Fic reborn (Yaoi)

ตอนที่ 13 : ความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    9 ก.ย. 54

เมื่อฮิคารุสามารถหนีออกมาจากบ้านฮิบาริได้แล้ว เขาก็ตรงกลับบ้านทันที

 

ว่าแต่ว่ายูคิจะเป็นไรมั้ยนะ ยูกิบอกว่าหมอนั่นก็ไม่กลับบ้านนี่นา แต่ยังไม่ทันจบ เขาก็เจอคนที่คิดพอดี

 

“ยูคิ ปลอดภัยดีเหรอ”

 

“ฮิคารุ เป็นอะไรไป ทำไมมีแผลล่ะ”

 

“แหะ นิดหน่อยน่ะ”

 

“ไปตีกับใครมาอีกละ”ยูคิถาม

 

“นิดหน่อยเองน่า ไม่เป็นไรซักหน่อย ว่าแต่นายไม่เป็นไรนะ ยูกิบอกว่านายไม่ได้กลับบ้าน”คราวนี้ฮิคารุถามบ้าง

 

“ก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าไม่นับว่าต้องเปลืองตัวนะ”ประโยคหลังยูคิพูดเบา

 

“หะ นายว่าไงนะ”

 

“มะ ไม่มีอะไร แล้วนายล่ะ ไม่ได้กลับบ้านเหรอ”

 

“ใช่ เมื่อวานโดนลักพาตัวน่ะ ก็เลย เลยตามเลย”

 

“อะไรนะ นายไม่เป็นไรนะ บาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า แล้วเห็นหน้าคนร้ายมั้ย”ยูคิถามเป็นชุด

 

“ใจเย็น ไม่เป็นไรหรอกน่า แค่คล้ายเท่านั้นแหละ”

 

“เล่ามาซะดี

 

“รู้แล้วน่า เดินไปด้วยคุยไปด้วยล่ะกัน”

 

“ก็เมื่อวานนี้ที่ไปตีกับคนอื่นน่ะ มันรุมเรามากไปหน่อย ชั้นกับนาโอยะเลยต้องหนีไปคนละทาง แล้วชั้นน่ะ ซวย ที่ไปเจอฮิบาริ เคียวยะเข้า”

 

“อะไรนะ แล้วไม่ตายเหรอเนี่ย”

 

“พูดได้ดีจังนะยูคิ”

 

“เอ่อ ขอโทษ ตกใจมากไปหน่อย”

 

“แล้วพอดีชั้นหมดสติไป ชั้นเลยโดนหมอนั่นลากเอาไปที่บ้าน พอดีกับที่พายุเข้า เลยค้างที่นั่นน่ะ”

 

“งั้นเหรอ งั้นก็โชคดีไป ที่ไม่เป็นไร”

 

“อือ ยกเว้นที่หมอนั่นขู่ฆ่าน่ะนะ”

 

“หา”

 

“ไม่มีอะไรหรอก”

 

“ชั้นเจอไอ้บ้าที่เนียนสุดกับฮิคารุที่เจอกรรมการนักเรียนสุดโหด อะไรจะซวยขนาดนี้เนี่ย”ยูคิพูด

 

แล้วทั้งสองคนก็ถอนหายใจออกมาพร้อมกัน

 

ก่อนที่แต่ละคนจะปลงแล้วเดินกลับบ้าน

 

แต่เดินได้ไม่ไกลเท่าไร ก็แทบจะช็อกค้าง เมื่อเจอยูกิกอดอยู่ใครก็ไม่รู้ แถมยังเป็นผู้ชายด้วย

 

ย้อนกลับไปเล็กน้อย ทางยูกิ

 

“ให้ตายสิ พี่เรียวนี่ ลืมซื้ออะไรไม่ลืม ดันลืมซื้อซอสมะเขือซะนี่ กินไส้กรอกไม่มีซอสมันจะไปอร่อยได้ยังไง”ยูกิบ่น แล้วเดินเร็ว เพื่อที่จะได้รีบซื้อรีบกลับ

 

แต่ด้วยความที่ตัวเองบ่นแล้วเดินไม่ลืมหูลืมตา เลยชนคนเข้า(อีกแล้ว นึกมุขอื่นไม่ออก)

 

แต่ก่อนที่จะล้ม ก็มีคนฉุดมือเขาไว้ก่อน

 

