คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

รักเริงใจ

ตอนที่ 4 : คนหล่อจะซวยช่วยไม่ได้ 100%


     อัพเดท 25 พ.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : Narinlada ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Narinlada
My.iD: https://my.dek-d.com/kukhwa
< Review/Vote > Rating : 95% [ 2 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 18,167
309 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 50 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
รักเริงใจ ตอนที่ 4 : คนหล่อจะซวยช่วยไม่ได้ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1617 , โพส : 14 , Rating : 100% / 8 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





รถคันใหญ่แล่นมาในตัวจังหวัดจันทบุรีเรียบร้อยแล้ว คนขับก็เริ่มชะลอความเร็วเพราะรถที่แล่นไปตามถนนลาดยางเริ่มขับแบบมีมารยาท ซึ่งมันเป็นเรื่องอะเมซิ่งสำหรับการขับรถบนท้องถนนประเทศนี้ ตั้งแต่ที่ชายหนุ่มขับรถมา แทบจะหารถที่มีมารยาทนับคันได้ แต่หากจะหามารยาทกันแบบจริงๆจังๆ ก็คงต้องมีด่านตรวจอยู่ข้างหน้าของตำรวจทางหลวง ถ้าเปรียบคนขับพวกนี้เป็นนักเรียน ตำรวจทางหลวงคงเป็นครู(ใหญ่)กระมั้ง ถือไม้เรียว หรือก็คือใบสั่ง คอยดักอยู่ระหว่างทาง นอกลู่นอกทางเมื่อไหร่ก็เสร็จกัน

แต่รถหลายคนก็จอดโดนไม่ยอมขยับไปไหน กระทั้งรถคันโก้แล่นมาถึงด่านตรวจ ไม่ใช่ด่านธรรมดานัก เป็นด่านจับนักท่องเที่ยว...เข้าใจตั้งด่านจริงๆ ! ชายหนุ่มส่ายหน้าช้าๆ ก่อนจะเลี้ยวรถตามที่ตำรวจนายหนึ่งโบก

“ขอดูใบขับขี่ด้วยครับ”

รเณศยื่นใบขับขี่ไปให้นายตำรวจ นายนั้น และได้รับรอยยิ้มเป็นการกลับคืนเพราะรู้จักกัน และเขาก็ถูกนายตำรวจคนนี้เรียกมาหลายต่อหลายรอบ แบบว่าจะซี้ปึกกันอยู่แล้ว

“คุณเนย์นี่ถ้าจะดื่มหนักแบบนี้ผมว่าเราน่าจะลงมาคุยกันหน่อยนะครับ”

“รู้ได้ไงว่าผมดื่มหนัก”

คนถูกกล่าวหา ถามเสียงระรื่น เพราะรู้ดีว่าไม่ได้ดื่มสักหยดนอกจากมีคนเอามาอาบให้ต่างน้ำ

“กลิ่นหึ่งเชียว ท่าวันนี้คุณเนย์เสร็จผมแน่”

จ่าประพจน์เอ่ยยิ้มๆ คนฟังส่ายหน้าช้าๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง และเดินลงจากรถช้าๆ

“จ่า ไม่อาไม่พูด เดี๋ยวเขารู้หมดว่าเราจะเป็นคู่เกย์กันอยู่แล้ว”

จ่าที่ว่าทำหน้ายิ้มๆ แล้วจูงมือของชายหนุ่มไปเป่าวัดระดับแอลกอฮอล์ในเลือด ถึงจะไม่กลัวว่ารเณศจะหนี แต่เขากลัวว่าจะล้มไม่เป็นท่าเสียลุคคนหล่อ คนถูกจูงเองก็ได้แต่ยิ้ม ก่อนจะหัวเราะเมื่อเจ้าเครื่อง Ethyl alcohol(เครื่องตรวจวัดระดับแอลกอฮอล์ในเลือด)

“พูดแบบนี้ได้แสดงว่าพอมีสติ แต่คิดว่าน่าจะเกิด 50 มิลลิกรัมชัวร์” ( ตามกฎหมาย ต้องไม่เกิน 50 มิลลิกรัม หากเกินจะมีความผิดทางกฎหมาย จำคุกไม่เกิน 3 เดือน ปรับไม่เกิน 2000-10000 บาท)

