SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 18 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    15 พ.ย. 56

                                

****************************************************************************************

 

 

เสียงที่ได้ยินต่อมาก็ทำให้ไคและดีโอต้องพากันกลั้นขำ  ...เรามาเล่นมวยปล้ำก๊าน~~... ตึง  ตัง  โครม คราม...  ไคส่ายหน้าไปมากับความซื่อขององค์ชายน้อยซิวหมิน  นี่ออกแนวยั่วโดยไม่รู้ตัวเลยนะนั่น  ไคหันไปมองดีโอที่ยังคงยกมือปิดปากกลั้นหัวเราะจนตัวสั่น  เฮ้ออออ  ความซื่อของเด็กนี่มันน่ากลัวจริงๆ นะ

 

 

วันเวลาผ่านไป ... งานพระราชพิธีขององค์ชายเซฮุน  ... วันนี้ท้องพระโรงถูกประดับด้วยผ้าแพรสีแดงสด  มันถูกแขวนไว้ทั่วทุกทิศ  พู่แดงถูกร้อยห้อยโยงจากเสาทุกต้นเข้าหากัน  บัลลังก์ทองมีราชาจงอินในชุดเต็มยศทางราชพิธินั่งอยู่  ข้างกายมีอัครมเหสีคยองซู  และองค์ชายรัชทายาทจงแด  ทางขวามีองค์ชายอู๋ฟานในชุดแม่ทัพใหญ่  อัครชายาแบคฮยอนในชุดผ้าไหมปักดิ้นทองรูปอินทรีย์สัญญาลักษณ์ประจำตัวองค์ชายอู๋ฟาน  องค์ชายน้อยซิวหมิน

 

 

ทางซ้ายมีพระเจ้าอาคยูฮยอน  และองค์หญิงทั้งสอง  ถัดลงไปคือชั้นของมหาอำมาตย์ซ้ายขวา  สองข้างถูกแบ่งเป็นสองทางเหมือนครั้งที่มอบตราตั้งแก่อัครมเหสีคยองซู  ฐานด้านล่างสุดหน้าบัลลังก์ทอง  องค์ชายเซฮุนในชุดสีน้ำเงินปักดิ้นทองประดับชาย  บนศีรษะมีหมวกทรงสูงมีพู่ห้อยระย้าลงมาทั้งสองด้าน   องค์ชายเซฮุนยืนนิ่งในมือถือพัดสีขาวไว้ในระดับอก  รอคอยการมาของคุณชายซูโฮผู้ที่จะต้องเข้าร่วมพระราชพิธีกับตน

 

 

แม้ตัวจะยืนนิ่งไม่ไหวติง  แลดูสง่าองอาจ  หากแต่ดวงตาคมกลับมองกรอกไปมา  ก่อนที่จะลอบถอนหายใจออกมายาวเหยียดอย่างเบื่อหน่าย  เขาไม่ชอบงานพระราชพิธีใหญ่ๆ แบบนี้เลยจริงๆ ต่อให้นั่นเป็นงานของตัวเองก็เถอะ  ในขณะที่องค์ชายเซฮุนกำลังยืนเบื่อกับงานที่แสนยุ่งยากอยู่นั่นเองเสียงแตรหน้าท้องพระโรงก็ดังขึ้น  นางกำนัลในชุดไหมงดงามเดินเข้ามาพร้อมถาดเครื่องหอมนำหน้าขบวนของคุณชายซูโฮมา 

 

 

เซฮุนนิ่งมองคนตัวเล็กในชุดไหมสีแดงสดปัดดิ้นทองลายเถาดอกไม้ประดับ  บนศีรษะมีช่อดอกไม้เป็นมงกุฎครอบศีรษะไว้อีกทีและมีผ้าแพรบางปล่อยชายปิดบังดวงหน้าเอาไว้  คุณชายซูโฮเดินมายืนเคียงองค์ชายเซฮุนก่อนทั้งคู่จะค้อมคำนับราชาจงอินพร้อมมเหสีและองค์ชายรัชทายาท  แล้วหันไปทางองค์ชายอู๋ฟานตามด้วยทางพระเจ้าอาคยูฮยอน  ก่อนหันมาโค้งให้กันและกัน  ทั้งสองหันกลับไปฟังโอวาทคำสอนสั่งจากไคในฐานะราชาจงอิน

