SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 12 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 พ.ย. 56

                                

****************************************************************************************

                                                                                      

    

ทำไม ... ทั้งๆ ที่ตายไปแล้วถึงไม่หายไป  ทำไมคุณยังมีอิทธิพลกับดีโออยู่อีก  ทำไม  ทำไม ...   ไคทิ้งตัวลงนั่งพิงกำแพงเอาไว้  ดวงตาคมเหม่อมองออกไปด้านนอกอย่างเลื่อนลอย  จนกระทั่ง ... ทูลฝ่าบาทองค์ชายรัชทายาทจงแดมาขอเข้าเฝ้ากระหม่อม ไคชะงักไปเมื่อได้ยิน ...องค์ชายรัชทายาทจงแด...ลูกของ...ดีโอกับ...ราชาจงอิน...

 

 

ไคนิ่งไปชั่วครู่  องค์ชายรัชทายาทจงแดลูกของดีโอกับราชาจงอิน ... เขาจะเป็นเด็กแบบไหนกันนะ  ไคหลับตาลงพยายามทำเสียงให้นิ่งที่สุด  ให้เขาเข้ามา ไคเรียกนางกำนัลเข้ามาช่วยเปลี่ยนชุดให้  องค์ชายรัชทายาทจงแดที่ก้าวเข้ามาโค้งลงต่ำเป็นการทำความเคารพ  เอ่อ  กระหม่อมไม่ทราบว่าพระบิดากำลังเปลี่ยนเครื่องทรง  ... คือ ไคเหลือบสายตาไปมองชั่วครู่ก่อนที่จะเอ่ยออกมา  ไม่เป็นไร ... เจ้ามีอะไรก็ว่ามาเถอะ

 

 

ไคที่เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วหันกลับมานั่งโดยมีองค์ชายรัชทายาทหมอบคลานเข้ามานั่งด้านหน้าก่อนก้มลงศีรษะจรดพื้นอีกครั้ง  ไคลอบมองเด็กหนุ่มที่มีอายุราวสิบปีตรงหน้า  ทุกท่วงท่าดูอ่อนน้อม  การวางตัวและคำพูดดูเป็นผู้ใหญ่จนเกินวัย  อา  ราชาจงอินคงเลี้ยงดูและอบรมองค์ชายรัชทายาทมาเป็นอย่างดี  จงแด ... เจ้า ... มาพบพ่อด้วยเรื่องอะไร ไคลังเลกับสรรพนามที่จะใช้เรียกตัวเอง

 

 

องค์ชายรัชทายาทจงแดเงยหน้าขึ้นมองสบตาไค  จงแดนิ่งไปนิดรอยยิ้มค่อยๆ จางหายไปจากใบหน้า  ดวงตาคมฉายแววหวั่นไหว  ไครู้ได้ทันทีว่าจงแดกำลังผิดสังเกตในตัวเขา  อา  จงแดว่ายังไงหละ  เจ้ามีเรื่องอะไรกับพ่อ  ตอนนี้พ่อต้องมีเรื่องให้คิดมากมาย  เพราะฉะนั้นพ่อขอโทษที่คงไม่มีเวลาให้เจ้ามากนัก ... จงแดนิ่งไปก่อนที่จะเอ่ยออกมา  ข้ามาขอแสดงความยินดีกับพระบิดาที่ได้เสด็จแม่คืนมา  แล้วก็ ... เอ่อ

 

 

ไคเอียงคอมองหน้าองค์ชายรัชทายาทตรงหน้า  อะไรอีกว่ามาสิ   ยิ่งได้คุยยิ่งได้เห็นไคกลับยิ่งรู้สึกเอ็นดูองค์ชายน้อยตรงหน้ามากขึ้นทุกที  เพียงแคไม่กี่นาทีมันเหมือนกับว่าเขากับอง์ชายรัชทายาทรู้จักกันมานาน  พอเริ่มรู้สึกดีท่าทางของไคก็ผ่อนคลายลง  กระหม่อมอยากทูลขออนุญาตพระบิดา  เอ่อ  กระหม่อมขอย้ายที่เรียนไปเรียนที่ศาลาในพระตำหนักของพระมารดาได้ไหมกระหม่อม

