SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 22 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 พ.ย. 56




*********************************************************************************************

  นี่คือยาเสน่ห์  มันจะทำให้พระมเหสียินยอมพร้อมใจให้กับพระบิดา

หลังจากคืนนี้พระมเหสีก็จะกลายเป็นคนของพระบิดาแล้ว

พระมเหสีคืนนี้จะเป็นคืนของเรา...ข้าจะทำให้ท่านยินยอมเป็นของข้า...มาเถอะคนดี

 *********************************************************************************************

 

                                                                                         

องค์หญิงซูฮยอนก้าวถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความตกใจ  ซอฮยอนเจ้ามันสิ้นคิด  แม้ข้าจะไม่มีปัญญาเช่นเจ้าแต่ข้าก็ไม่เคยคิดทรยศบรรพชนยกแผ่นดินเกิดให้กับใคร  นี่คือแผ่นดินของซูซาคนที่จะได้ครอบครองมันควรเป็นลูกหลานของซูซาหาใช่คนจากแผ่นดินอื่น

 

 

องค์หญิงซูฮยอนยืนกำมือแน่นจ้องมององค์หญิงซอฮยอนเหมือนไม่เคยได้พบเจอกันมาก่อน  องค์หญิงซอฮยอนถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างกายองค์หญิงซูฮยอน ก็แล้วยังไงหละ  เจ้าจะทำอะไรได้  ส่งข่าวไปบอกราชาจงอินงั้นเหรอ  ถ้าพระองค์รู้ว่าพวกเราก่อกบฏพวกเราก็ต้องถูกตัดหัว  เจ้าก็จะเท่ากับฆ่าพระบิดาตัวมือเจ้าเอง  ฆ่าข้า  ฆ่าพวกเราทุกๆ คน  เจ้าไม่ทรยศแผ่นดินแต่เจ้าจะทรยศต่อบิดาและพี่น้องของตัวเอง

 

 

อีกอย่างถึงเจ้าจะไปบอกใครตอนนี้มันก็สายไปแล้ว  พระบิดาส่งคนไปจับตัวองค์ชายซิวหมินกับองค์ชายรัชทายาทจงแดมา  และตอนนี้ทั้งสองพระองค์ก็ถูกส่งตัวไปให้กับราชาคีรัมที่ทัพหลวงแล้ว  ไปตั้งแต่คืนที่ผ่านมาป่านนี้คงออกนอกกำแพงเมืองตามไม่ทันแล้วหละ  จะหยุดหรือจะส่งคนไปบอกราชาจงอินมันก็สายไปแล้วซูฮยอน  ถ้าเจ้าพอใจจะอยู่ห้องข้าต่อก็ตามใจ  แต่ข้า ... จะไปเข้าเฝ้าพระบิดาหละ

 

 

องค์หญิงซอฮยอนออกไปแล้ว  องค์หญิงซูฮยอนค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก  อึก  มันไม่จริง  มันไม่จริง  ข้ารักเจ้าพี่อู๋ฟาน  คิดมาตลอดว่าคนที่จะเป็นพระชายาต้องเป็นข้า  ข้าเกลียดพระชายาแบคฮยอนที่แย่งเจ้าพี่อู๋ฟานไป  ข้าเกลียดราชาจงอินที่แย่งบัลลังก์ของพระบิดาไป  ข้าอยากเห็นพระบิดาได้นั่งบัลลังก์ที่พระองค์ใฝ่ฝัน  แต่มันต้องไม่ใช่แบบนี้  ต้องไม่ใช่วิธีนี้  ต้องไม่ใช่ด้วยการทรยศต่อแผ่นดิน  ไม่ใช่แบบนี้

 

 

องค์หญิงซูฮยอนนั่งสะอื้นจมอยู่กับความคิดของตนเองนานแสนนาน  ถ้าตนบอกเรื่องนี้กับคนอื่น  ถ้าราชาจงอินรู้เรื่องนี้พระบิดาและซอฮยอน  รวมถึงทุกคนในพระตำหนักนี้ก็ต้องถูกฆ่า  ตนอาจได้รับการอภัยโทษเพราะความชอบแต่ ... ตนจะทำแบบนั้นได้ยังไง  องค์หญิงซูฮยอนหลับตาลงปล่อยน้ำตาให้ไหลริน  ภาพของพระบิดาที่กำลังยิ้มให้  ก้มตัวลงอุ้มตนขึ้นในอ้อมแขน  ภาพของตนกับซอฮยอนที่ถูกพระบิดากอดและหอมแก้มด้วยความรัก

