SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 17 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 698
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 พ.ย. 56

                                

****************************************************************************************

   

                                                                                                

อีกอย่างผมเป็นคนเลี้ยงเซฮุนมาผมรู้ว่าเขาต้องชอบเด็กคนนี้แน่ๆ เมื่อได้เจอ   ไคพยักหน้ารับอีกหนเมื่อแบคฮยอนยืนยันแบบนั้นเขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฎิเสธ ก็ได้ผมจะสู่ขอให้  ว่าแต่ ... บุตรท่านอำมาตย์ขวาชื่ออะไร   แบคฮยอนคลี่ยิ้มบางก่อนตอบออกไป  คุณชายซูโฮ

 

 

ท้องพระโรง ... เมื่อประชุมเหล่าขุนนางเสร็จราชาจงอินก็ประกาศกำหนดการจัดงานพิธีการก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่ขององค์ชายเซฮุน  เหล่าเสนาอำมาตย์ต่างเข้ามาเอ่ยยินดีกับองค์ชายอู๋ฟานกันยกใหญ่  ท่านอำมาตย์โปรดสงบก่อน  ฝ่าบาทมีเรื่องจะแจ้งต่อ   มหาดเล็กเอ่ยพร้อมหันไปโค้งให้ไคแล้วก้าวถอยหลังมา  ข้าอาจทำให้เหล่าเสนาทั้งหลายต้องผิดหวังที่ไม่มีโอกาสได้ส่งภาพวาดลูกหลานมาเพื่อให้องค์ชายเซฮุนได้เลือกสรร

 

 

เหล่าเสนาต่างหันมองหน้ากันและกันด้วยความงุนงง  ไคคลี่ยิ้มบางก่อนเอ่ยต่อ  นั่นก็เพราะข้าได้มองหาและเลือกสรรคนที่คิดว่าเหมาะสมกับองค์ชายเซฮุนเอาไว้แล้ว  ท่านอำมาตย์ขวา   อำมาตย์ขวาผู้เป็นลุงขององค์ชายอู่ฟานก้าวออกมาโค้งรอรับสั่ง  ข้ารู้มาว่าบุตรชายคนเล็กของท่านนั่นมารยาทเรียบร้อยและงดงามยิ่งนัก  หากข้าจะสู่ขอเขาให้เป็นคู่พระราชพิธีขององค์ชายเซฮุนท่านจะขัดข้องไหม  หากมีอะไรจะแย้งก็ขอให้กล่าวมาได้เลย

 

 

อำมาตย์ขวาโค้งลงต่ำ ถือเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลของกระหม่อมยิ่งแล้ว  กระหม่อมขอน้อมรับพระเมตตา   เมื่อสิ้นการตอบรับของอำมาตย์ขวาไคก็ไม่อาจควบคุมทุกนได้อีก  เพราะเหล่าเสนาต่างพากันเฮโลไปรุมล้อมองค์ชายอู๋ฟานและอำมาตย์ขวากันยกใหญ่  ด้วยฐานะของมหาอำมาตย์ใครๆ ต่างรู้ได้ทันทีว่าบุตรชายคนที่สามของอำมาตย์ฝ่ายขวานั้นได้ถูกวางตัวให้เป็นอัครชายาขององค์ชายเซฮุนเรียบร้อยแล้ว

 

 

จวนมหาอำมาตย์ ... ซูโฮ  ซูโฮลูกข้า  ซูโฮ   คุณชายหนุ่มในชุดคลุมสีน้ำเงินเข้มเงยหน้าขึ้นมองก่อนริมฝีปากบางจะคลี่ยิ้มกว้างรับการมาของบิดา  ท่านพ่อข้าอยู่นี่ขอรับ   อำมาตย์ขวายิ้มพอใจเมื่อเห็นบุตรชายยิ้มมาให้  ใบหน้าที่งดงามดูสว่างไสวจนมวลดอกไม้ใกล้ๆ ยังดูหมองลง  อำมาตย์ขวาเดินเข้ามาพินิจบุตรชายตนเองก่อนเอ่ยชมออกมาอย่างภาคภูมิใจ    ซูโฮเจ้านี่งามจริงๆ งามเสียยิ่งกว่าพี่น้องคนใด  เจ้าทำให้พ่อภูมิใจยิ่งนัก

 

 