 

 

ไคคลี่ยิ้มบาง  ต่อให้ถูกเลี้ยงมาดีแค่ไหน  ต่อให้ต้องแสดงตัวว่าเป็นผู้ใหญ่เกินตัวแค่ไหน  เด็กก็ยังเป็นเด็ก  ยังคงเฝ้าเรียกร้องหาความรักจากพ่อและแม่เสมอ  ไคยิ้มกว้างพร้อมพยักหน้ารับ  ได้สิ ... ข้าคิดว่าแม่เจ้าก็คงจะยินดีไม่น้อยที่เจ้าจะไปเรียนที่นั่น  เผลอๆ อาจเอาใจเจ้าจนเจ้าไม่เป็นอันเรียน  หากเกิดอย่างหลังขึ้นพ่อคงต้องย้ายที่เรียนเจ้ากลับที่เดิม   ไคว่าทำให้องค์ชายจงแดยกยิ้มกว้างก้มศีรษะรับและขอตัวกลับออกไป

 

 

ไคนั่งมองจุดที่เคยมีองค์ชายรัชทายาทนั่งอยู่  นั่นคือลูกของราชาจงอินและดีโอ  ...ปกป้องลูกข้า...คิดเสียว่าเขาคือลูกของท่าน...  ไคหัวเราะออกมาเบาๆ  กับคำขอของราชาจงอิน  อา  การดูแลองค์ชายรัชทายาทก็คงไม่ใช่เรื่องลำบากนักหรอก  เพราะเพียงแค่ได้เห็นในระยะเวลาสั้นๆ เขาก็รู้แล้วว่ารัชทายาทเป็นเด็กดีแค่ไหน  ซ้ำยังเป็นเด็กฉลาดจับสังเกตเขาได้เพียงแค่แรกเห็น .. และบางทีเด็กฉลาดอย่างองค์ชายรัชทายาทคงรู้ว่าเขาเป็นใครในไม่ช้า

 

 

หลายวันต่อมา ... หัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอนกึ่งวิ่งกึ่งเดินกลับเข้ามาที่พระตำหนักหลวง  ภายในห้องมีองค์ชายอู๋ฟานและไคนั่งรอฟังข่าวอยู่แล้ว  จงฮยอนเดินมาหย่อนตัวลงนั่งก่อนหันไปบอกคนทั้งสอง   เป็นไปดังที่ไคว่าเราสืบได้แล้วว่าควอนซังแทลักลอบขนเกลือเกรดดีไปขายจริงๆ แล้วก็ปลอมปนเกลือที่เหลืออยู่ให้มีปริมาณเท่าเดิมเพื่อส่งขายให้กับชาติที่เราทำการค้าด้วย   องค์ชายอู๋ฟานตบพื้นดังปังด้วยความโมโหเมื่อได้ยิน

 

 

นี่ขนาดการค้านี้เป็นการค้าเพื่อให้ได้เงินตรามาค้ำจุนชาติพวกมันยังฉอโกงเอาผลกำไรไปไว้ที่ตัวเองอีก  เป็นถึงข้าแผ่นดิน  ได้รับการไว้วางใจในตำแหน่งใหญ่โต  กลับไม่สำนึกคิดใช้อำนาจตนหาผลประโยชน์ในทางที่ผิด  ละเลยคำปฎิญาณที่จะดูแลประชาชนเป็นหูเป็นตาแทนผู้เป็นราชา  ไค ... ข้าว่าอย่าได้ปราณีพวกมันเลย  ลงโทษพวกมันเพื่อให้เป็นเยี่ยงอย่างจะดีกว่า

 

 

ไคส่ายหน้าไปมา  ก่อนหันมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟาน  เอาไว้ถึงคราวแสดงพระเดชผมจะให้คุณได้ใช้  แต่อำมาตย์เป็นคนเก่งในเรื่องการเมืองผมอยากได้เขามาเป็นพวก  และนี่ก็เป็นโอกาสของเราแล้ว  องค์ชายอู๋ฟานเชื่อใจผมเถอะ  ให้ผมได้ทำอย่างที่ผมบอกแล้วคุณจะเป็นเองว่ามันเป็นจริงดังที่ผมว่า   องค์ชายอู๋ฟานทำท่าจะเถียงแต่แล้วคำพูดของแบคฮยอนก็ดังขึ้นในหัว  อา  จริงสิให้ไคได้ทำตามที่คิด  อย่าฝืนชะตา  ได้ ... ตกลงตามนั้น