 

 

เพราะเสียแม่แต่เด็กทำให้คนที่ต้องเลี้ยงดูตนมามีแค่พระบิดาเพียงเท่านั้น  ภาพของตนที่กำลังวิ่งไปที่ห้องบรรทของพระบิดาพร้อมการร้องไห้อย่างหนักเพราะเสียงฟ้าร้องยามค่ำคืน  กับความใจดีที่พระบิดามอบให้  ...ซูฮยอนกลัวฟ้าร้องเหรอลูก...เข้ามาสิมา...มานอนกับพ่อมา...  ภาพตัดมาวันที่ตนกำลังวิ่งเล่นและหกล้มมีแผลที่เข่า  พระบิดาก้มลงแล้วทำแผลให้ด้วยตนเอง  ...ซูฮยอนนางฟ้าของพ่อ...ไม่เจ็บแล้ว...พ่อไล่ความเจ็บไปหมดแล้วนะ...

 

 

พระบิดา  อึก  ซอฮยอน ... เสด็จปู่  ท่านบรรพชน  ข้า ข้าควรทำยังไงดี  อึก  ข้าควรทำยังไงดี  ฮื้ออออ   องค์หญิงซูฮยอนที่เคยสดใสกลับเปลี่ยนไปสิ้น  ร่างบางมีอากาศซึมเศร้านั่งนิ่งอยู่เพียงลำพังในศาลาริมน้ำ  บางครั้งก็ร้องไห้ออกมาเงียบๆ  ไม่ไกลออกไปหัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอนกับพระชายาแบคฮยอนกำลังแอบมองดูองค์หญิงซูฮยอนด้วยความสนใจ  ทั้งสองหันมองสบตากันและกันก่อนดึงกันหลบเข้าหลังพุ่มไม้เพื่อปรึกษาหารือ

 

 

แบคฮยอนทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิยกสองแขนขึ้นกอดอกไว้อย่างใช้ความคิด อะไรทำให้องค์หญิงผู้เย่อหยิ่งทะนงตนต้องมานั่งเศร้าขนาดนี้ได้   แบคฮยอนว่าก่อนหันหลังกับไปมององค์หญิงซูฮยอนอีกหน  พระชายาตามความเห็นกระหม่อมองค์หญิงซูฮยอนดูเป็นคนอ่อนไหวและหัวอ่อนกว่าองค์หญิงซอฮยอนนัก  หากเราจะใช้เล่ห์เหลี่ยมสักหน่อยแล้วเข้าหาทางนาง  บางทีนางอาจเผลอหลุดบอกอะไรมา  ยิ่งนางอยู่ในอารมณ์นี้หละก็ ... กระหม่อมว่ามันน่าจะง่ายนะ

 

 

แบคฮยอนหันกลับไปมององค์หญิงซูฮยอนในเวอร์ชั่นเศร้าซึมอีกหน  ร่างบางขมวดคิ้วแน่นกอดอกหลับตาอย่างใช้ความคิด ตอนนี้องค์ชายซิวหมินกับจงแดหายไป  พระมเหสีก็หายไปด้วยจะรอช้าไม่ได้  เพราะงั้น ... เดินงานตามแผนเลย   แบคยอนยื่นมือให้จงฮยอนฉุดลุกขึ้น  แบคฮยอนปัดเศษหญ้าออกจากร่างก่อนวางท่านางพญาเดินเฉิดฉายเจ้าไปหาองค์หญิงซูฮยอนที่ศาลาริมน้ำ องค์หญิงเพค่ะ ... พระชายาแบคฮยอนเสด็จมา

 

 

