ชายชราหันไปมองดีโอพลางยกมือขึ้นลูบหัวอย่างเอ็นดู  อา  พ่อหนูนี่น่ารักจริง  มารยาทก็ดี  ไม่รู้มีเพื่อนนิสัย อื้มมม  แบบนี้ได้ยังไง   ดีโอรีบผวากั้นแบคฮยอนไว้ทันที  ไม่เอาน่าแบคฮยอนท่านลุงเขาแก่แล้วนะ  นายก็เบาๆ หน่อยเถอะ

 

 

ทั้งดีโอและแบคฮยอนต้องเสียเวลาในการเดินทางไม่น้อยเพราะมีชายชราติดตามมาด้วย  แบคฮยอนดูจะหงุดหงิดไม่น้อยที่หงุดหงิดนี่คงไม่ใช่มีใครร่วมเดินทางด้วยหรอก  หรือไม่ก็คงไม่ใช่เพราะเดินทางล่าช้าลงสักเล็กน้อย  แต่มันเป็นเพราะ .... พ่อหนู  นี่เจ้าหน่ะ  ข้าเมื่อยจริงๆ ทุบไหล่ให้ข้าหน่อยสิ   แบคฮยอนสูดหายใจลึกๆ หันไปหรี่ตามองชายชราที่หันหลังให้แล้วใช้มือทุบไหล่ตัวเองดังตุ๊บๆ

 

 

แบคฮยอนนับหนึ่งถึงสิบก่อนลุกขึ้นเดินเข้าไปหา  พยายามห้ามตัวเองไม่ให้ใช้วิชาฮับกิโด้ที่เรียนมาฆาตกรรมผู้ชราภาพ  นี่ท่านลุง   แบคฮยอนเอ่ยเรียกพลางเอียงคอมองหน้าอีกคน  ท่านจะเหนื่อยอะไรหนักหนา  เดินมาไม่ถึงสองลี้ท่านก็บ่นเหนื่อยขอพักอีกหนึ่งชั่วยาม  ปกติวันหนึ่งพวกผมต้องเดินกันไปได้ไกลเกือบเป็นร้อยลี้  แต่นี่อีกเจ็ดวันยังไม่ถึงกำแพงเมืองชั้นกลางทางทิศเหนือเลยมั้ง

 

 

ชายชราเหลือบมองแบคฮยอนที่ยืนอยู่ทางด้านหลังตนก่อนหันกลับไปทางเก่า  เฮ้อ  ทำไมหนูคยองซูต้องออกไปหาผลไม้ด้วยน๊า  นี่ถ้าอยู่คงยอมตามใจคนแก่ยอมทุบไหล่ให้สักหน่อยแล้วหละ  คงไม่ใจดำกับคนเฒ่าคนชราเหมือนใครบางคนหรอก   แบคฮยอนกำหมัดแน่น  ...ชกคนแก่ได้ไหมว่ะ... ลุ๊งงง   แบคฮยอนลากเสียงยาวความอดทนเริ่มจะหมดลงทุกที  นี่ถ้ารู้ว่าตาลุงนี่เรื่องมากขนาดนี้จะยอมเป็นคนใจดำทิ้งไว้กลางป่าแมร่งเลย

 

 

งั้นพวกเจ้าก็พาข้าไปส่งที่เมืองหลวงก่อนสิ  ลูกชายข้าอยู่ที่นั่น  ถ้าพาข้าไปเจอลูกชายข้าหละก็  บางทีข้าอาจขอให้เขาบอกคนของเขาให้พาพวกเจ้าไปส่งให้ถึงที่  เผลอๆ อาจไปถึงได้เร็วกว่าพวกเจ้าเดินไปเองอีกก็ได้นะ  หรือไม่ก็พาข้าไปส่งที่จวนท่านเจ้าเมืองก็ได้  ข้ารู้จักเขา...ถ้าเขาเห็นข้าเขาต้องช่วยข้าแน่ๆ   แบคฮยอนนิ่งมองหน้าชายชรา  จะบอกได้ยังไงหละว่าจะไปทางไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้นแหละ

 

 

