คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

รักเริงใจ

ตอนที่ 2 : นางเริง 100%


     อัพเดท 18 พ.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : Narinlada ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Narinlada
My.iD: https://my.dek-d.com/kukhwa
< Review/Vote > Rating : 95% [ 2 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 18,166
309 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 50 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
รักเริงใจ ตอนที่ 2 : นางเริง 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1882 , โพส : 8 , Rating : 98% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





แสงสีเสียงดังกระหึ่มไปทั่วทุกทิศ ร่างบอกบางนั่งไขว่ห้างมองเพื่อนหนุ่มและเพื่อนสาวกำลังโชว์ลีลาสะท้านโลกอย่างโชกโชน แววตาสีน้ำตาลอ่อนทอดมองออกไปยังกลางฟอร์ ขณะที่ความคิดไปอีกทาง

‘น้องนาง หยุดนะจะไปไหน เรายังไม่หายดี’ ป้าแท้ๆ อย่างอภิสรา เอ่ยขึ้นหลังจากรับตัวหลานสาวลูกของน้องชายแท้ๆ เข้าพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลในกรุงเทพ ซึ่งผ่านมาแล้วกว่าหกเดือน อาการของนลินนิภาดีขึ้นตามลำดับ และอยู่ระหว่างการทำกายภาพบำบัด เพราะขาหักทั้งสองข้าง

‘คุณป้าบอกได้ไงค่ะ ที่พ่อแม่ น้องนามตายเพราะอุบัติเหตุ น้องนางเห็นพวกมันใช้ไม้ตีพ่อ แม่ เอาเศษกระจกปาดคอของน้องนาม’ ภาพการเสียชีวิตของครอบครัวยังคงอยู่ในมโนภาพ บิดาและมารดาถูกตีด้วยไม้หน้าสาม เธอพยายามจะเข้าไปช่วยเหลือ ทั้งที่มารดาส่งสายตาห้าม แต่เกิดพลาด ตอนที่คลานไปหาร่างไร้วิญญาณ ตอนนั้นฝนตกหนักทำให้เธอลื่นไถลลงไปยังทางลาดชันและหมดสติลงไปเมื่อตกสู่พื้น ไม่รู้โชคดีหรือร้ายที่มีคนมาช่วยเอาไว้ทันทำให้เธอรอดจากพวกมือปืนที่ขับรถลงมาจากเส้นทางที่ลาดชัน

‘เราไม่มีหลักฐาน ตำรวจบอกว่ามันเป็นอุบัติเหตุ ส่วนคนที่น้องนางให้ปากคำว่าเป็นคนทำร้ายพ่อแม่ของน้องนาง พวกนั้นก็มีพยานยืนยันที่อยู่’

‘พยานเท็จ’

‘เท็จไม่เท็จไม่รู้ แต่คนนั้นเป็นผู้กำกับเลยนะ เชื่อถือได้ การชันสูตรศพก็บอกว่าเป็นอุบัติเหตุ แล้วแบบนี้จะทำอะไรได้ เราไม่มีอะไรที่เป็นหลักฐาน ทำใจสะเถอะน้องนาง พี่เทพกับลุงชัยก็พูดเหมือนกัน’ หึ ทำใจ พ่อแม่ น้องชายตายหมดในวันเดียว และเธอก็เห็นกับตาจะให้ทำใจงั้นเหรอ ไม่มีวัน...หญิงสาวร้องบอกตัวเองในใจ หญิงสาวเมินหน้าหนี

แสงไฟยังคงส่องสลับไปมาหลากสี มือของใครคนหนึ่งสะกิดที่ลำแขนเล็ก ทำให้เจ้าของร่างซึ่งตกอยู่ในภวังค์ตื่นขึ้น หันไปมองยังคนที่เรียกเธอ

“เป็นไรไปน้องนางคะ หน้าตาไม่ค่อยสบายเลย” พัทสิเอื้อมมือแตะใบหน้างามงอน แสงไฟที่ส่องสลับเฉดสี ไม่ได้ทำให้ความสวยของผู้หญิงตรงหน้าเขาลดลงไปได้ เธอยังคงสวยงามเช่นเดิม

“เปล่า น้องนางมองคนที่กำลังเต้นเพลินๆ นะคะ”

“ไม่ลงไปเต้นด้วยกันเหรอ”

“ไม่ล่ะ” ตอบปฏิเสธด้วยเสียงที่เบาหวิว

“งั้นพี่พัทอยู่เป็นเพื่อนน้องนางเองนะคะ...แล้วคืนนี้น้องนางจะกลับบ้านหรือจะค้างที่ห้องพี่พัท” ชายหนุ่มแอบหวังลึกๆ ว่าหญิงสาวจะค้างที่บ้านเขา เหมือนอย่างที่ไปค้างที่บ้านเพื่อนคนอื่น ความชอบที่มีในตัวนลินนิภามีมากขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน หลังจากที่เจอเธอหลายครั้ง พอทำความรู้จักจริงๆ พบว่าเธอไม่ถือตัว ออกจะปล่อยตัวเสียด้วยซ้ำ ข่าวเกี่ยวกับเธอที่ออกมาหนาหูว่าติดเซ็กส์เห็นจะจริง เพราะล่าสุดเขาแอบตามไปพบว่าเธอไปนอนค้างบ้านเพื่อนชายคนหนึ่ง ก่อนจะออกมาในเช้าวันถัดไป