องค์หญิงซูฮยอนสะดุ้งเฮือก  รีบลนลานโค้งกายลงต่ำทำความเคารพให้กับแบคฮยอน  แบคฮยอนเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นด้วยความสงสัย  ปกติต้องหันมาเชิดใส่เขาแล้วนะแล้วนี่เกิดกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่า  องค์หญิงซูฮยอนที่หมายมั่นปั้นมือจะแย่งองค์ชายอู๋ฟานกลับมาทำความเคารพเขาเสียนอบน้อม  แบคฮยอนคลี่ยิ้มบางก่อนผายมือให้อีกฝ่าย  ตามสบายเถอะองค์หญิง  ข้ามานี่เพราะมีเรื่องอยากคุยด้วย

 

 

องค์หญิงซูฮยอนดูลุกลนอย่างผิดสังเกต  และแบคฮยอนกับจงฮยอนก็สังเกตเห็น  แบคฮยอนแกล้งพูดแย่ด้วยเรื่องขององค์ชายและพระมเหสี  ไม่ได้บอกว่าทั้งสามคนหายไป  เพียงแต่พูดเป็นนัยๆ ให้รู้ว่านั่นคือฝีมือของพระเจ้าอาคยูฮยอน  ด้วยความกลัว  ด้วยความผิด  ทำให้องค์หญิงซูฮยอนที่อ่อนแอและขี้กลัวอยู่แล้วปล่อยโฮออกมา  แบคฮยอนรีบสั่งให้พวกมหาดเล็กและนางกำนัลที่ติดตางตนและองค์หญิงถอยห่างออกไปทันที

 

 

จงฮยอนหันไปส่งสัญญาให้เหล่าองครักษ์เข้ามากันศาลาริมน้ำไว้ให้ทุกคนออกห่างจนไม่อาจได้ยินบทสนทนาได้  เมื่อได้อยู่ตามลำพังแบคฮยอนก็เปิดฉากถามตรงๆ แบบไม่อ้อมค้อม  แบคฮยอนและจงฮยอนทั้งหลอกล่อและข่มขู่ในเวลาเดียวกัน  ทำให้องค์หญิงซูฮยอนบอกทุกอย่างออกมาจนหมด  แบคฮยอนกำมือแน่นเมื่อได้ยิน ... แค่คิดกบฏแย่งบัลลังก์ก็ว่าโทษหนักแล้วแต่นี่ถึงกับยอมคบคิดชักศึกเข้าบ้านคิดมอบแผ่นดินเกิดให้กับคนอื่น

 

 

แบคฮยอนยกมือขึ้นกุมขมับตนเองแน่นอย่างหมดหวัง  ตอนนี้ผ่านไปหนึ่งคืนกับเกือบวันแล้ว ... จงแดกับซิวหมินคงใกล้ถึงมือของราชาแห่งคีรัมเต็มที  และเมื่อใดที่เปิดศึกกันหากไคกับองค์ชายอู๋ฟานเห็นองค์ชายทั้งสองกลายเป็นตัวประกันหละก็ ... พระชายาพระทัยเย็นๆ ไว้ก่อน  กระหม่อมเชื่อว่าฟ้าไม่เมินเฉยคนดีเป็นแน่  และบางทีตอนนี้องค์ชายน้อยทั้งสองอาจจะยังปลอดภัย  เมื่อยังไม่รู้แน่เราควรช่วยคนที่พอช่วยได้ก่อนจะดีกว่า

 

 

แบคฮยอนพยักหน้ารับรู้ก่อนหันไปขอบใจจงฮยอนที่เตือนสติตน  องค์หญิงซอฮยอนจะใช้ยาเสน่ห์กับดีโอเพื่อให้ยินยอมพร้อมใจเป็นคนของพระเจ้าอาคยูฮยอน  ตนต้องช่วยดีโอให้ได้ก่อนที่จะสายเกินไป  องค์หญิงซูฮยอนแม้ท่านจะรู้แต่ไม่บอกก็นับว่าร่วมมือกันก่อกบฏแล้ว  แต่ยังดีที่ท่านยังมีความเป็นเชื้อพระวงศ์ยังเห็นแก่บรรพชน  ยังคงมีความดี  มีใจรักชาติรักแผ่นดิน  ดังนั้นข้ามีเรื่องอยากให้ท่านช่วย  ท่านจะยินดีช่วยพวกข้าไหม