เพราะถ้าเข้าเมืองหลวงก็ต้องเจอกับพระเจ้าอาคยูฮยอน  ถ้ารู้ว่าเขากับดีโอกลับเข้าเมืองหละก็...รับรองไม่รอดชัวร์  อีกทางก็ท่านเจ้าเมืองฮันคยองที่มีความแค้นใหญ่หลวงกับราชาชีวอนซึ่งเป็นพ่อตาของเขาเอง  อื้มมม  จะทางไหนก็หนทางสู่ความตายทั้งนั้นแหละ  แบคฮยอนทรุดตัวลงนั่งบนพื้นดวงตาหวานจ้องมองพื้นดินนิ่ง  ข้าต้องขอโทษด้วยนะท่านลุง   ชายฃราหันไปมองแบคฮยอนด้วยความสงสัยที่อยู่ๆ อีกคนก็พูดเสียงอ่อนลง

 

 

แบคฮยอนเงยหน้ามองฟ้าพลางถอนหายใจออกมา  ชีวิตคนเรานี่ไม่แน่นอนเลยจริงๆ เมื่อหลายวันก่อนยังเป็นพระชายาใช้ชีวิตสุขสบาย  ตอนนี้กลับต้องมาเดินกลางป่าอดมื้อกินมื้อเจออันตรายรอบด้าน  ก็พอจะเข้าใจที่ชายชราตรงหน้าอยากกลับเมืองหลวงเพราะมีลูกชายอยู่ที่นั่น  แต่เขากับดีโอก็ต้องออกตามหาลูกชายตัวเองเหมือนกัน  แบคฮยอนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาตนเองเบาๆ ทำให้ชายชราขยับกายเล็กน้อยด้วยความเป็นห่วง

 

 

แบคฮยอนหันมองชายชราตรงหน้าอีกหนพร้อมสูดจมูกแรงๆ ข้าต้องขอโทษจริงๆ ที่พาท่านกลับเมืองหลวงไม่ได้  พวกเราเองก็มีคนสำคัญให้ต้องตามหาลูกชายของข้ากับดีโอ  พวกเขากำลังมุ่งหน้าตรงไปที่กำแพงเมืองชั้นกลางทางทิศเหนือ  ข้าต้องไปตามหาเขาก่อนที่พวกเขาจะมีอันตรายเกิดขึ้น  ท่านเองก็มีลูกหวังว่าจะเข้าใจ  หากไปถึงกำแพงเมืองเมื่อไหร่ข้าจะให้คนไปส่งท่านที่เมืองหลวงทันที ... ข้าให้สัญญา

 

 

ชายชราถอนหายใจออกมาก่อนเงยหน้ามองฟ้าเบื้องบนบ้าง  เจ้ากับคยองซูมีลูกกี่คนกันแล้วเรอะ   แบคฮยอนคลี่ยิ้มบางเมื่อนึกถึงเด็กๆ  ผมมีลูกชายหนึ่งคน  ลูกบุญธรรมอีกสองคน  ดีโอมีลูกหนึ่งคน  ลูกบุญธรรมอีกสองคนเหมือนกัน   ชายชราหันมามองแบคฮยอนพลางคลี่ยิ้มบาง  หือออ  คล้ายข้าเลย  ข้ามีลูกชายสองคน  ลูกบูญธรรมอีกหนึ่งคน    แบคฮยอนพยักหน้ารับ สมัยนี้การรับลูกเพื่อนพี่น้องมาเป็นลูกบุญธรรมถือเป็นเรื่องธรรมดา

 

 

ลูกผมชื่อซิวหมิน  ส่วนจงแดที่จริงเป็นลูกของดีโอ  ผมต้องเลี้ยงดูเขาเหมือนลูกอีกคนด้วยเหตุจำเป็นบางอย่าง  ส่วนเซฮุนคือลูกของคนที่เป็นทั้งเพื่อนและผู้มีพระคุณ  แต่ผมก็รักพวกเขาเหมือนลูกผมทุกคนนะ  อา  คิดถึงเด็กๆ จัง  ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงกันบ้าง ชายชรายิ้มบาง  ภายในหัวมีภาพเด็กสามคนอันเป็นลูกๆ และลูกบุญธรรมของตนกำลังวิ่งเล่นกันอยู่อย่างร่าเริง นั่นสินะ  ต่อให้ไม่ใช่ลูกแท้ๆ  แต่ลองได้เลี้ยงดูมาเราก็รักพวกเขาทุกคนนั่นแหละ

