Fic reborn (Yaoi)

ตอนที่ 6 : เรื่องวุ่นๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,406
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    31 ก.ค. 53

พวกเขาไม่รู้จะทำเช่นไร ในเมื่อแหวนนั้นได้กลับมาหาพวกเขา

 

"งั้นเราใส่มันไว้กับตัวเถอะ แหวนอาจจะให้อะไรเราก็ได้"ยูคิพูดขึ้น

 

พวกเค้าทุกคนตกลงกันว่าจะคล้องแหวนไว้กับคอ แล้วก็ไปโรงเรียนกัน

 

ในห้องเรียน ปี 3

 

อรุณสวัสดิ์สึนะ วันนี้มาเช้าจังนะยามาโมโตะทักสึนะด้วยความร่าเริง

 

เจ้าบ้าเบสบอล อย่ามาตีสนิทกับรุ่นที่ 10 นะ อรุณสวัสดิ์ครับรุ่นที่ 10โกคุเทระที่เข้ามาแทรกกลางวงหันไปบ่นยามาโมโตะก่อน จะหันมาทักสึนะ

 

อรุณสวัสดิ์ทั้ง 2 คนสึนะตอบกลับ

 

แล้วเอากระเป๋าไปวางไว้บนโต๊ะ โดยมีคนทั้ง 2 ตามมาด้วย

 

จริงสิ นี่เมื่อวานรีบอร์นบอกมาชั้นมาล่ะว่า คู่หมั้นเราแต่ละคนจะมีแหวนบอกเป็นสัญลักษณ์น่ะสึนะเล่าให้ทั้งคู่ฟัง

 

แหวน(X2)

 

ใช่ รีบอร์นบอกคล้ายวองโกเล่ริงค์

 

ถ้ามีแหวนบอกแบบนี้ น่าจะหาไม่อยากนะ ไม่ลองหาหน่อยเหรอยามาโมโตะเสนอ

 

จะบ้าเรอะ แค่แหวนจะไปหาเจอได้ไง รูปแบบเป็นยังไงก็ยังไม่รู้เลย แล้วแกจะไปมีปัญญาหาเจอได้ยังไงไอ้เจ้าบ้าโกคุเทระ หันไปโวยยามาโมโตะ

 

ฮะ ฮะ ฮะ แค่ลองเสนอเอง ไม่เห็นต้องโวยขนาดนั้นเลยคนตอบก็ยังยิ้มร่าเหมือนเดิม

 

น่า น่า ทั้งสองคนหยุดทะเลาะกันเถอะ อรุณสวัสดิ์นาโอยะคุงสึนะทักคนที่เพิ่งมาใหม่

 

อรุณสวัสดิ์ เถียงอะไรกันเหรอ ดังมากเลยนะนาโอยะตอบพร้อมกับถามคำถาม เพราะเสียงยามาโมโตะกับโกคุเทระเถียงกันดังเกือบทั้งห้องเลย

 

ฮะ ฮะ ไม่มีอะไรหรอกสึนะตอบพลางหันไปดูอีกสองคนที่ยังเถียงกันอยู่ พร้อมกับคิดอยู่ในใจ เถียงกันดังแบบนี้ ดีนะที่เป็นเรื่องแหวน ถ้าเป็นเรื่องมาเฟีย มีหวังเป็นเรื่องใหญ่แหงเลย แต่คิดได้ไม่ทันไรอาจารย์ก็เข้ามาสอน ทำให้แต่ละคนแยกย้ายไปนั่งที่กัน

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หลังเลิกเรียน

วันนี้ยามาโมโตะถูกพ่อใช้มาซื้อของที่ตลาด แต่ด้วยความที่เป็นคนเรื่อยเฉื่อยเลยแวะร้านนู่นทีร้านนี้ที ไม่ถึงบ้านสักที

 

อ๊ะ นั่นมัน ฮานากาวะ นี่นายามาโมโตะพูดขึ้นมา คนตรงหน้าเขา เดินผ่านเขาไปโดยไม่คิดจะทักเลย ทำให้เขาคิดว่า ยูคิเป็นคนที่เงียบจนเกือบเย็นชาเลยละมั้ง เพราะไม่ค่อยเห็นเขาคุยกับใครนอกจากโฮมุระกับมินามิที่ย้ายมาพร้อมกันเลย

 

ส่วนทางยูคิ ที่จริงวันนี้เป็นเวรยูกิน้องชายเขาต่างหากที่ต้องออกมาซื้อของ แต่เจ้าตัวดันลืมซะนี่ แถมกว่าจะกลับมาถึงบ้านก็เย็นพอสมควร ทำให้เขาต้องออกมาเอง แล้วคิดว่า พอซื้อของเสร็จจะด่าน้องชายให้หูชาไปเลย

 

ยามาโมโตะที่เพิ่งนึกได้ว่า คงได้เวลากลับบ้านแล้ว ก็เดินกลับไป ทางเดียวกับที่ยูคิเดินผ่านไป

 