 

 

เพราะข่าวการปลอมปนเกลือถูกสืบได้อย่างลับๆ  ไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ  และไคก็ใช้จิตวิทยาบีบจนมหาอำมาตย์ฝ่ายซ้ายจำต้องยอมรับความผิด  ในขณะที่ครอบครัวของมหาอำมาตย์กำลังรอโทษประหารอยู่นั่นเอง  จงฮยอนก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมยื่นข้อเสนอให้กับอำมาตย์ฝ่ายซ้าย  กลางดึกคืนเดียวกัน  อำมาตย์ฝ่ายซ้ายก็เข้าไปพบไคยังศาลาริมน้ำนอกวังตามคำเชิญ  ที่นั่นมีไคและองค์ชายอู๋ฟานรออยู่ก่อนแล้ว

 

 

อำมาตย์เฒ่าไม่ใช่คนโง่  เขามองออกว่าเหตุใดราชาจงอินถึงได้สืบเรื่องลูกชายเขาอย่างลับๆ  ไคและองค์ชายอู๋ฟานที่กำลังนั่นดื่มเหล้าด้วยกันหันมองผู้มาเยือน  ไคยกยิ้มทักทายอีกคนอย่างเป็นกันเอง  ท่านอำมาตย์มาถึงแล้วจะยังยืนอยู่ทำไมที่นั่งยังมีว่างอยู่นะ   อำมาตย์ซ้ายคลี่ยิ้มบางก่อนเดินไปโค้งให้กับไคและองค์ชายอู๋ฟานแล้วหย่อนตัวลงนั่ง  ขอบพระทัยฝ่าบาท   อำมาตย์ว่าพลางยกจอกเหล้ารับเหล้าที่ไครินให้

 

 

อำมาตย์ซ้ายดื่มเหล้าหมดจอกในคราวเดียวมือที่เหี่ยวย่นตามวัยวางแก้วเหล้าลงก่อนหันมองสบตากับไค ฝ่าบาททรงประสงค์สิ่งใดโปรดกล่าวกับกระหม่อมมาตรงๆ  การที่ฝ่าบาททรงสืบสวนอย่างไม่เป็นทางการและยอมปล่อยให้ครอบครัวกระหม่อมมีชีวิตมาถึงบัดนี้นั่นย่อมแสดงแล้วว่าฝ่าบาทมิได้ทรงคิดที่จะฆ่ากระหม่อมเสียแต่ทีแรก  หากเพียงแต่คิดไว้ชีวิตเพื่อแลกกับความภักดี ... หากเป็นเช่นที่กระหม่อมคิด  กระหม่อมคงต้องขอปฎิเสธน้ำพระทัยที่ฝ่าบาทจะมอบให้

 

 

ไคชะงักมือที่กำลังจะยกจอกเหล้าขึ้นดื่ม  ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มน้อยๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อน  ผิดกับองค์ชายอู๋ฟานที่หันมองไคด้วยสายตาไม่แน่ใจนัก  ที่ไว้ชีวิตท่านความภักดีที่ข้าต้องการเป็นเรื่องรอง   ไคว่าหันมองสบตากับอำมาตย์ซ้ายตรงๆ แต่ที่ไว้ชีวิตเพราะเสียดายความสามารถท่านต่างหาก  ท่านจะเอาชีวิตมาทิ้งเพียงเพราะเกลือไม่กี่กระสอบอย่างนั้นเหรอ  สำหรับข้าคิดว่าความสามารถท่านมีมากกว่านั้น

 

 

