SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 14 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 770
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    11 พ.ย. 56

                                

****************************************************************************************

 

                                                                                                

จงอินเจ้าเคยบอกว่าอยากสานราชสำนักให้มีความปรองดองและสามัคคี...แต่เจ้าก็ใช้เวลามานานหลายปีก็ยังไม่สำเร็จแต่เจ้าดูสิจงอิน...ไคก้าวขึ้นมาเป็นราชาแทนเจ้าเพียงไม่ถึงหนึ่งเดือนเขากลับสานใจของสองอำมาตย์ผู้กุมอำนาจแห่งราชสำนักได้แล้วหละนะ...จงอิน...เจ้าเลือกคนไม่ผิดจริงๆ

 

                                                   

ข่าวสองอำมาตย์ที่เคยขัดแย้งกันเสมอมากลับมาร่วมมือกันและยอมช่วยเหลือกันและกันสร้างความตื่นตะลึงให้กับเหล่าขุนนางเป็นอย่างมาก  ข่าวนี้ไม่ใช่แค่เหล่าขุนนางที่ตกใจแต่ประชาชนและเหล่าทหารเองก็เช่นกัน  เฮ้อออ  ทีนี้เราก็คงสบายใจได้หละนะ  อย่างน้อยก็ไม่ต้องสู้ทั้งศึกนอกและศึกใน  ถ้าลองสองอำมาตย์ลองคิดเห็นแก่ชาติเป็นสำคัญหละก็แบบนี้การว่าราชการก็คงง่ายขึ้น   องค์ชายอู๋ฟานว่าพลางหันไปมองหน้าแบคฮยอน

 

                                                                                    

ทางฝ่ายทหารคิดเห็นว่ายังไงบ้างหรือครับ  ผมรู้มาว่าตั้งแต่แม่ทัพแทคยอนเสียชีวิตฝ่ายทหารก็แบ่งพรรคแบ่งพวกกัน  ยิ่งมาตอนนี้เห็นว่ามีบางกลุ่มเข้าสนับสนุนพระเจ้าอาคยูฮยอนอีก ... ผมไม่สบายใจเลย   ดีโอที่นั่งอยู่ด้วยเอ่ยถามพลางขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความไม่สบายใจจริงๆ ดังที่พูด  อ๊ะ ... จริงสิ  แล้วเรื่องนักฆ่าที่ลอบสังหารราชาจงอินหละไปถึงไหนแล้ว   แบคฮยอนที่นั่งอยู่หันไปถามองค์ชายอู๋ฟาน

 

 

ยังไม่คืบหน้าเลย  แม้จะพอรู้เบาะแสแต่ก็ไม่มีหลักฐาน  เอาผิดไม่ได้อยู่ดี  คยองซูไม่ต้องห่วงหรอกนะทั้งเจ้า  องค์ชายรัชทายาทจงแด  และบัลลังก์นี้ที่ควรเป็นของลูกชายเจ้าข้าจะปกป้องมันให้ถึงที่สุด  รวมถึงข้าต้องลากคอคนที่กล้าลงมือมารับโทษให้ได้ด้วย  ไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตามถ้าลองมีหลักฐานพอหละก็ข้าไม่ปล่อยมันเอาไว้แน่   องค์ชายอู๋ฟานว่าอย่างหนักแน่น  ดีโอคลี่ยิ้มพยักหน้าเข้าใจ

 

 

องค์ชาย   แบคฮยอนเอ่ยเรียกก่อนเหลือบสายตาไปมองเสี้ยวหน้าของดีโอ  คืนนี้ผมขอค้างกับดีโอนะ  ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับเขาเสียหน่อย   องค์ชายอู๋ฟานนิ่งไปนิดแต่สุดท้ายก็ยอมพยักหน้ารับ  ร่างสูงลุกขึ้นยืนพร้อมดาบคู่ใจ  ตามใจเจ้าแล้วกัน  แล้ว ...   องค์ชายอู๋ฟานก้มลงมองหน้าแบคฮยอน  แล้วรุ่งเช้าเจ้าจะให้ข้าส่งคนมารับหรือเปล่า  แม้ตอนนี้จะไม่มีอะไรต้องห่วงแต่ข้าก็ไม่ไว้ใจ  พวกมันอาจลงมือยามเมื่อเผลออีก

 

 