คนแน่ใจพยักหน้ากับเพื่อนตำรวจที่นั่งรอเหยื่อที่ดื่มแบบไม่ยั้งแล้วยังจะขับรถ นายตำรวจคนนั้นยืนที่เป่ามาให้เขา บอกให้สูดลมเข้าไปลึกๆ แล้วก็เป่าออกมาแรงๆ แต่ชายหนุ่มกลับยิ้มหวาน ทำหน้าเบลอ เอ๋อๆ เหมือนไม่รู้ว่าพูดอะไรกัน

“ท่าจะไม่ไหว เบลอแล้วยังขับรถมาอีก เอ๊ะ มีผู้หญิงนั่งมาด้วยนี่”

จ่าประพจน์พูดช้าๆ คล้ายกำลังนึก

“มีอะไรกันครับจ่า”

คนมีอำนาจเดินเข้ามาอย่างมีมาดนายตำรวจใหญ่ รเณศมองแล้วทำท่าเมินไปอีกทาง เพราะเขาไม่ได้มาคนเดียว ยังมีนางฟ้ากลางใจคนใหม่ของเขามาด้วย ซึ่งหล่อนเองก็มีท่ายิ้มเจือน เหมือนเจอผีกลางคืนที่หล่อที่สุด

“พอดีว่าคุณเนย์แกเมานะครับ ผมก็เลยพามาตรวจ ถ้ามีปริมาณแอลกอฮอล์เกินจะได้ให้พักผ่อนที่โรงพักสักคืน จะได้ดูแลปรนนิบัติแกในฐานะคนคุ้นเคยแล้วค่อยดำเนินคดี”

“งั้นก็จัดการเลย เอาตัวไปโรงพัก”

ศัตรูหัวใจหมายเลขหนึ่งที่เพิ่งเป็นได้ไม่ถึง 5 นาทียิ้มหวาน เขาหันไปมองกุลวดีซึ่งทำหน้าไม่ถูก หล่อนยิ้มให้คนสองคนแห้ง ขณะที่นายตำรวจรูปหล่อแต่น้อยกว่าเขา ใส่ชุดก็รัดร่างเสียจนน่าอึดอัด เอื้อมมือไปจับแขนของหมอสาวที่มาด้วย แถมเจ้าของแขนยังยอมให้จับแต่โดยดี...

‘เป็นตำรวจได้ทำแบบนี้ด้วยเหรอ’

“ยังไม่ได้ตรวจวัดเลยครับ”

“ผมว่าไม่ต้องก็ได้มั้ง กลิ่นก็ฟ้องขนาดนี้ แถมดูตาสิ  โห ไม่อยากจะคิดเลยว่าดื่มมาเท่าไหร่”

ใส่ความกันเห็นๆ...รเณศยิ้มก่อนจะหันมองใบหน้าสวยทันสมัยของหญิงสาว เขานี่ซวยจริงๆ แบบนี้เห็นที่ต้องลดระดับความสัมพันธ์ลงมาแล้วแหละเพราะเขาไม่ชอบเป็นตัวเลือกของใคร

“เอามาสิครับผมจะเป่าและจะได้ไปซักที”

มือหนาดึงเครื่องเป่ามาจ่อปาก สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วเป่าแรงๆ แต่ผลออกมากลับทำให้จ่าประพจน์งง

“เป่าอีกรอบครับ ลองอันใหม่ด้วย อันนี่ท่าจะเสีย เป่าแล้วไม่ขึ้น”

จ่าจัดการเปลี่ยนเรื่องเป่าเป็นอีกตัวหนึ่ง คนถูกล่าวหาได้แต่ยิ้มแล้วเป่า ไม่จบแค่นั้นเพราะจ่าที่สนิทด้วยแกเล่นส่งเครื่องมาให้เป่าหมดหน้าตัก แต่ผลก็ออกมาคือเขาไม่ผิดไม่ได้ดื่มแอลกออฮอล์เลยแม้แต่น้อย เป่าเท่าไหร่จึงไม่ผิดกฎหมาย และเครื่องก็ไม่ได้พังอย่างที่จ่าคิดด้วย

เมื่อเป่าแล้วผลออกมาเป็นเหมือนกันหมด นายตำรวจใหญ่ตำแหน่งผู้หมวดก็ต้องทำหน้างง ก่อนจะหันไปมองหญิงสาวที่มาด้วย ท่าทางหล่อนออกจะโล่งอกโล่งใจ

“ผมไม่ได้เมา”

“กลิ่นรึ่มแบบนี้น่ะนะ”

จ่าสูงวัยยังไม่ยอมแพ้ ยังพูดเหมือนกับว่าต้องมีอะไรผิดพลาดสักอย่างแน่นอน

“ผมไม่ได้ดื่มสักหยุดถ้าตรวจเจอเครื่องตรวจก็มีปัญหาแล้วล่ะครับ”