ท่านอำมาตย์ท่านก็ทำงานในราชสำนักมานาน  ความดีความชอบก็มีไม่น้อย  ตอนนี้ราชสำนักต้องการคนมีความสามารถและข้าจะเสียท่านไปไม่ได้   อำมาตย์ซ้ายขมวดคิ้วมองหน้าไค  ไคเอ่ยต่อดวงตาคมหันมองจอกเหล้าในมือนิ่ง  ข้ารู้ว่าพระเจ้าอาคยูฮยอนกลับมาวังหลวงด้วยเหตุใด   อำมาตย์ซ้ายหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนเอ่ยตัดขึ้น  ฝ่าบาทจึงคิดไว้ชีวิตกระหม่อมเพื่อแลกกับความภักดีและให้กระหม่อมสนับสนุนพระองค์  

 

 

ไคหัวเราะออกมาพลางส่ายหน้าเบาๆ  เปล่าเลย ... ข้าไม่ได้ต้องการท่านเป็นพวก  และหากความภักดีของท่านหากท่านจะไม่ให้ข้า  ข้าก็ไม่ปรารถนา   คำตอบของไคทำให้องค์ชายอู๋ฟานและอำมาตย์ต่างอึ้งไปเพราะความตกใจ  ภาพขององค์ชายรัชทายาทปรากฏชัดขึ้นในหัว  เขาต้องวางรากฐานให้กับจงแด  วางฐานการปกครองที่มั่นคงและต้องแน่ใจว่าคนที่เขาเลือกต้องยอมช่วยเหลือเป็นฐานกำลังให้กับจงแดในอนาคตได้  ดังนั้น  สิ่งที่เขาต้องการจึงไม่ใช่แค่ความภักดี ...แต่เป็น...

 

 

* 55% *

 

 

ไคหันมองสบตากับอำมาตย์ซ้ายก่อนที่จะเอ่ย  ข้าไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น  ข้าอาจถูกชิงบัลลังก์ไป  องค์ชายรัชทายาทจงแดอาจไม่ได้เป็นกษัตริย์ในอนาคต  และบางทีคนปกครองแผ่นดินคนต่อไปอาจเป็นพระเจ้าอาคยูฮยอน   มาถึงตรงนี้องค์ชายอู๋ฟานอยากจะท้วงคำพูดของไค  แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้องค์ชายอู๋ฟานยังคงนิ่งเงียบอยู่  ไคยิ้มให้กับอำมาตย์ซ้ายก่อนจะเอ่ย  แต่ข้าอยากจะขอ  ความภักดีของท่านมอบให้แผ่นดินจะได้ไหม

 

 

อำมาตย์ซ้ายจ้องมองสบตาไคอย่างไม่เข้าใจ  ไคหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนเลื่อนสายตามองไกลออกไปในความมืด  ไม่ว่าอนาคตใครจะได้ขึ้นเป็นราชา  ไม่ว่าใครจะได้เป็นคนปกครองแผ่นดิน  ข้าอยากให้ท่านรับใช้เพียงสิ่งเดียวนั่นคือแผ่นดินนี้  หากคำสั่งผู้เป็นนายเป็นไปโดยมิชอบท่านต้องแสดงความภักดีต่อแผ่นดินทักท้วงความถูกต้อง  ถึงแม้ว่าในวันหน้าข้าต้องเสียบัลลังก์ให้กับพระเจ้าอาคยูฮยอนก็ตามที

 

 

ทำไมถึงต้องเป็นกระหม่อม   อำมาตย์เอ่ยถาม  ตอนนี้เขากำลังคิดตามคำพูดของไค  และเริ่มมองราชาจงอินตรงหน้าอย่างพิเคราะห์  ไคไม่สนว่าอีกฝ่ายจะรู้ไหมว่าตนเป็นตัวปลอมตอนนี้เขาต้องมัดใจอำมาตย์คนนี้ให้ได้ ข้าเคยบอกแล้วว่าชีวิตท่านมีค่ามากกว่าเกลือแค่ไม่กี่กระสอบ  และชีวิตท่านก็ยังคงมีคุณค่ามากกว่านั้น  วันหน้าประชาชนและแผ่นดินนี้ยังต้องการคนเช่นท่าน

 

 