ผมจะให้คนไปส่งแบคฮยอนเอง  อย่าห่วงเลยครับ   ดีโอว่าหันไปมองสบตาและยิ้มให้กับแบคฮยอน  องค์ชายอู๋ฟานพยักหน้าเข้าใจ  เขาพอจะรู้ว่าแบคฮยอนต้องการจะคุยอะไรกับดีโอ  พอพ้นร่างขององค์ชายอู๋ฟานแบคฮยอนก็หันไปมองสบตากับดีโอทันที รู้ใช่ไหมว่าฉันต้องการจะพูดอะไรกับนาย   ดีโอก้มหน้าลงพร้อมพยักหน้ารับเบาๆ ฉันรู้ ... นายจะพูดเรื่องไคใช่ไหม

 

 

นายคิดจะทำยังไงต่อไป  จะปล่อยให้ทุกอย่างค้างคาต่อไปแบบนี้หรือไง  ราชาจงอินก็ตายไปแล้วดีโอนายควรทำอะไรสักอย่างเพื่อตัวนายเองบ้าง   ดีโอนั่งกัดริมฝีปากตนเองแน่น  เพียงแค่หลับตาภาพของราชาจงอินที่หันมายิ้มให้กับตนก็แจ่มชัด  ภาพที่ดีโอรู้ดีว่านั่นไม่ใช่ไค  ทำไมนะ  ทำไมไคกับราชาจงอินต้องมีหน้าตาเหมือนกันด้วย  ถ้าต่างกันก็คงดี  เขาคงไม่ต้องลำบากใจขนาดนี้

 

 

แบคฮยอน ... ฉันก็อยากจะทำ  อยากจะลืมแบบที่นายบอกแต่ฉันก็ทำไม่ได้  เพียงแค่เห็นไคฉันก็ต้องนึกถึงราชาจงอินทุกที  ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่  ตลอดเวลากว่าที่ฉันกับเขาจะได้ใช้ชีวิตร่วมกันเราฝ่าฝันกันมาแค่ไหน  จะให้ลืมฉันทำไม่ได้  กับไค ...   ดีโอกลืนน้ำลายลงคอก่อนหลับตาลง  น้ำตาหยดใสๆ ไหลลงมาอีกครั้ง  กับไคเขาก็ดีกับฉันมาก  มากที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้รับจากใครสักคน  ฉันรู้ว่าฉันทำให้ไคต้องทุกข์  แต่ว่า ... แต่ว่า ... อึก

 

 

ดีโอ!!   ไคที่ก้าวเข้ามาอย่างเงียบๆ รีบถลาเข้ามาหาดีโอแล้วกอดปลอบเอาไว้  มือหนากดศีรษะเล็กให้แนบลงกับอกตน  เป็นอะไรไปคนดี  เป็นอะไร  คุณร้องไห้ทำไมกัน   แบคฮยอนนั่งนิ่งมองการกระทำของไค  เขาพอจะเข้าใจดีโอแล้วว่าทำไมถึงเลือกไม่ถูกระหว่างไคกับราชาจงอิน  เพราะคนทั้งสองต่างก็รักและเอาใจใส่ดีโอไม่ต่างกัน  แบคฮยอนถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนเหลือบมองคนทั้งสองอีกครั้ง

 

 

เอาหละดีโอฉันว่าฉันไม่ค้างกับนายดีกว่า ... ฉันจะกลับหละ   แบคฮยอนว่าทำท่าจะหันหลังเดินจากไป  เดี๋ยวแบคฮยอนผมจะให้คนไปส่ง  ตอนนี้ไปไหนมาไหนคนเดียวมันไม่ปลอดภัยนะ   แบคฮยอนหันมองสบตาไคก่อนที่จะยิ้มออกมา  ไม่ต้องห่วงหรอก  นี่ยังไม่มืดแถมพระตำหนักขององค์ชายอู๋ฟานก็ยังอยู่ในรั้ววัง  ทหารเวรยามตอนนี้ก็มีมากโข  พวกมันคงไม่กล้าลงมือหรอก   แบคฮยอนว่าก่อนที่จะหันหลังเดินจากไป

 

 