“งั้นคือว่าคุณโชคดีที่รอดวันนี้ แต่วันหน้าผมเชื่อว่าไม่รอดแน่นอน”

หมวดหนุ่มพูดช้าๆ สายตาจ้องใบหน้าของรเณศไม่กะพริบ ก่อนจะหันมองหน้าคนที่มาด้วยสลับกันไป เหมือนไม่ไว้ใจ

“แหมไม่ต้องมองหน้าหมอกุลนักก็ได้เธอไม่หายไปไหนหรอกครับ และผมก็ไม่ได้โชคดี สำหรับผมมันซวยแบบอภิมหาซวยต่างหาก...นี่จ่าผมไปก่อนนะ”

เขาหันมองเสี้ยวหน้าของหมอสาว

“เอ่อคุณเนย์ ไปไหนมาคะ”

ในที่สุดหล่อนก็ยอมอ้าปากพูด คนฟังได้แต่ยิ้ม เขาไม่มีสิทธิ์โกรธใคร เพราะว่าคนเรารู้หน้าไม่รู้ใจดังที่แม่เมียจำใจของเขาพูดเอาไว้ไม่มีผิดเพี้ยนแม่แต่น้อย...เอาวะไหนๆ ก็ไหนๆ ลองมีเมียสักหน่อยท่าจะมันดี...

“ไปรับเมียมาครับ”

พูดให้คิดแล้วเดินขึ้นรถไปเฉย อารมณ์ที่กำลังเคร่งเครียดเป็นเป็นคุกรุ่นเสียเฉยๆ กระทั่งรถเขาเคลื่อนออกไปจากจุดตรวจแล้ว นายตำรวจซึ่งมียศเป็นจ่าได้แต่ยิ้ม

“คุณเนย์แก สนุก ตลก ขำๆ ครับ ผู้หมวดเพิ่งมาใหม่ ไม่รู้จักแกหรอก  น้องสาวแกก็สวยนะครับ แต่หมวดคงไม่ได้เจอเพราะคุณชนาเธอไปอยู่กรุงเทพฯ ไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่ แต่ถึงไม่กลับก็ไม่มีปัญหาสำหรับคนหล่ออย่างหมวด หาที่ไหนก็ได้”

จ่าประพนจ์พูดแล้วยิ้มให้หมอสาวคนใหม่ที่ หมวดหนุ่มอย่างนฤนาทสนใจอยู่ ทว่าคนที่มีอายุมากกว่าดูออกว่าหล่อนนั้นหลังจะจับปลาสองมือ หรือไม่ก็สนใจสองคนแต่ไม่แน่ใจว่าใครจะดีกว่ากัน เจ้าของไร่สุดหล่อ หรือว่าจะเป็นนายตำรวจอานาคตไกล

“กลับกันเถอะครับคุณหมอ”

หมวดหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหน้าซีดๆ ของอีกฝ่าย กุลวดีรู้สึกไม่ดีเลยที่ได้ยินรเณศชายหมายเลขหนึ่งที่เธอหมายปองก่อนจะเจอผู้หมวดคนนี้ และไม่อยากให้ใครมองหล่อนในสายตาที่ตัดพ้อแกมตำหนิ หญิงสาวถอนหายใจแล้วเดินตามตำรวจหนุ่มอนาคตไกลออกไป

= = =

รถแล่นมาเรื่อยๆ ใบหน้าของคนหล่อก็ยังไม่มีแววว่าจะยิ้มหรือดีขึ้นแต่อย่างใด จนกระทั่งมายังจุดที่เขาเคยเจอแม่สาวก๋ากั่นครั้งแรก ชายหนุ่มหยุดรถ ถอนหายใจแล้วหันไปมองหญิงสาว หากบิดามารดา น้องชายเธอถูกฆ่าตายที่นี่จริงๆ วิญญาณของทั้งสามคนจะยังอยู่ตรงนี้ไหมนะ หากอยู่จริงๆ ล่ะ...