 

 

องค์หญิงซูฮยอนลังเลแต่สุดท้ายก็ยอมเงยหน้าขึ้นมองสบตากับแบคฮยอน  ดวงหน้าหวานมีคราบหยดน้ำตาอาบเต็มแก้มแต่กระนั้นแววตาก็ยังฉายแววแกร่งไม่แพ้ใคร  หม่อมฉันยินดีจะช่วย  แต่หม่อมฉันมีข้อแม้  หากช่วยองค์ชายทั้งสองได้โดยปลอดภัย  และช่วยพระมเหสีได้พระชายาจะสัญญาได้ไหมว่าจะไม่ประหารพระบิดาและซอฮยอน  ถึงจะทรยศต่อแผ่นดินแต่พวกเขาก็เป็นบิดาและพี่สาวของหม่อมฉัน  สัญญาต่อฟ้าดิน  สัญญาสิเพค่ะ

 

 

แบคฮยอนถอนหายใจออกมา  รู้ว่าคำสัญญานี้เกินอำนาจของตน  แต่แบคฮยอนก็พอจะเข้าใจความรู้สึกขัดแย้งและสับสนขององค์หญิงซูฮยอน  เอาเถอะตอนนี้ต้องช่วยทุกคนก่อน  ที่เหลือค่อยปรึกษากับไคแล้วก็องค์ชายอู๋ฟาน  ทั้งสองคนต้องเข้าใจกับสัญญาของเขาที่ให้ไว้ในวันนี้แน่ๆ  ตกลงองค์หญิงข้าให้สัญญาพระบิดาและพี่สาวท่านจะปลอดภัย  ข้าใช้ชีวิตเป็นประกัน  ข้าจะทูลขออภัยโทษให้กับพวกเจ้าต่อราชาจงอินด้วยตนเอง

 

 

* 55% *

 

 

คืนเดียวกัน ... พระเจ้าอาคยูฮยอนลักลอบพาดีโอออกนอกวังหลวง  ไปหลบอยู่ในบ้านของตนหลังหนึ่งที่มีคนคอยคุ้มกันแน่นหนา  จงฮยอนพาทหารองครักษ์ฝีมือดีราวสิบคนทะยานข้ามกำแพงมา  ก่อนเดินไปเปิดประตูรับแบคฮยอนที่ตามมาด้วยอีกน  กระหม่อมหละไม่เข้าใจพระชายาจะตามมาทำไมเนี่ย  งานนี้มันเสี่ยงนะกระหม่อม   จงฮยอนว่าพลางถอนหายใจออกมา  แต่อีกคนคงไม่รับรู้หรอกเพราะพอหันมาอีกทีแบคฮยอนก็ออกวิ่งนำไปแล้ว

 

 

จงฮยอนส่ายหัวไปมาเบาๆ ไม่เข้าใจว่าองค์ชายอู๋ฟานคุมอยู่ได้ยังไง   จงฮยอนว่าก่อนออกเคลื่อนตัวตามแบคฮยอนไป  จงฮยอนทึ่งไม่น้อยกับความคล่องแคล้วของแบคฮยอนที่มี  ไม่นานพวกตนก็มาถึงห้องด้านในสุดที่พระเจ้าอาคยูฮยอนใช้เป็นที่ซ่อนตัวดีโอ  ด้านหน้าห้ององค์หญิงซอฮยอนกำลังยืนคุยกับพระเจ้าอาคยูฮยอนอยู่  มือบางยื่นขวดยาขวดเล็กๆ ส่งให้  จงฮยอนและแบคฮยอนคลานต่ำเข้าใต้ถุนเรือนรอฟังบทสนทนาของคนทั้งสอง

 

 

นี่คือยาเสน่ห์  มันจะทำให้พระมเหสีคยองซูยินยอมพร้อมใจให้กับพระบิดา   พระเจ้าอาคยูฮยอนรับขวดยามาถือไว้ก่อนหันมองสบตากับบุตรีตน  เจ้ามียาแบบนี้เก็บไว้กับตัวด้วยรึ  หรือเจ้าจะใช้ยานี้กับ ... อา ... ข้าเข้าใจหละ  เจ้าจะใช้ยานี้กับราชาจงอิน  แล้วถ้าหลังใช้จะเป็นยังไง   องค์หญิงซอฮยอนคลี่ยิ้มบาง  หลังใช้จะเป็นยังไงพระบิดาจะทรงสนใจไปทำไมเล่าเพราะหลังจากคืนนี้พระมเหสีก็จะกลายเป็นคนของพระบิดาแล้ว