“ก็ได้ งั้นคืนนี้นางจะไปค้างบ้านพัท” คนฟังลิงโลด ในที่สุดเขาก็จะได้แอ้มสาวเจ้าเสียที

“แต่นางมีข้อแม้ ว่านางจะไปนอนเฉย ห้ามพัทคิดมิดีมิร้ายนาง ไม่อย่างนั้นนางเอาตาย”

“แล้วถ้าน้องนางยอมเองล่ะ”

หญิงสาวทอดสายตาลงต่ำ ละจากใบหน้าของคนที่เธอเพิ่งรู้จักได้ไม่นานและไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาทั้งนั้นไม่ว่าจะการงานหรือเรื่องทางบ้าน พัทสิเป็นชายที่หน้าตาจัดว่าใช้ได้ ไม่เข้าขั้นหล่อมาก แต่คารมเขาก็ทำให้สาวๆ ในกลุ่มเธอหลายคนกรีดกันสนั่น แต่เขาก็ยังคงสุภาพ และส่งสัญญามาว่าสนใจเธอมากกว่าคนอื่นๆ

“ก็ค่อยว่ากันอีกที”

นลินนิภารู้ดีว่าคนอย่างพัทสิ ไม่ปล่อยให้เธอนอนลอยนวลทั้งคืนแน่ และเขาคงมีเทคนิคสักอย่างมาเล่นงานเธอจนต้องยอมเขา แต่คนอย่างเธอไม่เคยยอมใครง่ายๆ หากไม่ได้รัก คราวที่แล้วไปนอนกับเพื่อนหนุ่มที่เพิ่งเจอกันรายนั้นก็ถูกเธอวางยานอนหลับเสียจนไปไหนไม่รอด พอตื่นขึ้นมาก็โดนหญิงสาวแบคเมล์ให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ห้ามบอกใครว่าถูกเธอวางยา

“งั้นเราไปกันเลยดีไหม”

ตาหวานชำเลืองมองด้วยหางตา หัวเราะในลำคออย่างรื่นรมย์  ก่อนจะส่ายหน้าแล้วยกแก้วน้ำมึนเมาขึ้นจิบอย่างมีจริต เพราะคนดีๆ อย่างพ่อแม่ น้องชายต้องมาตาย ขณะที่คนชั่วที่เป็นโจร ฆาตกรรมกลับลอยนวลอย่างมีความสุข ทำให้เธอคิดประชดด้วยการเที่ยว ให้คนที่อยู่ในวงการความยุติธรรมอย่างปณชัย สามีของป้าเธอได้รับรู้ และอดิเทพเพื่อนรุ่นน้องที่บิดาเธอรักและเห็นเป็นน้องชาย ทำอะไรสักอย่าง แต่เธอกลับลืมคิดไปว่าการประชดแบบนี้คนที่เสี่ยงที่สุดก็คือเธอเอง



ร่างเล็กลงจากรถแท็กซี่ มองยังบ้านหลังใหญ่พื้นที่ประมาณ 1 ไร่ ปลูกสร้างตั้งแต่ตอนที่เธอเพิ่งเรียนชั้นประถม เป็นบ้านของบิดา และมารดาที่เธออาศัย ตอนนี้ไม่เหลือใครแล้ว เหลือแต่ตัวเธอเท่านั้น จู่ๆ นัยน์ตาก็คลอไปด้วยน้ำใสๆ ก่อนจะไหลออกมาเป็นทางยาว หญิงสาวเดินเข้าบ้านด้วยอาการหมดแรง เมื่อคืนกว่าเธอจะหลอกหล่อให้ พัทสิดื่มน้ำผสมยานอนหลับของเธอได้ก็เกือบแย่ เพราะเขาไม่ยอมดื่ม อาจจะเพราะสงสัยว่าเธอจะวางยาเขา...หึ เขาคิดไม่ผิดหรอก เธอวางยาจริง แต่เพราะมารยาหญิงที่เธอเรียนรู้มามากกว่าร้อยเล่มเกียมทำให้เขาหลงกลและหลับไปในที่สุด กว่าจะตื่นอีกครั้งก็คงสายๆ

เมื่อเข้ามาในบ้าน ไฟที่ปิดไว้ก็เปิดพริบขึ้นมา นลินนิภาหันมองไปรอบ ๆ มือยกขึ้นมาป้องสายตาที่ชินกับแสงยามกลางคืนมากกว่ากลางวัน

“น้องนาง ทำไมเพิ่งกลับ”

เสียงดุๆ ของคุณอภิสราดังกังวาลเพราะในห้องโถงกลางบ้านนั้นไม่มีใคร อีกทั้งก็เพิ่งจะ ตี 5 กว่าๆ

“น้องนางไปนอนค้างกับเพื่อนค่ะ”

หญิงสาวโกหก จริงๆแล้วหลังจากที่พัทสินอนหลับเธอก็ออกมาจากคอนโดของพัทสิ เธอเดินเล่นไปเรื่อยโดยไม่คิดเกรงกลัวอันตราย คนอย่างเธอรอดจากความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง คงไม่มีอะไรจะต้องให้กลัวอีกแล้ว

“ป้าว่ามันไม่เหมาะ และน้องนางทำไม่ถูกต้อง”

“ในโลกมีอะไรที่เหมาะ ที่ถูกต้องอีกเหรอคะ น้องนางยังมองไม่เห็นเลย สิ่งที่นางเจอมันมีแต่เรื่องโหดร้าย เรื่องที่ผิดๆ คนชั่วลอยนวล คนดีต้องตาย แบบนี้หรือค่ะที่เหมาะที่ควรของคุณป้า”

