Fic reborn (Yaoi)

ตอนที่ 86 : คืนอันตราย ห้อง???

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    13 พ.ค. 60


“เฮ้อ...”ยูคิอดถอนหายใจไม่ได้ ทำยังไงถึงจะหนีจากเจ้าพวกนี้พ้นนะ

 

“ท่าทางกลุ้มใจน่าดูเลยนะเนี่ย”เสียงที่อยู่ดีๆก็โพล่งมาจากข้างหลัง ทำเอายูคิสะดุ้งเฮือก รีบหันไปดูทันที

 

.....มะ..ไม่มีใครเลย...โดนคฤหาสน์นี้เล่นแล้วรึไงนะเรา....ยูคิเริ่มหน้าซีด

 


“ทางนี้จ้า ทางนี้”ยูคิพยายามหาต้นเสียง ก่อนจะเจออยู่บนเพดาน

 

เป็นรีบอร์นที่อยู่ในชุดคอสแมงมุม โดยมีเลออนแปลงร่างเป็นใยสีเขียว เกาะอยู่ด้านบน

 


“ขึ้นไปอยู่บนนั้นได้ยังไง มันอันตรายนะ”เมื่อเห็นเด็ก(?)เกาะบนเพดาน ยูคิก็อดพูดออกไปไม่ได้

 

“เอาน่าๆ ไม่เป็นไรหรอก กำลังกังวลเรื่องยามาโมโตะอยู่สินะ หรือกลัวกันเอ่ย”รีบอร์นถามพลางมองยูคิที่ยืนอยู่กับพื้น

 

“อีเรื่องแบบนี้คงไม่ใช่เรื่องกังวลแค่คนเดียวหรอก มันน่ากังวลทุกคนนั่นแหละ แล้วชั้นก็ไม่ได้กลัวหมอนั่น”ยูคิอดโวยวายออกไปไม่ได้ และไม่ลืมแก้ต่างให้ตัวเองด้วย

 

“อ้าวเหรอ แต่กลัวไว้หน่อยก็ดีน้า เพราะมาเฟียน่ะน่ากลัว ถึงเจ้าพวกนี้มันจะไม่ค่อยมีความน่าเกรงขามเท่าไรก็เถอะ”รีบอร์นว่า พลางถอนหายใจ

 


“แล้วมีอะไรล่ะ ถึงมาหาชั้นแบบนี้”ยูคิถาม เพราะตอนนี้เขาอยู่คนเดียว เป็นคนสุดท้ายที่เข้าห้อง มาทักแบบนี้ต้องมีจุดประสงค์แน่

 

“อ้อ ชั้นแค่มาบอกอีกทีกันลืมน่ะ รางวัลของนายมีผลสามวัน ในระยะสามสิบวัน จะเริ่มวันไหนก็บอกนะ”รีบอร์นพูดแล้วกระโดดลงมาบนพื้น และมีเลออนที่คืนร่างกลับมาเป็นกิ่งก่า อยู่บนหัวรีบอร์น

 

“งั้นเอาตอนนี้ไปเลย”ยูคิสวนทันทีแบบไม่ต้องคิด

 

“ถ้าเอาวันนี้ นายต้องเสียใจแน่ยูคิ ถ้าเริ่มตอนนี้ นี่ก็ใกล้วันใหม่แล้ว นายจะเสียไปวันนึงฟรีๆนา”รีบอร์นท้วง


 

...จริงด้วย..เขาลืมเรื่องนี้ไปเลย...แต่เขายังหาทางให้ตัวเองรอดพ้นจากคืนนี้ไปไม่ได้เลย..เอาไงดีเนี่ย....โหมดฟิวส์ขาดใช้บ่อยๆมีหวังหมอนั่นต้องมีภูมิต้านทานแน่..ต้องหาทางที่ดีกว่านี้...ในระหว่างที่คิดยูคิที่ไม่ทันระวังตัว จึงไม่ได้ประโยคปิดท้ายของรีบอร์น

 





“แล้วก็ที่เริ่มตอนนี้ไม่ได้ เพราะชั้นกำลังจะส่งนายให้ยามาโมโตะไงล่ะ”

 

ยูคิที่ออกจากโลกส่วนตัวแล้ว กำลังจะบอกว่าเปลี่ยนใจไม่เอาวันนี้แล้ว ก็ต้องชะงัก พลันสติเลือนราง แล้วล้มหมดสติลงกับพื้น



 