“ถ้าคุณอยู่แถวนี้ ไม่ไปไหน ตอนนี้ผมพาลูกสาวคุณมาแบบไม่ค่อยดีนัก แต่เจตนาผมดี คุณช่วยให้ผมดัดนิสัยให้เธอกลายเป็นคนดีเหมือนเดิมด้วยนะครับ”

แม้จะไม่เชื่อเรื่องพวกนี้และไม่เคยเกรงกลัวผี สิ่งไม่มีตัวตนจริงๆ ดังที่ปากชอบพูดว่ากลัวนักกลัวหนา แต่ทว่าเรื่องแบบนี้เขาก็ไม่ลบหลู่เด็ดขาด แต่เหมือนกับสิ่งที่เขากำลังพูดด้วยรับรู้ ลมที่ไม่พัดกลับพัดโชยมา ใบไม้แห้งที่หล่นกระจายเต็มพื้น เริ่มปลิวขึ้นไปตามแรงลม อีกทั้งเสียงหวีดหวิวและเสียงต้นไม้ที่โยกกระทบกันขึ้นและได้ยินมาจนถึงในรถอีก

“โอเค. ผมรู้ว่าคุณรู้แล้ว ไม่ต้องมาทำให้ตกใจก็ได้ครับ”

คนปากดีพูดขึ้นและเพียงไม่นานลมก็หยุดพัด

“ของเขาแรงจริง ไปดีกว่า”

คนไม่กลัวชักเริ่มคิดใหม่ทำใหม่เสียแล้ว จะเล่นอะไรก็เล่นก็ท้าได้ แต่อย่าถ้ากับสิ่งที่มองไม่เห็น คิดแล้วขนก็ลุกซู่

กว่าครึ่งชั่วโมงรถก็แล่นมาถึงภายในไร่กฤษณะพล ซึ่งกั้นด้วยรั้วไม้สีขาว มีต้นกระถินปลูกถัดออกมาทางเข้าทำเป็นซุ้มดอกเล็บมือนาง ส่งกลิ่นหอมอบอุ่นจนเกือบฉุน ทางเข้าไปยังบ้านพักนายใหญ่เจ้าของไร่ หากจากปากประตูรั้วราว 700 เมตร เป็นบ้านหลังที่ใหญ่ที่สุดปลูกด้วยไม้สักทองของแท้ มีสองชั้นและมีห้องนอน 5 ห้องนอน มีห้องรับแขกอยู่ด้านล่างสองห้องนอน ส่วนข้างบนแบ่งเป็นสามห้องนอน

เมื่อครั้งเจ้าของไร่ซึ่งเป็นบิดาของรเณศอยู่ก็จะอยู่ห้องด้านบน ตรงกลาง ขณะนี้ก็ยังคงว่างอยู่ ห้องปีกขาวที่ยื่นออกไปทางทิศตะวันตกเป็นของน้องสาวเขาเอง ด้วยความเป็นคนที่ชอบนอนตื่นสายและกลับดึกทำให้รัญชนาไม่ชอบให้พระอาทิตย์ส่องหน้าส่องตาตอนเช้าๆ สำหรับเขาแล้วการตื่นเช้าเป็นเรื่องที่ดีที่สุด ห้องปีกขาวทางทิศตะวันออกจึงเหมาะแหม่งมากๆ

รเณศจอดรถที่หน้าบ้าน เปิดประตูพาร่างเล็กลงอย่างทุลักทุเล เดินตรงไปยังห้องรับแขก แล้วจัดการขนของของหญิงสาวขึ้นมาไว้ในห้องตัวเอง เปิดกระเป๋าและจัดของเธอเข้าตู้ แต่ก็ต้องตะลึงเมื่อรื้อชุดของหญิงสาวขึ้นมาแล้วส่องกับแสงไฟ

“โอ้วแม่เจ้า ชุดหรือนี่”

แต่ละชุดเล่นเอาเลือดกำเดาแทบจะไหล เพราะมันดูบางและน้อยชิ้นเหลือเกิน

“ตื่นขึ้นมาใส่ชุดแบบนี้ มีหวังคนงานทำงานกันไม่เป็นสุข เสียเลือดกันเป็นทิวแถวแน่นอน ไม่ได้ไม่ได้”

คนบ่นเก็บเสื้อผ้าน้องชิ้นแสนบางลงกระเป๋า ก่อนจะขึ้นไปบนห้องของตัวเอง แล้วก็เอาเสื้อยืดที่ดูจะตัวเล็กๆสมัยหนุ่มที่ยังไม่ได้ทิ้งเอามาใส่ไว้ในตัวเสื้อผ้าแทน กางเกงก็เป็นกางเกงขาสั้นเจเจ ที่เขาใส่อยู่บ้านประจำ...เสียสละวันนี้ดีกว่าต้องเสียเลือดในวันหน้า