 

 

เมื่อให้โอวาทเสร็จก็ถึงคราวขององค์ชายอู๋ฟานและแบคฮยอน  พระเจ้าอาคยูฮยอน  อำมาตย์ขวาและภรรยา  ก่อนจะต่อด้วยขบวนอวยพรจากเหล่าเสนาอำมาตย์และนางกำนัลชั้นสูงอีกนับร้อยคน  จากเช้าจรดบ่ายที่ทั้งสองต้องโค้งคำนับผู้คนคนแล้วคนเล่าเรียกว่ากว่าจะจบขบวนคนอวยพรองค์ชายเซฮุนกับคุณชายซูโฮก็ยืนกันจนขาแข็งไปแล้ว  ราชาจงอินเดินมาอวยพรอีกครั้งเป็นการปิดท้ายก่อนส่งตัวคนทั้งสองกลับพระตำหนัก

 

 

พระตำหนักองค์ชายเซฮุน ... ภายในห้องบรรทม  คุณชายซูโฮที่ยังอยู่ในชุดพระราชพิธีนั่งอยู่บนฟูกด้านติดกำแพง  ด้านข้างของห้องมีนางกำนัลกว่าสิบคนแบ่งยืนกันคนละข้างค้อมกายอยู่ใกล้ๆ  เมื่อองค์ชายเซฮุนเดินเข้ามาพวกนางกำนัลก็พากันโค้งคำนับอย่างนอบน้อม  หนึ่งในนางกำนัลเดินเข้ามาพร้อมยื่นคฑาหยกที่ยาวราวหนึ่งฟุตส่งให้  องค์ชายเซฮุนใช้คฑาหยกในมือเปิดผ้าปิดหน้าของคุณชายซูโฮออก

 

 

เหล่านางกำนัลหันมองอย่างอยากรู้  หลายคนถึงกับลืมตัวยกมือขึ้นทาบอกพึมพำชื่นชมความงามของคุณชายซูโฮคู่พิธีขององค์ชายเซฮุน  เซฮุนยืนอึ้งไปทันทีเมื่อผ้าแพรปิดหน้าของคุณชายซูโฮถูกเปิดออก  คุณชายซูโฮเหลือบสายตามองสบกับองค์ชายเซฮุนก่อนเลื่อนหลบสายตาอย่างเอียงอาย  คุณชายเซฮุนคลี่ยิ้มบางพระชายาแบคฮยอนช่างเลือกคนให้เขาเสียจริง  งามขนาดนี้หากใครไม่พอใจก็คงจะบ้าไปแล้วเป็นแน่

 

 

องค์ชายเซฮุนหย่อนตัวลงนั่งเบื้องหน้า  ก่อนหันไปรับเหล้ามงคลที่นางกำนัลยื่นมาให้  องค์ชายเซฮุนยื่นจอกเหล้าจอกหนึ่งในมือให้กับคุณชายซูโฮ  นับจากคืนนี้เจ้าคือคนของข้าแล้วนะ  อา  ซูโฮ  ข้าต้องเรียกเจ้าว่าน้องหญิงแล้วสิ   คุณชายซูโฮหลบสายตาคมก้มหน้างุด  เอ่อ  กระหม่อม   เสียงตอบรับแผ่วเบาเหมือนสายลมเพราะความกระดากอายที่มีอยู่  เซฮุนดื่มเหล้าในมือจนหมดก่อนส่งมันคืนให้นางกำนัล

 

 

ซูโฮดื่มเหล้าเสียสิพวกนางกำนัลจะได้ทำงานของพวกเขาให้เสร็จๆ ไป   องค์ชายเซฮุนว่าทำให้นางกำนัลพากันยกมือปิดปากหัวเราะคิก  คุณชายซูโฮก้มหน้าเอียงอายก่อนยกจอกเหล้าขึ้นดื่ม  มือบางที่สั่นน้อยๆ ยื่นจอกเหล้าคืนให้กับองค์ชายเซฮุน  องค์ชายเซฮุนหัวเราะออกมาเบาๆ พลางว่ากระเซ้าคู่พิธีของตน  ทำไมกัน ... หรือน้องหญิงจะกลัวข้า   คุณชายซูโฮก้มหน้างุดยิ่งเขินหนักเมื่อได้ยินเสียงเหล่านางกำนัลหัวเราะกันคิกคัก