ท่านพ่ออยู่ๆ มาชมข้าแบบนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ  ท่านพ่อมีธุระอะไรจะใช้ข้าบอกข้ามาตามตรงเถอะขอรับ   ซูโฮว่าพลางเดินนำบิดาไปที่เรือนริมน้ำ  ซูโฮรับถ้วยชามาจากสาวใช้แล้ววางให้กับบิดาก่อนถอยออกไปแล้วหย่อนตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม  ท่วงท่าอ่อนน้อมชดช้อยงดงามอย่างมีสัมมาคารวะทำให้อำมาตย์ขวายิ่งชอบใจ  ซูโฮเจ้าเองก็โตพอออกเรือนได้แล้ว  อา  อีกไม่กี่วันองค์ชายเซฮุนจะเข้าพิธีการก้าวเข้าสู่ความเป็นผู้ใหญ่

 

 

คำกล่าวของบิดาทำให้คุณชายซูโฮก้มหน้านิ่ง  ผิวที่มีสีขาวราวหิมะออกสีแดงระเรื่อเดาได้เลยว่าบิดามาหาตนด้วยเรื่องอะไร  อำมาตย์ขวาหัวเราะออกมาเบาๆ กับท่าทางเขินอายของบุตรชายตน  ใช่  ใช่  เจ้าเข้าใจไม่ผิดหรอก  แต่งานนี้ฝ่าบาทรับเป็นผู้อุปการะเอ่ยปากสู่ขอเจ้าจากข้าให้กับองค์ชายเซฮุนเชียวนะ  อา  ซูโฮลูกข้าเจ้าช่างวาสนาดีแท้  อนาคตเจ้าจะได้เป็นราชนิกูลเช่นเดียวกับท่านอาฮยอนแจของจ้า  อัครชายาซูโฮ หึ หึ หึ

 

 

ห้องพักของคุณชายซูโฮ ... ซูโฮในชุดนอนสีขาวอาบมันเลื่อมนั่งมองตนเองอยู่ในกระจก  ด้านหลังมีสาวใช้คนสนิทกำลังหวีผมให้  คุณชายงามจังเลยเจ้าค่ะ  แบบนี้องค์ชายเซฮุนต้องหลงใหลท่านจนไม่อาจถอนตัวแน่   ซูโฮอายหน้าแดงหันไปตีแขนสาวใช้แก้เขิน  เลิกล้อข้าได้แล้ว  ตั้งแต่ท่านพ่อข้าก็อายจะแย่แล้วนะ  แล้วเจ้ายังมาล้อข้าอีก  เอาหละออกไปเลยข้าจะนอนแล้ว   ซูโฮว่าพลางลุกขึ้นดันตัวสาวใช้ออกไปจากห้องแล้วลงกลอนแน่นหนา

 

 

คุณชายซูโฮเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงกว้าง  ตนตัวเล็กยิ้มเอียงอายกับตนเอง   เขาได้ยินใครๆ พูดถึงคุณชายเซฮุนมาตั้งนานแล้ว  บ้างก็ว่าองค์ชายเซฮุนหล่อเหลาองอาจ  บ้างก็ว่าองค์ชายเซฮุนเป็นคนอ่อนน้อมและสุภาพ  อา  ซูโฮยกมือขึ้นกอดตัวเอง  นี่เขากำลังจะได้เป็นคนของยอดบุรุษท่านนั้นงั้นรึ  หลังจากนี้คงจะมีแต่คนคอยอิจฉาเขาเป็นแน่  ซูโฮล้มตัวลงนอนพร้อมฝันหวานถึงชายผู้เป็นว่าที่สามีในอนาคต

 

 

รุ่งเช้า ... คุณชายค่ะ  คุณชาย  คุณชายซูโฮตื่นหรือยังค่ะ ซูโฮงัวเงียลุกขึ้นมาดวงตาหวานหรี่มองด้านนอก  ยังมืดอยู่ทำไมถึงมีสาวใช้มาเรียกหละ  ซูโฮยกมือขึ้นขยี้ตาก่อนหันไปตะโกนตอบอีกฝ่าย  อื้มมม  ข้าตื่นแล้ว  เข้ามาได้   สาวใช้สี่คนเดินเข้ามาภายในห้อง  คนแรกถืออ่างน้ำ  อีกคนถือผ้าเช็ดหน้า  อีกสองคนถือชุดเข้ามาให้เปลี่ยน  ซูโฮก้มหน้าลงล้างหน้าแล้วหันไปรับผ้ามาจากสาวใช้อีกคน  แล้วเดินไปหยุดยืนให้สาวใช้แต่งตัวให้