“ขอบใจนะ เบี้ยงกี้”รีบอร์นฉีกยิ้มให้กันคนที่เพิ่งเดินเข้ามา

 

“ไม่เป็นไรจ๊ะ เรื่องแค่นี้เอง แต่ว่าแค่นี้พอรึจ๊ะรีบอร์น ผลของช็อกโกแลต(ร้อน)หลับ(เป็น)ตายนี่ ถ้ากินเข้าไปจะได้ผลดีกว่านะ”เบี้ยงกี้ถาม พร้อมชูแก้วมัคที่ใส่ช็อกโกแลตร้อนไว้ แต่ไอที่ออกมากลับไม่ใช่สีขาว แต่เป็นสีม่วงน้ำเงิน

 


“แค่นี้ก็พอแล้ว”รีบอร์นเดินเข้าหา เช็คอาการของคนที่หลับอยู่กับพื้น แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ

 

“พอที่จะใส่พานให้ยามาโมโตะแล้วล่ะ ที่เหลือให้ไปตัดสินใจเอาเอง เบี้ยงกี้ จัดการด้วย”รีบอร์นว่าส่งท้าย ก่อนจะเดินหายไปพร้อมรอยยิ้ม(ชั่วร้าย)

 

“โอเคจ๊ะ จะจัดการให้เรียบร้อย”เบี้ยงกี้ยิ้มรับ พลางมองเด็กทารกที่เดินออกไป ส่วนตัวเองก็จัดการลากยูคิออกไปจากทางเดิน








 

. . . . . . . . . . . . . . .


“ทำไมยูคิช้าจัง เลยเที่ยงคืนแล้วนะ”ยามาโมโตะว่า พลางมองนาฬิกา

 

....วางแผนรับมือกันไปถึงไหนเนี่ย..ไม่น่าจะนานขนาดนี้มั้ง...ฮิบาริไม่น่ายอมได้นาน...จำได้ว่าได้ยินแค่ชม.เดียวนี่นา....เป็นอะไรกันรึเปล่านะ...



 

ก๊อกๆๆ

 

“หือ”เสียงเคาะประตู ทำให้ยามาโมโตะหยุดคิดชั่วคราว แล้วเดินออกไปเปิดประตู

 

“ไม่เห็นมีใครนี่”หนุ่มผมดำมองซ้ายมองขวาก็ไม่เจอใคร เลยคิดไปว่ามีคนมาแกล้งเคาะห้องเล่น แต่พอจะปิดประตูสายตาก็เหลือบไปเห็นกระดาษสีขาวที่แปะตรงประตู

 

เขาแกะออกมาอ่านอย่างรวดเร็ว


 

...ไปที่ชั้นบนสุด เลี้ยวขวาห้องท้ายสุด...



 

คำสั่งสั้นๆที่เขียนไว้ทำเอายามาโมโตะขมวดคิ้วสงสัย แต่ในเมื่อตอนนี้ว่าง ไปดูหน่อยก็ไม่เสียหายนี่นา ถ้าเขายังไม่เจอยูคิ ยังไงก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว

 


เมื่อตัดสินใจได้ จึงเดินเข้าห้องไปหยิบเสื้อนอกมาใส่ทับ แล้วเดินออกจากห้องไป ยังจุดหมายที่เขียนไว้ 

ซึ่งในระหว่างทาง ก็ไม่มีเหตุการณ์อะไรให้ยามาโมโตะตื่นเต้นเลยสักนิด ทำเอาเจ้าตัวเซงหน่อยๆ

 

จนมาถึงห้องที่เป็นจุดหมาย เป็นประตูเลื่อนแบบญี่ปุ่นลายพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งมีแสงอ่อนๆ เล็ดลอดมาจากข้างใน

(ข้าว : เดี๋ยวๆประตูญี่ปุ่น ในคฤหาส์นแบบนี่เนี่ยนะ มันจะพิลึกไปหน่อยแล้ววววว แว้กกก ขอหลบกระสุนก่อน)

(รีบอร์น : มันเรื่องของชั้น ชั้นจะมี ใครกล้าขัดจะเจื๋อนซะ ต่อให้เป็นคนแต่งก็ตาม)

(ข้าว : งั้นบายล่ะ)

 




ร่างสูงลองเลื่อนประตูดู ให้ห้องมีแสงไม่มากนัก ถูกจัดตกแต่งแบบห้องญี่ปุ่น ที่ด้านในห้อง มีคนกำลังนอนพิงหน้าต่างอยู่

