คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

รักเริงใจ

ตอนที่ 17 : บทที่ 16


     อัพเดท 20 ก.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : Narinlada ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Narinlada
My.iD: https://my.dek-d.com/kukhwa
< Review/Vote > Rating : 95% [ 2 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 18,166
309 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 50 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
รักเริงใจ ตอนที่ 17 : บทที่ 16 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 360 , โพส : 6 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 16

ภาพที่ได้เห็นทำให้คนมองต้องเบนหน้าหนี อดิเทพแทบจะไม่เหลือความเป็นตัวตนของเขาเลย ใบหน้าซีดขาว ซูบและตอบลงไปเยอะ สายต่างๆ ระโยงระยาเต็มร่างกายของเขาไปหมด หน้ากากออกซิเจนครอบใบหน้าของเขาเอาไว้เกือบครึ่งหน้า สัญญาชีพจรจากจอมอร์นิเตอร์ขนาดเล็กที่แสดงให้เห็นเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้รัญชนาใจชื่นอยู่ได้ว่าสักวันเขาจะฟื้นขึ้นมา นี่ก็เกือบสองอาทิตย์แล้วที่อาการของเขาทรงตัว และยังต้องรอดูต่อไปในห้องปลอดเชื้อ มือเรียวเล็กจับที่มือหนา ลูบเบาๆ

"พี่เทพคะ รีบตื่นขึ้นมานะคะ ชนารออยู่ ถ้าพี่เทพไม่ฟื้น แล้วชนาจะแต่งงานกับใครล่ะคะ"

น้ำเสียงนั่นดูเอื้ออาทร เช่นเดียวกับแววตาและรอยยิ้มบนใบหน้าหวาน และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอพูดประโยคนี้ หญิงสาวมาเยี่ยมเขาตั้งแต่ที่ทางโรงพยาบาลเปิดให้เยี่ยมได้และอยู่กระทั่งหมดเวลาเยี่ยม

"ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา"

รเณศพูดเปรยๆ ขณะมองน้องสาวซึ่งน้ำตาเอ่อล้นอีกแล้ว คนที่ไม่เคยอ่อนแอ ยามจะอ่อนแอก็ดูจะอ่อนปวกเปียกยิ่งนัก คงไม่ต่างจากนลินนิภา บทจะเข้มแข็งก็ทำเอาเขาตกใจเหมือนกัน เพราะเธอไม่มีน้ำตาสักหยด ไม่มีคำพูดหรือการกระทำใดๆ ที่ดูผิดแปลกไปนอกจากอาการนิ่งและมองหน้าของอดิเทพราวกับกำลังส่งกระแสจิตไปเร่งการทำงานของร่างกายไร้สติให้กลับมามีชีวิตชีวาเช่นเดิม

"ชนาทราบคะพี่เนย์ คนเราพอจะเสียสิ่งที่เราคิดว่าไม่สำคัญแต่ขาดไม่ได้ไปมันกลับรู้สึกว่าโลกนี้กำลังจะแตก"

"แล้วถ้านายเทพฟื้นขึ้นมาจริงๆ อย่าเล่นตัวอีกล่ะ อายุอานามก็จะขึ้นคานอยู่แล้ว"

"ขอให้ฟื้นเถอะคะ"

รเณศลอบยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะบอกให้น้องสาวพานลินนิภากลับไปที่บ้านพัก พร้อมกับบอร์ดี้การ์ดชุดใหญ่ที่กษมาเป็นคนจัดการให้ เขาเองก็ไม่คิดว่าภรรยาเพื่อนจะเป็นคนจัดการให้ทุกอย่าง และก็สมกับที่เป็นกษมาเพราะทุกอย่างนั้นดีเลิศ เพอร์เฟ็ค…มดไต่ไม่สามารถไต่ ไรไม่สามารถตอม แม้แต่แมลงวันสักตัวก็บินเข้ามาเกาะร่างของนลินนิภาไม่ได้เช่นเดียวกัน หลังจากสองสาวออกไปแล้วเขาก็มองยังร่างของเพื่อนรัก ก่อนจะโน้มหน้าไปกระซิบเบาๆที่ใบหู

"แต่พี่เนย์ชนาอยากดูแลพี่เทพ"

"โทรมแบบนี้ ถ้านายเทพตื่นขึ้นมาเห็น เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ"

เหตุผลของรเณศทำให้คนเป็นน้องหน้าบึ้ง

"พี่เทพก็ไม่ต่างจากชนาหรอก"