 

 

องค์ชายเซฮุนหันไปโบกมือเป็นสัญญาณเหล่านางกำนัลต่างพากันค้อมกายถวายบังคงลา  ขออวยพรให้องค์ชายเซฮุนก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่อย่างองอาจเพค่ะ   คุณชายซูโฮนั่งก้มหน้าเงียบไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเมื่อภายในห้องเงียบกริบ  รับรู้ได้ว่าตอนนี้ภายในห้องเหลือเพียงตนและองค์ชายเซฮุนแล้ว  อ๊ะ   คุณชายซูโฮสะดุ้งน้อยๆ เมื่อมือหนายื่นมาเชยคางของตนให้เงยหน้าขึ้น

 

 

องค์ชายเซฮุนกวาดสายตามองรอบดวงหน้างดงามอย่างพอใจ  เห็นเขาเล่าลือกันถึงความงามของบุตรชายคนที่สามของอำมาตย์ขวาเพิ่งจะได้เห็นกับตาก็วันนี้ว่าคำร่ำลือนั่นเป็นจริงแค่ไหน   คุณชายซูโฮเสหลบสายตาที่มองสำรวจใบหน้าตน กระ  กระหม่อมก็ได้ยินมาว่าองค์ชายเซฮุนนั้นรูปงามนัก  ซ้ำยังองอาจไม่ต่างจากพระบิดา  ใครๆ เอ่อ  ก็ว่าหากได้เป็นคู่ขององค์ชายคงมีวาสนาไม่น้อย  ไม่คิดว่า ... ข้าจะเป็นคนที่มีวาสนาคนนั้น

 

 

องค์ชายเซฮุนคลี่ยิ้มพอใจกับคำพูดของคนตรงหน้า  มือหนาเลื่อนไปปลดมงกุฎดอกไม้ออกจากศีรษะของซูโฮแล้ววางมันลงที่ข้างตัว  มือหนายกขึ้นไล้เบาๆ บนแก้มเนียน  คุณชายซูโฮหลับตาลงช้าๆ มือบางกำชายผ้าตนเองแน่นเมื่อองค์ชายเซฮุนยื่นหน้าเข้ามาใกล้  สัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากพร้อมความร้อนที่แตะสัมผัสในเวลาต่อมาทำให้คุณชายซูโฮลืมหายใจโดยทันที  มือบางละจากชายผ้าตวัดโอบรอบลำคอแกร่ง

 

 

ตุ๊บ!!  ร่างบางถูกดันให้นอนราบลงบนฟูกนุ่ม  องค์ชายเซฮุนกวาดสายตามองดวงหน้าหวานของคู่พิธีตนอีกครั้ง  ริมฝีปากหนาไล้ไปตามผิวกายขาวเนียนสร้างแรงสะท้านทุกสัมผัส  คุณชายซูโฮตัวสั่นน้อยๆ ด้วยความรัญจวน  คืนนี้คงเป็นคืนที่สุขสันต์ขององค์ชายเซฮุนกับคุณชายซูโฮเป็นแน่  หากไม่ติดตรงที่องค์ชายเซฮุนสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างเสียก่อน  องค์ชายเซฮุนชะงักมือที่กำลังจะถอดชุดงามอีกคนออก

 

 

ตึก ตึก ตึก  องค์ชายเซฮุนขมวดคิ้วแน่นด้วยความสงสัย  เมื่อมีเสียงฝีเท้านับสิบกำลังวิ่งกันสับสนวุ่นวายที่ด้านนอก  เดี๋ยวข้ามา   องค์ชายเซฮุนผุดลุกขึ้นมือหนาตวัดเสื้อคลุมที่หลุดหลุยให้เข้าที่ก่อนก้าวออกไปจากพระตำหนัก  ทหารนับสิบที่ถือคบเพลิงในมือกำลังวิ่งสลับทิศกันวุ่นวาย  ทหารเกิดอะไรขึ้น   องค์ชายเซฮุนตะโกนถาม  นายทหารที่ถูกเรียกหันมามอง  รู้ว่าวันนี้เป็นวันดีขององค์ชายเซฮุนเลยรู้สึกลำบากใจที่จะบอก  แต่ ...