 

 

พระเจ้าอาคยูฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ พลางเก็บขวดยาใส่ชายเสื้อตนเองไว้  แบคฮยอนแทบถลาออกไปจากที่ซ่อนเมื่อเห็นพระเจ้าอาคยูฮยอนลากดีโอผ่านหน้าตนไป  มันจะพาดีโอไปไหนว่ะ   แบคฮยอนสบถออกมาอย่างหัวเสีย  เป็นห่วงเพื่อนก็ห่วงจะออกไปเลยก็ไม่ได้เพราะคะเนแล้วทหารอีกฝั่งมีมากกว่าตนหลายเท่าตัวทีเดียว ใจเย็นพระชายา  หากพระเจ้าอาคยูฮยอนคิดจะทำอะไรพระมเหสีจริงๆ หละก็  เขาต้องไล่ทหารออกมาก่อนแน่

 

 

แบคฮยอนหันไปเลิกคิ้วใส่จงฮยอนก่อนคลี่ยิ้มออกมา พูดเหมือนเคยทำเลยนะ  อ๊ะ...ทางนั้นทหารยามไปแล้วตามไปเร็ว   แบคฮยอนกลิ้งตัวหลบออกมาตามด้วยจงฮยอนและทหารองครักษ์  ทั้งหมดคลานต่ำหลบไปตามพุ่มไม้จนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงเรือนแยกที่พระเจ้าอาคยูฮยอนพาดีโอมา  หากมันจะทำอะไรดีโอหละก็  แม้จะมีทหารอยู่มากก็อย่าได้ห้ามเชียวนะ  งานนี้ตายเป็นตายหละ แบคฮยอนว่ามือบางกำด้ามดาบเอาไว้แน่น

 

 

พระชายา จงฮยอนเอ่ยเรียกพร้อมสีหน้าไม่มั่นใจ  จนถึงตอนนี้กระหม่อมก็ยังไม่ไว้ใจองค์หญิงซูฮยอนอาจตลบหลังเราแจ้งข่าวให้กับพระเจ้าอาคยูฮยอนรู้แล้วก็ได้   แบคฮยอนส่ายหน้าไปมาเบาๆ จงฮยอนเจ้าต้องหัดรู้จักจิตใจคนบ้าง  ที่องค์หญิงซูฮยอนต้องการจะช่วยไม่ใช่พวกเรา  แต่เป็นแผ่นดิน  แม้จะเลวและอยากเห็นพระบิดาได้เป็นใหญ่แต่ก็ไม่ถึงกับขายชาติบ้านเมืองให้กับคนนอกหรอกนะ 

 

 

เพราะพระเจ้าอาคยูฮยอนเลือกเดินทางผิดมันเลยปลุกสัณชาตญาณของความรักชาติในตัวองค์หญิงซูฮยอนขึ้นมา  พระเจ้าอาคยูฮยอนประเมินจิตใจแห่งความรักชาติของบุตรีตนเองต่ำไป   ตุ๊บ!!  แบคฮยอนชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างจากในห้อง  เข้าไปเลยเถอะ   แบคฮยอนหันไปบอกกับจงฮยอนคิ้วเรียวขมวดปมเข้าหากันแน่น  ขืนช้าดีโออาจมีอันตรายก็ได้  จงฮยอน...ข้าร้อนใจนะ

 

 

ภายในห้อง ... พระเจ้าอาคยูฮยอนก้าวเข้าหาดีโอที่ถูกจัดมือมือไขว้หลังเอาไว้  ร่างสูงเทยาลงในเหยือกก่อนรินน้ำลงแก้วแล้วถือมันเดินเข้าไปหาดีโอที่นั่งร้องไห้อยู่มุมห้อง  พระเจ้าอาคยูฮยอนย่อตัวลงแล้วมองคนตัวเล็กที่พยายามจะถัดตัวหนีตน พระมเหสีคืนนี้จะเป็นคืนของเรา  ข้าจะทำให้ท่านยินยอมเป็นของข้า  มาเถอะคนดี   พระเจ้าอาคยูฮยอนดึงผ้าปิดปากของดีโอออกแล้วพยายามจะกรอกยาให้  แต่ ...