จวนอำมาตย์ ... ทันทีที่อำมาตย์ซ้ายกลับถึงจวนบุตรชายก็ถลาเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง  ท่านพ่อฝ่าบาททรงว่าอย่างไร  ท่านพ่อ ..   อำมาตย์ซ้ายนั่งนิ่งก่อนที่จะถอนหายใจออกมา  ฝ่าบาทไม่คิดฆ่าพวกเราหรอก  ไม่เคยคิดมาตั้งแต่แรกแล้ว  ฝ่าบาททรงไว้ชีวิตเราเพื่อแลกกับความภักดี   บุตรชายกำหมัดแล้วชกพื้นแรงๆ  นั่นไง  ท่านคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด  ไอ้ราชานั่นคิดหาพวกเพื่อทานอำนาจของพระเจ้าอาคยูฮยอน

 

 

อำมาตย์ซ้ายนิ่งไปนิดก่อนส่ายหน้าไปมา เปล่า ... ไม่ใช่ดังที่คิด  ฝ่าบาททรงต้องการความภักดี  หากแต่ความภักดีนั้นไม่ได้เป็นคำร้องขอของพระองค์  และไม่ได้ร้องขอให้กับองค์ชายรัชทายาท  หากแต่เป็นคำร้องขอความภักดีที่มีให้กับแผ่นดิน  ต่อให้วันหน้าพระเจ้าอาคยูฮยอนจะได้เป็นราชาแทนก็ตามที   อำมาตย์ซ้ายว่าพลางหันไปมองหมวกราชการของตน  คำตอบของตนทำให้บุตรชายตกใจไม่น้อย

 

 

ฝ่าบาททรงบ้าไปแล้วนี่คิดจะยกบัลลังก์ให้กับพระเจ้าอาคยูฮยอนหรือยังไง  แล้วแบบนั้นองค์ชายรัชทายาทหละ  เขาคิดจะทิ้งลูกของตัวเองอย่างนั้นเหรอ   อำมาตย์ซ้ายลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหยิบหมวกมาถือเอาไว้  ดวงตาที่ผ่านโลกมามากมองหมวกในมือตนนิ่ง  ลูกข้า ... เจ้ายังไม่เข้าใจ   อำมาตย์ซ้ายว่าพลางหันมองออกไปด้านนอก  มือที่เหี่ยวย่นตามวัยกำหมวกของตนเองเอาไว้แน่น

 

 

ผู้ปกครองที่ดีไม่ควรยึดติดกับอำนาจ  แต่ควรยึดติดกับสิ่งที่ตนต้องปกป้องและอำนาจก็มีไว้เพื่อการนั้น  ราชาจงอินก็แสดงให้เห็นถึงสิ่งนั้น  มันทำให้ข้าหันกับมามองตัวเอง  ข้ารับราชการเพราะอะไร  ข้าก้าวเข้ามาในตำแหน่งนี้ด้วยเหตุใด  ทั้งหมดทั้งมวลก็เพื่อชาติและบ้านเมือง  เพื่อความอยู่ดีของประชาชน  แต่เพราะหลายปีมานี่พวกเราเอาแต่หลงไปกับอำนาจหลงลืมคำปฎิญาณนั้นเสียสิ้น  และวันนี้ราชาจงอินก็ได้ช่วยย้ำเตือนข้าถึงสิ่งนั้น

 

 

พระองค์บอกเป็นนัยๆ ว่าผู้ปกครองจะเป็นใครก็ได้  หากแต่ประชาชนต่างหากที่เราต้องคิดถึง  พระองค์มองเห็นความก้าวหน้าและความผาสุขของประเทศมากกว่าคำว่ายึดมั่นกับบัลลังก์และอำนาจ  ลูกข้านั่นต่างหากที่เรียกว่าผู้ปกครอง  เห็นแก่ส่วนรวมมากว่าส่วนตน   อำมาตย์ซ้ายยิ้มให้กับตนเองก่อนหลับตาลงอย่างช้าๆ  ขอบพระทัยนักฝ่าบาท  ขอบพระทัยที่ทำให้กระหม่อมได้หันมองตัวเองอีกครั้ง  ขอบพระทัยเหลือเกิน

 

 