 

“ยูคิ”ยามาโมโตะรีบเข้าไปดูทันที ที่สังเกตสีผมได้

 

เขาคุกเข่าลองเช็คอาการดู แต่อีกฝ่ายแค่หลับไป ข้างๆกันมีพานทองที่มีกระดาษวางไว้ อยู่ข้างตะเกียงในห้อง

(ขอบรรยายนิดนึง เป็นห้องทรงสี่เหลี่ยม ปูเสื่อทาทามิ มีโต๊ะตัวเตี้ยอยู่ริมห้อง พร้อมเบาะรองนั่งตั้งอยู่ข้างๆกัน มุมห้องทั้งสี่มีเทียนจุดตั้งเอาไว้ ยูคิหลับพิงหน้าต่างที่อยู่ด้านในสุดตรงกลาง มีตะเกียงน้ำมันวางอยู่ด้านหลัง)

 

...ตามคำขอของนาย จัดการใส่พานถวายให้แล้วนะ หวังว่าคงจะชอบ...ปล.สัก10นาทีคงตื่น...

 

หลังจากอ่านจบ ก็ต้องถอนใจ ฝีมือเจ้าหนูจริงๆด้วย ใส่พานถวายจริงๆนะงานนี้

 




ยามาโมโตะมองคนที่กำลังหลับอยู่ สวยจริงๆแหะ ตอนนี้ยูคิอยู่ในชุดกิโมโนผู้หญิงแขนยาวสีขาวฟ้า ลายผีเสื้อสีขาว

 

เหมืนผู้หญิงเลยอ่ะ..แต่ถ้านอนอยู่ตรงคงเป็นหวัดแน่....


......ขอพากลับห้องเลยล่ะกัน.....

 

เมื่อตัดสินใจได้ ยามาโมโตะก็อุ้มยูคิขึ้นในท่าเจ้าหญิงทันที และตรงกลับห้องไป

 

 

 



เมื่อกลับมาถึงห้องก็จัดแจงให้คนตัวเล็กกว่านอนบนเตียง และเจ้าตัวก็นั่งอยู่ขอบเตียง

 

“ให้ตายสิ นายโดนทำอะไรมานะยูคิ ถึงได้หลับอีกแล้ว มาหลับให้เห็นแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนลักหลับหรอกนะ”ไม่ว่าเปล่าคนผมดำยังใช้มือไล้ตามใบหน้าคนหลับอีกด้วย

 

“สวยขนาดนี้ ถ้านายเป็นผู้หญิงชั้นคงต้องแข่งกับคนอื่นน่าดูเลย เพื่อที่จะชนะใจนายเนี่ย แต่ว่าถ้าสวยมากว่านี้ ต่อให้เป็นผู้ชาย ก็คงมีคนตามจีบอยู่ดีล่ะนะ”ยามาโมโตะพึมพำกับตัวเอง แต่ก็ยังไม่ปล่อยมือจากใบหน้าสวย

 

และดูเหมือนคนหลับจะรู้สึกถึงฝ่ามืออุ่น จึงขยับใบหน้าเข้าซุกมือนั่น ทำเอายามาโมโตะถึงกับนิ่ง

 




.....เอาไงดีน้าาาา....กด..รึ..ไม่กด...กด..รึ..ไม่กดดี....

(ข้าว : ด้านมืดมาแล้วไง)





 

ในระหว่างที่คิด มือก็ลูบสัมผัสไปตามแขนเสื้อกิโมโนชั้นดี ไล้ตั้งแต่ข้อมือ แขน ไหล่ ไปจนถึงต้นคอขาว

 

“อืออ..”เสียงครางน้อยๆที่แว่วเข้าหูมา ทำเอาตัดสินใจได้ทันที

 

“ขอล่ะกันนะ”หนุ่มผมดำยิ้มอย่างอารมณ์ดี แล้วพรุ่งนี้...ค่อยคิดอีกทีล่ะกัน น่ารักเกินไปจนห้ามตัวเองไม่อยู่แล้ว

 


 

ยามาโมโตะเชยคางยูคิขึ้น ไซร้เบาๆที่คอขาว ขบให้ขึ้นรอยสีจางเล็กๆ แล้วเปลี่ยนมาหอมแก้มบ้าง เลียใบหูบ้าง

 

