SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 21 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 พ.ย. 56




*********************************************************************************************

   

ทหาร...ทหาร...องค์ชายซิวหมินถูกลักพาตัวไป...รีบทูลพระชายาเร็ว

ทูลพระชายา...องค์ชายรัชทายาทจงแดกับพระมเหสีคยองซู...หายตัวไปพะยะค่ะ

 

*********************************************************************************************


 

                                                                   

ไม่เลยองค์ชาย  กระหม่อมไม่ได้หวังจะสังหารพระองค์  เรากำลังจะส่งพระองค์ไปแดนไกลต่างหาก  ไปเป็นบรรณาการชั้นเลิศเพื่อแลกกับการได้นั่งบัลลังก์ทอง   ดีโอที่ถูกจงแดดันหลบอยู่ด้านหลังประเมินและคิดตามอย่างรวดเร็ว  ...บรรณาการ...แลกกับบัลลังก์ทอง...ไม่จริง...พระเจ้าอาคยูฮยอน...คีรัม...

 

 

ซื่อเถาปรบมือเบาๆ พลางโบกมือให้คนของตนล้อมทั้งสองเอาไว้ ถูกแล้วพระมเหสีทรงมากด้วยสติปัญญาเสียจริง  เอาหละองค์ชายมากับพวกเราดีๆ เถอะ  เพราะถ้าเดินทางภายในวันนี้อีกสองสามวันก็คงเดินทางไปถึงกำแพงเมืองชั้นกลาง  พวกข้าจะได้ทำงานเสียให้เสร็จๆ โดยการส่งท่านเป็นบรรณาการแก่ทัพหลวงของคีรัม   องค์ชายจงแดเบิกตากว้าง พระเจ้าอาคยูฮยอนสบคบกับคีรัมก่อการกบฏงั้นเรอะ  

 

 

คาดว่าพระเจ้าอาจะไม่ได้คิดเช่นนั้น  พระองค์คิดว่าพระองค์กำลังทวงของๆ พระองค์คืนอยู่ต่างหาก  จับตัวไว้   ชายชุดดำกรูกันเข้ามา  ซื่อเถายืนมององค์ชายจงแดที่ต่อสู้กับคนของตนนิ่ง  ไม่เคยรู้เลยว่าองค์ชายรัชทายาทจงแดจะมีฝีมือดาบดีขนาดนี้  ไม่คิดเลยว่าเขาจะจับตัวองค์ชายได้ยากขนาดนี้  ดีนะที่ตอนนี้แทบไร้ทหารรักษาการในวังไม่เช่นนั้นพวกทหารคงกรูกันมาแล้วพวกเขาก็คงหนีไม่รอด  อา ...

 

 

ถึงไม่มีทหารมากนักแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี  เสียงดาบที่ปะทะกันคงทำให้ทหารที่ออกตรวจตราได้ยินเป็นแน่  เพราะฉะนั้น ... เคร้ง!!!  ดาบในมือขององค์ชายจงแดหลุดออกจากมือไปทันทีเมื่อซื่อเถาตวัดดาบปัดมันออกไปอย่างรวดเร็ว  องค์ชายจงแดถลาไปจะคว้าดาบซื่อเถาก็ซัดด้ามดาบเข้าที่ต้นคอทำให้ร่างขององค์ชายจงแดทรุดฮวลลงหมดสติไป  ดีโอผวาเข้าไปจะดูลูกและก็ถูกตีที่ท้ายทอยหมดสติไปอีกคน

 

 

ชายชุดดำเข้ามายืนข้างๆ กับซื่อเถา  จะเอายังไงดีขอรับ  พระมเหสีรู้แล้วว่าพวกเราเป็นคนของใคร  ถ้าปล่อยไปต้องเป็นเรื่องแน่ๆ   ซื่อเถานิ่งคิด  พาตัวไปทั้งคู่นั่นแหละ  ยังไงซะถ้าองค์ชายจงแดและพระมเหสีหายตัวไปพระชายาแบคฮยอนต้องส่งคนออกตามหาก่อน  ไม่กล้าส่งข่าวถึงราชาจงอินหรอกเพราะนั่นจะเป็นการสร้างความกังวลให้กับราชาจงอิน  จะส่งผลต่อการทัพด้วย  เพราะฉะนั้นพาตัวองค์ชายกับพระมเหสีไป