เขาจึงต้องปลุกแม่นิ่มแม่บ้านวัยชราขึ้นมากลางดึก ขึ้นมาดูแลเปลี่ยนเครื่องแต่งกายของหญิงสาว เช็ดตัว เพื่อให้เธอนอนหลับสบาย

== =

= = =

ชายเจ้าของร่างสูงใหญ่ยืนอยู่หน้าบ้านหลังเล็ก กดออดและรอจนนกระทั่งประตูบ้านหลังเล็กเปิดออก หญิงสาวเจ้าของบ้านหลังขนาดเล็กเลิกคิ้วสูง มองคนมาเยือนในยามวิกาลอย่างไม่พอใจ

อดิเทพมองสำรวจร่างบางแม้จะอยู่ในชุดคลุมสีขาวเนื้อผ้ามันวาว และดูมิดชิดแต่ก็ทำให้เลือดในกายหนุ่มเร้าร้อนได้ไม่ยากนัก เขายิ้มหวานและรอให้เจ้าของบ้านเปิดประตู แต่จนแล้วจนรอดรัญชนาก็ไม่เปิดประตู

“พี่เทพมาทำอะไรเอาดึกๆ แล้วนี่พี่เนย์กลับไปแล้วเหรอคะ”

“พี่มาหาน้องชนา ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างมา”

“ก็เลยมาดึกๆ” เธอสวนทันที

“ใช่ พี่อยากเจอหน้าคนสวยของพี่”

“เลี่ยน ถ้าจะมาแล้วทำให้ชนานอนไม่หลับ จะมาทำไม”

อดิเทพยิ้มกริ่ม เขาส่งสายตาออดอ้อนเหมือนเช่นเคยที่ทำอยู่ทุกครั้ง แต่ก็ไม่ได้รับความปรานีจากหญิงสาว เธอเดินหมุนตัวกลับทำท่าจะเดินกลับเข้าไปในบ้านเช่นเดิม

“เดี๋ยวสิ ใจคอจะปล่อยให้พี่ยืนหนาว และก็เหม็นเหล้าแบบนี้เหรอ”

“พี่เทพทำตัวเองนี่คะ แล้วบ้านตัวเองก็มีทำไมไม่กลับบ้านตัวเอง หาลูกหาเมียล่ะคะ ป่านนี้คงชะเง้อคอคอย รอสามีกลับมานอนด้วยใจแทบขาดรอนๆ”

“พี่ไม่เคยมีใคร รอน้องชนาเห็นใจอยู่นี่แหละ เมื่อไหร่จะเห็นใจพี่สักที...ขอพี่เข้าไปหน่อยนะ มีเรื่องคุยด้วย”

คนช่างตื้อก็เก่ง ทำเหมือนหนาวมาก สีหน้าและแววตาของเขาก็ต่างจากทุกวัน เธอจึงเปิดประตูให้เขาเข้ามาด้านใน พอได้เข้ามาในบ้านเรียบร้อยเขาก็เริ่มสำรวจบ้านหลังนี้ การตกแต่งเป็นแบบง่ายๆ แต่ดูมีสไตร์

“บ้านสวยดีนะ”

“ชนาเพิ่งซื้อน่ะคะ คิดว่าจะมาทำงานที่นี่เลย บอกพี่เนย์แล้วค่ะ ช่วงบ่าย พี่เนย์ก็ไม่ว่าอะไร เพราะชนาโตแล้ว งานทางนู้นก็ไม่จำเป็นต้องมีชนา”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่รัญชนาออกมาทำงานในเมืองใหญ่ แต่ที่เธอไม่ค่อยได้มาเพราะไม่อยากที่จะพบหน้าคนรักเก่า และไม่อยากให้สภาพแวดล้อมเดิมมามีผลต่อจิตใจ ที่ไม่มีวันสงบแม้จะผ่านมานานแล้ว หญิงสาวลอบถอนหายใจ เดินไปเอาน้ำเย็นมาให้อดิเทพ นั่งลงข้างๆ หยิบรีโมทขึ้น เปิดทีวีเพื่อไม่ให้บรรยากาศเงียบเหงา

“พี่ขออาบน้ำหน่อยได้ไหม ตัวเหม็นไปหมดแล้ว”

รัญชนาคิดครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับและเดินไปหยิบเอาผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ พร้อมกับชุดคลุมมายืนให้ ชี้ทางไปยังห้องน้ำชั้นล่าง มองคนเจ้าเล่ห์ยิ้มหวาน เดินเข้าห้องน้ำไปอย่างเอือมละอา

ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม ปิดประตูห้องน้ำลง เขาแทบตะโกนร้อง โอ้วเย้ ด้วยความดีใจ ใครจะไปคิดว่าหญิงสาวจะยอมให้เขาอาบน้ำ ยิ่งอยู่กันสองต่อสองด้วย เขาใช่เวลานานเกือบชั่วโมง กว่าจะอาบน้ำเสร็จและออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าที่อ่อนล้ากลับดูแจ่มใสขึ้นทันตา อดิเทพอยากให้ชีวิตเขามีใครสักคนที่รัก กลับมาถึงมาก็เห็นหน้าเธอ ทานอาหารมีลูกตัวเล็กซนๆสักคนสองคน คนรักเด็กยิ้มหวาน มองไปยังร่างสูงระหงที่นั่งไขว่ห้างรอเขาด้วยอารมณ์ที่ชักเริ่มหงุดหงิด

“ชนาขอโทษนะพอดีตัวพี่เหม็นมากเลยอยากอาบให้สะอาดๆ”

คนพูดเดินเข้าไปนั่งข้างๆ แทบจะแนบชิดติดกับหญิงสาว พานให้คนที่นั่งใกล้ได้กลิ่นยาสระผมและสบู่เหลวของตัวเอง อารมณ์ที่ขุ่นเคืองเล็กน้อยจึงหายไป เพราะเปลี่ยนเป็นความคิดอุตริขึ้นมา

“อย่าทำเหมือนบ้านชนาเป็นม่านรูดสิคะ”

หญิงสาวส่งสายตาดุไปให้ ตอนนี้อดิเทพมีเพียงผ้าขนหนูที่พันรอบเอวเอาไว้ และใส่ชุดคลุมทับเอาไว้ด้วย ไม่อย่างนั้นเธอคงได้ปวดหัวกันบางแหละที่จู่ๆ ผู้ชายก็มาเปลือยอกนุ่งผ้าเช็ดตัวอยู่ในบ้านสองต่อสอง มันไม่งามนักหรอกหากคนอื่นรู้เขา ดีที่เธอเป็นสาวทันสมัยเรื่องแค่นี้ไม่แคร์สื่ออยู่แล้ว

“อย่าเครียดไปหน่อยเลยจ้ะชนา ไม่ได้คิดจะทำมิดีมิร้ายสักหน่อย พี่เป็นพวกต้องการทั้งตัว และหัวใจ”

สายตาของทนายความทำให้ร่างกายของคนถูกมองสั่น เพราะความคมและเฉียบขาด หญิงสาวพยายามเชิดหน้าสูงขึ้น ขยับตัวออกห่างช้าๆ

“ไหนว่ามีเรื่องพี่เนย์จะคุยไงคะ”

คนห่วงพี่ชายเริ่มเปิดเรื่องขึ้นไม่รอช้า กลัวว่าถ้านานกว่านี้เธอคงได้เป็นฆาตกรแน่ๆ

“พี่ไม่ไหวแล้วชนาพี่ขอคุยพรุ่งนี้ได้ไหม”

“พี่เทพนิสัยไม่ดี”

คนถูกหลอกกล่าวไม่เต็มเสียง เพราะแววตาที่ดูจริงจังของอดิเทพ เธอคิดว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านี้อย่างแน่นอน เพียงแต่เขาไม่รู้จะพูดยังไง หรือไม่ก็ไม่รู้จะบอกเธอว่าอะไร

“พี่ขอนอนที่นี่ได้ไหม พี่ไม่อยากกลับบ้าน”

น้ำเสียงเศร้าๆ ของอดิเทพทำให้รัญชนาใจอ่อน เธอลุกขึ้นแล้วเดินขึ้นไปข้างบน ลงมาอีกครั้งก็หอบเอาผ้าห่มกับหมอนลงมาด้วย

“พี่เทพนอนข้างล่างนะคะ นอนข้างบนกับชนาไม่ได้ ไม่ดี ไม่เหมาะ”

วางอุปกรณ์การนอนลงบนโซฟาตัวยาว แต่ยาวแค่ไหนเธอก็รู้ดีว่ามันไม่สามารถทำให้ชายหนุ่มนอนสบายได้

“ชนาไปนอนก่อนนะคะ พรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า เดี๋ยวพี่ยักษ์ดุเอา”

“นายยักษ์ไม่ดุหรอก”

“มันก็ไม่ควรค่ะ พี่เทพนอนเถอะคะ ฝันดีนะคะ”