 

 

ว่าแต่ท่านลุงทำไมถึงได้แยกจากลูกมาได้หละ   แบคฮยอนเอ่ยถาม  ทั้งที่เดินทางมาด้วยกันก็สักระยะแต่กลับไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชายชราเลย  จะว่าไปแม้แต่ชื่อก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ  ชายชราหันมองสบตากับแบคฮยอน  เฮ้อออ  เพราะความผิดของข้าที่ทำให้คนที่ข้ารักต้องเศร้าและทุกข์ใจ  ข้าเลยตัดสินใจจากไปซะปล่อยให้พวกเขาได้มีชีวิตกันเองโดยไม่ต้องมีข้าคอยเป็นคนกำหนดชะตา  อื้มม จะว่าไปคนๆ นั้นก็ไม่ใช่ลูกหรอกแต่เป็นหลานต่างหาก

 

 

ส่วนลูกๆ ข้านะเรอะ  ตอนนี้ลูกชายคนโตข้าเสียชีวิตไปแล้ว  ขนาดงานศพเขาข้ายังไม่มีโอกาสจะได้มาเลย  ส่วนลูกอีกคนตอนนี้ก็อยู่ที่เมืองหลวง  ส่วนอีกคนก็ปลีกตัวไปอยู่อย่างสันโดษกับบรรดาเมียๆ ของเขาแล้วหละ  แต่ถึงจะไม่ค่อยได้เจอกันแต่พวกเขาก็คอยส่งคนมาดูแลถามไถ่ข้าตลอดนั่นแหละ  ประจวบกับช่วงสงครามจะอยู่ชานเมืองต่อไปก็คงไม่ปลอดภัยข้าก็เลยคิดจะไปอยู่กับลูกๆ หลานๆ ชั่วคราวรอสงครามสงบแล้วก็จะกลับ

 

 

อา   แบคฮยอนร้องครางออกมาเบาๆ รู้สึกผิดที่ทำให้ชายชราต้องเล่าเรื่องเศร้าของตนออกมา  ท่านลุงข้าขอโทษ  ข้าไม่มีเจตนาจะทำให้ท่านต้องพูดเรื่องการสูญเสียอีก ...  แบคฮยอนเอ่ยขึ้นพร้อมก้าวเข้าหาชายชราหวังปลอบใจ  แต่ชายชรากลับหันมายิ้มให้น้อยๆ แล้วส่ายหน้าไปมา  ไม่ต้องขอโทษหรอก  เรื่องมันนานมาแล้วข้าทำใจได้ตั้งนานแล้วหละ  อา  ถ้าคยองซูกลับมาเราก็รีบเดินทางกันเถอะ  พวกเจ้าคงห่วงลูกๆ ไม่น้อยเลยหละนะ

 

 

ดีโอต้องแปลกใจไม่น้อยเมื่อเห็นชายชรากับแบคฮยอนดีกันได้  ซ้ำแบคฮยอนยังแบ่งผลไม้ในส่วนของตนให้กับชายชราอีกต่างหาก  ดีโอนั่งกระพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นชายชรายื่นมือไปเช็ดปากให้กับแบคฮยอน  นี่เขาพลาดอะไรไป  ถ้าจำไม่ผิดเขาออกไปหาผลไม้มาแค่แป๊บเดียวเองนะ  แล้วทำไมสองคนนี่ถึง ... ดีโอคลี่ยิ้มบางเมื่อเห็นสองคนสามัคคีกันได้  ไม่งั้นก็ยังคงหนวกหูเพราะสองคนนี่ที่ทะเลาะกันตลอดทาง  แต่ ... ดีโอก็คิดผิดถนัด

 

 