 

 

พระตำหนักพระเจ้าอาคยูฮยอน ... คยูฮยอนย่อตัวลงนั่งมองร่างบางที่นอนหมดสติอยู่แทบเท้าตนอย่างไม่เชื่อสายตา  หมายความว่ายังไง   พระเจ้าอาคยูฮยอนหันไปเอ่ยถามซื่อเถาหนึ่งในองครักษ์คนสนิทของตน  พระมเหสีรู้ว่าพวกเราคือคนของพระองค์เพื่อป้องกันเราจึงต้องพาตัวพระมเหสีมาด้วย  ส่วนจะจัดการยังไงต่อไปก็สุดแล้วแต่พระองค์จะทรงมีบัญชากระหม่อม   ซื่อเถาว่าพลางโค้งรับอีกคน

 


พระเจ้าอาคยูฮยอนยืดตัวลุกขึ้นยืน พวกเจ้าส่งองค์ชายทั้งสองไปที่กำแพงเมืองชั้นกลางได้แล้ว  แล้วรอจนกว่าทัพหลวงของคีรัมจะมา  ส่งตัวองค์ชายให้ถึงมือราชาแห่งคีรัมหละ  ส่วนทางนี้ข้าจะจัดการต่อเอง  อีกอย่างซื่อเถา ...   พระเจ้าอาคยูฮยอนเอ่ยเรียกก่อนหันไปมองสบตากับซื่อเถาตรงๆ ข้าไม่ไว้ใจใครนอกจากเจ้า...เมื่อใดที่พาองค์ชายทั้งสองส่งถึงมือคีรัมให้เจ้าสังหารคนที่ติดตามทั้งหมดเสีย   ซื่อเถานิ่งไปนิดก่อนโค้งรับคำสั่ง

 

 

พระเจ้าอาคยูฮยอนก้มลงมองเสี้ยวหน้าหวานที่ยังคนนอนหลับตาสนิท  มือหนาไล้เกลี่ยไปตามพ่วงแก้มเนียนอย่างหลงใหล  พระมเหสีอีกไม่นานท่านก็จะได้เป็นพระมเหสีของข้าเช่นกัน  อา  ไม่คิดเลยว่าข้าจะได้ตัวท่านมาเร็วขนาดนี้  ถ้ารู้ว่าทุกอย่างจะง่ายเช่นนี้ข้าคงเร่งให้คีรัมส่งทหารมาเร็วกว่านี้แล้ว หึ หึ หึ  ไปเถอะยอดรัก  ไปอยู่กับข้า   พระเจ้าอาคยูฮยอนว่าก่อนย่อตัวลงอุ้มร่างไร้สติของดีโอเดินหายเข้าไปในห้องของตน

 

 

เช้าตรู่ ... ห้องบรรทมองค์ชายซิวหมิน ... อื้มมมม  โอ้ย  ปวดหัวจริงๆ  อา  ที่นี่มัน ...   คุณชายซูโฮงัวเงียขึ้นมาพร้อมมือบางที่กุมศีรษะตนเองเอาไว้แน่น  เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ... อา... คุณชายซูโฮชะงักกึกเมื่อความทรงจำเมื่อคืนเริ่มกลับมา  องค์ชายซิวหมิน!!!  ทหาร  ทหาร  เกิดเรื่องใหญ่แล้ว  องค์ชายซิวหมิน  องค์ชายซิวหมินถูกลักพาตัวไป  ใครก็ได้รีบไปรายงานพระชายาแบคฮยอนที  

 

 