คุณอภิสรากลั้นใจฟังหลานที่เหลือเพียงคนเดียว นางไม่มีลูกจึงรักหลานทั้งสองคนมาก เมื่อคนหนึ่งตายเธอก็คิดเอาไว้ว่าจะเลี้ยงนลินนิภาเป็นลูก และให้ความรักความอุบอุ่นต่อเธอมากที่สุด ทดแทนสิ่งที่สูญเสียไป อีกทั้งยังสาปแช่งพวกที่ทำร้ายน้องชาย และครอบครัวถึงแก่กรรม

“น้องนาง ป้าอยากให้น้องนางลืมไปซะ ตอนนี้เราคงเพียงทำได้แค่รอให้ผลกรรมตามสนองคนพวกนั้น”

“หึ เมื่อไหร่ล่ะคะคุณป้า เมื่อไหร่”

คนที่เห็นความตายของคนที่ตัวเองรักทำใจไม่ได้ น้ำตาที่ไหลออกมาและหยุดไป เริ่มไหลอีกละรอก

“น้องนาง”

นางเรียกชื่อหลานรักอย่างอ่อนใจ

“น้องนางง่วงขอตัวค่ะ”

คนเป็นป้ามองหลังหลานสาว ซึ่งเดินขึ้นบันไดไปยังห้องนอนของตัวเอง คงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้นลินนิภากลับมาเป็นคนเดิม คนที่เคยสดใส คนที่เคยน่ารักอ่อนหวานและเรียบร้อย

“คุณ”

สามีของนางซึ่งเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดเดินเข้ามา แตะเบาๆที่ไหล่ของภรรยา เขาเองก็ไม่อยากเห็นหลานสาวเป็นแบบนี้ แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ เพียงแต่หาคนที่จะสืบความจริง และเอาความผิดกับผู้กระทำผิดให้ได้ แต่เรื่องนี้ต้องทำให้เงียบที่สุด

“คุณชัย แขกลัวใจน้องนางจริงๆ แกเปลี่ยนไปเยอะมาก”

“แกเห็นว่าพ่อแม่ น้องชายตายยังไง พอรอดกลับมาสู่สังคม เรากลับเอาคนผิดมารับโทษไม่ได้ เพราะไร้หลักฐาน”

“เราจะทำยังไงดีคะ”

นางเอ่ยถามสามี ความคิดตอนนี้ตื้อไปหมด เหมือนอยู่ในห้องที่มืดมิด

“ไม่ต้องห่วงไปนะ...คุณ น้องนางเรียนจบแล้วใช่ไหม”

คุณอภิสรา เอียงคอมองสามี ก่อนจะพยักหน้ารับ

“มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ผมคิดว่าจะให้น้องนางแต่งงาน”

“แต่แกยังเด็ก”

คนเป็นภรรยาแย้งขึ้นอย่างไม่เห็นด้วย สายตาจ้องที่สามี ตำหนิในความคิดของเขา ซึ่งนางคนเป็นป้าแท้ๆ รับไม่ได้ แล้วนลินนิภาจะรับได้อย่างนั้นหรือ อีกทั้งเธอเพิ่งเรียนจบเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมาและกำลังจะเข้ารับปริญญาอีกไม่กี่เดือน แม้หลานสาวจะไม่ไปร่วมพิธีก็ตาม

“ผมอยากหาคนดูแลแก ผมคุยเรื่องนี้กับเทพแล้ว จะให้เขาแต่งงานกับนายเทพ มันเป็นทางเดียวจริงๆ ผมไม่อยากให้แกเสียคนไปมากกว่านี้”

อดิเทพเป็นตัวเลือกที่จะปกป้องนลินนิภาอันดับที่หนึ่ง ทั้งหน้าตา หน้าที่การงานและนิสัยก็เป็นที่ถูกใจบิดาของเธอตั้งแต่ครั้งยังมีชีวิตอยู่ และก็ยังเปรยๆ อยู่บ่อยๆ ว่าถ้าอดิเทพสนใจลูกสาวตนก็จะยกให้ทันที ไม่เกี่ยงอายุ

“เทพยอมเหรอคะ”

“ก็ไม่เห็นว่าอะไร สงสัยจะคิดว่าผมพูดเล่น เอาเป็นว่าผมจะไปคุยกับเทพอีกที วันนี้ดีไหม”

คุณอภิสราผ่อนลมหายใจ นางหนักใจ ถ้าอดิเทพยอม ใช่ว่าหลานสาวตนจะยอม นลินนิภานั้นทำท่าไม่ชอบเรื่องของกฎหมาย ไม่เชื่อความยุติธรรม

“แขจะลองไปพูดกับน้องนางก่อนนะคะ”

 

อดิเทพมีท่าทางมึนงงในสิ่งที่รับรู้ เขามองหน้าท่านผู้พิพากษาที่เคารพเหมือนบิดา อีกทั้งยังเป็นเพื่อนของลุงเขาด้วยแววตาไร้ความรู้สึก ท่านปณชัยเรียกตัวเขาพบที่บ้านน้องชายของภรรยา ตามคุณอภิสราที่อยากมาดูแลหลานไม่อยากให้อยู่คนเดียว และพูดเรื่องการแต่งงานระหว่างเขากับนลินนิภาเพื่อแก้ไขปัญหาการประชดประชันของเธอ อีกทั้งหาคนดูแลหญิงสาวด้วย