 

 

องค์ชายเซฮุนขมวดคิ้วแน่นก้าวลงไปจากพระตำหนักตนแล้วเดินไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้านายทหาร  เกิดเรื่องอะไรบอกข้ามา   องค์ชายเซฮุนตะคอกถาม  นายทหารถอนหายใจหนักๆ รู้ว่าหากยังไม่ตอบออกไปคงไม่เป็นผลดีกับตนเช่นกัน ตอนนี้ชายแดนเรากำลังถูกข้าศึกรุกราน  พวกเขามีกำลังคนมากกว่าเราเกือนห้าเท่า  พวกเขารุกเราเร็วกว่าที่คาดเพียงชั่วข้ามคืนก็ตีด่านเราจนพ่าย  และตอนนี้ข้าศึกตีฝ่ากำแพงเมืองชั้นนอกเข้ามาได้แล้วกระหม่อม

 

 

* 55% *

 

 

ท้องพระโรง ... ฝ่าบาท   เซฮุนก้าวเข้ามาภายท้องพระโรงที่บัดนี้ดูสับสนวุ่นวายไม่น้อย  เสนาอำมาตย์หลายคนยังอยู่ในชุดนอนและมีเสื้อคลุมสวมทับ  ไคที่กำลังยืนปรึกษากับองค์ชายอู๋ฟานต่างหันไปมองเซฮุนที่ก้าวเข้ามาอย่างพร้อมเพรียง เซฮุนพิธีการของเจ้ายังไม่ลุล่วงนะ  เจ้าควรกลับไปที่พระตำหนักซะ   ไคว่าดันไหล่ของเซฮุนเอาไว้  องค์ชายอู๋ฟานพยักหน้าเห็นด้วย  กลับไปเถอะเซฮุน  วันนี้เป็นวันดีของเจ้านะ

 

 

องค์ชายเซฮุนยืนกำดาบในมือแน่น  ดวงตาคมมองสบตากับไคและองค์ชายอู๋ฟานอย่างไม่เกรงกลัว  บ้านเมืองกำลังมีภัยจะให้กระหม่อมมีใจทำตามพระราชพิธีอีกรึ  หากไม่อาจหยุดยั้งข้าศึกต่อให้ต้องทำพระราชพิธีนี้ให้ลุล่วงมันก็ไร้ความหมาย  พระบิดา  ฝ่าบาท  ให้กระหม่อมได้ร่วมปรึกษาการทัพด้วยเถอะ   ไคถอนหายใจออกมาก่อนพยักหน้ารับ  มือหนาตบไหล่องค์ชายเซฮุนเบาๆ งั้นก็ตามใจเจ้าแล้วกัน

 

 

ไคก้าวขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์ของตน  มือหนายกขึ้นท้าวคางมองดูเหล่าเสนาเบื้องล่างที่กำลังถกเถียงกัน  เขาชะล่าใจเกินไป  ลืมไปเสียสนิทว่าในยุคอดีตมักจะมีศึกสงครามกับต่างเมืองอยู่เนืองๆ แต่ครั้งนี้ดูจะหนักหนามากสำหรับนครซูซา  ไคยกมือขึ้นกุมศีรษะตนเอง  เขาแทบไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเมืองต่างๆ ในยุคนี้  แทบไม่รู้เลยว่าภูมิประเทศในแถบนี้มีอะไรที่เด่นเป็นพิเศษบาง  อา  แล้วแบบนี้เขาจะจัดการกับศึกครั้งนี้ยังไงดี  จะทำยังไงดี

 

 

เอาหละหยุดถกเถียงกันเสียที  ใครรู้จักข้าศึกที่มารุกรานเราบ้าง  ไม่มีใครรู้จักพวกเขาเลยหรือยังไงกัน   ไคตวาดถามทำให้เหล่าเสนาเงียบเสียงลง  เหล่าเสนาหันมองสบตากันและกันแล้วพากันเงียบกริบ  นครคีรัมเราไม่ค่อยได้รู้จักนครนี้มากนัก  เพราะเขาอยู่ไกลจากเราไปอีกหลายเมือง  ทำให้เราแทบไม่เคยสนใจความเป็นไปของพวกเขาเลย   องค์ชายอู๋ฟานว่าพลางถอนหายใจออกมาหนักๆ

 

 