ห้องโถงกลาง ... คุณชายซูโฮนั่งร้องไห้อยู่เบื้องหน้าแบคฮยอน  แบคฮยอนที่เคยเป็นคนกล้แกร่งดูจะนิ่งสนิททำอะไรไปถูกไปเสียแล้ว  แบคฮยอนกรอกตาไปมามือบางกำชายผ้าเอาไว้แน่น  จะทำยังไงดี  จะทำยังไงดี  จะบอกองค์ชายอู๋ฟานก็ไม่ได้  ถ้ารู้ว่าลูกหายตัวไป ... ไม่ได้ จะให้องค์ชายอู๋ฟานเสียสมาธิกับการวางกำลังทัพไม่ได้  แบคฮยอนลุกพรวดขึ้นก่อนหันไปสั่งองครักษ์ของตน  เตรียมเกี้ยวข้าจะไปพบพระมเหสีคยองซู

 

 

พระตำหนักหลวง ... พระตำหนักพระมเหสี ... แบคฮยอนชักหัวคิ้วเข้าชนกันเมื่อรู้ว่าดีโอไม่กลับพระตำหนักเมื่อคืนที่ผ่านมา  แล้วพวกเจ้าไปออกตามดูหรืออย่างไรว่าพระมเหสีทรงหายไปไหน   นางกำนัลค้อมกายลงก่อนเอ่ยรายงาน พระมเหสีทรงดูทุกข์ใจมากเรื่องที่ราชาจงอินต้องนำทัพออกศึก  พอส่งขบวนทัพเสร็จพระมเหสีก็ทรงประทับอยู่พระตำหนักองค์ชายรัชทายาทตลอดเย็นจนล่วงเลยคืนที่ผ่านมาเพค่ะ

 

 

แบคฮยอนอยากจะต่อว่านางกำนัลให้หนักที่พอคิดว่าพระมเหสีประทับอยู่กับองค์ชายรัชทายาทก็ละเลย  แบคฮยอนสะบัดแขนเบาๆ แสดงถึงความไม่พอใจในการทำงานของเหล่านางกำนัลก่อนจะหันหลังเดินห่างออกมา ส่งคนไปทูลองค์ชายรัชทายาทและพระมเหสีข้าจะเข้าเฝ้าเป็นการด่วน   แบคฮยอนเอ่ยต่อมหาดเล็กของตน  เพราะนี่ยังเช้าอยู่มาก  พระอาทิตย์ก็ยังไม่ทันขึ้นดังนั้นต่อให้รีบแค่ไหนก็ควรส่งคนไปแจ้งก่อนเป็นการดีที่สุด  

 

 

มหาดเล็กโค้งรับคำสั่งก่อนวิ่งนำหน้าแบคฮยอนไปเพื่อแจ้งข่าว  แต่เพียงไม่นานมหาดเล็กก็วิ่งหน้าตาตื่นกลับมา  ทูลพระชายา  เกิด  เกิดเรื่องใหญ่แล้วกระหม่อม  แบคฮยอนชะงักกึกรู้สึกใจคอไม่ดีอย่างประหลาด  เกิดอะไรขึ้น องค์ชายรัชทายาทกับพระมเหสีหละ  เกิดอะไรขึ้น ... รีบบอกมาสิ แบคฮยอนตวาดลั่นทำเอานางกำนัลและมหาดเล็กหลายคนที่ไม่เคยเห็นแบคฮยอนเป็นแบบนี้มาก่อนต่างหันมองหน้ากันเลิกลั่กแล้วลนลานก้มหมอบลงต่ำ

 

 

ทูลพระชายา  เอ่อ  องค์ชาย  องค์ชายรัชทายาทจงแดกับพระมเหสีคยองซู  ทั้งสองพระองค์  ทั้งสองพระองค์หายตัวไปพะยะค่ะ  ทหารยามด้านหน้าก็ถูกตีจนสลบ  พวกทหารบอกว่าพอฟื้นมาทั้งสองพระองค์ก็หายตัวไปแล้ว  ตอนนี้ออกตามหาจนทั่วแต่ก็ไม่พบเลยพะยะค่ะ   แบคฮยอนยืนนิ่งกับข่าวที่ได้รับ  มือบางยกขึ้นทาบอกก่อนที่จะทรุดลงไป  พระชายา  พระชายา  เรียกหมอหลวงเร็ว