แม้อยากจะให้เธอไปนอนแค่ไหน อีกทั้งประโยคหลังที่ทำให้เขาหัวใจพองโต แต่คำถามที่ยังอยู่ในใจกับภาพที่เธอไปพบกับแฟนเก่าก็ทำให้เขาอยู่ไม่เป็นสุข

“เดี๋ยวชนา”

มือหนาจับมือเล็ก รั้งตัวคนที่กำลังจะเดินไปให้หยุดนิ่ง และอึดใจต่อไม่ความอบอุ่นที่ถ่ายถอดผ่านมือไปยังเจ้าของร่างบางก็ต้องเป็นอันชะงัก เพราะเธอดึงมือออก ส่งสายตาตั้งคำถาม เขาเดาว่าไม่ต่ำกว่าสิบคำถาม

“มีอะไรคะ”

“คนเมื่อวานนี้...”

“เพื่อนค่ะ”

เธอตอบสั้นๆทั้งที่ยังไม่ได้ฟังคำถามเลยด้วยซ้ำ แบบนี้จะให้อดิเทพคิดว่าเธอกำลังแก้ตัวหรือว่ากำลังจะทำอะไรสักอย่างเหรอเปล่า...คนคิดมากก้มหน้าก้มตามองที่พื้น เท้าของรัญชนามีความผิดปรกติ ที่ข้อเท้านั้นบวมเปล่ง มีรอยเขียวเป็นจ้ำๆ น่าสงสัย อีกทั้งแขนที่โผ่พ้นผ้ามันวาวนั้นก็เขียวออกม่วงๆ

“ไปโดนอะไรมาเหรอชนา”

หญิงสาวมองตามสายตาของเขาแล้วก็ต้องเอามือลงแนบลำตัว พยายามปรับสีหน้ากังวลให้เป็นเรียบเฉย แต่มันไม่สามารถปกปิดสายตาของเขาไปได้

“เรื่องของชนา”

“ใครทำร้าย บอกพี่มาพี่จะไปเอาเรื่องให้ถึงที่สุด”

เขายังไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไป รัญชนาก็เงียบและเลือกที่จะเดินหนีขึ้นห้องนอนมากกว่าที่จะอยู่ตอบคำถามไร้สาระ

“ผู้ชายคนนั้นใช่ไหม”

ร่างบางสะดุดกึก เธอหันไปมองใบหน้าจริงจังของอดิเทพ ลอบถอนหายใจเบาๆ ช้าๆ

“ไม่ใช่ค่ะ ชนาไม่ระวังหกล้มก็เลยเจ็บตัวแบบนี้ เดี๋ยวก็หายค่ะ พี่เทพเอาตัวให้รอดเถอะคะ ชนาดูดวงแล้วคาดว่าถ้าพูดมากชะตาจะขาดเอาดื้อ”

คำขู่ที่ดูดุดันแต่ประโยคไม่จริงจังทำให้ใบหน้าเครียดกลับมายิ้มหวานและสดใสได้อย่างไม่น่าเชื่อ รัญชนารู้สึกเจ็บปวดในใจ เธอไม่อยากให้อดิเทพมีความหวัง แต่อีกใจหนึ่งก็ทำร้ายจิตใจเขาไม่ได้ คนไม่มีความผิด หากจะผิดก็ผิดที่ความรัก หญิงสาวก้มลงมองพื้นไม่อยากเห็นใบหน้าสดใส

“ชนา”

ชายหนุ่มลุกขึ้น ยกมือขึ้นแตะที่ใบหน้างาม

“พี่เทพอย่าคะ มันไม่ถูกต้อง แล้วชนาก็ง่วงแล้วด้วย”

ตัดบทเอาเสียดื้อ จนชายหนุ่มต้องลอบยิ้ม เครียดไม่นานจริงๆ...เดี๋ยวก็ปากกลับมาดีเหมือนเดิม เขาปล่อยมือจากหญิงสาว พยักหน้าปล่อยให้เธอไปนอน ไม่อยากรั้งอีกต่อไป แม้ในใจจะอยากรั้งไว้แค่ไหน

“ฝันดีนะน้องชนา ถ้าพร้อมเมื่อไหร่เล่าให้พี่ฟังได้ทุกอย่าง”

แค่ได้มาอยู่ในบ้านเดียวกับหญิงสาว ก็ถือว่าก้าวเข้ามาใกล้เธออีกคืบแล้ว

“ค่ะ และกลับมาเป็นพี่เทพคนที่ กวนบาทาเหมือนเดิมเร็วนะคะ ชนาเหงาปาก”











ปก สัญญาซาตาน มาแล้วค่ะ ฝากด้วยนะคะ.......