 

 

ปัง!!!  ประตูถูกเปิดออกโดยแรงพร้อมกับคมดาบเย็นเยียบที่จ่อจรดลำคออีกคนเอาไว้ ปล่อยพระมเหสีเดี๋ยวนี้  พระเจ้าอาคยูฮยอนท่านถูกจับกุมฐานก่อการกบฏแล้ว   จงฮยอนว่าจ้องมองพระเจ้าอาคยูฮยอนที่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ  ดวงตาคมของพระเจ้าอาคยูฮยอนดูไม่มีแววหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย  ดีโอ   แบคฮยอนผวาเข้าไปแก้มัดให้กับดีโอแล้วกอดคนตัวเล็กเอาไว้แน่น

 

 

แบคฮยอน  จงแดกับซิวหมิน  คีรัม  พวกเขาถูกส่งไปเป็นบรรณาการให้กับราชาคีรัมเพื่อใช้ในการทำศึก  อ๊ะ   ดีโอผวากอดแบคฮยอนด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงทหารมากมายวิ่งวนอยู่ด้านนอก  พระเจ้าอาคยูฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ  ก่อนหันมาเผชิญหน้ากับจงฮยอนโดยตรง  เจ้าจะหนีออกไปจากที่นี่ได้ยังไงกันจงฮยอน  พระชายาแบคฮยอน  ตอนนี้ทั่วทั้งวังหลวงคือคนของข้า  แม้แต่พระตำหนักองค์ชายอู๋ฟานก็ไม่รอดแล้ว

 

 

แบคฮยอนชะงักไปก่อนหันไปเปิดประตูเห็นทหารมากมายยืนอยู่ด้านนอก  แบคฮยอนหันมองแก้วน้ำในมือพระเจ้าอาคยูฮยอนนิ่ง  จงฮยอนเปลี่ยนแผน   จงฮยอนหันมองแบคฮยอนอย่างงุนงง  แบคฮยอนเดินเข้าไปยืนด้านหน้าพระเจ้าอาคยูฮยอนก่อนชักดาบของตนเองออกมาแล้วชี้ไปที่แก้วน้ำ  ดื่มมันให้หมด ... เดี๋ยวนี้   พระเจ้าอาคยูฮยอนนิ่งไปก่อนหัวเราะออกมา  มือหนายกแก้วน้ำขึ้นดื่มอย่างไม่ยี่หร่ะ

 

 

เมื่อดื่มหมดพระเจ้าอาคยูฮยอนก็ขว้างแก้วในมือทิ้ง  พลางหันไปมองสบตากับแบคฮยอน  ดื่มแล้ว  ดื่มแล้วยังไง  มันก็แค่น้ำ  น้ำที่มียาเสน่ห์ผสมไว้  อา  รุ่งเช้าก็หมดฤทธิ์แล้ว  หรือไม่ข้าก็หานางกำนัลสักคนมาเล่นด้วย  และบางทีในระหว่างที่ข้ากำลังสำราญตอนนั้นข้าอาจมีเสียงร้องโหยหวนของพวกเจ้าบรรเลงประกอบไปด้วยก็ได้นะ  ห่วงแต่ตัวพวกเจ้าเถอะจะหนีไปไหนได้  ไม่เพียงแค่จวนนี้แต่ทั้งเมืองหลวงไร้ที่ซุกหัวให้พวกเจ้าได้หลบแล้วหละ

 

 

จงฮยอนหันมองรอบๆ ตัวก่อนหันไปบอกกับแบคฮยอน พระชายาเรารีบไปกันก่อนเถอะ  ขืนรอนานกว่านี้ทหารจะยิ่งแห่กันมา  คะเนจากสายตาแล้วทหารตอนนี้เรายังพอตีฝ่าออกไปได้แต่ถ้าขืนช้าหละก็ ...   แบคฮยอนนิ่งไปอย่างใช้ความคิด  เอาไอ้ชั่วนี่ออกไปด้วย  ใช้เขาเป็นตัวประกัน  บางทีพอหนีได้อาจเชือดมันทิ้งเสียเลย   พระเจ้าอาคยูฮยอนถูกดาบจ่อคอไว้แล้วพาตัวออกมาด้านนอก  ทหารแหวกทางให้เป็นช่อง  แต่ ...