ยูคิที่เดินบ่นน้องชาย(ในใจ)ไป ไม่ได้สังเกตดูทางว่า ทางข้างหน้านั้นมีบันไดอยู่ด้วย  ทำให้เขาสะดุดขั้นบันได ทำให้เซจะล้มลง เขาหลับตาลง เตรียมรับความเจ็บ แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่เจ็บ ทำให้เขาลืมตาขึ้นมา

 

ยามาโมโตะถอนหายใจเบา โชคดีที่เขาเดินมาทัน และรับยูคิได้อย่างเฉียดฉิว

 

เกือบไปแล้ว โชคดีจัง นึกว่าจะรับไม่ทันซะอีกยามาโมโตะพูดกับคนตรงหน้าที่เขารวบตัวไว้ได้ทันก่อนจะล่วงลงไปพอดี

 

คำพูดของคนตรงหน้า ทำให้คนในอ้อมกอดได้สติขึ้นมา

 

เอ่อ ขอบคุณที่ช่วยไว้ อ๊ะ แหวนยูคิบอกขอบคุณพร้อมกับดันตัวออกมา ทำให้แหวนของเขาที่ใส่อยู่หล่นลงมา

 

ยามาโมโตะก้มลงเก็บแหวนให้ ก่อนที่จะมองลงไป แต่มองไปมองมา ทำไมลายมันคล้ายกับหยดน้ำของวองโกเล่ริงค์เลยล่ะ

 

เอ่อ แหวนนี่ยามาโมโตะ กำลังจะถาม แต่ก็โดนยูคิแย่งแหวนไปซะก่อน

 

ขอบใจนะยูคิพูดแค่นั้น ก่อนวิ่งหายไป

 

ยามาโมโตะที่ยืนเอ๋ออยู่เกือบ 30 วินาที นั่งคิดทบทวบดี ก่อนที่จะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา พร้อมกับคิดอยู่ในใจคู่หมั้น แหวนที่ลายคล้ายวองโกเล่ริงค์ ฮานากาวะ ยูคิ หมอนนั้นก็น่ารักดีแฮะ

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ทางยูคิที่วิ่งหนีมาก็มาหยุดที่หน้าบ้านพอดี

 

เฮ้อ ทำไมเราต้องหนีด้วยนะ หมอนั้นก็เพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งเอง

 

ยามาโมโตะ ทาเคชิสินะยูคิที่คิดถึงหน้ายามาโมโตะขึ้นมาก็เกิดอาการหน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

 

พี่

 

เสียงเรียกจากคนข้างหลังทำให้ยูคิหันไปมอง

 

ยูกิ นายออกไปไหนน่ะคนที่เรียกเขาคือยูกิน้องชายของเขานั้นเอง

 

แฮ่ แฮ่ ออกไปซื้อขนมน่ะ พอดีอยากกินขึ้นมา ก็เลยซื้อมาเผื่อทุกคนซะเลยยูกิว่าพลางชูห่อขนมขึ้นมา

 

แต่ยูคิก็แค่พยักหน้า แล้วเดินเข้าบ้าน ทำเอายูกิงงไปเลยทีเดียว เพราะเขาคิดว่าถ้าเขาเจอหน้ายูคิ ยูคิต้องบ่นแน่นอนเลย เรื่องที่เขาลืมซื้อของเมื่อตอนเย็นนี้ เลยอุตสาห์ซื้อขนมมาเซ่นนะเนี่ย

 

แต่ในเมื่อยูคิไม่บ่นอะไร เขาก็เดินเข้าบ้านอย่างสบายใจเฉิบ และระหว่างทางที่เดินแหวนที่เขาห้อยคอไว้ก็หล่นลงมาอีกรอบ

 

อ่า หล่นอีกแล้วแฮะ สงสัยต้องไปหาซื้อสร้อยที่มันทนกว่านี้หน่อยแล้วมั้งยูกิบ่นก่อนจะหยิบแหวนขึ้นมา

 

จริงสิ หมอนั้นก็มีแหวนคล้ายๆเราเลยนี่นายูกิพูดอยู่คนเดียวพลางนึกถึงเมื่อตอนที่เขาออกไปซื้อขนมมาเซ่นพี่

 

- - - - - - -ประมาณ 1 ชั่วโมงก่อน- - - - - - -

 

หวาย ให้ตายสิ ทำไมคนที่ออกมาซื้อของแทนเราต้องเป็นพี่ด้วยนา แบบนี้มีหวังโดนบ่นหูชาแหงเลยยูกิที่เพิ่งบ้านแล้วนึกขึ้นได้ว่า วันนี้เป็นเวรตัวเองซื้อของ ก็รีบถามเรียวดูว่ามีคนไปซื้อแทนรึยัง ตอนแรกอุตสาดีใจว่ามีคนไปซื้อแทนแล้ว แต่คนที่ไปซื้อแทนนี่กลับกลายเป็นพี่ยูคิไปซะนี่ เลยทำให้เขาต้องออกมาหาซื้อของไปเซ่นพี่ซะหน่อย จะได้ไม่โดนบ่นมาก

 