“ผมว่าน้องนางไม่ยอมที่จะแต่งงานกับผมแน่ครับ”

คนอารมณ์ดีอย่างเขาหัวเราะไม่ออก บอกท่านไปตามความคิด

“เทพไม่สงสารน้องนางเหรอ”

เอาความสงสารเข้าว่า อดิเทพชักเริ่มปวดหัวขึ้นมาตะหงิดๆ เขาน่ะไม่ใช่ไม่สงสาร แต่หากความรักห้ามกันไม่ได้ อีกทั้งเขาสนิทและรักนลินนิภาเหมือนน้องสาว ผิดกับผู้หญิงในดวงใจอย่างน้องสาวเพื่อน รายนั้นเขารักตั้งแต่เห็น และเฝ้าคอยมานาน เหมือนที่ใครๆ ว่ากันว่ารักแรกฝังใจ สำหรับเขามันฝังเสียลึกจะขุดก็ไม่มีแรง

“คุณอาครับ ผมว่าอย่าเลยครับ ผมไม่พร้อมจะรับผิดชอบน้องนาง ยิ่งต้อนนี้ดื้อแบบนั้น ผมเอาไม่อยู่หรอกครับ”

คนตอบตามความจริงลอบถอนหายใจ

“อาไม่รู้จะพึ่งใครจริงๆ นะเทพ ช่วยอาคิดหน่อยสิจะทำยังไงดี ให้น้องนางมีสามีที่ดี”

บีบกันทางอ้อมชัดๆ เพราะท่านรู้ว่าเขาไม่มีทางไปหาใครที่จะดูแล หลานสาวท่านได้ดีกว่าตัวเขาเอง ทว่าท่านคิดผิด แวบหนึ่งในความคิดของเขานึกถึงหน้าเพื่อนหนุ่ม ที่ยังโสดสนิทและหวงความโสดยิ่งกว่าชีวิตและทรัพย์สิน และเป็นคนดีอย่างที่เปรียบไม่ได้...อย่างหลังนี่เขาไม่แน่ใจแต่คิดว่าปัญหาต้องมีทางออก

“ถ้าผมหาคนที่จะดูแลน้องนางได้ล่ะครับ”

“เป็นคนดีหรือเปล่า”

คิ้วสีดำแซมขาวเลิกขึ้นถามอย่างไม่มั่นใจ

“ดีครับ คนนี้เป็นเพื่อนสนิทมากแทบจะขี่คอกันเลยครับ”

คำพูดของอดิเทพเรียกรอยยิ้มจากใบหน้าชรา ท่านพยักหน้าแล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ

“เพื่อนเทพจะยอมเหรอ น้องนางนะมีข่าวไม่ค่อนดีนัก เทพก็รู้ เขาจะไม่ว่าเราจับน้องใส่ตระกร้าล้างน้ำแล้วไปแต่งงานกับเขาเหรอ”

ประเด็นนี่แหละสำคัญ...แต่เขาคิดว่าเพื่อนคนนี้ต้องช่วย เพราะเขามีนิสัยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน เห็นผู้หญิงสาวๆ สวยๆ เดือนร้อนเป็นต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อช่วยบรรเทาทุกข์

“ผมคิดว่าไม่มีปัญหา ผมจัดการเอง”

ชายชรามองหน้าคนหนุ่มอย่างจับผิด

“เทพมีคนรักแล้วเหรอ”

คำถามนี้เล่นเอาคนรักเขาขางเดียว...หน้าเจือน ก่อนจะยิ้มแล้วพยักหน้ารับอย่างช้าๆ แล้วก้มหน้าลงมองเท้า

“ครับคุณอา ผมมีคนที่ผมรักแล้ว”

... แม้ว่าเธอจะไม่รักผม...

คนหนุ่มต่อเองในใจเสร็จสรรพ สักวันเขาต้องได้ความรักของเธอเขาเชื่อแบบนั้น

“อืม งั้นก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เทพคุยกับเพื่อนให้รู้เรื่องก็แล้วกัน”

ท่านกล่าวสรุป แต่อดิเทพได้แต่ยิ้ม เพราะสรุปไม่ได้ ว่าเพื่อนจะช่วย มันแค่ครึ่งๆ เท่านั้น

“ทางน้องนางล่ะครับ ผมว่านั้นหนักกว่าทางผมอีก”

และเป็นดังคาด ร่างเล็กของนลินนิภาเดินลงมาจากห้องนอนลงมายังชั้นล่างของบ้าน ตามด้วยคุณอภิสราร้องตะโกนตามหลัง แต่เจ้าตัวไม่สนใจ พอเดินมาหยุดที่ประตูใหญ่หน้าบ้านเห็นรถของอดิเทพก็หันมองเข้ามาในห้องรับแขก สายตาของเธอที่มองมาไม่ทำให้ขนลุกเท่ากับร่างนั่นเปลี่ยนทิศทางเดินเข้าในห้องรับแขก

“พี่เทพ”

เสียงนั้นดุดัน แววตาเกรี้ยวกราด คนฟังถึงกับมองขนแขนที่สามัคคีลุกเกลียวพร้อมเพียงกัน

“ครับน้องนาง”

“พี่จะแต่งงานกับน้องนางเหรอเปล่าคะ”

‘ตาย ตาย ตาย...’