คนเป็นพี่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยที่จะพูด เขาหันมองหน้าเล็กของนลินนิภา ซึ่งปากของเธอเม้มเข้าหากัน

"น้องนางคงเหนื่อย พี่อยากให้ชนาดูแลพี่สะใภ้หน่อย เดี๋ยวพี่ทำธุระเสร็จจะกลับไป แล้วชนาค่อยมาเฝ้าเทพใหม่ ขาดไปสักชั่วโมงสองชั่งโมงคงไม่ถึงตายหรอก"

ในที่สุดรัญชนาก็ต้องยอม เพราะเธอเองก็เหนื่อยมาก หญิงสาวเดินจูงมือพี่สะใภ้ซึ่งพูดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัดออกจากห้องปลอดเชื้อไป เหลือไว้แต่เพียงพี่ชายที่ยกมือขึ้นกอดอกแล้วส่ายหน้าไปมา

"เลิกเล่นละครได้แล้วไอ้เทพ"

อดิเทพค่อยลืมตาขึ้นอย่างๆ ช้าๆ ยกมือขึ้นเอาหน้ากากออกซิเจนออกแล้วผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ ...เขาถูกยิงเมื่อประมาณสองสัปดาห์ก่อน กระสุนถูกที่แขนขวา และขาซ้าย เฉี่ยวสีข้างไปสองนัด...วันนั้นจำได้ว่าเขาหลบได้ทันทวงทีเพราะผิดสังเกตตั้งแต่ที่มีรถมอร์เตอร์ไซค์คันใหญ่แล่นตามมาตั้งแต่หน้าปากซอยบ้านของรัญชนาแล้ว พอมาติดไฟแดงเขาก็ดันเหลือบไปเห็นรถคันเดิมซึ่งผิดวิสัยนิ่งนัก และที่สำคัญไอ้หมวกกันน็อคสีดำสนิทมีรูปผีเสื้อตรงด้านซ้าย มันคุ้นตา หากจำไม่ผิดจริงๆ คนขับคนนี้คงติดตามเขามาหลายวัน ตามไปจนถึงกาญจนบุรีเลยทีเดียว...พอไหวตัวทันเขาก็ปลดเข็มขัดและกระโจนไปฝั่งคนนั่งอีกด้าน และเคราะห์ดีที่ตัวเลขนับสัญญาณไฟจราจรนั้นเสียจึงไม่มีตัวเลขนับถอยหลังให้พวกมันกระหน่ำยิงเขาได้ก่อน แต่ก็เอาเขาเกือบสาหัส

คืนนั้นเขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลเสียเลือดไปพอสมควร พอได้สติจากการผ่าตัดก็ร้องหาชวิศ และฟังเรื่องราวจากปากของเพื่อนหนุ่มทำให้เขาคิดจะใช้วิกฤตินี้ให้เป็นโอกาส ทั้งเรื่องงานและเรื่องความรัก

"ได้ยินทุกวันไม่เบื่อหรือไง ยัยชนาก็บอกแล้วว่าจะแต่งงานด้วยก็รีบ ฟื้นเหอะวะ"

อดิเทพคลี่ยิ้มเย็น

"ไม่เบื่อรู้สึกดีด้วยซ้ำ แต่รออีกพัก ให้งานโอเค.ขึ้นกว่านี้ก่อน ไม่อยากให้ชนาตกอยู่ในอันตราย แต่น้องนางนี่สิ ดูดีขึ้นนะ ฉันว่าจะพูดตั้งนานแล้ว นายทำยังไงวะ"

"ความสามารถพิเศษ แต่อันที่จริงก็ไม่ได้ทำอะไรมา แค่ทำตัวให้หล่อ เตะตาน้องนางก็แค่นั้น"

คนพูดทำท่าภูมิใจกับความหล่อของตัวเองอย่างเหลือล้น จนคนเจ็บต้องไอออกมาเบา แล้วทำท่าทางเหมือนจะนอนต่อเพราะทนรับความหล่อเกินคนไม่ไหว

"เอ่อ หล่อระเบิดเลยเพื่อนเนย์ แต่ว่านายกับน้องนางยังไม่ได้เกินเลยใช่มั้ย ที่ถามไม่ใช่อะไรนะน้องเขาดูผิดปรกติ เชื่อฟังนายทุกอย่างเลยวะ"