แบคฮยอนข้าเมื่อยนะ  นี่ข้าอุตส่าห์เดินมาไม่หยุดพักก็เพื่อเจ้าเลยนะเนี่ย  เพราะงั้นแบกข้าหน่อยสิ   แบคฮยอนหันไปมองชายชราพลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่  ตกลงเขาต้องแบกสินะเพราะไม่งั้นวันนี้ก็คงไปไม่ถึงไหนกันเสียที  เอาหละ  เอาหละ  ข้าแบกให้ก็ได้   แบคฮยอนเดินเซไปมาเมื่อมีชายชรานั่งอยู่บนหลัง  ดีโอต้องเข้ามาช่วยพยุงอีกแรงไม่งั้นทั้งแบคฮยอนกับชายชราคงได้ล้มลงไปนอนวัดพื้นกันเสียทั้งคู่

 

 

จริงสิท่านลุง  ข้ายังไม่เคยรู้จักชื่อของท่านเลย  ขอโทษที่เสียมารยาททั้งๆ ที่เราก็เดินทางมาด้วยกันสักระยะแล้วแท้ๆ แต่ก็ไม่เคยถาม   ดีโอว่าในขณะที่ช่วยดันหลังให้แบคฮยอนเดินตรงทางไม่ต้องเป๋เหมือนปู  ชายชราหัวเราะออกมาเบาๆ  ข้านึกว่าพวกเจ้าจะไม่ถามข้าเสียแล้วสิ  เห็นเงียบกันมาตลอดทาง  เห็นพวกเจ้าไม่ถามข้าก็เลยไม่บอก   ชายชราว่าหันมองดีโอกับแบคฮยอนด้วยแววตาเอ็นดู

 

 

ข้าชื่อแจจุง  ชื่อของข้าคือแจจุง   ดีโอคลี่ยิ้มบางก่อนพยักหน้ารับรู้  ครับท่านลุงแจจุง   ชายชราชะงักไปเมื่อเห็นดีโอไม่แสดงอะไรออกมาเลย  ส่วนแบคฮยอนก็เหมือนกันทั้งสองคนไม่ได้รู้สึกสะกิดใจกับชื่อตนเลยสักนิด  ชายชราดูผิดหวังไม่น้อยที่เด็กหนุ่มทั้งสองไม่รู้จักตน  เฮ้ออออ  ข้าคงแก่มากแล้วจริงๆ หละนะที่เด็กๆ อย่างพวกเจ้าไม่รู้จักข้า  ช่างน่าเศร้าเสียจริง   ชายชราว่าพลางหลับตาลงบนไหล่ของแบคฮยอน

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #730 darling>< (@lover-jubjub) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 13:39
    แจจุง ? ชื่อคุ้นๆ
    #730
    0
  2. #612 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 22:47
    แจจุงจะเป็นเเม่ใครกันนะ
    #612
    0
  3. #349 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 00:26
    ทำไมคะคุณมีี่แจ ทำไมทุกคนต้องรู้จักมี่?
    มี่เป็นคนสำคัญอะไรยังไงอะ ปมอีกแล้วครับท่าน
    อ่านเรื่้องนี้คือเจอแต่ปม ต้องค้นหาไปเรื่อยๆสินะ
    ว่าแต่แบคโด้นี่ไม่ตกใจชื่อคิมแจจุงหรอ?
    ก็เป็นคุณครูโลกนู้นนี่นาาา ฮ่าๆๆ เป็นเราคงตกใจ ถถถถ
    #349
    0
  4. #276 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 22:07
    คุณลุงแสนสวยอะ
    ต้องเป็นอะไรซักอย่างที่สำคัญๆแน่ๆเลยใช่มั๊ยเนี่ยยย
    อยากให้แม่ๆหาลูกให้เจอเร็วๆซักที
    แหมมมมม แจจุงจ๋า
    2 คนนี้เค้ามาจากอนาคตอะนะ
    เค้าก็เลยไม่รู้จักท่านอ่าา 
    #276
    0
  5. #260 witch38 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 20:55
    แจจุงเป็นแม่ของ ทีก คยู กับ ซีวอน รึป่าวอะ_??
    #260
    0
  6. #259 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 19:54
    แจจุงเป็นใครกันแน่นะ!!
    #259
    0
  7. #258 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 16:19
    อั๊ยยะ แจจุงงั้นหรอเป็นคัยกันอ่าหรือว่าเราต้องกลับไปอ่านทวนอีกรอบกันเนี่ย
    #258
    0