เมื่อพ้นร่างของแบคฮยอนไคก็หันกลับมามองดีโออีกครั้ง  มือหนาดันไหล่บางออกจากอกตนก่อนใช้สองมือเช็ดน้ำตาให้กับอีกฝ่าย  เป็นอะไรไป  แบคฮยอนพูดอะไรกับคุณอย่างนั้นเหรอ   ดีโอไม่ได้ตอบทำเพียงแค่นั่งก้มหน้านิ่งๆ เท่านั้น  ไคถอนหายใจออกมาก่อนทิ้งตัวลงนั่งใกล้ๆ กัน ดีโอ ...   ไคเอ่ยเรียกอย่างอ่อนโยน  ดีโอ ... ฟังผมนะ  ผมรู้ว่าคุณกำลังสับสนระหว่างผมกับราชาจงอิน

 

 

ดีโอได้แต่นั่งนิ่งหากแต่น้ำตาที่ร่วงลงมาทำให้ไครู้ว่าตนเองพูดถูก  ดีโอ ... ผม ... ไม่ขอให้คุณลืมเขาหรอกนะ   คำพูดของไคทำให้ดีโอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองสบตาด้วย  ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันผมรู้มานานแล้วว่าภายในใจคุณมีใครอีกคน  แม้จะหลงลืมและคิดว่านั่นเป็นแค่ความฝันแต่คุณก็ยังคงยึดติด  ผมไม่รู้หรอกว่าที่คุณข้ามมาภพนี้พวกคุณต้องเจอกับอะไรกันมาบาง  และพวกคุณฝ่าฟันกันมาแค่ไหนถึงได้ผูกพันกันได้ขนาดนี้

 

 

ตอนที่คุณย้ายไปอยู่กับผม  คุณเคยขอไว้ ... เราอย่าได้มีอะไรกันก่อนที่เราจะแต่งงานกัน  ผมรู้ว่าคุณต้องการเวลาพิสูจน์ใจตัวเองมากกว่าที่จะพิสูจน์ผม  และตอนนั้นผมก็ตอบคุณไปแล้วว่าผมจะรอ  ต่อให้ถึงตอนนี้ผมก็ยังคงยืนยันคำเดิม .. ผมจะรอ ... แม้ว่าการรอของผมอาจสูญเปล่าก็ตามที   คำพูดของไคทำให้ดีโอปล่อยโฮออกมาอีกหน  ขอร้องเถอะไค  อย่าดีกับฉัน  อย่าดีกับฉันขนาดนี้  อึก  อย่า

 

 

ไคนั่งนิ่งมองดีโอที่เอาแต่ก้มหน้าร้องไห้  ดีโอ ... ผมไม่คิดจะอยู่ที่นี่ตลอดไปหรอกนะ  ถ้ามีโอกาสสักวันผมต้องกลับไปยังที่ที่ผมจากมาและกว่าจะถึงวันนั้นมันคงมีเวลาพอที่จะให้คุณได้ตัดสินใจ  และหนทางที่ต้องให้เลือก  ไม่ว่าคุณจะเลือกทางไหนผมก็จะขอยินดีรับมัน  เพราะงั้นไม่จำเป็นต้องวิตกกังวลหรอก  ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปเถอะ  เมื่อถึงเวลาผมคิดว่าชะตามันคงเลือกทางเดินให้เราเอง  เหมือนที่ผมเจอในตอนนี้ยังไงหละ

 

 

ไคยื่นมือไปคว้ามือบางของดีโอมาตรงหน้าแล้วแบออก  ไคล้วงอีกมือเข้าไปในชายเสื้อก่อนหยิบเหรียญทองของดีโอวางลงบนมือบาง  ผมเจอมันตกอยู่ในพงหญ้าที่พวกเราพลัดหลงมาในวันแรก  เดิมทีผมคิดจะเก็บไว้และพาคุณกลับไปทันทีที่หาหนทางเจอโดยไม่สนว่าคุณจะเต็มใจหรือไม่  เพราะอะไรนะเหรอเพราะผมไม่อยากยกคุณให้ราชาจงอินยังไงหละ  แต่พอคุณบอกว่าจำทุกอย่างได้และเริ่มเห็นคุณเศร้าความคิดผมก็เปลี่ยนไป

 

 

ดังนั้นวันที่องค์ชายอู๋ฟานคิดพาตัวคุณกลับมาผมถึงไม่อยากจะขวาง  ยิ่งเห็นราชาจงอินว่ารักและห่วงคุณแค่ไหนในวันที่จะตาย  ผม  เฮ้อออ  ดีโอความสุขของคุณก็คือความสุขของผม  ขอแค่คุณมีความสุขกับทางที่เลือกผมก็พอใจแล้ว  เพราะฉะนั้นอย่าทุกข์เพราะผมอีกเลย   ดีโอสะอื้นหนักไคดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดเอาไว้แน่น  หลังจากที่ไคกลับไปแล้วดีโอยังคงนั่งมองเหรียญในมืออยู่อีกเป็นเวลานาน  ... เขาต้องเลือกแล้วสินะ ... สักหนทางหนึ่ง ...