 

 

พระตำหนักหลวง ... เพราะอยู่ใกล้พระตำหนักของอัครมเหสีคยองซู  ทำให้ทหารตัดสินใจพาแบคฮยอนมาพักที่พระตำหนักนี่ก่อน  ประจวบเหมาะกับที่หัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอนเดินทางกลับมา  แบคฮยอนที่งัวเงียลืมตาขึ้นลุกพรวดขึ้นทันทีเมื่อเห็นจงฮยอนยืนอยู่เบื้องหน้า  จงฮยอนเจ้า ... ต้องอารักขาฝ่าบาทนี่  แล้วทำไม   จงฮยอนโค้งกายรับก่อนเอ่ยตอบอีกคน ฝ่าบาทเกรงว่าทางนี้จะมีภัยจึงส่งข้ากระหม่อมกลับมา  แต่มันก็ ... ช้าไป

 

 

แบคฮยอนและจงฮยอนกลับมานั่งปรึกษาหารือกันที่พระตำหนักองค์ชายอู๋ฟาน  ต่างเห็นพ้องต้องกันว่าเรื่องการหายตัวไปของทั้งสององค์ชายและพระมเหสีจะบอกให้ราชาจงอินและองค์ชายอู๋ฟานรู้ไม่ได้  พวกตนต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อตามหาร่องรอยคนทั้งสาม  และที่เดียวที่ทั้งสองเห็นพ้องต้องกันว่าจะต้องทำการตรวจค้นเป็นอันดับแรกก็คือ  พระตำหนักของพระเจ้าอาคยูฮยอน ... แต่ ... จะเอาข้ออ้างอะไรไปรื้อค้นพระตำหนักนั้นกันหละ

 

 

* 55% *

 

 

พระตำหนักพระเจ้าอาคยูฮยอน ... ดีโอนอนหลับตาพริ้มบนฟูกหนาโดยมีพระเจ้าอาคยูฮยอนนอนตะแคงหนุนแขนจ้องมองไม่วางตา  รอยยิ้มบางแต้มไว้บนริมฝีปากหนาอย่างพอใจ   คยองซูช่างน่าอิจฉาจงอินนักที่มีโอกาสได้นอนมองเจ้าแบบนี้  แต่ว่า ... ต่อแต่นี้เจ้าคือของๆ ข้า  อีกไม่นานจงอินก็จะถูกฆ่าในสนามรบ  และเจ้าก็จะเป็นคนของข้า ... ตลอดไป   พระเจ้าอาคยูฮยอนโน้มใบหน้าไปใกล้ริมฝีปากหนาแตะริมฝีปากอีกคนแผ่วเบา

 

 

ดีโอที่หมดสติอยู่ค่อยๆ ปรือเปลือกตาขึ้นมอง  สัมผัสแรกตนเองเกือบคิดไปว่านั่นคือไค  แต่พอได้มองดูเต็มที่พร้อมลิ้นอุ่นที่พยายามลุกล้ำเข้ามาดีโอก็ได้สติ  มือบางทั้งผลักทั้งทุบอีกฝ่ายจนสุดท้ายพระเจ้าอาคยูฮยอนก็ไม่สามารถทำได้ดังใจต้องการ  พระเจ้าอาคยูฮยอนจำต้องละริมผีปากออกแล้วใช้สองมือรวบข้อมือบางเอาไว้  หยุดนะคยองซู ... คยองซู ... ข้าบอกให้หยุด ... อยากให้ลูกเจ้าถูกฆ่าหรือไง

 

 