 

 

มีอะไรหรือเปล่ามาปลุกแต่เช้าเลย   เมื่อแต่งตัวเสร็จซูโฮก็หันไปเอ่ยถาม  คุณชายออกไปดูเองเถอะค่ะ  ข้างนอกมีของเยอะแยะเลยสวยๆ ทั้งนั้น  ทั้งของพระราชทานจากฝ่าบาทและมเหสี  ทั้งของขวัญจากพระตำหนักองค์ชายอู๋ฟาน  แล้วก็ของอวยพรจากเหล่าอำมาตย์ท่านอื่นๆ อีก   สาวใช้รายงานซูโฮนิ่งไปนิดก่อนคลี่ยิ้มบาง  ของขวัญสู่ขอจากฝ่าบาทและองค์ชายอู๋ฟานสินะ  อา .... ไปดูกันเถอะ

 

 

ลานด้านหน้าจวนท่านอำมาตย์ ... จงฮยอนที่เป็นคนนำของขวัญมากมายมาจากราชาจงอินและมเหสีโค้งรับคุณชายซูโฮที่ก้าวออกมา  ซูโฮโค้งตอบจงฮยอนอย่างนอบน้อมก่อนชะเง้อมองของขวัญที่มีมากมายตรงหน้า  เชิญคุณชายตรวจดูได้นะขอรับ  ของขวัญทุกชิ้นฝ่าบาทและพระมเหสีคัดสรรมาด้วยพระองค์เอง  ยังกล่าวอีกหว่าหากคุณชายประสงค์สิ่งใดเพิ่มเติมก็ให้ส่งคนไปบอกได้เลย   จงฮยอนว่าพลางหลีกทางให้กับซูโฮ

 

 

ซูโฮจูงมือสาวใช้คนสนิทให้เดินดูข้าวของไปกับตน  ของถูกวางแยกเอาไว้สองข้างทาง  กล่องที่ใส่มีหลากหลายขนาด  ของราชาจงอินและมเหสี  รวมถึงของกำนัลจากองค์ชายอู๋ฟาน  ทุกกล่องล้วนทำจากไม้ที่มีการสลักลวดลายงดงาม  บางกล่องก็ถูกบุด้วยผ้ากำมะหยี่สีสด  ส่วนของอำมาตย์ท่านอื่นๆ ก็มีหลากหลายกล่องมีสีสันต่างกันออกไป  ซูโฮยืนมองกล่องตรงหน้าอย่างตื่นเต้น  หากคุณชายซูโฮอยากเปิดดูของข้างในก็ได้นะขอรับ

 

 

ซูโฮคลี่ยิ้มกว้างก่อนเอื้อมมือไปหยิบกล่องไม่ขนาดกว้างสามนิ้วยาวแปดนิ้วขึ้นมา  ซูโฮพลิกดูกล่องด้านนอกที่มีลายสลักงดงามอย่างถูกใจ  ของขวัญจากราชาจงอินและมเหสี   ซูโฮเปิดออกดูสิแม่อยากเห็นเหมือนกัน   ผู้เป็นมารดาเดินเข้ามายืนข้างบุตรชายพร้อมเร่งเร้าให้ซูโฮรีบเปิดกล่อง  มือบางแง้มกล่องขึ้นน้อยๆ จนเปิดกว้าง  สร้อยมุกเนื้อดีส่องประกายสดใสอยู่ภายในกล่อง  ซูโฮยืนตะลึงมองมันนิ่งนาน

 

 

แม่ของซูโฮยกมือขึ้นทาบอกมองตาโต งามเหลือเกิน  ตั้งแต่เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นมุกที่มีน้ำงามขนาดนี้มาก่อนเลย  สมกับเป็นของขวัญจากราชาและมเหสีจริงๆ  ซูโฮลูกแม่เจ้านี่ช่างโชคดีนัก   ซูโฮยื่นกล่องไข่มุกให้กับมารดาก่อนเดินไปเปิดกล่องอื่นๆ ออกดู  ทุกกล่องล้วนเป็นของขวัญล้ำค่าและงดงามทั้งสิ้น  นอกจากเครื่องประดับแล้วยังมีผ้าไหมงดงามอีกหลายพับที่เป็นของกำนัลถูกส่งรวมมาด้วย  ...ผ้าไหมสำหรับตัดชุดในงานพิธี...