 

 

* 50% *

 

 

อีกด้านหนึ่ง ... แบคฮยอนต้องยืนอึ้งเมื่อกลับมาถึงพระตำหนักของค์ชายอู๋ฟาน  ด้านนอกแลดูสงบดีหากแต่ห้องพักของตนกลับเหมือนถูกคนรื้นค้นเสียกระจัดกระจาย  แบคฮยอนก้าวเร็วๆ เข้าไปด้านในพร้อมกวาดสายตามองไปรอบๆ  ใครกันที่กล้ามารื้นค้นพระตำหนักขององค์ชายอู๋ฟานได้ขนาดนี้  องค์ชายอู๋ฟานหันไปเห็นแบคฮยอนก็รีบก้าวเข้ามาหา  แบคฮยอนเจ้ากลับมาได้ยังไง  ไหนว่าจะค้างกับคยองซูยังไงหละ  แล้วนี่ใครไปบอกเจ้ากัน

 

 

แบคฮยอนหันมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟานก่อนส่ายหน้าไปมา  ไม่มีคนบอก  พอดีว่าฝ่าบาทเสด็จมาหาผมก็เลยกลับออกมา  แล้วนี่ ... มัน ... มันเกิดอะไรขึ้น   แบคฮยอนเอ่ยถามพลางเดินข้ามเศษข้าวของเข้าไปยืนหมุนอยู่กลางห้อง  องค์ชายอู๋ฟานส่ายหน้าไปมามือหนากำดาบในมือแน่น  ข้าเองก็ไม่รู้พอกลับมาก็เห็นห้องเจ้าเป็นแบบนี้แล้ว  นางกำนัลและทหารยามก็ถูกฆ่า  โชคดีที่ซิวหมินไปเรียนกับจงแด  ส่วนเซฮุนก็ไปเรียนดาบอยู่ไม่งั้น ...

 

 

แบคฮยอนถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนที่จะเบิกตากว้างเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้  แบคฮยอนรีบก้าวเร็วๆ ไปที่หัวเตียงมือบางหมุนแจกันเปิดช่องลับขนาดกว้างและลึกราวหนึ่งฟุต  ภายในว่างเปล่าเหลือไว้เพียงแค่แท่นประดับที่บ่งบอกว่าก่อนหน้านี้มันเคยมีอะไรสักอย่างวางเอาไว้อย่างดี  แบคฮยอนหันกลับไปมองหน้าองค์ชายอู๋  มือบางกำชายผ้าแน่น  อะ  องค์ชาย  ปะ  ป้ายทองของท่านลีทึกหายไป

 

 

พระตำหนักหลวง ... ดีโอกำลังนั่งปลอบแบคฮยอนที่เอาแต่นั่งร้องไห้สะอื้นโทษตัวเองที่สะเพร่า  ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เคยถูกพระเจ้าอาคยูฮยอนมาระรานแล้วและตนเองก็ได้แสดงป้ายทองให้อีกฝ่ายได้ดู  แต่เพราะชะล่าใจว่าที่นั่นคือพระตำหนักองค์ชายอู๋ฟานและมีเวรยามแน่นหนาคงไม่มีใครกล้าเข้าไปรื้อคนถึงพระตำหนักที่อยู่ด้านในแน่ๆ  แต่เขาก็ประเมินผิดไป  ไม่ต้องบอกทุกคนก็รู้ได้เลยว่าคนที่กล้าทำแบบนี้คือใคร  เพียงแต่ ... พวกเขาไม่มีหลักฐาน

 

 