 

 

พระชายา สองเสียงดังประสานกันพร้อมด้วยร่างสองร่างที่คุ้นตาวิ่งเข้ามาโดยมีทหารจำนวนหนึ่งติดตามมาด้วย  แบคฮยอนหรี่ตามองคนทั้งสองก่อนเบิกตากว้าง ท่านพี่ชานยอล  ท่านพี่จื่อเถา   พระเจ้าอาคยูฮยอนขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อเห็นกลุ่มคนวิ่งตรงเข้ามา  ชานยอลในชุดเกราะหอบฮักเมื่อมาถึง เกิดเรื่องใหญ่แล้ว  พวกทหารก่อการกบฏพวกเขาเข้ายึดพระตำหนักขององค์ชายอู๋ฟานแล้ว  พวกเราไหวตัวทันเลยหนีมาได้

 

 

พวกเรารู้ว่าพระชายาต้องมาช่วยพระมเหสีและต้องติดในวงล้อมแน่ๆ พวกเราก็เลยตามมาช่วยก่อน  พวกเรารีบไปกันเถอะ  ตอนที่เข้ามาข้าเห็นทหารด้านนอกกำลังแห่กันมาอีกมากโขเลย จื่อเถาว่าก่อนหันไปสบตากับพระเจ้าอาคยูฮยอน  คนตรงหน้าทำให้พระเจ้าอาคยูฮยอนต้องอึ้ง  จื่อเถา...พระสนมขององค์ชายอู๋ฟาน  เขาไม่เคยได้พบมาก่อน  เพราะตำแหน่งสนมที่มาจากลูกหลานขุนนางแทบไม่มีสิทธิ์ได้เข้าร่วมในงานพระราชพิธีใดๆ เลย

 

 

พระสนมจื่อเถา...ช่างเหมือนเหลือเกิน...เหมือนกับซื่อเถาองครักษ์คนสนิทของเขา...เหมือนจนแทบจะเรียกว่าฝาแฝดเลยก็ได้  เอาไงดี จงฮยอนว่ากระชับดาบในมือตนที่ใช้จ่อคอพระเจ้าอาคยูฮยอนให้แน่นขึ้น  พระบิดา  พระบิดา  พวกเจ้าอย่าทำร้ายพระบิดานะ   องค์หญิงซูฮยอนวิ่งถลาเข้ามาดวงตาหวานตวัดมองหน้าพระบิดาตนสลับกับดาบที่จ่อคอไว้  ก่อนหันไปพูดกับแบคฮยอนที่ยืนอยู่ตรงหน้าตน  พระชายาท่านสัญญาแล้ว

 

 

แบคฮยอนหันมองสบตากับจงฮยอนอย่างรู้กัน องค์หญิงซูฮยอนเข้ามาหาพวกเราเดี๋ยวนี้   แบคฮยอนว่าพระเจ้าอาคยูฮยอนเบิกตากว้างทันที  อย่ายุ่งกับลูกสาวข้านะ  ไม่งั้นข้าจะตามล่าพวกเจ้าต่อให้เป็นนรกข้าก็ไม่เว้น   จงฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ พลางก้มลงกระซิบ ไม่ต้องห่วง  พวกเข้าไม่เลวเหมือนท่านหรอก  ส่วนท่านตัวใหญ่เกินไปเกะกะเวลาหนี   บึ๊ก!!!  พระบิดา   องค์หญิงซูฮยอนถลาเจ้าหาร่างของพระบิดาตนที่ทรุดฮวบหมดสติไป

 

 