คำหลังช่างได้ผลดีโอชะงักกึก  ดวงตาสั่นไหวทันทีที่ได้ยิน  จงแดอยู่ไหน  ลูกผมอยู่ไหน  บอกมานะ  ลูกผมอยู่ไหน  จงแด  จงแด   ดีโอผลักพระเจ้าอาคยูฮยอนออกแล้ววิ่งถลาออกมาจากห้องดวงตาหวานกวาดมองไปรอบๆ  ที่นี่ไม่ใช่พระตำหนักหลวง  ที่นี่คือ...พระตำหนักของพระเจ้าอาคยูฮยอน  ไม่นะ...พวกนั้นบอกว่าจะพาจงแดไปมอบให้กับราชาแห่งคีรัม  ต้องหาจงแดให้เจอ  หมับ!!!  ดีโอสะดุ้งเฮือกเมื่อมือแกร่งจับรวบที่ข้อมือตนเอาไว้

 

 

ปล่อย  ปล่อยผม  จงแด  องค์ชายอู๋ฟาน  อึก  ไค  ไค   ดีโอพยายามกระชากข้อมือให้หลุด  โชคดีนักที่นี่คือพระตำหนักของเขาซ้ำคนที่มีอยู่ก็เป็นคนของเขาทั้งหมด  ไม่งั้นมันต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ  เขาต้องย้ายที่อยู่เพื่อพาพระมเหสีคยองซูไปซ่อนเอาไว้ก่อน  รอจนถึงเวลาที่ตนได้นั่งบัลลังก์  เมื่อนั้น ... ขอโทษทีนะคยองซูแต่เห็นทีว่าเจ้าต้องหลับไปอีกหนแล้วสิ   พระเจ้าอาคยูฮยอนใช้สันมือทุบลงไปที่ต้นคอของดีโอร่างเล็กทรุดฮวบลงไปอีกหน

 

 

พระเจ้าอาคยูฮยอนยืนนิ่งเมื่อเห็นพระมเหสีคยองซูนอนหมดสติไป  พระเจ้าอาคยูฮยอนยกมือที่ใช้ทุบต้นคอดีโอขึ้นมาลูบเบาๆ เขาไม่ได้หูฝาด  ก่อนหน้านี้ตอนที่พระมเหสีคยองซูกำลังตะโกนเรียกหาในชื่อเหล่านั้นไม่มีชื่อจงอิน  ไม่มีชื่อของราชาจงอิน  แต่กลับมีชื่อที่เขาไม่รู้จักเพิ่งเข้ามา  ไค...ไค??? งั้นเหรอ...มันเป็นใครกันนะ  ปกติคนที่กำลังหวาดกลัวจะนึกถึงคนที่เป็นที่พึ่งได้หรือคนที่ตนเองคิดถึง  และคยองซูก็เรียกหาคนที่ชื่อไคมากที่สุด

 

 

ไม่ไกลออกไป ... องค์หญิงซูฮยอนที่เดินออกมาเห็นเหตุการณ์พอดีต้องรีบเบี่ยงกายหลบแล้วยกมือขึ้นปิดปากตนเอาไว้  นั่นมัน ... พระมเหสีคยองซู ... พระบิดา ... ทำไมถึง  องค์หญิงซูฮยอนรีบวิ่งกลับห้องเพราะความตกใจ  องค์หญิงซูฮยอนทรุดตัวลงนั่งกับฟูกหนาดวงตาหวานกรอกไปมา  ทำไมพระมเหสีถึงมาอยู่ที่นี่  แล้วยังพระบิดาที่กล้าทำร้ายพระมเหสีอีก  ทำไม  ทำไม ....  พระบิดากำลังคิดจะทำอะไรกันแน่

 

 

องค์หญิงเพค่ะ  องค์หญิงซู ... อะ  องค์หญิงเพค่ะ  เดี๋ยวก่อน  องค์หญิง   ครืด... ซอฮยอน  ซอฮยอน องค์หญิงซอฮยอนที่ยังอยู่ในชุดผ้ากระโปรงและมีผ้าผืนเกาะอกหันไปมองประตูห้องที่อยู่ๆ ก็ถูกเปิดออก  นางกำนัลด้านนอกพากันก้มหน้านิ่ง  มหาดเล็กพากันก้มหน้าจรดพื้นไม่อาจมองร่างกายกึ่งเปลื่อยของผู้เป็นนายได้  องค์หญิงซอฮยอนรู้สึกตกใจไม่น้อยที่เห็นองค์หญิงซูฮยอนน้องสาวฝาแฝดพรวดพลาดเข้ามา

