*fic(exo)、BLOOD FLOWER - KAIHUN #ดอกไม้สีเลือดไคฮุน

ตอนที่ 1 : รุ่งอรุณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 พ.ค. 62


<< CHAPTER I >>

รุ่งอรุณ



          แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ากับผ้าม่านสีครีมสวยส่องกระทบมายังเปลือกตาสีน้ำนมของคนที่กำลังหลับใหล เพื่อเป็นสัญญาณให้เจ้าของร่างลืมตาตื่นจากนิทราเสียที

 

          กายผอมบางของเด็กหนุ่มค่อยๆลืมตาพร้อมหรี่ตากระพริบเล็กน้อยเพื่อปรับโฟกัสที่เพดานห้อง ก่อนจะลุกขึ้นเล็กน้อยเพื่อจะไปจัดการธุระส่วนตัวของตัวเอง

 

          หลังจากที่เด็กหนุ่มเสร็จธุระของตัวเองเรียบร้อยทุกอย่าง จึงเดินลงจากห้องนอนชั้นบนมายังชั้นล่างเมื่อได้กลิ่นของอาหารเช้าที่พี่ชายต่างพ่อตัวเล็กอย่าง โทชิฮาระ คิซากิ เตรียมให้ก่อนไปโรงเรียน

 

          “โอ๊ะเซย์จังมาพอดีเลย นั่งสิ” คิซากิพูดบอกกับคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องอาหารใกล้ๆกับห้องรับแขก

 

          คิดไม่ผิดหรอก เซย์ยะน่ะเป็นน้องชายต่างพ่อของคิซากิ และเพราะเหตุการณ์บางอย่างทำให้ทั้งสองใช้ชีวิตร่วมกันแค่สองคนในบ้านขนาดกลาง ที่ไม่ใหญ่หรือเล็กมาก แต่แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับ โอคุซาวะ เซย์ยะ แล้วล่ะนะ

 

          "เช้านี้สึบากิจะมากินข้าวด้วยนะ สักเดี๋ยวคงมาแหละ" คิซากิว่าพร้อมกับยกอาหารสำหรับสามที่มาวางบนโต๊ะ

 

กริ๊งงง!

 

          "พี่ซากิคร้าบ~" เสียงคนที่อยู่หน้าบ้านดังขึ้น

 

          "นั่นไงไม่ทันขาดคำ" คนเป็นพี่ว่าพลางขำเบาๆก่อนจะเดินไปเพื่อจะเปิดประตู แต่ดันโดนน้องชายขัดไว้ก่อน

 

          "เดี๋ยวผมไปเปิดเองครับ" เซย์ยะยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเดินไปหน้าบ้านเพื่อเปิดประตูให้เพื่อนสนิทตัวแสบของตัวเอง

 

          ฟังไม่ผิดหรอก สึบากิ หรือ มัทสึเมะ สึบากิ หรือที่บางคนเรียกว่า สึบะคอร์กี้ เป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเซย์ยะ ตั้งแต่เด็กจนถึงม.ปลายในปัจจุบัน เนื่องด้วยว่า บ้านของทั้งคู่อยู่ติดกัน แถมพ่อแม่ทั้งคู่ก็เป็นเพื่อนกัน จึงทำให้เซย์ยะได้มาเล่นกับสึบากิบ่อยๆ

 

          แต่ก็นะ จนตอนนี้บางคนก็สงสัยว่าเป็นมากกว่าเพื่อนหรือป่าว โอคุซาวะ เซย์ยะคนนี้ขอตอบไปชัดๆตรงๆเลยว่า เราทั้งสองคนไม่เคยคิดอะไรเกินคำว่าเพื่อนเลยสักครั้ง...




◇─◇ TBC ◇─◇
แฮ่ก ตายแล้วจ่ะ เขียนบรรยายครั้งแรกในชีวิต ให้ตายสิ ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ



THEME : THE ORA



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

3 ความคิดเห็น