ชายหนุ่มร้องในใจ ท่าทางเอาเรื่องของนลินนิภาทำให้เขารู้ว่าเธอเอาจริง ใต้ขอบตาที่คล่ำทำให้ตาหวานดุดันมากขึ้น อีกทั้งอายไลน์เนอร์สีดำที่เกาะเปือกตาบนหนา ส่งผลให้ดุขึ้นไปเป็นร้อยเท่า ชายหนุ่มพยายามสูดลมหายใจหันมองหน้าอาท่านผู้พิพากษา ซึ่งเอาแต่นิ่ง ขณะที่ภรรยาท่านมองเขาด้วยแววตาขอร้อง

“เอ่อ คือว่า”

คนพูดไม่ออก ทำหน้าเลิ่กลั่ก

“ตกลงว่ายังไงคะ”

หญิงสาวถามย้ำ เรียกว่าจะซ้ำจนคนถูกตามตายต่อหน้า...

“เปล่าจ้ะ”

คำตอบที่ได้รับเรียกร้อยยิ้มจากหน้าสวยหวานได้ คิ้วเรียวเลิกขึ้นหันมองคุณป้าและคุณลุง ก่อนจะเดินออกไปจากบ้าน

“น้องนางจะไปไหน”

“ไปเที่ยว ไม่ต้องรอนะคะ กลางคืนกลับบ้านคนเดียวอันตราย น้องนางจะกลับเช้า”

คุณอภิสราฟังแล้วปวดใจจี๊ด นางเดินเข้าไปนั่งใกล้สามี สายตาไม่ละจากร่างของหลานสาวที่เดินออกไปเรียกรถแท็กซี่

“น้องนางไม่ขับรถหรือครับ”

“ไม่จ้ะ น้องนางกลัว”

ไม่ต้องบอกอดิเทพก็รู้ว่า หญิงสาวกลัวอะไร เขาเองก็เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น

“แล้วนี่น้องนางไปขอบคุณ คุณหมอแล้วคนที่ช่วยหรือยังครับ ผมว่าจะถามหลายเดือนแล้วแต่พอดียุ่ง”

อยากจะบอกว่าเขายุ่งเรื่องเกี่ยวกับการตายของรุนพี่ บิดาของนลินนิภา ไหนจะเรื่องคดีความของชลิดา ลูกพี่ลูกน้องของชวิศเพื่อนรัก จนแทบไม่มีเวลากระดิกตัว อีกทั้งเรื่องของรัญชนากับแฟนเก่าเข้ามาปะทะจนเขาแทบหงายหลัง ดีที่มีเสาหลักอย่างรเณศ เพื่อนที่เขาหมายหมั้นจะให้เป็นสามีของนลินนิภาคอยให้คำปรึกษา

“เขาไม่ยอมบอกว่าเป็นใคร บอกแค่ว่าขอบรับด้วยใจเท่านั้น แต่อาก็ส่งของขวัญไปให้นะ ทั้งผลไม้ อื่นๆแต่เขาไม่รับสักอย่าง ก็เลยให้หมอกับพยาบาลหมด”

อดิเทพถอนหายใจ

“ส่งพวกแอลกอฮอล์ไปหรือยังครับ”

เขาเสนอตามความคิด เพราะบางคนชอบของมึนเมาพวกนี้ เวลาซื้อไปให้ก็จะดีใจเหลือเกิน อาจจะไม่ต้องถึงกับน้ำที่ดีกรีแรงขนาดนั้น เอาแค่ไวน์ก็น่าจะพอใช้การได้

“ยังจ๊ะ ให้เหล้าเท่ากับแช่งนะ”

“ไวน์ แชมแปนญ์ อะไรพวกนี้ล่ะครับ”

สองสามีภรรยามองหน้ากันแล้วส่ายหน้า ท่านปณชัยไม่ดื่มอยู่แล้ว เลยไม่มีเรื่องพวกนี้อยู่ในหัวเหมือนเขา ยิ่งถ้าเป็นว่าที่พี่เขยในอนาคตของเขาด้วยแล้วคงเป็นปลื้ม

“ครับลองส่งไปดูนะครับ บางทีเขาอาจจะรับและไม่ตีกลับมา เพื่อนผมก็อยู่แถวนั้น พอจะรู้จักคนที่นั่นพอสมควร”

“แล้วเทพไม่ตกลงแต่งงานกับน้องนางเหรอ”

คุณอภิสราเปลี่ยนเรื่องกระทันหัน เมื่อนางคิดได้ว่าต้องถาม และก็ทำเอาคนถูกถามสะดุ้ง

“อุ้ย...ผมไม่ได้รักน้องนางอย่างนั้น แต่งไปก็ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อะไรหรอกครับ รั้งแต่จะทำให้มองหน้ากันไม่ติด ยิ่งน้องนางไม่ชอบพวกนักกฎหมายด้วยแล้ว แกอาจจะตะเลิดไปไกลกว่าเดิมด้วยซ้ำ”

ความจริงที่สองสามีภรรยารู้อยู่แก่ใจ คนเป็นสามีได้แต่ปลอบ โดยการใช้มือโอบไหล่แล้วลูบเบาๆ

“นายเทพจะหาคนมาแต่งงานกับน้องนาง ไม่ต้องกังวลนะคุณแข”

“นั่นแหละน่ากังวลค่ะ ขนาดนายเทพ น้องนางยังทำท่ายักษ์ท่ามารใส่ แล้วนี่ใครก็ไม่รู้”

นางแย้งขึ้น แววตานั่นเหนื่อยจนคนเป็นสามีต้องดึงร่างเข้ามากอดเอาไว้

“เพื่อนสนิทเทพหรือเปล่าคนที่จะหา”