 

 

* 45% *

 

 

พระตำหนักหลวง ... ว่าไงจงฮยอนคุณชายซูโฮถูกใจของขวัญที่ได้รับไหม   ไคเอ่ยถามเมื่อเห็นจงฮยอนเดินเข้ามานั่งลงเบื้องหน้าตน  ถูกใจมาก  แต่ที่ดูจะถูกใจเสียมากกว่าจะเป็นแม่นะ   ไคหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนถอนหายใจออกมา  อีกห้าปีองค์ชายรัชทายาทจงแดก็ต้องมีพิธีผ่านสู่การเป็นผู้ใหญ่เหมือนกันสินะ  อา  ผมว่าผมควรมองหาใครสักคนไว้ให้กับเขาหรือเปล่า   ไคว่าพลางทำท่าคิด  ในหัวมันไม่มีภาพของใครเลยนอกจาก ...

 

 

กำลังนึกถึงองค์ชายซิวหมินอยู่หรือขอรับ   จงฮยอนเอ่ยถาม  ตั้งแต่เห็นไคคลี่คลายปัญหาภายในราชสำนักและเห็นสติปัญญาของไคในการปกครองจงฮยอนก็เริ่มศรัทธาไคและเริ่มให้ความเคารพไม่ต่างจากเชื้อพระวงศ์คนอื่นๆ  ทำให้หลังๆ มานี่จงฮยอนแสดงตัวนอบน้อมกับไคมากขึ้น  ตอนนี้จงฮยอนแทบจะคิดจริงๆ แล้วว่าไคก็คือราชาจงอินอีกคน  เมื่อเขาจงรักภักดีกับราชาจงอินเพียงใดเขาก็จะภักดีกับไคมากเท่านั้น

 

 

ด้านไคที่นิ่งคิดค่อยๆ พยักหน้ารับแล้วเลื่อนสายตาไปสบตากับจงฮยอน  คิดว่าถ้าผมอยู่จนถึงเวลานั้นแล้วองค์ชายอู๋ฟานจะยอมยกลูกชายให้กับจงแดไหม   จงฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ  พลางส่ายหน้าไปมา  ไม่หรอกครับ  เพราะเท่าที่ดูองค์ชายซิวหมินกับองค์ชายรัชทายาทก็ดูจะรักกันดี  หากทั้งสองคนได้ใช้ชีวิตร่วมกันข้าว่ามันก็คงไม่มีปัญหา  อีกอย่างตอนนี้คนที่เหมาะสมกับองค์ชายรัชทายาทก็คงไม่มีใครเหมาะสมเท่าองค์ชายซิวหมินอีกแล้ว

 

 

ผม ...   ไคนิ่งคิดก่อนหันมองสบตาจงฮยอนอย่างไม่แน่ใจ ผมควรเกริ่นไว้ก่อนหรือเปล่า  ให้พวกเขาได้ทำใจก่อนถึงวันจริง  แต่อื้มมมม .. หรือมันจะเร็วไป  เพราะกว่าจะถึงวันพิธีขององค์ชายรัชทายาทจงแดก็อีกตั้งห้าปี จงฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ ดูไคจะห่วงองค์ชายจงแดเสียจริงๆ  บางทีอาจมากกว่าที่ราชาจงอินห่วงเสียอีก ข้าว่าไม่ต้องหรอกขอรับ  เพราะองค์ชายอู๋ฟานคงคาดเอาไว้เหมือนกัน

 

 

พระตำหนักองค์ชายอู๋ฟาน ... ไม่ใช่แค่คุณชายซูโฮจะได้ของขวัญมากมาย  หากแต่พระตำหนักองค์ชายอู๋ฟานเองก็มีของขวัญมากมายส่งมาให้เพื่ออวยพรเหมือนกัน  องค์ชายเซฮุนดูไม่ตื่นเต้นกับของขวัญของตัวเองสักเท่าไหร่  ดวงตาคมเพียงแค่มองผ่านเลยแล้วโค้งคำนับขอบคุณผู้เอามาให้เพียงเท่านั้น  ผิดกับ ... ตุ๊บ  พรืดดดด~~  องค์ชายเซฮุนหันไปมองเมื่อได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากกองผ้าไหมเนื้อดี