แบคฮยอนพระเจ้าอาคยูฮยอนเคยไปหาเรื่องนายถึงพระตำหนักทำไมถึงไม่บอกพวกเราหละ  องค์ชายอู๋ฟานเองก็ด้วยทำแบบนี้ไม่ดีเลยนะ  อีกอย่างถ้ารู้ว่านายกับพระเจ้าอาคยูอยอนเคยมีเรื่องกันขนาดนี้หละก็เมื่อวานฉันไม่ยอมให้นายกลับพระตำหนักด้วยตัวเองแน่ๆ  นายนี่แย่จริงๆ ฉันเป็นห่วงแค่ไหนรู้บ้างหรือเปล่า   ดีโอต่อว่าแบคฮยอนเบาๆ  แต่แม้จะต่อว่ายังไงมือบางก็ยังคงตบหลังเพื่อนรักเพื่อปลอบโยน

 

 

ไคนั่งกุมขมับก่อนเหลือบสายตามองหน้าแบคฮยอนและองค์ชายอู๋ฟาน ... เอาหละตอนนี้มันก็หายไปแล้ว  แล้วพวกเราจะทำยังไงต่อไป  ป้ายทองของบรรพชนของสำคัญขนาดนั้น  แถมยังมีสองอันอีกผมคิดว่าคงบอกให้ใครรู้ไม่ได้ว่าหาย  เพราะไม่งั้นโทษมันคงไม่ใช่เบาแน่ๆ   ไคว่าพลางหันมองสบตาองค์ชายอู๋ฟานเพื่อขอคำยืนยันในการคาดคะเนของตน  และมันก็จริงดังที่คิดเพราะองค์ชายอู๋ฟานหน้าเครียดขึ้นมาทันใดก่อนพยักหน้ารับเบาๆ

 

 

พระเจ้าอาคยูฮยอนเคยเห็นมันหลายครั้ง  และครั้งล่าสุดก่อนที่แบคฮยอนจะใช้ท่านลีทึกก็เคยใช้มันแค่ครั้งเดียว   องค์ชายอู๋ฟานว่าทำให้ไคและดีโอที่ยังไม่รู้เรื่องหันมองหน้ากันและกัน  แบคฮยอนสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันไปมองสบตากับไค  ท่านลีทึกเคยใช้มันมาก่อนหน้านี้ครั้งหนึ่ง  ซึ่งตอนนั้นก็คือ ... ใช้มันปลดพระเจ้าอาคยูฮยอนลงจากการเป็นองค์ชายรัชทายาทอันดับสองแล้วแต่งตั้งราชาชีวอนขึ้นแทน

 

 

องค์ชายอู๋ฟานถอนหายใจยาวเหยียด ตอนที่เสด็จปู่ทรงสิ้นพระชนม์ตอนนั้นท่านมีโอรสสามคน  ท่านลีทึกองค์ชายรัชทายาทอันดับหนึ่ง  พระเจ้าอาคยูฮยอนองค์ชายรัชทายาทอันดับสอง  ซึ่งทั้งสองคนล้วนเป็นโอรสของพระมเหสีที่มาจากชนชั้นราชนิกูลเหมือนกัน  ส่วนราชาชีวอนบิดาข้าเป็นเพียงโอรสของพระสนมที่มาจากบุตรขุนนาง  เสด็จปู่และท่านลีทึกรู้จักนิสัยพระเจ้าอาคยูฮยอนดี  แต่เสด็จปู่ก็รักลูกเกินไปจนไม่คิดทำอะไรที่เด็ดขาดจริงจัง

 

 

อันที่จริงท่านลีทึกไม่คิดขึ้นเป็นราชาหรอก  แต่ท่านต้องยอมรับตำแหน่งราชาเพียงวันเดียวเพื่อการได้นั่งบัลลังก์และมีสิทธิ์ขาดในการคัดเลือกองค์รัชทายาทคนต่อไป  ตอนนั้นท่านลีทึกไม่มีโอรสหรือมเหสีทำให้พระเจ้าอาคยูฮยอนซึ่งเป็นรัชทายาทอันดับสองถูกเลื่อนขึ้นเป็นองค์ชายรัชทายาทอันดับหนึ่งแทน  และเฝ้ารอการได้นั่งบัลลังก์แทนที่ท่านลีทึก  แต่ตอนนั้นท่านลีทึกกลับทำในสิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึง

 

 