“อืออ....”คนที่หลับอยู่ เริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าตัวกำลังถูกก่อกวน เลยพยายามลืมตาขึ้น แต่ก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน ทั้งเปลือกตาที่หนักอึ้ง(ผลจากช็อกโกแลต(ร้อน)หลับ(เป็น)ตาย) และความอบอุ่น อ่อนโยนที่สัมผัสได้มันทำให้ยากที่จะตื่นจริงๆ

 

ยามาโมโตะยังคลอเคลียอีกฝ่ายไม่เลิก ถึงจะตัดสินใจทำก็เถอะ แต่เขาก็ไม่อยากขืนใจนะ แทะโลม เอ้ย ขอเล็มไม่ใช่ๆ ขอปลุกในฉบับของเขา ให้ยูคิตื่น แล้วทำให้เคลิ้มจนสมยอมดีกว่านะ ^-^

 



แต่ปฎิกิริยาที่ได้รับ ก็ช่างเป็นการทดสอบคนผมดำจริงๆ จนเกือบสติหลุดไปบ้างเหมือนกัน สายตาเหลือบมองนาฬิกาที่อยู่ไม่ไกล น่าจะครบ 10 นาทีตามที่เจ้าหนูเขียนไว้แล้วนะ ขอสักนิดนะ

 

คนตัวสูงขึ้นคร่อม แล้วแนบจูบลงอย่างอ่อนโยนที่สุด เม้มนิดๆ ให้อีกคนยอมเปิดปากออก แทรกลิ้นเข้าไปหาความหวานได้อย่างง่ายดาย

 


ยูคิที่เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมากแล้ว เริ่มรับรู้แล้วว่ามีคนกำลังยุ่งกับเขาอยู่จริงๆ แต่ก็ต่อต้านสัมผัสนี่ไม่ได้เลย มือเขาเริ่มขยับมาจับเสื้อคนด้านบนไว้ทุบเบาๆเมื่อเริ่มหายใจไม่ออก นัยต์ตาสีเลือดพยายามมองดูว่า ใครที่กำลังจูบเขาอยู่

 

แต่พูดก็พูดเถอะแค่จะมองยืนยันเท่านั้นแหละ คนที่กล้าทำกับเขาอย่างนี้ จะมีใครอื่นได้ นอกจากเจ้าคู่หมั้นจอมเนียนนั่น

 

“............”

 

แล้วก็ตามที่คิด คนที่กล้าจูบเขาเป็นเจ้าเนียนจริงๆด้วย จะทำยังไงดีเนี่ย คิดอะไรไม่ออกเลย ถ้าไม่ทำอะไรคงเสร็จหมอนี่จริงๆแน่

 


ยามาโมโตะเห็นแล้ว ว่าตอนนี้ยูคิตื่นแล้ว แต่ดูเหมือนจะกำลังงัวเงียอยู่ เลยขอฉวยโอกาสจูบต่ออีกหน่อย ซึ่งด้วยสติที่มีอยู่น้อยนิดของยูคิตอนนี้ เลยทำให้ไม่คิดขัดขืนเลย แถมมือยังขยับขึ้นไปโอบรอบคอคนด้านบนด้วย ทำให้คนผมดำดีใจมาก ที่เห็นอีกคนให้ความร่วมมือ

 



มือแกร่งทาบลงบนคอขาว ใช้นิ้วโป้งเชยคางยูคิให้รับจูบจากเขาดีๆ

 

“อืออ..อ..พะ..พอแล้ว..ยามา....โมโตะ..อึก..”เสียงครางหลุดรอดมาได้ เมื่ออีกคนเว้นให้ได้หายใจ

 

“ไม่เอาหรอก...กับนาย...ทำยังไง..ก็ไม่เคยพอ..”ยามาโมโตะพูดพลางหอมแก้มยูคิไปด้วย จนคนด้านล่างต้องขยับหนี

 

“อย่าดื้อสิ ยูคิ”ยามาโมโตะดุเบาๆ มือทาบลงที่ต้นคออีกครั้ง ก่อนจะแทรกเข้าไปในตัวกิโมโนลูไล้ไหล่เนียนลื่นมือ

 

“ยา..มา..อือ..”