 

 

ซิวหมิน!! ”  องค์ชายเซฮุนร้องเรียกพร้อมกระโดดเข้าไปช่วยดึงตัวซิวหมินออกมาจากองผ้าไหมที่ล้มลงมาทับ  องค์ชายซิวหมินเดินออมาพร้อมลากเอาผ้าไหมเนื้อดีติดตัวมาด้วย  เจ้าพี่ผ้าพวกนี้สวยจังเลยขอรับ   องค์ชายซิวหมินว่าดูถูกใจกับผ้าสวยๆ หลากหลายสีสันที่ถูกส่งมาให้กับองค์ชายเซฮุน  เซฮุนหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนดึงชายผ้ามาพันร่างเล็กๆ นั่นเอาไว้  ถ้าเจ้าชอบพี่ยกให้ก็ได้นะ

 

 

ดวงตากลมใสมีประกายวิบวับเมื่อรู้ว่าตนกำลังจะได้ของที่ถูกใจ  แต่ ... ซิวหมินไม่ได้นะ  นั่นคือผ้าที่ต้องใช้ให้เจ้าพี่เซฮุนตัดเครื่องทรงในงานพิธี  ของเจ้าก็มีผ้าหลากสีตั้งมากมายแล้วทำไมถึงต้องชอบอยากได้ของเซฮุนนักนะ   องค์ชายอู๋ฟานว่าพลางเดินเข้ามาวางมือบนศีรษะเล็กขององค์ชายซิวหมินแล้วโยกไปมา  ร่างสูงย่อตัวลงนั่งในระดับสายตาขององค์ชายซิวหมินแล้วคลี่ยิ้มอบอุ่นให้

 

 

เอาไว้ถึงงานเจ้าเมื่อไหร่รับรองเลยว่าของๆ เจ้าต้องมีเยอะกว่าของเจ้าพี่เซฮุนแน่ๆ   องค์ชายซิวหมินหันมองสบตากับพระบิดาพร้อมทำท่าคิดตาม  เมื่อไหร่หละกระหม่อม  ซิวหมินอยากได้ผ้าสวยๆ   องค์ชายอู๋ฟานหันมองสบตากับแบคฮยอนที่เดินมายืนข้างๆ องค์ชายเซฮุน  อยากรู้จริงสิ   องค์ชายซิวหมินพยักหน้ากลมๆ รับจนเส้นผมปลิว  งั้นเจ้าก็ต้องไปถามองค์ชายรัชทายาทจงแดแล้วหละว่าเมื่อไหร่จะส่งผ้าไหมสวยๆ มาให้เจ้าเสียที

 

 

องค์ชายซิวหมินนิ่งไปนิดก่อนดึงผ้าแพรที่องค์ชายเซฮุนพันตัวให้ออก  คนตัวเล็กตั้งท่าวิ่งทำให้องค์ชายอู๋ฟานรีบคว้าตัวเองไว้  เดี๋ยวแล้วเจ้าจะไปไหน   องค์ชายซิวหมินหันมามองบิดาตาแป๋วก่อนส่งยิ้มหวานมาให้  กระหม่อมจะไปหาองค์ชายรัชทายาท  จะไปทวงของขวัญ  กระหม่อมอยากได้ผ้าแพรสวยๆ ว่าแล้วองค์ชายน้อยก็วิ่งลิ่วจากไปชนิดที่ใครก็ห้ามไม่ทัน

 

 

องค์ชายอู๋ฟานนั่งกระพริบตาปริบๆ มองร่างเล็กๆ ที่วิ่งออกไปจากพระตำหนักพร้อมด้วยมหาดเล็กที่พากันวิ่งตามเป็นพรวน  เอ่อ ... ใจร้อนเหมือนใครหนอ   แบคฮยอนถอนหายใจออกมาก่อนเดินมายืนอยู่ข้างๆ องค์ชายอู๋ฟาน  ไปพูดแบบนั้นจะดีเหรอครับ  ถ้าอีกห้าปีจงแดเกิดเจอคนที่ถูกใจหละ  ซิวหมินต้องรอเก้อแน่ๆ   องค์ชายอู๋ฟานหันไปยิ้มให้กับแบคฮยอน  แขนแกร่งตวัดโอบไหล่บางเอาไว้แน่น  ไม่หรอกเด็กสองคนนั้นเกิดมาคู่กันข้ารู้สึกได้