ได้ยังไง  แล้วทำไมเขาถึงส่งคนข้ามเมืองกว่าสามเมืองมาถึงเราได้ภายในหนึ่งคืน  ทำไมเราถึงไม่รู้เรื่องอะไรเลยจนเราต้องเสียเมืองแถบชายแดนไปเกือบทั้งหมด  ทำไม   ไคตวาดถามอีกครั้ง  นายทหารทั้งหมดได้แต่ยืนเงียบเพราะไม่อาจอธิบายได้  กองทัพมหาศาลเคลื่อนพลข้ามประเทศต่างๆ มาโดยที่ไม่รู้ได้ยังไง  ซ้ำพอรู้ตัวก็ถูกโจมตีจนเสียเมืองชายแดนไปเกือบหมด  นี่เหลือเมืองอีกเพียงสองชั้นก็จะประชิดติดกำแพงเมืองหลวงแล้ว

 

 

เรื่องนั้นข้ารู้   ทุกคนต่างหันไปมองตามเสียง  ดีโอเดินเข้ามาภายในท้องพระโรงพร้อมกับแบคฮยอนและนางกำนัลอีกสี่ถึงห้าคนที่ถือห่อผ้าเดินตามมาด้วย  กางสิ   แบคฮยอนเอ่ยสั่งนางกำนัลคลี่ผ้าออกกว้าง  เส้นปะหลายเส้นแสดงเขตแดนเมืองต่างๆ มากมาย  พร้อมสภาพแม่น้ำและภูเขาอย่างละเอียด  ดีโอหันมองไปรอบๆ ก่อนที่จะเอ่ย  หลายวันก่อนข้ากับแบคฮยอนเราเคยคุยกันเรื่องเมืองต่างๆ  เอ่อ

 

 

ดีโอยั้งคำว่าเมืองขึ้นของซูซาในอนาคตเอาไว้แล้วคิดหาคำที่เหมาะสมที่สุด  เราคุยกันเรื่องเมืองต่างๆ อันเป็นเมืองใกล้เคียงที่อาจได้มาเกี่ยวข้องกับซูซาในอนาคต  และนี่ก็คือเมืองคีรัม   ไคก้าวลงมาจากบัลลังก์แล้วก้มลงมองปลายไม้ที่ดีโอชี้ให้ดู  อาณาเขตเล็กๆ ที่ถูกเส้นปะแบ่งเอาไว้ทำให้ไคขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัย  ไม่น่าเป็นไปได้นะ  ดูสิเมืองเล็กกว่าเราเกือบสิบเท่าแล้วเขาจะมีทหารมากกว่าเราถึงห้าเท่าได้ยังไง

 

 

ดีโอส่ายหน้าไปมา เพราะทหารที่เข้าโจมตีเราไม่ใช่ของคีรัมทั้งหมด  เดิมทีคีรัมถูกปกครองด้วยกษัตริย์ที่รักสงบ  ถ้าจะเล่าถึงคีรัมจริงๆ เรื่องมันยาวเอาเป็นว่าข้าขออธิบายสั้นๆ ก่อนแล้วกัน   ดีโอว่าพลางเดินวนไปหยุดยืนอยู่ข้างๆ ไค  ดีโอชี้ไม้ในมือตรงไปที่เมืองใกล้เคียงกับคีรัม  นี่คือต้นเหตุทั้งหมด  เดิมทีนครคีรัมถูกปกครองด้วยกษัตริย์ที่อ่อนโยนและรักสงบ  หากแต่เมืองใกล้ๆ นี้ถูกก่อตั้งมาจากกลุ่มกองโจรพวกเขากระหายในอำนาจ

 

 

พวกเขาบุกยึดนครคีรัม   องค์ชายอู๋ฟานว่าชักมีเค้า  เพราะการบุกแบบกองโจรนั้นต้องอาศัยความเร็วโดยไม่ให้เหยื่อรู้ตัว  แต่คีรัมซุ่มฝึกคนมากขนาดนั้นมาได้ยังไงกัน  ดีโอพยักหน้ารับคำขององค์ชายอู๋ฟาน  กษัตริย์องค์ใหม่ฝึกทหารของคีรัมที่มีเพียงหยิบมือให้เป็นนักฆ่าที่มีความแกร่งและรวดเร็ว  พวกเขาบุกเมืองหนึ่งด้วยเวลาอันสั้น  แล้วส่งต่อคนอีกกลุ่มบุกเมืองอีกเมืองก่อนพาทหารของเมืองที่พ่ายศึกไปเป็นกองหนุนของตนต่อไป