รเณศนิ่งไปพักใหญ่ เขาหลบตาของเพื่อนรัก ลอบถอนหายใจเบาๆ...แค่เห็นพฤติกรรมแบบนั้น อดิเทพก็รู้ว่ามันอาจจะไม่เป็นอย่างที่เขาคิด สองคนนี้อาจจะมีอะไรที่มากกว่าการเป็นสามีภรรยากันแต่ในนามเท่านั้น

"นายไม่ต้องตอบหรอก แต่ฉันอยากให้นายคิดดีๆ ว่าจะทำอย่างไรต่อไป"

"ฉันก็ไม่รู้นะ บางทีฉันอาจจะลองคบกับนิ้วนางก็ได้"

"ทำไม นายคิดแบบนั้น"

อึ้งกันไปพักใหญ่กว่าที่รเณศจะเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจออกมา และนั่นเป็นความสัตย์จริงที่เขาอยากจะพูดกับอดิเทพ

"จริงมันก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน ตอนที่เจอนิ้วนางแรกก็คิดว่าน่ารักดี แต่ก็รู้สึกเหมือนกับเจอผู้หญิงน่ารักทั่วๆ ไป แต่พอมาใกล้ชิดนิสัยไม่ใช่ พฤติกรรมไม่โดนใจ พูดจาไม่น่ารัก แต่รู้มั้ยไอ้เทพ ว่ามันแปลก...แปลกที่ตรงไม่ชอบ ไม่สน แต่จู่ๆ เธอก็เข้ามานั่งในใจเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มันเหมือนค่อยเข้ามาช้าๆ ไม่ฉาบฉวย ไม่เร่งรีบ เวลาฉันอยู่กับนางและมีความสุขวะ มีเรื่องให้คิดให้ทำ ไม่มีใครที่ฉันกวนประสาทแล้วจะสนุกเท่านิ้วนางของฉันเลยจริงๆ นะ"

แววตาของคนเล่ามีความสุขแบบที่เพื่อนสนิทที่สุดไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่ว่าเพื่อนจะควงผู้หญิงคนไหน หรือเริ่มคบกับผู้หญิงคนไหน นี่คงเป็นเรื่องที่ดี เขาเองก็คาดหวังให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว อย่างที่ชวิศเคยบอกเอาไว้ก่อนจะส่งนลินนิภาให้รเณศดูแล เพื่อนที่แต่งงานคนแรกของกลุ่มสามหนุ่มพูดเสมอว่า คนอย่างรเณศเป็นพวกต้องกลืนน้ำลายตัวเอง ผู้หญิงที่เขาจีบจะไม่ได้มานั่งในใจของหมอนั่น ต้องเป็นผู้หญิงที่แปลงกายเป็นม้ามืด วิ่งเข้าไปในใจแบบไม่รู้ตัว และต้องเป็นผู้หญิงที่เด็กกว่า เพราะอะไรนะเหรอ...เพราะทฤษฎีที่ว่าเกลียดแบบไหนได้แบบนั้นไงล่ะ

"คิดจะแต่งงานกับน้องนางจริงๆ แล้วใช่ไหม"

รเณศนั่งลงข้างเตียง บนเก้าอี้ตัวเดียวกับที่น้องสาวเขานั่งเฝ้าเพื่อนรักทุกวัน แม้จะฟื้น และพ้นขีดอันตรายแล้ว ทว่าอดิเทพก็ยังอ่อนเพลียและต้องได้รับการดูแลจากแพทย์อย่างใกล้ชิด ที่สำคัญที่สุดการที่เพื่อนเขาอยู่ในห้องปลอดเชื้อมันเป็นการดีต่อการเฝ้าของตำรวจ เพราะขณะนี้ยังจับตัวคนผิดมาลงโทษไม่ได้ ทว่าก็ไม่ถึงกับหมดหนทาง ตำรวจสมัยนี้ใช่มีเทคนิคในการหาข้อมูล ยิ่งเป็นคดีความที่ได้รับความสนใจของประชาชนด้วยแล้วหายห่วง

"ไม่รู้สิ ก็คงดูๆ กันก่อนแหละ"

"อย่าให้ท้องก็แล้วกัน ไม่งั้นปัญหามันตามมาอีกหลายเรื่อง"

"อืม หายห่วง...เรามาพูดเรื่องคดีของนิ้วนางดีกว่า ไปถึงไหนแล้ว"

 