พระตำหนักหลวง ... เดี๋ยว   องค์ชายอู๋ฟานเอ่ยเรียกทำให้ไคหันกลับไปมอง  เห็นท่าทางขึงโกรธขององค์ชายอู๋ฟานก็รู้ได้ทันทีว่าเพราะเรื่องอะไร  ทำไมเจ้าถึงพูดแบบนั้น  ทำไมถึงพูดเหมือนเจ้าไม่เห็นความสำคัญของบัลลังก์   ไคไม่ได้โกรธที่เห็นองค์ชายอู๋ฟานใส่อารมณ์กับตน  หากแต่ไคกลับตอบองค์ชายอู๋ฟานด้วยคำถามที่ตอบกลับ  ก่อนตอบผมขอถามคุณก่อน  ระหว่างราชากับประชาชนคุณจะเลือกอะไร

 

 

หากผู้เป็นราชาสั่งการในทางที่ผิดคิดฆ่าผู้คนโดยไร้เหตุผล   องค์ชายอู๋ฟานขมวดคิ้วก่อนตอบออกไปทันทีโดยไม่ต้องคิด  แน่นอนก็ต้องประชาชนสิ  เจ้าไม่นาถามโง่ๆ  หากมีคำสั่งแบบนั้นจริงข้าคนหนึ่งหละที่ขอค้านหัวชนฝา  แต่มันจะเป็นไปได้ยังไงตลอดมาเราไม่เคยมีแบบนั้นเลยนะ   ไคถอนหายใจออกมาก่อนเอ่ยถามอีกครั้ง  แล้วบอกได้ไหมว่าวันหน้าพระเจ้าอาคยูฮยอนจะไม่ชนะเรา  เขาจะไม่ได้บัลลังก์ไปครอง

 

 

ข้าไม่มีวันยอมให้เป็นแบบนั้นแน่  ถ้าให้คนๆ นั้นได้เป็นใหญ่แผ่นดินต้องลุกเป็นไฟ  ประชาชนต้องเดือดร้อนไปทั่ว   ไคยกยิ้มกว้างพลางพยักหน้ารับ  นั่นแหละที่ผมจะบอก   ไคว่าพลางเดินเข้าไปในพระตำหนักแล้วนั่งลง  องค์ชายอู๋ฟานและจงฮยอนหันมองสบตากันและกันก่อนเดินตามไคเข้าไปด้านใน  ไม่มีใครหรอกที่ไม่รักแผ่นดินเกิด  ไม่มีใครหรอกที่ไม่รักบ้านเกิด  เพียงแต่บางครั้งเพราะเขามองว่ามันใหญ่และใกล้ตัวเกินไปจึงมองข้าม

 

 

ข้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี   องค์ชายอู๋ฟานว่านั่งกอดอกมองหน้าอีกฝ่าย  เพราะคุณเลือกที่จะอยู่ข้างผมแต่แรกดังนั้นถ้าถามคุณ  คุณก็จะต้องตอบว่ายอมตายเพื่อช่วยผมปกปกป้องบัลลังก์ไว้  แต่อำมาตย์ซ้ายไม่ใช่  เขายังไม่ได้เลือกข้าง  หากบังคับเขาให้เลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งความคิดเขาจะต่อต้านเราทันที  ดังนั้นเราต้องหาที่ยึดให้เขายึดมั่นกับอะไรสักอย่างไม่ใช่ทั้งราชาจงอิน  ไม่ใช่ทั้งองค์ชายรัชทายาท  และไม่ใช่ทั้งพระเจ้าอาคยูฮยอน  หากแต่เป็นแผ่นดินและหน้าที่

 

 

เจ้ามั่นใจได้ยังไง   จงฮยอนเอ่ยถาม  ไคยิ้มออกมาน้อยๆ เอาไว้พรุ่งนี้มาดูกัน  วันประชุมอำมาตย์ซ้ายจะแปลกไปไหม  เขาจะเลือกทางไหนแล้วเราจะได้รู้  แต่ตอนนี้พวกคุณกลับไปพักก่อนเถอะ  พรุ่งนี้เรายังต้องมีประชุมขุนนางกันแต่เช้า  ไคว่าพลางยิ้มส่งคนทั้งสอง  องค์ชายอู๋ฟานเดินออกมาจากห้องอย่างไม่เต็มใจนัก  จะให้นอนหลับไปได้ยังไง  คนเป็นราชาจะเป็นใครก็ได้  เฮ้อออ  แบคฮยอนข้าว่าความคิดเจ้าผิดแล้วหละ