 

 

พระตำหนักองค์ชายรัชทายาทจงแด ... ราชาจงอินและดีโอมาเยี่ยมจงแดที่พระตำหนัก  ตอนนี้ไคกำลังทบทวนบทเรียนให้กับจงแดโดยมีดีโอนั่งมองอยู่ข้างๆ แต่แล้วในขณะที่กำลังเรียนกันอยู่ร่างเล็กๆ ที่กลมป้อมก็โผล่พรวดเข้ามา องค์ชายจงแดเมื่อไหร่ท่านจะส่งของขวัญให้ข้า  ข้าอยากได้ผ้าแพรสวยๆ นะ  อ๊ะ   องค์ชายซิวหมินหยุดกึกแทบหน้าทิ่มเมื่อโผล่เข้ามาเห็นผู้เป็นราชาและมเหสีนั่งอยู่พร้อมหน้า

 

 

องค์ชายซิวหมินหุบปากฉับพร้อมเดินดุกๆ มานั่งปุ๊ข้างๆ องค์ชายรัชทายาทจงแดแล้วก้มลงหมอบกับพื้น  กระหม่อมไม่ทราบว่าฝ่าบาทและพระมเหสีประทับอยู่ที่นี่จึงได้เสียมารยาทไป  กระหม่อมขอพระราชทานอภัยโทษด้วยพะยะค่ะ มหาดเล็กที่วิ่งหน้าตาตื่นตามเข้ามาทรุดกายลงที่หน้าประตูพร้อมอาการหอบ  กระหม่อมพยายามจะห้ามองค์ชายซิวหมินแล้วแต่ไม่ทัน  องค์ชายน้อยทรงเร็วเหลือเกิน

 

 

ไคหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนพับหน้าสือตรงหน้าเก็บ ไม่เป็นไรช่างเถอะ  อา  ซิวหมินเมื่อกี้เจ้ามาทวงอะไรจากจงแดนะ   ซิวหมินนิ่งไปนิดก่อนยกยิ้มกว้าง  มาทวงของขวัญกระหม่อม  ผ้าแพรสวยๆ  พระบิดาบอกให้มาถามว่าเมื่อไหร่องค์ชายรัชทายาทจะส่งไปให้กระหม่อมที่พระตำหนัก   ไคและดีโอหันมองสบตากันและกันก่อนที่ไคจะหันไปเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถามกับองค์ชายจงแด  องค์ชายจงแดเองก็ดูจะงงไม่น้อยเหมือนกัน

 

 

ซิวหมินข้าบอกจะให้ของขวัญเจ้าเมื่อไหร่กัน   องค์ชายจงแดเอ่ยถาม  องค์ชายซิวหมินหันไปมองสบตาด้วย  ก็ของขวัญข้าในงานพิธีผ่านสู่วัยผู้ใหญ่ของเจ้าไง  พระบิดาบอกว่าเจ้าต้องให้ข้าและให้ข้ามาทวงถาม   ไคถึงกับหลุดหัวเราะออกมาทันทีเมื่อได้รู้  ผิดกับองค์ชายจงแดที่นั่งหน้าแดงอยู่กับที่  ใช่ว่าทุกคนจะใสซื่อเหมือนองค์ชายซิวหมินเสียเมื่อไหร่หละ  เพราะฐานะขององค์ชายรัชทายาททำให้จงแดต้องศึกษาธรรมเนียมประเพณีมากมาย

 

 

ทำให้รู้ว่างานพิธีล่วงผ่านสู่วัยผู้ไหญ่เขาต้องทำอะไรกันบ้าง  รู้ว่าซิวหมินจะเข้าพิธีกับเขาด้วยฐานะอะไร  แต่ .. องค์ชายจงแดถอนหายใจดังเฮือก  ท่าว่าซิวหมินจะไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย  นี่กะจะมาขอแค่ของขวัญจริงๆ สินะ  องค์ชายจงแดหมดปัญญาที่จะอธิบายให้คนตัวเล็กเข้าใจ  จึงได้หันไปมองสบตาไคเพื่อขอความช่วยเหลือ  องค์ชายซิวหมิน  อีกห้าปีข้าจะส่งผ้าแพรสวยๆ หลากสีให้เจ้ามากเท่าที่เจ้าต้องการเลย ไคว่าพร้อมยิ้มให้ด้วยความเอ็นดู