นั่นคือการสั่งปลดองค์ชายรัชทายาทอันดับหนึ่งอย่างพระเจ้าอาคยูฮยอนออก  และแต่งตั้งพระบิดาข้าราชาชีวอนขึ้นแทน  ท่านลีทึกแม้จะสละราชบัลลังก์แต่ท่านก็ยังคงวนเวียนอยู่ไม่ไกลทั้งนี้ก็เพื่อคอยปกป้องพวกเราและคอยทานอำนาจของพระเจ้าอาคยูฮยอนไว้  พอสิ้นท่านลีทึกและเห็นราชสำนักวุ่นวายพระเจ้าอาคยูฮยอนจึงได้กลับมายังไงหละ  และตอนนี้พวกที่ยังคงภักดีต่อพระเจ้าอาคยูฮยอนก็เริ่มมารวมตัวกันแล้วด้วย

 

 

ถึงจะขใมยไปแต่เขาก็ไม่สามารถเอาออกมาใช้ได้  ที่เขาเอาไปก็เพื่อจะให้เราหมดหนทางต้านเขานั่นเอง  ถ้าไม่มีป้ายทองของแบคฮยอนก็เท่ากับว่าแบคฮยอนหมดสิ่งคุ้มกัน  เอ่อ  นอกจากป้ายนั่นยังมีอะไรที่ยิ่งใหญ่พอจะค้านคำสั่งของป้ายทองได้อีกไหม   ไคว่าพลางเคาะนิ้วลงบนพื้นเบาๆ อย่างใช้ความคิด  องค์ชายอู๋ฟานมองสบตาไคนิ่งและนั่นก็ทำให้ไครู้คำตอบมือหนายกขึ้นชี้หน้าตัวเองทันที ... ตราราชลัญจกรของผู้เป็นราชายังไงหละ

 

 

พระตำหนักพระเจ้าอาคยูฮยอน ... ร่างสูงสง่าในชุดผ้าไหมเนื้อดีนั่งหรี่ตามองป้ายทองตรงหน้าด้วยแววตาเกลียดชัง  เพราะตรานี้ทำให้เขาต้องไปไกลจากเมืองหลวง  และเพราะตรานี้ทำให้เขาต้องหมดสิทธิ์ในราชบัลลังก์ที่ควรเป็นของตน  องค์หญิงซอฮยอนและองค์หญิงซูฮยอนต่างนั่งมองป้ายทองตรงหน้าอย่างสนใจ  องค์หญิงซอฮยอนเหลือบมองสบตากับพระบิดาตน  พระบิดาทรงคิดจะทำอะไรกับมัน   องค์หญิงซอฮยอนว่า

 

 

พระเจ้าอาคยูฮยอนนิ่งไปดวงตาคมยังคงไม่ละจากป้ายทองตรงหน้า  ข้าจะทำลายทิ้ง  เพราะถึงเอามาได้เราก็เอามันไปใช้ไม่ได้อยู่ดี  เพราะฉะนั้นการทำลายทิ้งคงดีที่สุด   องค์หญิงซอฮยอนหยิบป้ายทองขึ้นมาดูก่อนเหลือบสายตาไปมองพระบิดาตน  น่าเสียดาย ...   องค์หญิงซอฮยอนคลี่ยิ้มบาง ถ้าเอาไปใช้ได้หละก็ ... บางทีข้าคงคิดเอามันไปใช้บ้าง  อย่างเช่น ... สั่งปลดพระมเหสีคยองซูเสีย

 

 

พระเจ้าอาคยูฮยอนตวัดสายตามองหน้าบุตรีตนทันที  เพียงแค่สบตาคยูฮยอนก็รู้แล้วว่าซอฮยอนล่วงรู้ความลับของตนเสียแล้ว  ซอฮยอนหากคิดจะทำอะไรก็จงอย่าทำให้ต้องเสียแผนพ่อก็แล้วกัน  ส่วนป้ายทองนั่นพ่อขอยืนยันให้ทำลายมันทิ้งซะ    พระเจ้าอาคยูฮยอนดึงป้ายทองมาจากมือของบุตรีแล้วห่อไว้ด้วยผ้าอย่างดีก่อนส่งมันให้กับทหารองครักษ์คนสนิทของตน  สั่งให้นำมันไปหลอมในเตาหลอมโลหะของราชสำนัก

 

 