 

 

ไม่เป็นไร  ปิดประตูซะ  ซูฮยอน  ซูฮยอนเจ้าเป็นอะไรไป  ซูฮยอนไม่ต้องกลัว  ไม่ต้องกลัว  บอกข้ามาสิ  เจ้าเป็นอะไร   แม้จะไม่พอใจที่อยู่ๆ ซูฮยอนก็เปิดประตูเข้ามา  แต่เพราะความเป็นพี่น้องที่โตมาด้วยกันและมีกันแค่สองคนทำให้ซอฮยอนรู้สึกเป็นห่วงกับท่าทางของซูฮยอนเสียมากกว่า  สุดท้ายก็หันไปกอดปลอบใจผู้เป็นนางสาวฝาแฝดแทน  องค์หญิงซูฮยอนกำลังมีร่างกายสั่นเท่าภายในอ้อมแขนของแฝดผู้พี่

 

 

ซอฮยอน  ซอฮยอน  พระมเหสี  ข้าเห็น  ข้าเห็นพระมเหสีอยู่ที่นี่  อยู่ที่พระตำหนักนี้  แล้วก็  แล้วข้าก็เห็นพระบิดาทำร้ายพระมเหสี  ซอฮยอนแบบนั้นมัน  มันเข้าข่ายก่อการกบฏเลยนะ  พระบิดาทรงเป็นอะไรไป  ซอฮยอนข้ากลัวถ้า...ถ้าราชาจงอินรู้หละก็   องค์หญิงซูฮยอนว่าหวาดกลัวจริงดังที่พูด  รู้อยู่ว่าพระบิดาคิดอยากได้บัลลังก์ของราชาจงอิน  แต่ก็ด้วยแผนให้ตนและซอฮยอนหว่านเสน่ห์แล้วค่อยยึดครองอำนาจมาครอบครองไว้...แต่นี่...

 

 

องค์หญิงซอฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ ภายในห้องตอนนี้มีแค่พวกตนสองคนพี่น้องจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังซูฮยอนอีก  องค์หญิงซอฮยอนยกสองมือประคองใบหน้าขององค์หญิงซูฮยอนไว้  อย่าได้ตกใจไปซูฮยอน  พระบิดาก็แค่ทำตามความต้องการของหัวใจ  จะช้าจะเร็วพระมเหสีคยองซูก็ต้องตกเป็นคนของพระบิดาอยู่แล้ว  และเจ้ากับข้าก็ไม่จำเป็นต้องหว่านเสน่ห์หลอกล่อราชาจงอินและองค์ชายอู๋ฟานแล้วด้วย

 

 

องค์หญิงซูฮยอนขมวดคิ้วเรียวมองหน้าองค์หญิงซอฮยอนด้วยความสงสัย  เจ้า  เจ้าหมายความว่ายังไง   องค์หญิงซอฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ อีกหนก่อนยื่นมือไปจับเสื้อคลุมผ้าไหมเนื้อดีขึ้นมาสวมแล้วผูกเชือกอย่างใจเย็น พระบิดาทรงหลงใหลในตัวพระมเหสีคยองซู  และตอนนี้ก็เป็นเวลาเหมาะที่พระบิดาจะได้ครอบครองพระมเหสีดังที่ต้องการ  และอีกไม่นานหลังสิ้นสุดสงครามพระบิดาก็จะได้บัลลังก์แห่งซูซามาครอบครอง  ส่วนข้า ...