 


“อา นายน่ารักมากจริงๆ ชั้นชอบนายมากนะยูคิ”เมื่อพูดจูบ ก็แนบจูบลงช้าๆ

 

“อย่าให้ใครแตะต้องนะ นายจะเป็นของชั้นคนเดียว ชั้นจะปกป้องดูแลนายเอง”หอมแก้มเบาๆ

 

“เพราะงั้น ห้ามให้ใครมายุ่งกับนายนะชั้นหวง”คำลงท้ายประโยค ทำเอายูคิสะดุ้ง เพราะอีกคนงับติ่งหูเขา

 

“ไม่มีใครยุ่งกับชั้นได้มากเท่านายอีกแล้ว”ยูคิอดตอบออกไปไม่ได้

 

“อือ ชั้นอยากเห็นนะ สีหน้า ท่าทาง ความรู้สึกทุกอย่างของยูคิ เมื่อยูคิแสดงออกมาให้ชั้นเห็นมากขึ้น ชั้นก็จะรักยูคิมากขึ้น เพราะนั่นแสดงให้เห็นว่าชั้นเป็นคนพิเศษสำหรับนาย”ยามาโมโตะพูดพร้อมรอยยิ้ม เรียกสีแดงให้มารวมที่ใบหน้าของยูคิได้มากขึ้น กว่าเดิมจากที่แดงอยู่แล้วเพราะจูบ

 



มือข้างนึงดึงสายโอบิออก อันที่จริงยามาโมโตะเริ่มแก้ผ้าสายคาดโอบิไว้ ตั้งแต่ที่ตัดสินใจแล้วล่ะ แล้วค่อยๆถอดกิโมโนของยูคิออก ผิวขาวเนียนที่ปรากฏต่อสายตา ทำเอาร่างสูงอดใจไม่ไหว มือเนียนเริ่มซุกซน ริมฝีปากร้อนจูบลงเบาๆที่หน้าท้องแบนราบ ทำเอายูคิถึงกับสะดุ้งเกร็งทันที เสียดายเล็กน้อยที่ยังมีกางเกงขาสั้นใส่ไว้ข้างในอยู่  แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยถอดก็ได้ ท่าทางตอนนี้ยูคิจะให้ความร่วมมือดีมากซะด้วย


 

ยูคิจับไหล่ของยามาโมโตะไว้ แล้วยันตัวขึ้นมาจูบซะเอง ทำเอาหนุ่มบ้าเบสบอลงงเล็กน้อย แต่ก็จูบตอบทันที


 

ลิ้นร้อนควานหาความหวานไปทั่ว ตอนนี้ยูคิคุมตัวเองแทบไม่ได้ ราวกับร่างกายตอบรับสัมผัสของคนๆนี้ จูบแบบแลกลิ้นอย่างไม่มีใครยอมใคร ทำให้อารมณ์ของคนบนเตียงเริ่มร้อนขึ้นอย่างห้ามไม่ได้

 


.....ยูคิให้ความร่วมมือดีขนาดนี้..ถ้าขอถึงเช้า..ยูคิจะรับไหว..มั้ย.นะ...หืม.?..


 

..................



........


...



คิดยังไม่ทันจบดี ยามาโมโตะ ก็วูบลงซะเฉยๆ นอนทับลงบนร่างยูคิ ซึ่งยูคิก็ได้แต่นอนนิ่ง หอบหายใจ พักอยู่แปปนึง ก็ค่อยๆพลักร่างของยามาโมโตะให้ลงไปนอนข้างๆ แล้วหยิบสายโอบิออกมา แต่งตัวให้เรียบร้อยที่สุด

 

เมื่อเห็นอีกฝ่ายหลับไปแล้ว ยูคิก็สูดลมหายใจเข้า แล้วถีบยามาโมโตะให้ตกเตียงทันที เสียงอีกฝ่ายหล่นตกเตียง ทำให้เขาพอใจได้ในระดับนึง

 


....กะ..เกือบไปแล้ว...ถ้าเคลิ้มมากกว่านี้คงศพไม่สวยแน่...




 

ยูคิมองที่ข้างเตียง ก่อนจะชูมือขึ้นมาในระดับสายตา

 

“ท่าทางไฟอะไรนั่นจะใช้ได้ผลกว่าที่คิด”เมื่อพูดจบ ไฟสีฟ้าก็ปรากฏที่มือของเขาที่สวมแหวนอยู่

 

ที่ร่างสูงสลบไปก็ไม่ใช่อะไรมาก แค่ยูคิใช้จูบดึงความสนใจของยามาโมโตะไว้ แล้วจุดไฟดับเครื่องชนธาตุพิรุณขึ้นมา แล้วค่อยๆโอบรอคอร่างสูงไว้ เท่านี้ก็เรียบร้อย อีกคนน็อกสลบคาที่ไปตามคาด

 


ยูคิมองอย่างชั่งใจก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง เดินไปจัดท่านอนให้ยามาโมโตะ


 

สักพักก็เรียบร้อย และจัดการปิดประตูเช็คนั่นนี่ให้เรียบร้อย ก่อนจะปิดไฟและล้มลงบนเตียงนุ่ม ยึดเตียงนอนคนเดียว



 

....อันตรายจริงๆ..ถ้าคิดแผนได้ช้ากว่านี้อีกนิด...คงเป็นไปตามคำขอของหมอนั่นแน่...