ท่านผู้พิพากษาถาม

“ครับ เพื่อนสนิทผมเอง”

“นายยักษ์แต่งงานไปแล้วก็เหลือแต่ใครนะ อาจำชื่อไม่ได้ แต่ใช่คนนั้นหรือเปล่า”

ท่านทำท่าทางนึก คล้ายจะระลึกขึ้นมาได้เกี่ยวเขาเพื่อนของเขา แต่ท่านไม่คุ้นกับเพื่อนคนนี้ของเขานักเพราะบ้านอยู่ต่างจังหวัด

“ครับอีกคน ชื่อรเณศ”




สายฝนที่โปรยเม็ดลงมาเบาบางทำให้คนที่นั่งอยู่ระเบียง ถอนหายใจเบาๆ พลางเดินไปกลับเข้าไปทำภาระกิจาส่วนตัวในห้องน้ำ ออกมาอีกครั้งด้วยชุดสบายๆ เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์สีดำตัวเก่ง ชายหนุ่มเดินไปหยุดที่หน้ากระจก มองสำรวจหน้าตา ที่หล่อเหลาก่อนจะยักไหล่ให้ความความหล่อแบบไม่แบ่งปันให้ใคร

“คนอะไร หล้อ หล่อกระชากใจ สาวเห็นสาวรัก สาวหลง โง่หัวไม่ขึ้นเพี้ยง”

ร่ายมนต์ที่คิดเองจบก็เดินตัวปลิวไปตามกลิ่นหอมของอาหารกลางวัน วันนี้เป็นวันพิเศษมากสำหรับเขา เพราะได้รับเกียตริจากเชฟครัวกิติมาศักดิ์ คุณหมอพิชญาพร กับรหัท ที่มาเยือนบ้านของเขาเพื่อทานอาหารร่วมกัน เสียดายที่น้องสาวเขาไม่อยู่ แต่ดีที่อาสะใภ้เชิญเพื่อนหมอคนสวยมาแทน วันนี้เขาเลยต้องหล่อเป็นพิเศษ

“อืมม ทำไมตาซ้ายมันกระตุกวะเนี่ย ท่าจะมีเรื่องดีๆ หุหุ ขาว ซ้าย กระตุกข้างไหน ดีไปหมด”

คนบ่นอยู่คนเดียวเดินลงมาข้างล่างก็เจอหน้างามของหมอสาวอีกคนซึ่งนั่งคุบกับอาสะใภ้ รเณศได้แต่ยิ้มกับตัวเอง ป่านนี้อาของเขาคงกำลังทำอาหารอย่างขมักเข้มตามเคย ไม่เคยขัดใจเมียรักได้สักใคร...เบื่อจริงๆ ชมรมคนขี้เกรงใจเมีย

“ไงจ้ะคุณเนย์ ลงมาได้แล้วเหรอ”

หมอพิชญาพรเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม เพื่อนสาวของเธอก็ยิ้มเล็กน้อย เพราะจำท่ารำที่แสนจะร่ารักน่าชังของเขาได้นั่นเอง วันนั้นคนงานในไร่ รหัท หมอสาวสองคนก็มาดูด้วย จนความอายเปลี่ยนเป็นความกล้าเติมความหน้าด้านหน้าทนลงไปหน่อย ดีที่เขารำรอบกองไฟยามค่ำคืนในงานเลี้ยงประจำเดือนเมื่อสองเดือนก่อนไม่งั้นได้อายกว่านี้แน่ แต่ก็ยังคงเป็นที่โจษจัน และจดจำของหมอสาวที่เพิ่งย้ายมาประจำโรงพยาบาลประจำจังหวัดได้ไม่นานอย่างหมอกุลวดี

“หมอกุลมานานแล้วเหรอครับ”

ชายหนุ่มเดินมานั่งข้างๆ กุลวดี แล้วยิ้มหวาน ทำเนียนนั่งใกล้ชิด แบบเนื้อชิดเนื้อ จนสาวต้องขยับตัวออกห่าง

“เฮ้ย คุณเนย์ ใจเย็นหน่อย”

พิชญาพรอดแซวไม่ได้ เห็นแววตา ไม่ต้องอ้าปากก็เดาได้ว่าพวกปาก หน้าทน เนียนได้ทุกสถานการณ์อย่างรเณศกำลังรุกเพื่อนหมอของเธออย่างหนัก

“แหม อาจ๋า”

คนถูกแซวค่อนขอดด้วยน้ำเสียงน่ารัก กุลวดีได้แต่ยิ้ม เริ่มจับทางของรเณศได้ ถ้าเรียกจ๋าเฉยๆ แสดงว่าเรื่องซีเรียส เรียกหมอจ๋า ตอนอยู่ที่โรงพยาบาล เรียกอาจ๋า ตอนที่นึกประชดประชัน

“คุณเนย์ อย่ามาทำเสียงแบบนั้น เดี๋ยวพี่หัทงอน”

คนที่ถูกกล่าวถึงจามดังออกมาข้างนอก เรียกเสียงหัวเราะให้กับคนที่นั่งคุยกัน

รหัทมักจะงอนภรรยาเวลาที่สนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นมากกว่าเขา ไม่เว้นแม้แต่หลานชายที่ตัวเองแทบจะเป็นพี่มากกว่าอา...รเณศลุกขึ้นไปเดินไปมองรหัทที่กำลังวุ่นอยู่กับการจัดจานให้สวย ก่อนจะเดินกลับมา