 

 

องค์หญิงซอฮยอนนึกถึงวันที่ตนกับราชาจงอินได้ใช้ชีวิตร่วมกัน  นางเชื่ออย่างหมดใจว่าพระบิดาจะไว้ชีวิตราชาจงอินจริงๆ ดังที่ขอ  นางจึงวาดฝันถึงวันที่ราชาจงอินหมดหนทางและยอมรับข้อเสนอใช้ชีวิตร่วมกันกับตนครองรักคู่กันจนเก่เฒ่า  ครอบครองโดยที่พระมเหสีไม่เต็มพระทัยนะรึ  เมื่อครู่ข้าเห็นพระมเหสีต้องการจะหนี  แล้ว  แล้วพระบิดาก็ทำร้าย....ถ้า...ถ้าต้องอยู่กับคนที่ไม่ได้รักมันเหมือนตกนรกเลยนะซอฮอยน

 

 

องค์หญิงซอฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนเอื้อมมือไปหยิบขวดยาขวดเล็กๆ ออกมา  ไม่เต็มใจแล้วยังไงหละ  ข้าจะทำให้พระมเหสีเต็มใจเป็นของพระบิดาเอง  และพอรุ่งเช้ากว่าจะรู้ตัวพระมเหสีก็ปฎิเสธอะไรไม่ได้แล้วเพราะพระมเหสีกลายเป็นคนของพระบิดาไปแล้ว   องค์หญิงซูฮยอนนั่งมองขวดเล็กๆ ในมือองค์หญิงซอฮยอนนิ่ง  แม้จะโง่กว่าซอฮยอนแต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้อะไรเลย เจ้าจะใช้ยาเสน่ห์กับพระมเหสี

 

 

องค์หญิงซูฮยอนอึ้งไปกับเรื่องที่ได้รู้  ซอฮยอนเราต้องห้ามท่านพ่อ  อีกไม่นานราชาจงอินกับองค์ชายอู๋ฟานต้องรู้  อีกไม่นานพวกเขาต้องกลับมาจากกองทัพและก็จะต้องรู้  เมื่อนั้น  เมื่อนั้น  ไม่ได้นะซอฮยอนเราต้องห้ามพระบิดา   องค์หญิงซอฮยอนสะบัดแขนออกจากมือบางขององค์หญิงซูฮยอน  ก่อนค่อยๆ ยืดตัวลุกขึ้นยืน  ร่างบางหนุนกายไปมาหน้ากระจกบานใหญ่เพื่อตรวจดูความเรียบร้อยของเครื่องแต่งกาย

 

 

จะไปห้ามทำไมหละซูฮยอนตั้งแต่พระมารดาสิ้นไปพระบิดาก็ไม่เคยแลใครอีกเลย  นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่พระบิดาแสดงออกว่ากำลังสนใจใครอยู่  อีกอย่างถ้าราชาจงอินรู้ก็ทำอะไรไม่ได้หรอก  เพราะเขาไม่มีวันชนะกองทัพของคีรัมได้   องค์หญิงซูฮยอนนิ่งอ้าปากค้างดวงตาหวานกรอกไปมาก่อนผวาเข้าคว้าแขนของซอฮยอนเอาไว้ ทำไมกันซอฮยอน  ทำไมกองทัพเราถึงไม่มีวันชนะ  พระบิดาบอกอะไรเจ้า  เจ้ารู้อะไรมา

 

 

พอสักทีซูฮยอนเจ้าเลิกเสียขวัญได้แล้ว  พระบิดาขอให้คีรัมช่วย  เมื่อใดที่คีรัมได้ชัยเหนือซูซาเขาสัญญาว่าจะให้บัลลังก์กับพระบิดาเรา  และพระบิดาก็สัญญาว่าจะส่งตัวราชาจงอินให้ข้า  ข้ากับเขาจะได้ครองรักกันตลอดไป   องค์หญิงซูฮยอนก้าวถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความตกใจ   ซอฮยอนเจ้ามันสิ้นคิด  แม้ข้าจะไม่มีปัญญาเช่นเจ้าแต่ข้าก็ไม่เคยคิดทรยศบรรพชนยกแผ่นดินเกิดให้กับใคร  นี่คือแผ่นดินของซูซาคนที่จะได้ครอบครองมันควรเป็นลูกหลานของซูซาหาใช่คนจากแผ่นดินอื่น

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #607 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 15:32
    ดีมาก คิดถึงแผ่นดิน
    #607
    0
  2. #540 bee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:18
    ปรบมือให้กับความคิดของซูฮยอน นางยังคิดได้อ่ะ