หลังจากสั่งทำลายป้ายทองพระเจ้าอาคยูฮยอนก็ออกมาเดินเล่น  ร่างสูงก้าวเดินไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย  ภายในหัวนึกถึงดวงหน้าน่ารักที่เพียงแค่แรกเห็นก็จำได้ติดตา ...อัครมเหสีคยองซู... อา  พระเจ้าอาคยูฮยอนยืนเอามือไขว้หลังจ้องมองน้ำในสระนิ่ง  นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใคร  ใช่ ... นับตั้งแต่ที่เขาสูญเสียพระชายาซองมินไป  เพราะความโกรธที่ถูกปลดจากตำแหน่งองค์ชายรัชทายาทอันดับหนึ่งทำให้ตนคิดหนีออกนอกเมือง

 

 

และการไปของตนก็ต้องพาพระชายาซองมินที่มีร่างกายอ่อนแอไปด้วย  หลังจากออกไปอยู่นอกเมืองได้เพียงสองปีอัครชายาซองมิน  ภรรยาอันเป็นที่รักของตนก็จากไปทิ้งไว้เพียงบุตรีสองคนที่ถอดแบบมาจากผู้เป็นมารดา  ทำให้เขาเฝ้าเลี้ยงดูและตามใจราชธิดาทั้งสองเป็นอย่างมาก  แต่ทว่ามาวันนี้ ... กลับมีใครอีกคนที่ทำให้เขารู้สึกใจเต้นแรงเหมือนกับวันที่ได้พบคุณชายซองมินเมื่อครั้งแรกเจอ ... ครั้งแรกที่ได้เจอซองมิน ... วันคัดเลือกตัวคู่พระราชพิธีก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่

 

 

ตุ๊บ!!  พระเจ้าอาคยูฮยอนหันไปมองเมื่อรับรู้ถึงวัตถุบางอย่างลอยมาถูกแผ่นหลังของตน  พระเจ้าอาคยูฮยอนก้มลงมองบนพื้น  วัตถุทรงกลมที่ถูกพันผ้าหลากสีกลิ้งตกอยู่ที่ปลายเท้า  เอ่อ ... ขอประทานอภัย  แต่นั่น ... ของกระหม่อมเอง   องค์ชายรัชทายาทจงแดกล่าวพร้อมโค้งขอคมาเมื่อเห็นอีกคนหันกลับมามอง  ...ท่านตาคยูฮยอน...คนที่ท่านลุงอู๋ฟานย้ำหนักหนาว่าอันตรายและห้ามเข้าใกล้...แต่ข้าดันเตะซู่จวีไปโดน...ซวยหละ T__T

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

** ตราราชลัญจกร  คือ  ตราตั้งประจำตัวราชวงศ์ในแต่ละรุ่น  เหมือนตราประทับประจำองค์ของฮ่องเต้จีนที่เคยดูในหนังนั่นแหละ  บางราชวงศ์เพื่อป้องกันการก่อกบฎจะมีบทบัญญัติไว้ว่าตราราชลัญจกรมีไว้เพื่อการประทับในจดหมายหรือเอกสารอื่นใดแทนคำสั่งของผู้เป็นกษัตริย์เท่านั้น (คังซีแต่ไม่แน่ใจว่าเวอร์ชั่นไหน) 

 

 

แต่บางกรณีหากราชาใจป้ำหน่อยก็สามารถส่งต่อให้กับใครก็ได้ (ย้ำว่าใครหน้าไหนก็ได้) ที่ถือไว้มีอำนาจสั่งการกองทัพได้ประหนึ่งคำสั่งจากกษัตริย์โดยตรง  ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นเจาะเวลาหาจิ๋นซี  ที่ตอนท้ายอำมาตย์อะไรสักอย่างจับจิ๋นซีฮ่องเต้ไว้แล้วใช้ตราลัญจกรบังคับให้แม่ทัพเชื่อฟัง  แต่มีแม่ทัพคนหนึ่งไม่ยอมฟังคำสั่งแล้วตอบว่า   ..ข้ารับใช้ฝ่าบาทหาใช่เพียงตราราชลัญจกร..  ตอนนั้นคิดว่ามันเท่ห์ม๊ากเลยจำได้แม่น

 

 