“ไม่เป็นไรนะครับ อ๊ะ นี่คุณ”

 

“เอ๋”ด้วยความที่เสียงคุ้นหู ยูกิเงยหน้ามองคนที่ช่วยเขาไว้

 

“คุณนี่เอง เอ่อ ขอบคุณครับ แต่ช่วยปล่อยมือหน่อยได้มั้ย”ยูกิถาม

 

“เอ่อ ขอโทษนะ ไม่เป็นไรใช่มั้ย”คนที่ชนก็ไม่ใช่ใครอื่น แรมโบ้นั่นเอง

 

“อือ ขอบคุณนะ”

 

“ว่าแต่ออก มาทำอะไรแต่เช้า”แรมโบ้ถาม

 

“อ๊ะ จริงด้วยสิ ต้องไปซื้อของนี่นา”

 

“ซื้อของ”

 

“อือ พอดี พี่เขาซื้อของไม่ครบน่ะ เลยต้องเดือดร้อนชั้น ออกมาซื้อนี่ล่ะ ชั้นต้องไปก่อนนะ”

 

“ไปด้วยได้มั้ยครับ พอดีผมว่างน่ะ”

 

“แล้วคุณไม่มีธุระอะไรเหรอ”

 

“เปล่าหรอก ผมมาเดินเล่นน่ะ”แรมโบ้ตอบ(อันที่จริง เขาทะเลาะกับรีบอร์นรอบเช้า แล้วแพ้น่ะ กระเด็นออกมานอกบ้าน เลยมาเดินเล่นฆ่าเวลา รออาหารเช้า)

 

แล้วทั้งสองคนก็เดินไปซื้อของด้วยกัน ก่อนที่จะแยกกัน

 

“จริงสิ ยังไม่ได้ถามชื่อคุณเลย คุณชื่ออะไรเหรอครับ”แรมโบ้ถาม

 

“ฮานากาวะ ยูกิ”

 

“อายุละครับ”

 

“19 ครับ”

 

“หืม อายุมากกว่าเหรอเนี่ย”

 

“หา

 

“ผมชื่อ ซาวาดะ แรมโบ้ อายุ 17”(ใช้นามสกุลซาวาดะ เพราะนานะ เป็นผู้ปกครองให้)

 

“17”ยูกิถามกลับ

 

“ครับ ก็ผมเด็กม.ปลายนี่นา อายุ 19 ก็อยู่มหาลัยเหมือนสึนะสินะ”

 

หมอนี่เด็กกว่าจริง สินะ แต่ห่างตั้ง 2 ปีเชียวเหรอ

 

“งั้นก็ขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวคนอื่นจะเป็นห่วงน่ะ”

 

“ครับ งั้นวันหลังคงได้เจอกันใหม่”

 

ในระหว่างที่ยูกิ กำลังหันกลับไปก็โชคไม่ดี ที่ไปเหยียบถุงพลาสติกเข้า บวกกับที่เมื่อวานฝนตกเลยทำให้พื้นแฉะ เลยซวยไม่ใช่น้อย

 

“แว๊ก อีกแล้วเหรอ”วันนี้ซวยสองครั้งติดแล้วนะ

 

แล้วตามคอนเซปเดิม คนที่ช่วยไว้จะเป็นใครอื่นไม่ได้ นอกจาก แรมโบ้

 

แรมโบ้ เข้ามาช่วยรับไว้ได้ทันพอดี

 

“คุณนี่ซุ่มซ่ามเหมือนกันนะ”แรมโบ้บอก(ไม่ต้องไปว่าเขาหรอก นายก็พอกันนั่นแหละ)

 

“เอ่อ ขอบคุณ มีคนว่าแบบหน่อยเลยแหละ”ยูกิหันไปทางด้านหลัง ก็ต้องชะงัก

 

มันใกล้ไปรึเปล่าเนี่ย ตอนนี้สภาพของสองคนนี่ก็ แรมโบ้กอดยูกิไว้จากด้านหลัง แล้วพอยูกิหันหน้าไปหา เลยใกล้กว่าเดิมน่ะสิ

 

“เอ่อ”ตอนนี้ทั้งสองคนเกิดอาการใบ้กิน และยังคงจะใบ้กินต่อไป ถ้าไม่มีเสียงอื่นแทรกเข้ามาน่ะนะ