“จ๋าบอกให้อาหัทจัดจานให้สวยหรือเปล่า เพราะแกก้มหน้าก้มตาจัดจานแบบไม่สนใจว่าใครจะทำอะไรเลย”

พิชญาพรพยักหน้ารับแล้วก็หันไปหัวเราะกับเพื่อนสาว

“จ๋าบอกให้พี่หัท จัดจานสวยๆ ถูกใจจ๋าแล้วจะยอมท้องให้”

“ผู้หญิงร้ายกาจ คุณกุลคงไม่ใจร้ายใช่ไหมครับ”

พูดพลางเดินเข้ามานั่งที่เดิมส่งสายตาปริบๆ เหมือนขอความเห็นใจจากหญิงสาว

“คุณเนย์ขอมือ”

อาสะใภ้แบมือ ทำเหมือนเขาเป็นคนว่านอนสอนง่ายและหลอกด่าเขา แต่รเณศกลับพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส

“อาจ๋าขอไม่ให้ แต่ถ้าคุณกุลขอ ให้ทั้งมือ ทั้งตัวและหัวใจ”

“หวานเกินไปค่ะคุณเนย์ เดี๋ยวกุลทานข้าวกลางวันไม่ได้กันพอดี”

กุลวดีตอบอย่างเอียงอายเมื่อเจอสายตาเจ้าชู้ของอีกฝ่าย แต่คนที่ทำแววตากรุ้มกริ่มเจ้าเล่ห์กลับใช้จังหวะนี้จับมือของคุณหมอสาวขึ้นมากุมไว้

“แหม ทานไม่ลงก็ไม่ต้องทาน ทานผมแทนก็ได้ยินดี”

ส่งสายตาน่ารักแกมออดอ้อนเล็กน้อย ทำให้ใจของกุลวดีที่มีให้ตั้งแต่แรกที่เจออ่อนระทดระทวยไร้เรี่ยวแรง เธอก้มหน้าลง ไม่ดึงมือที่เขากุมอยู่ก็ทำให้ใจหนุ่มร้อง...โอ้วเย้ งานนี้มีเฮ

“คุณเนย์คะโทรศัทพ์ค่ะ”

แม่บ้านที่อยู่ช่วยงานรหัทออกมารับโทรศัทพ์ที่ดังขึ้นไม่ถึงสองนาทีก็เอาโทรศัทพ์มาให้เขา ชายหนุ่มนึกอยากจะสถบอย่างหยาบคาย ...

‘เวร เอ้ย ใครโทร.มาเป็นมารขวางคอวะ’

“ขอตัวสักครู่นะครับคุณกุล คนสวย...”

ก่อนไปไม่วายทิ้งคำหวาน แล้วเดินไปคุยโทรศัทพ์ที่ระเบียงหน้าบ้านที่มีหลังจากคลุมถึง

“สวัสดีครับ รเณศครับผม”

คนต้นทางที่โทร.เข้ามาขำออกมาดังๆ รเณศถึงกับหมดอารมณ์ เขาถอนหายใจเบา แล้วรอให้คนโทร.มาเอ่ยก่อน

“เสียงหวานเชียวนะนายน่ะ...จีบสาวอยู่หรือไง”

‘เหมือนมานั่งอยู่ในใจเลยเพื่อนตู’

คนถูกจับตรงจุดหัวเราะไหล่กระเพื่อม

“นายอยู่ไหนวะ ถึงมารู้ดีกว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ แล้วที่โทร. มาแบบนี้หางานมาให้ฉันแน่เลยใช่ไหมเนี่ย”

ต่างฝ่ายต่างเห็นธาตุแท้ของกันและกัน จนต้องประสานเสียงกันหัวเราะออกมา

“จริงใช่ไหมที่จีบสาวอยู่ แล้วนายจริงจังแค่ไหนวะ”

อดิเทพเอ่ยถาม น้ำเสียงจริงจังขึ้น เพราะเขาไม่ต้องการบังคับเพื่อให้แต่งงานกับนลินนิภา แต่หากมันจำเป็นจริงๆ ก็ต้องทำหรือไม่อาจจะหาทางออกอื่น แต่ตอนนี้คิดไม่ออก

“เอ่อจีบ แต่ไม่แน่จะจริงจังวะ ถ้าเขายอมคบด้วยคงไปเรื่อยๆ แต่นายเหอะมีอะไรหรือเปล่า”

สิ่งที่ได้รับทราบจากเพื่อนทำให้อดิเทพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก สมองก็กำลังคิดจะหาทางพูดอย่างไรให้รเณศยอมช่วย ยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่เขารักเหมือนน้องสาว กระทั่งความเงียบเกิดขึ้นนานพอสมควรที่จะให้เพื่อนที่อยู่ต่างจังหวัดถามขึ้นก่อน

“มีอะไรหรือ นายดูเครียดมากนะ”

“เนย์ ฉันอยากให้นายลงมาพบฉันหน่อย ว่างวันไหน”

สิ่งที่ต้องทำก่อนสำหรับอดิเทพคือหลอกให้เพื่อนลงมาติดกับ เพราะถ้าขืนพูดออกไปว่าจะขอให้มาแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักมีหวังเพื่อนเขาเข้าไปกรู่ไม่กลับอย่างแน่นอน พอลงมาแล้วแผนการอื่นค่อยว่ากันทีหลัง

“สำคัญมากไหม”

“มาก...เย็นนี้เลยได้ไหม”

“ไม่ได้วะ กำลังจีบสาว”