หมับ!!  จงฮยอนดึงร่างบางขององค์หญิงซูฮยอนขึ้นมาแล้วตวัดดาบจ่อลำคอเอาไว้  องค์หญิงเราต้องให้พระองค์ช่วยอีกครั้ง  ให้ความช่วยเหลือเราได้หลบหนี  ตอนนี้ภายในวังไม่ปลอดภัยกับพวกเราแล้ว  ดังนัน้พวกเราต้องหนีออกไปสบทบกับราชาจงอินที่นอกกำแพงเมืองนั่น  เราจะหนีไม่รอดถ้าองค์หญิงไม่ช่วย  ในเมื่อคิดช่วยแล้วได้โปรดช่วยให้ตลอดด้วยเถอะ  คิดเสียว่าทำเพื่อแผ่นดินอีกครั้ง  ให้พวกเราได้ไปทันเตือนฝ่าบาทด้วย

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #608 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 20:57
    กรี๊ด นางเป็นคนดี

    #608
    0
  2. #345 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 23:13
    ซูฮยอนนางเป็นคนดี!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เกรสสสสสสสสสสส
    นี่ถ้าไม่ได้นางคยองต้องแย่แน่ๆ โฮรกก รู้สึกรักนางขึ้นมาทันที
    อีกนิดนะซูฮยอน ช่วยอีกนิดนะ เลือดรักชาตินี่ทำได้ทุกอย่างจริง
    นี่เคารพนางมากเลยอะ เป็นเราเองก็คงตัดสินใจยาก เคารพจิตใจนางมากกก
    เป็นอีกตัวละครที่โคตรมีความสำคัญ เราจะจารึกนามนางไว้ ฮ่าๆๆ *อินี่ก็เว่ออะไรไม่รู้ ถถถถถถ
    แล้วอีกอย่างงงงงง จื่อเทากับซื่อเทาเป็นพี่น้องกันสินะ ถึงว่า
    ตกใจหมดนึกว่าจื่อเทาจะกบฏซะแล้วว ดีใจมากก TT
    #345
    0
  3. #233 doldo (@yanyianna) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 17:49
    โอ้ย ตื่นเต้น ขอบคุณองค์หญิงที่มีเลือดรักชาติ 

    ดีใจมากที่มเหสีปลอดภัย   แต่ว่าทุกคนจะรอดออกไปหา

    ราชามั้ยนะ ไม่รู้องค์ชายทั้งสองเป็นยังไงบ้าง
    #233
    0
  4. #229 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 13:13
    เฮ้ออออออออออ ค่อยโล่งอกหน่อยค่ะ
    ดีนะที่จงฮยอนกลับมาแบคเลยมีพวก
    แล้วซูยอนเธอก็เป็นคนดี
    อ๊ายยยยยยยย พระสนมขององค์ชายอู๋มาแล้ววว
    ขอกรี๊ดดังๆค่ะ 555
    เอ๊ะๆๆๆจื่อเถากับองค์รักษ์ของคยู หรือว่าจะเป้่นคนที่พระสนมเถาตามหาอยู่กันนะ
    แต่ตอนนี้ขอให้ทุกคนหนีให้ได้ก่อน สู้ๆๆ
    รออ่านต่อนะคะ
    #229
    0
  5. #225 suzakea (@suzakea) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 19:13
    ซอยอนเธอเป็นคนดีจริงๆ ไคต้องเข้าใจนะ

    ปล. คำผิดนะคะ เปิดฉาก ไรเตอร์เขียน เบิดฉาก  
                        เกินอำนาจ  เขียนเป็น เกิดอำนาจ (เห็นเท่านี้ค่ะไรเตอร์)

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 พฤศจิกายน 2556 / 19:16
    #225
    0
  6. #224 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 17:17
    แบคช่วยโด้ด่วนๆ
    จะโดนคยูงาบแล้ว
    #224
    0
  7. #223 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 10:48
    ซูฮยอน ทำแบบนี้ดีแล้วล่ะ ^^
    แบคอันดับแรกต้องช่วยโด้ด่วนเลยนะ
    #223
    0
  8. #219 QueenB (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 22:40
    ไรต์อย่าให้ดีโอเป็นของคยูนะ ไม่งั้นเรางอน

    รีบมาต่อนะคะ
    #219
    0
  9. #213 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 09:59
    อ่า ไค ม่ายน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #213
    0