ในระหว่างที่เดินเลือกอยู่นั้นว่าจะซื้ออะไรไปเซ่นดี ก็บังเอิญเหลือบไปเห็นร้านขนมญี่ปุ่นพอดี

 

จริงสิ พวกพี่ๆชอบขนมญี่ปุ่นนี่นะ งั้นซื้ออันนี้ล่ะว่าแล้วก็เดินตรงไปที่ร้านนั้น แต่ก็พอดีไปชนกับคนเข้า

 

ขอโทษครับยูกิพูดออกไปทั้งที่ตัวเองลงไปนั่งกับพื้นแล้วเรียบร้อย

 

ไม่หรอกครับ ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ พอดีผมไม่ได้มองทางน่ะยูกิเงยหน้ามองดูคนที่ชนกับเขา ปรากฏเป็นเด็กหนุ่มหน้าจะอายุพอๆกับเขา แต่สวมชุดนักเรียนม.ปลายแฮะ ผมสั้นๆสีออกดำ ตาสีเขียว ดูไปแล้วคงจะสูงกว่าเขาหน่อยละมั้ง

 

ไม่เป็นไรครับ ผมก็ไม่ได้มองทางเหมือนกันยูกิยื่นมือเข้าไปหามือของคนตรงหน้าที่ยื่นออกมาช่วยเขาลุกขึ้น

 

อ๊ะ นี่ของคุณรึเปล่าคนตรงหน้าว่า พลางก้มเก็บอะไรซักอย่าง ปรากฏว่าเป็นแหวนของเขาเอง

 

อ๊ะ ใช่ครับ นั้นแหวนของผมเองว่าแล้วก็ยื่นจะไปรับแต่ดันผิดสังเกตเพราะคนตรงหน้าไม่ยอมคืนให้ แต่กลับยืนจ้องแหวนอยู่อย่างนั้น

 

เอ่อ แหวนวงนั้น มีอะไรรึครับยูกิถาม

 

อ้อ เปล่า เปล่า แค่ดูว่ามันมีลายเหมือนของผมน่ะ นี่ไงคนตรงหน้าเขาคืนแหวนให้พร้อมกับหยิบแหวนของตัวเองที่ห้อยคออยู่ออกมาให้ยูกิดู

 

จริงด้วย ลายเหมือนกันเลยยูกิที่ดูอยู่โพล่งขึ้นมาทันที

 

ฮะ ฮะ แปลกจังเลยนะ ปกติแล้ว ไม่น่าจะมีแหวนลายแบบนี้ได้นี่นา ไปซื้อมาจากไหนเหรอ

 

เอ่อ นี่เก็บได้น่ะ พอดีว่าชั้นถูกใจมันมากเลย ก็เลยเก็บไว้ยูกิบองตามความจริง

 

งั้นเหรอ อ๊ะ ผมต้องรีบไปแล้ว อันนี้ผมให้แทนคำขอโทษนะเด็กหนุ่มตรงหน้าพูดแล้วยื่นลูกอม 2-3 เม็ดให้ยูกิ ก่อนจะวิ่งออกไป

 

ซึ่งยูกิก็รับลูกอมไว้แล้วเดินเข้าไปซื้อขนมต่อ

 

- - - - - - - - - - - - -กลับมาปัจจุบัน- - - - - - - - - - - - -

 

จะได้เจอ กันอีกมั้ยนะ หมอนั้นน่ะยูกิว่า พลางหยิบลูกอมออกมา ทำให้เขาเพิ่งคิดได้ ว่าน่าจะถามชื่อไว้เนอะ ไม่น่าลืมเลย แต่ว่าหมอนั้นน่ะ ถึงจะเป็นแค่เด็กม.ปลาย แต่ก็หล่อดีเหมือนกันแฮะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

696 ความคิดเห็น

  1. #575 w'wi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 12:03
    แรมโบ้นี้เอง
    #575
    0
  2. #380 rosetsa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:50
    ทาเคคุงกว่าจะนึกได้นะ ส่วนแรมโบ้คุงนี่ก็ไม่รู้อะไรกับเขาเลย
    #380
    0
  3. #270 || ZO GOOD || (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 08:09
    สนุกกก ><
    #270
    0
  4. #107 gemello (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 19:01
    ยามาโมโตะทำไม่แกเก็ทนานจัง
    #107
    0
  5. #51 Practice Joke (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2554 / 15:40
    สองคู่แว้วววววววววววววววว
    #51
    0
  6. #40 การ์เนต (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 15:37
    ยูกิ >< ท่าทางน่ารักเเฮะ

    PS. Y is an amazing lift.
    #40
    0
  7. #29 missing day (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 09:19
    อร้ายยยย 2 คู่แลล้วว๊อยยยยย
    #29
    0
  8. #19 [l3]ettY noii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 20:35
    เจ้าหนู อดทนไว้ แรมโบ้ไงจ๊ะ ฮ่าๆ
    #19
    0
  9. #17 p-love_tsuna (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2553 / 11:46
    อ๊ะๆๆๆยูกิชนใครกันเอ่ย ><
    #17
    0