 

 

องค์ชายซิวหมินนั่งคอตกมีสีหน้าผิดหวัง  มือเล็กๆ ป้อมๆ ยกขึ้นมานับนิ้วคราวๆ  อีกตั้งห้าปีตอนนั้นข้าก็แก่แล้ว   คำพูดแบบเด็กๆ ทำให้ไคหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างขบขัน  อีกห้าปีไม่นานหรอกเดี๋ยวก็ถึงแล้วหละ  ทนรออีกหน่อยแล้วข้าจะให้ผ้าไหมเจ้า  เอาให้เจ้าร้องบอกว่าพอแล้วเลยหละ  เอาหละจงแดวันนี้เรียนแค่นี้ก่อนเถอะ  พ่อกลับหละเจ้าจะได้คุยกับองค์ชายซิวหมิน   ไคหันไปพยักหน้ากับดีโอ  องค์ชายทั้งสองก้มหมอบส่งไคและดีโอ

 

 

เฮ้อออ  ข้าเบื่อจังองค์ชายจงแดเรามาเล่นอะไรกันดี  หือ  ทำไมหน้าแดงหละ  ไม่สบายเหรอ    องค์ชายซิวหมินว่าพร้อมคลานเข้าไปคร่อมตัวอีกคนไว้  ปละ  เปล่า  ข้าไม่ได้เป็นอะไร  เจ้านั่นแหละอยากจะเล่นอะไรหละ   องค์ชายจงแดว่าพลางหันหน้าหนีไปอีกทาง  องค์ชายซิวหมินที่ยังคร่อมอีกคนไว้ยกนิ้วแตะริมฝีปากทำท่าคิด  ไม่นานนักก็คลี่ยิ้มกว้าง  ข้านึกออกแล้ว ... จงแด ... เรามาเล่นมวยปล้ำก๊าน~~ ”

 

 

ด้านนอก ... ออกมาแล้วใช่ว่าดีโอกับไคจะกลับพระตำหนักเลย  ทั้งสองยังยืนแอบฟังการสนทนาของเด็กทั้งสองต่อ  และเสียงที่ได้ยินต่อมาก็ทำให้ไคและดีโอต้องพากันกลั้นขำ  ...เรามาเล่นมวยปล้ำก๊าน~~... ตึง  ตัง  โครม คราม...  ไคส่ายหน้าไปมากับความซื่อขององค์ชายน้อยซิวหมิน  นี่ออกแนวยั่วโดยไม่รู้ตัวเลยนะนั่น  ไคหันไปมองดีโอที่ยังคงยกมือปิดปากกลั้นหัวเราะจนตัวสั่น  เฮ้ออออ  ความซื่อของเด็กนี่มันน่ากลัวจริงๆ นะ

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

และแล้ว ... ลูฮานก็ยังมิปรากฏกาย ... เมื่อไหร่จะมาหนอ ...

ตอนนี้สององค์ชายน้อยน่ารักเลยเชียวหละ...แหม...องค์ชายจงแดมิใช่เด็กน้อยใสซื่อนะจ๊ะ องค์ชายซิวหมิน ^^

** องค์ชายทั้งสองอายุคนละ 10 ปี ถ้าเทียบจากอดีตอย่าคิดว่าจงแดเด็กแล้วแก่แดด  เพราะเท่าที่เคยอ่านประวัติผ่านๆ มา  ในยุคอดีตเด็กอายุ 12-13 ก็แต่งงานได้แล้ว  ยิ่งในระดับเชื้อพระวงศ์แล้วเด็กกว่านี้ยังมีเลย

 

 

 

 

                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #603 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 15:14
    ความซื่อของเด็กช่างน่ากลัวนัก
    #603
    0
  2. #532 Kyusa133@gmail.com (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 22:10
    ก่อนอื่นขอบอกชื่นชมไรเตอร์คนนี้มากจริงๆ แต่งมากี่เรื่องๆไม่เคยผิดหวัง อนาคตไรท์เป็นนักเขียนแนวหน้าได้สบายๆเลยนะเนี่ย อิอิ