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
รักเริงใจ ตอนที่ 4 : คนหล่อจะซวยช่วยไม่ได้ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1617 , โพส : 14 , Rating : 100% / 8 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 14 : ความคิดเห็นที่ 65
 ปกสวยจังค่ะ  ชอบๆ
PS.  ความรักก็เหมือน'ผี' หลายคนเชื่อว่ามี แต่น้อยคนที่จะเจอ ~
Name : >>Khwanana<< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ >>Khwanana<< [ IP : 14.207.142.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2554 / 22:22
# 13 : ความคิดเห็นที่ 64

พี่เทพจะกินแห้วเหรอ ไม่น่าจะใช่
ส่วนเรื่องรอยฟกช้ำ น่าจะเกิดจากเพื่อนผช.จะทำมิดีมิร้ายแล้วชนารอดมาได้หรือเปล่า
พี่เทพ ถือคติ ตือเท่านั้นที่ครองโลก


PS.  สู้ๆ เป็นกำลังใจให้คุณ
Name : jin_prikprik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jin_prikprik [ IP : 58.137.121.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2554 / 19:41
# 12 : ความคิดเห็นที่ 63
สงสารพี่เทพจังเลย รักชนาข้างเดียว เฮ้อ
PS.  รัก เพ้อ ฝัน
Name : สมพิศ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สมพิศ [ IP : 1.46.248.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2554 / 10:20
# 11 : ความคิดเห็นที่ 62
คนที่จะเสียเลือดน่าจะเป็นพี่เนย์มากกว่านะจ๊ะ
PS.  สู้ๆ เป็นกำลังใจให้คุณ
Name : jin_prikprik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jin_prikprik [ IP : 58.137.121.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤษภาคม 2554 / 21:06
# 10 : ความคิดเห็นที่ 61
 ปกสวยมากๆ ค่ะ
PS.   ชอบอ่านนิยาย ชอบอ่านนิยาย
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 113.53.73.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤษภาคม 2554 / 20:09
# 9 : ความคิดเห็นที่ 60
แน่ใจนะคุณเนย์ว่าคนงานจะเสียเลือด
Name : กำไลเพชร < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กำไลเพชร [ IP : 182.53.107.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤษภาคม 2554 / 19:04
# 8 : ความคิดเห็นที่ 59
Likelikelike
PS.  
Name : danue < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ danue [ IP : 193.247.250.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤษภาคม 2554 / 13:38
# 7 : ความคิดเห็นที่ 58
 5555555 พี่เนย์นั่นแหละจะเสียเลือดก่อน 5555
PS.  รัก เพ้อ ฝัน
Name : สมพิศ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สมพิศ [ IP : 1.47.121.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤษภาคม 2554 / 12:48
# 6 : ความคิดเห็นที่ 57
หลงรักพี่เนย์เข้าเต็มประตูหัวใจ
PS.  สู้ๆ เป็นกำลังใจให้คุณ
Name : jin_prikprik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jin_prikprik [ IP : 58.137.121.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2554 / 16:33
# 5 : ความคิดเห็นที่ 56
เกือบแล้วพี่เนย์ เกือบได้ไปเที่ยวห้องกง 555 ปกสวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  รัก เพ้อ ฝัน
Name : สมพิศ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สมพิศ [ IP : 111.84.83.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2554 / 16:19
# 4 : ความคิดเห็นที่ 55
คุณเนย์กวนได้ใจจริงๆ
Name : กำไลเพชร < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กำไลเพชร [ IP : 125.26.83.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2554 / 15:21
# 3 : ความคิดเห็นที่ 54
พระเอกเรากวนได้ใจจริงๆ 
PS.   สิ่งที่ดีและสวยงามที่สุดในโลก มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ แต่จะรู้สึกได้จากหัวใจ
Name : ผีน้อยชิชา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผีน้อยชิชา [ IP : 183.89.248.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2554 / 15:04
# 2 : ความคิดเห็นที่ 53
 พระเอกเราช่างกล้าลองจริงๆ
PS.   ชอบอ่านนิยาย ชอบอ่านนิยาย
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 113.53.65.63 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2554 / 15:17
# 1 : ความคิดเห็นที่ 52
 พี่เนย์เจอผีพ่อตาแม่ยายเหรอค้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  รัก เพ้อ ฝัน
Name : สมพิศ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สมพิศ [ IP : 111.84.153.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2554 / 13:21
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android