อดิเทพยิ้ม เขาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นโดยละเอียดเท่าที่หาข้อมูลได้ และเล่าเกี่ยวกับการดำเนินคดีต่อไป ซึ่งอาจจะต้องใช้เวลานานและนลินนิภาเองก็จะอยู่ในอันตรายจนกว่าคดีจะสิ้นสุด และไม่รู้ว่าการดำเนินคดีครั้งนี้จะสามารถสาวถึงตัวผู้บงการใหญ่ได้หรือไม่ เพราะเส้นของคนพวกนั้นใหญ่จนน่ากลัวว่าหากไปสาวเข้าจะทำให้เดือนร้อนกันทุกหย่อมหญ้า ถ้าจะจัดการได้จริงๆ ก็เป็นพวกปลายแถวเท่านั้น

"ไม่ต้องห่วงฉันจะดูแลนิ้วนางของฉันได้ดีที่สุด"

"แต่ใจจริงฉันอยากให้นายแต่งงานกับน้องนางมากกว่า ดูๆ ไปแล้วน้องนางคนรักนายไม่งั้นคงไม่ยอมขนาดนี้"

คนเจ็บยิ้มเมื่อมองเห็นแววตาไม่แน่ใจของเพื่อนรัก ทว่านั้นเป็นนิมิตรหมายที่ดีที่สุด

"ก็ดูกันต่อไป"

คนปากแข็งตอบและยิ้มเล็กน้อย

"ฉันก็จะดูแลชนาให้ดีที่สุด เฮ้อ ในที่สุดแหวนที่ฉันซื้อเอาไว้ ก็ได้ใส่ที่นิ้วนางของชนาสักที"

แหวน...รเณศนึกถึง 'นิ้วนาง' ของเขาทันที เขานึกอยากจะซื้อแหวนให้หญิงสาวสักวง เอาน่ารักๆ เหมาะกับนิ้วเล็กๆ และรูปร่างที่กระทัดรัดแต่เร้าใจเขาที่สุด คิดแล้วก็อยากกลับไปมองหน้าหวานๆ แม้จะเครียดบางในเวลานี้แต่เธอกลับไม่ได้ลดระดับความน่ารักลงเลยแม้แต่น้อย


ตัดออกค่ะ ขอโทษที มันหลุดออกมาไม่ได้ตั้งใจค่ะ

 


จะมีการเล่นเกมแจกหนังสือ นะคะ เร็วนี้ ค่ะ
 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
รักเริงใจ ตอนที่ 17 : บทที่ 16 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 360 , โพส : 6 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 6 : ความคิดเห็นที่ 272

พี่เทพกะพี่เนย์ร้ายพอกัน สมกะเป็นเพื่อนรักจริง อ๋อพี่ยักษ์อีกคน


PS.  สู้ๆ เป็นกำลังใจให้คุณ
Name : jin_prikprik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jin_prikprik [ IP : 118.175.5.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2554 / 23:49
# 5 : ความคิดเห็นที่ 271
หืมมม หื่นสุดๆๆๆ ก๊ากกกกกกกกกกกก

PS.  ความรักของผู้หญิง ( อารมณ์ + ความรู้สึก ) / เหตุผล ถึงแม้จะเข้าใจยาก...แต่ก้อยังอยากให้เข้าใจ...
Name : สาวน้อยบานเฉิ่ม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สาวน้อยบานเฉิ่ม [ IP : 82.52.131.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2554 / 15:50
# 4 : ความคิดเห็นที่ 270

เล่นค่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากเล่นเกมส์อยากได้หนังสือ อิอิ


PS.  รักนะจร้าทุกคนนนนนนนนนนนนนนน
Name : kapookna < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kapookna [ IP : 119.160.214.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2554 / 11:16
# 3 : ความคิดเห็นที่ 269
 555555+ พี่เนย์หื่นอ่ะ
PS.   ชอบอ่านนิยาย ชอบอ่านนิยาย
Name : porb < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ porb [ IP : 113.53.69.226 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2554 / 07:07
# 2 : ความคิดเห็นที่ 268
ok.ok
we wait to count.
55555
Name : Cerisa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cerisa [ IP : 71.202.112.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2554 / 00:47
# 1 : ความคิดเห็นที่ 267
ที่แท้พี่เทพก็ไม่ได้เจ็บหนัก เป็นแผน

พี่เนย์กับนางหวานๆ

PS.   สิ่งที่ดีและสวยงามที่สุดในโลก มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ แต่จะรู้สึกได้จากหัวใจ
Name : ผีน้อยชิชา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผีน้อยชิชา [ IP : 183.89.248.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2554 / 00:07
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android