 

(...ขอตัวและหัวใจให้ผมเถอะ...)

 



.....ม่ายยยยยยย...ตอนนี้เขายังไม่พร้อม คืนนี้รอดตัวขอนอนอย่างสบายใจก่อนะล่ะกัน แล้ววันพรุ่งนี้ค่อยไปคุยเรื่องคำขอกับบเด็กคนนั้นใหม่

 

...........................................



อีกด้านนนึง ยามาโมโตะที่โดนยูคิจัดท่านอนให้ใหม่ กำลังอุ่นสบายใต้ผ้าห่ม เนื่องจาก ยูคิจัดการเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง เผื่ออีกฝ่ายตื่นขึ้นมากลางดึก(รึใกล้เช้า) แล้วจะมาลักหลับเขาอีกรอบ

 

ยามาโมโตะตอนนี้เลยอยู่ในสภาพแหนมมัดขยับตัวไปไหนไม่ได้ แถมยังถูกยูคิทิ้งให้นอนกับพื้นข้างโซฟา นอกห้องอีกต่างหาก แต่เพราะหลับจากพลังไฟ เลยคิดว่า คงอีกนานนั่นแหละกว่าจะรู้สึกตัว


 

(ข้าว : เพราะงั้น คืนนี้ก็นอนไปทั้งอย่างนั้นล่ะกันนะ แต่บอกเลย มารยาท่านช่างน่ากลัวยิ่งนัก ท่านยูคิ)

(ยูคิ : ก็มาจากคุณไม่ใช่รึไง คุณคิดนิ)

(ข้าว : หึหึ)

 


- - - - - - - - - - - - -

ต่อครบแล้วนะ อย่าเพิ่งทิ้งกันไปนะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

696 ความคิดเห็น

  1. #598 Secret memory (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 09:01
    มาต่อเถอะนะไรท์
    #598
    0
  2. #597 StN_SatoNi (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 14:19
    จะรอนะคะ ^0^
    #597
    0
  3. #596 Masayuki Misa (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:21
    สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆมาลงต่อน้าาา ติดแบบไม่หลับไม่นอนเลย ชอบมากเลยคะ
    #596
    0
  4. #595 foam1827 (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:45
    จะขำยามาโมจจี้ดี รึว่าจะสงสารดีเนี่ย โอ๊ย ปวดท้อง 55555555
    #595
    0
  5. #594 Neko Maki (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 12:14
    คิดถึงไรต์~~
    #594
    0
  6. #593 w'wi (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 07:07
    ไรท์ใจร้าย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย ฮือ
    #593
    0
  7. #592 여우 (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 02:51
    ไม่มีคำว่าทิ้งอยู่แล้ว
    #592
    0
  8. #591 YU NAMI (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 15:47
    มีการเตือนเรื่องกำหนดเวลาที่อาจจะเสียผลประโยชน์ด้วย
    นายเป็นคนดีกว่าที่คิดนะ รีบอร์น...//ฟิ้ว---(หนีกระสุน)
    #591
    0
  9. #590 w'wi (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 10:33
    มาต่อเร็วๆนะค่ะไรท์
    #590
    0
  10. #577 KanAnongnuch (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 12:12
    ไรต์มาเเล้ววว สนุกมากๆ
    #577
    0
  11. #573 Secret memory (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 11:06
    คิดถึงไรท์มากกกกกกก มาต่อเร็วๆนะไรท์
    #573
    0
  12. #572 Neko Maki (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 09:34
    ในที่สุด....ไรต์ก็กลับมาาาาาาาาฮือออออออคิดถึงงงงงงงงงงงTT
    #572
    0
  13. #571 nami5566 (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 07:46
    กลับมาแล้ว
    #571
    0
  14. #570 ZSEN_JINN (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 01:05
    ไรต์กลับมาแล้ววว
    #570
    0