 

 

แต่ใช่ว่าทหารที่พ่ายจะยอมร่วมมือด้วยนี่กระหม่อม  พระมเหสีทรงคาดเดาเอาเอง   หนึ่งในเสนาเอ่ยขึ้นดีโอคลี่ยิ้มบางอย่างใจเย็น  นึกขอบคุณเวลาเกือบสองปีที่ได้กลับไปยังโลกของตน  ทำให้เขาศึกษาเล่าเรียนประวัติศาสตร์ของนครซูซามาเป็นอย่างดี  ทหารย่อมไม่ยอมแน่เพราะศักดิ์ศรีที่มีอยู่  หากแต่ .. ถ้าคนที่ท่านรักถูกจับแขวนเอาไว้แล้วใช้ขู่ว่าหากท่านทำงานไม่สำเร็จก่อนรุ่งสางพวกเขาต้องถูกแขวนคอหละ

 

 

ดีโอก้าวเข้าหาเสนาคนนั้นพลางเอ่ยถาม  พี่น้องร่วมแผ่นดินที่มีชะตาชีวิตเป็นตายที่ตัวท่าน  ท่านคิดว่าท่านจะทำเพื่อใคร  ละเว้นซูซาแล้วปล่อยให้พี่น้องร่วมแผ่นดินต้องตาย  หรือทำลายซูซาซะเพื่อแลกกับชีวิตพี่น้องตนเอง   คำพูดของดีโอทำให้องค์ชายอู๋ฟานเข้าใจได้ทันที  ที่พวกเขารีบบุกและโจมตีพวกเราอย่างบ้าคลั่งไม่กลัวตายก็เพราะต้องการรักษาชีวิตของคนที่พวกเขารัก  ข้าเข้าใจแล้วว่าพวกเขาบุกผ่านสามเมืองติดมาถึงเราได้ยังไงภายในหนึ่งคืน  นับว่ายังโชคดีที่พอมาถึงเราพวกเขาก็หมดแรง

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

อาห๊ะ ... สงครามเปิดฉาก ... แต่ถึงอย่างนั้นลูฮานก็ยังคงไม่ปรากฏกาย ... T^T

ยังจำได้ไหม ... เราเคยบอกไว้ว่าต้นๆ เรื่องไคจะเด่น  ส่วนกลางๆ เรื่องดีโอกับแบคฮยอนจะเด่นขึ้นมาบ้างผสมกับไคและองค์ชายอู๋ฟาน  ส่วนท้ายๆ เรื่องเป็นเรื่องของลูกๆ หลานๆ  เพราะงั้นตอนนี้จะเข้าสู่ช่วงสงครามกับต่างเมืองแล้วนะคะ  ทำใจรับการสูญเสียพร้อมทิสชู่ซับน้ำตากันแล้วหรือยัง ... (ขู่ไว้งั้นแหละ)

 

 

อันนี้สำคัญ ... อธิบายคราวๆ นะคะ  นครซูซาถูกล้อมรอบด้วยกำแพงใหญ่ห้าชั้น (สมมุติตามวงกลม) ดังนี้

ชั้นแรกล้อมรอบวังหลวง  ส่วนที่ราชาและเหล่าเชื้อพระวงศ์อาศัยอยู่

 

ชั้นที่สองล้อมรอบเมืองหลวง   ผู้คนหนาแน่น  มีความเจริญมาก  พวกขุนนางหรือข้าราชการส่วนใหญ่จะอยู่ที่นี่

 

ชั้นที่สามล้อมรอบเมืองชั้นใน  ส่วนใหญ่เป็นเมืองค้าขาย  พวกคหบดีจะอยู่ในชั้นนี้  และยังมีชาวบ้านบางส่วน

 

