ฟ้าเดียวหนึ่งตะวัน

ตอนที่ 1 : ชายลึกลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 พ.ย. 63

ในยามวิกาลดึกสงัดร่างสูงในชุดดำสนิทตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้ากำลังเดินเร็ว ๆ ไปยังม้าสีนิลตัวใหญ่ที่ผูกรอไว้ใต้ต้นไม้ยักษ์อายุไม่ต่ำกว่าสองร้อยปี บนใบหน้าอำพรางสายตาผู้พบเห็นด้วยผ้าปิดหน้าเนื้อดี เห็นเพียงสายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยว โผล่พ้น ขายาววาดขึ้นคร่อมกลางลำตัวม้าอย่างชำนาญ ชายร่างสูงหันไปมองร่างเล็กกว่าที่รวดเร็วไม่แพ้กัน ก่อนพยักหน้าส่งสัญญาณแล้วทั้งคู่ก็ควบม้าออกไปยังชายป่าด้านนอกเมือง

            เส้นทางที่ทั้งสองมุ่งไปค่อนข้างเป็นป่ารกชัฏ เส้นทางคดเคี้ยวยากจะมีผู้ใดติดตามสะกดรอย เมื่อไปถึงกระท่อมเล็กลึกลับชายป่า มีชายร่างสูงใหญ่ตาบอดสนิททั้งสองข้างและขาทั้งสองใช้งานได้ไม่สะดวกนัก นั่งรออยู่กับชายหนุ่มอีกคนที่มีรอยแผลเป็นยาวพาดที่ใบหน้า ภายใต้ท่าทีขลาดเขลาเงอะงะซ่อนความปราดเปรียวไว้อย่างยากจะหาใครเทียบ

            บุรุษลึกลับในชุดดำสองคนหยุดม้าผูกไว้คู่กันในตำแหน่งที่เคยล่ามไว้ประจำทุกค่ำคืน พวกเขาเดินตรงไปหาผู้เป็นเจ้าของสถานที่ ก่อนย่อตัวลงคุกเข่าคำนับ ชายตาบอดยืนขึ้นเพ่งมองไปยังผู้มาเยือนอย่างพึงพอใจ แม้สายตาจะมิอาจเผยความรู้สึกนั้นได้ ทว่ารอยยิ้มบนเรียวปากหนาคลี่ยิ้มบาง 

            “คืนนี้พวกเจ้ามาก่อนเวลา” มนชิตในร่างชายตาบอดเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มกังวาน ทรงพลังอำนาจผิดกับรูปลักษณ์

            “คืนนี้พวกข้าควบม้าแข่งกันมาขอรับอาจารย์ก็เลยมาถึงเร็วกว่าเวลานัดเล็กน้อย” เจ้าของร่างสูงเอ่ยตอบยิ้ม ๆ เขาปลดผ้าคลุมหน้าออก เพราะในสถานที่แห่งนี้ไม่มีอะไรต้องปิดบัง อีกทั้งเก็บสร้อยรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวที่โผล่พ้นสาบเสื้อออกมาเข้าไว้ในเสื้อคลุมตัวหนาตามเดิม อากาศต้นฤดูหนาวเริ่มเย็นเยียบ ยิ่งเป็นกลางป่าท่ามกลางขุนเขาโอบล้อมเช่นนี้ ความหนาวย่อมไม่ปรานีผู้ท้าทาย

            “ทำอย่างกับทุกคืนพวกท่านทั้งสองมิได้แข่งกันมางั้นแหละ” เจ้านักษะเอ่ยขึ้นบ้าง ร่างเล็ก ๆ ของมันดูเจียมเนื้อเจียมตัว มันเข้าไปประชิดตัวมนชิตราวกับเป็นผู้อารักขา แม้ว่ารูปหน้าของมันจะดูผิดแผกไปจากมนุษย์ทั่วไปอยู่บ้างตรงที่หูของมันกางใหญ่กว่าปกติ จมูกก็ยาวงองุ้มราวกับมนุษย์จากนอกโลก แต่ความเป็นคนซื่อ ๆ ยิ้มง่าย ใจเย็น ช่างพูดช่างถาม ก็ช่วยทำให้มนชิตอดเมตตาเลี้ยงดูมันไม่ได้ หลังจากเก็บได้จากโคนต้นไม้ใหญ่เมื่อหลายปีก่อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น