พระราชพิธีก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่ (ไม่แน่ใจในชื่อมากๆ) ... ราชวงศ์หรือองค์ชายสมัยก่อนจะมีพระราชพิธีนี้  ก็เหมือนพิธีโกนจุกนั่นหละ  เคยอ่านเจอในญี่ปุ่นหญิงเรียกพิธีโมหงิ  ชายเรียกพิธีเก็มปุกุ   จีนองค์ชายที่อายุครบสิบสามจะเลือกสาวงามของตน  เมื่อเลือกได้สาวที่ถูกเลือกก็จะถูกส่งไปที่พระตำหนักในเพื่อฝึกมารยาทและธรรมในวัง  พอองค์ชายอายุครบสิบห้าก็จะผ่านพิธีๆ หนึ่ง (ไม่แน่ใจในชื่อ) และผู้ที่ถูกเลือกก็จะเข้าพิธีด้วยกันในวันนั้น  แต่จะได้เป็นสนมหรือพระชายานั่นก็อีกเรื่อง 

** ในส่วนนี้จะถูกกล่าวถึงในตอนขององค์ชายเซฮุนอีกหน ประมาณตอนที่ 16 **

 

 

ข้อมูลที่ได้ก็เก็บๆ มาจากความจำสมัยดูหนัง หรืออ่านจาก google บ้าง  หากผิดผลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ ^^

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #600 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 14:59
    ยังไงราชาไคก็ปกป้องเมียรักอยู่ดี
    #600
    0
  2. #330 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 01:15
    อ้าวว ความซวยมาเยือนน้องจงแดแล้วนะคะเนี่ยยย โฮรกกก
    ตายละทำยังไงต่อดี ตายๆๆ น่ากลัวฝุดๆ ฮื่อออออออออ
    ยังคงสงสารจงอินกันอย่างต่อเนื่องนะคะแชปนี้ T^T
    คือเกียมมันชอบคยองขนาดนี้แล้วดูอันตรายไงไม่รู้ น่ากลัวอะ
    ยิ่งรู้ว่าคยองยังไม่ยอมจงอินนะ ฮอลล ร้องไห้แปรบ 
    #330
    0
  3. #162 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 20:04
    โอโหหหหหหหหหห ไคเทห์มากเลยอะค่ะ ><
    แบบว่ารักคยองซูน่าดูเลยอะ
    งานเข้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ งานเข้าแบคฮยอนแล้วอะ
    เฮ้อออ คยูฮยอนอย่าร้ายมากจะได้มั๊ยยย TT
    แล้วเอาไปทำลายซะแล้ว 
    อีกคนที่งานเข้าคือองค์รัชทายาทจงแดแล้วล่ะ
    คยูฮยอนท่าทางจะหลงคยองซูน่าดูเลยอ่าาาา

    #162
    0
  4. #154 「Choopa★Milk」 (@doublejoker96) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 23:33
    ไรเตอร์เป๊ะมากๆ อ่านแล้วเหมือนได้ศึกษาประวัติศาสตร์เลยจริงๆ55555555

    ไคนี่ฉลาดและเก่งมากๆ แถมยังดีแสนดี โอ้ยอยากเป็นดีโอแท้ๆ
    #154
    0
  5. #144 suzakea (@suzakea) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 19:35
    คืออยากจะบอกว่า ไคพระเอกมากๆ อ่ะเรื่องนี้ รักแต่พร้อมที่จะรอ ต๊ายยยยพ่อพระเอกกกกก แบบนี้อ่ะหนูช๊อบชอบบบ อิๆๆ 
    ดีโอก็คงจะเลือกได้เร็วๆ นี้นะ
    #144
    0
  6. #137 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 01:15
    เจ้าวายร้าย หมาลอบกัดชัดๆทำไมไม่เล่นซึ่งหน้าฮะ
    #137
    0
  7. #134 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 19:50
    สงสารไคT^T
    #134
    0
  8. #133 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 19:42
    ให้โอกาศไคเถอะนะดีโอ ราชาจงอินไม่ว่าอะรัยหรอกเพราะยังงัยไคก็คือราชาจงอินเพียงแค่เกิดกันคนละภพ
    #133
    0
  9. #132 Case Fern (@chosita10) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 19:03
    โอ๊ะ !! ดีโอราชาจงอินสิ้นพระชนไปแล้ว เหลือแต่ราชาไคเท่านั้นอ่ะ TT สงสารราชาไคจังเลยร่ะไรท์ สงสัยว่าราชาจงอินคงไปเกิดในภพที่ดีโอและไคจากมาแน่เลย (มั่วเอาค่ะ ^^)
    #132
    0