    คยูท่าจะหลงโด้น่าดู สงสารอิแบคอ่ะรับศึกหนักคนเดียวเลย บอกใครก้ไม่ได้
    #540
    0
  3. #344 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 22:53
    อย่างน้อยซูฮยอนก็เหมือนจะเป็นคนดี ฮื่ออ
    เครียดเลยอะ นี่เครียดมากกก คยองจะโดนยาเสน่ห์?
    แล้วทีนี่จะทำยังไง จะทำยังไงดี จงอินละ 
    ไหนจะเรื่องชือขงอไคอีก โอยย อยากร้องไห้
    ถึงช่วงดราม่าแล้วสินะ ทำไงดีนี่เครียดมากเลออ ยิ่งกว่าสอบ ถถถถถถถถถถถ

    #344
    0
  4. #228 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 13:07
    งื้อออออออออออ งานเข้าวังหลวงซะแล้วมั๊ยล่ะ
    แล้วโดนจับไปกันหมดเลยอะ
    องค์ชายซิวหมินยังเด็กนักนะ
    ซูฮยอนนางจะดีแล้ว นางดูโอเคที่สุดในบ้าน อันนี้บอกเลย!
    #228
    0
  5. #222 suzakea (@suzakea) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 07:03
    เอาแล้วๆ ซอยอนจะใช้ยาเสน่ห์กับดีโอสำเร็จป่าวเนี่ย ไม่นะม่ายยยยยยยยย ชื่อไคออกมาจากปากดีโออ่ะ ท่านอาก็ฉลาดเกิ๊น หุๆ
    เริ่มจับสังเกตได้ หึๆๆ ซูยอนเธอต้องช่วยดีโอนะ เธอเป็นความหวังเดียวของพวกเราแล้ว ใช่ เราจะไม่คิดทรยศแผ่นดิ อิๆๆ
    +++++++++++++++++++++
    #222
    0
  6. #220 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 23:59
    ซูฮยอน ย้ายฝั่งเหอะ เอาจริงๆนางก็เป็นคนดีนะแต่พี่กะพ่อนี่ดิ แม่ง
    คยูคิดดีแล้วหรอ โดนคีรัมหลอกใช้มากกว่าเหอะ คือสมมุติถ้าซูซาแพ้ก็ต้องตกเป็นเมืองขึ้น แล้วแกจะเอาบัลลังก์ซูซาทั้งๆที่เป็นเมืองขึ้นเค้าเนี่ยนะ == อีกอย่างได้ข่าวว่ากษัตริย์คีรัมเป็นพวกโจรมาก่อนไรงี้ปะ (ห้ะแล้วลู่นี่ลูกโจร?) นั่นแหละยังไงคีรัมต้องเล่นไม่ซื่อแน่นอน
    #220
    0
  7. #216 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 19:05
    โดนจับกันไปหมดเลย เหลือแต่แบค..
    #216
    0
  8. #215 หมูน้อยตาหวาน (@zesia) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 16:09
    คืนรงคืนแรกอะไร!!! โน้ววววว หยุดเลยนะทั้งพ่อและลูก คิดจะวางยาคยองงั้นเหรอ ไม่เอานะๆๆๆ งืออออ แบค แบคมาช่วยคยองที เอาข้ออ้างอะไรก็ได้ไปค้นตำหนักพระเจ้าอาแล้วะาคยองออกมานะ อย่าให้คยองเสร็จพระเจ้าอาน้าาาาา
    #215
    0
  9. #212 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 09:58
    ท่าทางงานจะหนักไปหน่อยนะสำหรับแบคอ่ะ แต่เราเชื่อว่าแบคทำได้ พยายามเข้านะ
    #212
    0
  10. #209 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 00:37
    พระชายาแบคฮยอน โอ้ววว ท่าทางงานนี้หนักน่าดู คือคงจะเหลือแบคคนเดียวสินะที่ยังไม่โดนจับ ปูเสื่อรอค่ะ 555
    #209
    0