คนตอบ ตอบไม่คิด แต่พออีกฝ่ายนิ่งก็รีบพูดต่อ

“เฮ้ย ล้อเล่นวะ ได้ดิ แต่พรุ่งนี้ได้ไหม อาหัทพาแม่มาทานข้าวด้วย”

“ย่านายตายแล้วไม่ใช่เหรอ”

อดิเทพถามอย่างงง

“แม่คนที่สองวะ ฉลาด แสนซน จนอาหัทเอาตัวไม่รอด เข้าชมรมคนหงอ จ๋อยเวลาเจอเมีย”

อดิเทพยิ้มๆ ไม่ใช่แค่อาหัทหรอก เขาเองก็ด้วย ถ้าได้รัญชนามาเป็นเมียเขาจะรักและถนอม ทำทุกอย่างเพื่อนเธอหนึ่งเดียวในดวงใจ

“เฮ้ย อาหัทรักจริงฉันก็เหมือนกัน รอนายยกน้องนางให้อยู่”

“ทำคะแนนเลยนะนายเนี่ย เอ่อ ยังไงเพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อน”

พูดออกไปโดยไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายจะเอาคำนี้มามัดคอจนเขาดิ้นไม่หลุด และสุดท้ายก็ต้องหาเหาใส่หัว เอาปัญหาเข้ามาในบ้าน และงานจะหนักเพราะตัวปัญหาใหญ่และแสนจะเย้ายวน

“ขอบใจนะ พรุ่งนี้เจอกัน นายจะมากี่โมงโทร.บอกก่อนนะ เพราะฉันต้องเคลียร์งาน คดีของน้องดา กำลังเข้าสู่กระบวนการพิจารณาคดี ปวดม้ามวะ”

“เข้าใจ ยักษณ์เป็นไง เมียลูกคลอดหรือยัง”

“อีกไม่กี่เดือนก็คลอดแล้ว ซาว์ดได้ผู้ชาย ตระกูลนี้เชื้อผู้ชายแรงจริง...นี่ยักษ์บอกว่าจะรอทำลูกคนที่สองเลย แต่แม่สาวน้ำแข็งคุณกษมา ทำหน้านิ่งจนเพื่อนเราต้องเปลี่ยนคำพูด กลายเป็นคนกลัวเมียเกรงใจเมียเลย ไม่ไหวเลยเนอะเนย์”

“เอ่อ แค่นี้นะ ไปจีบสาวต่อ”

คนตัดบทกำลังจะวางสายอยู่แล้วแต่ อดิเทพเร็วกว่าอวยพรก่อนวางสาย

“ขอให้ชวด ฉลู ขาด และอกเดาะนะ”

เถาะก็ดันเปลี่ยนเป็นอกเดาะซะงั้น...แบบนี้แช่งกันเห็นๆ ไม่ได้เป็นการไล่ปีให้ฟังแล้ว...เฮ้อ เพื่อนเลว



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
รักเริงใจ ตอนที่ 2 : นางเริง 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1882 , โพส : 8 , Rating : 98% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 8 : ความคิดเห็นที่ 41
รีบๆลงไปหาเทพเลยพี่เนย์ 55555555 พี่เทพจะหาเมียให้ อิอิ
PS.  รัก เพ้อ ฝัน
Name : สมพิศ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สมพิศ [ IP : 115.67.7.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2554 / 10:58
# 7 : ความคิดเห็นที่ 40
 รอต่อๆๆๆๆๆ
PS.   ชอบอ่านนิยาย ชอบอ่านนิยาย
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 125.26.20.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 / 17:52
# 6 : ความคิดเห็นที่ 39

แหมพี่เทพ จะจับพี่เนย์แต่งงานเพื่อหวังผลจะได้จีบน้องสาวพี่เนย์ใช่มั้ยล่ะ
แต่พี่เนย์คงตกลงทันที ที่เห็นน้องนาง  นางกะเนย์ ช่างเหมาะกันเสียจริง


PS.  สู้ๆ เป็นกำลังใจให้คุณ
Name : jin_prikprik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jin_prikprik [ IP : 58.137.121.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 / 15:28
# 5 : ความคิดเห็นที่ 38
 รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆต่อไป  555
PS.  รัก เพ้อ ฝัน
Name : สมพิศ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สมพิศ [ IP : 111.84.42.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 / 11:53
# 4 : ความคิดเห็นที่ 37

สนุกค่ะ

รอ สู้ๆค่ะ


PS.  เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด (ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาBlythe)
Name : ม่านเมฆา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ม่านเมฆา [ IP : 101.51.136.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 / 00:53
# 3 : ความคิดเห็นที่ 36

น้องนางทำอย่างนี้ไม่ดีนา เดียวโดนพี่เนย์จัดหนักเลย 55555


PS.  อนาคตของฉัน...กำลังกลายเป็นปัจจุบันที่งดงาม
Name : g-da < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ g-da [ IP : 203.144.220.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 / 19:32
# 2 : ความคิดเห็นที่ 35
 รอต่อค่ะ
PS.   ชอบอ่านนิยาย ชอบอ่านนิยาย
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 125.26.30.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 / 17:40
# 1 : ความคิดเห็นที่ 34
 พระเอกเรื่องนี้บทบาทขี้เล่น สนุกๆๆใช่ไหมคะก้อย หรือจะโหดตอนหลังๆ555
PS.  รัก เพ้อ ฝัน
Name : สมพิศ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สมพิศ [ IP : 115.67.43.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2554 / 10:43
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android