 

 

ท้องพระโรง ... เหล่าเสนาอำมาตย์เข้ามาประชุมกันอย่างครบถ้วน  ไคก้าวออกมานั่งบนบัลลังก์ทอง  ขุนนางทุกคนโค้งรับก่อนเริ่มการประชุมอย่างเป็นทางการ  การหารือข้อกฎหมายเป็นไปอย่างราบรื่น จนกระทั่ง ... ทูลฝ่าบาท  ตอนนี้ทางเหนือเกิดอุทกภัย  น้ำท่วมหนักประชาชนต้องขาดแคลนทั้งที่อยู่และอาหาร  พวกเราต้องหาที่พักให้กับพวกเขาโดยด่วน  และปัจจุบันแค่บ้านพักของข้าหลวงก็เต็มจนไม่อาจรับได้อีกแล้ว

 

 

หากต้องส่งเสบียงไปช่วยจะใช้เวลานานแค่ไหน   ไคเอ่ยถามพลางหันมองเหล่าเสนาด้านล่างเพื่อรอคำตอบ  สิบห้าวันอย่างต่ำกระหม่อม  เพราะหนทางส่วนใหญ่ถูกตัดขาดทำให้การขนส่งล่าช้า  จะมีอีกทางก็คือทางน้ำ   หนึ่งในอำมาตย์ว่า  ท่านอำมาตย์เสนอเส้นทางน้ำมาได้ยังไงกัน   อำมาตย์ขวาเอ่ยขึ้นพร้อมเดินออกมายืนด้านหน้า  ทูลฝ่าบาทการขนส่งทางน้ำนั้นอันตรายยิ่ง  ด้วยเพราะเส้นทางน้ำคับแคบและถูกดักปล้นได้ง่าย

 

 

หากมีรับสั่งให้ขนส่งทางน้ำหละก็กระหม่อมขอคัดค้านความคิดนี้   อำมาตย์ขวาเอ่ยพลางโค้งตัวลงเบื้องหน้า  ไคถอนหายใจออกมา  เขาไม่คุ้นเคยกับภูมิประเทศนักจะเสนอความคิดอะไรก็ลำบากจริงๆ  แต่เราไม่มีทางเลือกแล้ว  หากต้องใช้เวลานานกว่าครึ่งเดือนประชาชนคงอดตายกันมาก  แต่หากลองเสี่ยงทางน้ำหละก็เราจะส่งเสบียงได้ไวกว่า  อย่างน้อยแค่สี่ถึงห้าวันก็ถึงแล้ว  

 

 

ไคนิ่งไปใช้ความคิด  ทางน้ำก็ลำบาก  ทางบกก็ช้า  แต่ประชาชนกำลังลำบากและหากช้ามากก็ไม่ได้  แล้วเขาควรหาทางออกให้กับเรื่องนี้ยังไงดี ...

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

 

ย้ำอีกทีเอาให้ชัดๆ กันไปเลย ... เราไม่ได้ยุ่งกับเรื่องการเมืองนะ  ฟิคเราวางไว้แบบนี้แต่แรกแล้วน๊า¬¬

 ขอบคุณ sazukea สำหรับคำผิดค่ะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #598 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 14:46
    ตัดได้ฉับไว คือเรื่องมันยาวนะ แต่สนุกจนมันสั้นลง
    #598
    0
  2. #328 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 00:42
    ทำเครื่องบินมะคะท่านจงอิน? ฮ่าๆๆ ร่มเครื่องร่อนบอลลูนหรืออะไรเทือกนั้น ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ล้อเล่นค่ะท่าน อย่าเด็ดหัวข้าพเจ้านะพะยะค่ะ ถถถถถถถถถถถถถถถถถถ
    จงอินโลกนู้นฉลาดมากกกอะ โคตรฉลาดสมองฉับไว โอยย รักอะคะรักก
    ชอบผู้ชายมีความสามารถค่ะ ฮ่าๆๆ เรื่องนี้คือรักจงอินโดยไม่รู้ตัวอะคะนี่พูดเลอ ถถถ
    แอบซึ้งตอนอำมาตซ้ายแกคุยกับลูก น้ำตาจะเล็ด ซึ้งมากกก
    ไรท์เขียนดีเว่อ *ร้องไห้ค่ะปริ่ม
    #328
    0
  3. #281 bee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2556 / 18:20
    ปัญหารุมเร้าจิงๆ