    ตอนนี้ขอเม้นรวบยอดเลยละกัน ตามมาจากภาคแรกค่ะ ชอบทุกคู่เนื้อเรื่องเข้มข้น สนุกมาก การบรรยายเรื่องเลิศมากค่ะ ชอบสุดๆก็คู่เฉินหมิน พอมาถึงตอนนี้อรั้ยยะ ชอบมาก จงแดดูเป็นผู้ใหญ่เกินตัวหล่อแต่เด็กเลย ส่วนหมินก็ไร้เดียงสาน่ารักสุดๆฮ่ะ ช่างสมกันดีแท้
    #532
    0
  3. #442 ฝ้าย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 18:34
    อยากให้มีคริสแบคเยอะๆอ่ะ555 ฟินเฉินหมินมากกกก
    #442
    0
  4. #339 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 21:43
    รอพี่ลู่อยู่นะคะ คิคิ ไรท์เต้ออ
    สรุปแล้วเซฮุนคู่กับใครหรอ ปิ๊งๆๆ
    ลีดหรือพี่ลู่คะ? อยากรู้จัง คิกคิกคิก
    ตอนนี้จงแดกับซิวหมินน่ารักมากกก
    ซิวหมินซื่อๆทำเอาคิดถึงคยองตอนเด็ก อะไร? ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ 
    #339
    0
  5. #178 suzakea (@suzakea) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 21:02
    จงแดกับซิ่วหมิน มุ้งมิ้งมากๆ อ่ะ น่ารักจริงๆเลยสองคนนี้ นานๆ จะได้เห็นโมเม้นต์ของคู่นี้ หุๆๆๆ
    ถ้าเซฮุนพบซูโฮจะเป็นไงบ้างหนอ ลุ้นอ่ะ
    +++++++++++++++++
    #178
    0
  6. #175 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 20:18
    อ๋าาาาาาาาาาาาาา องค์ชายซิวหมินช่างน่ารักน่าหยิกมากกกกก
    แบบว่าไม่ไหวจะกรี๊ด
    องค์ชายรัชทายาทจงแดขี้อายน่าดูเลย
    พ่อแม่เค้าก็ผูกใจกันเอาไว้แล้ว
    ลูกๆก็ถูกเลี้ยงมาด้วยกัน มีหรอจะไม่มีใจ ฮ่าๆๆ
    แต่แลดูเซฮูนจะไม่ค่อยชอบใจนะ
    #175
    0
  7. #173 mr head (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 17:09
    เชียร์คู่องค์ชายน้อยอ้ะ

    น่ารักๆๆๆๆ

    อยากกอดองต์ชายซิ่วหมิน >
    #173
    0
  8. #171 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 08:27
    องค์ชายแต่ละคนนี่ไม่เหมทอนกันจิงๆ น่าสนในทั้งน้านนนนนนน
    #171
    0
  9. #170 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 05:49
    องค์ชายซิ่วหมินน่ารักมากกกก
    #170
    0
  10. #169 Hanayuji (@ks-jun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 01:56
    55555555555 ซิวหมินอดใจไว้ลูก อีกไม่นานหรอก
    #169
    0
  11. #168 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 11:09
    โห เอาใจลีดกันใหญ่เลยนะ 555
    ไรท์จ๋า จะว่าฟิคของไรท์เร็วก็เร็วแหละนะ แต่มันแบบว่าเร็วทันใจรีดเดอร์คนนี้มาก คือได้อ่านทุกวันนี่มีความสุขอะ ไรท์ก็ขยันอัพ ถ้าให้ทายนี่แต่งจบทั้งเรื่องแล้วใช่มั๊ย 555 ชอบจริงอะไรจริงนะเรื่องนี้เนี่ย เป็นกำลังใจให้เสมอน้า :) ถึงจบแล้วเราก็จะตามเรื่องต่อไป ไรท์รู้ปะเราเมนชานแบคนะแต่เรื่องนี้คริสแบค แถมอิหยอยเป็นเมียคริสด้วย 555 ตอนภาคแรกก็คิดอยู่นานว่าจะอ่านดีมั๊ยว้า พออ่านเท่านั้นแหละ ติดเลย >< คือไรท์เป็นคนที่แต่งหนุกเว่อร์อะแล้วแบบไม่เหมือนใครด้วย ชอบๆ
    #168
    0