** ชั้นที่สี่ล้อมรอบเมืองชั้นกลาง  ส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านธรรมดา  พื้นที่ส่วนนี้เป็นที่นาและที่ทำสวนทำไร่เยอะ หรือบางจุดจะเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่  หรือไม่ก็เป็นบ่อโคลนตมที่ไม่สามารถทำประโยชน์ได้  ที่นี่ยังเป็นเมืองหลักในการแลกเปลี่ยนหรือส่งออกสินค้า  เหมืองเกลือที่เคยถูกกล่าวถึงในช่วงต้นๆ ก็อยู่ในเขตเมืองส่วนนี้เหมือนกัน  ซึ่งไคและองค์ชายอู๋ฟานต้องนำทัพมาป้องกันข้าศึกที่ชั้นนี้หลังจากกำแพงเมืองชั้นที่ห้าถูกทำลายไป  เพราะถ้ากำแพงเมืองด้านนี้ถูกตีแตกอีกเมืองชั้นกลางทั้งหมดก็จะตกเป็นของคีรัม  ตัดขาดการค้ากับเมืองต่างๆ ไปด้วยโดยปริยาย

 

ชั้นที่ห้าล้อมลอบเมืองชั้นนอก  พื้นที่ส่วนนี้ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่โล่ง  คนที่อาศัยอยู่ส่วนใหญ่จะเป็นพวกชาวไร่ชาวนา  ในภาคแรกก็คือส่วนที่องค์ชายอู๋ฟานออกมาทำศึกแล้วแบคฮยอนเสี่ยงตายควบม้าไปหานั่นหละ  แต่ตอนนี้ถูกคีรัมยึดไปแล้วและกำลังตั้งกองทัพอยู่ในเมืองชั้นนี้เพื่อบุกผ่านกำแพงเมืองชั้นต่อไป

 

และนอกจากภายในกำแพงทั้งห้าด่านแล้ว  ด้านนอกกำแพงก็ยังมีพื้นที่ของซูซาอยู่  แต่เหมือนเป็นป่าหรือแผ่นดินรกร้าง  ส่วนใหญ่ไร้ผู้คนอาศัย 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #604 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 15:18
    บรรยากาศสงครามมาแล้ว หลังจากลืมไปชั่วขณะ
    #604
    0
  2. #443 ฝ้าย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 18:40
    จะเข้าด้ายเข้าเข็มกันอยู่ละ -___- คีรัมก็คีรัมเด่ะ 555
    #443
    0
  3. #340 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 21:57
    อะไรคือสงคราม การสูญเสีย ม่ายยยย
    อะไรคือเตรียมทิชชู่คะไรท์ ม่ายยยยยย ฮื่ออออออออ
    ไม่เอานะต้องไม่มีใครตายนะ ม่ายย TT
    *อินิก็เว่อเกิน ถถถถถถถถถถถถถถถถถ
    #340
    0
  4. #257 Hanayuji (@ks-jun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 10:15
    เซฮุนอดเลย ยังไงบ้านเมืองต้องมาก่อน
    #257
    0
  5. #195 NiceKyung (@nicekyung) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 11:15
    บุกไม่ดูเวล่ำเวลาเลยอ่ะ

    ขัดจังหวะหมด (>0<)
    #195
    0
  6. #187 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 21:43
    เกือบไปแล้วววว ซูโฮเกือบได้เข้าหอเสียแล้ว
    โอ้โห้ๆๆๆ พระมเหสีแบบว่าล้ำมากอะค่ะ
    เก่งกาจน่าดูเลย ><
    จะรบกันแล้วหรอ เฮ้ออออ
    ไรท์เตอร์ไม่อยากเตรียมทิชชู่ TT
    #187
    0
  7. #186 suzakea (@suzakea) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 20:49
    อ่าว แบบนี้ซูโฮก็นอนเฝ้าห้องคนเดียวอ่ะดิ ก็เซฮุนเล่นหนีไปช่วยรบซะงั้นเหอๆๆ
    #186
    0
  8. #180 mr head (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 00:52
    ไรท์บอกให้เตรียมทิชชู่นี่หมายความว่าอะไร....!!!!!!

    ขอให้เป็นแค่คำขู่จริงๆนะ O_O



    ถ้าซูโฮยังไม่ได้ผ่านคืนแรกมา

    แสดงว่าลู่ก็อาจจะเป็นคนแรกของเซฮุนก็ได้น่ะสิ
    #180
    0
  9. #179 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 21:28
    แอร๊ยยย
    เกือบไปๆๆ555
    #179
    0
  10. #172 QueenB (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 11:53
    ตื่นเต้นอ่า รอนะคะไรต์ สู้ๆนะ
    #172
    0