    ไหนจะต้องคุ้มครองบ้านเมือง

    ไหนจะเรื่องความรักอีก

    #281
    0
  4. #127 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 22:59
    โอ้โหหหหหหห ไคอย่างเท่ห์อะค่ะ
    แบบว่าให้ยึกติดกับสิ่งๆนั้นไปเลย ไม่ต้องมายึดติดกับคน
    ไรท์เตอร์เจ๋งมากเลยอะ จุ๊บๆเลย ><
    #127
    0
  5. #123 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 11:17
    ท่าทางเรือ่งนี้จะหนักไปสำหรับไคซินะ ขอให้มีทางออกที่ดีนะ
    #123
    0
  6. #117 suzakea (@suzakea) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 07:26
    บรรทัดแรกต่อจาก 55% องค์ชายรัชทายาทจงแด (ไรเตอร์เขียนเป็นรับทายาทค่ะ)  แล้วก็ ข้าอยากให้ท่านรับใช้เพียงสิ่งเดียว (ไรเตอร์ตกไม่เอกตรงคำว่าท่านไปค่ะ)  มีอีกนะคะ ตรง ขอบพระทัยนักฝ่าบาท (ไรเตอร์ตกตัว บ. ตรงขอบค่ะ) เจออีกแล้วคะ หุๆๆ
    ตรง เจ้าไม่น่าถามโง่ๆ (ไรเตอร์ พิมพ์เป็นตัว j แทน ไม้เอกค่ะ)  ตรงคำว่า การหาเรือข้อกฎหมาย (ควรเป็นการหารือข้อกฎหมายหรือเปล่าคะ)

    ไคเริ่มแสดงความเก่งกาจและฉลาดออกมามากๆ เลยค่ะตอนนี้ สุดยอดดดดด แบบนี้อีกไม่นานนคงชนะใจคยองซูได้แน่ๆ อิๆๆ สู้ๆ นะไคเราเป็นกำลังใจให้ หุๆๆ ว่าแต่ คยองซูมะค่อยมีบทบาทเลยแหะช่วงนี้
    #117
    0
  7. #116 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 22:46
    แต่เป็นอะไรคะไรท์เตอร์ แว๊กกกกกกกกก 
    ตัดได้คาจิตคาใจมากเลยค่ะ 555
    อ๋า... องค์รัชทายาทน่ารักมากเลยค่ะ
    ยังไงก็อยากอยู่ใกล้ๆแต่แหละเนอะ
    ท่าทางจงแดเหมือนจะรู้เลยเนอะว่าไม่ใช่ราชาจงอิน
    ไคแบบเริ่ดมากเลยอะ ดูมีอำนาจ เท่ห์ค่ะ *ชูป้ายไฟเชียร์* 555
    #116
    0
  8. #110 Case Fern (@chosita10) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 21:46
    โอ้ว !!! แต่เป็น?! ไรท์เตอร์ทำค้างมากเลยค่ะ 5555 องค์รัชทายาทน่ารักมากเลยค่ะ ./////.
    #110
    0
  9. #106 minminKM (@puiizz137) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 20:44
    แต่เป็น...what!
    ตัดได้ฉึบมากค่ะไรท์ 555
    #106
    0
  10. #105 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 18:39
    มันคืออะไรอะ อยากรู้จัง
    มาต่อไวๆนะคะ
    #105
    0
  11. #104 b_22 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 16:34
    ผ่านมาจนป่านนี้ เครียดการเมืองแล้ว ไคยังอ่อนล้ากับความรักอีก

    ฟ้าจะใจร้ายเกินไปแล้ว... TT-TT
    #104
    0
  12. #103 annchan (@annchan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 13:05
    แต่เป็นอะรัยอ่า อยากรู้แล้วอ่า
    #103
    0