 

“ยูกิ”

 

เสียงคนสองคนที่ดังเข้ามา ทำเอายูกิ ต้องหันไปมอง ทำไม เสียงมันคุ้น แถมยังไม่ลางสังหรณ์ว่าจะโดนบ่น

 

“พี่ยูคิ พี่ฮิคารุ”

 

“ทำบ้าอะไร เพื่อนชั้น ปล่อยนะ”ฮิคารุ รีบเข้ามาดึงตัวยูกิออก

 

“เอ่อ ขอโทษครับ”แรมโบ้ ออกจะงง นิดหน่อยที่มีคนมาพูดแบบนี้กับเขา แต่คงเป็นคนรู้จักของยูกิละมั้ง เรียกชื่อนี่นา

 

ตอนนี้คนทั้งสอง จ้องยูกิกันใหญ่ ก่อนจะหันมามองแรมโบ้ แล้วลากยูกิออกไป

 

“เอ่อ นี่ขอบคุณมากนะ”ยูกิตะโกนกลับมา ทำให้อีก 2 คน จ้องหน้าเขาใหญ่เลย

 

ส่วนแรมโบ้ก็แค่โบกมือบาย แล้วเดินกลับบ้าน

 

แล้วฮิคารุ กับยูคิก็ลากยูกิ กลับมาบ้าน

 

แล้วจับยูกินั่งบนเก้าอี้

 

“เอ่อ พี่ยูคิ กับพี่ฮิคารุมีอะไรเหรอ”ยูกิถามอย่างกลัวๆ ก็ดูหน้าแต่ละคนสิ ทำอย่างกับ เขาทำอะไรผิดงั้นแหละ

 

“ยูกิ กลับมาแล้วเหรอ ไปนานจังนะ อ๊ะ ฮิคารุกับยูคิก็กลับมาแล้วเหรอ”โทโมกิถาม

 

“หมอนั่นเป็นใคร แล้วทำไมอยู่ในสภาพนั้น”ยูคิถาม

 

“แค่บังเอิญ ชั้นซุ่มซ่ามนิดหน่อยเอง เขาแค่ช่วยไว้”

 

“ไม่ได้โดนทำอะไรสินะ”ฮิคารุถาม

 

“ไม่ได้โดนอะไรทั้งนั้นแหละ”ยูกิบอก

 

“งั้นก็แล้วไป”สองคนพูดพร้อมกัน

 

“มีอะไรเหรอ เอะอะ แต่เช้าเชียว”คาสึกิถาม

 

“นิดหน่อยน่ะ”ฮิคารุตอบ

 

“ฮิคารุ ปลอดภัยดีสินะ”นาโอยะกระโดเข้ามาถาม เพราะเขากำลังเป็นห่วงอยู่เชียว

 

“อือ ตอนนี้ก็เลยเปลี่ยนคนกับคนตอบแทน ยูกิเลยรอดตัวไป ที่ไม่โดนซักไซ้อะไร

 

“เอาน่าเอาน่า จะถามอะไร ก็กินข้าวเช้าก่อนละกัน”เรียวห้ามก่อนที่ข้าวจะเย็นซะหมด

 

แล้วพวกเขาทั้งก็เปลี่ยนมานั่งกินข้าวแทน แต่พอกินเสร็จ ก็ต้องโดนถามตามระเบียบ

 

แต่ในใจของยูคิและฮิคารุ

 

(จะปิดปากให้เงียบที่สุด ที่โดนจูบกับโดนคร่อมนั่น-////-)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

696 ความคิดเห็น

  1. #386 rosetsa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:38
    เหมือนกับ คห.ที่ 276คะ
    #386
    0
  2. #276 || ZO GOOD || (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 08:13
    เห็นด้วยกับ คห. ที่ 47 ค่าา!! 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 มีนาคม 2556 / 08:24
    #276
    0
  3. #113 gemello (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 19:42
    แรมโบ้น่ารัก
    #113
    0
  4. #57 Practice Joke (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2554 / 17:52

    มาอัพเร็วๆนะคะ

    #57
    0
  5. #47 VaRia_BelpheGor (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2554 / 10:19
    ..........ปิดทำไมล่ะลูก ตะโกนให้ดังๆไปโลด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #47
    0